น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 3 : EP.02 คิดถึงพี่จ๋า [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    19 ก.พ. 63

EP.02

คิดถึงพี่จ๋า

[1/2]


 

ใครจะไปคิดเลยว่าชายหนุ่มอายุสิบเก้าปีจะเคร่งต่อคำสัญญาที่มีให้เด็กป.2 ขนาดนี้...

‘วันจันทร์เดี๋ยวพี่ทำแซนวิชมาให้กินเอาไหม พี่ทำอร่อยนะ’

ไทม์เคยลั่นวาจาเอาไว้อย่างนั้นเมื่อวันศุกร์ แล้วเขาก็ตั้งหน้าตั้งตาให้วันเสาร์และอาทิตย์ผ่านไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้ถึงวันจันทร์ตามที่ได้นัดหมายเอาไว้ ทั้งที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องรักษาคำพูดกับน้องน้ำตาลก็ได้ ในเมื่อไม่เคยรู้จักหรือสนิทชิดเชื้อกันมาก่อน มีความสัมพันธ์ทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมาร่วมกันแค่บังเอิญสบตากันผ่านกระจกรถเมล์เท่านั้น

แต่เปล่าเลย ไทม์รักษาสัญญา เช้าวันจันทร์เขาจึงตื่นแต่เช้าตรู่ เช้ากว่าปกติจนคนในครอบครัวตกใจ จากเด็กมหาวิทยาลัยปีหนึ่งที่กลับมาบ้านบ่นว่าเหนื่อยจากการรับน้องทุกวัน เช้าก่อนไปเรียนบ่นออดแอดว่าขี้เกียจมาทั้งสัปดาห์ จู่ๆ กลับตื่นเช้ามายืนทำแซนวิชอยู่ในครัว ซึ่งปกติเขาจะไม่เสียเวลานอนไปกับอะไรแบบนี้แน่ นอกเสียจากว่าจะมีภารกิจสำคัญ

ขนมปังโฮลวีตถูกผักสลัดสีเขียวอ่อนวางทับหนึ่งแผ่น ตามด้วยเนื้อทูน่าสำเร็จรูปที่คลุกเคล้ากับซอสมายองเนสแล้วโปะลงบนผักจนพูน และใช้ผักสลัดทาบลงอีกชั้นหนึ่ง ก่อนปิดท้ายด้วยขนมปังอีกแผ่น ไทม์บรรจงตัดแซนวิชทูน่านี้ในแนวทแยงให้เป็นสามเหลี่ยมขนาดเท่ากัน จากนั้นนำไปใส่กล่องบรรจุอาหาร เขาทำไปทั้งหมดสี่ชิ้น คาดการณ์ไว้ว่าน้องคงกินไม่มากไปกว่านี้หรอก

ไทม์นำกล่องบรรจุอาหารใส่ถุงผ้าสีขาว สะพายมันขึ้นไหล่แล้วเดินดุ่มๆ ออกจากบ้านเพื่อไปขึ้นรถเมล์ที่หน้าปากซอย ซึ่งคือต้นสายของรถสายดังกล่าวที่เขาจะต้องนั่งไปยังมหาวิทยาลัย และแน่นอนว่าเขาต้องอดทนฝ่ามรสุมการจราจรในยามเช้าไปอีกเช่นเคย ทว่าวันนี้กลับไม่น่าเบื่ออย่างที่คิด

ชายหนุ่มร่างสูงเผยยิ้มเปื้อนใบหน้า นั่งตัวตรงกอดกระเป๋าผ้าที่มีกล่องแซนวิชอยู่ด้านในด้วยท่าทางอารมณ์ดี ภาวนาในใจให้ถึงป้ายรถเมล์ก่อนแยกไปแดงใหญ่ที่น้องน้ำตาลมักจะมารอรถอยู่เป็นประจำนั้นเร็วๆ เสียที

เขารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่ใช้วิธีนี้สร้างสัมพันธ์กับเด็กป.2 ที่เขารู้สึกถูกชะตาด้วยเพียงเพราะได้มองเจ้าตัวเล็กผ่านกระจกรถเมล์ทุกวันจนรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

เวลาผ่านไปกระทั่งใกล้ถึงที่หมาย...

