น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 26 : EP.13 เด็กพี่ไทม์ [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

EP.13

เด็กพี่ไทม์

[2/2]


 

                “พี่เขาหล่อ ถึงหล่อน้อยกว่าพี่ไทม์ก็เถอะ แต่ว่าไม่น่ากลัวนะครับ”

                “งั้นไปกันครับ วันนี้น้องน้ำตาลอยากกินอะไรเดี๋ยวพี่โอมกับพี่อาร์มจะเลี้ยงเอง ฉลองวันเกิดพี่ย้อนหลัง”

                “โหววว แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะครับพี่ ๆ พี่เป็นฝาแฝดกันเหรอครับ หน้าเหมือนกันเลย”

                “ใช่ครับ คนนี้พี่โอม ส่วนพี่ชื่ออาร์ม”

                “ในห้องของน้ำตาลก็มีเพื่อนฝาแฝดครับ เป็นผู้หญิง หน้าเหมือนกันมากเลย ต่างกันแค่ฟันเอง คนหนึ่งมีเขี้ยวอีกคนหนึ่งไม่มี แล้วพี่สองคนมีอะไรต่างกันเหรอครับ น้ำตาลดูไม่ออก”

                “พี่จะมีปานแดงที่หลังหู ส่วนไอ้โอมจะมีขี้แมงวันตรงคิ้ว ภายนอกต่างกันไม่มากครับ แต่ใครหล่อกว่าน้องก็ดูเอาเอง ฮ่าๆ”

                “หล่อทั้งคู่เลยค้าบบบบ แต่น้อยกว่าพี่ไทม์หน่อยนึง”

                คนช่างพูดอย่างน้ำตาลใช้เวลาไม่นานก็ได้รับความเอ็นดูจากพี่ ๆ เสียแล้ว ขณะที่เดินออกจากโรงเรียนก็มีพี่ชายใจดีรวมหกคนเดินล้อมน้องราวกับเป็นองครักษ์ ส่วนองค์ชายน้อยก็พูดจ้อไม่หยุด โดยมีองครักษ์หมายเลขหนึ่งเดินจูงมือไว้ไม่ยอมปล่อยตลอดทาง

                ห้างสรรพสินค้าใกล้โรงเรียนของน้ำตาลคือจุดหมายของทุกคนในวันนี้ ตั้งแต่ได้รู้ว่าพวกพี่ ๆ จะพามากินชาบู เจ้าตัวเล็กก็ตื่นเต้นถามไถ่ไม่หยุด ตลอดทางที่นั่งรถมาน้องถึงขั้นสั่งเมนูล่วงหน้าไว้แล้วว่าขอเบคอนห้าถาด กุ้งสิบตัว นอกนั้นอย่างละหนึ่งถาด 

                ตอนนี้สิ่งที่ไทม์ห่วงก็ไม่มีแล้ว จากที่คิดว่าน้องจะอึดอัดกับเพื่อนเขา หรือน้องอาจจะไม่อยากกิน ไม่อยากไป ทว่าเจ้าตัวเล็กกลับกลายเป็นตัวตั้งตัวตีเร่งให้โอมขับรถให้ถึงห้างโดยไว

 

                ร้านชาบู

                เนื้อสัตว์และผักที่อยู่ในหม้อสุกพอดีกิน พี่ ๆ แต่ละคนรีบเอาใจน้ำตาลเป็นคนแรก ทุกคนตักอาหารใส่จานน้องแบบไม่ซ้ำเมนูจนพูนจาน

ที่แย่งกันผูกมิตรกับน้องขนาดนี้ก็ไม่ใช่อะไร เพราะเวลาชวนน้องคุยอะไรเพลิน ๆ น้องจะชอบหลุดเล่าเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับไทม์แบบที่เพื่อนไม่เคยรู้มาก่อน ไทม์ต้องรีบห้ามปรามเสียทุกครั้งก่อนที่น้องจะเล่าออกมาจนหมด แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งกระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็นให้พองโต

