BAD BEHAVIOR #เมียบอดี้การ์ด

ตอนที่ 2 : CHAPTER 01 -โฮสต์อ่อย-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    2 ม.ค. 61

CHAPTER 1

โฮสต์อ่อย


จูบละพัน  เอาปะล่ะ?” 

เดลหยอกล้อกับแขกอย่างทีเล่นทีจริงภายในคลับที่เขาทำงาน  สายตาพราวเสน่ห์จ้องมองไปยังนัยน์ตาของลูกค้าหน้าใหม่ที่ผลัดกันเข้ามาใช้บริการวนเวียนไม่ซ้ำหน้า  ตัวเขาเองยังนับว่าใหม่สำหรับที่นี่จึงยังไม่มีลูกค้าประจำเหมือนรุ่นพี่คนอื่นๆ 

ไม่ดีกว่า  กลัวติดใจแล้วจะไม่มีตังค์จ่ายนาย” 

ทั้งคู่หัวเราะให้กันก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นจรดปาก  นับว่างานแบบนี้เหมาะกับเขาพอสมควร  จากที่ต้องหาเงินส่งตัวเองเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการเป็นพนักงานที่โรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งในห้างสรรพสินค้า  ดีที่พี่รหัสเป็นโฮสต์อยู่ที่นี่จึงชักชวนมาทำ 

จากการทำงานที่นี่ได้อาทิตย์กว่า  เขาก็คล้ายว่าจะสนุกไปกับมัน 

พี่อย่าคิดมากนะครับ  ลูกสาวพี่ต้องเข้าใจในความหวังดีของพี่สักวัน 

มีอะไรมาปรึกษาผมได้ตลอดนะ  มาบ่อยให้จูบฟรีเลยก็ได้  ฮะๆๆ” 

พูดเก่งนะเราน่ะ  อ่ะนี่ทิป  พี่ไปก่อนนะไว้ถ้าได้มาอีกจะเรียกนาย
คนแรกเลยเดล” 

ขอบคุณครับ” 

ใบหน้าหวานยื่นไปกระซิบข้างใบหูของชายวัยสี่สิบที่เพิ่งมารู้ตัวว่าตนเองชอบผู้ชายก็ตอนลูกสาวโตแล้ว  ทำให้เกิดความอึดอัดอยากหาที่ระบายจึงต้องมาคลายเครียดที่บาร์โฮสแห่งนี้นั่นเอง 

มือเล็กคว้าแบงค์พันมาใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้ออย่างรวดเร็วพร้อมส่ง
ยิ้มหวานอำลาแขกคนแรกของวันด้วยความสุข  การทำงานที่นี่มันได้เงิน
ง่ายดีแต่ว่ารับคนเข้ามาทำงานยากพอสมควร  ดีที่รู้จักคนข้างในเลยได้มาทำ  เงินจากทิปที่ได้ถือว่าเป็นกำไร  เป็นส่วนที่ได้แล้วเก็บไปเลยไม่ต้องมาแบ่งใคร  ส่วนรายได้รายชั่วโมงก็จะได้เป็นเงินเดือนตอนสิ้นเดือน  ซึ่งเรทราคาของแต่ละคนจะแตกต่างกันไป  เด็กใหม่อย่างเดลจะโดนทางบาร์หักเงินไปถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเงินรายชั่วโมงที่ได้  นับว่าโหด  แต่ทิปที่นี่ถือว่าดี  และคิดว่าน่าจะอยู่ที่นี่ได้อีกนาน  หากเขาพยายามทำตัวเองให้แขกที่มีเงินติดเขาได้
ล่ะก็นะ 

เดล  ไปรับแขกโต๊ะโน้นต่อไป” 

ครับพี่” 

เด็กใหม่อย่างเขาไม่มีเวลาได้พักหรอกถ้าแขกเยอะ  แล้วก็ปฏิเสธไม่ได้ซะด้วยสิ  เขาเดินไปหาชายหนุ่มร่างกำยำคนหนึ่งตามคำสั่งของผู้จัดการ  ใบหน้าคมนั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟาตัวใหญ่  เสื้อเชิ้ตสีดำถูกปลดกระดุมลงมาถึงหน้าอกพร้อมทั้งดึงเนกไทหลวมๆ 

ท่าทางจะเครียด  จะปลอบยากไหมนะ... 

