╫สนพ.SENSE BOOK╫ ► MY STUDENT เด็กคนนี้แฟนผม ◄

ตอนที่ 16 : บทเรียนที่ 16 [4/4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    2 มี.ค. 61



บทเรียนที่ 16


                สี่วันแล้วสินะ

สี่วันที่ผมมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเอง อยู่กับเพื่อน ผมน่ะได้รับความรักจากพวกมันจนผมลืมความเจ็บปวดที่เพิ่งผ่านมาเลย ไอ้บีม ไอ้ก็อตก็มาอยู่กับผมที่บ้านไอ้นิคมาสี่วันแล้วเหมือนกัน ด้วยเหตุผลที่ผมบอกไปว่าผมอกหัก พวกมันก็แห่กันมาหาโดยไม่ประวิงเวลาคิดอะไรทั้งนั้น นี่แหละนะคำว่าเพื่อน แล้วผมชอบชีวิตแบบนี้ที่สุดเลย

ชีวิตที่สมวัยของตัวเอง ได้อยู่กับเพื่อน อยากทำอะไรตอนไหนก็ทำ ทำอะไรก็มีเพื่อนรุ่นเดียวกันอยุ่ข้างๆ บางทีผมก็ต้องการการซับพอร์ตจากคนที่มีความคิดไปในแนวทางเดียวกัน ไม่ได้บอกว่าอยู่กับพี่พฤกไม่ดีนะ แต่เพราะเขาโตกว่าผมมากจึงมองผมเป็นเด็กน้อยหัดเดินอยู่ตลอดเวลา ประคบประหงมผมจนเกินพอดี ผมเพิ่งจะเข้าใจก็วันนี้แหละว่าความรักที่ดีควรให้พื้นที่ส่วนตัวกันและกันบ้าง

และความรักที่ดีมันไม่ควรมีเรื่องนอกใจกัน ไม่ควรเอาความเชื่อใจของผมไปทำลายเพียงเพราะความเห็นแก่ตัวของเขา!!

“เอ้า ชนนนนนน พรุ่งนี้เรียนบ่าย คืนนี้ก็โต้รุ่งกันเลยมึง”

สี่วันมานี้แม้ผมจะพูดได้เต็มปากว่าเพื่อนๆเข้ามาบรรเทาแผลในใจของผมได้ แต่...ความเจ็บปวดลึกๆภายในใจยังคงมีอยู่แน่นอน ผมพยายามอยู่กับพวกมันให้มีอะไรทำจนไม่ให้ว่างมาคิดเรื่องนั้น เราไปเรียน กลับมาทำการบ้าน กินเหล้า ตื่นเช้าไปเรียนอีกวัน คือเวลาเหล่านี้ช่วยเยียวยาผมได้มากมายจริงๆ ผมปิดมือถือ ไม่รับการติดต่อจากพี่พฤก ไม่ต้องการติดต่อกับใครทั้งนั้น ทว่าพี่เขากลับมากวนใจผมในเวลาหลับฝัน ผมฝันร้ายทุกคน ตื่นมาร้องไห้ทุกคืน

กลายเป็นคนที่กลางวันมีความสุข แต่ยามหลับไหลกลับเจ็บปวดเหลือเกิน

“เฮ้ยๆ ไอ้วา เบาหน่อย นี่มึงนำเพื่อนไปหลายแก้วแล้วนะ”

ใช่ ครั้งนี้ผมอยากจะกินให้น็อคเหมือนทุกวัน น็อคแบบว่าพรุ่งนี้ตื่นมาไม่ไหวเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ? พรุ่งนี้ผมต้องไปเรียนวิชาที่พี่พฤกสอนไง ผมต้องเจอเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ถ้าผมเมาจนไปไม่ไหวอย่างน้อยมันก็เป็นข้ออ้างกับเพื่อนผมได้หากผมจะโดดเรียนขึ้นมาจริงๆ ยอมรับจากใจเลยว่าผมกลัว ไม่ได้กลัวตัวเองจะใจอ่อนหรอกนะ ครั้งนี้น่ะผมพอแล้ว ยังไงก็ไม่กลับไปคบกับเขาในฐานะแฟนหรอก เพียงแต่ผมกลัวสิ่งที่เขากำลังจะบอก กลัวความจริงในสิ่งที่ผมไม่รู้ เพราะไม่รู้เลยว่าคำพูดที่ออกมาจากปากพี่พฤกครั้งนี้คำไหนโกหกและคำไหนเรื่องจริง ใจผมมันอ่อนแอเกินที่จะตัดสินมัน

“ไอ้วา มึงจะกินเพียวๆแบบนี้ไม่ได้ มึงคออ่อน ไอ้ห่า”

