PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 13 : HUNTED : STEP 12 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    13 ต.ค. 60


CHAPTER 12

วันรุ่งขึ้น

            ผมตื่นขึ้นมาพบกับร่างหญิงสาวใส่ชุดคลุมอาบน้ำยืนอยู่นอกระเบียงด้วยอาการเหม่อลอย  ความรู้สึกแปลกใหม่ในวันนี้คือผมตื่นเต้นเพราะไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร  เธอจะจำเรื่องเมื่อคืนได้ไหม?  จะเกลียดผมไหม?  เธอไม่ใช่เด็กสาวใสซื่อที่จะไม่รู้ว่าเมื่อคืนเรามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันจริง  การตื่นนอนมาโดยร่างกายเปล่าเปลือยทั้งคู่คงทำให้เธอหัวเสียพอสมควรสินะ  ได้แต่ภาวนาภายในใจขอให้ทุกอย่างมันเป็นไปในทิศทางที่ดีในเมื่อผมไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นแต่เธอไม่ยั้งใจและไร้สติที่จะทำมันเอง

ครืดดด

            ประตูกระจกที่ระเบียงถูกเลื่อนให้เปิดออกโดยฝีมือของผมเอง  และยิ่งผมเดินเข้ามาใกล้เธอเท่าไหร่หัวใจยิ่งสั่นระริกมากเท่านั้น

            “เธอตื่นไวจัง”

            “....”

            เงียบ... ไม่มีการตอบกลับอะไรมาเลยจนผมร้อนใจหาเรื่องชวนคุยต่อ

            “เข้ามาข้างในเถอะ  ข้างนอกร้อนจะตาย”

            “....”

            เธอหันมามองหน้าผมก่อนจะลดสายตาลงมามองผ้าขนหนูผืนเดียวที่ผมพันกายเอาไว้  ให้ตายสิทำไมผมใจคอไม่ดีเลยวะ 

            “เธอเป็นอะไรรึเปล่า?”

            “อย่ามายุ่งกับฉัน”

            น้ำเสียงดุดันแบบนี้ทำให้รู้ว่าเรากำลังอยู่ในสถานการณ์ไม่ปกติ  ร่างเล็กเดินผ่านตัวผมเข้ามาในห้องและจัดการเปลื้องชุดคลุมอาบน้ำออกท่ามกลางสายตาของผมโดยไม่อาย  แอมแปร์เดินไปที่กองชุดเจ้าสาวบนพื้นและจัดการแต่งตัวเงียบๆไม่พูดอะไรกับผมสักคำ

            “เธอเป็นอะไรบอกฉันสิ  สงสัยตรงไหน  ไม่พอใจอะไรเธอบอกมาได้เลยฉันอยากอธิบาย”

            “สุดท้ายฉันก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับนาย  นายทำกับฉันเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆของนาย  ก็คิดไว้ไม่มีผิดว่าผู้ชายทุกคนมันก็หวังแต่กับเรื่องแค่นี้  เหอะ  เมื่อก่อนฉันเคยยกเว้นนายไว้คนหนึ่งแต่วันนี้คงไม่แล้วล่ะ  นายมันก็เลวเหมือนผู้ชายคนอื่น”

            เธอพูดประโยคยาวยืดพร้อมกับแต่งตัวของตัวเองไปด้วย  ผมรู้ว่าเธอโกรธ  เธอโมโห  แต่จะมาวัดค่าตัวผมเหมือนผู้ชายคนอื่นมันก็ไม่ถูก  ผู้ชายคนอื่นมันไม่ยั้งใจกับเรื่องอย่างว่าได้เท่าผมหรอก  ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นมันจะยอมหยุดเรื่องเมื่อคืนลงแค่นั้นไหม  ขอถาม!!