เดลเดินอ้อมไปด้านหลังโซฟา ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบนวดลาดไหล่กว้าง

เบาๆ  หน้าหวานยื่นเข้าไปใกล้แล้วกระซิบแผ่วเบา 

อย่าเครียดสิครับ  เสียดายหน้าหล่อๆของพี่นะ” 

ร่างกำยำชะงักเมื่อมีลมหายใจอุ่นของใครบางคนเป่ารดที่ใบหู  ไม่นานเจ้าของสัมผัสอ่อนโยนเมื่อครู่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า  สายตาคมที่หม่นแสงและเหนื่อยล้าเต็มทีมองไปยังคนตัวเล็กด้วยความหวัง 

เด็กใหม่เหรอเรา?”

ใช่ฮะ  เพิ่งมาทำได้อาทิตย์กว่าเอง  พี่ชื่ออะไรเหรอ?  ผมชื่อเดลนะครับ

เขาแนะนำตัวพร้อมหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาตรงข้าม  ยอมรับว่ามีอาการโคลงเคลงเล็กน้อย  เพราะดื่มมาพอสมควรจากแขกคนก่อนหน้านี้ 

พี่ชื่อเฉินนะ  ชงเหล้าให้ที  ขอเข้มๆ” 

ความเครียดจะทำลายความหล่อนะครับพี่เฉิน  อย่ามัวแต่นั่งก้มหน้าเลย  เงยหน้ามามองกันดีกว่านะครับ” 

เฉินไม่สนใจเสียงเจื้อยแจ้วของคนตรงหน้า  เขายังคงนั่งก้มหน้าต่อไปจนกระทั่งมืออุ่นของเดลยื่นมาประคองใบหน้าของเขาทั้งสองข้างทำให้ต้องช้อนตามาสบกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

นาย...” 

ไหนบอกมาสิครับว่าเป็นอะไร  เดี๋ยวผมจะช่วยพี่เฉินเอง” 

ยอมใจความตื๊อเก่งของคนตัวเล็กกว่า  เฉินจึงได้ระบายความอัดอั้นของตัวเองกับการแอบรักใครคนหนึ่งแต่โดนเมินเฉยใส่เสมอ  นี่เป็นครั้งแรกที่เดลได้รับรู้เรื่องของเฉินกับคนชื่อภภีมที่เป็นเจ้านายของเฉินอีกที  และเฉินเป็นบอดี้การ์ดหรือลูกน้องคนสนิทของคนชื่อภภีม 

เขานั่งตั้งใจฟังเหมือนว่าเพิ่งได้ยินเรื่องทุกข์ใจของคนอื่นเป็นครั้งแรก  ทั้งที่ตลอดการทำงานที่นี่มาหลายวันมักจะมีแต่ปัญหาเรื่องรักๆใคร่ๆมาเป็นประเด็นกันทั้งนั้น  เขาไม่ได้เจนกับเรื่องความรักหรอกเพียงแต่เดลเป็นคนอารมณ์ดี  จึงมักจะเล่นมุกตลกแทรกเพื่อให้แขกผ่อนคลายความเครียดลงได้บ้าง

เหล้าสีเข้มแก้วแล้วแก้วเล่าที่เฉินกลืนมันลงคอเสมือนน้ำเปล่าเป็นการระบายความเครียดอีกทาง  เพราะเมื่อเมาเขาก็อาจจะลืมเรื่องราวอะไรไปได้บ้างชั่วขณะ 

แต่เรื่องที่ทำให้เฉินพาตัวเองมานั่งอยู่ที่นี่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยจนเดลถึงกับกุมขมับ 

พี่อุตส่าห์เป็นห่วงเขา  แต่ดูเขาทำสิ  เมินน้ำที่พี่ตั้งใจเอาไปให้”  

