╫สนพ.SENSE BOOK╫ ► MY STUDENT เด็กคนนี้แฟนผม ◄

ตอนที่ 12 : บทเรียนที่ 12 [4/4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    7 ก.พ. 61

บทเรียนที่ 12

                วันนี้เป็นวันที่ผมมีเรียนครึ่งวันเช้า  และพี่พฤกหยุด  ไม่เชิงหยุดหรอกก็เป็นสแตนบายด์ถ้าโดนเรียกให้ไปบินก็ต้องไปหากมีใครสักคนลาป่วยกระทันหันหรือเกิดเคสอะไรสักอย่างที่ต้องใช้นักบินเพิ่มพี่เขาก็ต้องไปทันที เหมือนเวลาพี่พฤกแกล้งป่วยแล้วโทรไปลาเขาน่ะ  มันก็ต้องมีใครสักคนไปบินแทนเขา แต่ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ถือได้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดอีกวันนึงแหละเนอะ

                เวลาวันหยุดอยู่ด้วยกันนะ พี่พฤกจะใช้ชีวิตเหมือนคนไม่มีกระดูกสันหลังอ่ะ เดี๋ยวซบผม เดี๋ยวนอนตัก คือนั่งตัวตรงไม่ได้เลยว่างั้นเถอะ ไม่รู้จะอ้อนอะไรนักหนา ตัวติดผมได้ทั้งวี่ทั้งวัน

                “มือพี่อ่ะ อยู่เฉยๆ”

                นอกจากนั่งตรงไม่ได้มือยังไม่อยู่สุขอีกจะบอกให้ ขยันจะสอดมันเข้าเสื้อ เข้ากางเกงผมอย่างเดียวเลย ซึ่งมันกวนสมาธิผมขณะนั่งเล่นเกมส์แบบนี้ อุตส่าห์ไม่มีรายงานแล้วเชียว จะมีวันหยุดสักกี่วันของผมที่ไม่ต้องทำงานของมหาลัย มีวันหยุดแบบได้หยุดจริงๆแต่ก็มาเจอคนกวนใจแบบนี้อีก

                “หยุดเล่นเกมแล้วไปเล่นกันบนเตียงดีกว่า”

                ความหมายของประโยคนี้ผมรู้นะ ก็พี่พฤกน่ะพยายามจะบิ้วอารมณ์ผมมาสักพักใหญ่แล้วแต่มันไม่สำเร็จหรอก ขืนเคลิ้มตามพี่เขาผมก็เสร็จเลยสิ ยิ่งตามใจก็ยิ่งได้ใจ อาทิตย์นึงเรามีอะไรกันถึงสี่ห้าครั้ง ผมว่ามันมากไป หัดยับยั้งช่างใจตัวเองบ้างเถอะ

                “อย่ากวนพี่พฤก ผมเล่นเกมอยู่”

                “ขึ้นไปนอนเล่นบนเตียงก็ได้ ไปไหมเดี๋ยวพี่อุ้ม”

                “ไม่ต้องเลย ผมเสียเปรียบพี่ในแนวราบตลอดแหละ ถ้าทำตามเกมผมคงไม่ได้เล่น”

                “ก็ใช่น่ะสิ จับอย่างอื่นมันถนัดมือกว่ามือถือที่วาเล่นเกมอีกจะบอกให้ หดได้ยืดได้สนุกกว่าเกมอีก”

                ดูการอวดอ้างสรรพคุณของพี่เขาเถอะ สรรหาคำจะมาล่อลวงผมให้ขึ้นเตียงด้วยสารพัด พี่จะแก่แล้วหล่อแค่ไหนก็ได้ แต่พี่จะแก่แล้วหื่นขนาดนี้ไม่ได้นะพี่พฤก ผมเหนื่อย!!

Rrrrr

                “โอ้ย ไอ้ก็อต จะโทรมาทำซากอะไรตอนนี้วะ เวรเอ้ย”

                ผมสบถด่าเพื่อนสนิทที่โทรเข้ามาขณะที่ผมกำลังตีตัวบอสและกำลังจะชนะ โถ่

                [ไอ้วา เฟซบุ๊คที่เคยลงรูปมึงอ่ะ มันโพสรูปอีกแล้วนะเว้ย มึงดูในไลน์กลุ่มเรา กูส่งไปให้ดูละ]

                “แล้วไงอ่ะ ไม่ใช่กูสักหน่อย”

                แม้จะตกใจจนออกอาการแต่ผมยังคงมีสติที่จะตอบปฏิเสธทั้งที่ในใจกลัวมาก พี่พฤกที่แอบเอาหูมาแนบฟังด้วยจึงคว้ามือถือผมมาเปิดลำโพงแทน