            “เธอเมามากนะแอมแปร์  เธอโดนไอ้พวกเวรนั่นวางยาปลุกเซ็กส์  ฉันห้ามเธอแล้วเธอก็ไม่ยอม  ฉันไม่ได้อยากทำและฉันยังจำสัญญาของเราได้เสมอ”

            “จะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจงั้นสิ”

            “ไม่ใช่แบบนั้น!  ฉันไม่ได้จะโทษอะไรเธอและไม่ได้จะไม่ยอมรับว่ามันเกิดขึ้นจริง  แค่อยากให้เธอเข้าใจว่ามันคือเรื่องที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น  เราไม่มีใครยินดีเลย”

            “แล้วยังไง  นายจะให้ปล่อยผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอองศา  นายไม่ได้เสียหายนี่!!

            “เธอช่วยเข้าใจสิ่งที่ฉันจะบอกหน่อยได้ไหม  ฉันไม่อยากเสียเธอไปนะเว้ย!!!!

            ผม...ตะคอกใส่เธอเสียงดังมาก  มากจนเธอยืนนิ่งไปเลยและผมก็ตกใจตัวเองเหมือนกันที่ขึ้นเสียงแบบนั้นใส่เธอ

            “....”

            “แอมแปร์ฉันขอโทษ  ฉันไม่ได้ตั้งใจขึ้นเสียงใส่เธอนะ”

            “เมื่อกี้นายพูดเรื่องสัญญาของเรา  ถ้านายนึกถึงมันจริงเราคงไม่มีอะไรกันหรอก”

            “เมื่อคืนเธอยังอ้อน  ยังขอให้ฉันรักเธอ”

            “หยุดพูด!

            เธอยกมือขึ้นปิดหูอย่างไม่อยากจะรับฟังสิ่งที่ผมกำลังพูดถึง

            “เธอบอกให้ฉันเลิกกับอันนาและมารักเธอ  จำไม่ได้เหรอ?  เรารักกันแล้วด้วยซ้ำแอมแปร์เธอยอมรับเถอะ”

            “ไม่!  ฉันก็แค่เมา  คนเมามันก็พูดอะไรก็ได้นายยังจะเชื่อฉันอีกเหรอ  ในเมื่อนายได้สิ่งที่นายต้องการไปแล้วก็ต่างคนต่างอยู่ได้ไหม  อย่ามายุ่งกับฉันอีก”

            ผมยืนนิ่งงันด้วยความมึนงง  ได้ยินใช่ไหมว่าเธอไล่ผม  เธอกำลังจะบอกให้เราจบลงแค่นี้แล้วที่ผ่านมาล่ะ? ที่ผ่านมามันดีมากจนผมไม่คิดว่าจะต้องจบความสัมพันธ์ของเราเร็วขนาดนี้

            “อย่าบอกให้ฉันเลิกยุ่งกับเธอ  ฉันทำไม่ได้หรอก  ต่อให้เธอผ่านอะไรมาฉันก็รับได้หมด  เรากำลังจะไปได้ดีนะแอมแปร์เธออย่าตัดสินใจไวแบบนี้สิ”

            “ฉันมั่วผู้ชายไปทั่วนายก็เห็น  ฉันมันผู้หญิงสกปรก  อย่ามายุ่งกับฉันเลย  นายมันก็แค่ผู้ชายในสต็อกของฉันคนหนึ่งเท่านั้นแหละองศา”

            “ฉันไม่สนใจหรอกว่าเธอจะผ่านอะไรมา  ขอแค่เธอหยุดอยู่ที่ฉันก็พอ  เธอบอกฉันมาสิว่าเธอไม่ได้คิดอะไรกับฉันเลย?”

            “ใช่  ฉันไม่ได้คิดอะไรกับนาย”

            "ถ้าเธอไม่ได้คิดอะไรกับฉัน เธอจะยอมนอนกับฉันทำไม?"

