PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 18 : HUNTED : STEP 17 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    24 ธ.ค. 60

หนังสือรอบสต็อกยังมีอยู่นะคะ



สั่งซื้อหนังสือได้ที่หน้าเว็บ http://oliviaclazzical.lnwshop.com/


CHAPTER 17

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

            ทุกๆวันผมต้องคอยเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาลจนแทบไม่มีเวลากินนอนเหมือนคนปกติทั่วไป  แต่ผมก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเมื่ออาการของเธอดีขึ้นตามลำดับ  เธอสู้  เธอไม่ยอมให้ความเจ็บปวดที่ได้รับทำให้เธอเป็นภาระของผมนานๆ  อันนี้เธอบอกผมน่ะนะ  ซึ่งตอนนี้เธอสามารถหายใจเองได้แล้วและพูดคุยได้บ้าง

            อาการดีขึ้นตามลำดับจนผมสามารถย้ายเธอมาอยู่ที่โรงพยาบาลใกล้บ้านได้แล้ว 

            “องศา  กับอันนานายจะเอายังไง”

            ผมเล่าถึงเรื่องราวต่างๆให้เธอฟังเองอย่างไม่คิดจะปิดบัง  แอมแปร์ไม่ได้ขัดความตั้งใจของผมที่อยากให้อันนามาขอโทษเธอด้วยตนเอง  เธอไม่เคยออกปากสั่งผมเรื่องอันนาเลยสักอย่างจนผมคิดไม่ตกว่าตอนนี้เธอโกรธอยู่หรือหายโกรธไปแล้วกันแน่  แต่เอาเถอะ  ผมตั้งใจจะให้อันนามาขอโทษอยู่แล้วยังไงก็ต้องทำให้ได้

            “ก็จะให้มาขอโทษเธอไง  อันนาควรเห็นความผิดตัวเองบ้าง”

            “วันที่นายเรียกอันนามา  ฉันอยากให้นายเรียกพี่ซีมาด้วย”

            “ทำไมต้องเรียกมันมาด้วย?”

            “นายคิดว่าแค่มาขอโทษแล้วจะหายกันเหรอ  ขอโทษฉันแล้วฉันต้องยกโทษให้งั้นสิ  ตอนนี้นายอาจจะยังไม่เข้าใจแต่ถึงเวลานายจะรู้เอง  แค่กๆๆๆ”

            “ใจเย็นๆไม่ต้องพูดแล้ว”

            เมื่อเธอพูดยาวๆก็มักจะไปแบบนี้  ระบบหายใจมันขึ้นอยู่กับปอดโดยตรงเวลาพูดหรือทำอะไรที่ทำให้การหายใจผิดจังหวะไปเพียงนิดเดียวอาการเหล่านี้จะมาเลย  เธอจะไอจนหน้าดำหน้าแดงและจะหยุดไอเมื่อพยายามปรับจังหวะการหายใจให้เป็นปกติ  ทว่าเมื่อหยุดไอแล้วกลับมีอาการเหนื่อยหอบแทน  ฟังดูเหมือนหนักนะแต่จะบอกว่าตอนนี้ดีกว่าเมื่อหลายวันก่อนมากแล้ว

            “นายติดต่อพี่ซีให้ฉันหน่อย  เขาว่างวันไหนก็ให้อันนามาที่นี่วันนั้นแหละ”

            “ฉันไม่มีเบอร์มัน”

            “หาไม่ยากหรอกน่า”

            ในหัวของผมมีแต่คำถามว่าทำไมเต็มไปหมด  ไม่เข้าใจการเชื่อมโยงที่เกี่ยวกับไอ้ซีเลยสักนิด  เพราะเป็นแฟนเก่าล่ะมั้งเลยอยากเจอ เหอะ  ภาพบนเตียงที่กำลังจะมีอะไรกันของแอมแปร์กับไอ้ซีมันยังติดตาผมอยู่เลยนะ  นี่ผมกำลังจะไปได้ดีกับเธออีกครั้งเธอก็ดันเรียกร้องหาไอ้แฟนเก่านั่นซะได้

            “มันกับฉันเธอเลือกใคร?”

            ความน้อยเนื้อต่ำใจที่ผมมีมันถาโถมให้ผมถามคำถามนี้อีกไป  ผมถามขณะที่ยืนหันหลังปอกส้มให้เธออยู่  ถ้าต้องมองหน้ากันแล้วถามออกไปผมคงไม่กล้าหรอก  ผมกลัวคำตอบ

            “ฉันต้องเลือกนายสิ”

            “จริงนะ”

            “อืม  กับพี่ซีฉันเคลียร์กันไปแล้ว  ตอนนี้ก็พี่น้องกัน”

            พี่น้องเคยท้องชนกันสิไม่ว่า  เธอน่ะอาจปล่อยวางได้จริงแต่ไอ้เวรนั่นมันปล่อยวางไหมล่ะ  ผมว่าไม่  มันต้องรอเสียบผมอยู่แน่

            “เดี๋ยวฉันติดต่อมันให้ก็แล้วกัน”

