╫สนพ.SENSE BOOK╫ ► MY STUDENT เด็กคนนี้แฟนผม ◄

ตอนที่ 15 : บทเรียนที่ 15 [4/4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    25 ก.พ. 61

บทเรียนที่ 15

            “วันนี้วันเกิดพี่นะ หนูจะไม่ไปจริงๆเหรอ?”

                “ผมมีเรียนนี่ฮะ พี่ก็ไปจัดกับครอบครัวเถอะ แล้วคืนนี้จะกลับมานอนคอนโดไหมหรือจะนอนบ้านเลย”

                “พี่ต้องกลับมาหาหนูอยู่แล้ว อุตส่าห์ไม่บอกว่าเป็นวันเกิด รอดูท่าทีว่าจะจำได้ไหม ที่แท้ลืมจริงๆด้วยสินะ เหอะ เมื่อก่อนหนูเลิกเรียนก็ยังมาวันเกิดพี่ได้เลย นี่ก็ไม่ได้เลิกเรียนค่ำมืดซะเมื่อไหร่ งานมีค่ำๆอ่ะ สักทุ่มสองทุ่มโน่น ไปยังไงก็ทัน แต่ถ้าไม่ไปหนูก็กลับมารอพี่ที่นี่ ไว้พี่จะรีบกลับมาหานะ”

                แก่แล้วอ้อนได้อ้อนดี งอแงตั้งแต่ตื่นแล้วล่ะ รบเร้าให้ผมไปวันเกิดเขาที่จัดที่บ้านให้ได้ ผมน่ะไม่ลืมหรอกแกล้งทำเป็นจำไม่ได้ไปอย่างนั้นแหละ ก็คิดว่าจะไปอยู่เหมือนกัน แต่ที่ทำเป็นไม่สนใจวันเกิดพี่พฤกเพราะมีเรื่องอื่นให้คิดมากกว่าน่ะสิ

                นึกย้อนเหตุการณ์วันนี้ไปตอนม.6 สักหน่อย อาการที่ไม่อยากมาโรงเรียนเพราะไม่อยากเจอเพื่อนสนิทมันกลับมาอีกแล้วเพียงแต่มันคนละกรณีกัน ตอนนั้นเพื่อนกับแฟนผมแอบทำชั่วกันลับหลังผม แต่ตอนนี้คือเพื่อนสนิทแอบชอบผม อึดอัดใจพอกันเลยเว้ย

                “พี่พฤก วันนี้ผมหยุดวันนึงไม่ได้เหรอ ไม่อยากไปอ่ะ”

                “ไม่เป็นไรหรอกน่า วันนี้หลบหน้าวันอื่นก็ต้องได้เจอกัน ลองดู แรกๆมันก็จะลำบากใจหน่อยแต่ต่อไปจะชินเอง”

                “พูดเหมือนเคยมีเพื่อนมาแอบชอบงั้นแหละ”

                “โห พี่หล่อขนาดนี้ต้องมีอยู่แล้ว ตั้งแต่สมัยเรียนยันตอนนี้ก็มีนะ”

                “ตอนนี้ก็มีเหรอ? ใครครับ?”

                ผมกอดอกมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ ไม่รู้เลยว่าแฟนตัวเองแอบไปโปรยเสน่ห์ให้สาวที่ไหนหลงรึเปล่า

                “ถ้าตอนนี้ก็มีน้องที่ทำงานอ่ะ เป็นแอร์โฮสเตส แต่พี่ไม่ได้คิดอะไรนะ ไม่เคยให้ท่าหรือเปิดทางแน่นอน พี่มีวาคนเดียวจริงๆ ตอนนี้ใครถามพี่ก็บอกว่ามีแฟนแล้วทั้งนั้นแหละ”

                “เหรอครับ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เคยบอกแล้วว่าถ้านอกใจก็เลิกแค่นั้นเอง”

                “หนูรักพี่จะตาย ปากบอกเลิกแต่ทำไม่ได้หรอก เพราะพี่ไม่ทำหนูเสียใจแน่นอน”

                “เดี๋ยวนี้เรียกหนูบ่อยจังนะครับ ห้ามเรียกต่อหน้าคนอื่นนะเวลาไปกินข้าวอะไรแบบนั้นอ่ะ ผมอายเขา”

                “เป็นอิหนูของพี่พฤก น่ารักดีออก”

                ผมขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับพี่เขาแล้ว เถียงคนแบบนี้ก็ไม่มีวันชนะหรอก ฉลาดพูดยิ่งกว่าลิงซะอีก และผมก็หันมาฉีดน้ำหอมก่อนจะคว้ากระเป๋าเรียนมาเตรียมไว้ ทว่าเมื่อรู้ว่ากำลังจะไปเรียนมันก็มีความไม่อยากไปแทรกเข้ามาทุกที เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานมันเหมือนจุดแตกหักของความรู้สึกระหว่างเพื่อนเลยนะ ผมทำตัวไม่ถูกหากต้องเจอหน้าไอ้นิค ไม่รู้ควรพูดยังไง ทำหน้ายังไง ถ้าผมพูดคุยและถึงเนื้อถึงตัวกันตามปกติจะทำให้มันคิดเกินเพื่อนกับผมมากขึ้นไหม ซึ่งไม่อยากให้เป็นแบบนั้น แล้วถ้าผมไม่คุยกับมันเพื่อนอีกสองคนก็ต้องถาม

