PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 8 : HUNTED : STEP 07 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    17 ส.ค. 60

CHAPTER 7 

 

AMPARE TALK 

 

องศานี่ช่างเป็นผู้ชายหัวอ่อนซะจริง  เขาทิ้งมาดเสือออกไปหมดสิ้นจนกลายเป็นแมวที่ฉันบัญชาได้ว่าจะให้ทำอะไรเขาก็มักจะทำตามที่ฉันสั่งเสมอ  แผนการอะไรที่ฉันคิดไว้ในใจซึ่งในตอนนี้เขากำลังเป็นไปตามที่ฉันหวังไว้อย่างง่ายดายเพียงเพราะลุ่มหลงผู้หญิงอย่างฉัน 


[พี่ซื้อกระเป๋ามาฝากน้องฟ้าด้วยนะ เดือนก่อนไปฝรั่งเศษมา] 


เสียงยัยอันนานี่.. 


มารผจญจริงๆ  อย่างกับรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ถึงได้ตามมาจองล้างจองผลาญไม่เลิก  แต่ไม่เป็นไรเพราะไม่ว่าฉันกับเธอจะเจอกันกี่ครั้งสิ่งที่จะเกิดขึ้นคือยัยนั่นจะได้รับความพ่ายแพ้กลับไปทุกครั้ง  หึ  ฉันไม่ใช่คนที่จะไปทำร้ายใครก่อนแต่กับคนที่ตั้งใจถือน้ำกรดมาสาดฉันล่ะก็ไม่รู้จะเก็บไว้บูชาทำไม 


ลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะเอาองศามาเป็นของฉันให้ได้  ฉันก็จะทำตามที่ตัวเองเคยบอกไป   

 

แกร๊ก 

 

เอื้อมมือไปเปิดประตูห้องน้ำเพื่อออกไปเผชิญหน้ากับยัยอันนาสักหน่อย  อยากรู้เหมือนกันว่าวันนี้น้องอันนาคนสวยจะมาไม้ไหน 


"องศา  ฉันขอเบอร์พ่อแม่เด็กคนนั้นหน่อยสิ  อ้าว  อันนา.." 


ฉันแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าเธอมาและหาประโยคอื่นถามองศาแทน 


"นี่เธอ! ทำไมถึงอยู่ที่นี่?" 


"เธอถามแฟนเธอดูสิ" 


เมื่อฉันโบ้ยคำตอบไปให้องศา  เขาทำหน้ากระอักกระอ่วนใจไม่กล้าตอบฉันจึงจ้องหน้าเขาเพื่อบีบคั้นให้พูดออกไป 


"พี่พาแอมแปร์มาที่นี่เอง" 


อันนาหน้าเหวอกับคำตอบที่ได้เพราะมันออกมาจากปากองศาเอง 


"รีบกินรีบเบื่อนะคะพี่องศา  อันไม่อยากรอนาน  ทีกับผู้หญิงคนอื่นพี่ไม่เห็นจะสุงสิงนานขนาดนี้เลย  ช่างเถอะค่ะสุดท้ายพี่ก็กลับมาหาอันเหมือนทุกครั้ง  พี่คงไม่เก็บผู้หญิงเน่าๆมีแต่เรื่องฉาวไว้นานหรอกใช่ไหมคะ?" 


ฉันเลือกที่จะเงียบไม่ตอบโต้อะไรกลับไปทั้งนั้น  ให้คนพวกนี้อยากรู้อยากตอบกันเอง 


"ทำไมอันพูดถึงแอมแปร์เขาแบบนั้น" 


แล้วคนที่ใส่ใจเรื่องของฉันมากที่สุดคือองศาเสมอ.. 


"พี่ไม่รู้เหรอว่ายัยนี่เข้าผับแต่ละทีได้ผู้ชายกลับมาด้วยทุกครั้ง  แต่ละครั้งไม่ซ้ำหน้าพี่คิดว่าเขาไปทำอะไรกันทั้งคืนล่ะคะ  อาทิตย์นึงเที่ยวกี่วันแล้วเดือนนึงจะได้กี่คน  เหอะ  ถามจริงเธอเป็นฮิสทีเรียหรือไง!!" 


"พอได้แล้วอันนา  พี่ไม่อยากให้มีเรื่องกันนะ" 


"ที่เธอเงียบเพราะเป็นเรื่องจริงทั้งนั้นใช่ไหมล่ะ  พี่ก็ดูเอาเองแล้วกันค่ะพี่องศา  ผู้หญิงแบบนี้เหรอที่พี่จะเอาตัวเองไปเกี่ยวข้องด้วย  สกปรก!!  อีกอย่างดูก็รู้ว่ามันคิดจะแย่งพี่องศาไปจากอัน  เอาตัวเข้าแลกแบบนี้คิดว่าแฟนฉันจะให้คุณ่าเธอเหรอ  ผู้หญิงโสมมอย่างเธอไม่นานพี่องศาก็เบื่อ!!" 


"หยุดได้แล้วอันนา!!  พี่รู้ทุกอย่างที่แอมแปร์เป็น" 


ฉันแทบจะอดกลั้นความโกรธไว้ไม่ไหว  ไม่ชอบให้ใครมาพูดเรื่องของฉันทั้งที่ไม่รู้ความจริงเป็นยังไง  ไม่ได้รู้จักตัวตนฉันดีพอที่จะมาพูดจาเสียๆหายๆแบบนี้ด้วยซ้ำ  ว่าฉันเป็นคนไม่ดีสารพัดงั้นฉันถามหน่อยว่าคนที่ถือน้ำกรดไปสาดคนอื่นนั่นเรียกผู้หญิงที่ดีเหรอ  เหอะ  ตลก! 


"พี่ตั้งสติหน่อยพี่องศาอย่าไปปกป้องผู้หญิงแบบนี้เลยค่ะ  ระวังจะติดเอดส์ไม่รู้ตัว" 


"พี่อันนา  ฟ้าว่าพี่พูดเกินไปแล้วนะคะ  กลับไปก่อนเถอะค่ะอย่าให้ฟ้ามองพี่ในแง่ลบไปกว่านี้เลย" 


"คนที่ควรกลับคือมันไม่ใช่พี่นะคะน้องฟ้า  พี่เป็นแฟนเจ้าของบ้าน  แล้วมันเป็นใครไม่ทราบ?" 