                น้ำตาลดึงเสื้อนักเรียนออกจากกางเกงเพื่อให้รู้สึกสบายจะได้กินเต็มที่ แต่ก็ไม่ลืมสนใจไทม์ที่ยังคงแต่งตัวเต็มยศอยู่ น้องจึงหันไปดึงเสื้อนักศึกษาพี่ให้หลุดลุ่ย แถมรูดเนคไทน์ให้คลายออกอีก กระดุมเสื้อเม็ดบนสุดของไทม์ก็ถูกน้องปลด โดยที่ตัวไทม์เองก็เอี้ยวตัวให้น้องจัดแจงโดยไม่ขัดขืน เพราะปกติน้ำตาลจะเป็นคนถอดเข็มขัดกับเนคไทน์ของไทม์ไปแขวนไว้ให้เสมอ

                แต่การกระทำแบบนี้มันก็ทำให้เพื่อนอดที่จะแซวไม่ได้...

                “โอ้โห เด็กมึงนี่ดูแลดีจังโว้ย”

                ‘เต็งหนึ่ง’ รีบแซวเปิดประเด็นเพราะยิ่งเห็นไทม์เก๊กหน้านิ่งแล้วหมั่นไส้

                “เอาล่ะ มีคนแย่งซีนเจ้าของวันเกิดอย่างกูสองคนละ เด็กไอ้ไทม์นี่น่ารักเนอะ”

                เพื่อนที่เหลือรีบพยักหน้ารับเพราะน้ำตาลน่ารักจริง ๆ เป็นเด็กที่ร่าเริง ยิ้มได้ตลอดเวลา แต่แล้วตอนนี้น้องต้องหุบยิ้มลงเพราะโดนเรียกว่า ’เด็ก’ บ่อยเกินไป แค่ไทม์บอกอยากรีบให้น้องโตก็บ่อยพอแล้ว ยังมาเจอพี่ ๆ พูดอีกว่าน้องเด็ก เป็นเด็กแล้วผิดอะไรเหรอ น้ำตาลถอนหายใจก่อนจะบ่นออกมาด้วยความน้อยใจ

                “เป็นเด็กแล้วมันทำไมเหรอครับ เดี๋ยวก็โตแล้ว ทำไมผู้ใหญ่ชอบว่าเด็ก”

                “โอ๋ ๆ ๆ พวกพี่ไม่ได้ว่าน้า แซวเล่นเฉย ๆ ค้าบบบ”

                ‘โจเซฟ’ ที่นั่งตรงข้ามน้องรีบโอ๋ทันที พลางคีบเบคอนแล้วยื่นให้น้องหวังจะป้อน แต่ยังไม่ทันใกล้ปากของน้ำตาลเลย ไทม์ก็คว้าตะเกียบมาคีบเบคอนชิ้นนั้นกินเองอย่างหน้าตาเฉย

                “พี่ไทม์ก็ชอบบอกให้น้ำตาลรีบโตเหมือนกัน น้ำตาลเริ่มงงแล้วนะ เป็นเด็กมันไม่ดีตรงไหน น้ำตาลน่ะอยากเป็นเด็กตลอดไปเลยเพราะพี่ไทม์ตามใจมาก ๆ ถ้าโตแล้วกลัวจะไม่ตามใจแบบนี้ ฮ่า ๆ ๆ”

                “มึงอยากให้น้องรีบโตเหรอไอ้ไทม์ หึ มันยังไง มึงพูดออกมา! มึงเก็บน้องเงียบมาสามปีนี่มึงคิดไม่ซื่อใช่ไหมเนี่ย”

                “เออ ซุ่มเลี้ยงเด็กตั้งสามปี ทุกวันนี้กลายเป็นเด็กมึงเต็มตัวแล้ว ดูก็รู้ นี่มึงเลี้ยงน้องให้เป็นน้องหรืออะไร”

                เหล่าเพื่อนหรี่ตามองไทม์พร้อมกับพูดประโยคทีเล่นทีจริง แต่ไทม์ก็ยังนิ่งทำเป็นหูทวนลม สนใจแต่การสอนน้องจับตะเกียบบ้าง ป้อนน้องบ้าง ที่ยังทำนิ่งก็ไม่ใช่ไม่ได้ยินที่เพื่อนพูดแต่เป็นเพราะยังคิดคำที่จะโต้แย้งไม่ออก จู่ ๆ ปากมันก็เถียงเพื่อนไม่ออกเลยสักคำ

                “อย่าว่าพี่ไทม์ของหนูน้า”