โอ้โห  ไอ้เวรนี่  ให้กูมานั่งฟังเรื่องขี้ปะติ๋วอะไรอยู่วะ 

เดลเริ่มด่าร่างสูงในใจโดยเผยยิ้มบนใบหน้าตลอดเวลา  ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มตรงหน้าเขาทำไมถึงได้จริงจังกับทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตขนาดนี้
ตัวใหญ่ใจเล็กชะมัด  เพียงแค่ภภีมไม่ดื่มน้ำที่เขาเอาไปวางไว้ให้เท่านั้นเอง  กลับกลายเป็นเรื่องใหญ่โตมานั่งน้อยใจ 

เขาอาจจะไม่อยากกินน้ำตอนนั้นก็ได้นี่ครับ” 

ร่างสูงยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว  ก่อนจะลุกเดินออกไปเข้าห้องน้ำด้วยอาการเซไปมา  

LOADING 40 %


เมื่อพ้นเงาของเฉิน  ร่างเล็กก็เอนหลังพิงกับพนักโซฟา  ในใจนึกอยากกลับบ้านไปนอนเต็มทีแล้ว  ข้อมือเล็กยกขึ้นมามองนาฬิกาพบว่าตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว  ตาหวานกวาดมองบรรยากาศรอบๆบาร์โฮสต์แห่งนี้ด้วยความเบื่อหน่าย  เสียงเพลงที่เปิดคลอเบาๆไม่ได้ช่วยให้เขาเพลิดเพลินสักเท่าไร  เนื่องจากวันนี้รับแขกมาสามคนแล้ว  ฟังเรื่องคนอื่นจนหูชา  แต่ตัวเขาเองยังไม่ได้พักเลย  นั่งนานๆก็ชักจะเมื่อยหลัง

หมับ

เป็นไงมึง

เดลตกใจเมื่อมีมือใครสักคนมาผลักศีรษะของเขาจากด้านหลังจึงหันไปมอง  ปรากฏว่าเป็นรุ่นพี่ในร้านนั่นเอง 

วันนี้ก็เพลียๆนิดหน่อยแล้วอ่ะพี่” 

ใหม่ๆก็งี้แหละมึง  ร้านแม่งเรียกใช้ไม่ให้มึงพักหรอก  เป็นช่วงทดสอบว่ามึงจะทำงานที่นี่ไหวไหม” 

แล้วจะทดสอบผมอีกนานไหมอ่ะ” 

ตอนกูเข้ามาทำก็เป็นเดือนเหมือนกันนะกว่ามันจะปล่อยๆละก็เพิ่มเงินรายชั่วโมงให้  กูไปก่อนนะ  เออ  แขกคนนี้อย่าปล่อยให้เมานะ  แต่เงิน
ถึงดี  ทิปหนัก” 

พูดทิ้งทวนไว้แค่นั้นเมื่อเห็นว่าเฉินกำลังเดินกลับมาที่นี่  ร่างเล็กนั่ง
ตัวตรงรอแขกด้วยท่าทางสง่า  สายตามองเฉินหวานเยิ้มกว่าเดิมเมื่อรู้ว่า
แขกคนนี้เงินถึง  อย่างน้อยก็ปิดจ็อบของวันนี้ด้วยเงินหลักพันก็คงจะดีไม่น้อย  ถ้าได้มากกว่าแขกคนก่อนหน้าคงนอนฝันหวานเลยล่ะ 

เฉินเข้ามานั่งข้างเดลอีกครั้ง  มือใหญ่ยกขึ้นเสยผมตัวเองจนเสียทรง  ทว่าร่างบางกลับยื่นมือเข้าไปจัดทรงให้อย่างเอาใจ 

พี่เฉินครับ...” 

เจ้าของชื่อหันมามองหลังจากที่โดนเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงหวาน  ภาพเบื้องหน้าเริ่มเบลอเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์  สายตาสะท้อนผิวอกเนียน
สีขาวผ่องที่ตอนนี้มันเผยออกมาจากร่มผ้าโดยเป็นความตั้งใจของเดลเองที่ปลดกระดุมลงมาลึกถึงช่วงกลางลำตัว  มือเล็กจับปกเสื้อขยับขึ้นลงเล็กน้อย

ขาว...” 