ยัยนี่กำลังสติแตก  แต่ฉันก็เลือกที่จะเงียบอยู่ดี  ฉันยังเชื่อมั่นในตัวองศาว่าเขาจะปกป้องฉันให้พ้นจากปากผีๆของอันนาได้  เขาอยู่กับฉันแทบทุกวันตลอดสองสามเดือนมานี้  เขารู้ว่าอะไรจริงอะไรไม่จริง 


ใบหน้าองศาตึงเครียดจนเห็นได้ชัด  เขามองฉันด้วยแววตากดดันทว่าฉันมองหน้าเขาด้วยแววตาเศร้าคล้ายจะร้องไห้  ฉันรู้ดีว่าองศาแพ้น้ำตาฉัน  แค่บีบน้ำตานิดๆหน่อยๆก็คงจะได้ผล 


"พี่ขอโทษนะอันนา  พี่มีอะไรจะบอก" 


"ไม่ค่ะ  อันไม่อยากฟัง  ต่อให้พี่พูดหรือไม่พูดมันออกมาคำตอบของอันคือไม่!!" 


"อันนา  คือพี่.." 


"เธออย่าได้ใจไปนะแอมแปร์  เพราะฉันไม่มีวันยอมเสียพี่องศาไปแน่  ยังไงพี่เขาก็รักฉันและฉันจะทำให้แฟนตาสว่างให้ได้!!" 


อันนาสะบัดก้นเดินออกจากบ้านไปด้วยความรวดเร็วพอๆกับน้ำตาของฉันที่มันไหลรินอาบแก้ม  น้ำตาที่ฉันเสแสร้งมันขึ้นมาเพื่อให้องศาและอิงฟ้าเห็นใจ  แต่ในใจของฉันมันร้อดั่งไฟสุม  ฉันโกรธ  ฉันโมโห  ฉันอยากจะพุ่งเข้าไปตบหน้าเธอด้วยซ้ำแต่ฉันไม่ทำ  ฉันรู้อยู่แก่ใจว่าองศารู้จักฉันดีพอที่จะไม่เชื่อคำพูดเน่าๆนั่น 


"เธออย่าคิดมากนะแอมแปร์  คืนนี้ฉันมีอะไรจะพูดกับเธอเยอะแยะเลย  เฮ้อ.." 


อ้อมแขนอุ่นดึงฉันเข้าไปกอดไว้แน่น  ความอบอุ่นที่ได้รับจากเขามันเป็นความรู้สึกที่พูดไม่ถูก  เขาทำให้ฉันรู้ว่ายังมีเขายืนอยู่ข้างๆฉันเสมอ  อย่างน้อยตอนนี้ก็มีองศาคงหนึ่งล่ะที่เชื่อมั่นในตัวฉันมากกว่าตัวฉันเองซะอีก   


"องศา  ฉันไม่อยากทำให้นายกับแฟนทะเลาะกัน  ฉันกลับไปนอนที่คอนโดดีกว่า" 


"ฉันขอถามอะไรพวกพี่หน่อยสิ" 


อิงฟ้าถามขึ้นมาทำให้องศาผละกอดออกจากฉันและหันไปคุยกับน้องสาว 


"ว่าไงฟ้า" 


"ที่พี่อันนาพูดมันเรื่องจริงรึเปล่า? แล้วทำไมอยู่ๆพี่เขาถึงได้เกลียดพี่แอมแปร์ขนาดนั้น?  พี่รู้จักกันมาก่อนเหรอ?" 


"ไม่จริงหรอก  พี่อยู่กับแอมแปร์แทบทุกวันเธอไม่ได้เป็นแบบที่อันนาพูด  อีกอย่างถ้าเป็นผู้หญิงง่ายๆพี่คงได้ไปนานแล้วล่ะ" 


"องศา!! นายมาพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าน้องได้ยังไงเนี่ย" 


ฉันดุเขาไปพร้อมทั้งตีที่ต้นแขนฉาดใหญ่  น่าไม่อายจริงๆคนอะไร  เวลานี้เขาควรจะไปง้อแฟนเขาโน่นไม่ใช่มาพูดแก้ต่างให้ฉันแบบนี้ 


"ไม่เป็นไรค่ะ  พี่องศาไม่ปิดบังอะไรหนูอยู่แล้ว  เออ  แล้วพี่ไม่ไปง้อพี่อันนาเหรอ?  เดี๋ยวมาโวยวายอีกหรอกน่ารำคาญ" 


"เฮ้อ  ปล่อยให้ใจเย็นลงก่อนดีกว่า  ส่วนเธอมาคุยกับฉันหน่อย" 


เขาจูงมือฉันขึ้นมายังชั้นบนของบ้านก่อนจะเปิดประตูห้องๆหนึ่งและพาเข้าไปด้านในซึ่งก็คือห้องนอนของเขา   


"มีเรื่องอะไรกับฉันเหรอ  ถึงพาขึ้นมาคุยถึงบนเตียงแบบนี้?" 


"ไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหนดี" 


องศาอุ้มฉันขึ้นมานั่งบนตักแล้วกอดฉันจากทางด้านหลัง  คางมนเกยบนลาดใหล่ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ 


"นายดูเครียดๆนะ  เป็นอะไรไหนบอกฉันสิ  ถ้าเป็นเรื่องอันนาให้ฉันไปอธิบายกับแฟนนายให้ไหมว่าเรื่องระหว่างเรามันไม่มีอะไร" 


"ไม่มีอะไรจริงๆเหรอแอมแปร์  ระหว่างเรามันไม่มีอะไรเลยงั้นเหรอ" 


น้ำเสียงองศาสั่นเครือแบบที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน  ทำไมหัวใจฉันต้องสั่นตามด้วยนะ   


"นายจะพูดอะไรกันแน่" 


"ถ้าฉันชอบเธอ  เธอจะชอบฉันไหม  ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันควรจะเลือกเดินไปทางไหนกับใครดี  เธอทำฉันสับสนไปหมดแล้วรู้ไหม" 


"องศา  ผู้หญิงอย่างฉันไม่คู่ควรกับนายหรอกนะ  ฉันรักใครไม่ได้อีกแล้ว  ใจฉันมันด้านชาตั้งแต่วันที่พี่ซีทำเรื่องชั่วๆกับฉัน" 


แม้ฉันอยากจะเอาชนะอันนามากแค่ไหนแต่นี่คือความจริงที่ว่าใจฉันมันรักใครไม่ได้  ฉันกลัวความผิดหวัง  กลัวเจ็บเหมือนตอนนั้นอีก  เพราะความดีความอบอุ่นขององศาที่มีให้ฉันมาตลอด  บางทีฉันก็สับสนเหมือนกันว่าจะเลือกชัยชนะแล้วทำให้อันนาเจ็บ  แต่ถ้าทำแบบนั้นองศาก็ต้องเจ็บไปด้วยหากเขาคิดเกินเลยกับฉันขึ้นมาจริงๆ  ความดีขององศามันไม่ได้ทำให้ฉันอยากหยุดเกมส์นี้ลงหรอกนะ  ฉันอยากชนะยัยนั่นแต่ไม่อยากทำให้องศาเสียใจ 


"ฉันเชื่อว่าความรักของฉันจะเปลี่ยนเธอได้นะแอมแปร์  ที่ผ่านมาระหว่างเรามันดีตลอดไม่ใช่เหรอ?  ดีจนฉันไม่อยากเสียไป  ต่อให้เธอทำไม่ดีกับฉัน  ปฏิเสธฉัน  หรือคุยกับผู้ชายเป็นร้อยเป็นพันฉันก็ไม่ว่าเพราะฉันรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง  เธอมีค่ากว่านั้น" 


"พี่ซีสร้างแผลให้ฉันไว้แล้วน่ะองศา" 


"ฉันกับมันไม่เหมือนกันอย่าพูดถึงคนอื่น  ตรงนี้มีแค่ฉันกับเธอ  มีแค่เรื่องของเราซึ่งฉันจริงจัง" 


"นายจริงจังกับผู้หญิงที่รู้จักกันไม่กี่เดือนเนีนะ?" 


