PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 14 : HUNTED : STEP 13 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ต.ค. 60

CHAPTER 13

 

            ONGZA ส่งข้อความถึงคุณ...

            ONGZA : พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไปหานะ  ฉันอยากปรับความเข้าใจกับเธอไม่ได้อยากให้เราลงเอยแบบนี้ ขอร้องล่ะเธอช่วยรับฟังฉันหน่อยนะ

            องศา  อย่าทำให้ฉันใจอ่อนได้ไหม  อย่าทำดีกับผู้หญิงเห็นแก่ได้อย่างฉันเลยยิ่งนายทำดีกับฉันมากเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งอายตัวเองมากเท่านั้น

            ขนาดฉันงี่เง่าใส่เขาไปขนาดนั้นเขายังดื้อรั้นจะกลับมาปรับความเข้าใจกับฉันอยู่อีกเหรอ  แต่ขอโทษด้วยที่ฉันตั้งใจจะหยุดเรื่องวุ่นวายพวกนี้แล้วจริงๆ  ฉันอยากปล่อยเขาไปให้เจอคนที่เหมาะสมกับเขามากกว่าฉัน

            “พี่ซีคะ  คืนนี้นอนที่นี่ได้ไหม?”

            “ไม่กลัวถ่านไฟเก่าติดเหรอ  พี่สะกิดแล้วติดง่ายเลยนะ”

            “แอมป์ไว้ใจพี่เรื่องแบบนั้นค่ะ  พี่ไม่กล้าทำแอมป์เสียใจอีกครั้งหรอกใช่ไหมคะ?”

            น้ำเสียงปลายประโยคสุขุมขึ้นเน้นชัดให้เขาเข้าใจความหมายของรูปประโยคที่ฉันตั้งใจจะสื่อ  คนอย่างพี่ซีเขาพูดคำไหนคำนั้น  ฉันรู้จักเขาดี

            “อื้ม  พี่ก็กะจะขอเราอยู่เป็นเพื่อนอยู่แล้ว  อาการยังไม่ดีขึ้นแบบนี้จะปล่อยให้อยู่คนเดียวได้ยังไง  พี่เป็นห่วง”

            “พรุ่งนี้องศาจะมาหาแอมป์  แล้วแอมป์จะบอกกับเขาว่าเราคืนดีกันแล้ว  การที่เขามาเห็นแอมป์อยู่กับแฟนเก่าคงบั่นทอนใจเขาลงได้บ้าง”

            “อย่าพูดว่าเราเป็นแฟนเก่าได้ไหม  พี่ยังทำใจไม่ได้  มันเหมือนแค่คนเคยรักกันแต่มันไม่ใช่นะ  พี่รักแอมป์อยู่เพียงแต่พี่ทำผิดในส่วนที่พี่แก้ไขมันให้แอมป์ไม่ได้พี่เลยยอมลดสถานะแต่พี่ไม่ได้เลิกรักแอมป์”

            เฮ้อ...ฉันก็แอบรู้สึกเหมือนกันว่าถ้าเขารักฉันจริงทำไมเขาถึงเลิกนิสัยแบบนั้นให้ฉันไม่ได้  ใจนึงมันบอกว่าดีแล้วที่พี่เขายอมรับตัวเองและปล่อยฉันไป  แต่อีกใจกลับเสียดายวันเวลาของเรา  เสียดายทุกๆอย่างของเราเพราะฉันไม่เคยลืม  ไม่เคยลบพี่เขาออกจากหัวใจได้เลยเพียงแต่ความเจ็บปวดที่พี่เขาสร้างไว้ให้ฉันมันบดบังความรักที่ฉันมีลงไป

            “ยังไงก็ขอบคุณพี่มากนะคะที่กลับมา  ไม่ว่าจะสถานะอะไรก็ตาม  แอมป์ยังดีใจที่ยังมีพี่อยู่ในชีวิตเพราะที่ผ่านมาแอมป์ไมเคยลืมพี่ได้เลยทั้งเรื่องดีและเรื่อง...”