เสียงแหบห้าวหลุดพูดเสียงต่ำออกไปโดยไม่รู้ตัว  มือใหญ่ล้วงไป
ที่กระเป๋ากางเกง  ก่อนจะหยิบกระเป๋าตังค์ออกมาแล้วหยิบเงินในกระเป๋ามา

หนึ่งใบท่ามกลางความตื่นเต้นของเดลที่เขาเริ่มจับจุดได้แล้วว่าเฉินชอบอะไร 

ร้อนเนอะ  ผมร้อนจัง” 

ร่างบางจับปกเสื้อเชิ้ตกระพือให้แรงกว่าเดิมเมื่อเห็นว่ามือที่ถือเงินของเฉินยื่นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ 

แปะ 

ฝ่ามือเย็นวางแหมะที่แผงอกเล็กก่อนจะค่อยๆลูบลงมาเนิบนาบจนกลายเป็นการล้วง  สัมผัสหวามมาหยุดลงที่หน้าท้องบางที่ตอนนี้แขม่วเกร็งเต็มที  เดลไม่เคยเซอร์วิสลูกค้าคนไหนเท่านี้มาก่อนจึงยังไม่ชินที่จะทำอะไรเปลืองตัวแบบนี้ 

ร่างเล็กมองชายหนุ่มตรงหน้าทุกการกระทำ  สัมผัสมือเย็นชืดจากการไอเย็นของแก้วเหล้าทำให้เดลเองทำอะไรไม่ถูก  ยิ่งเห็นใบหน้าหล่อแอบยิ้ม
มุมปากพร้อมทั้งจ้องมองหน้าอกของเขาไปด้วยนั้นยิ่งประหม่า 

แหมะ

เฉินปล่อยเงินในมือไว้ในเสื้อของร่างเล็กแล้ววางมือบนหน้าขาของ
เดลแทน  อาการนั่งโคลงเคลงไม่อยู่กับที่ของเฉินทำให้ตัวเขาเอียงมาเบียดโฮสต์หนุ่มอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

ได้เงินง่ายแบบนี้ก็ยอมๆไปอีกสักหน่อยก็แล้วกัน  ได้อีกสักใบสองใบก็คุ้มวะ 

นายไม่กินเหล้ากับพี่เหรอ  กินหน่อยสิ” 

ผมชอบมองพี่กินมากกว่า” 

มือใหญ่วางลงบนที่หน้าขาของเดล  ก่อนจะลูบขึ้นลงด้วยความปรารถนาบางอย่างที่มีฤทธิ์ของเหล้ากระตุ้น  ร่างกำยำของเฉินโถมพิงร่างบางเอาไว้จนเดลแทบจะตั้งตัวไม่อยู่  เขายังคงชงเหล้าให้เฉินดื่มเรื่อยๆพร้อมทั้งหยอดคำหวานให้เฉินประทับใจ 

นายมีแฟนรึยัง?” 

ยังครับพี่” 

พี่ก็ยัง  มีแต่คนที่พี่รักแต่ว่าเขาไม่รักพี่” 

แม้ว่าเมายังไง  หลายประโยคสนทนาที่หลุดจากปากของเฉินมักจะมีเรื่องของภภีมคนที่ตนแอบรักเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่เสมอ 

ถ้าผมมีแฟนนะ  อยากได้คนผิวขาว  ตาตี่ๆหน่อย  มีกล้ามสมส่วน  ตัวสูงกว่าผม  แบบพี่นี่แหละสเปคผมเลย” 

ฮั่นน่ะ  พูดถูกใจป๋า”  

อีกครั้งที่เฉินหยิบเงินจากกระเป๋าตังค์แล้วหยอดใส่ในเสื้อของเดลโดยไม่ลืมที่จะลูบสัมผัสแผงอกขาวๆนั่น 

ตอนไม่เมานี่ดูนิ่งจนไม่กล้าเข้าหา  แต่พอเมาแล้วเหมือนหมาเลย  เปลี่ยนเป็นคนละคนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า  