                [มึง คราวนี้มันไม่ได้ถ่ายแบบเห็นไกลๆนะเว้ย เห็นข้างๆแบบรู้ว่าเป็นมึงเลย เข้าไปดูรูปก่อนแล้วมึงค่อยเถียงกู คือพวกกูน่ะไม่อะไรกันหรอกถ้าเป็นมึง แต่ก็ห่วงกันว่ามึงมีโรคจิตตามถ่ายแบบนี้จะเป็นอันตราย เรื่องมึงจะมีแฟนเป็นผู้ชายหรือเป็นใครกูไม่สนกันหรอก แล้วมึงมีใครต้องสงสัยบ้างไหม?]

                “เห้ย ไม่ใช่กูหรอก แต่เดี๋ยวกูเข้าไปดูรูปก่อนละกัน แค่นี้นะ”

                เชี่ย ใจเต้นรัวกว่าตอนพี่พฤกขอเป็นแฟนอีกอ่ะ หลายวันมานี้ทุกอย่างดูสงบสุขดีจนผมคิดว่ามันไม่น่าจะมีอะไรแล้วนะ มีไปกินข้าวที่ห้างกันบ้างหลังเลิกเรียนแต่ก็เปลี่ยนที่ไปเรื่อยอย่างที่ผมกับพี่พฤกคาดการณ์เอาไว้เพื่อลองเชิงมัน แต่ทุกอย่างก็เงียบมาเป็นอาทิตย์จนผมวางใจ แล้ววันนี้มันมาโพสอะไรอีกล่ะ

                พี่พฤกกดเข้าไลน์ของผมเพื่อจะดูรูปนั้นที่ไอ้ก็อตว่า รูปครั้งนี้มันถ่ายใกล้ขึ้นมาหน่อย เป็นรูปที่ผมกับพี่พฤกยืนดูเมนูอาหารหน้าร้านๆหนึ่งในห้างและมือพี่พฤกโอบเอวผมอยู่ และขอบคุณมากที่มันยังเบลอหน้าพี่พฤกอยู่เหมือนเดิม แต่หน้าผมมันก็ชัดกว่าครั้งที่แล้วล่ะนะ เห็นด้านข้างด้วย เห็นด้านเดียวแบบนี้ผมก็ไม่ยอมรับอยู่ดีหากใครมาถาม คนหน้าด้านข้างคล้ายกันเยอะแยะไป

                “รูปเก่านี้ พี่ว่าเราไปกินร้านนี้นานแล้วนะ”

                “ผมว่ารูปนี้เก่ากว่ารูปก่อนที่มันโพสลงรอบก่อนอีก งั้นแสดงว่ามันตามเรานานแล้วดิ่?”

                “ที่มันลงรูปเก่าไม่ใช่ว่ามันอยากบอกเราเหรอว่ามันรู้มันเห็นมานานแล้วน่ะ”

                “พี่พฤก ผมไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยว่ะพี่ ผมกลัว”

                เขากัดฟันกรอดด้วยความไม่พอใจมาก ใบหน้าหล่อบึ้งตึงแบบที่ผมไม่ได้เห็นบ่อยนัก พี่พฤกเดินไปเปิดโน๊ตบุ๊คของผมก่อนจะเข้าเฟซบุ๊คที่ผมเปิดของตัวเองค้างเอาไว้แล้วจัดการเข้าไปดูไอ้แอคเคานท์บ้านั่นทันที ผมน่ะไม่เคยคิดจะเข้าไปดูเลยนะ เห็นจากที่เพื่อนส่งมาให้ดูเท่านั้น


LOADING [1/4]


                “วา มันขอเป็นเพื่อนวามาแล้วนี่”

                “ห้ะ? ผมไม่เห็นรู้ ผมไม่รับเพื่อนมานานแล้วอ่ะพี่ ใครแอดมาผมไม่ได้สนใจเลย”          

                ไม่เคยรู้เลยแหะว่ามันแอดเพื่อนผมมาด้วย จนกระทั่งเข้าไปหน้าเฟซบุ๊คมันแล้วเห็นว่าให้ยืนยันคำขอเป็นเพื่อนอะไรนี่แหละ ผมยืนดูพี่พฤกกดนั่นกดนี่ไปเรื่อยจนกระทั่งเห็นเพื่อนที่มันมีนั่นคือเพื่อนในห้องผม ชักจะแปลกๆแล้วสิ