แอลกอฮอล์สีอำพันถูกกลืนลงคอหลายต่อหลายแก้ว และฤทธิ์ของมันซึมซับเข้าโสตประสาทผมอย่างรวดเร็วตามประสาคนคออ่อานอย่างที่เพื่อนผมบอก ไอ้ก็อต ไอ้บีม มันพยายามห้ามปรามผมแล้วแต่ผมขอเถอะ คืนนี้ขอแค่ดื่มให้หนักกว่าทุกครั้ง เมาให้หนักกว่าทุกที ให้มันไม่ไหวในวันรุ่งขึ้น ให้ผมได้มีข้ออ้างที่จะไม่เจอเขา เป็นไอ้ขี้แพ้ผมก็ยอม

ผมน่ะหลบหน้าเขามาหลายครั้งแล้ว พี่พฤกมาดักรอผมอยู่ที่คณะเลย ทำเหมือนมาคุยงานที่ห้องคณะแต่เปล่าเลย ผมรู้อยู่แก่ใจว่าเขามาหาผมเพราะติดต่อผมไม่ได้ แล้วผมก็เลี่ยงเจอและวิ่งหนีเขาทุกครั้ง เขาไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้ผมจนกระทั่งวันพรุ่งนี้เป็นวิชาของเขาเองนั่นแหละ ผมถึงใจหวั่นใจอยู่นี่ไง

“แม่งเอ้ยยย ไอ้พี่พฤก ไอ้คนชั่ว ทำแบบนี้กับกูทำไมวะ ทำไมๆๆ”

ไอ้นิครีบตะครุบปากผมทันทีที่ผมพูด อ่า บ้าฉิบ ผมอึดอัดใจน่ะ อยากตะโกน อยากพูดเสียงดังๆ อยากด่าไอ้คนที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้

“จุ๊ๆ มึงตั้งสติหน่อยดิวะ”

“เออ แม่งหล่อ แม่งรวย เป็นกัปตันไม่พอ แม่งเสือกเป็นอาจารย์กูอีก ดีทุกอย่างแต่เจ้าชู้ฉิบหาย!!! พวกมึงฟังกูนะ ไอ้อาจารย์พฤกของพวกมึงน่ะแม่งเชี่ยยยยย แม่งนอกใจกู!!!!

ผมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมดแก้วอีกครั้งท่ามกลางความเงียบของเพื่อนรอบข้าง บรรยากาศร้านเหล้ามันก็ดูครึกครื้นดีหรอก ทว่าโต๊ะพวกผมกลับเงียบสงัด สายตาทั้งสามคู่ของพวกมันจ้องมองมาที่ผมคล้ายว่าผมทำอะไรผิดไปสักอย่าง แต่เอ๊ะ หรือเมื่อกี้ผมพูดอะไรผิดไปวะ ฤทธิ์เหล้ามันดึงสติของผมให้ดำดิ่งลงเต็มทีแล้ว


LOADING [1/4]


“มึงจะบอกพวกกูว่ามึงกับอาจารย์พฤกคบกันเหรอวะ? ไอ้วา เรื่องมันยังไงมึงเล่ามาให้หมดเลยนะ”

“กูบอกเหรอ กูป๊าววว”

ผมขมวดคิ้วแล้วตอบไอ้ก็อตกลับไปด้วยเสียงสูง

“ไม่ เมื่อกี้มึงพูดว่าอาจารย์พฤกนอกใจมึงอ่ะ สรุปคือเป็นเรื่องจริงใช่ไหม? ไอ้วา ตอบดิวะ”

อ่า..นี่ผมคงหลุดพูดอะไรออกไปจริงๆใช่ไหม หรือผมคิดดังไป แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่กล้าจะบอกพวกมันอยู่ดี กลัวเพื่อนจะรับไม่ได้ที่ผมชอบผู้ชาย กลัวพวกมันด่าผมว่าโง่ที่ยอมให้อาจารย์ของพวกมันฟันฟรีๆ ผมไม่อยากได้ยินคำวิจารณ์ของใครอีกแล้ว แค่นี้ผมว่าผมแบกรับความเจ็บปวดหนักเกินไปแล้วล่ะ

ทว่าไอ้นิคกลับยกแขนขึ้นคล้องไหล่ผมแล้วดึงตัวผมเข้าไปติดมัน พร้อมกับกระซิบข้างหูผมว่า ไม่เป็นไร เพื่อนจะอยู่ข้างมึงทุกคน มือใหญ่ของมันบีบที่ต้นแขนของผมเชิงให้กำลังใจ

“อืม”