                แต่ที่ไม่อยากคุยน่ะส่วนหนึ่งผมก็โกรธมันนะ ไม่ได้ว่าเข้าใจในสิ่งที่มันทำซะทีเดียว หลายวันที่ผมเครียดแทบตายก็เพราะรูปจากเฟซบุ๊คเวรนั่นที่มันเป็นคนสร้างขึ้นมาด้วยเหตุผลบ้าบอว่าอยากให้ผมเลิกกับพี่พฤก โอเค มันอาจมองมุมเดียวกับผมว่าตัวผมกับพี่พฤกมันไม่คู่ควรไม่เหมาะสมกัน ด้วยสถานะอาจารย์กับลูกศิษย์ ด้วยวัยที่ห่างกันถึงสิบห้าปี แต่ผมว่ามันมีอีกหลายวิธีที่มันจะเตือนให้ผมคิดโดยไม่ใช้วิธีนี้อ่ะ

                อีกอย่าง มั่นใจมากว่าไอ้นิคมันไม่รู้ว่าผมกับพี่พฤกเคยคบกันมาก่อน มันคงคิดว่าผมเพิ่งโดนพี่เขาตามตื๊อ โดนคนแก่หลอกฟันเด็กอะไรแบบนั้นอยู่แน่ๆ

                “ยืนเหม่ออะไร ไปได้แล้วลูก เดี๋ยวสายนะ”

                “อ่า ครับๆ”

                ฟู่ววว เอาวะ อย่างที่พี่พฤกบอกแหละว่าถ้าผมหลบหน้ามันวันนี้ วันอื่นก็ต้องเจออยู่ดี สู้เจอไปเลยดีกว่า อย่างน้อยผมก็ต้องรักษาตัวมันให้ความเป็นเพื่อนเราเหมือนเดิม ตอนนี้มันคือผู้กุมความลับของผมเชียวนะ มีแค่มันที่รู้ความจริงเรื่องพี่พฤกกับผมคบกัน ถ้ามันไม่พอใจแล้วบอกเรื่องนี้กับคนอื่นผมคงอกแตกตายแน่ๆ

               

คณะการบิน

            วันนี้ผมมาเช้ากว่าเพื่อนเลย สืบเนื่องมาจากการนอนไม่หลับเมื่อคืนจึงตื่นแต่เช้าตรู่และรถดันไม่ติด การเดินทางเลยราบรื่นผิดปกติ

ตึก ตึก ตึก

                อะ ไอ้นิคกำลังเดินมา ไม่สิ เพื่อนผมมาพร้อมกันทั้งสามคนเลย ผมนั่งก้มหน้ามองขอบโต๊ะแล้วฟังเสียงฝีเท้าพวกมันอย่างใจเต้น การทักเพื่อนที่แอบชอบเราควรเป็นยังไงวะ คือผมอยากให้มันรู้ว่าผมเหมือนเดิมกับมันได้นะ ไม่อยากให้มันคิดมากด้วยแหละ


LOADING [1/4]


                “เฮ้ย ไอ้นิค สบายดีไหมมึง”

                พวกมันหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผมด้วยใบหน้ามึนงง อ่า เชี่ย กูทักอะไรออกไปวะ

                “ไอ้วา มึงทักมันแบบนั้นคืออะไรวะ มึงเคยทักเพื่อนแบบนี้ที่ไหน ทักซะห่างเหินเลยไอ้ห่า เจอกันทุกวันแท้ๆ”

                “มันไม่ค่อยสบายนิดหน่อยว่ะ ไม่รู้เป็นอะไรมาขอนอนกับกูเมื่อคืน มึงดูหน้ามันดิ่ ก๊งเหล้าทั้งคืนยังไม่ได้นอนเลยเนี่ย ถามว่าเป็นห่าไรก็ไม่ตอบ คาดเดาว่าอกหักว่ะ”

                เอ่อ...ไอ้นิคมันคงคิดมากเหมือนกันสินะ คงไม่ได้มีแค่ผม แค่พี่พฤกที่นอนคิดนั่นคิดนี่กันทั้งคืน ตัวมันเองก็คงจะเป็นเหมือนกัน

                ผมมองหน้ามันที่ดูอ่อนล้าก็ได้แต่ใจหายแปลกๆ รู้อยู่เต็มอกว่ามันเป็นแบบนี้เพราะผม ทว่าเพียงเสี้ยวอึดใจมันก็ส่งยิ้มมาให้แล้วคุยกับผมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

                “กูไม่ได้เป็นอะไร แค่อยากอยู่กับเพื่อนไม่ได้ไงวะ”

                “มึงโอเคใช่ไหมไอ้นิค?”        

                ผมถามมันออกไปด้วยความเป็นห่วงจริงๆ แม้จะถามท่ามกลางเพื่อนสองคนที่ไม่รู้อะไรเลยก็ตาม

                “กูโอเค แล้วมึงก็ไม่ต้องคิดเยอะ กูโอเคจริงๆ”

                มันเดินมาตบไหล่ผมแล้วก็เดินไปนั่งที่ตัวเองซึ่งอยู่ริมสุดของโต๊ะ เฮ้อ มันไม่โอเคอย่างที่มันพูดหรอก คงต้องใช้เวลาสักหน่อย แต่มันแอบชอบผมมานานแล้วนี่นา ตอนที่ผมไม่รู้มันก็ชอบ แต่ตอนที่ผมรู้แล้วอย่างนี้มันก็จะเลิกชอบผมเหรอ หรือมันคิดอะไรกันแน่วะ ไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมต้องเฮิร์ทถึงขั้นกินเหล้าคนเดียวทั้งคืนแบบนั้น