            ก็ยังดีที่ให้ผมเป็นคนติดต่อให้  จะได้รู้และควบคุมสองคนนั้นได้  ถ้าติดต่อกันเองผมไม่ไว้ใจมันหรอก

END  TALK

 

AMPARE  TALK

            ฉันผ่านความเป็นความตายมาอย่างทรมาน  ทั้งอดทนอดกลั้นต่อสิ่งที่ร่างกายกำลังเผชิญจนทุกอย่างกำลังไปในทิศทางที่ดีขึ้น  เรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะยัยเด็กเลวนั่นคนเดียวที่จับฉันไปขังไว้ในโกดังร้างนานนับห้าวัน  มีอาการเจ็บป่วยแทรกซ้อนมามากมาย  ในระหว่างที่ฉันต้องอดทนสู้กับอาการป่วยยัยนั่นกลับไม่สะทกสะท้านอะไรเลย  ยังคงไปหาองศาที่บ้านแทบทุกวันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  ถามว่าฉันโกรธแค่ไหนขอตอบเลยว่าโกรธมากจนไม่อยากเห็นหล่อนมาหายใจอยู่รอบตัวองศาอีก

            ไม่ได้อยากจะฆ่าให้ตาย  แค่จะเชือดนิ่มให้ทรมานช้าๆ  หึ

            พี่ซีจะเป็นตัวช่วยชั้นดีที่ทำให้ฉันได้ปลดปล่อยความแค้นนี้

            หลายวันมานี้เวลาองศาต้องรีบกลับบ้านเพราะอันนามาหาคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไงล่ะ  เขาดูแลฉันมาทั้งวันแต่ตอนเย็นก็ต้องกลับบ้านไปหาผู้หญิงอีกคน  ฉันไม่โอเคแต่ฉันทำอะไรไม่ได้  มันเป็นความตั้งใจของเขาที่อยากจะหลอกล่อให้เด็กนั่นตายใจจนลืมนึกถึงเรื่องของฉันไปชั่วขณะ  ถ้าเรื่องขอโทษน่ะมันต้องมาขอโทษฉันอยู่แล้ว  แต่เรื่องการเอาคืนมันด้วยวิธีไหนนั่นเป็นเรื่องของฉัน  เชื่อเถอะว่าฉันทำให้อันนาเจ็บปวดได้โดยที่มือฉันไม่ต้องออกแรงอะไรเลย  แถมยังจะได้ทั้งองศามาเป็นของฉันเหมือนเดิม

            อย่างที่รู้ว่าฉันเป็นคนไม่ค่อยลงมือทำอะไรโดยตรง  เช่น  ตอนที่ฉันอยากจะทำให้ผู้หญิงคนอื่นตาสว่างจากแฟนหนุ่มเจ้าชู้นั่น  ฉันก็ใช้ผู้ชายเป็นเครื่องมือเปิดเผยความเลวทรามออกมาให้แฟนสาวรู้ว่าเจ้าหล่อนไม่ได้เป็นที่หนึ่งอีกต่อไปเมื่อมีฉันเข้าไปในชีวิตแฟนเขา  ฉันไม่ได้เดินไปบอกผู้หญิงโดยตรงว่าแฟนของเธอลับหลังเธอทำอะไรบ้าง  แต่ใช้ตัวผู้ชายเป็นเครื่องมือให้ผู้หญิงรู้เอง  หรือจะเรื่องยัยฝ้าย  ที่ฉันไม่เดินไปตบหน้ามันตรงๆแล้วบอกว่าจับได้แล้วเรื่องที่มันทำครีมเลียนแบบฉันทุกอย่างเพื่อให้ฉันเสียชื่อเสียงว่าของฉันไม่มีคุณภาพ  ไม่  ฉันไม่ทำอะไรง่ายๆหรอก  การยึดครองร้านค้าต่างหากที่จะทำให้ยัยฝ้ายหมดสิ้นหนทางที่จะทำเรื่องนั้นต่อ  เรื่ององศาอีกคนที่ฉันใช้เวลาและแผนการนิดหน่อยทำให้เขาเกิดข้อเปรียบเทียบขึ้นระหว่างผู้หญิงสองคนคือฉันกับอันนา โดยที่ฉันแค่ทำตัวปกติแล้วรอแค่อันนางี่เง่าขึ้นมาเองจนองศารู้สึกว่าอยู่กับฉันแล้วสบายใจกว่าเท่ากับยัยนั่นแพ้ฉันไปแล้ว


LOADING 30 %


            เนี่ย  ฉันเป็นคนที่ทำอะไรอ้อมๆแต่เจ็บ  ฉันเอาคืนได้เจ็บแสบแน่ไม่ว่าจะใครหน้าไหนที่เคยทำฉันเจ็บ  เอ่อ  ยกเว้นพี่ซีไว้คนหนึ่งนะ  แม้ว่าเขาทำฉันเจ็บแต่ฉันไม่คิดจะเอาคืนเขาหรอก  ฉันแค่อยากจบและอยากลืม ซึ่งตอนนี้สถานะเราเปลี่ยนเป็นพี่น้องกันแล้ว  เป็นทางออกที่ดีที่สุดจริงๆสำหรับความอัดอั้นของฉันเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา

            “ฉันโทรหาไอ้ซีแล้วนะ  มันจะมาหาเธอพรุ่งนี้เช้า  มันบอกว่าอยู่ต่างจังหวัดแต่จะรีบกลับมาหาเลยหลังเสร็จงาน”

            กะแล้วเชียว  หากพี่ซีรู้ว่าฉันเจ็บขนาดนี้มีเหรอที่เขาจะไม่รีบมา

            “อื้ม  ค่ำแล้วนายกลับบ้านเถอะ”

            “ไม่กลับ  วันนี้อันนาไปธุระและฉันจะอยู่กับเธอที่นี่”

            ใบหน้าหล่อดูหงุดหงิดฉุนเฉียวจนฉันจับพิรุธได้  สายตาเขาเป็นกังวลคล้ายว่ากำลังคิดอะไรหรือมีเรื่องหนักใจอะไรอยู่

            “หน้าบูดเชียว  มีอะไรก็พูดมาเถอะ”

            “เธอกับไอ้ซีนี่ยังไงเหรอ?  ทำไมมันกลับเข้ามาในชีวิตเธอ”

            อยากจะอธิบายให้ละเอียดนะแต่ฉันไม่มีแรงจะพูดอะไรยืดยาว  ฉันชอบองศาและบอกเขาถึงความรู้สึกเหล่านี้ชัดเจนตั้งแต่ลืมตาตื่นมาอีกครั้งหลังจากออกมาจากโกดังได้  แต่เพราะแผนที่ฉันจะดึงพี่ซีเข้ามานั้นคงทำให้เขาสงสัยและไม่ชอบใจเท่าไหร่จึงคิดเรื่องพี่ซีไม่ตก

            “ฉันกับพี่ซีตกลงเป็นพี่น้องกันจริงๆ  ฉันบอกเขาด้วยว่าฉันชอบนายแค่ไหน  นายดีกับฉันแค่ไหนพี่ซีเขารู้หมดแหละ  แค่กๆๆๆ  เป็นพี่ชายแสนดีน่ะ”

            องศายืนทำหน้ามุ่ยอยู่ข้างเตียง  ฉันจึงเอื้อมมือไปจับมือเขาไว้ก่อนจะสอดนิ้วก้อยประสานกันแทนคำสัญญา 

            “เฮ้อ..  ไม่ชอบให้มันมายุ่งกับเธอเลยว่ะ”

            “เขาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันมีชีวิตที่ดีนะ  เขาดูแลฉันดีมากถึงแปดปี  นายเชื่อใจฉันเถอะว่าไม่มีอะไรจริงๆ  ถือซะว่าเป็นผู้มีพระคุณคนหนึ่งของฉันละกัน”

            “ตอนมันมาฉันก็จะอยู่กับเธอตลอด  ไม่ยอมให้อยู่ด้วยกันสองคนหรอกนะ  พรุ่งนี้ฉันจะตื่นแต่เช้ามาเฝ้าเลย”

            “อื้ม  นายจัดการพาอันนามาหาฉันพรุ่งนี้ด้วยนะ  พามาให้ได้ตอนพี่ซียังอยู่”

            “เธอคิดจะทำอะไร?”

            “นายก็ทำใจหน่อยแล้วกัน  บางทีอาจได้รู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้  แต่หลังจากพรุ่งนี้ไปทุกอย่างจะจบ”

            “ไม่ใบ้ให้ฉันหน่อยเหรอ?”

            ฉันส่ายหัวเป็นคำตอบ  อาการเหนื่อยเริ่มกำเริบหลังจากพูดออกไปเยอะๆ  เวลาเหนื่อยยิ่งต้องหายใจให้เป็นจังหวะไม่งั้นฉันจะไออีก  เวลาไอแต่ละทีได้ยินเสียงครืดๆข้างในด้วยซึ่งน่าจะมาจากปอดโดยตรง  น่ากลัว  ชีวิตฉันไม่เคยป่วยหนักขนาดนี้มาก่อนเลยนะเอาจริง

            ทำไงได้ล่ะฉันเกิดมาเป็นผู้หญิงสตรอง  ไอ้อาการแค่นี้ไม่ทำให้ฉันอ่อนแอลงได้เท่าไหร่หรอก  กำลังพยายามเข้มแข็งเพื่อให้กลับมาเป็นแอมแปร์คนบ้างานคนเดิมในเร็ววัน

 

วันรุ่งขึ้น

            ทุกวันพยาบาลจะเข้ามาเช็คอาการและให้ยาเป็นเวลา  ฉันยังต้องกินยาปฏิชีวนะเพื่อยับยั้งเชื้อแบคทีเรียในปอด  ยาลดไข้ด้วยหากวันไหนไข้ขึ้น  แม้จะอาการดีขึ้นแต่ยังอยู่ในสภาวะประคองอาการอยู่  อดทนอีกนิดเดียวก็คงหายและกลับไปอยู่คอนโดได้เหมือนเดิม

            “จะไปห้องน้ำเหรอคะคนไข้”