                “มันสร้างมาเพื่อทำแบบนี้เลยนี่หว่า ไม่เคยโพสห่าอะไรเลยนอกจากรูปคราวก่อน แม่งทำแบบนี้เพื่ออะไรวะ พี่ว่าโอนเงินไปปิดปากมันเลยไหม ให้เงินมันไปเลยจะได้เลิกทำแบบนี้ พี่ไม่ได้กลัวใครจะมารู้เรื่องของเรานะ แต่กลัวมันเป็นโรคจิตอย่างที่เพื่อนวาบอกแล้วมันลอบทำร้ายวาตอนพี่ไม่อยู่ทำไง”

                “เราก็ไม่รู้นี่ว่ามันอยากได้เงินจริงหรือเปล่า”

                “ถามแม่งเลยดิงั้นอ่ะ เรื่องมาขนาดนี้ละ”

                ผมไม่ค่อยได้ยินพี่พฤกพูดคำหยาบโลนด้วยอารมณ์แบบนี้เท่าไหร่เลย พี่เขาคงโมโหแทนผมอยู่นั่นแหละ

                “เห้ยพี่ ทำอะไร”

                เพียงไม่กี่อึดใจพี่พฤกก็จัดการรับแอดมัน ทำให้ผมกับไอ้เวรนั่นกลายเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊คกันโดยที่ผมไม่ต้องการ ก่อนที่พี่เขาจะแชทถามด้วยอารมณ์ร้อนระดับสิบด้วยประโยคคำถามที่ว่า

                [มึงต้องการอะไรวะ กูให้มึงสามหมื่นบาทแล้วหยุดทำแบบนี้มึงจะเอาไหม?]

                “ถ้าพูดถึงเงินมันอาจจะอ่อนลง ล่อของมันไว้ก่อน ถ้ามันอยากได้อะไรที่ไม่ใช่เงินมันต้องบอกแน่ ที่สำคัญมันออนไลน์อยู่ ยังไงมันต้องเห็นข้อความที่พี่ส่งไป”

                “พี่ มันอ่านแล้ว!

                ผมกับพี่พฤกลุ้นกันตัวโก่งเมื่อเห็นว่ามันขึ้นจุดสามจุดคล้ายมันกำลังพิมพ์ตอบโต้เรามา ทว่า..มันส่งกลับมาเพียงสติ๊กเกอร์หน้ายิ้มเท่านั้น

                “จิ๊ กวนตีนว่ะ ตกลงจะเอาไหมเงินเนี่ย สามหมื่นก็เยอะมากแล้วนะ”

                “ผมมีความรู้สึกว่ามันเป็นคนในห้องผมนี่แหละพี่ เพื่อนที่มันมีก็คนในห้องอ่ะ ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่มีใครรู้จักเพื่อนผมหรอก”    

                “ไม่แน่นะ ถ้าเพื่อนที่มันมีมันไม่ได้แอด แต่เป็นเพื่อนๆวาแอดไปหามันเองเพื่อติดตามล่ะ นอกจากคนในห้องวาก็ไม่ค่อยรู้จักใครอยู่แล้ว จู่ๆมีใครไม่รู้มาโพสรูปคล้ายเพื่อนเราคนคงสนใจอ่ะเลยแอดไว้เลยทำให้ดูว่ามีแต่เพื่อนวา ทำให้วงมันแคบลงทั้งที่อาจจไม่ใช่”

                ก็จริงอย่างที่พี่พฤกว่า เล่นแบบนี้ผมก็จับทางอะไรไม่ถูกเลยเหมือนกัน เกิดมาไม่เคยเจอแบบนี้สักครั้ง ไม่เข้าใจว่าจะมาตามถ่ายเราสองคนทำไม ถ่ายแล้วโพสลงโซเชียลแบบนี้จะได้อะไร

                [จับตามองนายอยู่นะ : สวัสดีกัปตันพฤก]

            แล้วมันก็ทักกลับมาแบบนี้หลังจากส่งสติ๊กเกอร์หน้ายิ้ม

                “มันรู้ได้ไงว่าเป็นพี่อ่ะ ทั้งที่นี่เฟซบุ๊คผม?”

