PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 19 : HUNTED : STEP 18 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    7 มี.ค. 61

หนังสือรอบสต็อกยังมีอยู่นะคะ



สั่งซื้อหนังสือได้ที่หน้าเว็บ http://oliviaclazzical.lnwshop.com/


CHAPTER 18

สองสัปดาห์ต่อมา

            “เธอจะกลับคอนโดหรือไปอยู่บ้านฉันสักพักดี  อยู่บ้านฉันก็ดีนะบ้านฉันมีสวนหน้าบ้าน  มีสนามหญ้าเล็กๆให้เธอเดินเล่นจะได้ผ่อนคลายไง”

            “อื้ม  ไปบ้านนายก็ได้”

            ฉันได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วหลังจากอยู่รักษาตัวรวมแล้วเกือบหนึ่งเดือน  ที่จริงจะออกได้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแล้วแต่องศาขอหมอให้อยู่ต่ออีกหน่อยเพราะบางคืนฉันยังมีอาการไข้ขึ้นสูงอยู่  ตอนนี้ฉันก็แทบจะกลับมาปกติแล้วนะแต่อาจจะมีไออยู่บ้างเล็กน้อยเท่านั้นเอง

            “เมื่อเช้าฉันไปจ่ายค่าเช่าที่โรงแรมแล้วขนของออกมาให้เธอแล้วนะ  อยู่หลังรถ”

            องศาน่ารักมาก  เขาดีกับฉันมาก  ดีทุกอย่างและดีมาตลอด  เขาจัดการเรื่องทั้งหมดให้ฉันโดยไม่บ่นสักคำไม่ว่าจะเป็นเรื่องโรงแรมที่ฉันออกไปเช่าอยู่เพื่อหลบหน้าเขา  เรื่องรถของฉันที่ซ่อมอยู่ที่อู่ ส่วนรถของอู่ที่ยืมมาแล้วฉันโดนจับตัวไปนั้นองศาบอกว่าอยู่สถานีตำรวจเลยเอาไปคืนอู่ให้แล้วเรียบร้อย

            “ฉันอยากกินกับข้าวฝีมือนายจัง  ไหนๆก็ได้ไปอยู่บ้านนายแล้วขอมื้อแรกเลยได้ไหม  ฉันเบื่ออาหารโรงพยาบาลจะตายอยู่แล้ว”

            “ได้  พอกินข้าวเสร็จฉันก็จะกินเธอต่อ”

            เขาก็ยังเหมือนเดิม  ชอบพูดเรื่องลามกทีเล่นทีจริงแบบนี้กับฉันเสมอ  องศาเนี่ยเข้ามาในชีวิตฉันเพราะเรื่องอย่างว่านะ  เขากะจะมีสัมพันธ์ข้ามคืนกับฉันแล้วจบแต่โทษทีฉันไม่ง่าย  จะว่าไปก็เหมือนกับผู้ชายคนอื่นที่เข้ามาในชีวิตแต่องศาดูโดดเด่นกว่ามาก  เขาเป็นคนดี  ฉันรักเขาที่ตรงนี้แหละ

            นับรวมเวลาที่รู้จักเขาจริงๆก็คงจะครึ่งปีได้แล้วล่ะที่เขาวนเวียนอยู่ในชีวิตฉันแทบทุกวัน

            องศาจูงมือฉันให้เดินไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังบ้านของเขาทันทีโดยมือซ้ายของเขาเอื้อมมาจับมือฉันตลอด 

            “เออนาย  ฉันไม่เจออิงฟ้าหลายวันแล้วนะ  เปิดเทอมแล้วเหรอ?”