            เสียงใสของพยาบาลทักถามฉันขณะที่ทำทีท่าจะลุกจากเตียง

            “ค่ะ  ไม่ต้องช่วยนะคะฉันไปเองได้  ไม่ต้องปลุกเขาด้วยค่ะปล่อยให้เขานอนต่อเถอะ”

            ฉันคว้าไม้เท้ามาค้ำส่งตัวเองเดินและใช้มือซ้ายลากเสาน้ำเกลือไปด้วย  ถามว่าลำบากไหมก็ลำบากนะ  ข้อเท้าฉันยังไม่หายบวมหลังจากที่เท้าแพงตอนตกจากกองไม้ที่โกดังทำให้ตอนนี้จะเดินเหินไปไหนอาจต้องใช้ไม้เท้าคอยช่วยอยู่  อีกอย่าง  หัวที่แตกก็ดีขึ้นแล้ว  เวลาลุกหรือหันมองไม่ไหนไม่ได้มึนเหมือนในทีแรก  ฉะนั้นฉันช่วยตัวเองได้  ไม่อยากรบกวนใคร

ตึก  ตึก  ตึก

            แม้จะช้าและทุลักทุเลหน่อยแต่ก็ดีกว่าให้ใครมาคอยช่วย  ดีกว่าเป็นภาระคนอื่น

            “ให้มันมาดูแลหรือมานอน”

            “พี่ซี”

            เสียงที่ดังขึ้นที่ข้างหูพร้อมกับฝ่ามืออุ่นเอื้อมมาประคองต้นแขนฉันไว้  ไม่ต้องหันไปมองยังรู้เลยว่าเป็นพี่ซีแน่นอน  เมื่อกี้ได้ยินเสียงประตูก็นึกว่าพยาบาลเปิดออกไปที่แท้เป็นพี่ซีเปิดเข้ามานั่นเอง

            “คิดถึงโว้ย  พี่ขอกอดที”


LOADING 50 %


            วินาทีต่อมาร่างฉันก็จมอยู่ในอ้อมกอดของพี่เขาแล้ว  เป็นการกอดหลวมๆที่สัมผัสได้ถึงไออุ่นความเป็นพี่ชายของฉันจริงๆ

            “แอมป์มีเรื่องให้ช่วย  แต่ขอฉี่แป๊บนึงนะคะ”

            “ได้  ว่าแต่เดินไปไหวใช่ไหม?”

            “ไหวค่ะ”

            ฉันจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกมาเห็นพี่ซียืนกอดอกมององศาที่หลับไหลไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่  ทำไมฉันถึงเห็นภาพนี้แล้วอยากจะหัวเราะออกมาให้ได้  องศาคงเหนื่อยน่ะต้องดูแลฉันมาตลอดหลายวันเลยหลับสนิทมากไปหน่อย

            “ก่อนจะให้พี่ช่วยบอกพี่ก่อนว่าเป็นไงบ้าง  ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่”

            “ชู่วว  มายืนคุยกับแอมป์ตรงนี้ค่ะ  เดี๋ยวองศาตื่น”

            สิ่งที่ฉันเล่าให้พี่ซีฟังก็เป็นการเล่าเหตุการณ์และเรื่องราวคร่าวๆที่ฉันพอจะมีแรงอธิบายได้  เมื่อรู้ว่าเป็นฝีมืออันนาพี่ซีก็โมโหมากอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด  ใช่  เป็นใครใครก็โมโหทั้งนั้นแหละ

            “อยากให้พี่ทำอะไรล่ะ”

            “หุ้นห้างสรรพสินค้าหุ้นสุดท้ายที่พ่อของอันนามี  พี่ถอดออกได้ไหมคะ?”

            “จะว่าได้ก็ได้  พี่ไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว  แต่ทำแบบนี้มันเป็นการแก้แค้นอันนายังไง  ไม่เห็นจะตรงจุดเลย”

            “จากคนเคยมีหน้ามีตากลับไม่เหลือที่ยืนในสังคมพี่คิดว่าอันนาจะอยู่ได้ไหมล่ะคะ  คงจะอายจนหนีไปไหนไกลๆซึ่งก็ดี  แอมป์ไม่อยากเจออีก”

            เชื่อเถอะ  การอยู่ในสภาพที่ครอบครัวล้มละลายมันทรมานกว่าการโดนขังในโกดังห้าวันซะอีก  หนี้สินครอบครัวก็มีมากมาย  หุ้นสุดท้ายก็โดนถอด  ผู้ชายที่ลูกสาวหมายมั่นจะเอาสมบัติก็ไม่ได้ไป  แค่คิดก็สะใจแล้วล่ะ

            “เรื่องหุ้นคงใช้เวลาสักพักนะเดี๋ยวพี่จัดการให้”

            “วันนี้พี่อยู่รออันนาหน่อยนะคะ  เดี๋ยวน้องสาวองศาจะพาเธอมา  แอมป์ขอละครสักฉากที่จะทำให้องศารู้ว่าแฟนเขาเคยทำอะไรเลวๆลับหลังเขาบ้าง”