LOADING 80%


เดลคิดในใจถึงสิ่งที่เฉินเป็น  ทว่าก็ยังปรนนิบัติไม่ขาด 

ตุบ 

แล้วสิ่งที่ไม่คิดไม่ฝันก็เกิดขึ้น  เมื่อเฉินโน้มตัวลงนอนบนตักนิ่มโดยไม่
ไถ่ถามเจ้าตัวเลยสักนิด  เดลเองก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก  ไม่รู้ว่าต้องรับมือยังไง  ใบหน้าหล่อซุกเข้าที่หน้าท้องบางพร้อมทั้งปล่อยลมหายใจอุ่นออกมาจนเดลต้องเกร็งหน้าท้องตาม 

พี่เฉิน  ลุกขึ้นก่อนครับ” 

ง่วง” 

ง่วงก็ไปนอนที่บ้านสิพี่  ลุกเร็วเดี๋ยวผมเรียกแท็กซี่ให้ไปส่ง” 

อยากนอนด้วย” 

จะมาอยากนอนกับผมทำไมล่ะพี่  ไม่ได้ครับ  ตื่นก่อน!!” 

เหล้าแค่ไม่กี่ขวดทำให้คนเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ

ทั้งอ้อน  ทั้งเจ้าเล่ห์  ทั้งที่ตอนไม่กินเหล้านี่โคตรหล่อ  คูล  คีพลุกสุดๆ 

เดลส่ายหัวอย่างไม่รู้จะทำยังไง  หันมองการ์ดที่ร้านไปรอบๆก็ไม่มีใครเดินมาแถวนี้เลยสักคน 

ชงเหล้าให้ป๋าหน่อย” 

โอ้ยพี่เฉิน  ผมหนักนะเนี่ย  ไม่ให้กินแล้วเหล้าน่ะ  กลับบ้านดีกว่านะครับเดี๋ยวผมให้คนเรียกแท็กซี่ให้” 

แต่ร่างกำยำก็นิ่งสนิทไม่ไหวติง  เดลจึงจัดการดึงตัวของเฉินให้ลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล  ร่างกายที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อมันหนักเกินแรงของเดลทำให้บอดี้การ์ดขี้เมาล้มลงที่ตักอุ่นอีกครั้ง 

แต่ครั้งนี้มันต่างจากเมื่อครู่ตรงที่...ที่ใบหน้าหล่อกลับซุกอยู่ตรงเป้ากางเกงของเดล  ซึ่งนับได้ว่าเป็นพื้นที่สงวน  การที่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรกก็ไม่ควรได้สิทธิมาทักทายตรงนั้นกัน  ยิ่งเฉินขยับใบหน้ามุดลงไปอีกทำให้ใบหน้าของเดลร้อนผ่าว 

นิ่ม” 

ยังจะมาพูดอีกเหรอพี่  ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลย!!  ตอนนี้นิ่มแต่อีกเดี๋ยวมันจะไม่นิ่มแล้วนะฮะ” 

มึงช่วยดึงสติหน่อยเถอะ  กูเหนื่อยแล้วนะ!! 

เดลเองก็ชักจะหงุดหงิดที่ร่างสูงพูดไม่รู้เรื่อง  เมาแล้วเรื้อนขนาดนี้อย่าเมาเลยดีกว่า  เป็นบอดี้การ์ดซะเปล่าไม่เซฟตัวเองเอาซะเลย  เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูว่าจะครบชั่วโมงหรือยัง  กับแขกคนนี้เกือบครบชั่วโมงที่สามแล้วอีกสิบห้านาที  เป็นการป้องกันไม่ให้ทางร้านหักตังค์เขาจึงตัดสินใจนั่งนิ่งอยู่แบบนั้น  กินเวลาไปให้จบไปอีกชั่วโมงเพราะเหลืออีกแค่สิบห้านาทีเอง 

ร่างบางปล่อยให้เฉินนอนมุดอยู่อย่างนั้นก่อนที่เขาเองจะเอนตัวพิงกับพนักโซฟาแล้วปิดเปลือกตาลงอย่างเหนื่อยล้า  อย่างน้อยก็มีเวลางีบสักสิบห้า