ผมพยักหน้าตอบทุกคนไปสั้นๆด้วยอาการน้ำตาคลอหน่วย มันอยากจะร้องไห้ออกมาอีกแล้วล่ะ ยิ่งตอนที่เพื่อนอีกสองคนเอื้อมมือมาลูบหัวผมบ้าง บีบไหล่ผมบ้าง ทำไมรู้สึกอบอุ่นจังวะ ผมทิ้งเพื่อนดีๆไปอยู่กับผู้ชายเลวๆอย่างพี่พฤกกี่เดือนแล้วนะที่ไม่มีเวลาได้ใช้อิสระของตัวเองเลย

“รายละเอียดไว้ค่อยมาคุยกับกูทีหลังแล้วกันนะ ช่วงนี้มันยังเฮิร์ทอยู่อ่ะมึง สิ่งที่เราจะช่วยมันได้ตอนนี้คือช่วยกันมันไม่ให้อาจารย์พฤกเข้าถึงได้ง่ายๆ ช่วยอยู่กับมันแบบนี้จนกว่าใจมันจะเข้มแข็งขึ้น”

แล้วก็เป็นไอ้นิคอีกที่ช่วยพูดกับเพื่อนอีกสองคน ส่วนผมก็ยังคงยกเหล้าขึ้นดื่มทั้งน้ำตาอยู่เหมือนเดิม

“อีกแค่สองอาทิตย์ก็จะเตรียมสอบแล้ว มึงจะเจออาจารย์อีกสี่ครั้งเองไอ้วา มึงต้องผ่านไปให้ได้นะ เดี๋ยวกูกับไอ้ก็อตอยู่กับมึงทุกวันจนถึงสอบเสร็จเลยดีปะ สอบเสร็จก็ไปเที่ยวทะเลกัน พักใจพักสมองสักอาทิตย์นึงเป็นไง”

ขอบคุณที่เสนอความคิดเห็น แต่พอได้ยินคำว่าทะเลผมก็คิดถึงที่ไหนไม่ได้นอกจากบ้านพักตากอากาศริมทะเลของพี่พฤก ตั้งแต่โตมาที่นั่นเป็นมุมที่มองทะเลสวยที่สุดในชีวิตผมเลยนะ บ้านหลังนั้นกลับไปกี่ครั้งผมก็ชอบและมีความสุขมากเลย ผมชอบทะเล ผมชอบบรรยากาศที่นั่น ชอบอากาศ ชอบทุกอย่าง แต่น่าเสียดายที่ผมคงไม่มีโอกาสจะได้กลับไปอีกแล้ว

ผู้ชายอย่างพี่พฤกน่ะ ถ้าไม่เจ้าชู้จะเพอร์เฟคแค่ไหนกันนะ...

แล้วผู้ชายที่รักเขามาตลอดอย่างผมจะทำใจได้ใช่ไหม จะตัดพี่เขาได้อย่างที่คิดใช่ไหม? ไม่ได้ก็ต้องได้แล้วล่ะ เรื่องนี้มันสอนให้ผมรักตัวเองมากขึ้นเยอะเลย ถ้าผมรักตัวเองมากพอผมจะไม่พาตัวเองกลับไปเจ็บอีกแน่นอน เจ็บมาสองครั้งแล้วนะนาวา เขาขยี้ใจมึงทิ้งสองครั้งแล้วอย่าได้คิดจะปล่อยให้มีครั้งที่สามเชียว พ่อแม่มึงไม่ได้เลี้ยงมึงมาให้ผู้ชายอย่างเขาเขี่ยเล่น

ฟู่ววว ก็แค่เส้นทางรักที่ผมเดินผ่านมาเจอคนไม่ดีก็เท่านั้น หากไม่มีพี่เขาแล้ว ชีวิตผมคงสดใสมากขึ้น ดูอย่างก่อนหน้าที่พี่พฤกกลับมาสิ ผมน่ะร่าเริงสดใสแค่ไหนใครก็รู้ แล้วก็เป็นอย่างที่ไอ้นิคบอกจริงๆล่ะมั้งที่ว่าตั้งแต่ผมมีแฟนผมก็ดูไม่มีความสุขเหมือนแต่ก่อน คือมันมีความสุขในส่วนของคนที่มีคนรักคอยดูแลเอาใจใส่ ผมชอบนิสัยเขานะ รักเขาเลยแหละ แต่เขาดันพรากความสุขบางส่วนของผมไป ทั้งเรื่องสังคมที่ผมต้องแยกตัวเองออกมาเพื่อใช้เวลาอยู่กับเขาทั้งหมด เรื่องเพื่อนที่ผมทิ้งพวกมันทันทีที่เลิกเรียนแล้วรีบกลับไปกินข้าวกับเขา เรื่องครอบครัวที่ผมรักและเขาเข้ามายุ่งวุ่นวายในสถานะคนรักอะไรก็ไม่รู้ แม้พ่อแม่ผมจะรักเขาแต่ผมก็ไม่ชอบให้ใครมาเจ้ากี้เจ้าการกับชีวิตผมมากมายนัก เขาลดความสุขเหล่านี้ของผมลงไปโดยที่ตัวเขาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