"แล้วเธอทำยังไงให้ฉันรู้สึกว่าเธอใช่ได้มากขนาดนี้ล่ะ?" 


"นายไม่รักอันนาแล้วเหรอ?" 


"..." 


เขาตอบฉันไม่ได้นั่นเท่ากับว่าตัวเขากำลังสับสนอย่างหนักเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเรา  ฉันจะไม่ขอร้องให้ใครมารักฉันหรอกนะแต่จะทำให้เขารักผู้หญิงอีกคนน้อยลงเท่านั้นเอง 


"เอางี้  ลองศึกษากันสักสามเดือนไหม ถ้าฉันและนายยังอยู่ด้วยกันถึงวันนั้นนั่นคือคำตอบ  ฉันให้นายอยู่กับแฟนนายได้เต็มที่  ให้หัวใจนายเป็นตัวตัดสินแล้วกันว่าสบายใจจะอยู่กับใคร  ถ้าผลลัพธ์คือนายเลือกอันนาเวลาสามเดือนของเรามันคือเวลาให้ทำใจของคนไม่ถูกเลือก" 


"แต่..ฉันไม่อยากยื้อใครอีกคนถึงสามเดือนนะ" 


"ฉันให้นายได้แค่นี้  นี่คือทางออกที่แฟร์กับทุกคนแล้วล่ะ  ถ้านายตกลงที่จะทำตามที่ฉันเสนอ  ฉันขอตั้งกฎแค่ข้อเดียว" 


"อะไร" 


"นายอย่าล่วงเกินฉัน  อย่าให้ฉันรู้สึกว่านายก็เหมือนผู้ชายคนอื่นที่คิดกับฉันแค่เรื่องแบบนั้น  ถ้านายพลาดข้อนี้ฉันขอหยุดทุกอย่างโดยไม่จำเป็นต้องถึงสามเดือน  ฉันไม่ชอบคนผิดสัญญานะ" 


"ได้  ฉันสัญญา" 


คิดว่าสามเดือนนี้จะเป็นสามเดือนที่อันนาเจ็บเจียนตายนะ  เพราะฉันคิดว่าเกมส์นี้ฉันไม่แพ้แน่นอน  มั่นใจกว่าผู้ชายทุกคนที่ผ่านมา 


"งั้นตกลงตามนี้  เราจะเป็นตัวของตัวเองที่สุดในระยะเวลาสามเดือน" 


"ที่เธอเห็นคือสิ่งที่ฉันเป็นนั่นแหละ" 


เสียงเขาดูสดใสขึ้นจากไม่กี่นาทีก่อนอย่างเห็นได้ชัดจนฉันแอบโล่งใจไปด้วยที่ทำให้เขาหายเครียดได้แม้จะคิดวางแผนอะไรอยู่ก็เถอะ  มันกลับรู้สึกดีที่ฉันรู้คำตอบกลายๆว่าเขาจะเลือกฉัน 


ตอนนี้สิ่งที่น่ากลัวคือหัวใจของฉันนี่แหละ... 


เสียงเขาดูสดใสขึ้นจากไม่กี่นาทีก่อนอย่างเห็นได้ชัดจนฉันแอบโล่งใจไปด้วยที่ทำให้เขาหายเครียดได้แม้จะคิดวางแผนอะไรอยู่ก็เถอะ  มันกลับรู้สึกดีที่ฉันรู้คำตอบกลายๆว่าเขาจะเลือกฉัน 


"แต่ที่นายเห็นมันยังไม่ใช่สิ่งที่ฉันเป็นหรอกนะ  ฉันน่ารักได้มากกว่านี้อีกเยอะ" 


ตอนนี้สิ่งที่น่ากลัวคือหัวใจของฉันนี่แหละ... 


"เยอะแค่ไหนล่ะ" 


ทำไมคนอย่าฉันต้องมาไขว้เขวเพราะผู้ชายคนเดียวล่ะ  ไม่สิ  อาการกังวลที่เป็นอยู่ฉันแค่กระหายกับชัยชนะมากไปหน่อย  ตื่นเต้นที่จะเห็นเด็กเมื่อวานซืนอย่างยัยอ่านนาเจ็บปวดเจียนตายในระยะเวลาสามเดือนที่จะถึง  สิ่งที่เธอกำลังจะได้เผชิญมันเจ็บแสบกว่าการโดนน้ำกรดสาดอีกจะบอกให้โดยที่ฉันไม่ต้องเปลืองแรงอะไรมากมายเลยเพราะองศาจะเป็นเครื่องมือทำให้เธอเจ็บเอง 


"เยอะเท่าที่นายต้องการเลยล่ะ" 



LOADING 30 %


องศาหัวเราะในลำคอกับคำหวานที่ฉันหยอด ฉันหันไปมองตาของเขาที่ใบหน้าเราห่างกันเพียงไม่กี่เซ็นติเมตร  ดวงตาเศร้าปนกังวลยังคงเห็นอยู่บ้างแต่น้อยกว่าเมื่อครู่  ทำไมนะ  เวลามองหน้าองศามันมักจะเห็นหน้าพี่ซีซ้อนเข้ามาทุกที  หรือบางครั้งที่เขาทำดีกับฉันก็มักจะนึกถึงพี่ซีเสมอ  ฉันรู้ว่าฉันรักพี่ซีมากมายแค่ไหนและเจ็บแค่ไหนกับเรื่องเหล่านั้นแต่เวลาเกือบปีความรู้สึกต่างๆมันควรจะทุเลาลงมากกว่านี้สิ  ก่อนหน้าที่ฉันยังไม่เจอองศาฉันยังไม่นึกถึงพี่ซีมากขนาดนี้เลย 


"หิวไหมเดี๋ยวฉันทำอะไรให้เธอกิน" 


"ฉันเป็นเมนส์น่ะไม่ค่อยอยากกินอะไร  ขอนมสักกล่องก็พอ  อ่อ  ฉันอยากรู้อาการน้องคนนั้นน่ะนายเอาเบอร์มาให้ฉันทีสิ" 


"เธอปวดท้องเมนส์ป่ะ?" 


