BAD BEHAVIOR #เมียบอดี้การ์ด

ตอนที่ 1 : INTRODUCTION

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    13 ต.ค. 60

INTRODUCTION

            ความสุขของคนเรามันมีหลายประเภท  แต่สำหรับบอร์ดี้การ์ดหนุ่มคนนี้  ความสุขของเขาคือได้อยู่ใกล้ๆคนที่เขารัก  ได้คอยดูแลแทบจะทุกย่างก้าว  แต่ไม่ใช่ในฐานะคนรัก  สำหรับเขาเป็นได้เพียงลูกน้องคนสนิทที่ไม่อาจเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้

 

            “เชิญนั่งครับ  เดี๋ยวผมตามเดลมาให้”

 

                ร่างสูงสง่าของเฉินเดินเข้ามาที่บาร์โฮสต์แห่งนี้อย่างเคยชิน  ก่อนจะมีพนักงานต้อนรับพาไปนั่งที่โซฟาและเรียกเดลมาให้โดยที่เขาไม่ต้องเปิดปากก็เป็นที่รู้กัน  เพราะลูกค้าประจำที่นี่อย่างเฉินมักจะใช้บริการโฮสต์หนุ่มสุดฮอตของบาร์แห่งนี้แทบทุกครั้งที่มา

 

                “พี่เฉิน”

 

                เดลเดินตรงมาหาลูกค้าประจำด้วยสีหน้าอิดโรยเป็นพิเศษ  เนื่องจากหลายวันมานี้เขาต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบในวิชาคณะที่จัดได้ว่าโหดเหลือเกิน  แต่งานที่เขาทำก็ละทิ้งไปไม่ได้เช่นกัน

 

                “ทำไมทำหน้าอย่างงั้น?  มานี่สิ”

 

                “ช่วงนี้สอบอ่ะพี่  เพลียๆนิดหน่อยไม่ค่อยได้นอน”

 

                มือใหญ่เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อของเดลจนหมดก่อนจะเริ่มติดใหม่ให้เพราะเดลติดกระดุมผิดหมดเลย  สงสัยจะเพลียจริงๆ  ร่างสูงเป็นคนเอาใจใส่คนรอบข้างอยู่แล้ว การกระทำแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าเขามีใจให้กับเดลแต่อย่างใด  เฉินกับเดลนับว่าสนิทกันพอสมควรเพราะใช้บริการบ่อย  อีกอย่าง  เฉินให้เงินเลี้ยงดูเดลมากกว่าค่าบริการของร้านปกติเพราะคนตัวเล็กชีวิตน่าสงสาร  ต้องหาเงินส่งตัวเองเรียน  พ่อเสียตั้งแต่เด็ก  แม่ก็ทำงานอย่างหนักจนล้มป่วยอยู่บ่อยๆ  หลายเดือนที่ผ่านมาพวกเขาได้รู้จักกันในฐานะลูกค้าที่ขี้สงสาร  เพราะเดลให้คำปรึกษาและรับฟังปัญหาของเขาเสมอ  การที่จะให้เงินเด็กมันไว้ใช้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก  แลกกับความสบายใจทุกครั้งที่ได้เจอกัน

 

                “เหรอ  งั้นช่วงสอบก็ไม่ต้องมาทำงานที่นี่ก็ได้  เอาเรื่องเรียนให้รอดก่อนดีกว่า”

 

                “ไม่ทำงานผมจะเอาตังที่ไหนกินล่ะพี่”

 

                “พี่ให้เงินนายน้อยไปรึไง?  ไม่พอใช้เหรอ?”

 

                “ผมมีเรื่องต้องใช้เยอะแยะ  พี่ให้ผมเยอะกว่าคนอื่นแหละ  แล้ววันนี้ไม่สบายใจเรื่องอะไรล่ะครับ  พี่ภภีมเขาเฉยชากับพี่อีกแล้วใช่ไหม?”

 

                “เปล่า  เขาก็เป็นของเขาเหมือนเดิม  มีแต่พี่ที่หมุนรอบตัวเขา”

 

                เดลนั่งฟังร่างสูงเล่าเรื่องเดิมๆโดยไม่ปริปากบ่นสักคำ  คอยให้คำปรึกษา  ให้กำลังใจ  ชงเหล้าให้เฉินดื่ม  เขาทำหน้าที่ตัวเองได้ไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย  นี่คือจุดขายของเขาที่ทำให้ลูกค้าติด  เนื่องจากเป็นเด็กหัวใว  รู้จักพูด  เขารู้ว่าควรจะพูดยังไงให้ลูกค้าสบายใจ

 

                ถ้ามีลูกค้าดีๆอย่างเฉินสักสิบคน  เขาคงสบายไปอีกนาน...

 

                แต่วันนี้มันต่างจากทุกวันตรงที่เขาเหนื่อยล้าจากการสอบมาทั้งวัน  ทำให้ไม่ค่อยได้จับใจความในประโยคที่เฉินเล่าเท่าไหร่นัก  จนร่างสูงจับสังเกตุได้และไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่  เฉินเป็นคนอ่อนโยนก็จริงแต่ก็เอาแต่ใจตัวเองพอสมควร  เขาคิดว่าเขาให้เดลไปเยอะด้วยความสงสารและเอ็นดู  ฉะนั้นโฮสต์หนุ่มควรจะสนใจเขาให้มากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้

 

                “เมื่อกี้พี่พูดว่าอะไรนะ?”