            “นี่ไม่ได้พูดประชดพี่ใช่ไหม  เรื่องที่ทำอะไรลับหลังเนี่ย”

            “ก็กระทบพี่นั่นแหละ  ช่วยชดเชยให้แอมป์หน่อยแล้วกันทุกอย่างจะได้จบสักที”

            “เฮ้อ...  เรื่องของผู้หญิงพี่ไม่อยากยุ่งเลยแต่เห็นเป็นเราพี่ก็คงต้องยอม  เอาไงเอากัน  ว่าแต่เรานี่ร้ายเหมือนกันนะ  แผนลึกมาก”

            ส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันเป็นคนแบบนี้ก็มาจากพี่ซีนั่นแหละ  ฉันไม่ใช่คนที่มีนิสัยอยากเอาชนะเลยตอนคบกับเขาเพราะฉันเป็นที่หนึ่งมาตลอดไง จนมีเรื่องที่ทำให้ฉันเจ็บเรื่องนั้น  และถึงวันนี้บทเรียนชีวิตสอนให้ฉันเป็นอย่างที่เห็น  ที่ฉันแกร่งขึ้นมาได้ขนาดนี้ก็คงต้องขอบคุณพี่ซีเขาล่ะ

            “เห้ย  มาตั้งแต่เมื่อไหร่  แล้วคุยอะไรกัน  ทำไมต้องยืนใกล้กันขนาดนั้นด้วย”

            ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากโซฟาแล้วชี้หน้าพี่ซีพร้อมกับโวยวายทันทีแม้ว่าหน้าจะยังสะลึมสะลืออยู่ก็ตาม 

            “ทำไม  กูยืนตรงนี้แล้วมึงจะทำไมห้ะ  นอนหลับสบายเลยนะมึง”

            “เอาล่ะๆ  อย่าทะเลาะกันค่ะ  องศาติดต่ออิงฟ้าให้ทีนะ  พาอันนามาได้แล้วเดี๋ยวพี่ซีมีงานต่อ”

            บรรยากาศภายในห้องครึกครื้นกว่าทุกวันเมื่อผู้ชายทั้งสองคนแข่งกันเอาอกเอาใจฉันยกใหญ่ องศายื่นน้ำเปล่าพี่ซียื่นน้ำส้ม  พี่ซีปอกส้มองศาป้อนแอปเปิ้ล  แม้จะดูชุลมุนวุ่นวายทว่ากลับทำให้ฉันยิ้มแก้มปริ  ก็มันมีความสุขนี่นา  ใครจะไปคิดว่าจะได้อยู่พร้อมหน้ากันสามคนแบบนี้  คือฉันรักผู้ชายทั้งสองคนนี้แต่คนละสถานะ  เอ่อ  ที่จริงฉันไม่เคยบอกรักองศาเลยนะ  บอกเป็นกลายๆว่าก็ชอบ  ถ้าองศาไม่ซื่อบื้อเกินไปคงจะเดาออกได้ว่าฉันคิดยังไงกับเขากันแน่

ปัง

            ขณะที่ฉันกำลังดื่มด่ำกับผลไม้หลากหลายจากพี่ซีและองศาอยู่นั้น  ประตูห้องถูกเปิดออกเสียงดังเนื่องจากผู้มาเยือนค่อนข้างจะรีบร้อน

            “แก...”

            อันนา  ในที่สุดเธอก็มาสักทีนะ  ว่าแต่คำแรกที่ยัยนี่ใช้เรียกฉันมันไม่น่าฟังเท่าไหร่เลยเนอะ

            “ฉันเอง  ตกใจเหรอที่ฉันยังไม่ตายน่ะ”

            ใบหน้าของเธอดูตกตะลึงเมื่อเจอฉันอยู่ที่นี่  ทว่าก็ยังคงพยายามจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            “ไหนน้องฟ้าบอกพี่ว่าพี่องศาไม่สบายไงคะ”

            “ค่ะ  พี่หนูเขาไม่ค่อยสบายใจที่มีใครบางคนทำเรื่องเลวๆกับแฟนเขา”

            อิงฟ้ายืนขวางอยู่ที่หน้าประตูป้องกันไม่ให้หนีออกไปได้  วันนี้ฉันจะยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้เธอกลับไปอีกครั้งก่อนจะต้องรับกรรมกับความตกต่ำที่กำลังจะเกิดขึ้นกับชีวิตของเธอ


LOADING 80 %


            “อ้าว  สวัสดีครับน้องอันนา  ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”

            “พะ  พี่ซี  มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ”

            พี่ซียิ้มบางๆตอบกลับไปก็ทำให้อันนาเสียวสันหลังวาบแล้วล่ะ  ที่หลบสายตาพี่ซีเพราะยังจำได้อยู่ใช่ไหมว่าเคยมีอะไรกันลับหลังองศา  เหอะ  งั้นก็เข้าทาง

            “อันมีอะไรจะบอกพี่ไหม?  หรือจะให้พี่บอกเลยดี”

            “บอกอะไรกันล่ะคะพี่องศา  อันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”