"ปวดแต่ทนไหว  ถามทำไม?" 


"เปล่า  ยัยฟ้าชอบปวดท้องเมนส์แบบต้องนอนขดลงกับพื้นไปไหนไม่ได้  หรือหาเรื่องหยุดเรียนก็ไม่รู้แหะ  ก็ถ้าเธอปวดท้องฉันจะได้หายามาให้เธอไง เธอนั่งเล่นในห้องนี้ก่อนก็ได้เดี๋ยวฉันโทรหาเขาให้  แล้วจะเอานมขึ้นมาให้นะครับคุณผู้หญิงของผม" 


จะว่าไป.. แล้วฉันจะมานอนกับเขาทำไมเนี่ย


แต่ก็แค่นอนเองไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย  ถ้าคิดจะแย่งองศามาเป็นของตัวเองมันก็ต้องลงทุนบ้างแหละ  มีเขาอยู่ด้วยมันก็ดี  อย่างที่เขาบอกว่าถ้าฉันอยู่คนเดียวฉันจะฟุ้งซ่านเพราะเพิ่งเกิดเหตุการณ์รถชนไปหมาดๆ 


ฉันเอนหลังนอนและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งได้ยินเสียงองศาเดินเข้ามาพร้อมกับนมกล่องและรอยยิ้มของเขา 


"ขอบใจนะ  แล้วน้องเขาเป็นไงบ้าง  เป็นอะไรมากไหม?" 


"ไม่เป็นอะไรมาก  ฉันเลยบอกว่าพรุ่งนี้จะไปเยี่ยมแล้วก็จ่ายค่ารักษาให้ทั้งหมด" 


"ค่อยโล่งอกไปที" 


"เห็นไหมว่ามีฉันอยู่ข้างๆมันดียังไง  ฉันทำให้เธอได้ทุกอย่างเลย" 


"ผู้ชายตอนมันยังไม่ได้ก็ทำดีแบบนี้ทุกคนนั่นแหละ" 


"ก็อาจจะใช่  อืม...ไม่รู้แหะ  ลองมาได้กันดูไหมจะได้รู้คำตอบ" 


เขาก็พูดทีเล่นทีจริงแบบนี้เสมอ  ผู้ชายที่ยิ้มได้ตลอดเวลาอย่างเขาจะรักใครจริงเหมือนที่ได้อวดอ้างไว้จริงๆเหรอ  ฉันไม่อยากจะเชื่อ  ความขี้เล่นและอ่อนโยนแบบนี้คงทำผู้หญิงอ่อนรถะทวยมานักต่อนักแล้วสินะ 


"นี่  ทำไมเธอชอบมองผู้ชายในแง่ร้ายจัง  ไอ้ซีมันชั่วก็แค่ตัวมันไม่ได้เกี่ยวว่าผู้ชายคนอื่นจะทำเหมือนมันสักหน่อย  คนดีๆมีเยอะแยะไป" 


"ผู้ชายดีๆนี่แบบไหนล่ะ  แบบนายเหรอองศา?" 


"ก็ไม่เชิง" 


"ถ้านายเป็นคนดีแล้วนายมาอยู่กับฉันทำไมตรงนี้  เราไม่ควรสนิทกันขนาดนี้ด้วยซ้ำเพราะนายมีแฟนแล้ว  คนที่ควรนั่งบนเตียงนายแทนฉันคืออันนามากกว่า" 


"แล้วเธอรู้ว่าฉันมีแฟน  เธอยอมให้ฉันยุ่งด้วยทำไม?" 


ก็...ฉันตอบเขาไม่ได้ในทันที  ยอมรับว่าคำถามนี้ของเขาทำฉันเสียหลักพอสมควร  สีหน้าของเขาจริงจังคล้ายว่าคาดหวังกับคำตอบจากฉันอยู่แต่ฉันไม่รู้จะตอบอะไรออกไปในเมื่อฉันก็ไม่รู้ว่าฉันเปิดทางให้เขาเข้ามาสนิทสนมขนาดนี้ได้ยังไงและตั้งแต่เมื่อไหร่กัน 


ก็แค่ฉันอยากได้เขา  อยากแย่งเขามาเป็นของฉันให้เด็กเมื่อวานซืนมันรู้บ้างว่ากำลังเล่นกับใครอยู่แค่นั้นเอง  แล้วเหตุผลแบบนี้มันควรบอกเขาตรงๆหรือไง ก็ไม่ควร... 


"ฉันปฎิเสธนายตั้งหลายครั้งแต่นายหน้าด้านไม่ยอมไปไหนเอง" 


"ที่ไม่ยอมไปไหนเพราะฉันชอบเธอไง โคตรชอบเลย" 


"แล้วอันนาล่ะนายอย่าเพิ่งบอกอะไรตอนนี้ดีกว่าให้เวลาสามเดือนของเราเป็นตัวกำหนด  เผื่อวันนั้นนายจะเลือกอันนาก็ยังไม่สาย" 


"อันนาฉันก็รัก  แต่...  บอกไม่ถูกว่ะ" 


ฉันเบือนหน้าหนีและไม่อยากคุยเรื่องความสัมพันธ์นี้อีกแล้ว  ไม่อยากพูดถึงยัยเด็กนั่นเท่าไหร่แต่ก็อดพูดถึงไม่ได้อยู่ดี  น่าหงุดหงิดชะมัด  หงุดหงิดตัวเองแบบที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องรู้สึกขัดใจแบบนี้  อารมณ์แปรปรวนเพราะเป็นประจำเดือนรึเปล่านะ 


"นายออกไปก่อนไป ฉันจะงีบ" 


"นี่เธอไล่เจ้าของห้องเหรอกล้ามาก  งั้นนอนไปนะเดี๋ยวทำข้าวเย็นเสร็จจะขึ้นมาปลุก" 


ทุกทีเขาช่างตื๊อเก่งจังแต่ทำไมวันนี้ไม่ถามฉันสักหน่อยเหรอว่าฉันกำลังอารมณ์เสียเรื่องอะไร  ปกติเห็นอยากรู้จังเลย 


โอ้ย  หงุดหงิด  ทำไมองศาต้องบอกรักยัยนั่นต่อหน้าฉันด้วย!! 


