น้องคนนั้น... คนที่น่ารักๆ น่ะครับ

ตอนที่ 24 : EP.12 พ่อทูนหัวของหนู [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 656
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

EP.12

พ่อทูนหัวของหนู

[2/2]


 

“เตยบอกไทม์ว่าทำโอหรือไง”

                “ไม่ได้บอก แค่วานไปรับน้อง น้าเตยก็กลับมาดึกๆ นะแม่ ทำโอไง ที่มันจะมีโอบังคับที่น้าเตยเคยทำ เอ๊ะ หรือว่าไม่ใช่...”

                “ไม่ใช่อยู่ทำโอหรอก เขาอยู่ด้วยกันนั่นแหละ เตยเองก็ต้องดูแลเพื่อซื้อใจลูกติดฝั่งนั้นเหมือนกัน”

                “อ้าว แล้ววันศุกร์ที่ให้น้ำตาลมานอนบ้านเราล่ะ อย่าบอกนะว่าน้าเตยก็ค้างกับเขา?”

                “แม่ไม่พูดอะไรแล้ว ปล่อยให้เขาตัดสินใจกันเองเถอะ”

                “แต่ไทม์ห่วงน้อง ถ้าเข้ากันไม่ได้ทำไง”

                “เราคนนอกจะทำอะไรได้ ตอนนี้ก็ได้แค่ช่วยดูแลน้ำตาลแล้วให้เตยตัดสินใจเอาเอง โน่นไง พูดถึงก็วิ่งแก้ผ้าเข้าห้องไปแล้ว สงสัยลืมเอาผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำอีกแล้วนั่น ฮ่าๆ”

                “ไทม์ไปดูน้องก่อน ไว้จะมาหลอกถามแม่ใหม่”

                ร่างสูงเดินเข้าห้องนอนไปก็พบกับเด็กชีเปือยจริงๆ ด้วย แต่ไทม์ไม่เคยมองน้องในสภาพแบบนี้ได้เต็มตา เขาทำใจละลาบละล้วงความเป็นส่วนตัวของน้องไม่ได้แม้จะมีโอกาสไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ไทม์ก็ยังคงมองสูงเข้าไป ละสายตาไปตามผนังห้องเป็นประจำเมื่อเจ้าตัวเล็กเปลี่ยนเสื้อผ้า หรืออยู่ในสภาพที่ไม่พร้อม

                “พี่ไทม์ หนูลืมเอาเสื้อมา”

                “เสื้อพี่อยู่ในตู้ ไปหยิบเอา แล้วทีหลังอย่าลืมเอาผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำสิ พอพี่ไม่เตรียมให้หนูก็ลืม พอพี่ทำให้ทุกอย่างหนูก็บอกว่าโตแล้วทำเองได้ คนโตแล้วที่ไหนวิ่งแก้ผ้าไปทั่วแบบนี้ หัดอายบ้างเถอะ”

                “อายทำไม คนกันเอง วันก่อนคุณป้ายังเช็ดตัวให้หนูอยู่เลย ไม่บ่นหนูสักคำ ใครๆ ก็เคยเห็นหนูโป๊ทั้งนั้นแหละ มีแต่พี่ไทม์คนเดียวที่ไม่ยอมมองหนูเลยสักครั้ง”

                “ก็มัน...อืมๆ รีบแต่งตัว พี่ไปอาบน้ำบ้างดีกว่า”

               

                10.25 น.