นาทีก็ยังดี

แต่แล้วความเพลียก็นำพาให้เขาเข้าสู่นิทราได้ลึกกว่าที่คิด  จากสิบนาทีเป็นครึ่งชั่วโมง  จากครึ่งชั่วโมงเป็นสี่สิบห้านาที  โดยที่ร่างเล็กไม่รู้เลยว่า
บอดี้การ์ดขี้เมาได้ลุกขึ้นจากตักของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  เฉินเองก็ตื่นมาเพราะปวดฉี่  เมื่อเขาเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำเสร็จสรรพจึงมานั่งที่โซฟาต่อเหมือนเดิม  เขามองเดลที่นั่งหลับพริ้มด้วยความมึนงง 

ไอ้เด็กนี่แม่ง  มอมกูซะเมา” 

ยังพอมีสติรู้ว่าตัวเองเมามาก  แต่ไม่สามารถยั้งสติตัวเองไว้ได้  หลายต่อหลายครั้งที่เวลาเขาเมามักจะทำตัวไร้สาระแบบนี้  คล้ายว่าเป็นจิตใต้สำนึกของตัวเองที่ตอนเมาชอบนึกแต่เรื่องลามก  หรือชอบทำอะไรพิเรนทร์ๆอย่าง  เช่นตอนนี้... 

เรียวฟันสวยงับก้อนน้ำแข็งขนาดพอดีปากเมื่อเขาคิดได้ว่าอยากจะปลุกโฮสต์หนุ่มคนนี้ให้บริการเขาต่อ  แต่ปลุกธรรมดามันก็คงจะไม่สนุกและอาจเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปจำนวนมากด้วยถึงได้นึกคิดทำอะไรแบบนี้ 

ร่างสูงคาบก้อนน้ำแข็งแล้วค่อยๆโน้มหน้าลงไปที่หน้าอกขาวเนียนของเดล  ซึ่งในขณะนี้กระดุมเสื้อที่ปลดลงมาต่ำมันยังไม่ได้มีการติดเพิ่มให้มิดชิดแต่อย่างใด 

ก้อนน้ำแข็งสัมผัสเข้ากับผิวเนียนบริเวณหน้าอกและกำลังเลื่อนลงมายังหน้าท้องบาง  ทำให้ร่างเล็กขนลุกซู่ไปทั้งตัว  เด็กหนุ่มลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกบางอย่างกำลังลูบไล้บนผิวกาย

จนกระทั่ง... 

โอ๊ะ!!” 

เย็น  เย็นฉิบหาย  เย็นในเป้ากางเกงกูเนี่ย!! 

เป็นฝีมือของเฉินเองที่ง้างขอบกางเกงของเดลแล้วคายน้ำแข็งก้อนนั้น

ลงไป  ก่อนจะรีบกลับมานั่งที่เดิมด้วยท่าทางโอนเอนเพราะความเมา  พฤติกรรมเหล่านี้มักเป็นที่เอือมระอาแก่โฮสต์ของที่นี่เป็นอย่างมาก  เพราะรูปลักษณ์ภายนอกของเฉินทั้งหล่อ  สุขุม  ไม่คิดว่าเวลาเมาจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ 

เขานั่งรอก้อนน้ำแข็งละลายแล้วทำปฏิกิริยากับ...เอง 

และมันเริ่มได้ผลเมื่อเดลลืมตาตื่นแล้วนั่งตัวตรงทันทีที่รู้สึกเย็นเหลือเกิน 

กลับก่อนดีกว่า  ไว้ป๋าจะมาหาใหม่” 

มีพิรุธมาก.. 