                “จำนวนเงินล่ะมั้ง มันคงคิดว่าวาไม่น่าทุ่มเงินสามหมื่นเพื่ออะไรแบบนี้ เอาเป็นว่าตอนนี้แน่ใจขึ้นระดับหนึ่งแล้วว่ามันต้องรู้เรื่องของเราเป็นอย่างดี รู้ว่าเราอยู่ด้วยกันด้วยซ้ำไป”

                แล้วผมก็นั่งมองพี่พฤกคุยกันอย่างใจจดใจจ่อ แต่ละประโยคที่คุยกันฝั่งนั้นตั้งใจยั่วโมโหเราชัดๆเลย

                [NAVA NAVADOL : ต้องการอะไร ทำไมต้องถ่ายรูปเรามาลงเฟซบุ๊คแบบนี้]

            [จับตามองนายอยู่นะ : ส่งสติ๊กเกอร์]

            [NAVA NAVADOL : เงินสามหมื่นน้อยไปเหรอ? เอาเลขบัญชีมาเลยเดี๋ยวโอนให้แต่ต้องหยุดทำแบบนี้นะ]

            [จับตามองนายอยู่นะ : ส่งสติ๊กเกอร์]

            [NAVA NAVADOL : ไม่อยากได้เงินเหรอ? งั้นต้องการอะไรก็บอกมา แค่อย่าทำร้ายนาวาก็พอ]

            [จับตามองนายอยู่นะ : เลิกกันซะสิ]

                “เลิกเหรอ มันบอกว่าเลิก ถ้างั้นต้องเป็นคนที่แอบชอบพี่ไม่ก็ผมแล้วล่ะฮะถ้าต้องการแบบนี้”

                “แอบชอบเหรอ? เป็นไปได้นะ พี่ว่าเราแจ้งความเถอะ อันตรายว่ะ ยังไงพี่ก็ไม่เลิกกับวาอยู่แล้ว แบบนี้เท่ากับเราทำตามความต้องการของมันไม่ได้กลัวมันจะทำรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ”

                “แต่ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องเป็นราวถึงตำรวจ พี่พอจะมีใครสักคนที่เก่งไอทีไหม แฮคแอคเคาทน์มันเลยจะได้รู้ว่าเป็นใคร แบบนี้ผมว่าง่ายกว่า”

                “คนเก่งไอทีมีเพื่อนของไอ้อิฐคนนึง แต่เดี๋ยวพี่ลองให้ไอ้อิฐช่วยคุยให้น่าจะได้นะ”

                “งั้นก็เอาตามนั้นแหละครับ เฮ้อ ปวดหัวจัง”


LOADING [2/4]


                ในใจได้แต่ถามว่าทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ แล้วมั่นใจได้เลยว่าต้องเป็นคนที่แอบชอบพี่พฤกแน่นอน เขาหล่อ เขาฮอตมากในโซเชียล อาจมีคนตามสืบตั้งแต่ที่พี่เขาลงรูปเบลอของผมในไอจีช่วงนั้นก็เป็นไปได้นะ แฟนคลับเขาจะหวงก็ไม่แปลก เวลาลงรูปเลยต้องเบลอหน้าพี่พฤกเพื่อปกป้องคนของตัวเองไง เขาเลยเลือกที่จะโชว์หน้าผมเพื่อประจาร ตอนนี้ทุกอย่างกว้างขึ้นมากกว่าเดิมเยอะเลย แค่คิดว่าเป็นใครสักคนที่ชอบพี่พฤกนี่ยิ่งยาก ใครๆก็ชอบพี่เขากันทั้งนั้น ทุกคนชอบความเพอร์เฟคซึ่งพี่พฤกมีทุกอย่างลงตัวเลย

                แล้วผมทำอะไรผิดเหรอ เราแค่รักกันทำไมต้องไม่พอใจขนาดนี้ล่ะ ผมไม่เคยทำอะไรให้ใครเลยนะ อยู่ของผมเงียบๆในที่ของผม รักเขาก็รักได้แบบเงียบๆมาตลอด

                ผมนั่งมองพี่พฤกส่งหลักฐานให้พี่อิฐก็ได้แค่บ่นน้อยใจกับตัวเอง เมื่อก่อนไม่เคยคิดเลยว่าเราไม่เหมาะกัน หลายอย่างผมว่าเราเข้ากันได้ดีมาก จนกระทั่งตอนนี้ที่ผมรู้สึกว่ามีใครสักคนกำลังเกลียดคู่ของเราอยู่เลยมานั่งคิดว่าหรือจริงๆแล้วเราไม่เหมาะกันเลยวะ ผมแค่เด็กมหาลัย ส่วนพี่เขาเป็นนักบินอนาคตไกล ใครมองเข้ามาคงคิดว่าผมเป็นเด็กเสี่ย ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เลย จะมีใครรู้ไหมว่าผมกับพี่พฤกรู้จักกันมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่พี่เขาเป็นนักบินผู้ช่วยที่ยังบินเก็บชั่วโมงอยู่เลย ไม่ได้มารู้จักเขาตอนเขาเป็นกัปตันโด่งดังในหมู่สาวแท้สาวเทียมแบบนี้ แล้วจะมีใครรู้ไหมว่าสำหรับผมเรื่องอาชีพและเงินทองของเขามันไม่เกี่ยวกับผมเลยสักนิด เขาก็แค่แฟนเก่าที่กลับมาคืนดีกัน หรือว่าเราเจอกันผิดจังหวะไปหน่อยวะ เฮ้อ ผมล่ะอดคิดมากไม่ได้

                “พี่พฤก พี่อิฐว่าไงบ้าง”

                “เดี๋ยวมันฝากเพื่อนตามให้ แต่เพื่อนคนนั้นตอนนี้อยู่ญี่ปุ่น กลับอาทิตย์หน้าบอกจะจัดการให้เราเลย แล้วทำไมวาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นอ่ะ? เป็นอะไรครับ?”