                ผมน่ะแทนที่จะโกรธมันให้มากกว่านี้แท้ๆ ผมเป็นฝ่ายโดนกระทำนะ เรื่องที่มันทำผมแจ้งความยังได้เลย แต่คนอย่างผมมันเอาแต่แคร์คนรอบข้างอยู่ตลอดไงเลยทำอะไรไม่ถูก ยิ่งเห็นมันเป็นแบบนี้ก็อยากจะโทษตัวเองซะทุกอย่าง ที่ทำให้เพื่อนอย่างมันเป็นแบบนี้ และทำให้แฟนอย่างพี่พฤกเครียดตามไปด้วย

                เฮ้อ อึดอัดใจจัง ผมจะรักษาคนที่ผมรักทั้งสองคนให้คงสถานะเดิมไว้ได้ยังไงดีนะ เคยแต่โดนเพื่อนสนิทหักหลัง ยังไม่เคยโดนเพื่อนสนิทมาแอบชอบซะด้วยสิ

                “มึงกับไอ้นิคดูแปลกๆนะ ทะเลาะอะไรกันปะวะ?”

                ไอ้ก็อตหันมาถามผมด้วยความเป็นห่วง

                “มึงจะบ้าเหรอ กูจะไปทะเลาะอะไรกับใคร ไม่มี ไม่ได้เป็นอะไร กูเห็นหน้ามันไม่รับแขกเลยทักเฉยๆ”

                จังหวะที่ผมตอบ ไอ้นิคมันก็ได้ยินแหละเลยหันมามองผมเหมือนกัน และเป็นผมเองที่รีบก้มหน้างุดหลบสายตาของมันอย่างไร้เหตุผล บ้าฉิบ คนที่ควรจะเป็นเหมือนเดิมควรเป็นผมไม่ใช่เหรอ ถ้าผมยังหลบตามันก็เท่ากับผมทำให้มันคิดมากขึ้นไปอีกรึเปล่านะ โอ้ย ไม่ไหวแล้วโว้ย

                ผมอดทนเรียนมาได้จนครึ่งวัน พอพักเที่ยงผมรีบบอกพวกมันไปทันทีว่าวันนี้ขอโดดคาบบ่าย ให้มันจดงานมาเผื่อผมด้วย คือผมอยู่ในสภาพนั้นไม่ไหวจริงๆว่ะ ไอ้นิคมันก็ไม่ได้เหมือนเดิมซะทีเดียว คือแม่งไม่ค่อยพูดไม่ค่อยคุยกับผมสักเท่าไหร่เลย มันเกร็งผมก็เกร็ง ยิ่งผมพยายามจะเข้าหามันอย่างปกติมากเท่าไหร่ผมก็ยิ่งอึดอัด

                ยากเย็นจังวะกับการมานั่งถนอมใจคนอื่นเนี่ย

                ที่แรกที่ผมจะไปหลังจากตัดสินใจโดดเรียนวันนี้คือห้างสรรพสินค้า ไม่ได้มาเดินตัวเปล่าแก้เซ็งหรอกนะ แต่มาเดินดูของขวัญวันเกิดให้พี่พฤกต่างหาก กะว่าตอนเย็นรอพี่พฤกออกจากคอนโดแล้วผมค่อยกลับไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วตามเขาไปอีกที บ้านพี่พฤกน่ะอบอุ่นมาก จัดงานให้เขาทุกปีเลย เมื่อก่อนผมก็ไปนะแต่ไม่กล้าให้พี่เขาเปิดตัวว่าเป็นแฟน เลยไปในฐานะน้องชาย ปีนี้ก็คงเหมือนกัน เพียงแต่เพื่อนๆเขารู้แล้วว่าผมเป็นใคร ก็มีรู้กันอยู่ไม่กี่คนหรอก

                อืม...อย่างพี่พฤกเนี่ย ควรซื้ออะไรให้ดีนะ?

                คนที่มีพร้อมไปซะทุกอย่างแบบนั้นยังจะอยากได้อะไรอยู่อีกเหรอ แค่คิดก็ยากแล้วเนี่ย

                ผมเดินเข้าร้านอาหารแล้วนั่งกินข้าวไปคนเดียวอย่างคิดไม่ตกว่าควรจะซื้ออะไรให้พี่พฤกดี เมื่อก่อนน่ะผมจะชอบมานั่งเขียนไดอารี่บอกรักเขาทุกวันแล้วเอาเล่มนั้นให้เป็นของขวัญซะเลย จำได้ว่าเคยผ่านวันเกิดพี่พฤกสองครั้ง ครั้งแรกพับดาวใส่ขวดโหลให้ ส่วนอีกครั้งก็ไดอารี่เล่มนั้นแหละ แต่ปีนี้พี่เขากลับมาแบบที่ผมเองก็ไม่ได้เตรียมตัวจะมาทำงานฝีมืออะไรให้เขาสักอย่าง ติดเรียนด้วยไม่ได้ว่างเหมือนเมื่อก่อน พอถึงเวลาต้องหาซื้อจริงๆเลยคิดไม่ออก

                อยากได้ของที่พี่เขาได้ใช้จริงแฮะ ของตั้งโชว์เฉยๆคนอื่นคงให้เขาเยอะแล้วล่ะ


LOADING [2/4]


Rrrrr

                แก่หนังเหนียวตายยากจริงๆ โทรมาพอดีเลย

                “ฮัลโหลครับ”

                [ทำไรอยู่ครับ]

                “กินข้าวอยู่ครับ”

                [แล้วกับเพื่อนเป็นไงบ้าง โอเคไหม?]