            “ก็บอกแล้วไงว่าต้องขอบคุณที่เราลืมล็อคประตู  มานี่มา  พี่ขอกอดอีกที”

            ฉันโผเข้ากอดพี่ซีอีกครั้งด้วยน้ำตานองหน้า แม้กำลังสับสนทางความรู้สึกหลายๆอย่างแต่สิ่งหนึ่งที่ฉันสัมผัสได้คือความจริงใจจากพี่เขา  ก็รู้สึกแปลกๆที่เรายังนั่งกอดกันอยู่ตรงนี้ได้ทั้งที่ที่ผ่านมาฉันหนีเขามาตลอด  ความรู้สึกเดิมๆและภาพวันวานได้หวนกลับมาในความคิดมากมาย  ถ้าลบอคติในใจของฉันลงแล้วพี่ซีเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟ็คมาก  เขารักฉัน  เขาดีเกือบทุกอย่างยกเว้นเรื่องเดียวคือลอบมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นไม่เลือก  ถึงอย่างงั้นก็เถอะ  ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันยังอยากจะรักพี่เขาอยู่ดี  อย่างน้อยฉันก็ได้เรียนรู้ที่จะรักใครจากหัวใจจริงๆก็จากพี่ซี  ถึงได้รู้ไงว่ากับองศาสิ่งที่มันเกิดขึ้นมันคือความรักเช่นกัน 

            สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือพี่เขาที่กำลังลูบหัวของฉันอยู่นั้นช่างอบอุ่นคล้ายฝ่ามือองศาเลย  ฉันแยกสัมผัสพวกเขาไม่ค่อยออกเพราะไม่ว่าอยู่กับใครเขาก็ทำให้ฉันรักได้ทั้งนั้น  ตอนอยู่กับองศาก็นึกถึงพี่ซี  ตอนอยู่กับพี่ซีก็นึกถึงองศา  ฉันนี่มันเป็นผู้หญิงใจโลเลเกินไปแล้ว  ทีกับผู้ชายคนอื่นเขี่ยทิ้งง่ายเป็นว่าเล่นแต่พอเป็นองศากลับทำใจลำบาก  ต้องกลับมาพึ่งพารักเก่าให้เป็นภาระเขาอีก

            ค่ำคืนนี้นำพาความตื่นเต้นมาเยือนเราทั้งคู่  เรากลับมานอนที่นี่เหมือนเมื่อก่อนแต่ความรู้สึกที่ต่างออกไป 

            “เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำนะคะ  แอมป์จะหาชุดเปลี่ยนให้”

            “พี่มีชุดสำรองในรถ  เดี๋ยวพี่เดินไปเอา”

            “ไม่เป็นไรค่ะ  คือ..แอมป์ยังเก็บของพี่ไว้อยู่”

กึก

              เราต่างชะงักงันยืนมองหน้ากันโดยไม่มีใครปริปากพูดต่อ  พี่เขาคงไม่คิดว่าฉันจะเก็บข้าวของเขาไว้แต่ฉันก็เก็บและฉันไม่ควรบอกเขาสิ  มันจะทำให้เราอึดอัดรึเปล่านะ

            “พี่นึกว่าแอมป์เกลียดพี่จนทิ้งข้าวของพี่ไปแล้ว”

            “ของไม่ได้ผิดอะไรนี่คะคนต่างหากที่ผิด  อีกอย่างเก็บไว้ในห้องเฉยๆไม่เคยเปิดเข้าไปเลยด้วยซ้ำ  พี่คงไม่คิดว่าแอมป์กำลังทอดสะพานให้พี่อยู่ใช่ไหม?”

            “ใจเรามันอยู่ที่คนอื่นไปแล้วนี่  พี่จะคิดแบบนั้นทำไม”

            “แอมป์ก็กำลังเอาหัวใจแอมป์คืนมาจากเขาอยู่นี่ไงคะ  ไปค่ะ  ไปอาบน้ำ  เดี๋ยวจะเอาชุดนอนวางไว้บนโซฟานะคะส่วนแอมป์ขอตัวไปนอนก่อน  วันนี้ปวดหัวมากอยากพักผ่อน”

            “อยู่กับเราแล้วพี่มีความสุขจัง  มันสุขแบบไม่จำเป็นต้องทำเรื่องอย่างงั้นเลย  อยากจะลางานยาวๆแล้วมาอยู่กับเราจัง”


LOADING 30 %


            ไม่อยากพูดคุยอะไรกับพี่เขาต่อแล้ว  ยิ่งพูดยิ่งพาให้นึกถึงเรื่องอดีต  ฉันน่ะไม่ใจอ่อนกลับไปรักพี่เขาได้แบบเดิมหรอกแต่พี่ซีน่ะฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เขารักฉันแบบน้องสาวอย่างที่เขาบอกได้กี่เปอร์เซ็นต์