            “เลิกทำเป็นไม่รู้สักทีเถอะ  เห็นไหมว่าสิ่งที่อันทำไปมันทำให้แอมแปร์เจ็บตัวแค่ไหน  พี่รู้หมดแล้วว่าอันให้คนจับตัวแฟนพี่ไปขังที่โรงงานเก่าของพ่อ  อันคิดอะไรอยู่ทำไมทำแบบนี้”

            องศาเริ่มพูดเสียงดังขึ้นเรื่อยๆถึงเรื่องราวที่ฉันเพิ่งผ่านมา 

            “ก็มันแย่งพี่ไปจากอัน  ถ้าไม่มีมันพี่ก็รักอันเหมือนเดิม  พี่ก็รู้ว่าอันรักพี่แค่ไหนแต่พี่ก็ยังไปสุงสิงกับมันจนพี่รักมัน  อันกะขังมันให้ตายอยู่ในนั้นเลยด้วยซ้ำชาตินี้จะได้ไม่โผล่มาเป็นมารหัวใจของอันอีก!!

            เลือดในตัวของฉันมันร้อนไปหมดเมื่อฟังถึงความตั้งใจที่กะทำให้ฉันตาย  ยัยเด็กนี่สารเลวกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก

            “เลิกบ้าแล้วขอโทษแอมแปร์ซะ  พี่อยากให้อันขอโทษและสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำบ้างไม่ใช่เถียงฉอดๆแบบนี้”

            “ไม่  ขอโทษแล้วได้อะไรคะ  สุดท้ายพี่ก็ไปหามันอยู่ดี  เหอะ  ทั้งที่อันรักพี่ขนาดนี้พี่ยังหักหลังอันไปมีคนอื่นได้  พี่มันโง่  ไปคว้าผู้หญิงแบบนี้ทำเมียเนี่ยนะคะ?!

            ถ้าฉันไม่ป่วย  ถ้าฉันเดินเหินได้ปกติ  สัญญาเลยว่ายัยเด็กนี้เลือดกลบปากไปแล้ว

            “น้องอันนาพูดเหมือนกับว่าตัวเองซื่อสัตย์กับไอ้องศามากเลยนะครับ  ต้องให้พี่ทบทวนความทรงจำอะไรหน่อยไหมเหมือนว่าน้องจะลืมเรื่องอะไรไป”

            สิ่งที่พี่ซีพูดสร้างความสงสัยให้ทุกคนภายในห้องยกเว้นฉันคนเดียวที่รู้เรื่องทั้งหมดมาได้สักพักแล้ว  ที่ให้พี่ซีมาวันนี้เพราะอยากให้องศารับรู้ว่าแฟนของเขาก็เคยทรยศเขามาก่อน  หากฉันจะบอกองศาเรื่องนี้ฉันไม่พูดลอยๆแน่  พี่ซีเป็นเครื่องยืนยันให้ฉันได้ว่าเรื่องคาวโลกีย์ของพวกเขามันเกิดขึ้นจริงและอยู่ในระยะเวลาที่คบกับองศาอยู่

            “นี่รู้จักกันมาก่อนเหรอ?  นึกว่ารู้จักผิวเผิน”

            “มะ  ไม่มีอะไรค่ะพี่องศา  อันขอตัวกลับก่อนดีกว่า”

            ท่าทีร้อนรนเหมือนหมาจนตรอกของอันนาทำให้ฉันยิ่งสนุก  เห็นไหมว่าฉันทำยัยนี่เป็นบ้าได้โดยไม่ต้องเหนื่อยอะไรมากเลย  แค่เก็บอารมณ์โมโหของตัวเองให้ได้เท่านั้นเอง

            “จะรีบไปไหนล่ะจ๊ะอันนา  กลัวองศารู้เหรอว่าเธอเคยนอนกับผู้ชายแลกกระเป๋าหรูน่ะ”

            ฉันพูดเสริมทัพไปจนยัยนั่นหยุดชะงัก  แววตาของเธอแดงกล่ำกึ่งโกรธกึ่งจะร้องไห้

            “พูดบ้าอะไรของแก  หุบปากไปเลย!!

            “วงการนี้มันแคบนะครับน้องอันนา  ทั่วถึงอย่างน้องน่ะนักธุรกิจเขาก็รู้ๆกันทั้งนั้น  ให้พี่ร่ายรายชื่อแขกให้ฟังไหมล่ะครับ?”

            ฉันรีบคว้าแขนพี่ซีไว้ให้เขาหยุดพูดก่อน  ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย  การจะมาพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นมันไม่ดี  ฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันและเป็นคู่กรณีของเธอฉันควรเป็นคนเอ่ยถึงประเด็นนี้เอง

            “องศา  แฟนนายทำแบบนั้นจริงแล้วพี่ซีคือหนึ่งในนั้น  ถ้าอยากรู้รายละเอียดไว้เรามาคุยกันทีหลังนะ”

            ตอนนี้องศาช็อคไปแล้วล่ะ  เขายืนนิ่งและเงียบจนฉันไม่รู้ว่าเขายังฟังสิ่งที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่า

            “อย่าไปฟังมันนะคะพี่องศา  อันโดนใส่ร้าย!!