ไทม์เตรียมตัวลุกจากที่นั่งเพื่อเดินมากดกริ่งตรงประตู มือหนึ่งจับเสาด้านข้างเพื่อช่วยพยุงตัวเองเมื่อรถกำลังเบี่ยงเข้าจอดที่ป้าย อีกมือหนึ่งกระชับถุงผ้าที่คล้องไหล่อยู่แน่นราวกับเป็นของรักของหวง เมื่อประตูรถเปิดออกไทม์จึงก้าวลงไปด้วยรอยยิ้ม แต่เมื่อกวาดตามองไปยังที่นั่งรอของป้ายรถเมล์กลับไม่เจอเด็กน้อยที่เขาอยากจะเจอนั่งรออยู่อย่างเช่นทุกวัน

เขายกข้อมือข้างซ้ายขึ้นมามองนาฬิกาก่อนพู่ลมหายใจออกมาเมื่อรู้ว่าตัวเองรีบร้อนมาก่อนเวลาที่เคยมาประจำประมาณสิบห้านาทีเห็นจะได้ ร่างสูงจึงตัดสินใจทิ้งตัวนั่งรอน้องทั้งที่ไม่รู้เลยว่าวันนี้จะได้เจอกันจริงๆ หรือไม่ น้องจะลืมที่นัดกันไว้หรือเปล่า เขาใช้เวลาที่นั่งรอชะเง้อคอมองทางซ้ายที ทางขวาที กระทั่งเห็นเด็กน้อยเดินสะพายกระเป๋าเดินออกมาจากซอยใกล้ๆ

น้องน้ำตาลเดินสับขาสั้นๆ ตรงเข้ามา โดยใบหน้ากลมหันมองพุ่มดอกไม้ริมฟุตบาท มืออวบยื่นไปสัมผัสดอกไม้นั่นอย่างทนุถนอมก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปดมแล้วทำหน้าเหยเกเพราะดอกไม้ที่ดมมันไม่หอมอย่างที่คิด ซึ่งการกระทำน่ารักไร้เดียงสาเหล่านี้อยู่ในสายตาของไทม์ทั้งหมด เขาเห็นแบบนี้ก็ยิ่งนึกเอ็นดูจนเผลอยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว

“โอ๊ะ พี่จ๋านี่”

เด็กน้อยเอ่ยทักทันทีที่เห็นไทม์นั่งรอ น้ำตาลขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับกำลังนึกอะไรอยู่พลางมองหน้าไทม์ไปด้วย

“ลืมชื่อพี่แล้วเหรอ?”

“พี่จ๋าชื่ออะไรนะครับ น้ำตาลลืม”

“แล้วลืมด้วยหรือเปล่าว่าเรานัดกัน วันนี้พี่ทำแซนวิชมาให้น้องชิมด้วยนะ ยังไม่ได้กินข้าวเช้ามาสิท่า”

“น้ำตาลจำได้ พี่จ๋าให้เงินน้ำตาลไว้ตอนวันศุกร์ พี่จ๋าวิ่งเข้ามาหาตอนพี่สองคนนั้นมาค้นตัว แล้วก็บอกจะทำแซนวิชมาให้กิน แต่น้ำตาลไม่กล้ากินหรอก...ยังไงพี่จ๋าก็เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี”

ไทม์ถอนหายใจ คงเป็นเขาที่รู้สึกคุ้นเคยอยู่ฝ่ายเดียวล่ะมั้งเพราะน้องยังดูไม่สนิทใจกับเขาเท่าไหร่ แต่ก็อย่างว่า เพิ่งเคยคุยกันครั้งเดียวเอง ไทม์ถอนหายใจก่อนจะเปิดกล่องแซนวิชออกและหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้น

“หนูเชื่อใจพี่นะครับ พี่ไม่คิดร้ายกับหนูหรอก”