            ชุดนอนสีกรมท่าถูกวางเตรียมไว้บนโซฟาโดยฉันไม่ลืมที่จะชงชาคาโมมายล์ไว้ให้พี่เขาด้วย  เมื่อก่อนฉันเตรียมแบบนี้ให้ทุกวัน  ก่อนนอนก็ชงชาที่เขาชอบไว้ให้จิบเพราะคาโมมายล์มีส่วนช่วยในการผ่อนคลายกล้ามเนื้อทำให้นอนหลับสนิทมากขึ้น  อ่อ  อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือต้องจุดเทียนหอมกลิ่นลาเวนเดอร์ที่ช่วยให้หลับสบายอีกเช่นกัน 

            ฉันไม่ได้ทำแบบนี้มาเกือบปีแล้วสินะ...

ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก

            เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังระรัวซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่พี่ซีเปิดประตูห้องน้ำออกมาและได้ยินมันพอดี 

            “องศามาแน่ๆ”

            “เหรอ  พี่จัดการเอง  ต้องการให้มันเข้าใจว่าเรากลับมาคบกันใช่ไหม?”

            ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนที่พี่ซีจะเดินไปเปิดประตูห้องและฉันไม่รู้ว่าพวกเขายืนคุยอะไรกัน  พี่ซีอยู่ในสภาพผ้าเช็ดตัวพันเอวผืนเดียวแบบนั้นคงทำองศาคิดไปไกลได้ไม่น้อย 

            คนอย่างองศาไม่มีทางกลับไปง่ายๆแน่  เขาต้องเข้ามาในนี้

หนึ่ง..    สอง..     สาม..

เพียงแค่นับถึงสามภายในใจฉันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าทั้งสองคนย่างก้าวเข้ามา  และเพื่อให้ดูสมจริงมากขึ้นฉันจะเปลื้องชุดคลุมตัวนอกออกให้เหลือเพียงแต่ชุดนอนตัวบางแสนวาบหวิว

“นี่มันอะไรกัน เธอคงไม่กลับไปคบกับมันเพื่อประชดฉันหรอกใช่ไหม?”

ตึกตัก  ตึกตัก

            นั่นคือประโยคแรกที่องศาใช้ทักทายฉัน  ทว่าเพียงฉันเห็นเสี้ยวหน้าของเขามันกลับทำให้หัวใจเจ้ากรรมเต้นถี่รัวไม่ไว้หน้าฉันเอาซะเลย

            “แล้วทำไมฉันจะกลับไปคบกับพี่ซีไม่ได้?  นายมีปัญหาอะไรเหรอองศา”

            “ฉันไม่เชื่อ  เธอแค่จัดฉากหลอกฉันเท่านั้นแหละ  เธอไม่มีวันพาตัวเองไปเจอเจ็บปวดเดิมๆอีกหรอก  ถ้านี่มันเป็นแค่แผนที่จะทำให้ฉันเลิกยุ่งกับเธอขอบอกไว้ตรงนี้ว่ามันไม่สำเร็จเพราะไม่ว่าเธอจะทำยังไงฉันก็จะตามง้อเธอจนกว่าเราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม”

            ใช่  ฉันไม่มีวันพาตัวเองไปเจอกับความเจ็บปวดเดิมๆอีก  ซึ่งนั่นก็คือการกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับองศา

            “งั้นคำว่าเหมือนเดิมของนายกับฉันมันคงต่างกัน  เพราะสำหรับฉันคำว่ากลับไปเป็นเหมือนเดิมระหว่างฉันกับนายคือเราไม่รู้จักกัน  นายกลับไปหาคนของนาย  ฉันกลับมาหาคนของฉันมันไม่ถูกตรงไหน“

            “แต่เธอไม่ได้รักมัน  เธอรักฉัน”

            “ฉันเคยบอกนายแบบนั้นเหรอ  คนที่ฉันพร่ำบอกรักให้นายฟังคือพี่ซีต่างหาก”

            “แอมแปร์  อย่าทำแบบนี้  ฉันเจ็บ...”