"ฉันต้องคิดอะไรกับผู้ชายทุกคนเลยรึไง ก็เล่นๆน่ะองศา"

การโดนปฏิเสธจากเธอครั้งนี้มันเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงตรงหน้า เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังจะบอก  เธอเอาแต่ขับไสไล่ส่งผมและเอาแต่พูดให้เราจบกันทั้งที่ผมไม่อยากจะจบลงแบบนี้  ผมยังอยากไปต่อกับเธอได้อีกไกลๆ


LOADING 25 %


"ทำไมเธอต้องปฏิเสธฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันรักเธอน้อยไปเหรอแอมแปร์"

"นายยังเชื่อในความรักอีกเหรอ ฉันหมดศรัทธากับมันไปนานแล้วล่ะ"

"ฉันจะทำให้เธอรักฉันให้ได้เลยคอยดู"

"เลิกโง่แล้วกลับไปใช้ชีวิตของตัวเองซะ  อย่ามายุ่งกับผู้หญิงอย่างฉันอีก"

            แอมแปร์ใส่รองเท้าและเดินออกจากห้องไปโดยทิ้งคำร่ำลาของเราไว้แค่นั้น  ไม่สิ  มันจะจบลงแบบนี้ไม่ได้ผมไม่ยอม  ตอนนี้อารมณ์ของเธอคงไม่ปกติเลยทำให้เรื่องราวทะเลาะกันบานปลายแบบนี้  ถ้างั้นผมให้เธออยู่กับตัวเองสักวันเผื่ออะไรจะดีขึ้นและเรามาปรับความเข้าใจกันมันยังไม่สาย  ผมเชื่อว่าเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างจากผมหรอก  เธอไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้...มั้ง

            ผู้หญิงที่ไม่เคยงี่เง่า  ทำไมวันนี้งี่เง่าจังวะ...

            เธอสรรหาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาพูดปนกันมั่วซั่วไปหมด  ผมไม่สนใจหรอกว่าเธอจะคิดยังไง  จะคิดว่าผมเห็นเธอเป็นของเล่นที่ได้สิ่งที่ต้องการแล้วผมจะทิ้งเธอเลยชิ่งทิ้งผมก่อนเหรอ  เหอะ  เธอคิดผิด  สิ่งที่ผมต้องการจากเธอมันไม่ใช่แค่ร่างกายแต่คือหัวใจของเธอต่างหาก  ต้องการครอบครองหัวใจดวงนั้นซึ่งผมเองก็พยายามทำมาตลอดและมันกำลังไปได้ดีจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์บ้านี่ขึ้นมาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด

            ไอ้เซ็กส์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ  เธอทำของเธออยู่คนเดียวแล้วจะพาลโกรธอะไรผมวะ  งง  นี่ผมยังจำภาพทุกอย่างได้นะ  ที่เธออ้อนวอนขอให้ผมรักเธอเมื่อคืน  สายตาที่เธอมองผมเธอจริงจัง  ตอนนั้นผมใจเต้นแทบตายกับคำหวานเหล่านั้นแต่พอตื่นมาอีกวันทุกอย่างจบลงด้วยคำที่ว่าเธอบอกว่าเธอเมา  ไม่รู้ว่าพูดหรือทำอะไรไปและให้ผมอย่าถือสา  บ้าเหรอ  ก็ผมรู้สึกกับเธอไปแล้วนี่

            ทำไมผมต้องโดนข่มขืนและโดนทิ้งแบบนี้ด้วยวะ...

END  TALK

 

AMPARE  TALK

            ฉันทำอะไรลงไป...

            เมื่อกลับมาถึงห้องฉันก็เอาแต่นั่งนิ่งบนโซฟา  คิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วยอาการใจสั่นแปลกๆ

แหมะ

            น้ำตาที่ฉันกลั้นมาตั้งแต่อยู่ต่อหน้าเขามันไหลหยดกระทบหน้าตัก  ตอกย้ำให้ฉันรู้ว่าหัวใจของฉันกำลังอ่อนแอแค่ไหน  กับผู้ชายที่ฉันเอาแต่บอกว่าไม่ได้คิดอะไรแต่ตอนนี้ฉันกำลังเสียน้ำตาให้เขา

            “ฮึก  ฮือออ”

            ฉันเกลียดตัวเองมากจนไม่รู้จะสู้หน้าองศายังไงแล้ว  เมื่อคืนฉันเอาเซ็กส์แลกรักกับเขา  ฉันพูดกับเขาอ้อนวอนให้เขารักฉัน  ให้เขาเลิกกับอันนา  อ่อ  มีความจริงอีกอย่างคือฉันไม่ได้โดนวางยาปลุกเซ็กส์อะไรนั่นหรอก  เรื่องเมาน่ะฉันเมามากจริงแต่ตอนทำฉันยังมีสติอยู่บ้าง  ฉัน...ตั้งใจทำทุกอย่างด้วยตัวฉันเองไม่ใช่ฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์ที่ฉันกล่าวอ้างกับเขา

            ฉันกำลังลดคุณค่าตัวเองลงโดยการมีเซ็กส์แลกรักกับเขา...