                เขารีบคว้าตัวผมให้ลงไปนั่งตักเขาทันที อ้อมแขนแกร่งโอบกอดเอวผมไว้หลวมๆ

                “ผมแค่ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยฮะ เหมือนการที่เราคบกันมันไม่ถูกใจคนอื่นทั้งที่เราก็อยู่กันแบบนี้ไม่ได้ทำอะไรให้ใครเลย”

                “อย่าคิดมาก เป็นแฟนกับคนฮอตก็แบบนี้แหละ”             

                “มันใช่เวลาหลงตัวเองไหมพี่พฤก ผมเครียดอยู่เนี่ย”

                “คิดอะไรเยอะ วาก็แคร์แต่คนอื่นแบบนี้ตลอด เราตามใจทุกคนบนโลกไม่ได้หรอกนะ หัดเมินเฉยบ้าง งั้นวันนี้เราไปดินเนอร์แก้เครียดกันดีกว่า ที่ไหนดี”

                “ยังจะกล้าออกไปไหนอีกเหรอครับ เดี๋ยวก็โดนแอบถ่ายอีกหรอก”

                พี่พฤกนี่โกรธง่ายหายเร็วจริงๆ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังหัวเสียอยู่เลยมาตอนนี้ยิ้มแป้นแล้ว ส่วนผมน่ะยังยิ้มไม่ออกเลยสักนิด จนพี่เขาอุ้มผมขึ้นเตียงไปนอนฟัด นอนจั๊กจี๋ยังไงผมก็ไม่ขำ

                “นี่เครียดจริงเหรอเนี่ย?”

                “ก็จริงสิพี่ ช่วงนี้ก็ไม่ต้องไปไหนด้วยกันแล้วเนอะ จะได้ไม่มีปัญหา”

                “ทำไมเราต้องห่างกันเพราะคนอื่นต้องการด้วยล่ะ มันอยากให้เราเลิกกันวาก็จะเลิกกับพี่เหรอ? ทำตัวปกตินั่นแหละ ไปไหนด้วยกันปกติ อย่าเอาความคิดคนอื่นมาใส่หัวจนเสียความเป็นตัวเองแบบนี้”

                เขาก็พูดได้นี่ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นมาจริงๆพี่พฤกแทบจะไม่เสียหายอะไรเลย เขาใช้ชีวิตได้เหมือนเดิมแต่ผมไม่ ผมต้องคิดสิถ้าเพื่อนในห้องรู้ว่าผมเป็นแฟนกับอาจารย์จะเป็นยังไง ใครจะนับถือเขา โอเคมากสุดอย่างที่พี่พฤกเคยบอกว่าแค่ออกจากการเป็นอาจารย์ก็จบ ไม่มาสอนคนก็ไม่เรียกอาจารย์แล้ว ใช่ เขาพูดถูก แต่ผมล่ะ? ผมต้องใช้ชีวิตกับเพื่อนห้องเดิมอีกสองปีนะกว่าจะจบมหาลัย ผมจะอยู่ยังไง มันพูดง่ายว่าอย่าไปสนใจคำพูดคนอื่น เชื่อเถอะว่าถึงเวลาจริงๆทำไม่ได้หรอก โดยเฉพาะเรื่องฉาวคนมักจะสนใจ นอกจากคนจะมองพี่พฤกไม่ดีก็อาจมองผมไม่ดีอีกด้วยที่ไปคบหากับอาจารย์แบบนั้น

                แม่ง ในห้องก็เห็นพี่เขาเป็นอาจารย์ ในโซเชียลก็คลั่งไคล้ที่เขาเป็นกัปตัน ทั้งที่ผมรักเขาที่เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งเท่านั้นเอง แต่สิ่งที่เขาเป็นมันกลับทำให้ผมเหมือนอยู่ห่างจากเขายังไงก็ไม่รู้

                “พี่พฤก ตอนเราไปเที่ยวพี่เคยจับสังเกตุคนรอบตัวบ้างไหมว่าใครมันมีพิรุจบ้าง เช่นยกกล้องมาทางเรา มองเราแปลกๆ”