                “หึ ไม่ค่อยโอเคเลยฮะ ว่าแต่พี่จะกลับบ้านกี่โมง ผมเลิกเรียนกลับเข้าไปจะเจอพี่ก่อนไหม?”

                [สักบ่ายสามพี่ว่าจะออกแล้วล่ะ เดี๋ยวรถติด หนูเลิกเรียนสี่โมงใช่ไหมวันนี้ กลับมาคงไม่เจอกันหรอก แต่ถ้าเปลี่ยนใจอยากจะไปขึ้นมาก็ไปได้เลยนะลูก]

                “ครับพ่อ”

                [ฮ่าๆ โอเค กินข้าวไปเถอะ กับเพื่อนก็สู้ๆนะครับ คนเรามันจะต้องผ่านวัยแบบนี้กันทุกคนนั่นแหละ ถ้าเขาไม่สร้างความเดือดร้อนให้เราก็ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็เพื่อน เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเนอะ]

                “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน”    

                [โอเค แค่นี้แหละ พี่รักหนูนะ]

                “รักเหมือนกันครับ”

                บางทีพี่เขาก็น่ารักของเขาดีอ่ะ เป็นแบบที่เขาเป็นมันก็ดีมากแล้วนะ ดีจนบางทีผมก็รู้สึกผิดที่เคยคิดจะแยกกับเขาอยู่เพราะรำคาญและอึดอัดที่เขายึดอิสระของผมไป พอคิดแบบนั้นก็มานั่งถามตัวเองว่าพี่เขาก็ดีนี่จะทำแบบนั้นได้ลงจริงๆเหรอ เขาดูแลผมดีมาก ทุกอย่างดีหมดเลย ดีจนบางทีอึดอัดเหมือนกันแต่ก็แพ้ความอบอุ่นของเขาจนพูดอะไรไม่ออกสักคำ

                ขณะที่ผมนั่งกินข้าวแล้วคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็เห็นโต๊ะตรงข้ามถือถุงยี่ห้อน้ำหอมมาวางก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งสั่งอาหาร เฮ้ย! น้ำหอม ใช่ น้ำหอมพี่พฤกกำลังจะหมดนี่หว่า แล้วผมก็ยิ้มออกมาเหมือนผู้บรรลุที่คิดหาทางออกของปัญหาเจอจนได้ นั่งคิดตั้งนานทำไมคิดไม่ออกวะ

 

18.40 น.

                และแล้วผมก็ถือกล่องของขวัญที่มีน้ำหอมกลิ่นโปรดของพี่พฤกยืนนิ่งอยู่ที่สวนหน้าบ้านของเขา สายตากวาดมองไปรอบงานเลี้ยงที่ไม่ได้ใหญ่อะไรมาก แต่คนก็มีพอสมควรนะ อย่างว่าล่ะพี่พฤกคนรู้จักเยอะจะตายไป ซึ่งผมมองไปข้างหน้ายังไม่รู้จักใครเลยสักคน ไม่รู้ด้วยว่าเจ้าตัวอยู่ส่วนไหนของบ้านในตอนนี้ กะว่าจะเอาของขวัญไปให้แล้วรอกลับพร้อมกันหรือไม่ก็กลับไปรอที่ห้องก่อนหากพี่พฤกจะสังสรรค์กับเพื่อนต่อ

                “อ้าว น้องวา ไม่เข้าไปล่ะครับ ไอ้พฤกมันอยู่หลังบ้านน่ะ”

                “สวัสดีครับพี่อิฐ คือผมเดินเข้าไปเลยได้ใช่ไหมครับ”

                “ได้สิ เข้าไปเลย พี่ลืมของไว้ในรถเดี๋ยวไปเอาก่อนนะ”

                เมื่อรู้ว่าพี่พฤกอยู่หลังบ้านผมก็เดินไปทางนั้นทันที ครั้งนี้ก็ตื่นเต้นชะมัดเลย พี่พฤกจะตกใจไหมนะที่เจอผมที่นี่ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมทำเป็นไม่สนใจที่จะมาหาเขาด้วยซ้ำ แต่แค่เห็นเขาตกใจก็ถือว่าผมทำเซอร์ไพรส์สำเร็จแล้วนะ

                เอ๊ะ ไม่เห็นมีใครเลยนี่หว่า ผมมาถึงหลังบ้านแล้วก็ยังไม่เจอเจ้าของงานเลย หรือว่าเขาเดินไปไหนอีก?

                “อ่า ขอโทษนะครับพี่ เห็นพี่พฤกไหมครับ”

                ผมเอ่ยปากถามผู้ชายร่างท้วมคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงนั้นพอดี

                “อยู่ในบ้านน้อง เพิ่งเดินเข้าเมื่อกี้ เข้าไปสิ อยู่กับคู่หมั้นเขาน่ะ”

                “คะ ใครนะครับ?”

                “ฮ่าๆ ก็คู่หมั้นเฮียพฤกไง”

                “คะ คู่หมั้น...”

                ไม่รู้หรอกว่าพี่เขาพูดเล่นหรือพูดจริง แต่คำๆนี้มันทำให้สติของผมแทบหลุดออกจากร่าง คู่หมั้นบ้าบออะไรที่ไหน ผมต่างหากที่เป็นคนรักของเขา แม้ใจบอกว่าไม่เชื่อแต่ความรู้สึกกลัวกลับยิ่งเผยออกมาชัดเจน สองเท้าก้าวเดินเข้าไปในบ้านด้วยความสงสัยใคร่รู้ ทว่าเมื่อผมเห็นพี่พฤกแล้วไปกลับดับลง

                แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู...