แล้วแบบนี้ที่ผ่านมาผมเรียกมันว่าความสุขได้เต็มปากเหรอ ผมคงแค่ฝืนทุกอย่างเพราะรักเขาเท่านั้นแหละ มาให้ผมอธิบายความรู้สึกย้อนหลังผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน ตอนนี้ผมยังแยกคำว่ารักกับความผูกพันธ์ไม่ออกเลย ประสบการณ์รักของผมมันน้อยจนเกินกว่าจะตัดสินอะไรด้วยตัวเองได้ เพราะคนรอบข้างผมยังไม่เคยมีใครที่มีแฟนเก่ากลับมาตามง้ออย่างที่พี่พฤกทำ ผมก็ไม่รู้ว่าคู่อื่นเขาทำยังไง แต่ผมดันบ้าที่เปิดใจให้เขากลับมานี่สิ


LOADING [2/4]


มีใครไม่อยากได้คนเพอร์เฟคแบบนั้นเป็นแฟนบ้างล่ะ พี่เขาดีกับผมจนเหมือนตัวเองไม่เคยทำอะไรผิดพลาดมาก่อน กลับมาเหมือนว่ารักผมจริงๆ ซึ่งผมหลงเชื่อไปครึ่งใจแล้วล่ะว่ามันเป็นแบบนั้น แต่เปล่าเลย พี่พฤกรักแต่ตัวเอง

“ไอ้วา พอได้แล้วมึงเมามากแล้วเนี่ย กลับบ้านกันเถอะ”

ไอ้บีมเดินมาหาผมและสอดมือทั้งสองข้างเข้าใต้รักแร้ของผมก่อนจะออกแรงอุ้มผมให้ลุกขึ้นยืน แต่ผมผยุงตัวเองไม่ไหวเลย สติตอนนี้หลงเหลือแค่ยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปากเท่านั้น เพราะมันคือสิ่งที่ผมต้องการในค่ำคืนนี้ อยากเมาไง อยากเมาให้น็อคอย่างที่บอก ถ้าไม่ไหว พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องไปเจอพี่พฤกไง

หมับ

                มือใหญ่ของไอ้นิคคว้าข้อมือผมไว้ในขณะที่กะลังจะยกแก้วขึ้นอีกครั้ง มันแย่งแก้วเหล้าที่ผมเพิ่งชงไปดื่มเอง

                “มึงเป็นเชี่ยอะไรไอ้วา”

                “กูอยากเมาอ่ะ กูอยากเมา กูไม่อยากไปเจอเขาพรุ่งนี้พวกมึงเข้าใจไหม!!

                “งี่เง่าฉิบหาย กลับบ้านได้แล้ว!!

                พวกมันกรูกันเข้ามาหามผมแล้วลากออกจากร้าน และผมโดนฝ่าเท้าใครสักคนถีบขึ้นแท็กซี่ไป ตามมาด้วยคำสบถของเพื่อนทั้งสามคนไม่หยุดหย่อน ก่อนที่ภาพเบื้องหน้าก็วูบดับลงไปทันที

                ผมรู้ตัวว่ากำลังทำตัวงี่เง่าให้เพื่อนรำคาญ ผมไม่เคยเป็นแบบนี้หรอก ปกติเป็นคนสนุกสนานจะตายเวลากินเหล้ากับเพื่อน วันที่ผ่านๆมาผมก็ปกตินะ แต่วันนี้ความกลัวมันครอบงำมากกว่าทุกวัน เข้าใจผมหน่อยเถอะว่าผมไม่พร้อมที่จะเจอพี่เขาจริงๆ ทว่าผมก็เชื่อมั่นใจตัวเพื่อนผมนะว่าพวกมันจะช่วยผมให้รอดพ้นจากพี่พฤกได้ไม่มากก็น้อย ผมก็คงจะต้องพึ่งพวกมันไปแบบนี้จนกว่าผมจะทำใจได้ล่ะนะ

วันรุ่งขึ้น

                ความรู้สึกแรกของผมในวันต่อมาคือความเงียบสงัด รอบข้างไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เรียวปากเผยยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ตอนนี้ผมก็ตื่นมาไม่ทันพวกมันไปเรียนจนได้ ในเมื่อไม่ได้ไปเรียนก็ไม่ต้องเจอพี่พฤก เฮ้อ โล่งอกชะมัด

                เปลือกตาทั้งสองข้างเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้าเพื่อปรับสายตาให้รับแสงแรกของวัน และทันทีที่ผมลืมตามองไปรอบห้องก็ได้แต่ตกใจ ฉิบหาย มาอยู่ในห้องครัวได้ไงวะ? ผมรีบลุกแล้ววิ่งไปยังห้องนอนของไอ้นิคที่พวกเรานอนอัดกันอยู่ในนั้นสี่คนมาหลายวัน

ปัง!