            “เปิดอาทิตย์หน้ามั้ง  เธอล้วงมือถือในกระเป๋ากางเกงให้ฉันหน่อยสิ  ว่าแล้วก็โทรหาน้องซะหน่อยไม่รู้ตอนนี้อยู่บ้านหรืออยู่ร้าน”

            ฉันจัดการล้วงกระเป๋ากางเกงตามที่เขาบอกทันที

            “แบตหมดนี่องศา”

            “เหรอ  ฉันไม่ได้จับโทรศัพท์เลยสองสามวันมานี้  ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยชาร์ตแบตที่บ้านก็ได้”

            “นี่  ฉันอยู่บ้านนายสองวันพอนะ  ห่วงงานน่ะ  อยากกลับมาทำงานจะแย่อยู่แล้ว”

            “เธอก็อยู่บ้านฉันไปนั่นแหละ  เดี๋ยวฉันขนงานมาให้ทำก็ได้  ไม่อยากให้เธออุดอู้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแบบนั้น  อยากให้อยู่ที่โล่งๆบ้าง  ตอนนี้ใช่ว่าเธอจะหายดีซะเมื่อไหร่”

            ค่ะพ่อ  ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงเถียงเขาไปแล้วแต่ตอนนี้ไม่อยากเถียง  อยากยอม  ก็เขาน่ารักนี่  เขามีเหตุผลกับทุกเรื่องมาคอยอธิบายจนฉันไม่รู้ว่าจะเถียงหรือดื้อรั้นอย่างเมื่อก่อนทำไม

            ตั้งแต่ยัยอันนาหายไปจากชีวิตพวกเราก็มีความสุขกันมาก  องศาทำหน้าที่แฟนอย่างเต็มตัวส่วนฉันก็เปิดเผยความรู้สึกของตัวเองเต็มที่  เปิดใจให้เขาสุดๆแล้ว  ถ้าถามว่าเรียกกันว่าแฟนได้ไหมก็ได้นะ 

            องศาเป็นแฟนฉัน ><

            ไม่เคยมาขอกันเป็นแฟนหรอก  เพียงแต่การกระทำของเรามันชัดเจนอยู่แล้ว

            รถทะยานสู้ท้องถนนผ่านมรสุมรถติดเป็นเวลานานกว่าจะพากันมาถึงบ้านสักที  ฉันนั่งจนเมื่อยก้นแล้วเนี่ย  นี่ฉันไม่ได้ออกมาเผชิญโลกภายนอกเกือบเดือนทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้สิ

ตึก  ตึก  ตึก

            “องศา  น้องฟ้าไม่อยู่นี่”

            ฉันเดินเข้ามาในบ้านปรากฎว่าไม่มีใครอยู่เลยสักคน 

            “อิงฟ้ากลับบ้านที่ต่างจังหวัดเมื่อวาน  เนี่ย  เขียนโน๊ตแปะไว้หน้าตู้เย็น  สงสัยโทรหาฉันไม่ติด”

            เขาดูหัวเสียที่น้องสาวไม่อยู่บ้าน  องศาน่ะรักอิงฟ้ามาก  พักหลังๆทำเหมือนไม่สนใจน้องเท่าไหร่เพราะอยู่กับฉันแต่ถึงกับจ้างน้องพนักงานที่ร้านสอดส่องแทนตัวเองว่ามีหนุ่มที่ไหนมาหาอิงฟ้าไหม  ดูเถอะ  องศาเป็นยังไงก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

            “นายได้เก็บมือถือฉันจากโรงแรมมาไหม?  ฉันขอหน่อยสิ”

            องศาเปิดกระเป๋าของฉันที่เก็บเสื้อผ้าไปโรงแรมพร้อมกับหยิบมือถือส่งมาให้ก่อนที่เขาจะล้มตัวลงนอนตักฉันก่อนจะหันหน้าเข้าที่หน้าท้องของฉันจนรู้สึกจั๊กจี้


LOADING 30 %


            เฮ้อ  กะจะเช็คความเคลื่อนไหวงานสักหน่อยแบตมือถือฉันก็หมดเหมือนกัน  ก็อย่างว่า  ไม่ได้แตะมาเดือนนึงถ้าแบตจะหมดก็คงไม่แปลก