คอยดูเถอะฉันจะทำให้เขาลืมไปเลยว่าเคยรักอันนาแค่ไหน  เขาจะต้องรักฉันให้มากกว่า  ที่ผ่านมาระหว่างฉันกับเขามันกำลังไปได้ดีและต่อจากนี้ต้องดีกว่าเก่า  ต่อให้ฉันไล่เขาไปหาอันนามากเท่าไหร่เขาก็ไม่ไปหรอกเพราะฉันจะทำให้เขาตกหลุมพรางที่ฉันสร้างขึ้นจนโงหัวไม่ขึ้นเลยล่ะ 


สามเดือนที่ฉันคิดไว้คงมากไปด้วยซ้ำที่จะทำให้องศารักฉันขึ้นมาจริงๆ  เหอะ  แค่เดือนเดียวยัยนั่นก็อยู่ไม่สุขแล้ว 


เปลือกตาค่อยๆปิดลงเมื่อนอนนิ่งคิดอะไรมาสักพัก  ความเงียบภายในห้องนอนที่ไม่คุ้นเคยแต่รับรู้ได้ว่ามันปลอดภัย  ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศตกกระทบผิวกายทำให้ผ่อนคลาย  ฉันไม่เคยนอนในที่ของคนอื่นแล้วหลับสนิทยกเว้นครั้งนี้  ถ้าไม่เหนื่อยมากฉันก็คงไว้ใจองศามาก 


ภาพในความฝันครั้งนี้ก็เหมือนกับที่ผ่านมา  คนๆเดียวที่มักจะตามหลอกหลอนฉันแม้กระทั่งในฝันคือพี่ซี  เวลาที่ฉันกำลังมีความสุข่ในฝันของฉันควรมีความสุขไปด้วยไม่ใช่เหรอ  แต่ไม่  ไม่เคยมีสักครั้งที่ฉันจะลืมเรื่องราวของพี่ซีได้ทั้งเรื่องดีและเรื่องเลวเมื่อเหตุการณ์เก่าๆมันยังคงฉายวนลูปเดิมไม่มีเปลี่ยนในความฝันของฉัน 


ไม่ได้ต้องการให้เขากลับมา  แต่ฉันต้องการลืมพี่ซีให้ได้สักที  ฉันเหนื่อยที่ชีวิตฉันมันย่ำอยู่ที่เดิมเพราะเขารั้งฉันไว้  ไม่ใช่รั้งทางการกระทำเพราะเขามีปัญญาทำได้แค่โทรและมาหาหน้าห้องเท่านั้น  ที่บอกว่ารั้งคือรั้งทางความรู้สึก  ฉันไม่กล้ารักใครก็เพราะเขา  ฉันไม่มีความสุขก็เพราะเขา  ฉันต้องคอยอิจฉาและเกลียดคนรักกันก็เพราะเขา  เขาทั้งนั้นที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้  การที่หลุดพ้นจากผู้ชายที่หักหลังฉันอย่างพี่ซีได้ฉันควรจะมีความสุขกว่านี้ไม่ใช่เหรอ  แต่ทำไมฉันถึงไม่มีความสุขสักที 


LOADING 50 %


     ฤกษ์แต่งงานที่เคยตกลงดูวันเอาไว้คือกลางเดือนหน้านี้แล้ว ยิ่งใกล้วันฉันยิ่งเจ็บปวด  วันที่ฉันจะมีความสุขที่สุดในชีวิต  ได้ใส่ชุดเจ้าสาวสวยๆและยืนคู่กับผู้ชายที่ฉันรัก แต่ทุกอย่างต้องเก็บพับลงทันทีที่เขาทำเรื่องสารเลวลับหลังฉัน 

     

แล้วฉันทำผิดอะไรฉันถึงต้องมาแบกรับความรู้สึกพวกนี้ไว้คนเดียว  ถ้าจะผิดฉันคงผิดอยู่อย่างเดียวคือฉันรักพี่ซีมากเกินไป  รักแบบไม่เผื่อใจไว้เจ็บเลย 


     "เมื่อไหร่จะลืมมันสักทีวะ" 


     เสียงองศานี่... 


     ฉันลืมตาตื่นมาพบว่าเขานอนหันหน้ามาหาฉัน  มืออุ่นของเขาลูบท้ายทอยฉันไปมาคล้ายเป็นการปลอบประโลม  เขาอยู่ใกล้ฉันมากจนสัมผัสถึงลมหายใจเป่าระที่หน้าผาก 


     "นายมาตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย" 


     "มาทันที่เธอละเมอถึงมันนั่นแหละ" 


     องศาเลื่อนมือมาเกลี่ยคราบน้ำตาที่เปียกชุ่มให้ฉันอย่างเบามือ  เขานี่ก็แปลกคน  รู้ทั้งรู้ว่าฉันลืมแฟนเก่าไม่ได้ก็ยังจะดันทุรังมาชอบฉันอีก 


     "กี่โมงแล้ว" 


     "สองทุ่ม  ไปกินข้าวกันแล้วเดี๋ยวมาอาบน้ำนอน" 


     เขาดึงฉันให้ลุกขึ้นนั่งก่อนจะขยิบตาให้หนึ่งทีตามสไตร์เพลย์บอยเก่ามันก็จะขี้เล่นแบบนี้แหละ  เมื่อกี้ยังทำหน้าดุุฉันอยู่เลยผ่านไปไม่ถึงนาทีก็ยิ้มออกซะแล้ว  ถ้าฉันเป็นคนปรับอารมณ์เก่งแบบเขาบ้างก็คงจะดี 


     "ฉันไม่ค่อยหิวอ่ะองศา กินนมกล่องที่นายเอามาให้ก็อิ่มแล้ว" 


     "ไม่ได้  เธอรู้ไหมว่าเธอผอมลงอีกแล้ว" 


     "น้ำหนักฉันขึ้นมาโลกว่าแล้วนะ" 


     "มากินเถอะสักห้าหกคำก็ยังดี" 


     แล้วฉันก็ต้องเดินตามแรงจูงของเขาไปจนได้...   


     บนโต๊ะอาหารมีอาหารวางอยู่ก่อนแล้วโดยมีอิงฟ้านั่งรออยู่   


     "นายทำสเต็กเป็นด้วยเหรอเนี่ย" 


     เขาพยักหน้ายอมรับแล้วอมยิ้มเขินๆเล็กน้อย  หน้าตาอาหารช่างดูน่ากินเหลือเกิน  ไม่อยากจะเชื่อว่าองศาจะพิถีพิถันกับอาหารได้ขนาดนี้  ของคาวก็ทำเป็น  ของหวานก็ทำเก่ง  ส่วนฉันเป็นผู้หญิงที่ทำเป็นแต่มาม่าและไข่ทอด 


     "พี่หนูไม่ใช่แค่ทำอาหารเป็นนะ แต่อร่อยมากด้วย" 


     อวยพี่ชายตัวเองไปอีก  พี่น้องคู่นี้น่ารักกันจัง  ฉันก็อยากมีน้องสาวบ้างนะแต่กลับมีน้องสาวที่เป็นลูกเมียน้อยพ่ออย่างยัยเด็กผีนั่น 