            คนในงานเริ่มร้องเพลงเมื่อเห็นแสงเทียนทีทองสว่างจากเค้กกำลังออกมาจากห้องครัวพร้อมกับผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งที่ถือเค้กก้อนใหญ่ก้อนนั้นออกมา ผมยังคงยิ้มและเดินเข้าไปในวงล้อมที่ผู้คนในงานยืนล้อมพี่พฤกอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น สายตาผมจดจ้องไปที่ใบหน้าหล่อของคนคุ้นเคยไม่วางตา เขาดูโดดเด่นแม้กระทั่งในความมืดเลยล่ะ จนกระทั่งเพลงที่ทุกคนร้องหยุดลง แล้วผู้หญิงคนที่ถือเค้กมาก็บอกให้พี่พฤกอธิษฐาน

                ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน จู่ๆใจผมมันก็เต้นแผ่วลง...

                ร่างสูงของพี่พฤกย่อตัวนั่งลงพร้อมกับเอื้อมมือไปที่หน้าท้องนูนของผู้หญิงคนนั้นก่อนที่คำพูดของเขาจะพาให้ผมแทบหยุดหายใจเลยก็ว่าได้

                “งั้นพี่ขออธิษฐานให้เจ้าตัวเล็กแข็งแรง ให้เขาโตมาเป็นเด็กดีเหมือนลิต้า”

ตุ้บ

                ของขวัญในมือผมล่วงลงสู่พื้นอย่างคนหมดแรงจะถือ เสียงของพี่เขาชัดมากจนผมหลอกตัวเองต่อไปไม่ไหวแล้ว สิ้นประโยคที่เขาอวยพรให้ลูกในท้องน้ำตาของผมมันก็ไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก สองเท้าเดินถอยหลังแล้วรีบวิ่งออกมาจากบ้านของเขาให้ไวที่สุด

                เคยคิดไว้แล้วว่าสักวันพี่เขาคงทำให้ผมเสียใจอีกจนได้ ในใจตอนนี้มันเอาแต่พูดว่ากะไว้แล้วเชียว คือผมคิดมาตลอดแต่แค่ภาวนาให้มันไม่เกิดขึ้นก็เท่านั้น

                ยกหลังมือขึ้นเช็ดน้ำตาก่อนจะโบกแท็กซี่และขึ้นไปนั่งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก น่าแปลกที่คนแรกที่ผมนึกถึงคือไอ้นิค มันคือคนเดียวที่ผมจะพึ่งได้ตอนนี้เพราะรู้เรื่องของผมแล้ว สตินาวา สติ!! มึงต้องผ่านมันไปได้สิวะ ผมหลับตาและเรียกสติตัวเองที่มีน้อยนิดกลับคืนมาได้สำเร็จ ผมโทรไปบอกแม่ว่าทะเลาะกับพี่พฤกและขอร้องอย่ารับสายหรือติดต่อเขาเด็ดขาด ฝากแม่ไปบอกพ่ออีกที ส่วนตอนนี้ที่ผมกำลังไปคือคอนโดพี่พฤก ผมต้องรีบกลับไปเก็บของทั้งหมดของผมออกมาให้ไวที่สุด ก่อนที่พี่เขาจะกลับมา

                พอกันที ตาสว่างแล้วเลิกโง่สักทีเถอะกูเนี่ย เขามีเมียแล้วนาวา เขามีลูกน้อยอยู่ในท้อง มึงก็แค่เด็กที่เขาเลี้ยงไว้แก้ขัดในขณะที่เมียเขาตั้งท้องอยู่ก็แค่นั้น ลูกเขาคลอดเมื่อไหร่มึงก็เป็นแค่หมา!!

                ฮึก... รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองจะเสียใจแต่ผมก็เสี่ยงที่จะกลับไปรักเขาอีกจนได้ แม้จะเผื่อใจไว้แล้วแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าครั้งนี้ผมเจ็บมาก เสียใจไม่ต่างจากการที่รู้ว่าพี่พฤกนอกใจผมครั้งแรกเลยสักนิด เขาเหมือนเอาหัวใจผมไปถนอมไว้อย่างดีแล้ววันหนึ่งก็เหวี่ยงมันลงพื้นพร้อมกับใช้ปลายเท้าเหยียบมันจนไม่เหลือซาก แล้วคนที่รักเขาอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอดอย่างผมมีทางเลือกอะไรล่ะนอกจากเก็บเศษใจของตัวเองจากพื้นขึ้นมาประกอบให้เหมือนเดิม


LOADING [3/4]


                กลับมาทำเหมือนกับว่าผมเป็นคนสำคัญ เป็นคนพี่เศษสำหรับเขา ทั้งที่ความจริงผมมันก็แค่ตัวสำรอง เป็นแค่เด็กที่เขาเอามากกกอดนอนไปวันๆ ไร้ค่าสิ้นดี เขาปูทางเพื่อให้ได้ผมถึงขนาดตกปากรับคำกับพ่อแม่ของผมอย่างนั้นอย่างนี้ ประดิษฐ์คำพูดซะสวยหรูจนทุกคนเชื่อใจเขาซะหมด สุดท้ายก็เหมือนเดิม เขาก็คือผู้ชายเห็นแก่ได้คนเดิมที่ทำลายหัวใจผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

                จู่ๆน้ำตาผมมันก็หยุดไหลไปเอง เหมือนมันเจ็บจนร้องไห้ไม่ออกอีกแล้ว ความรู้สึกทั้งหลายมันกระจุกรวมกันอยู่ในอก ไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกของผมตอนนี้ได้เลย

                แต่พอกันที ครั้งนี้ผมพอแล้วจริงๆ กับพี่พฤก ต่อไปเราคงใช้คำว่าแฟนไม่ได้อีกแล้วล่ะ...