            “เออ  ฉันลืมบอกเธอไปเรื่องนึง  เธอจะเป็นคนดูแลบัญชีทั้งหมดของบริษัทใช่ไหม  เพราะเธอป่วยฉันเลยจ้างเพื่อนฉันชั่วคราวให้ทำแทนเธอและฉันคิดว่าเธอก็ควรจ้างคนมาทำเถอะไม่ต้องทำเองหรอก  หัดอยู่สบายๆเหมือนคนอื่นบ้าง”

            “ฉันไม่ค่อยไว้ใจใครไง  นี่มันเรื่องเงินเรื่องทอง”

            “บริษัทเธอไม่ได้เล็กๆเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะที่เธอจะทำด้วยตัวเองทุกอย่างตั้งแต่เป็นพีอาร์เอง  ออกบูธเอง  จัดการบัญชีเอง  มันถึงเวลาที่ต้องจ้างคนมาแบ่งเบาบ้างแล้ว  ฉันไม่อยากให้เธอเหนื่อย  ทำงานหนักมากๆจะมีลูกยากเอานะ”

            เขาพูดบ้าอะไรน่ะ  เรื่องมีลูกนี่ฉันไม่เคยคิดเลยตั้งแต่หันมาทุ่มเทกับงาน  ฉันคิดว่าการหาเงินมันเหนื่อยมากกว่าจะได้มาแต่ละบาท  แล้วการเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้โตอย่างมีคุณภาพมันต้องใช้เงินมากซึ่งฉันไม่รู้ว่าถ้าฉันมีลูกแล้วฉันจะเลี้ยงลูกได้ดีไหมในเมื่อตัวฉันเองยังไม่ดีเลย  ฉันจะสอนใครให้เป็นคนดีได้ล่ะ  เงินที่มีจะทำให้ลูกสบายไหม  ดูแล้วมันเป็นเรื่องใหญ่จนฉันไม่คิดจะมีเลยล่ะ 

            “นายเลี้ยงหมาไปก่อนได้ไหมล่ะ  ฉันไม่อยากมีลูก”

            หน้าหล่อผละจากหน้าท้องของฉันอย่างไม่พอใจนัก

            “ฉันอยากมีลูก  นี่ฉันจะสามสิบอยู่แล้วให้ฉันมีเถอะ”

            “ยังไม่ใช่ตอนนี้องศา  รอฉันรวยมีเงินเก็บสักร้อยล้านค่อยว่ากัน  อีกอย่างนายกับฉันเพิ่งคบกันใครจะรู้ว่าจะเลิกกันเมื่อไหร่”

            มือใหญ่ตะครุบเข้าที่ปากของฉันทันทีที่พูดประโยคนี้จบ

            “ถ้าเธอพูดคำว่าเลิกอีกฉันโกรธเธอจริงๆนะ”

            อย่าโกรธฉันเลย  ฉันก็มีนายไว้คอยให้หยอกแค่คนเดียวนี่นา...

            “นายชาร์ตแบตแล้วโทรไปหาที่บ้านหน่อยสิว่าอิงฟ้าถึงรึยัง  เอาของฉันไปชาร์ตด้วย”

            ฉันรักอิงฟ้าเหมือนน้องสาวเลยนะ  หลายครั้งที่น้องตามองศาไปดูแลฉันที่โรงพยาบาลก็มักจะสร้างสีสันและรอยยิ้มให้ฉันเสมอ  ก็อย่างที่รู้ว่าฉันอยากมีน้องสาวมากเลยขี้ตู่เอาอิงฟ้าเป็นน้องสาวซะเลย  พอออกจากโรงพบาบาลก็ว่าจะพักฟื้นสักหน่อยแล้วจะพาน้องไปช็อปปิ้งตามประสาสาวๆแต่อิงฟ้าไม่อยู่ซะงั้น  บางทีองศาก็บอกว่าฉันดูติดอิงฟ้ามากกว่าเขาอีก  ก็จะมีอิจฉาน้องสาวตัวเองเล็กน้อย