            “พี่เคยรู้สึกผิดกับไอ้อัครนะที่พี่นอกใจอัน  แต่สิ่งที่อันทำหลายๆอย่างมันร้ายแรงกว่าพี่มาก  สิ่งที่พี่เสียใจที่สุดไม่ใช่การผิดสัญญากับไอ้อัครที่ดูแลน้องสาวมันต่อไปในฐานะแฟนไม่ได้  แต่พี่เสียใจที่เคยรักอัน  พี่รักผู้หญิงแบบนี้ลงไปได้ยังไงวะ  พี่ให้อันไม่ได้น้อยไปกว่าใครเลยนะทำไมอันเลือกที่จะทำแบบนั้น”

            “ฮึก  แต่อันรักพี่จริงๆนะคะ  รักพี่องศามาก  เราเคยคุยว่าเราจะแต่งงานกันพี่องศาจำได้ไหม  ฮือออ  ทำไมพี่ต้องลืมสัญญาของเราแล้วไปเลือกมัน  ทำไมคะ  พี่ไม่ละอายแก่ใจบ้างเหรอที่ผิดสัญญากับพี่อัคร”

            ฉันนั่งดูละครดราม่าตรงหน้าพร้อมกับนึกคิดตามไปด้วยว่าอัครที่สองคนนั้นพูดถึงคือใคร

            “ไม่ต้องห่วงเรื่องไอ้อัครหรอก  พี่จะไปเล่าให้มันฟังถึงหน้าหลุมศพเลยว่าทำไมพี่ถึงรักอันไม่ได้  จะเล่าทุกอย่างที่อันทำและพี่คิดว่ามันต้องเข้าใจพี่  เกิดเรื่องแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะพี่จะได้ตัดใจได้เร็วขึ้นโดยไม่ต้องรู้สึกผิดมาก  พี่คิดว่าพี่นอกใจอันน่ะเลวแล้ว  แต่พี่ว่าอันเลวกว่าพี่เยอะเลย”

            อันนาพยายามจะเดินเข้าไปหาองศาแต่อิงฟ้าดึงไว้ซะก่อน  ถ้าให้ฉันเดาก็คงจะเข้าไปกอดอ้อนวอนขอร้องให้องศาเห็นใจนั่นแหละ

            “พี่ยังไปนอนกับคนอื่นได้แล้วทำไมอันจะนอนกับคนอื่นไม่ได้ล่ะคะ  ฮึก”

            “ที่พี่กลายเป็นคนเจ้าชู้ไม่ใช่เพราะอันเหรอ  กี่ครั้งแล้วที่ทำเรื่องแบบนี้ลับหลังพี่  ขนาดเพื่อนสนิทพี่อันยังไม่เว้นเลย  พี่ถึงได้รู้ไงว่าการที่พี่รักอันคนเดียวมันคงไม่มีประโยชน์อะไรในเมื่ออันยังห้ามใจตัวเองไม่อยู่  เอาเถอะ  ผ่านแล้วผ่านไป  ขอโทษแฟนพี่ซะแล้วจะไปไหนก็ไป  ตัดขาดจากกันวันนี้”

            “ฮึก  อันรักพี่องศานะคะ  ทำไมพี่ต้องไล่อันออกไปจากชีวิตพี่ด้วย”

            “น้องรักมันหรือรักสมบัติของมันครับ  ที่บ้านน้องเป็นหนี้ท่วมหัวจนพี่อดคิดไม่ได้น่ะครับว่ารักจริงหรือรักเงินมากกว่ากัน”

            อันนาเหลือบตามามองพี่ซีเหมือนหมาบ้า  อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะแถอะไรต่ออีก  เรื่องที่หลุดจากปากพี่ซีแต่ละเรื่องนี่มันก็น่าอายจนไม่กล้ายืนสู้หน้าแล้วล่ะ

            “ถึงว่า  ทำไมพักหลังๆพูดแต่เรื่องแต่งงาน  ถ้าไม่ขอโทษก็กลับไปเถอะพี่ว่าเราไม่ควรเจอกันอีกแล้วอันนา”

            “สี่ปีที่เราคบกันมาไม่มีความหมายเลยเหรอคะ?  พี่ลืมช่วงเวลาดีๆของเราหมดแล้วเหรอ?”

            “พี่ไม่เคยลืม  แต่พี่อยู่กับอันแล้วไม่มีความสุขเข้าใจไหม  ไปซะ  ไม่อยากจะเห็นหน้าแล้ว!

            อิงฟ้าเปิดประตูห้องเพื่อเชื้อเชิญให้อันนาออกไปจากที่นี่  เธอกวาดสายตามองแต่ละคนด้วยความแค้นและไม่ยอมก้าวเท้าไปไหน

            “ถ้าฉันเป็นเธอ  ฉันคงไม่กล้ายืนตรงนั้นต่อแล้วล่ะ  ฉันละอายใจ”

            “ทำไมแกไม่ตายๆไปซะ!!  ถ้าแกตายอยู่ที่นั่นฉันจะสะใจมากแต่นี่แกก็รอดออกมาได้  แล้วกล้าดียังไงเอาพี่ซีมาขุดคุ้ยเรื่องราวของฉันต่อหน้าพี่องศาในเมื่อตัวแกเองก็ไม่ได้ดีนักหรอก  ฉันนอนกับผู้ชายแลกของใช้แต่แกนอนกับผู้ชายฟรีๆไม่ใช่หรือไง!!

