น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 34 : EP.17 ยิ่งพยายาม ยิ่งห่าง II [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63

EP.17

ยิ่งพยายาม ยิ่งห่าง II

[1/2]

 

                “พวกมึง เราไปสอบทุนเรียนนักบินกัน มีสายการบินนึงจะเปิดรับละ”

                คำเชิญชวนของไทม์ทำให้เพื่อนทั้งกลุ่มตกใจกันหมด เพราะไม่มีใครเตรียมตัวเลย อีกอย่างไทม์เป็นตัวตั้งตัวตีให้เรียนโรงเรียนสอนบินด้วยทุนส่วนตัวเพราะสะดวกกว่า ไม่กดดัน ซึ่งจะลงเรียนได้ในปีหน้า แต่สำหรับการสอบทุนเรียนนักบินของสายการบินหนึ่งที่จะเปิดอีกสามเดือนข้างหน้านี้มันเร็วเกินไป ไม่มีใครตั้งตัวทันเลย

                “เดี๋ยวนะไอ้ไทม์ ผีอะไรเข้ามึงเนี่ย มึงคิดว่าเวลาเตรียมตัวแค่นี้มึงจะสอบได้เหรอ?”

                “มันไม่ใช่ไปสมัครแล้วเขาจะให้ทุนนะ มันต้องสอบ คือเราไม่มีทางสอบติดอ่ะมึง”

                “ทำไมมึงถึงจะสอบเรียนทุนวะ”

                ความสงสัยของเพื่อนพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย แต่คนอย่างไทม์ ถ้าไม่จำเป็นก็จะไม่พูดเรื่องส่วนตัวออกมาแน่นอน

                “กูแค่อยากลองอ่ะ ท้าทายดี”

                “แล้วมึงคาดหวังไว้แค่ไหน วางแผนไว้ยังไงต่อวะไอ้ไทม์”

                “คาดหวังดิ กูอยากให้ที่บ้านเก็บเงินไว้ทำอย่างอื่นอ่ะ อยากเอาไปลงทุนซื้อคอนโดไว้สักสองห้องแล้วปล่อยเช่าห้องนึง อย่างน้อยก็หารายได้เข้าบ้าน จากนั้นกูก็เรียนไป เรียนจบคงได้ทำงานใช้ทุนให้สายการบินเลย มันก็ดูมั่นคงดีนะกูว่า”

                ไทม์บอกเพื่อนในสิ่งที่คิด แต่นั่นก็ยังไม่ชัดเจนพอจะใช้เพื่อนเชื่ออย่างสนิทใจ

                “ไม่มึง ประเด็นคือถ้ามึงสอบไม่ได้ มันก็เสียเงินซ้ำซ้อนป้ะ ไหนจะต้องสมัคร ต้องตรวจร่างกาย ค่าใช้จ่ายยิบย่อยมันก็มี สู้ไปเสียตอนสมัครเรียนปีหน้าไม่ดีเหรอ เอ้อ แล้วจะซื้อคอนโดสองห้องทำไมปล่อยเช่าห้องเดียว อีกห้องมึงเก็บไว้ทำไม?”

                “แล้วต่อให้ไม่สอบทุน บ้านมึงก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินป้ะวะ พ่อแม่มึงเก็บเงินให้มึงเรียนตั้งนานแล้วนี่ ถึงไม่ได้ซื้อคอนโดแล้วปล่อยเช่าบ้านมึงก็ไม่ได้ลำบากอะไร มึงอย่านอกเรื่อง กูขอความจริง”

                “ก็บอกไปหมดแล้วไงว่าอยากลอง เลยมาชวนไปสอบทุนด้วยกัน”

                “งั้นตอบก่อน คอนโดอีกห้องมึงเก็บไว้อยู่กับใคร? แฟนเหรอ ใครวะ น้องน้ำตาล?”

                “ไอ้เชี่ยไทม์ มึงหลบตากู! นี่มึงวางแผนซื้อรังรักเพื่ออยู่กับน้องจริงใช่ไหมเนี่ย!”

พอโดนพูดจี้จุดเข้าไทม์ก็คอแห้งทันที รีบคว้าน้ำมาดูดโดยไม่กล้าสบตาใครสักคน ก็ถ้าจะให้พูดความจริงเลยสิ่งที่เพื่อนกำลังเข้าใจน่ะถูกทุกอย่าง มันเป็นทางออกที่จะทำให้ไทม์กับน้ำตาลอยู่ใกล้กันได้เร็วที่สุด ในเมื่อมีเงินทุนอยู่แล้วแต่เปลี่ยนการลงทุนจากการเรียนไปเป็นการซื้อคอนโดเท่านั้นเอง