            ใช้เวลาที่องศาชาร์ตแบตแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำแอบเอนหลังนอนราบบนโซฟาสักหน่อย  อยู่ที่โรงพยาบาลส่วนมากก็จะนอนอย่างเดียวพอมานั่งรถนานๆจึงรู้สึกเมื่อยง่ายไปนิด

            อ่า  ฉันยังไม่ได้บอกพี่ซีเลยนี่นาว่าออกจากโรงพยาบาลแล้ว  เอาไว้ตอนเย็นค่อยโทรไปบอกก็ได้  ที่จริงตั้งแต่วันนั้นที่พี่ซีมาเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยเพราะพี่เขาต้องไปดูงานต่างประเทศไม่รู้กลับวันไหน  ไว้โทรไปหาก็จะแอบติดตามผลเรื่องหุ้นของพ่อยัยอันนาด้วยว่าดำเนินการไปถึงไหนแล้ว

            “ง่วงเหรอ  ไม่ขึ้นไปนอนบนห้องดีๆล่ะ”

            องศาเดินเข้ามาถามพร้อมกับยื่นยาก่อนอาหารมาให้ฉัน

            “ฉันแค่เมื่อยหลังน่ะไม่ได้ง่วง  นายไปทำกับข้าวเถอะเดี๋ยวฉันเข้าไปช่วย”

จุ๊บ

            เดี๋ยวนี้เขาจุ๊บฉันโดยไม่ต้องขออนุญาตแล้วนะ  ฉันไม่เล่นตัวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว  ทุกวันนี้อ่อนข้อลงเยอะมาก  ฉันก็แค่อยากทำตัวน่ารักกับองศาบ้างเพราะที่ผ่านมาฉันตึงกับเขาซะเยอะ  เขาควรได้รับสิ่งดีๆกลับไปในเมื่อเขาพยายามมอบสิ่งดีๆให้ฉันมาตลอด

            ฉันเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น  ไอ้ที่หน้านิ่งหน้าตึงน่ะแค่แสร้งทำเพื่อปกป้องตัวเองไม่ให้ใครได้เข้าใกล้ฉันมากจนเกินไป  ที่จริงฉันก็เป็นผู้หญิงที่น่ารักคนหนึ่งแต่ก็ร้ายมากเหมือนกัน  ใครอย่ามาทำตัวไม่ดีกับฉันเชียวนะเพราะฉันจะเอาคืนอย่างสาสมเลย

            “ฉันต้องกลับบ้าน”

            อยู่ๆองศาก็วิ่งเข้ามาด้วยความร้อนรนหลังจากยืนคุยโทรศัพท์กับที่บ้านซึ่งฉันไม่ได้ยินหรอก  เสียงทีวีมันกลบหมด  แต่สีหน้าเขาตอนนี้ทำให้ฉันตกใจไปด้วย 

            “เดี๋ยวก่อน  เกิดอะไรขึ้นองศา!!

            “อิงฟ้าถูกรถชนเมื่อบ่ายนี้  แม่พยายามติดต่อฉันแล้วแต่แบตหมด  ฉันต้องกลับไปหาอิงฟ้า”

            หัวใจของฉันแทบหยุดเต้นเมื่อได้ยินเรื่องร้ายแรงขนาดนี้กำลังเกิดขึ้นกับน้องสาวที่ฉันรัก  คิดว่าฉันจะนิ่งนอนใจอยู่ได้เหรอ  ไม่มีทาง

            “ฉันไปด้วย  นั่งเครื่องบินไปนะไวกว่า  นายไม่มีสติจะขับรถไกลๆได้หรอก”


LOADING 50 %


            วินาทีต่อมากระเป๋าของฉันที่องศานำกลับมาจากโรงแรมถูกเข็นกลับไปที่รถเหมือนเดิมพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าของเขาที่ไปนอนเฝ้าฉันที่โรงพยาบาล  เราไม่มีเวลาเตรียมตัวขนาดนั้น  สถานการณ์ตอนนี้มันกดดันจนเราไม่ปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ  เขาเป็นห่วงน้องสาวของเขาซึ่งฉันก็ห่วงเหมือนกัน 