                ข้าวของเครื่องใช้ของผมถูกเก็บลงกระเป๋าเดินทางของผมอย่างรวดเร็วเพราะต้องทำเวลา ก่อนจะก้าวขาออกไปจากห้องนี้ผมก็อดที่จะหันหลังกลับมามองบรรยากาศรอบๆไม่ได้ เช้าวันนี้ที่นี่ยังดูอบอวลไปด้วยความรักอยู่เลย ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงทำไมผมหันมองมันด้วยความเศร้าได้มากมายขนาดนี้ ต้องจากที่นี่ไปเป็นครั้งที่สองกับการเก็บของหนีเขาไปแบบนี้ ลาก่อนนะพี่พฤก ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ตัดขาดจากกันตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป

                ผมหยิบมือถือขึ้นมาโทรออกหาไอ้นิคทันที คือตอนนี้ผมไม่มีที่จะไปแล้ว จะกลับหอก็ไม่ได้เพราะพี่พฤกตามไปแน่ จะกลับไปอยู่บ้านกับแม่ก็ไม่ได้ พี่พฤกรู้จักบ้านผมอีก ที่พึ่งของผมตอนนี้ก็คงมีแต่มัน

                [ว่าไงมึง]

                “ไอ้นิค มึงอยู่บ้านรึเปล่าวะ”

                [เสียงมึง...อ่า อยู่ มาหากูได้เลยเดี๋ยวกูรอ]

                “อืม กูกำลังไป ฮึก”

                แค่ได้ยินว่าเพื่อนรอผมอยู่น้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง ถึงมันจะทำไม่ดีกับผมไปบ้างแต่อย่างน้อยกลับเป็นมันที่อยู่ข้างผมวันที่ผมอ่อนแอขนาดนี้โดยไม่ถามอะไรออกมาเลย แค่ได้ยินน้ำเสียงผมแย่มันเองก็คงรู้แล้วล่ะว่าต้องเป็นเรื่องพี่พฤก

                ผมนั่งแท็กซี่ไปหาเพื่อนโดยใช้เวลาไม่นาน ทว่าขณะที่รถกำลังชะลอเตรียมจอดผมก็เห็นเจ้าของบ้านออกมาเดินวนไปวนมาอยู่หน้ารั้วด้วยสีหน้าเป็นกังวล ผมรีบจ่ายเงินแล้วลงรถมายกกระเป๋าใบใหญ่จากหลังรถแล้วหันไปยิ้มให้มันด้วยอาการฝืนเต็มที

                “กูคงต้องขออยู่บ้านมึงไปสักพักนะ”

                “เออ อยู่นานแค่ไหนก็ได้ เข้ามาสิ”

                บ้านสองชั้นหลังกำลังพอดีคือสถานที่ที่ผมกำลังจะเอาชีวิตตัวเองมาฝากเอาไว้อย่างไร้กำหนดกลับ ตอนนี้ยังไม่รู้จะทำยังไงต่อไปเลย พรุ่งนี้ก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ผมก็แค่อยากอยู่ในที่ที่พี่พฤกหาผมไม่เจอและผมก็ไม่อยากจะเจอเขาอีกแล้ว

                “แม่มึงไม่อยู่บ้านเหรอ?”

                “แม่ไปเฝ้าตาที่โรงพยาบาล คงกลับพรุ่งนี้สายๆ”

                ถามว่าผมจะอยู่กับไอ้นิคได้เหรอ ไม่อึดอัดเหรอ ผมเองก็รู้สึกประหม่าอยู่เหมือนกันนะ แต่ตอนนี้มันก็เป็นคนเดียวที่ผมอยู่ด้วยแล้วสบายใจในระดับหนึ่ง

                “มึง พี่เขามีเมียแล้วว่ะ แล้วเมียเขากำลังท้อง”

                มันยืนนิ่งทันทีที่ผมบอก สีหน้าตกใจเหมือนตอนที่ผมเห็นเมียพี่พฤกเลยล่ะ เรื่องแบบนี้เป็นใครก็ตกใจกันทั้งนั้นแหละเนอะที่แฟนเรามีแฟนอีกคน โดยไม่รู้เลยทุกวันนี้ผมเป็นแฟนหรือชู้กันแน่

                “กูว่ามึงกับเขาไม่เหมาะกันไม่ใช่สถานะอาจารย์กับลูกศิษย์แล้วว่ะ กูว่าเขาเลวเกินจะคู่ควรกับมึงมากกว่า คนดีอย่างมึงหาได้ดีกว่าไอ้แก่นั่นเยอะ”

                “กูโง่เองอ่ะมึง”