                พบวัยรุ่นชายสภาพถอดเสื้อสามคนนอนเรียงกันอยู่บนพื้นห้องอย่างหมดสภาพ...

                เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น ทำไมมีแค่ผมคนเดียวที่ไปนอนแอ้งแม้งอยู่ในครัวแล้วพวกมันได้นอนตากแอร์ในห้องนอนเย็นสบายแบบนี้ ผมเดินข้ามตัวไอ้บีมไปกดมือถือของมันที่วางอยู่ข้างตัวเพื่อดูเวลา

                เอ่อ เก้าโมงครึ่งเองเหรอ แย่แล้ว ผมตื่นเช้าขนาดนี้จะนอนหลับต่อไหมเนี่ย แล้วถ้าผมไม่หลับผมก็ต้องโดนพวกมันหามไปเรียนด้วยแน่นอน ผมรู้นิสัยพวกมันดีว่ามันจะให้ผมเผชิญหน้ากับพี่พฤก ไอ้พวกนี้น่ะนิสัยดับเครื่องชนกันทุกคน ไม่มีใครปอดแหกเหมือนผมหรอก เหมือนสวรรค์ไม่เข้าข้างเลยอ่ะ นี่ผมตื่นมาแล้วรู้สึกสดชื่นกว่าทุกวันเลยนะ ไม่ปวดหัวมาก ไม่เมื่อยตัวมาก ไม่แฮงค์เท่าวันก่อนๆที่กินเหล้า เข้าใจว่าตัวเองนอนนานมาก นอนเต็มอิ่มมาก ที่ไหนได้

                “ตื่นแล้วเหรอ เมื่อคืนมึงฤทธิ์เยอะซะกูเหนื่อยเลยนะไอ้วา”

                “ไอ้นิค เกิดอะไรขึ้นวะ”

                มันมองผมด้วยหางตาเหมือนว่าโกรธเคืองอะไรผมบางอย่าง จากนั้นมันก็ลุกขึ้นนั่งและบิดขี้เกียจไปมา

                “มึงเมาหนักมาก ทีแรกหลับไปแล้ว จู่ๆก็ตื่นมาอ้วก อ้วกเสร็จมึงก็เดินไปเอายาดองของพ่อกูมากินเกือบหมด ตอนพวกกูไปเจอคือมึงนั่งกอดโหลยาดองแล้วพูดอยู่คนเดียวในครัว”

                “เชี่ย จำอะไรไม่ได้เลยว่ะ”

                “ยังไม่หมด พีคสุดคือมึงโทรไปหาอาจารย์พฤก!!!

                ได้ยินแค่นั้นหัวใจผมหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ผะ ผมนี่น่ะเหรอโทรหาเขา? บ้าไปแล้ว

                “กูหนีเขามาหลายวันแล้วกูจะโทรหาเขาทำซากอะไร มึงมั่วละ”

                “มึงโทรไปบอกรักเขา แล้วก็ด่าเขา พวกกูนี่จะเข้าไปคว้าตัวมึงกับมือถือมึง มึงก็ดิ้นฉิบหาย กว่าจะแย่งมากดวางสายได้คือมึงบอกรักเขาไปแล้วไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง แถมด่าเขาว่าไอ้เฒ่าหัวงูอีกเป็นสิบครั้งเหมือนกัน”

                เชี่ย... ไม่ธรรมดาแล้วแบบนี้ อยากเมาจนได้เรื่องไหมล่ะกู


LOADING [3/4]


                “งั้นวันนี้กูไม่ไปเรียนนะ กูทำแบบนั้นแล้วจะมีหน้าที่ไหนไปเจอเขาวะ ไม่เอาอ่ะ ไม่ไป”

                “มึงต้องไป ไปให้เขาเห็นว่ามึงอยู่ได้โดยไม่มีเขา มึงสบายดี และมึงมีความสุขแค่ไหน ยิ่งเขาเห็นมึงยิ้มได้ตัวอาจารย์เองนั่นแหละที่จะรู้สึกเจ็บ”