                “ไอ้ไทม์ น้องยังเด็กมาก มึงหวังจะล่อน้องจริงเหรอ กูจะแจ้งตำรวจจริงๆ นะ นี่พวกมึงไปถึงไหนกันแล้วเนี่ย ขอย้ำให้มึงตั้งสติอีกทีว่าน้องเพิ่งม.1”

                “มึงจะบ้าเหรอ กูกับน้องไม่มีอะไรเกินเลยโว้ย แค่คิดเผื่อไว้ว่าถ้ามีห้องสักห้องคงดี เวลาน้องทะเลาะกับลูกติดของพ่อเลี้ยงจะได้มีที่พักใจ ไม่ได้คิดจะอยู่กินกันแบบนั้นสักหน่อย”

                “เพื่อน้ำตาลนี่มึงทุ่มสุดตัวตลอดเลยเนอะ ถามจริงเถอะ มึงเหนื่อยบ้างไหม เหนื่อยกับอะไรที่ไม่กล้าคาดหวังหรือยัง พวกกูน่ะเตือนมึงเป็นร้อยรอบพันรอบมึงก็ไม่ฟัง นี่มันถลำลึกไปมากแล้วนะเว้ย”

                “อะไรที่ทำให้น้องมีความสุขกูก็โอเคหมดแหละ ไม่เคยเหนื่อยเลย”  

                “เฮ้อ แล้วแต่มึงแล้วกันไอ้ไทม์ แต่กูไม่เสี่ยงสอบทุนว่ะ อ่านหนังสือไม่ทันด้วยแหละ แล้วเรื่องน้องก็เบาลงบ้าง มึงลงทุนไปเยอะแล้วถ้ามันไม่สมหวังอ่ะ แม่งทรมานฉิบหาย รังรักมึงจะเป็นนรกทันทีเลยนะ”

                “แต่ถ้ามันไม่มีปัญหาอะไร มันก็ดีกับทั้งตัวกูแล้วก็น้องไม่ใช่เหรอวะ”

                การเชิญชวนเพื่อนในครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่คิดเพราะไม่มีใครสู้ไปกับไทม์เลย ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมดว่ามันไม่ง่าย เวลาเตรียมตัวมันไม่พอ แถมพูดตัดกำลังใจเอาไว้แล้วด้วยว่าโอกาสสำเร็จมันน้อยจนแทบมองไม่เห็น

                แต่ไทม์คิดล่วงหน้าเอาไว้หมดแล้วและจะพยายามทำให้ดีที่สุด เรียกได้ว่าคาดหวังไว้สูงเลยทีเดียว แอบมั่นใจว่าเด็กการบินที่จบมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งอย่างเขาคงมีโปรไฟล์ดีพอ ความรู้ที่มีคงไม่ได้แย่ไปกว่าใคร

               

                หนึ่งเดือนต่อมา

                ไทม์ทุ่มเวลาทั้งหมดเท่าที่ตัวเองมีไปกับการอ่านหนังสือ พ่อกับแม่สนับสนุนทุกการตัดสินใจของไทม์เสมอ ไม่รบเร้าให้ไทม์ไปเฝ้าร้านเลย แล้ววันๆ ไทม์ก็เอาแต่อ่านหนังสืออยู่ในห้องนอนไม่ยอมออกไปไหน รื้อหนังสือเรียนตั้งแต่ปีหนึ่งมาอ่านทุกวิชา ทุกเล่มเพื่อทบทวนบทเรียน

                แน่นอนว่าเมื่อเอาเวลาไปกับการอ่านหนังสือย่อมมีเด็กน้อยใจที่พี่ไทม์ไม่ค่อยตอบไลน์ อีกทั้งเดือนที่ผ่านมาไทม์ไปหาน้องแค่สองครั้งเอง เมื่อก่อนไทม์น้อยใจน้องที่เรียนเยอะจนไม่ค่อยมีเวลา ตอนนี้น้องน้อยใจแทนแล้วเพราะไทม์แทบไม่ได้คุยกับน้องเลย

                น้ำตาลรู้แค่ว่าพี่ไทม์จะอ่านหนังสือหนักสามเดือนเต็มเพื่อสอบทุนเรียนบิน แต่ไม่รู้ว่าทั้งหมดที่ไทม์ทุ่มเทก็เพื่อน้องทั้งนั้น ถ้าสอบติดเงินทุนที่เตรียมไว้เรียนก็จะเหลือ เหลือพอจะลงทุนซื้อคอนโดสักสองห้องอย่างที่วางแผนไว้ แล้วถึงเวลานั้นเราคงได้อยู่ด้วยกัน

                แต่ถึงจะไม่มีเวลาแค่ไหนก็มีข้อตกลงบางอย่างเกิดขึ้น ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่น้ำตาลโดนพีชแกล้งให้โทรมาได้เลย จะเป็นอันรู้กันว่าน้องเจอเรื่องที่ไม่โอเคแล้วไทม์จะรีบรับสายเพื่อคอยรับฟังเสมอ ซึ่งช่วงเดือนที่ผ่านมาน้องก็โดนแกล้งตลอดแต่ไม่แรงมาก ส่วนใหญ่จะเป็นคำพูดเหน็บแนมมากกว่า