            เขานั่นแหละอย่ามองฉันด้วยแววตาเจ็บปวดแบบนั้น  อย่าทำน้ำเสียงสั่นเครือแบบนั้นฉันไม่อยากเห็น  ไม่อยากได้ยิน!  เพราะฉันเองก็เจ็บไม่ต่างกันเลย

            เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่ฉันสบตาเขาน้ำในตาก็ทำงานได้ดีผิดปกติ  มันเอ่อล้นเตรียมพร้อมจะไหลรินลงมาได้ทุกเมื่อซึ่งเขาจะเห็นน้ำตาฉันไม่ได้  ฉันวาดแขนไปคล้องคอพี่ซีเข้าหาตัวเองแล้วประจบจูบพี่เขาต่อหน้าองศาซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับน้ำตาที่กำลังไหลลงมาเงียบๆ  จากมุมที่เขามองเห็นอาจเป็นการบดจูบที่ดูดดื่มแต่นอกจากพี่ซีแล้วใครจะรู้ว่าฉันไม่ได้มีความสุขกับจูบครั้งนี้เลย  มืออุ่นประคองใบหน้าของฉันและตอบสนองริมฝีปากกันอย่างออกรสออกชาติส่งผลให้มีเสียงที่เล็ดรอดออกไปบ้างตามจังหวะการจูบที่หนักหน่วง  นิ้วเรียวของพี่ซีแอบเกลี่ยน้ำตาให้ฉันอย่างรู้งาน

            “นายกลับไปได้แล้ว  สิ่งที่ฉันกำลังจะทำนายคงไม่อยากเห็นสักเท่าไหร่หรอกองศา”

            “เธอไม่มีวันยอมมีอะไรกับมันหรอก”

            “นายจะไปรู้อะไร”

            “ฉันร้อนใจอดทนรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ไม่ไหวเลยรีบมาหาเธอ อยากมาเคลียร์ให้รู้เรื่องไม่ได้อยากมายืนมองเธอจูบกับผู้ชายคนอื่น  เอาสิ  ถ้าอยากมีอะไรกันก็เชิญเลยฉันจะนั่งดูอยู่ตรงนี้”

            จะมีผู้ชายสักกี่คนที่จะรู้ว่าฉันไม่ได้ง่ายกับเรื่องอย่างว่าและผู้ชายทั้งสองคนนี้เขารู้จักฉันดีพอสมควร  องศาทิ้งตัวลงนั่งกอดอกมองมายังฉันด้วยแววตาแสนจะหงุดหงิด 

            “ฉันไม่อยากเจอหน้านายแล้ว  กลับไปซะ”  จะต้องให้ฉันเอ่ยปากไล่เขาเป็นครั้งที่เท่าไหร่กันเขาถึงจะยอมกลับไป  “เข้าห้องกันเถอะค่ะพี่ซี”  ฉันก้มเก็บเสื้อคลุมตัวนอกมาสวมและจูงมือพี่ซีเดินไปทางห้องนอน

            “หยุด!  ฉันไว้ใจเธอแต่ฉันไม่ไว้ใจมัน”

            ทุเรศที่สุด  เพียงแค่เขาพูดคำว่าหยุดสองขาก็พากันเชื่อฟังคำสั่งของเขาอย่างชะงักงัน  นี่ฉันหมดปัญญาจะไล่เขาแล้วนะ  อย่ามาทำให้ฉันปล่อยนายไปไม่ได้  อย่ารั้งตัวเองให้ต้องมาติดพันกับฉันเลยองศา  ฉันได้นายมาแบบผิดๆแค่นี้ฉันก็อายตัวเองจะแย่อยู่แล้ว 

            ถ้าจบกันด้วยดีไม่ได้  ก็ขอให้นายเกลียดฉันไปเลยได้ไหม?

[พี่ปล้ำฉันซะ] ฉันพูดเสียงแผ่วเบากับพี่ซีแบบที่เราจะได้ยินกันแค่สองคน


LOADING 60 %


            [ไม่  พี่ไม่ทำพี่เขาตอบกลับมาทันทีโดยไม่ประวิงเวลาคิด

            เปลือกตาปิดลงแน่น  กำลังข่มใจในสิ่งที่ฉันไม่อยากทำ  นี่ฉันต้องขืนใจผู้ชายอีกแล้วสินะ...