                “กูทำแบบนั้นได้ไง มึงก็รู้ว่าใจกูยังแย่อยู่เลย ให้กูยิ้มให้พี่พฤกน่ะกูทำไม่ได้ อีกอย่าง พี่เขาจับผิดเก่งมาก กูไม่เคยโกหกเขาสำเร็จเลยสักครั้งอ่ะ”

                ผมก้มหน้าตอบความจริงกับมันไปในสิ่งที่เดาทางได้อยู่แล้วว่าจะเกิดขึ้น พี่พฤกน่ะ แค่เขามองผมปราดเดียวก็รู้แล้วว่าผมคิดอะไรอยู่

                “มึงทำตัวปกติก็ได้ แต่มึงจะหนีเขาไปตลอดไม่ได้นะเว้ย เรื่องนี้มึงไม่ผิดแล้วทำไมต้องเป็นมึงที่กลัวอาจารย์เขาวะ เขาสิต้องกลัวมึง คนแม่งแอบไปมีลูกมีเมียนะเว้ย ความผิดร้ายแรงขนาดนั้นมึงน่ะต้องผงาดใส่เขา ไม่ใช่กลัวหัวหดแบบนี้ สู้หน่อยดิวะ อีกแค่สี่ครั้งเองที่จะได้เจออ่ะ ให้สี่ครั้งนี้เป็นบทเรียนของเขาหน่อยว่ามึงอยู่ได้จริงๆ”

“คือกูไม่รู้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไร พี่พฤกต้องคิดแผนการเข้าหาตัวกูแน่ๆแล้วกูไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหน คนร้ายกาจแบบนั้นกูรับมือไม่ไหวหรอก เขาบีบบังคับกูทุกทางเพื่อให้กูกลับไปคบกับเขาได้ ถ้าครั้งนี้เขาจะหาเรื่องมาบีบกูอีกกูจะทำยังไง”

“มึงอยากเลิกกับเขาปะล่ะ มันมีสองทางอ่ะ ถ้ามึงอยากเลิกมึงต้องใจแข็ง เขาจะทำอะไรก็ช่างแม่งให้คิดซะว่าเขาทำผิดต่อมึง ให้เขาดิ้นให้ตาย หาแผนมาบีบบังคับมึงยังไงถ้ามึงไม่ใจอ่อนซะอย่างเขาจะทำอะไรได้วะ ส่วนอีกทางคือมึงอยากกลับไปคืนดีกับเขา ทางนี้ง่ายเลย คือปล่อยให้เขาเข้ามาหามึงอีกครั้ง ส่วนเรื่องหลังจากนั้นก็เดาทางออกแล้ว เพราะเขาจะทำกับมึงแบบเดิมๆ ง้อด้วยวิธีเดิมๆอย่างที่เคยทำ”

พูดน่ะมันง่าย แต่ทำน่ะยากมากนะ ผมรู้ดีแก่ใจว่าผมน่ะรักเขา ทั้งรักทั้งผูกพันธ์เลยมั้ง แต่ผมไม่อยากเดินกลับไปแล้วให้โอกาสเขาอีกแล้วอ่ะ อยากก้าวออกมามีชีวิตของตัวเอง เรื่องของหัวใจมันบังคับไม่ได้หรอก ผมก็ไม่รู้ว่าในอนาคตที่ผมห่างจากพี่เขาออกมาใจผมมันยังจะรักเขาอยู่ไหม แต่ความเป็นไปได้น้อยมาก ลองคิดดูสิ ผมมีสิทธิได้แค่ติดตามพี่เขาผ่านโซเชียล บอกรักพี่เขาผ่านรูปที่เขาลง เผลอๆบางรูปคงเห็นพี่พฤกถ่ายรูปกับลูกกับเมียเขาอีก เรื่องนี้มันทำใจยากจัง

“กูต้อง...เดินหน้าต่อไปสินะ”

“นั่นแล้วแต่มึงจะเลือก”

ผู้ชายทั้งโลกมีไม่รู้กี่พันล้านคน ทำไมต้องเป็นพี่พฤกคนเดียวด้วยนะที่ใจผมน่ะซื่อสัตย์รักเดียว ผู้ชายเจ้าชู้คนนั้นที่เขามาทำให้ผมเหมือนเป็นคนสำคัญของเขา ทั้งเอาใจเก่ง อ่อนโยน อบอุ่น ถนอมผมเหมือนไข่ในหิน แถมรักครอบครัวผมอีกต่างหาก ใครจะเชื่อว่าทั้งหมดคือภาพลวงตากันล่ะ เขาสร้างมันขึ้นมาเสมือนจริงจนผมเชื่อไปซะทุกอย่าง แม้จะอึดอัดแค่ไหนผมก็อดทน ไม่สิ หลายปีก่อนตอนคบกันมันมีความสุขกว่านี้เยอะเลย กลับมาคบกันครั้งนี้มีแต่ความหนักใจให้ผม