                “ไทม์ พรุ่งนี้ไปตัดแว่นใหม่ไหม เห็นบ่นว่าเริ่มมองไม่ชัด สายตาสั้นขึ้นอีกหรือเปล่าลูก”

                “คงงั้นนะพ่อ อ่านหนังสือนานไม่ได้เลย ไทม์ปวดตา ปวดหัวไปหมด”

                “สายตาสั้นแล้วสายการบินเขาจะรับไหมล่ะ ไปทำเลสิกไหมเดี๋ยวพ่อพาไปทำ”

                “ไทม์ไม่ได้สั้นขนาดนั้นพ่อ เพิ่งเริ่มสั้นตอนปี4 เอง ไม่ได้เกินเกณฑ์ที่สายการบินกำหนดหรอกครับ แต่ว่าพรุ่งนี้ไปตัดแว่นใหม่ก็ได้ ไปกินข้าวที่ห้างกัน ว่าแต่ไปกินไกลหน่อยได้ไหมไทม์อยากพาน้ำตาลไปด้วย นะๆๆ พ่อนะ ไม่ได้เจอน้องนานแล้ว”

                “ตามใจแล้วกัน เราก็ไปชวนน้องเถอะ”

                แค่คิดภาพว่าพรุ่งนี้จะเจอน้อง ได้พาน้องเดินเล่นในห้าง พากินข้าวแล้วซื้อของให้ แค่นี้ก็ทำให้ไทม์ยิ้มกว้างออกมาแล้ว เป็นรอยยิ้มแรกของวันเลยแหละ

                ไทม์ไลน์ชวนน้องเรียบร้อยแล้วก็เดินยิ้มร่าออกมาจากห้องนอน พักสายตากับการอ่านหนังสือเพื่อมานั่งหาร้านอาหารที่จะพาน้องไปกินกับครอบครัวพรุ่งนี้แทน นานทีจะมีโอกาสได้เจอกันไทม์ย่อมอยากทำให้น้องมีความสุข ก็ตั้งแต่น้องย้ายบ้านใหม่ แม่ของน้ำตาลก็ไม่สะดวกมารับขนมจากแม่ไทม์บ่อยๆ จนตอนนี้เลิกขายไปแล้ว

                อีกอย่างเห็นว่าแม่น้องจะลาออกจากโรงงานที่ทำอยู่แล้วไปเรียนทำขนมเต็มตัว ยังมาคุยกับแม่ไทม์อยู่เลยว่าจะหุ้นกันทำร้านเบเกอร์รี่แถวโรงเรียนของน้ำตาล ทำขายเด็กนักเรียนน่าจะพอขายได้

                ไทม์พอรู้ข่าวก็แอบดีใจที่บ้านของเรามีเรื่องให้เกี่ยวดองกันไม่จบสิ้น อะไรที่ทำให้ไทม์กับน้องได้ใกล้กันมากขึ้นมันคือเรื่องดีสำหรับไทม์ทั้งนั้นแหละ

 

。◕‿◕。


 

_________________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

ความพยายามของไทม์อะนะ มันบั่บบบบบ ฮือออ ไอต้าว ปล.สอบนักบินคืออ่านหนังสือหนักจริงทุกคน สติวเดนท์ไพรอทคือสอบยากมากกกก หลายขั้นตอนเว่อๆ กว่าจะได้ทุนเขามาเรียนน่ะนะ แล้วมาลุ้นกันว่าพี่ไทม์จะสอบได้ไหม อิอิ


 

กิจกรรมพิเศษ!

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม


 

รายละเอียดการอัพนิยาย

-จะอัพสัปดาห์ละ 2 ครั้ง

-ตอนที่ 20 จะติดเหรียญทอง 1 ตอนคือ 2 พาร์ท (Fictionlog/Readawrite พาร์ทละ8เหรียญ , ธัญวลัย พาร์ทละ500เหรียญ ,เด็กดีอัพลงแค่20ตอน)

-เมื่ออัพจบแล้ว จะย้อนขึ้นไปติดเหรียญตั้งแต่ตอนที่ 5 เป็นต้นไป

*นิยายรูปเล่มจะเปิดพรีวันที่ 1 มิถุนายน - 15 กรกฎาคม*


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #89 babiesmay (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:21
    รอนะคะ
    #89
    0
  2. #88 One (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 19:40

    พบคนงอนน้อยใจคนพี่หนึ่งอัตรา

    #88
    0
  3. #87 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 12:08

    สู้ๆ นะพี่ไทม์

    #87
    0
  4. #86 34778X (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 22:37
    เอาใจช่วยคุณพี่
    #86
    0