                คืนวันศุกร์จะเป็นวันที่น้ำตาลได้นอนดึกที่สุด ได้เล่นเกมในไอแพดของไทม์จนหนำใจ น้ำตาลชอบวันศุกร์ก็ตรงนี้แหละ การได้นอนหนุนแขนไทม์แล้วเล่นเกมมันเป็นความสุขที่เรียบง่ายเหลือเกิน

                “พี่ไทม์ กินนมหนูไหมครับ”

                “อะไรนะ”

                ไทม์ถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆ เจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนก็ชวนกินนม

                “หนูมีนมโรงเรียนอยู่ในกระเป๋า พี่ไทม์กินไหมเดี๋ยวหนูเอามาให้”

                “อ๋อ นมโรงเรียน ก็พูดว่านมหนูพี่ก็นึกว่าหน่มน๊มหนูตรงนี้”

                นิ้วเรียวชี้ไปที่หน้าอกเล็กเพื่อหยอกน้องกลับทั้งที่ไม่ได้คิดอะไร แต่เจ้าตัวเล็กกลับคิดจริง รีบถกเสื้อขึ้นสูงก่อนจะแอ่นหน้าอกเล็กน้อย ตามมาด้วยคำถามที่ทำให้ไทม์ถึงกับต้องข่มใจ

                “หมายถึงหน่มน๊มนี้เหรอ ถ้าพี่ไทม์อยากกินหนูก็ให้กิน ทุกทีฟัดแค่พุงแหละไม่เคยขึ้นมาฟัดนมเลย ลองไหมๆ”

                “น้ำตาล อย่าพูดจาแบบนี้ มัน.. มัน.. เอ่อ.. เออน่ะ อย่ามาเชิญชวนแบบนี้บ่อยๆ มันไม่ดี แล้วก็ห้ามไปพูดกับใครด้วยนอกจากพี่ เข้าใจไหมครับ?”

                “ดุหนูอีกแล้ว”

                ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเด็กเพราะรู้ว่าไม่มีทางชนะอยู่แล้ว ไทม์จึงลุกไปหยิบนมโรงเรียนที่ในกระเป๋าน้องเข้าไปในครัวเพื่อเทใส่แก้วแล้วนำเข้าไมโครเวฟ ก่อนนอนได้ดื่มนมอุ่นๆ สักแก้วจะได้หลับสบาย

                ทว่าขณะที่ยืนกอดอกรอเวลาของไมโครเวฟนับถอยหลังไทม์ก็หวนคิดถึงเรื่องของน้ำตาลขึ้นมา แล้วความเป็นห่วงก็ตีตื้นจนไทม์ต้องถอนหายใจ แน่นอนว่าเขายังกลุ้มใจเรื่องพ่อเลี้ยงในอนาคตของน้องอยู่ ไม่ว่าจะคิดทางไหนมันก็มีแต่ปัญหาตามมาทั้งนั้น

                ความห่วงก็มีส่วนหนึ่ง ความกลัวก็มีอีกเช่นกัน ไทม์กลัวว่าหากน้ำตาลมีครอบครัวใหม่แล้วเรื่องระหว่างพวกเขามันจะไม่เหมือนเดิม กลัวจะห่างกันจนกลายเป็นคนไม่รู้จักกันเลยก็ได้

ลองคิดดูเล่นๆ เลยนะ สมมติว่าความรักของแม่น้องมันไปได้ดีจริงๆ มีสามีใหม่เป็นทหารอากาศ ด้วยอาชีพแล้วน่าจะมีความมั่นคงอยู่บ้าง คิดว่าทั้งน้องทั้งแม่คงต้องย้ายออกจากอพาร์ทเมนต์ที่เคยอยู่แล้วไปอาศัยในบ้านหลังใหม่ที่กว้างขวางขึ้น แล้วที่ใหม่ที่ว่าจะไกลไหม จะอยู่ที่ไหน ถ้าไกลมากไทม์คงไปหาน้องลำบากหน่อย อ้อ แล้วถ้ามีสามีที่คอยเกื้อหนุนกัน เรื่องรับขนมไปขายก็อาจจะยุติลง

หากไม่รับขนมจากบ้านไทม์ไปขายแล้วก็เท่ากับว่าไทม์กับน้ำตาลต้องได้เจอกันน้อยลงเป็นแน่ แล้วความสนิทระหว่างสองครอบครัวก็อาจจะน้อยลงตามไปด้วย ที่ไทม์ห่วงมากกว่านั้นก็คงจะเป็นความเข้ากันได้มากน้อยของพ่อเลี้ยงลูกติดนั่นมากกว่า