ก็ใช่สิ เขามีคนอีกคนที่สำคัญกว่า น่าถนุถนอมกว่า และให้คำว่าครอบครัวที่สมบูรณ์ได้มากกว่าผม เหอะ ผมมีลูกให้เขาไม่ได้ ผมไม่มีหน้าที่การงานคอยซับพอร์ตฐานะชีวิตคู่ให้เขา ผมแม่งไม่มีอะไรเลยเว้ย แค่เด็กคนหนึ่งที่ให้โอกาสเขากลับมา เด็กที่รักเขาและไม่เคยคิดจะมีใครเลย

แต่ใจแลกใจมันใช้ไม่ได้กับทุกคนหรอก...

ผมมีแค่ใจอย่างเดียวมันคงไม่พอ ถ้าสมมติว่าพี่พฤกทำผิดเรื่องอื่นผมจะไม่ว่าเลย แต่การนอกใจกันแบบนี้ผมรับไม่ได้จริงๆ มันเกิดขึ้นกับผมถึงสองครั้ง และครั้งนี้มันหนักกว่าครั้งก่อน นี่ไม่อยากจะเดาเลยว่าหากผมยอมคบกับพี่เขาต่อ ครั้งที่สามที่พี่เขาจะทำมันจะหนักหนาสาหัสกว่านี้แค่ไหน

“ได้ กูจะไม่กลัว กูจะทำให้เขาเห็นว่ากูอยู่ได้จริงๆ ถ้าวันไหนเขารู้ว่าเขาง้อกูไม่สำเร็จเขาคงจะหายไปจากชีวิตกูเองแหละ”

ทำไมวะ แค่คิดผมก็อยากจะร้องไห้ขึ้นมาซะอย่างงั้น ไม่เข้าใจหัวใจตัวเองตอนนี้เอาซะเลยว่ามันต้องการอะไรกันแน่ นี่ผมรักเขาแบบเผื่อใจแล้วแน่เหรอ? ถ้าถามว่าอยากถอยออกมาไหม ผมอยากถอยออกมามาก ผมเจ็บอ่ะ ภาพที่พี่พฤกนั่งลูบท้องผู้หญิงคนนั้นด้วยรอยยิ้มพร้อมกับคำอวยพรนั่นยังติดตาอยู่เลย แต่ถ้าถามว่าเลิกรักเขาได้ไหม ผมก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ตอนนี้ขอให้ทำใจได้ในเร็ววันก่อนเถอะ ต้องปั้นหน้าทำตัวเข้มแข็งไปสู้กับเขาอีก อยากให้พี่พฤกรู้บ้างว่าผมก็ไม่ใช่ของตายของเขาที่คิดจะกลับมาก็กลับ คิดอยากจะรักก็ทำเป็นรัก เหอะ พี่เขาได้ผมมาง่ายเกินไป ถ้าเขาจะขอโอกาสอีกเป็นครั้งที่สามล่ะก็ ฝันไปเถอะว่าจะได้มัน

สำหรับตอนนี้ สถานะอาจารย์กับลูกศิษย์ยังดูสนิทกันไปเลย ฉะนั้นอย่ามาร้องขอความรักจากผม เก็บคำหวานที่เขาคิดจะเอามาหว่านล้อมให้ผมตายใจไปพูดกับลูกกับเมียเขาเถอะ!!

END TALK


LOADING [4/4]

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ


ไปหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์

 #เด็กคนนี้แฟนผม

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1คอมเมนท์ 1กำลังใจนะคะ


กดแอดแฟนจิ้มที่รูป



กดติดตามเพจเค้าด้วยน้าาา  จิ้มรูปเบยย

(c)                 Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,341 ความคิดเห็น