            ฉันลากพี่ซีเข้าไปในห้องนอนก่อนจะเหวี่ยงลงกับเตียงนอนรุนแรงและตามขึ้นไปคร่อมไว้ด้านบนไม่ให้พี่เขาลุกหนีฉันไปไหนได้  ประตูห้องนอนไม่ได้ปิดและฉันรู้ว่าองศากำลังตั้งใจมองกิจกรรมฉาวโฉ่ของฉันอยู่แน่นอน  แม้ไฟในห้องจะไม่ได้เปิดแต่แสงสว่างจากภายนอกหน้าต่างยังคงส่องเข้ามาให้ได้เห็นว่าอะไรเป็นอะไร

            สองมือจัดการกระชากผ้าเช็ดตัวของพี่ซีออกและปามันทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี  ร่างสูงรีบดึงฉันเข้าไปกอดโดยพร่ำบอกข้างหูฉันเบาๆว่าอย่าทำแบบนี้  ทว่าเสียงของเขามันเบาเกินกว่าจิตสำนึกด้านดีจะได้ยิน  ฉันทรงตัวลุกขึ้นนั่งและถอดชุดนอนตัวบางออกจากด้านบน  ไม่รู้อะไรดลใจทำให้ฉันต้องหันไปมององศาอีกครั้ง  เขายังคงนั่งกอดอกมองฉันท่าเดิมไม่ไหวติง  แววตาเขาที่จ้องมองมายังฉันช่างเจ็บปวด

            ฮึก  ฉันร้องไห้อีกแล้ว  พอเป็นองศาทำไมน้ำตาฉันถึงไหลออกมาง่ายดายขนาดนี้

            ขอโทษนะองศา  ฉันขอโทษ  แต่นายจะเจ็บปวดกับฉันเป็นครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ

            ฉันโน้มหน้าลงไปจูบกับพี่ซีทันทีหลังจากที่หันไปสบตากับองศา  เขาต้องเห็นเราชัดเจนแน่แม้จะอยู่ท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนก็ตาม

            “แอมป์  คิดจะทำอะไร”  ปากหยักเบือนหน้าหนีและเอ่ยถามฉันกลับ

            “จะจบทุกอย่างไงคะ”  ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตาและกำลังจะประกบจูบต่อทว่ามือใหญ่ของพี่เขากลับจับไว้ที่หัวไหล่ฉันแน่น

            “อย่าให้พี่เป็นคนเลวไปกว่านี้  เรื่องที่พี่ทำผิดกับเราไปพี่ยังหาวิธีลบล้างมันไม่ได้เลย  ถ้ารักมันขนาดนั้นก็กลับไปหามันเถอะ  มันรอแอมป์อยู่นะ  ไม่จำเป็นต้องปล่อยมันไปนี่ในเมื่อผู้หญิงของมันรักมันน้อยกว่าแอมป์ด้วยซ้ำ  จะปล่อยให้มันกลับไปโดยหลอกเหรอ?”

            ไม่สน  ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น  สติฉันมันหลุดลอยไปตั้งแต่มีอะไรกับเขาเมื่อคืนแล้ว  อยากได้เขามาเป็นของตัวเองจนตัวสั่นถึงขั้นเสนอเซ็กส์เพื่อแลกกับรัก  เพื่อให้เขาเลิกกับแฟนเขา  แค่นี้ฉันเลวมากพอแล้ว!  คุณค่าในตัวฉันมันหายไปไหนหมด  ฉันทำถึงขนาดนี้ยังจะให้ฉันมีหน้าที่ไหนกลับไปเป็นเหมือนเดิมและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเหรอ  ฉันทำไม่ได้!! 

ฮึก...เสียงสะอื้นที่ฉันกลั้นไม่ให้มันเปล่งออกไปแต่มันกลับสะท้อนดังกังวานในหัวใจชัดเจน

ยิ่งพี่ซีพยายามจะพูดห้ามอะไรก็แล้วแต่ฉันยิ่งบดจูบเพื่อไม่ให้เขามีโอกาสได้พูดมันอีก  แท่งแห่งความเป็นชายของเขาที่สัมผัสเข้ากับหน้าขาของฉันบ่งบอกว่าเขาก็พร้อมแล้วเช่นกัน

ก็ยังดีที่เป็นพี่ซีไม่ใช่เหรอ  ยังดีกว่าฉันพาผู้ชายคนอื่นมาประชดเขานี่...