     "เธอลองชิมดูสิ" 


     อีกแล้ว  เขาชอบให้ฉันลองชิมสิ่งที่เขาทำไม่ว่าจะเป็นกาแฟ  เค้ก  กับข้าว  สเต็ก  และทุกครั้งก็ชอบจ้องหน้าฉันไม่วางตา 


     เนื้อนิ่มในจานถูกหั่นพอดีคำก่อนที่ฉันจะจิ้มมันเข้าปากและตั้งใจเคี้ยวเพื่อให้รู้รสชาติท่ามกลางสายตาคาดหวังจากองศา  คือ...ฉันควรบอกเขาไหมว่าเขาไม่ใช่คนทำอาหารอร่อยมากถึงขั้นว้าว  แค่ทำพอกินได้ในระดับหนึ่งอ่ะ 


     "    อื้ม  ก็อร่อยใช้ได้เลยนะ" 


     เห็นสีหน้าของเขาลุ้นตามจังหวะการเคี้ยวของฉันก็ไม่กล้าบอก  ก็ถ้าน้องสาวบอกว่าอร่อยก็อร่อยตามก็ได้   


     บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่ออิงฟ้าเล่าวีรกรรมขององศาตอนเด็กให้ฟังจนองศาต้องหาเรื่องมาตอกกลับน้องสาวตัวเองบ้าง  แม้อาหารตรงหน้าจะหมดลงตั้งนานแล้วฉันก็เต็มใจที่จะนั่งฟังเรื่องของพวกเขาต่ออย่างไม่เกี่ยงงอน   


     ฉันเลี่ยงที่จะไม่เล่าเรื่องของตัวเองเพราะมันไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่นัก  ครอบครัวฉันไม่ได้อบอุ่นอย่างพวกเขาหรอก พ่อของฉันเจ้าชู้มากจนมีบ้านเล็กบ้านน้อยไปทั่ว  เงินหมดกับผู้หญิงไปก็มาก  เมื่อแม่ทนไม่ไหวจึงแยกบ้านกันอยู่ทำให้ครอบครัวเราแตกตั้งแต่ตอนนั้นมา  ฉันมาอยู่กับแม่ได้ไม่นานพ่อก็ตรอมใจตายเพราะรักแม่ฉันมากแต่ก็หยุดตัวเองเรื่องผู้หญิงไม่ได้  ยิ่งพ่อตามแม่ก็ยิ่งหนีทำให้พ่อเสียใจและตรอมใจในที่สุด  จะไม่ให้แม่ฉันหนีมาได้ยังไงในเมื่อเมียน้อยของพ่ออีกคนคือน้องสาวแท้ๆของแม่  พอพ่อของฉันจากโลกนี้ไปแม่ก็หนีไปทำใจต่างประเทศ  ทิ้งฉันและสมบัติเอาไว้ที่นี่  ฉันโตพอที่จะเข้าใจทุกอย่างดีและไม่ถือโทษโกรธใครทั้งนั้น  ฉันรักพวกท่านเท่าเดิมแม้จะไม่ได้รับความอบอุ่นเท่าที่ควรก็ตาม 


     ชีวิตฉันก้าวเดินต่อด้วยตัวเองจนกระทั่งได้คบกับพี่ซี  ผู้ชายที่แสนดีของฉัน  เขาเข้ามาเติมเต็มและเป็นทุกอย่างให้ฉันถึงแปดปีเต็มที่เรารักกัน  ส่วนจุดจบของมันก็คือปัจจุบันที่ฉันเป็นนี่แหละ  ยังคงต้องเจ็บปวดกับเรื่องราวเก่าๆเสมอ 


     เป็นยังไง  เรื่องของฉันไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่หรอกใช่ไหม


     "แอมป์  เหม่ออะไรเหรอ?" 


     ฉันสะดุ้งเมื่อองศาทาบมือลงบนไหล่ฉัน... 


     เมื่อกี้เขาเรียกฉันว่าแอมป์เหรอองศาไม่เคยย่อชื่อฉันนะมีแต่พี่ซีคนเดียวเท่านั้นที่เรียกแบบนี้ 


     "ฉันชื่อแอมแปร์ช่วยเรียกให้เต็มๆด้วย" 


     "เรียกแอมป์ก็น่ารักดีออก" 


     เรียกแอมป์ก็น่ารักดีออก  ต่อไปนี้พี่จะเรียกหนูว่าแอมป์นะคะคนดี 


     บ้าเอ้ย  อดนึกไม่ได้ว่าพี่ซีเคยพูดกับฉันแบบนี้เหมือนกันตอนที่ขอเรียกชื่อเล่นฉันย่อๆ  พูดเหมือนกันเป๊ะเลย 


     "ก็ตามใจ  เดี๋ยวฉันล้างจานให้นะ" 


     "เห้ยไม่ต้องหรอกเดี๋ยวฉันทำเอง  เธอไปอาบน้ำเถอะ" 


     ฉันดื้อดึงที่จะถือจานพวกนี้ไปล้างเองจนองศาและอิงฟ้ายอมนั่งอยู่เฉยๆตามคำขอ  ให้ตายสิวันนี้ฉันสติหลุดบ่อยเกินไปแล้ว  พี่เขาควรหายไปจากความรู้สึกฉันเสียที!! 


     จานกระเบื้องถูกชะล้างคราบอาหารจนสะอาดและจัดวางให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเดิน


กลับมาที่โต๊ะอาหารอีกครั้งด้วยบรรยากาศที่แปลกไป จากหน้าตาสดใสของพี่น้องเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งและมองหน้ากันไปมาจนฉันสงสัย 


     "มีอะไรรึเปล่า?" 


     "    เดี๋ยวฉันมานะ" 


     "นายจะไปไหนอ่ะ" 


     "ไปหาอันนา  ฉันเป็นห่วงอันนาอ่ะ" 


     "อ๋อ  อืม  ไปสิ  งั้นเดี๋ยวฉันกลับไปนอนคอนโดก็ได้เกรงใจนาย  นายจะได้อยู่กับอันนานานๆไงไม่ต้องห่วงฉัน" 


     "เธออยู่นี่แหละห้ามไปไหนเดี๋ยวฉันกลับมา" 


     ก็แฟนเขาจะไปหากันนี่  ฉันจะไปห้ามอะไรได้  ช่วงเวลานี้คือเวลาที่ยัยอันนาต้องเร่งทำคะแนนเพราะองศากำลังรู้สึกผิดที่นอกใจเธอมา  ไม่ว่าจะกระดิกตัวยังไงองศาก็ต้องสนใจเธออยู่ดี  เอาเหอะ  ฉันต่อให้ก่อนเลย  


     แต่มันอดหงุดหงิดใจไม่ได้แฮะ  นี่ฉันคาดหวังกับการแย่งชิงเขาขนาดนี้เลยเหรอ?   