                แล้วผมก็เริ่มเล่าให้มันฟังทีละเรื่องจนถึงเรื่องที่ผมกับเขาเคยกับกันมาก่อน แล้วเคยเลิกกันไปครั้งหนึ่งเพราะอะไร ไอ้นิคมันโกรธมากแต่มันก็ด่าผมไม่ลงที่ผมนั่งน้ำตาซึมเล่าให้มันฟัง ผมอึดอัด เรื่องของผมมันเล่าให้ใครฟังไม่ได้ นี่นับว่าเป็นครั้งแรกเลยนะที่ผมเล่าให้เพื่อนฟัง ไม่สิ เพื่อนคนแรกที่ผมเล่าให้ฟังก็หักหลังผมไปแล้วคนหนึ่ง แต่เชื่อนะว่าไอ้นิคมันไม่ได้เป็นคนแบบนั้น มันพร้อมจะรับฟังและอยู่ข้างผมเสมอ

                “เชี่ยเอ้ย แม่งสุดยอดคนเลวจริงๆว่ะ มึงก็ใจแข็งหน่อยแล้วกัน คิดซะว่ารู้วันนี้ก็ยังดีกว่ามึงรู้ทีหลัง ยิ่งรู้ช้ามึงก็ยิ่งเจ็บ กูช่วยมึงไม่ได้แค่รับฟังเพื่อให้มึงสบายใจ นอกนั้นอยู่ที่ตัวมึงเองว่าจะกลับไปหาเขาหรือเปล่า กูเคารพการตัดสินใจของมึงนะ”

                “กูอยู่กับมึงได้ใช่ไหม ที่มึงบอกว่ามึงชอบกูอ่ะ มึงคงไม่คิดจะฉวยโอกาสกับกูอีกคนหรอกนะ”

                “มึงจะบ้าเหรอ กูชอบมึงก็จริงแต่กูไม่ได้อยากได้มึงนะเว้ย คืออยากให้มึงเป็นเพื่อนกูเหมือนเดิมนี่แหละ ถึงกูจีบมึง มึงก็ไม่รับรักกูอยู่ดี อีกอย่างกูดูแลมึงได้ไม่ดีหรอก ก็ชอบมากกว่าเพื่อนแต่ไม่คิดจะเอามาเป็นแฟนแบบนั้นอ่ะ งงปะ? กูว่าความรักมันก็ไม่ได้จบที่การอยากครอบครองเสมอไปหรอกนะ”

                ผมยิ้มให้มันแล้วหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนกับปัญหาที่กำลังเผชิญ มันหนักเกินกว่าที่ผมจะแบกรับคนเดียวไหว เกิดเป็นผมนี่มีแต่เรื่องเข้ามาให้เครียดจริงๆนะ เมื่อวานก็เรื่องที่รู้ว่าไอ้นิคมันแอบชอบผม มาวันนี้รู้ว่าแฟนตัวเองมีเมียอีกคน โคตรพีคเลยชีวิต


LOADING [4/4]

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ


ไปหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์

 #เด็กคนนี้แฟนผม

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1คอมเมนท์ 1กำลังใจนะคะ


กดแอดแฟนจิ้มที่รูป



กดติดตามเพจเค้าด้วยน้าาา  จิ้มรูปเบยย

(c)                 Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,341 ความคิดเห็น

  1. #1334 igot7ibambam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 23:04
    ชั้นว่านาวาเข้าใจผิด