 

                “กลับไปนอนเถอะ  พี่ว่าพี่กลับดีกว่าไม่อยากกวนนาย”

 

                “ผมทำให้พี่ไม่พอใจรึเปล่า?”

 

                “...”

 

                เฉินไม่ตอบ  เพียงแต่ยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปากก่อนจะกลืนมันอึกใหญ่ลงคอ

 

                “พี่ไม่ตัดใจสักทีล่ะ  หันกลับมาดูแลตัวเองดีกว่าไหม  ไม่ก็หาคนดูแล  จ้างผมดูแลพี่ก็ได้นะผมคิดไม่แพงหรอก”

 

                ร่างสูงหันมาสบตากับโฮสต์หนุ่มนิ่งสนิท  กับเด็กคนนี้เขาก็กะจะชุบเลี้ยงไว้เพราะสงสารอยู่แล้ว  ไม่ต้องมาดูแลเขาอะไรให้วุ่นวายเพราะเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมาก  ยิ่งเดลเสนอความคิดไร้สาระนั้นออกมามันกลับสร้างความไม่พอใจให้เฉินพอสมควร  ตอกย้ำว่าคนตัวเล็กเสนอตัวแลกเงินจนออกนอกหน้า

 

                “กฎระหว่างพี่กับนายมันง่ายมากเลยนะ  ถ้าอยากสบาย..ก็ต้องอยู่อย่างสงบ.. อย่ามาลุ่มล่ามกันมากเกินไป”

 

                มือใหญ่ควักเงินวางไว้บนโต๊ะเบื้องหน้าก่อนจะเดินออกไปจากตรงนี้ด้วยอาการโมโห  เขาไม่ได้โกรธเดลมากเท่าไหร่นัก  เพียงแต่ปัญหาที่เขาเจอมาวันนี้มันยังไม่มีใครสามารถคลายความเครียดลงได้  ไม่เหมือนครั้งก่อนๆที่มา  เดลจะจี้จุดเขาได้เก่งกว่านี้  พูดเก่งกว่านี้  ยิ้มเก่งกว่านี้                  ผิดกับความรู้สึกของอีกคนที่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม  เมื่อมองเห็นเฉินออกไปจากบาร์เป็นที่เรียบร้อยเขาจึงรีบคว้าเงินมานับทันที

 

                “วันนี้ให้น้อยจังวะ”

 

                ก็รู้สึกผิดที่ทำหน้าที่ได้ไม่ดี  แต่เพราะเฉินจ่ายหนักต่างหากที่ผ่านมาเขาจึงได้รับบริการที่ดีมาตลอด  เดลเป็นเด็กหัวอ่อน  เขาจึงกังวลและเป็นห่วงเฉิน  ไม่รู้ว่าออกไปด้วยอารมรณ์แบบนั้นแล้วจะไปไหน  เกรงว่าจะขับรถเร็วจนเกิดอุบัติเหตุ

 

                คิดได้ดังนั้นจึงตัดสินใจโทรออกหาร่างสูงทันที  พวกเขามีเบอร์ติดต่อกันทั้งที่ในหน้าที่การงานไม่ควรจะสนิทกับลูกค้าคนไหนเป็นพิเศษ  แต่สำหรับเฉิน  มันพิเศษกว่าคนอื่นเสมอ 

 

                คนที่ให้เงินเขามากทุกครั้งก็ต้องดูแลเป็นพิเศษก็ถูกต้องแล้วนี่

 

                [ว่าไงเดล]

 

                “พี่เฉินอยู่ไหนครับ  ผมจะไปหา”

 

                [พี่อยากอยู่คนเดียวให้หายเครียด  งอนนายไม่สนใจพี่]

 

                “ก็ผมง่วงนี่หว่า แล้วพี่อยู่ไหนล่ะ  ผมจะได้ตามไปง้อถูก”

 

                [ว่าจะกลับไปดูภภีมสักหน่อย ไม่รู้ป่านนี้กลับบ้านรึยัง]

 

                “นั่นสินะ  ยังไงคนนั้นก็สำคัญกับพี่มากกว่าตัวเองอยู่แล้ว”

 

                นิ้วเล็กกดวางสายทันทีที่รู้ว่าเฉินจะไปที่ไหน  อย่างน้อยก็มีสติพอที่จะประคองตัวเองไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ 

                ห่วงกันขนาดนั้นคงไม่ปล่อยให้ตัวเองตายกลางทางหรอก!!

 

               

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ..

 

CR.SQW    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

80 ความคิดเห็น

  1. #80 dang24 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 20:51

    มาต่ออีกนะ

    #80
    0
  2. #75 pegger15384 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 20:33
    เงอะ~ แค่นี้ก็ติดหนึบเลยจ้า~😳😳
    #75
    0
  3. #28 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #28
    0
  4. #27 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #27
    0
  5. #26 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #26
    0
  6. #25 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #25
    0
  7. #24 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #24
    0
  8. #23 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #23
    0
  9. #22 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #22
    0
  10. #21 a-jame (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:59
    ไม่ทันไรก็งอนง้อกันซะแล้ว ฮือ...
    #21
    0
  11. #6 oh_pathyun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 11:48
    สงสารเดลอะ เฉินควรตัดใจนะTT
    #6
    0
  12. #5 jj_jarussri (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 02:11
    ทำไมยังไม่ลืมเค้า
    #5
    0