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอดและหยัดตัวลุกขึ้นนั่งในตำแหน่งที่วาบหวิวพอเหมาะพอเจาะต่อกิจกรรมที่ฉันกำลังจะเริ่มทำมัน  มือสั่นเอื้อมไปจับส่วนนั้นของพี่เขาจ่อเข้าที่ปากทางโดยพี่ซีพยายามดึงตัวฉันให้ล้มลงไปไม่ยอมให้มันเข้าไปได้

พรึ่บ

            ไฟในห้องถูกเปิดออกพร้อมการปรากฎตัวขององศาภายในห้องนอนนี้  เขาผลักฉันให้ล้มลงนอนบนเตียงและดึงผ้านวมมาคลุมร่างของฉันไว้

            “นี่เหรอ  สภาพคนที่กำลังจะมีอะไรกันด้วยความรัก?  มานั่งร้องไห้เสียใจแบบนี้เหรอ?”

            “ฉันแค่ดีใจที่ได้กลับมาคืนดีกับพี่ซี”

            “สายตาเธอมันปิดไม่มิดหรอกนะ  ฉันจะให้เวลาเธอตั้งสตินะแอมแปร์และวันนี้เธอทำฉันเจ็บมาก”

            “ฉันมันเป็นผู้หญิงง่าย  สกปรก  รู้แล้วก็เลิกมายุ่งกับฉันสักทีสิ  ต่อให้นายมาทำดีกับฉันแค่ไหนฉันก็รักนายไม่ได้หรอกเพราะฉันไม่เคยคิดอะไรกับนายเลย  ไม่เคยเลย!!  ฮึก”

            เป็นอีกครั้งที่ฉันต้องพูดไม่ดีกับเขา  ต้องโกหกเขาและหัวใจตัวเองว่าฉันไม่ได้คิดอะไร

            “ฉันจะมองเธอดีหรือเลวเธอไม่ต้องมาคิดแทนฉันหรอก  แค่พูดให้ตรงกับใจมันยากมากนักเหรอวะ!!

            “ออกไป!!!  ออกไปให้หมดทุกคนเลย!!  ฮึก”

            องศาหันหลังเดินออกไปทันทีโดยไม่หันมามองฉันอีก  ส่วนพี่ซีไม่ยอมไปไหน  เขาลุกออกไปใส่เสื้อผ้าแล้วมานั่งปลอบฉันที่ร้องไห้โฮไม่ยอมหยุด  ฉันเสียใจที่สุดตรงไหนรู้ไหม?  ตรงที่ฉันกำลังจะลดคุณค่าตัวเองลงอีกครั้งหากเมื่อกี้พลาดพลั้งมีอะไรกับพี่ซีขึ้นมาจริงๆ  แอมแปร์คนที่มีสติ  เก่ง  หยิ่งยโสและรักตัวเองที่สุดมันหายไปไหนแล้วล่ะ  ทำไมฉันถึงได้ทำตัวต่ำแบบนี้

            “พี่จะนอนที่โซฟานะ  เลิกงอแงแล้วนอนเถอะ  มีเวลาอีกเยอะแยะที่จะหาทางออก”

            “ในสายตาเขา  ตอนนี้แอมป์เลวมากใช่ไหมคะ”

            “ต้องการให้มันเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?”

            พี่ซีพูดทิ้งท้ายและเดินออกจากห้องไปทิ้งให้ฉันนอนนิ่งอยู่กับความผิดที่ตัวเองได้ก่อเอาไว้หลายอย่างเหลือเกิน  ฉันคิดถูกไหมนะที่ทำแบบนี้  การไม่มีองศามันดีแล้วเหรอ?

END  TALK


LOADING 80 %


ONGZA  TALK

            ผมไม่รู้หรอกนะว่าเธอคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่  แต่ที่มั่นใจเลยก็คือสิ่งที่เธอกำลังทำมันไม่ใช่เรื่องจริงอะไรทั้งนั้น  เธอกำลังฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำเพื่อให้ผมเลิกยุ่งซึ่งผมไม่เข้าใจเหตุผลว่าทำไมเธอถึงได้อยากขับไสไล่ส่งผมนัก  เรื่องมันบานปลายเกินกว่าจะเชื่อมโยงว่าต้นเหตุคือการที่เรามีอะไรกันแค่อย่างเดียว  คล้ายว่ายังคงมีเรื่องอื่นเป็นส่วนประกอบแต่ผมไม่รู้ว่าเรื่องอะไร  ไม่รู้เธอคิดอะไรของเธอ