    เเต่เเบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ให้พี่มันคิดบ้าง
    #1,334
    0
  2. #1309 gobkung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 02:07
    เค้าอาจจะเป็นพี่น้องกันก็ได้นะนาวา
    #1,309
    0
  3. #1260 Miki_milky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:14
    โอ้ยๆๆอะไร สงสารนาวา
    #1,260
    0
  4. #1225 atita22049 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 16:59
    อิลุง มาอธิบายเดี๋ยวนี้ว่าคืออะไร น้องเข้าใจผิดไปใหญ่แล้สนะ
    #1,225
    0
  5. #1077 tabtimnak (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 12:42
    ไม่แปลกอ่ะถ้าน้องจะเข้าใจผิด คืออิลุงมันเคยทำน้องเจ็บอ่ะ แล้วคือเจ็บแบบเดิม ถ้าวาจะดราม่านี่ไม่แปลกใจเลย แถมยังมีคำว่าคู่หมั้นกรอกหูมาก่อนหน้านี่อีก แล้วอะไรยังไงวันเกิดตัวเองแต่ดันไปอวยพรให้เด็กในท้อง คทอถ้าไม่ใช่คนสนิทระดับนึงนี่ไม่มีใครเขาทำกันอ่ะ รอดูว่าไรท์จะแก้ปมยังไง ติดตามนะคะ
    #1,077
    0
  6. #1026 jibbubu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:06
    เราว่าน้องต้องเข้าใจผิดแน่ๆ เลย
    #1,026
    0
  7. #1024 Meaw chan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:15
    เราว่าไม่ใช่แฟน และลูกพี่พฤก ไรท์อย่ามาหรอก อิอิ
    #1,024
    0
  8. #1023 narudetsaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:21
    สงสารวาาาาา อยากรู้แล้วว่าอีพี่พฤกษ์จะทำไง
    #1,023
    0
  9. #1022 narudetsaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:15
    จะอรออ่านตอนต่อไปคับ ลุ้นมากกกกกกก
    #1,022
    0
  10. #1021 0612549913 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:04
    ถ้าไม่มีคำว่าคู่หมั้นมาเข้าสมองนาวาก่อน บางทีเรื่องนี้อาจจะไม่ดราม่าก็ได้ แล้วนาวาจะไม่รู้ได้ไงว่าพฤกษ์มีพี่น้อง ขนาดรู้บ้านและรู้จักเพื่อนของพฤกษ์ เอิ่ม...ถ้าเรามโนไม่ผิด บางทีผู้หญิงคนนั้นท้องไม่มีพ่อแล้วพี่เขารับแทน แต่พฤกษ์ก็ไม่เรียกเด็กคนนั้นว่าลูกความเข้าใจผิดมันเยอะนะ และวันเกิดตัวเองแต่อวยพรเด็กคิดยังไงมันก็พาดราม่า อยู่ดี
    อยากรู้ว่าพฤกษ์ได้บอกที่บ้านตัวเองรึเปล่าว่าคบกับนาวา
    คู่นี้พางงเพราะต่างฝ่่ยต่างไม่ชัดเจนพอรึเปล่า นาว่าไม่ยอมเปิดเผยบางทีก็ต้องรับผลที่คนปิดบังความสัมพันธ์นะ
    ไรท์เก่งทำให้คนอ่านเครียดกับปมที่ผูก555
    #1,021
    0
  11. #1020 Mat_AnGel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:51
    เอาไงดีล่ะ
    ดูเหมือนว่าจะด่วนสรุปเรื่องต่างๆเร็วไปสักหน่อย
    แต่เราเข้าใจความรู้สึกนาวานะ คือเจอแบบนี้อารมณ์ก็เอาชนะเหตุผลทุกอย่างอ่ะ ตอนนั้นสติต่างๆคงหายหมดหล่ะ ขอหนีไปตั้งหลักไกลๆก่อน ยิ่งเคยเจอแบบนี้มารอบนึงแล้วเป็นใครก็ต้องคิดว่า...เ-้_นี่กูโดนคนเดิมมาทำให้เจ็บอีกแล้วเหรอว่ะ สัญชาตญาณการปกป้องตัวเองมันจะกางออกมาปกคลุมทันที ต้องรีบไปหาหลักปราการณ์ของใครสักคนที่เจ้าใจและรับฟังพร้อมดูแลปกป้องเราได้...นาวาไม่ผิด ผิดที่พฤกแม่_ทำตัวกำกวมเอง ทำแบบนี้หมายความว่าไง แทเลยนาวา ผู้ชายไม่ไร้เท่าใบพุดซาหรอก หาใหม่สิบคนก็ยังได้ 555
    #1,020
    0
  12. #1019 P28AIRwA (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:11
    แค่เข้าใจผิดกันใช่ม้ายยยย TT
    #1,019
    0
  13. #1017 Arjraee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:38
    รีบมาต่อเถอะเราไม่ไหวแล้ววววว โอ้ยยใจ TOT
    #1,017
    0
  14. #1016 Mat_AnGel (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:49
    พูดอะไรไม่ออก นอกจากคำว่า...เจ็บ!!!
    เราเจ็บที่หัวใจเหมือนเรากำลังโดนแฟนนอกใจซะเองเลยล่ะ

    ตามนิสัยเราคือ...ต้องรีบหาคนมาปลอบใจ...อาจจะดูแย่ในสายตาคนอื่น แต่ในเมื่อเค้ามีเราก็มีได้เค้าไม่แคร์เราเราก็จะไม่แคร์เค้า แค่แฟนหาใหม่ได้เสมอและจะหาที่ดีกว่าคนที่ทำให้เราเจ็บด้วย เราจะทำให้คนนั้นรักเราดูแลและทุ่มเททุกอย่างให้เรามากกว่าที่เค้าเคยทำให้ ที่ๆๆเคยเป็นของเค้าจะถูกแทนที่ด้วยผู้ชายคนอื่นที่เราให้ความสำคัญกว่า...อาจดู แต่มันแค่การรักษาและปกป้องตัวเองของคนแพ้ที่ต้องการยืนหยัดขึ้นมาใหม่ได้อย่างดีกว่าเดิม
    #1,016
    0
  15. #1015 Meaw chan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    ไม่ใช่เมีย และลูก พี่พฤกษหรอก ใจเย็นๆ ค่อยๆคุย อย่าหนี้พี่พกฤษน้า
    #1,015
    0
  16. #1014 pinkykitty (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:27
    เข้าใจผิดป๊าววว หลานพี่พฤกรึเปล่า อาจจะไม่ใช่ลูก
    #1,014
    0
  17. #1013 pookie-love (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:46
    มาม่าหม้อใหญ่เลยอะ😭😭😭
    #1,013
    0
  18. #1012 narudetsaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:16
    ค้างมาก😭😭
    #1,012
    0
  19. #1010 momolovekk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:13
    เอิ่ม เข้าใจผิดรึเปล่าวา
    #1,010
    0
  20. #1009 โอนิซึกิ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:06
    ขอเถอะค้างมาก มาเถอะพรีสส
    #1,009
    0
  21. #1008 narudetsaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:45
    โอ๊ย..หัวใจ ลุ้นมาก ตึกๆๆๆๆ
    #1,008
    0
  22. #1007 pookkai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:45
    มาอ่านตอนดราม่าค้างดวย รีบมาต่อน้า
    #1,007
    0
  23. #1005 dadajibi1990 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:25
    งง!!!!...จะให้เข้าใจว่าอะไรอ่ะสรุปเมียหรือคู่หมั่น..
    #1,005
    0
  24. #1003 narudetsaen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:04
    ทิชชู่อยู่ไหน ขอทิชชู่😭
    #1,003
    0
  25. #1002 jibbubu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:41
    วามันจะใช่เหรอ ใจเย็นก่อนถามให้แน่ขัดก่อน
    #1,002
    0