            “น่าจะไปหลายวันงั้นเรานั่งแท็กซี่ไปไหม?  เธอว่าไง”

            “ได้หมด  นายไปเอามือถือเรามาเดี๋ยวค่อยชาร์ตต่อกับพาวเวอร์แบงค์ของฉันเอา  ใจเย็นๆองศานายตั้งสติหน่อย”

            มือไม้ขององศาสั่นไปหมด  เขาทำอะไรไม่ถูกจะหยิบจับอะไรก็หล่น  ฉันเข้าใจเขานะไอ้อาการช็อคกับเรื่องอะไรสักอย่างจนควบคุมสติตัวเองไม่ไหวน่ะ  ฉันเองก็ตกใจเรื่องอิงฟ้ามากเพราะก่อนหน้านี้ยังไม่ถึงชั่วโมงฉันยังนึกถึงน้องอยู่เลย  แล้วตอนนี้กลับได้ยินข่าวร้ายว่าน้องโดนรถชน  อยากถามองศาต่อนะว่าอาการเป็นยังไงแต่ก็ไม่กล้า

            เมื่อเขาสติกระเจิงฉันจึงต้องมีสติให้มากกว่าเขา  มือซ้ายจูงมือเขาเดินส่วนมือขวาลากกระเป๋าเดินทางของตัวเอง  เราเดินตากแดดมาจนถึงหน้าหมู่บ้านเพื่อเรียกแท็กซี่ไปสนามบิน  นี่ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองยังไม่หายดี  การเดินไวท่ามกลางอากาศร้อนแบบนี้เหนื่อยชะมัดเลย

            เราขึ้นแท็กซี่ไปโดยที่ฉันยังจับมืออันเย็นชืดของเขาไว้แน่น  อีกมือหนึ่งกำลังหาไฟลท์บินไปสุราษฎร์ธานีบ้านขององศา  ไฟลท์ที่เร็วที่สุดคืออีกสองชั่วโมงที่จะถึง  ฉันจัดการจองและชำระเงินทันที

            “หาไฟลท์ได้ไหม?”

            “อื้ม  ไฟลท์หกโมงสี่สิบห้า  ตอนนี้ก็มาลุ้นกันว่าจะฝ่าด่านรถติดไปถึงสนามบินทันเช็คอินรึเปล่า”

            ศรีษะทุยเอนมาอิงที่ลาดใหล่ของฉันเหมือนคนหมดแรง  ฉันก็ได้แต่ลูบปลอบใจเท่านั้น  พูดอะไรไปเขาก็ไม่ฟังอยู่ดีคงต้องให้เห็นอิงฟ้าก่อนนั่นแหละ  ตอนนี้คงคิดในทางร้ายไว้ก่อนตามสัญชาติญาณความกังวลของคนเรา

            นอกจากจะไปหาอิงฟ้า  นี่ก็เป็นครั้งแรกเลยนี่ที่ฉันได้ไปพบปะกับครอบครัวองศา

           

หลายชั่วโมงผ่านไป

จังหวัดสุราษฎร์ธานี

            “นายหัวครับนายหัว  ทางนี้ครับ”

            ทันทีที่เราลากกระเป๋าออกมาก็มีชายวัยกลางคนมาตะโกนเรียกองศาด้วยสำเนียงการพูดจะออกภาษาใต้นิดหน่อย  ฉันชอบนะ  น่าฟังดี

            องศาจูงมือฉันเดินตามผู้ชายคนนั้นไปขึ้นรถกระบะคันใหญ่สีดำ  พวกเขาพูดคุยกันเป็นภาษาใต้คงจะถามถึงอาการของอิงฟ้านะเท่าที่ฉันจับใจความได้  ไม่ค่อยชินหูเท่าไหร่เพราะเพิ่งเคยได้ยินองศาพูดภาษาถิ่นเป็นครั้งแรก

            “เอ่อ  อิงฟ้าเป็นยังไงบ้างเหรอ?”