            วิธีที่จะทำผมเจ็บปวดน่ะเป็นอะไรที่ตื้นมาก  ผมไม่ล้มเลิกกับอะไรง่ายๆหรอกจนกว่าผมจะรู้ถึงเหตุผลที่แท้จริง  แต่เรื่องที่เธอจะมีอะไรกับแฟนเก่าต่อหน้าผมน่ะผมเจ็บมากนะ  ผมโกรธจนตัวสั่นไปหมดอย่างที่ไม่เคยโกรธใครมากมายได้เท่านี้มาก่อน  แค่ไม่ชอบในสิ่งที่เธอทำแต่ผมไม่ได้โกรธเธอนะ  โกรธความคิดของเธอมากกว่า

            วันนี้กลับมาบ้านด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่เหมือนมีอะไรค้างคาใจจนต้องหาที่ระบายนั่นคือเหล้า  หากเมาก็คงจะลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้บ้าง  แม้จะชั่วขณะก็ยังดี  เพราะตอนนี้ความคิดตีกันวุ่นวาย  ปวดหัวจนแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว

            “พี่เป็นอะไรรึเปล่า  สีหน้าไม่ค่อยดีเลย”

            “ฟ้า  ขึ้นไปนอนแล้วอย่าลงมาอีก”

            ตอบกลับอิงฟ้าไปเสียงดุและยัยตัวแสบก็ยอมเดินขึ้นไปโดยไม่ถามอะไรให้ขัดใจ  ผมไม่อยากให้น้องสาวมาเห็นสภาพผมตอนอ่อนแอและเมามายนักหรอก  ปกติผมไม่ค่อยดื่มเหล้าคนเดียวแต่จะออกไปดื่มตามสถานบันเทิงและหาสาวๆมานอนกกแต่วันนี้ผมอยากอยู่กับตัวเองเงียบๆมากกว่า

            [ถ้ามึงเอาแอมป์กลับไปไม่ได้  กูจะเอาของกูคืน]

            ไอ้แฟนเก่านั่นมันบอกกับผมแบบนี้ขณะที่เปิดประตูห้องของเธอ  ไม่รู้หรอกนะว่าพากันเข้าห้องมาได้ยังไง  ที่ผมสนใจมากกว่าเรื่องสองคนนั้นคือผมจะทำยังไงให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม  วันเวลาที่ผ่านมามันโคตรดีจนผมทิ้งมันไม่ได้  ใจผมมันอยากอยู่กับเธอต่อ  ในเมื่อเจอคนที่รู้สึกใช่แล้วทำไมผมต้องยอมแพ้เพียงเพราะเธอไล่ผมล่ะจริงไหม?  แต่ก็นะ  ผมไม่รู้ว่าเธอจะหาแผนการอะไรมาบั่นทอนใจผมอีก

            ฉันไม่เคยรักนาย  ไม่เคยคิดอะไรกับนายเลย

            ฉันมันง่าย  สกปรก  รู้แล้วก็เลิกยุ่งกับฉันซะสิ

            เสียงเล็กของเธอยังคงดังก้องอยู่ในหัวกับคำพูดเหล่านั้นที่ผมรู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่จริง  เธอน่ะรักผม  ผมไม่ได้หลงตัวเองแต่ผมไม่ใช่เด็กเล็กที่จะมองอะไรไม่ออก  ผมอายุจะสามสิบอยู่แล้ว  ผ่านอะไรมามากมาย  ถึงได้มั่นใจอีกข้อนึงไงว่าเธอไม่ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่ผู้หญิงง่ายที่สามารถนอนกับใครไปทั่ว  ตั้งแต่เธอมีผมเธอก็ไม่ได้นัดเจอกับผู้ชายที่ไหนเลยนั่นก็พิสูจน์ได้แล้วว่าผมสามารถแทนที่ไอ้พวกผู้ชายในสต็อคของเธอได้  เพราะเธอไม่ได้รู้สึกขาดไงไอ้พวกนั้นจึงไม่จำเป็นในเมื่อผมเติมเต็มให้เธอได้ทุกอย่าง

            อ่า  ยังไงผมก็เจ็บอยู่ดีแฮะ  เจ็บแบบพูดไม่ออก  หาทางออกก็ไม่เจอ...