                “ไม่รู้สิ พี่ก็ไม่ได้สนใจ”


LOADING [3/4]


                ก็จริง ผมยังไม่สนใจเลย ใครจะมานั่งคิดละเอียดขนาดนั้นล่ะเนอะ

                “งั้นต่อไปต้องสังเกตคนรอบข้างบ้างแล้วล่ะเวลาไปไหน บางทีอาจจะจับได้โดยไม่ต้องพึ่งเพื่อนพี่อิฐก็ได้ แต่ผมก็ไม่อยากเสี่ยงที่จะออกไปไหนเลยนะพี่ กลัวครั้งหน้ามันลงรูปแบบไม่เบลอหน้าพี่ทุกอย่างก็จบอยู่ดี”

                “อย่ากลัว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ทุกอย่างมีทางออกทั้งนั้นแหละวา ต่อให้วันหนึ่งเรื่องเราถูกเปิดเผยแล้วยังไงล่ะ คนก็พูดถึงไม่นานเดี๋ยวก็ซาไปเอง เราก็ยังคบกันต่อแบบนี้ กลับกันที่คนจะสนใจไอ้เวรที่ตามถ่ายเราเหมือนโรคจิตนั่นมากกว่าว่าทำไปเพราะอะไร ถือว่าเป็นบุคคลควรระวังนะ เพราะถ้าพี่รู้เมื่อไหร่ว่ามันเป็นใครพี่คงไม่อยู่เฉยแน่”

                “อืม ผมก็ไม่ปล่อยมันไปเหมือนกัน แล้วถ้าวันไหนมันบ้าเข้ามาทำร้ายร่างกายผมตอนที่พี่ไม่อยู่จริงๆนะ พ่อแม่ผมเอามันตายแน่”

                “งั้นเย็นนี้ก็ไปกินข้าวกันปกติ สมมติว่าวันนี้ที่เราไปมีรูปลงอีกแสดงว่ามันตามเราไม่เลิกจริงๆ เผลอๆมาวนเวียนอยู่ใต้คอนโด ดีซะอีกไปขอดูกล้องวงจรปิดให้เขาตามจับก็ยังได้”

                “จริงด้วย ถ้ามันไม่อยู่แถวนี้มันจะรู้ได้ยังไงว่าเราจะออกไปไหนมาไหนเมื่อไหร่ งั้นวันนี้ไปทะเล”

                “ไม่ได้ พรุ่งนี้พี่มีบินเช้ามาก ตื่นไม่ไหวแน่”

                “งั้นไปไหนก็ได้ตามใจพี่ แต่ตอนค่ำๆค่อยไปนะ ผมขอนอนงีบก่อนตอนนี้”

                ผมดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวพร้อมทั้งนอนตะแคงซ้ายในท่าที่ผมถนัดก่อนจะหลับตาลง ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีพี่พฤกก็กระตุกขอบกางเกงบ็อกเซอร์ผมลงแบบที่ผมไม่ทันตั้งตัว

                “จะนอนทิ้งพี่จริงเหรอ”

                เสียงอ้อนหงุงหงิงดังขึ้นที่ข้างหูโดยที่มือของเขาก็ยังเกี่ยวกางเกงผมไม่หยุด ผมจึงตีมือพี่พฤกแล้วดึงกางเกงขึ้นมาใส่เหมือนเดิม เผลอไม่ได้เลยเชียว เอะอะจะจับผมแก้ผ้าอย่างเดียวเลย ไอ้คนบ้า

                “พี่ก็นอนกับผมสิ”

                “ไม่อยากนอน อยากทำอย่างอื่น”

                “พักบ้างเถอะครับ ถ้ามีครั้งนี้ก็ครั้งที่หกในรอบสัปดาห์แล้วนะ”

                ผมหันไปบอกเขาด้วยแววตาอ้อนวอน คือไม่สงสารผมก็สงสารสังชานตัวเองหน่อยเถอะ อายุปาไปสามสิบห้าแล้วนะ ไม่เก็บเรี่ยวแรงไว้ทำอย่างอื่นบ้างเลยเหรอ

                “หกครั้งเอง”          

                “มันเรียกว่าเองได้ที่ไหนฮะ มันเยอะ! อุ๊บ”

                เผลอขึ้นเสียงใส่ไปนิดหน่อยเอง สุดท้ายผมก็โดนลงโทษด้วยการจูบอย่างดูดดื่ม ไม่หรอก คนเจ้าเล่ห์อย่างพี่พฤกน่ะรอจังหวะที่ผมพูดฉกฉวยโอกาสล่ะสิไม่ว่า