     องศารีบขับรถออกจากบ้านไปด้วยความร้อนใจท่ามกลางสายตาของผู้หญิงสองคนในบ้านที่มองตามเขาไม่ห่าง 


     "เกิดอะไรขึ้นเหรออิงฟ้า  ทำไมสีหน้าองศาไม่ค่อยดีเลย" 


     "พี่ดูพี่อันนาโพสเฟซบุ๊คสิ" 


     เธอหันหน้าจอมือถือให้ฉันดูโพสหนึ่งในเฟซบุ๊คที่มีข้อความว่า 


     ฉันจะต้องทำยังไงพี่ถึงจะสนใจฉัน  เมื่อก่อนไม่ว่าฉันจะไปไหนทำอะไรพี่ไม่เคยทิ้งฉันเลย  แต่วันนี้ฉันเสียใจกับการกระทำของพี่พี่ยังไม่สนใจฉันเลยเหรอ  ต้องให้ฉันตายก่อนไหมพี่ถึงจะรู้สึก 


     "คนโดนนอกใจก็แบบนี้แหละ พี่เข้าใจดี" 


LOADING 80 %


"ทีตอนพี่อันนานอกใจพี่องศาอ่ะ  พี่หนูยังใจเย็นเลยไม่เคยเพ้ออะไรลงที่สาธารณะแบบนี้  แล้วงี้คนอื่นจะพาลเกลียดพี่หนูไหมเนี่ย" 

"ไม่มีอะไรหรอกเดี๋ยวเขาก็เคลียร์กันได้  ว่าแต่เรื่องอันนานอกใจนี่ยังไงเหรอพี่จะได้รู้ไว้เผื่อเผลอพูดจี้ใจเขาขึ้นมาจะแย่เอา" 

"พี่อันนาเคยนอกใจพี่หนูไปมีอะไรกับเพื่อนพี่องศาด้วย  แรงมาก  พี่หนูแค่ต่อยหน้าเพื่อนตัวเองแล้วก็จบ  เลิกคบกันไปแต่ยังคบกับพี่อันนาเหมือนเดิมนะ  อืม...  แล้วดูเหมือนพี่หนูเขาจะคบๆไปงั้นๆอ่ะ  ไม่ได้รักพี่อันนาเหมือนเดิม  รายนั้นก็ต้องการมากขึ้นหลังๆนี่เอาแต่ใจมากจนพี่องศาเบื่อ  หนูไม่รู้เหมือนกันว่าพี่หนูเขาทำไมไม่เลิกให้ขาดๆ" 

"ก็เขารักกันไง" 

"แล้วพี่กับพี่องศานี่ยังไง  ชอบพี่หนูบ้างไหมพี่หนูเขาชอบพี่มากนะดูก็รู้  ถ้าพี่ไม่ได้คิดอะไรกับเขาพี่ก็ปล่อยเขาไปเถอะแต่ถ้าคิดก็อย่าทำให้เขาสับสนแบบนี้อะไรๆมันจะได้ชัดเจน  หนูอยากเห็นพี่ชายคนเดียวของหนูมีความสุขจริงๆจังๆสักที  อายุก็จะสามสิบอยู่แล้วยังตามเฝ้าหนูต้อยๆอยู่ได้" 

"ตอนนี้พี่ไม่คิด  ไม่ได้แปลว่าต่อไปพี่จะไม่คิดนี่  พี่ไม่รีบ  ถ้ามันจะใช่มันก็ใช่เอง" 

อิงฟ้าทำให้ฉันรู้เรื่องราวอะไรดีๆเยอะเลยโดยเฉพาะเรื่องของอันนานับว่าเป็นเรื่องคาดไม่ถึงที่จะเคยหักหลังองศามามีอะไรกับเพื่อนสนิทองศาอีกที  ฉันรู้นะว่าเธอรักองศามากแต่ในเมื่อเรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้จะให้ฉันถอยฉันก็ยอมไม่ได้ 

เธอไม่น่ามาเจอฉันเลยอันนา  ไม่น่าปองร้ายฉันถึงขั้นถือน้ำกรดมาสาดฉันเลย  ถ้าเราไม่เจอกันฉันอาจไม่แย่งองศามาจากเธอ  แต่ของแบบนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก  ความสัมพันธ์ของเราสามคนไม่มีใครเป็นคนดี  ไม่มีใครน่าสงสาร 

องศาก็เลวเพราะนอกใจแฟนตัวเองมาหาฉัน... 

ฉันก็เลวที่อยากจะแย่งองศาเพื่อสั่งสอนอันนา... 

อันนาก็เลวที่เคยทรยศองศาไปมีอะไรกับเพื่อนสนิท... 

มีแต่คนเลวกับคนเลว  มันก็สมน้ำสมเนื้อกันแล้วนี่ว่าไหม

ต่อให้ฉันเป็นตัวแปรความเปลี่ยนแปลงระหว่างองศากับอันนา  แต่จะมาโทษฉันผิดฝ่ายเดียวก็ไม่ถูกในเมื่อองศาเลือกที่จะเข้าหาฉันเองทั้งที่ฉันปฎิเสธเขาแล้วในตอนแรก  เขาก็หนีความน่าเบื่อจากแฟนตัวเองเพื่อมาอยู่กับผู้หญิงอีกคนเท่านั้นเอง  ฉันเห็นแก่ตัว  ฉันรู้ข้อนี้ดี  แต่อย่าลืมว่าฉันไม่ได้อยากให้เรื่องเป็นแบบนี้ถ้ายัยอันนาไม่บ้าดีเดือดใส่ฉันก่อน 

จะบอกว่าถึงยังไงฉันก็ไม่ควรเข้ามาแย่งผู้ชายไปจากอกแฟนเขา  งั้นฉันถามกลับว่าต่อให้ฉันไม่แย่งองศา  ต่อให้ฉันไล่เขาออกไป  องศาเลยฟังไหมใช่  เขาไม่เคย  ไม่วันนี้ก็ต้องมีสักวันที่พวกเขาจะมีปัญหากัน  ต้องมีสักวันที่องศาจะทำให้อันนาเสียใจต่อให้ผู้หญิงที่องศานอกใจมาจะไม่ใช่ฉันก็เถอะ  บางทีต้นเหตุที่ทำให้องศาไม่หยุดที่อันนาอาจเพราะเรื่องที่เคยโดนอันนาหักหลังก็ได้ 

แผลใจมันรักษายากนะ  ฉันเข้าใจดี... 