                น้ำตาลทนไม่ไหวรีบห้ามทัพก่อนที่พี่ไทม์คนดีของน้องจะโดนเพื่อนซักไปมากกว่านี้ แต่ความสงสัยตลอดสามปีที่เพื่อนสั่งสมมามันไม่สามารถหยุดการสอดรู้สอดเห็นได้ในตอนนี้จริง ๆ

                “ทำไมน้องแทนตัวเองกับคนอื่นด้วยชื่อ แล้วตอนคุยกับไอ้ไทม์แทนตัวเองว่าหนูล่ะ มันบังคับน้องพูดหรือเปล่าครับ”

                “ไม่นี่ครับ น้ำตาลคุยกับพี่ไทม์แบบนี้มานานแล้วอ่า จำไม่ได้ว่าเริ่มเรียกหนูตอนไหน”

                “มันคือโค้ดเนมไว้ใช้เฉพาะกันและกันใช่ไหมน้อง ฮั่นแน่ หลงกลไอ้ไทม์แล้วนะเรา”

                ระหว่างที่นั่งกินชาบูกันไป น้องก็โดนพี่ ๆ หลอกถามอะไรอีกมากมายเลย ไม่ว่าจะชวนคุยไปเรื่องอื่นยังไงสุดท้ายต้องหาจังหวะมาถามเรื่องไทม์กับน้ำตาลอยู่เรื่อย ให้สาสมกับความเก็บกดถึงสามปีที่ไทม์ไม่เคยเล่าอะไรให้เพื่อนฟังเลย วันนี้เหล่าเพื่อนได้ประจักษ์แล้วว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้มันไม่ธรรมดา มันเป็นพี่น้องกันไม่จริง

                แล้วทั้งคู่แสดงออกต่อกันอย่างธรรมชาติมาก ทั้งสายตา การกระทำ รอยยิ้ม เพื่อน ๆ ต่างดูออกว่ามันพิเศษกว่าปกติ ตัดสินจากมิตรภาพสามปีที่เพื่อนมีร่วมกับไทม์ ยืนยันได้ว่าไทม์ไม่เคยมองใครตาเยิ้มแบบนี้ น้องทำอะไรก็ยิ้มตามจนจมูกบานไม่รู้ตัว

                น้ำตาลกินอิ่มเป็นคนแรกก็วางตะเกียบแล้วเอนหลังพิงเบาะ ลูบท้องป่องป้อย ๆ ด้วยความอิ่มหนำสำราญ ก่อนจะพูดประโยคที่แทบทำให้ทุกคนวางตะเกียบ

                “วันนี้พุงหนูป่อง โดนพี่ไทม์ฟัดพุงเล่นอีกแน่เลย”

                เกิดความเงียบกริบขึ้นทันทีเมื่อแต่ละคนคิดภาพตามที่น้องพูด ข้าวปั้นถึงกับต้องยกมือขึ้นลูบใบหน้าเพราะรู้สึกว่ามันร้อนวูบวาบไปกับภาพจินตนาการในหัว

                มาถึงตอนนี้ไทม์ก็ตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน จะโทษน้องก็ไม่ได้เพราะที่พูดมาไม่มีตรงไหนไม่จริงเลย

                “ไอ้ไทม์ มึงนี่มันร้าย อย่าทำอะไรเลยเถิดนะมึง น้องเพิ่งป.4”

                “เออ กูรู้ลิมิต ไม่ทำอะไรแบบที่พวกมึงคิดหรอก”

                นี่แทบจะเป็นประโยคแรกเลยที่ไทม์ตอบโต้เพื่อนกับเรื่องของน้อง น่าแปลกที่ไม่มีคำปฏิเสธใด ๆ ออกมาจากปากไทม์เลย

                “ยอมรับแล้วสินะว่าซุ่มเด็กไว้”

                “กูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น ก็น้องกู นี่ก็พี่น้องกัน”

                ไทม์ตอบปัดไปเพราะอยากเปลี่ยนประเด็นเต็มที ทว่ากลับไปจี้ความเป็นพี่น้องของสองแฝดเสียก่อน

                “พี่น้องบ้านอื่นที่เขาคลานตามกันมายังไม่ขนาดมึงเลยจะบอกให้ กูกับไอ้โอมเนี่ย ไม่เคยฟัดพุงกันนะมึง”