                ริมฝีปากนุ่มคลึงจูบอยู่อย่างนั้นก่อนที่มันจะเลื่อนลงมาที่หน้าอกของผม เสื้อยืดที่ใส่ถูกพี่เขาถกขึ้นสูงทำให้เปิดเผยเรือนร่างท่อนบนตระหง่านต่อสายตา เรียวลิ้นอุ่นตวัดไล้เลียยอดอกอย่างเนิบนาบและผมก็แอ่นอกให้เขาทำอย่างน่าไม่อาย การที่พี่เขาใช้ไรฟันขบเข้าที่ยอดอกยิ่งทำให้ผมกระสันเสียว

                “ไหนบอกพี่สิ จะยอมมีครั้งที่หกได้หรือยัง”       

                เขาพงกหัวมาถามซึ่งผมก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบ มาทำผมเคลิ้มไม่ได้หมายความว่าผมจะยอมนะ ทว่ายิ่งผมปฏิเสธพี่พฤกยิ่งรุกเร้าจังหวะให้หนักหน่วงขึ้น จากจังหวะเนิบนาบเมื่อครู่ได้เปลี่ยนเป็นเร่าร้อนมากขึ้นจนผมแทบมอดไหม้ แต่ก็ยังคงเก็บเสียงเอาไว้ไม่ยอมครางร้องให้พี่เขาได้ยินว่าผมรู้สึกดีแค่ไหน

                ร่างสูงค่อยๆขยับลงไปด้านล่างอย่างเชื่องช้าโดยใช้เรียวลิ้นลากผ่านร่องอกมาจนถึงสะดือ ปลายลิ้นซุกซนตวัดไล้เลียไปรอบๆทำให้ผมต้องเกร็งหน้าท้องรับสัมผัสอย่างเลี่ยงไม่ได้  เพียงไม่นานผมก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นเป่ารดอยู่ตรง...

                “นี่ขนาดทำเป็นไม่ยอมพี่นะ ตื่นตัวเร็วเชียว”

                “ห้ามพูด แล้วก็ห้ามจ้องของผมแบบนั้น”

                สายตาที่เขาจ้องมองตรงนั้นของผมมันเหมือนคนแก่โรคจิตในหนังที่ผมเคยดูเลยอ่ะ เหมือนคนที่เจอของถูกใจแล้วหูตาลุกวาว แต่นี่มันไม่ใช่ไง นี่มันไอ้จ้อนผม!

                เขาใช้จังหวะที่ผมไม่ทันตั้งตัวจัดการกระชากพันธนาการที่บดบังเรือนร่างผมออกจนท่อนล่างเปลือยเปล่าและพี่พฤกก็มุดหน้าลงที่กลางกายผม ปากและลิ้นอันเชี่ยวชาญของเขาบ่งบอกได้ชัดเจนเลยว่าวันนี้ผมต้องยอมเสียตัวครั้งที่หกอย่างแน่นอน เขาทำให้คนง่วงอย่างผมตื่นรวมไปถึงอะไรบางอย่างที่หดตัวก็ยืดเกร็งขึ้นมาได้ ถ้าผมยังเคลิ้มตามทุกสัมผัสของพี่พฤกแบบนี้มีหวังเขาขอทำสิบครั้งผมต้องเสียทั้งสิบครั้งแน่ๆ

                “นี่ครั้งที่หก คืนนี้ครั้งที่เจ็ดนะ”

                มารู้ตัวอีกทีพี่เขาก็ส่งมังกรเข้าถ้ำอย่างแนบเนียน ผมลืมตาขึ้นมองคนเจ้าเล่ห์ที่ส่งแรงเข้ามาจนตัวเราทั้งคู่สั่นไหว

                “ฝะ ฝันไปเถอะ อ๊ะ”

                “จุ๊ๆ เป็นเมียพี่พฤกต้องอดทน อาทิตย์ละสิบหนต้องทนไหว”

                มันใช่เหรอ พี่เขาแม่งบ้ากามจริงๆ ผมล่ะหมดคำจะพูด ได้แต่หลับตาพริ้มรับแรงของเขา ดื่มด่ำต่อสัมผัสที่เขามอบให้อย่างอ่อนโยน


LOADING [4/4]

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ


ไปหวีดกันได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์

 #เด็กคนนี้แฟนผม

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1คอมเมนท์ 1กำลังใจนะคะ


กดแอดแฟนจิ้มที่รูป



กดติดตามเพจเค้าด้วยน้าาา  จิ้มรูปเบยย

(c)                 Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,341 ความคิดเห็น