"ขึ้นบ้านกันเถอะเดี๋ยวหนูเอาชุดนอนมาให้" 

"อื้ม" 

อิ้งฟ้าเดือนนำฉันขึ้นไปและกำชับให้ฉันเข้าไปนั่งรอในห้องขององศาแล้วเดี๋ยวจะเอาชุดนอนมาให้  ขอไปหาก่อนเพราะไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นเดือนแล้ว 

จะว่าไปเด็กคนนี้น่ารักจัง  ช่างพูด  และเป็นคนพูดตรงดี  แสดงออกชัดเจนว่าชอบอะไรและไม่ชอบอะไร  อีกอย่างหน้าตาน่ารักดีด้วย  อย่างกับองศาเวอร์ชั่นผมยาวแน่ะ 

 

ก๊อก  ก๊อก 

 

"พี่โป๊อยู่รึเปล่า  หนูเข้าไปได้ไหม?" 

"ไม่ได้โป๊  เข้ามาเลย" 

ร่างเล็กเดินถือเสื้อผ้าพร้อมกับผ้าเช็ดตัวเข้ามาให้ฉันด้วยสีหน้ากังวล 

"นมพี่กับหนูจะเท่ากันไหม นี่หนูเพิ่งซื้อเสื้อในใหม่มาแต่ว่าหนูไม่ค่อยมีนมอ่ะ  เห็นพี่มีนมเลยกลัวจะใส่ไม่ได้" 

ฉันก้มมองหน้าอกหน้าใจตัวเองที่นูนเด่นเหนือขอบเกาะอกที่ฉันใส่ 

"พี่ก็ไม่มี  ที่เห็นนี่โกยเอา" 

"มันโกยได้แบบนี้เลยเหรอพี่  หนูไม่เคยโกยเลย" 

"โกยได้สิ  แต่มันต้องมีอุปกรณ์ช่วย" 

ผู้หญิงอยู่ด้วยกันการพูดคุยเรื่องแบบนี้นับว่าเป็นเรื่องปกติมาก  ฉันจัดการถอดเกาะอกให้อิงฟ้าดูเลยว่าโกยขึ้นมายังไง  ต้องใส่บราสองชั้นที่มีหน้าที่แตกต่างกัน  ชั้นในสุดจะเป็นบราซิลิโคนเอาไว้รัดด้านข้างเข้ามาและสวมบราฟองน้ำอีกชั้นเพื่อดันมันขึ้นไป  วิถีคนหน้าอกเล็กก็จะลำบากแบบนี้แหละ  จะว่าไปฉันจะนั่งถอดผ้าถอดผ่อนเพื่ออธิบายอะไรขนาดนี้เนี่ย 

"อ๋ออ  อย่างงี้นี่เอง  มันคงอึดอัดแย่เลยเนอะหนูขี้ร้อนคงใส่ไม่ได้หรอก  งั้นพี่ไปอาบน้ำนอนเถอะหนูไม่กวนแล้ว" 

ทีแรกว่าจะนอนเอนหลังก่อนค่อยไปอาบน้ำแต่ดันมาเปลื้องผ้าซะครึ่งตัวแบบนี้คงต้องอาบน้ำเลยแล้วแหละ  ฉันจัดการอาบน้ำอย่างรวดเร็วแล้วรีบมานอนในห้องเพราะไม่ชินกับทางเดินบ้านองศา ทางเดินระหว่างห้องน้ำไปยังห้องนอนมันน่ากลัวและเงียบมากจนฉันรู้สึกหวิว 

สายตาเหลือบมองนาฬิกาที่บอกเวลาเกือบเที่ยงคืน  ไม่รู้ว่าองศาจะกลับมากี่โมง  หรือเขาอาจจะใช้เวลาง้อแฟนทั้งคืนก็ได้ใครจะไปรู้ 

 

ตีหนึ่ง... 

ตีสอง... 

 

ฉันนอนเล่มเกมส์มือถือไปเพลินๆ  นี่ไม่ได้กะจะรอเขาเลยนะแค่ไม่มีอะไรทำจนกระทั่งแบตมือถือใกล้หมดเลยต้องชาร์ต  ทำให้กิจกรรมฆ่าเวลายุติลง  ฉันข่มตาหลับอย่างไม่อยากจะสนใจว่าใครจะกลับหรือไม่กลับบ้านยังไง  ใครอยากไปง้อใครก็ช่าง ไม่อยากจะสนใจแล้ว!! 

ทำไมต้องขัดใจฉันตอนฉันเป็นประจำเดือนด้วยนะ  เข้าใจไหมว่าฉันห้ามอารมณ์ขี้หงุดหงิดของตัวเองไม่ได้!  ต้องตบตีกับความคิดตัวเองจนหลับสนิทไปตอนไหนไม่รู้ 

ฉันรู้สึกว่าตัวเองเริ่มเอาแต่ใจจังเลย  อะไรไม่ได้ดั่งใจก็มักจะหงุดหงิดทั้งที่ฉันเป็นคนเก็บอาการเก่งพอสมควร  หลังจากเครียดเรื่องงานมากๆช่วงก่อนก็กลายเป็นคนแบบนี้ไปซะได้  หรือเพราะมีองศาคอยตามใจกันแน่นะ 

หยุดคิดเลยนะแอมแปร์  เธอไม่ได้อยากได้เขาจริงๆ  เธอแค่อยากชนะแฟนเขาก็เท่านั้น 

 

 

ความรู้สึกอึดอัดก่อตัวขึ้นทำให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นมามองปรากฎว่าฟ้าสว่างแล้ว  องศานอนกอดฉันจากด้านหลังแนบแน่นจนฉันขยับตัวไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะมานอนเบียดทำไมที่ตั้งกว้าง  ทว่าเมื่อฉันพยายามพลิกตัวนอนตรงนั้นก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างวางทาบอยู่ที่หน้าอกแบบเนื้อแนบเนื้อ 

ให้ตายสิ  นี่เขานอนจับนมฉันทั้งคืนเลยเหรอ!! 

"นายนี่มัน..." 

เขาใช้จังหวะที่ฉันหลับไมรู้เรื่องรู้ราวล้วงเสื้อถึงสองชั้นเข้ามาจับหน้าอกฉัน  ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเคยชินแต่ทำแบบนี้มันลักหลับกันนี่นา 

 

END  TALK 


UPLOAD100%

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #171 ChareeBungwai (@ChareeBungwai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:05
    องศาาาาาาาาาาาา
    #171
    0
  2. วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 00:59
    เนียนนะองศา55555
    #47
    0
  3. #38 namxxi- (@namxxi-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 09:31
    องศามันร้าย55555
    #38
    0
  4. #37 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 15:34
    อันนาเรียกร้องความสนใจหรอ??
    #37
    0
  5. #35 seuo345 (@seuo345) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 18:24
    อันนาเธอตกรอบเเล้ว
    #35
    0