            น้ำตาที่ไหลรินบนแก้มของเธอมันได้หยุดลงแล้วเมื่อพยายามบีบน้ำตากลับไม่มีใครสงสาร  เวลานี้มีแต่ธาตุแท้ของเธอพร้อมกับคำพูดมอมๆเท่านั้นที่จะทำให้เธอดูแย่ในสายตาทุกคนมากกว่าเดิม  ยิ่งยัยนี่สติแตกเท่าไหร่ยิ่งดี  ฉันชอบ

            “ไปหาพยานมาสิว่าฉันนอนกับผู้ชายคนไหนเพื่อมีอะไรกันไหม?  อย่าถามว่าฉันกล้าดียังไงเอาพี่ซีมาเลย  มากกว่านี้ฉันก็กล้า”

            “ฉันไปทำอะไรให้แกนักหนาเหรอ?”

            โห  ยังกล้าถามคำถามนี้กับฉันอีกเหรอ  ยัยเด็กนี่มันเกินเยียวยาจริงๆ  ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเลย

            “เรื่องมันคงเริ่มจากที่เธอถือน้ำกรดมาสาดฉันแล้วล่ะอันนา  ต้องให้ฉันทบทวนความจำหน่อยไหม?”

            เธอก้มหน้ามองพื้นทันที  คงไม่คิดว่าฉันจะพูดเรื่องนี้ออกมาทำให้ทุกคนรังเกียจเธอเข้าไปอีก  ฉันไม่เคยบอกใครเลยเรื่องน้ำกรด  ไม่เคยฟ้ององศาเลยว่าแฟนเขาถือน้ำกรดมาสาดฉันจนผมแหว่งเลยต้องไปตัดผมสั้น

            “รีบไปให้พ้นหน้าเลยนะ!!  จะไปตายที่ไหนก็ไป!!

            องศาพูดปิดท้ายเสียงดังก่อนที่เธอจะยอมเดินออกไปจากตรงนี้สักที ทันทีที่ไร้ซึ่งเงายัยอันนาทุกคนก็เพ่งความสนใจมาที่ฉันเป็นจุดเดียว  องศา  พี่ซี  อิงฟ้า  ล้วนกรูกันเข้ามาถามหลายต่อหลายเรื่องที่เมื่อครู่ยืนฟังแล้วไม่เข้าใจ  ในเมื่อไม่มีอะไรจะเสียแล้วฉันจึงขอให้พี่ซีเล่าเรื่องความสัมพันธ์ชั่วคราวของเขากับอันนาก่อน  องศาโกรธมากที่รู้เรื่องพวกนี้  ฉันจึงเสริมเรื่องน้ำกรดเข้าไปอีกเรื่องปิดท้ายแบบสวยๆ  แค่นี้ยัยอันนาก็จะไม่มีบทบาทรอบตัวฉันอีกแล้ว  ที่เหลือสำหรับยัยนั่นก็เชิญผจญกับความตกต่ำขั้นสูงสุดเถอะ  แต่ถ้ายังจนไม่ลงก็คงจะนอนกับคนไม่เลือกเพื่อแลกกับแบรนด์เนมต่างๆ

            เห็นไหม  ฉันชนะโดยไม่ต้องออกแรงอะไรมากเลย  แค่นอนป่วยบนเตียงสวยๆมงก็ลงแล้ว


UPLOAD 100 %

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1 คอมเมนท์ 1 กำลังใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #161 B55oon55 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 14:57
    อันนาจ๋าาขอโทษเค้าดีๆก็จบละนะ
    #161
    0
  2. #160 ying5926 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 21:37
    พลีสสส มาอัพบ่อยๆ
    #160
    0
  3. #159 kgfsr254 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 16:32
    งื้อออ รอนานมากก
    #159
    0
  4. #158 นามิ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 06:57
    เย้ มาต่อแล้ววว ><
    #158
    0
  5. #157 zerer (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 22:13
    รอน้าาา
    #157
    0
  6. #156 aisss2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:46
    รอค้าาามาไวๆนะค้าาา
    #156
    0
  7. #155 tonliu_vp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:05
    เอาต่อเลยยยยยย
    #155
    0
  8. #154 Chalita062 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 19:28
    รออออออออ
    #154
    0
  9. #153 มาร์ค (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 17:04
    รอออ รอออ ไรท์สู้ๆงับ
    #153
    0
  10. #152 super_fah (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 19:48
    รออยู่เน้อออ
    #152
    0
  11. #151 ying5926 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:41
    ความแผนสูงนี้
    #151
    0
  12. #150 B55oon55 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 07:46
    ไรท์รีดรออยู่นะ
    #150
    0