เขาพูดเสียงอ่อนหวานที่สุดกับเจ้าตัวเล็ก และจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตอย่างจริงใจ เพียงชั่วอึดใจแซนวิชก็ถูกกัดกินไปจนหมดอัน ไทม์ทำหน้าอิ่มเอมพลางเอ่ยชมว่าแซนวิชที่ตัวเองทำอร่อยนักหนาต่อหน้าน้อง เพื่อให้น้องน้ำตาลสบายใจได้ว่าสิ่งที่เขาตั้งใจทำมานั้นมันไม่เป็นอันตรายแน่นอน

“อร่อยมากเลยเหรอครับ น้ำตาลอยากกินบ้าง กินได้ใช่ไหม จะไม่ปวดท้องจนตายใช่ไหมครับ น้ำตาลกลัวไม่ได้กลับมาเจอหน้าแม่อีก”

“ไม่เป็นอะไรแน่นอน”

หลังจากยืนยันเสร็จสรรพ ไม่นานกล่องแซนวิชก็ถูกเจ้าตัวเล็กแย่งไป น้ำตาลนำมันวางไว้บนตักแล้วหยิบแซนวิชขึ้นมากิน เจ้าตัวเล็กทำตาโตตั้งแต่ได้ลิ้มรสคำแรก ชมเปราะไม่หยุดว่าแซนวิชพี่จ๋าอร่อย แค่คำชมคำแรกก็ทำให้คนพี่ยิ้มจนแก้มเป็นก้อนแล้ว ไทม์ได้ใช้เวลาน้องกำลังกินนี้ชวนน้องคุยได้หลายเรื่องเพื่อกระชับสัมพันธ์ ทั้งเล่าเรื่องตลกเอย แอบสอนน้องเอยว่านอกจากเขาแล้วห้ามกินของจากคนอื่นอีก พยายามจะเน้นย้ำให้น้องเชื่อว่าตัวเขานั้นไว้ใจได้

แล้วเด็กน้อยที่มีของกินมาล่อก็เชื่อโดยสนิทใจ ที่เขาว่ากันว่าเด็กๆ น่ะหลอกง่าย ก็คงจะจริงตามที่เขาว่ากัน เพราะมันไม่ได้ยากเกินความสามารถของไทม์เลยสักนิด เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีที่ได้สนทนากันสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะสำหรับเจ้าตัวเล็กมากมาย นี่ล่ะน้าข้อดีของคนรักเด็ก เขารู้ว่าควรเข้าหาเด็กยังไง แต่สำหรับไทม์ไม่มีการหลอกลวง มีแต่ความจริงใจ

วันนี้ก่อนได้จากลากันเมื่อรถโรงเรียนของน้องมาถึง เขาก็ได้ลั่นวาจาเอาไว้อีกว่าพรุ่งนี้จะทำมาให้กินอีก แต่หลอกล่อให้ดูน่าสนใจกว่าเดิมด้วยเมนูแซนวิชแฮมชีส แถมด้วยไส้กรอกทอดแท่งใหญ่อีกหนึ่งชิ้น พอน้ำตาลได้ยินก็ดีใจ บอกจะตั้งหน้าตั้งตารอกินเมนูที่ไทม์เสนอ

หารู้ไม่ว่าไทม์ชื่นใจมากแค่ไหนที่เจ้าตัวเล็กดูสนิทใจกับเขามากกว่าเดิม จากเด็กที่ลังเลว่าจะรับของกินจากคนแปลกหน้าคนนี้ดีหรือไม่ ตอนนี้กลับรอกินเมนูใหม่ๆ ฝีมือเขา ถ้าวันไหนติดใจฝีมือพี่ไทม์ขึ้นมาคงดีไม่น้อยเลย


 

______________________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

โฮ่ยยยยยยยยย คนพี่ก็น่ารัก คนน้องก็น่ารักกกกก รีบโตค่ะ รีบโตตตตตตตตต


 


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #30 rabayyyyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 09:26
    น้อนนนนนนนนนนน
    #30
    0
  2. #15 N2_nungning (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 14:39
    เอ็นดูววน้อน
    #15
    0
  3. #7 punnada400 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:23

    เอ็นดูเหลือเกินลูกกก><

    #7
    0
  4. #6 momomai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:53
    รีบโตๆๆ น่ารักกกก😍😍
    #6
    0