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงไมโครเวฟร้องดังขึ้นเมื่อเวฟนมเสร็จตามเวลาที่ตั้งไว้ ไทม์จัดการถือนมทั้งสองแก้วเข้าห้องนอนไปพร้อมกับเรื่องที่กลุ้มอกกลุ้มใจไม่หาย ใจหนึ่งก็แอบภาวนาให้น้าเตยได้พบเจอคนที่ดีจริงๆ จะได้ดีกับน้ำตาลด้วย แต่อีกใจก็ยังคงกลัวว่าจะไม่ได้เจอน้องเช่นกัน

“หนู หยุดเล่นเกมก่อนแล้วลุกมานั่งดื่มนมดีๆ ครับ”

“ทำไมพี่ไทม์หน้าบึ้งจังครับ”

เจ้าตัวเล็กลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่รีรอเมื่อเห็นคิ้วของไทม์ขมวดเป็นปม สองแขนเล็กรีบโผเข้าไปกอดคนพี่แน่น พลางซุกหน้าลงที่หน้าท้องแบนของไทม์อย่างออดอ้อน แถมแอบคิดว่าไปทำอะไรให้พี่ไทม์งอนหรือเปล่านะ หรือไทม์ไม่อยากกินนมโรงเรียนของน้อง ถ้าเป็นแบบนั้นน้ำตาลจะจัดการเองทั้งสองแก้วจนหมดเลย

“หนูว่าถ้าวันหนึ่งเราไม่ได้เจอกันอีก หนูจะเสียใจไหม?”

น้ำเสียงที่ไทม์ใช้ถามน้อง มันแฝงไปด้วยความรู้สึกส่วนตัวในเรื่องที่เขาคิดอยู่ในหัว น้ำตาลก็สัมผัสได้ถึงความจริงจังผ่านน้ำเสียง เจ้าตัวเล็กคิดตามอย่างที่พี่ไทม์ถามแต่ก็ไม่สามารถพูดคำตอบออกมาได้ เพราะแค่คิดว่าวันไหนจะไม่ได้เจอพี่ไทม์อีก น้ำตาน้องก็เอ่อล้นขอบตาแล้ว

“ไม่เอา ไม่ให้พูดว่าจะไม่เจอกันอีก หนูร้องไห้จริงๆ นะ”

“แค่สมมติเฉยๆ ร้องไห้ทำไมครับ หืม?”

ไทม์ย่อตัวลงนั่งยองๆ กับพื้น ก่อนเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาของน้องที่เจ้าตัวพยายามกลั้นแล้วแต่มันก็ไหลอยู่ดี เด็กตัวแค่นี้แค่นึกถึงการจากลาก็รู้สึกเสียใจแล้ว

“หนูจะอยู่กับพี่ไทม์ไปจนโต ไม่ยอมให้พี่ไปไหนหรอกครับ”

“คนที่ไปน่ะไม่ใช่พี่สักหน่อย”

“คือยังไงเหรอครับ?”

จะอธิบายให้น้องเข้าใจยังไงดี มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนภายในครอบครัวของน้องเอง ขนาดแม่น้องยังไม่ได้บอกน้องเลยแล้วไทม์เป็นคนนอกจะชิงบอกก่อนได้ยังไง อีกอย่างก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าความรักครั้งใหม่ที่ว่ามันจะดีขนาดไหน

“หนูครับ พี่สมมตินะ สมมติเฉยๆ ว่าถ้าหนูมีพ่อคนใหม่หนูจะโอเคไหม แบบว่าอาจมีคุณลุงใจดีคนหนึ่งเข้ามาในครอบครัวอะไรแบบนั้น”