            นอกจากต้องง้อ  ต้องพยายามปรับความเข้าใจกัน  จูนความคิดของเธอใหม่  ความสัมพันธ์ที่มันไม่ชัดเจนนี่ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคนถึงไม่ชอบ  ทำไมผู้หญิงมากมายถึงต้องการมันนักหนา  เพิ่งรู้เมื่อได้ประสบกับตัวเองว่าความชัดเจนเป็นเรื่องสำคัญ  ผมกับเธอเราชัดเจนแค่การกระทำที่แสดงออกถึงความรู้สึกภายในใจแต่ไม่ชัดเจนเรื่องสถานะ  ไม่ได้จำกัดความว่าคบกันหรือเป็นแฟนกัน  มันกำลังอยู่ในช่วงเวลาลองใจอย่างที่เธอต้องการ เพราะแบบนี้ไงเธอถึงพูดให้เราจบกันง่ายดายโดยไม่นึกถึงใจผมเลยว่าผมจะรู้สึกยังไง  เจ็บแค่ไหน  หากเธอเห็นว่าผมเจ็บแล้วยังไม่ยอมหยุดทำร้ายหัวใจผม  เธอมันก็ไร้หัวใจเกินคนแล้ว

            ความรักของผม  ความดีของผม  มันไม่ช่วยเยียวยาเธอเลยเหรอ  นี่คือผลลัพธ์ของสิ่งที่ผมทำงั้นสิ?  เธอกะจะมาปั่นหัวผมเล่นแล้วดันตกหลุมรักผมซะเอง  แล้วผมก็ดันถอยออกมาจากเธอไม่ได้แล้ว  ระหว่างคนที่ตกหลุมพลางของตัวเองอย่างเธอกับคนที่เสี่ยงเอาหัวใจตัวเองเข้าแลกอย่างผม  ใครโง่กว่ากันนะ?


UPLOAD 100%

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1คอมเมนท์  1กำลังใจนะคะ


ติดตามนักเขียนจิ้มเบย

v

OLIVIA

                                  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #122 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 14:52
    ก็ทั้งคู่นั้นแหละ กลับมาเป็นเหมือนเดินกันไว้ๆนะ^^
    #122
    0
  2. #118 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 14:57
    จึกๆๆๆ
    #118
    0
  3. #117 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 14:02
    กลับมาอยู่ในสถานะเดิมทีเถอะ..ไม่รู้จะสงสารฝ่ายไหนแล้วเนี้ย
    #117
    0
  4. #116 kgfsr254 (@kgfsr254) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 09:04
    จะสงสารใครดี
    #116
    0
  5. #115 ying5926 (@ying5926) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 21:14
    ทำตามที่หัวใจเรียกร้องเถิดด
    #115
    0
  6. #114 aisss2 (@Aisss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 06:25
    แอมป์อย่าเรืริงมากจิแต่ทำตามใจตัวเองไม่ยากหรอก สงสารองศาอ่ะ
    #114
    0
  7. #113 ป่าสีน้ำเงิน (@kamontip-123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 01:47
    ทำตามหัวใจตัวเองเถอะ อย่าปล่อยให้ตัวเองเจ็บแบบนี้เลย 
    #113
    0
  8. #112 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 21:16
    ดื้อไปก็มีแต่เจ็บทั้งคู่
    #112
    0
  9. #111 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:11
    เฮ้ยยยยมันจะเลยเถิดไปกันใหญ่แล้ว
    #111
    0
  10. #110 การดา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 00:06
    บ้าคิดไรนิ/ประชดแบบนี้อะนะ
    #110
    0
  11. #109 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:03
    เอางี้เลยหรอแอมเปย์สงสารองศา..
    แต่ก็แอบเชียร์พี่ซีอยู่นะ
    #109
    0
  12. #108 kanyapakmint009 (@kanyapakmint009) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:25
    แอมแปร์อย่าทรมานองศาและตัวเองเลยพอแล้วววว
    #108
    0
  13. #107 ying5926 (@ying5926) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 20:58
    ทำตามหัวใจตัวเองบ้างก็ได้นะแอมป์ หื้อๆๆจะร้องง
    #107
    0
  14. #106 Pimchalitaa (@Pimchalitaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 20:43
    สงสารองศาา
    #106
    0
  15. #105 super_fah (@super_fah) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 19:06
    ฉงฉานนนนนนนองศาาง่าา
    #105
    0
  16. #104 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 00:42
    มีมุมน่ารักๆแบบนี้ด้วยพี่ซี
    #104
    0
  17. #103 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 00:39
    งื้ออออ พี่ซี~~~
    #103
    0
  18. #101 ying5926 (@ying5926) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 22:26
    ใจอ่อนหน่อยก็ได้นะแอมป์
    #101
    0