                “เออ กูมีพี่มันยังไม่ดูแลกูดีเท่ามึงดูแลน้องเลยเถอะ”

                “แต่ถ้ามึงไม่คิดอะไรก็ดี งั้นกูจองน้ำตาลให้น้องสาวกูเลยแล้วกัน ตอนนี้อยู่ป.2 เอ๊ะ ๆ หรือให้หลานชายกูดี อยู่ม.1หล่อด้วยนะมึง”

                คำหยอกเอินของเต็งหนึ่งกระตุ้นต่อมโมโหให้ไทม์จนได้ จะมาหาคู่ให้น้ำตาลได้ยังไง ไม่จำเป็น จะป.2 หรือม.1 ไทม์ก็ไม่อนุญาตทั้งนั้น ต่างฝ่ายต่างเด็กกันมากไม่ควรมาฝักใฝ่เรื่องรักใคร่แบบนี้ จากการพูดเล่นกลายเป็นเรื่องจริงจังจนไทม์ขมวดคิ้วไม่พอใจและตอบกลับไปทันที

                “ไม่ต้องสาระแนหาใครมาให้เด็กกูทั้งนั้น!”

                สุดท้ายไทม์ก็หลุดคำว่า ’เด็กกู’ ออกมาเสียที แม้จะพูดด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม แต่มันแสดงถึงการปกป้องน้องได้อย่างหนึ่ง อย่างน้อยเพื่อนก็ไม่กล้าเข้ามายุ่งไปมากกว่านี้อีกแล้ว ถึงรู้ว่าเพื่อนพูดเล่นก็เถอะ ถ้าไทม์ไม่ทำอะไรสักอย่างเพื่อนคงไม่หยุดกวนประสาทแน่

                “ว้าว น้ำตาลเป็นเด็กไอ้ไทม์แล้วน้า อย่าดื้อกับมันล่ะ มันชอบเด็กน่ารัก ๆ”

                “พี่ไทม์ก็บอกว่าน้ำตาลน่ารักตลอดนะครับ น้ำตาลไม่ดื้อด้วย พี่ไทม์รักน้ำตาลจะตาย”

                เด็กน้อยพูดออกไปตามความจริง พาให้บรรดาเพื่อนต้องยิ้มตาม ก็น้องช่างพูด ช่างอ้อน น่ารักแบบนี้ไงไทม์ถึงออกตัวปกป้องดูแลดีอย่างกับไข่ในหิน

                “น้ำตาลรู้ได้ไงว่าไอ้ไทม์มันรักน้อง มันบอกเหรอ?”

                “ครับ เราบอกรักกันทุกวันแหละ”

                ฮิ้ววววววววววว ผองเพื่อนพากันโห่ทันทีหลังน้องพูดจบ ใบหน้าขึงขังของไทม์ที่ตั้งใจเก๊กไว้ก็เก๊กไม่อยู่แล้ว ตอนนี้เพื่อนรู้เรื่องของเขามากเกินไปแล้วจริงๆ 

                ใบหน้าหล่อเริ่มซับสีแดงเมื่อเพื่อนแซวกันหนักขึ้น สุดท้ายไทม์ก็จนมุมไม่ตอบโต้ ได้แต่นั่งอมยิ้มทำเป็นคีบนั่นคีบนี่เข้าปาก โดยไม่ลืมยื่นมือไปบีบปากอวบอิ่มเจ้าปัญหาของน้องด้วยความมันเขี้ยว

                


 

_____________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

เล่ม2 จะมีอยู่ไหมคะเนี่ย กลัวไทม์ติดคุกก่อน 555555555


 

กิจกรรมพิเศษ!

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #120 kung0841560683 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 22:59

    น้อนน่ารักที่สุดเลย🤗🤗

    #120
    0
  2. #63 momomai (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:52
    น้อนนนน่ารักกก
    #63
    0
  3. #62 One (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:15

    โอ้ย ยัยน้อนนนนน บอกพี่ๆหมดเลยอะ ชอบที่บอกรักกันทุกวันแหละ

    #62
    0
  4. #61 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 12:50

    น้อนนนนนนนนนนน

    #61
    0