  1. #1331 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:39
    หื่นจริงๆลุงเเห่คนนี้
    #1,331
    0
  2. #1307 my waffle (@wannisa22) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 10:13
    ดูแลน้องดีๆน่ะพี่พฤก
    #1,307
    0
  3. #1257 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:45
    หื่นผิดเวลาแล้วพี่พฤษก
    #1,257
    0
  4. #1068 Patsakorn2541 (@Patsakorn2541) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 08:40
    คนที่พฤษไปเอาไงล่ะ หึ
    #1,068
    0
  5. #965 nan haeeun (@nansuperjunior) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:36
    โยเเน่ๆ คนที่เคยเป็นเพื่อนวา
    #965
    0
  6. #898 DaDa Suttida (@dadajibi1990) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:16
    เอาอีกสิบบรรทัดได้ป่าว...มันสั้นไป..สงสารพี่พฤกอ่ะ..พรุ่งนี้ต้องบินแต่เช้าด้วย
    #898
    0
  7. #897 MomoLoveKk (@momolovekk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:10
    โอ๊ยยยยย เบื่อความหื่นไม่ดูวัยของอิพี่พฤกจริงๆ 555+
    #897
    0
  8. #896 narudetsaen (@narudetsaen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:27
    E'พี่พฤก..อีบ้ากาม555🤣
    #896
    0
  9. #895 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:52
    นอกจากใจบางยังเส้นเลือดฝอยจมูกบางด้วยนะ ขอทิชชูทีค่ะ
    #895
    0
  10. #893 oonnyppjaejoong (@oonnyppjaejoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:27
    ใครรรรรบอกมานะ
    #893
    0
  11. #892 aoo1909 (@aoo1909) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:09
    ใครนะอยากรู้
    #892
    0
  12. #891 25037602 (@25037602) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:08
    แหมจะขนาดนี้ต้องเครียดรูปแล้วมั้ง
    #891
    0
  13. #889 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:42
    ความจริงอาจหักมุมก็ได้นะนาวา
    ใครคนนั้น เค้าอาจแอบชอบวามาสักพักใหญ่ หลังจากที่วาเลิกกับพี่พฤก เพียงแค่ยังไม่กล้าเข้าหาเพราะว่า
    วาทำตัวแมนๆเหมือนผู้ชายที่น่าจะชอบผู้หญิงไม่ต่างจากคนอื่น แต่พอว่ากลับมาคบพี่พฤกเค้าเลยอาจทำใจไม่ได้ ต้องการให้วาเลิกกับพี่พฤกพร้อมใช้โอกาสนี้เปิดตัวว่าวาคบกับผู้ชาย เพื่อเปิดให้สังคมรับรู้และตอกย้ำให้วาเลิกเก๊กต่อหน้าคนทั่วไป เพราะต่อไปถ้าเค้าจะเข้าหาวาเพื่อตามจีบก็คงไม่แปลก...เอ๊ะ! หรือเราที่คิดแปลก 555
    #889
    0
  14. #888 0830694384 (@0830694384) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:39
    อยากรู้มากง่าใครเป็นคนทำ
    #888
    0
  15. #886 oonnyppjaejoong (@oonnyppjaejoong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:41
    รอค่าาาาสนุกมากเด้อ
    #886
    0
  16. #885 DaDa Suttida (@dadajibi1990) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:31
    บางครั้งเราว่าวาก้อจิตตกไปนะ...พี่พฤกต้องเข้มแข็งเพื่อวานะ
    #885
    0
  17. #884 peejuddee (@peejuddee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:21
    สนุกกกกก
    #884
    0
  18. #883 MomoLoveKk (@momolovekk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:01
    ตื่นเต้นอ่ะ ลุ้นมากเลย จะเป็นคนที่คิดรึเปล่านะ
    #883
    0
  19. #882 Esther Emulsifier (@estherprincesd) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:24
    เพิ่งเคยเข้ามาอ่าน ตื่นเต้นมากเว่อร์ เป็นกำลังใจให้คนเขียนค่า
    #882
    0
  20. #881 ชัด (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:18
    ลุ้นๆๆ🤔
    #881
    0
  21. #880 puii.MB (@jjyy-jbm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    ลุ้นนนๆ
    #880
    0
  22. #879 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:23
    ตื่นเต้นมากเลยอะ
    #879
    0
  23. #878 -- Conz ** (@karukkadakom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:05
    กัปตันสู้ๆๆๆ
    #878
    0
  24. #876 mintalin (@mintalin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:47
    เปนปริศนาต่อไป
    #876
    0
  25. #875 09023juntima (@09023juntima) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:12
    สนุกมากๆมาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #875
    0