  1. #1340 732516 (@732516) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:25
    สงสารน้องงง..เกลียดคุนพฤกแล้ววว
    #1,340
    0
  2. #1335 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 23:09
    เห้อ เวงเอ้ย
    #1,335
    0
  3. #1261 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:18
    สงสารนาวา
    #1,261
    0
  4. #1074 Pen pink (@16003) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 19:35
    รำแปลกๆอะ =0=
    #1,074
    0
  5. #1073 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 18:54
    แล้วจะให้เราอ่านมาทำไมง่า ไรค์อ่า อย่าแกล้งกันดิ
    #1,073
    0
  6. #1072 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 18:53
    หน่วงอะ เริ่มไม่ค่อยไหวละ
    คือวาก็คิดแบบเด็กๆอยู่ดี ถ้าพฤกทำงั้นจริงก็โคตรเลว
    สรุปแยกย้าย...จบ
    #1,072
    0
  7. วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:25
    รำวาไม่ยอมฟังอะไรเลยยย
    #1,071
    0
  8. #1070 jibbubu (@jibbubu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 16:52
    อยากรู้ด้านพี่พฤกบ้างว่ารู้ตัวหรือยังว่าทำไมน้องถึงหนีและหนีด้วยสาเหตุอะไร
    #1,070
    0
  9. #1069 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 16:37
    วาแกต้องสู้น่ะ ✌🏽✌🏽
    #1,069
    0
  10. #1067 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 20:53
    หวีดไม่ออกอะ หน่วง!
    #1,067
    0
  11. #1062 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 13:36
    วาเอ๋ยวา..เมาจนได้เรื่องเลยเนี่ย
    #1,062
    0
  12. #1061 DaDa Suttida (@dadajibi1990) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 13:33
    วา!!!!ลู้กกกกกก... หนีเลยดีมั้ยเดี๋ยวอิพี่มันตามเจอ
    #1,061
    0
  13. #1060 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:41
    วาสู้สู้น่ะ ส่วนอีพี่พฤกถ้าตบได้ตบไปแล้ว แต่นี่อยู่ในนิยายไงเลยทำไม่ได้ ต้องฝากนิคและเพื่อนจัดการ
    #1,060
    0
  14. #1059 Pookkai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:27
    ถ้ามีครอบครัวแล้วมาทำให้วาเจ็บทำไมวะ
    #1,059
    0
  15. #1057 Kaka1m (@Kaka1m) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:01
    ดูดราม่าขึ้นเรื่อยอย่างฉุดไม่อยู่ ติดตามนะคะ มาต่อเร็วๆนะ พฤกรู้ว่าวายังมีใจ แต่ต้องอย่าลืมว่าตัวเองไม่ได้จีบวาครั้งแรก จะมาสดใสปนหื่นไม่ใช่ ต้องให้ความมั่นใจและมั่นคงด้วย ติดที่เจ้าชู้จริงๆๆๆๆๆ วานแถลงไข
    #1,057
    0
  16. #1055 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:42
    เจ็บอะ เจ็บจนไม่รู้จะบรรยายไงดี ก็ถ้าในเมื่อเค้ามีลูกเมียแล้วยังมาหลอกกันขนาดนั้นก็เกินไปแล้วล่ะ
    คนนะไม่ใช่สัตว์มีเขาที่กินหญ้าแทนข้าว ถึงจะเจ็บแค่ไหนก็ต้องทนนะว่า ต้องทนให้ได้ ถึงมันจะเจ็บที่หัวใจมากแค่ไหน แต่มันก็ไม่เจ็บจนถึงตายหรอก นึกถึงคนที่รักเรา สักวันเราจะเจอคนที่สวรรค์สร้างมาเพื่อเรา ไม่สักวันสิ เร็วๆนี้ล่ะ สำหรับเรานะ เราจะหาแฟนใหม่เย้ยให้รู้ว่าเราอยู่ได้ แล้วก็อยู่ได้ดีด้วย เอาจริงทำไมฟิคเรื่องนี้เหมือนชีวิตเราจังน้อ ช่วงแรกก็แฟนคนที่สอง มาตอนนี้ก็แฟนคนแรก เฮ้อ!!! เจ็บแต่ไม่ตาย
    #1,055
    0
  17. #1052 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:07
    สปอยจากนักเขียนไม่จริงใช่ไหม Oh! No! มือนี่สั้นเลยอยากตบคนเลย😡
    #1,052
    0
  18. #1051 Orangenaa (@Orangenaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    พี่พฤกษ์จะรู้ตัวรึยังว่าน้องเป็นอะไร
    #1,051
    0
  19. #1050 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:42
    เอาเลยครัชทุกคน เตรียมตัวเตรียมใจเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม เราจะกีดกันอีพี่พฤกษ์ทุกทาง
    #1,050
    0
  20. #1049 Meaw chan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:41
    บอกสิว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริง พี่พฤกษมาสักที ไขข้อข้องใจ
    #1,049
    0
  21. #1044 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:01
    เอิ่ม...เพื่อนวาคงช็อค555
    #1,044
    0
  22. #1043 Orangenaa (@Orangenaa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:55
    เอิ่ม รู้ทั้งแก๊งแล้วงานนี้
    #1,043
    0
  23. #1042 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:31
    วาสู้ๆ
    #1,042
    0
  24. #1041 MomoLoveKk (@momolovekk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:37
    แน่ะ อย่านะ ขอให้นาวาคิดไปเอง งื้ออออ
    #1,041
    0
  25. #1040 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:00
    ทำไมพฤกเลวงี้อ่า
    เกลียดล่ะ
    #1,040
    0