            ฉันใช้จังหวะที่พวกเขาเงียบลงไถ่ถามองศาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงน้องเหมือนกัน

            “หนัก  ยังไม่ฟื้นเลย”

            เพียงคำว่าหนักคำเดียวฉันก็ไม่กล้าถามต่อแล้ว  นี่เขาเพิ่งดูแลฉันตอนอยู่โรงพยาบาลจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน  พอฉันหายและกลับมาบ้านได้ไม่ทันไรต้องมาเฝ้าอิงฟ้าต่ออีก  ฉันสงสารเขาจึงพยายามอดทนกับอาการของตัวเองเพื่อไม่ให้เป็นภาระของเขา  ฉันเหนื่อยนะ  เวลาคันคอก็แอบเดินเลี่ยงเขาไปยืนไอบ้าง  เวียนหัวด้วยที่ต้องเคลื่อนไหวตัวเองเร็วๆ  อีกอย่างคือแสบท้องมาก  ฉันกินยาก่อนอาหารไปแต่หลังจากนั้นอาหารยังไม่ตกถึงท้องเลยสักเม็ด  ซึ่งฉันไม่เรียกร้องอะไรหรอกฉันทนได้

            “นี่เมียนายหัวเหรอครับ?”

            อยู่ๆพี่เขาก็ถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบภายในรถ 

            “อื้ม  เมียผมเอง”

            “นายหัวกับเจ๊ต้องดีใจแน่ๆเลยครับที่นายพาเมียมาหาสักที”

            เดี๋ยวนะ  นายหัวคือองศา  แล้วอีกนายหัวคือพ่อองศาใช่ไหม?  โอเคน่าจะใช่

            “เดี๋ยวแต่งก็กะจะมีลูกเลย  เอาไว้ช่วยน้ากรีดยางดีไหม?”

            เขาพยายามจะทำให้บรรยากาศในรถไม่ตึงเครียดโดยการพูดหยอกล้อกันให้ลืมเรื่องอิงฟ้าไปชั่วขณะ  ระหว่างทางที่จะไปโรงพยาบาลเอาแต่พูดเรื่องลูก  เรื่องแต่งงาน  ทั้งที่เขาไม่ค่อยจะพูดเรื่องแบบนี้กับฉันบ่อยสักเท่าไหร่ นี่ถ้าให้ฉันเดานะคนที่นี่คาดหวังกับชีวิตคู่ขององศาพอสมควรเลยถึงได้เชียร์ให้มีลูกมีเมียไวๆ

            อย่าว่าแต่มีลูกเลยค่ะ  นายหัวของพี่ยังไม่เคยมีอะไรกับหนูสักครั้งด้วยซ้ำ

            จะมีน้ำยาหรือเปล่าก็ไม่รู้...


LOADING 80 %

     คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

(c)                 Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #176 kanomcream (@cream-cream160) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 05:11
    คนใต้น่ารัก5555555
    #176
    0
  2. #175 ttuubbtim (@0968914975) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 23:33
    อย่าดูถูกพี่องศานะเออ เดี๋ยวเจอเดี๋ยวได้รู้เลย5555
    #175
    0
  3. #174 ChareeBungwai (@ChareeBungwai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:53
    มาต่อไวๆนะค่ะ รอติดตามเด้อ
    #174
    0
  4. #170 RINAIL-43 (@RINAIL-43) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 17:44
    สนุกมากค่ะ เป้นกำลังใจให้นะคะ
    #170
    0
  5. #167 DMace9 (@DMace9) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 21:09
    อิงฟ้ารถชนนี้เกี่ยวกับอันนาไม๊เนี่ย มาต่อน่ะค่ะ รอค่ะๆ
    #167
    0
  6. #163 Chucrem (@spotless00) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 04:34
    เค้าอยู่บ้านด้วยกันสองคนจ้ะ พี่จ๋าาาา -////- สวัสดีปีใหม่ ไรท์ด้วยนะค้าาาา มีความสุขตลอดปี และตลอดไปจ้าาา
    #163
    0