“ไม่เอาหรอก ถ้ามีพ่อใหม่หนูให้พี่ไทม์เป็นพ่อหนูดีกว่า”

“เฮ้ย พี่จะเป็นพ่อหนูได้ไง พี่กับแม่หนูไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”

“ก็ถ้าไม่ใช่พี่ไทม์ก็ไม่เอาคนอื่น”

เฮ้อ ไทม์ก็จนใจจะถามต่อ ได้แต่ปัดตกปัญหาเหล่านี้ไปแล้วดื่มนมจนหมดแก้ว จากนั้นก็พากันไปแปรงฟันอีกรอบเพื่อเตรียมเข้านอน ไทม์ยืนอยู่ใกล้สวิตซ์ไฟรอที่จะปิดมันหลังจากที่น้องเอนตัวนอนในท่าสบาย โดยไม่ลืมจัดหมอนให้ไทม์ด้วย

“แหน่ะ จะนอนแล้วไม่ต้องเล่นเกมเลย ปิดไฟแล้วเล่นเดี๋ยวสายตาเสียนะ”

“ครับพ่อ ไม่เล่นก็ไม่เล่นครับพ่อ”

น้ำตาลวางไอแพดไว้บนโต๊ะเล็กข้างเตียง ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมอกเตรียมตัวนอน เพียงเสี้ยววินาทีภายในห้องก็มืดลง ไทม์ลากฝีเท้าเดินไปที่เตียง ยกเข่าคลานไปยังตำแหน่งที่ตัวเองนอนอย่างเคยชิน ทิ้งตัวลงนอนข้างน้องโดยไม่ลืมกู๊ดไนท์คิส

ปากหยักโน้มเข้าหอมแก้มกลมฟอดใหญ่อย่างที่เคยทำเป็นประจำ คือก่อนนอนจะผลัดกันหอมแก้มคนละทีสองทีแล้วแต่ต้องการ ต่อมาก็บอกฝันดีกันและกัน

“อย่าเรียกพี่ว่าพ่อเลย พี่เป็นพ่อให้หนูได้อย่างเดียวเท่านั้น คือพ่อทูนหัว จำไว้นะครับเด็กดี ฝันดีครับ”

“อ้อ งั้นฝันดีครับพ่อทูนหัวของหนู ว่าแต่พ่อทูนหัวคือไรอ่า หนูไม่เห็นรู้จัก”

ไทม์ไม่ได้ตอบน้องไปแต่หัวเราะในลำคอหึๆ เพราะมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่พูดออกไปตอนนี้เท่านั้นเอง น้องยังเด็กเกินกว่าจะได้รู้ความหมายของมัน แต่ถ้าอีกเก้าปียังอยู่ด้วยกันไปแบบนี้ วันนั้นน้องจะรู้เอง ว่าพ่อทูนหัวคนนี้ของหนูน่ะทำอะไรได้บ้าง


 

____________________________

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง


 

TALK

คนพี่หรือคนน้องร้ายกว่ากันน้าาา น้องก็ขยันพูดจาชวนเข้าใจผิด ส่วนพี่ก็แสดงความเป็นเจ้าไม่หยุด คิดเผื่ออนาคต9ปีข้างหน้าเรียบร้อย


 

กิจกรรมพิเศษ!

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม


 

ติดตามนักเขียนได้ที่

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย]

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล]

TWITTER : @SiraClazzical


 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว)


 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

120 ความคิดเห็น

  1. #119 kung0841560683 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 22:49

    หนูจะให้เค้า.....นมหนูไม่ได้😵😵

    #119
    0
  2. #82 Smile (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 16:29

    น้ำตาลหนูลูก จะแอ่นอกให้พี่เค้าดูดไม่ได้นะลูก แม่จะตีๆๆๆๆๆๆ

    #82
    0
  3. #52 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 18:01

    แค่คิดก็.....

    #52
    0
  4. #51 Mmm02 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 10:52

    ไม่ม่านะไรท์

    #51
    0