เดลอดทนมองร่างสูงเช็กบิลจนเสร็จแล้วค่อยวิ่งไปเข้าห้องน้ำ  เขาไม่กล้าที่จะลุกออกมาก่อนถ้ายังไม่เห็นว่าตัวเขาจะได้รับเงินแน่ๆอย่างการ
เช็กบิล  ต่อให้ทนเย็นนานกว่านี้ก็ทน 

เป้ากางเกงยีนส์สีอ่อนเปียกเป็นวงใหญ่เพราะน้ำแข็งละลาย  เขาจัดการทิ้งก้อนน้ำแข็งนั้นอย่างเคียดแค้น  ร่างบางยืนส่องกระจกที่สะท้อนรูปร่างของตัวเองอย่างหัวเสีย  เขาก็เป็นแค่โฮสต์คนหนึ่งที่ทำงานหาเงินใช้  ไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครมาแกล้งหรือย่ำยีศักดิ์ศรีแบบนี้ได้  แค่เปลืองเนื้อเปลืองตัวเพื่อแลกกับเงินอย่างที่ทำอยู่ทุกวันนี้ก็ละอายใจตัวเองจะแย่ 

มือเรียวจัดการติดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดล่าง  แต่ก็นึกได้ว่าเฉินเอาเงินไปไว้ให้ในเสื้อ  จำไม่ผิดก็ได้มาสองใบก็น่าจะได้ทิปจากเฉินมาสองพัน  แต่จะว่าไปเจอลูกค้าทิปหนักๆแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ 

ชายเสื้อเชิ้ตของเขาที่ทับในกางเกงถูกดึงออกเพื่อให้เงินที่ค้างเติ่งอยู่ภายในหลุดร่วงลงพื้น  แต่แล้วสิ่งที่เขาเห็นกลับทำเขาช็อก  ฟันกรามกัดเข้าหากันดังกรอด 

เงินที่ร่วงลงพื้นเบื้องหน้าเป็นแบงค์ยี่สิบสองใบ... 

ไอ้เหี้ย!!  มึงเล่นกูขนาดนี้ให้ทิปกูสี่สิบบาทเนี่ยนะ!!” 

ไอ้เฉินมึง!! 

เขาก้มเก็บเงินสี่สิบบาทใส่กระเป๋ากางเกงด้วยความขุ่นเคือง  ตอนนั้นไฟสลัวก็เลยเห็นแบงค์สีเขียวเป็นสีเทา  นึกว่าได้เงินทิปจากเฉินทีละพันเขาจึงเซอร์วิสเต็มที่เลย  อุตส่าห์ปลดกระดุมอ่อย  ยอมให้ลูบหน้าอก  หน้าท้อง  นอนตัก  ค่าตัวคืนนี้ยังไม่ได้ข้าวมื้อนึงเลย 

ขี้งกฉิบหาย  ไอ้เวร!!” 

เดลบ่นอย่างหัวเสียพร้อมทั้งจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่  วันนี้คงพอแค่นี้ก่อน  ไม่มีอารมณ์รับแขกที่ไหนแล้ว  ชาติหน้าฉันใดอย่าได้เวียนมาเจอกันอีกเลย 

พอกันทีไอ้บอดี้การ์ดขี้งก!! 


UPLOAD 100 %

 

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ..

1คอมเมนท์ 1กำลังใจนะคะ

#เมียบอร์ดี้การ์ด

ติดตามแฟนเพจนักเขียน

V

CLAZZICAL


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #78 dang24 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:44

    อือแสบจริงไรจริง


    #78
    0
  2. #77 jbmar9495 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:09
    ลั่น555555555 แบงค์ยี่สิบสองใบ
    #77
    0
  3. #29 a-jame (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 15:19
    ตอนแรกก็คิดว่าเฉินใจป้ำดีจัง ทิปหนักมากเว่อ พออ่านมาเรื่อยๆ นี่ถึงกับต้องเปลี่ยนคำพูด 555555555555
    #29
    0
  4. #9 jj_jarussri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:39
    5555 ป๋าเฉินของเรากวนส้น...นิดหน่อย
    #9
    0
  5. #8 Priyapond (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 17:59
    รอคร๊าาาาาาาา
    #8
    0
  6. #7 jj_jarussri (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 04:58
    อยากนอนด้วย เอ๊ะมันชักจะยังไงยังไงแล้วนาาาา
    #7
    0