            แบบนี้ตัวฉันมันจะต่างอะไรกับผู้หญิงพวกนั้นที่พี่ซีสามารถซื้อหล่อนได้ด้วยเงิน  ซื้อมาเป็นคู่นอน  การมีเซ็กส์กับใครง่ายดายมันเป็นสิ่งที่ฉันเกลียดนักเกลียดหนาแต่ฉันก็ทำมันซะเอง  แค่ต้องการให้เขาเลิกกับอันนา  ต้องการชัยชนะนี่ฉันต้องทำอะไรขนาดนี้เลยเหรอ  ฉันอายและรังเกียจตัวเองจนไม่มีหน้ากลับไปหาเขาได้อีก  ฉันมันใจง่าย  สกปรก  ปากไม่ตรงกับใจสักอย่าง  ทั้งที่ต้องการเขาแทบตายแต่ปากมันเอาแต่ขับไสไล่ส่งเขาให้ไปไกลๆ  ต้องหาเรื่องทะเลาะและหนีออกมาเพราะไม่กล้าสู้หน้าเขา  ไม่กล้าบอกว่าคนที่ต้องการเขาไม่ใช่ยาปลุกเซ็กส์แต่เป็นฉันเอง  ฉันยอมรับตัวเองไม่ได้ที่ต้องทำตัวแบบนั้น  ยอมแก้ผ้ามีอะไรกับเขาทั้งที่เขาไม่เต็มใจ 

            องศาเป็นคนดีมากนะ  เขาชอบฉันจริงๆ  เขาพูดถึงสัญญาขึ้นมาทั้งที่ตัวฉันไม่ได้นึกถึงข้อนี้เลยด้วยซ้ำ  รู้แค่ว่าฉันอยากได้และฉันต้องได้เขา  องศาต้องเป็นของฉันคนเดียว  ตอนนั้นคิดแค่นี้จริงๆ  ถึงขนาดที่เขาผลักหรือยื้อฉันให้หยุดยังไงฉันก็ไม่ยอม  ยังคงดั้นด้นจะมีเซ็กส์กับเขาให้ได้  ฉันทำตัวน่ารังเกียจชะมัด

            ที่ฉันมานั่งเสียใจอยู่แบบนี้เพราะฉันรักเขาไปแล้วอย่างงั้นใช่ไหม...

            ฉันกำลังเสียใจที่ตัวฉันปล่อยเขาไปเองกับมือ  บอกกับเขาว่าให้เราต่างคนต่างอยู่ทั้งที่ก็ต้องการให้เขาอยู่ข้างฉันเหมือนเดิม  สิ่งที่ฉันทำลงไปมันไม่คู่ควรกับเขาเลย  องศาอยากได้หัวใจฉันเขายังพยายามทำทุกอย่าง  ดูแลเอาใจใส่ฉันสารพัดเพื่อให้ฉันใจอ่อน  แต่ฉันอยากได้หัวใจของเขาโดยการแก้ผ้ามีเซ็กส์กับเขา  มันต่างกันจนฉันรับไม่ได้

            น้ำตาที่ไหลรินไม่ยอมหยุดสักทีมันทำให้ฉันรู้ว่าฉันรู้สึกกับเขามากแค่ไหน  ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่เพียงแค่คิดว่าจะไม่มีเขาแล้วฉันกลับร้องไห้เสียใจมากกว่าตอนเลิกกับพี่ซีด้วยซ้ำ


LOADING 50 %


            ไม่เอาแล้ว  ต่อให้ฉันต้องเจ็บฉันก็ไม่อยากให้เขามาจมปลักกับผู้หญิงอย่างฉันอีก  ฉันจะปล่อยเขาไปจริงๆแล้วล่ะ  องศาดีเกินกว่าฉันจะเอื้อม  ที่ฉันต้องการจะชนะอันนามันเป็นข้ออ้างที่ตัวฉันเองจะได้ใกล้ชิดเขารึเปล่านะ  ฉันอยากชนะเด็กนั่นหรืออยากชนะใจเขากันแน่  ที่จริง...ฉันมันก็แค่ผู้หญิงขี้อิจฉาความรักของคนอื่น  เห็นผู้ชายคนไหนดีฉันก็อยากได้แต่มันไม่เคยมีใครทำให้ใจฉันเอนอ่อนได้เท่าองศาฉันจึงเลือกเขา

            เลวเนอะ  ไม่สนว่าเขาจะเป็นคนรักของใครถึงต้องแย่งเขามาแล้วสุดท้ายก็เจ็บเอง

            หึ  ฉันนี่มันทั้งโง่ทั้งเลวเลย...

            สายตาเหลือบไปเห็นขวดน้ำหอมที่ฉันตั้งใจทำมันเพื่อเขาก็ยิ่งใจหาย  ที่เขาจะไม่อยู่ใช้มันอีกแล้ว  กลิ่นที่เขาชอบ  ดีไซน์ที่เขาชอบ  ที่จริงแพลนงานมันมีกำหนดไว้อยู่แล้วว่าจะทำน้ำหอมสำหรับผู้ชายแต่ฉันเลือกองศาให้เป็นต้นแบบ  มันเลยออกมาเป็นของสำหรับเขาคนเดียวไง  ฉันทั้งตื่นเต้นและดีใจที่ได้ทำให้เขา  เชื่อไหมว่าคบกับพี่ซีมาตั้งนานฉันไม่เคยมานั่งคิดค้นผลิตภัณฑ์อะไรให้เขาแบบนี้เลย 

            ต่อไปองศาจะมาหาฉันอีกไหมนะ  แล้วฉันจะทำยังไงเพื่อไม่ให้เขายุ่งกับฉันอีก  ฉันอยากหยุดแล้ว  ไม่เอาแล้ว  ฉันไม่สนใจเรื่องจะชนะหรือแพ้ยัยอันนาอีกเพราะคำตอบคือฉันแพ้ใจตัวเอง  ส่วนองศาจะกลับไปหาอันนาไหมอันนี้ก็แล้วแต่เขา 

แกร๊ก

            เสียงประตูห้องถูกเปิดออกทำให้ฉันสะดุ้งตัวโยน  ไม่ทันที่จะลุกไปดูว่าใครมาก็ปรากฎร่างของใครบางคนเสียก่อน  ใครบางคนที่ทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ

            “พี่ซี...”

            เขามาเห็นฉันในสภาพร้องไห้ในชุดเจ้าสาวแบบนี้เขาจะคิดยังไง  ฉันไม่ได้เสียใจที่เขาไม่แต่งงานกับฉันหรอกนะ  ที่เสียใจน่ะเพราะฉันกำลังจะเสียผู้ชายอีกคนไปต่างหาก

            “ลืมล็อคประตูเหรอคะ?  ปกติเราไม่ใช่คนลืมอะไรแบบนี้นี่”

            นั่นสิ  ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองล็อคประตูหรือยัง  ตอนมาถึงรู้แค่ว่าสติมันล่องลอยอยากมานั่งคิดอะไรคนเดียวเงียบๆ

            “มาทำไมคะ  กลับไป”

            “พี่ซื้อกระเป๋ามาให้น่ะเพิ่งกลับจากต่างประเทศมา  จำได้ว่าแอมป์ชอบยี่ห้อนี้มาก  นานๆจะออกคอลเล็คชั่นใหม่ทีพี่เลยซื้อมาให้”

            “พี่ซี  ตอนนี้แอมป์เหนื่อยมาก  ไม่อยากมาพูดอะไรทั้งนั้น  พี่กลับไปเถอะค่ะ”

            สภาพฉันตอนนี้มันพร้อมรับแขกเหรอ  ทำไมพี่เขายังไม่กลับไปสักที  ยืนจ้องหน้าฉันแบบนี้ทำไม

            “ไอ้องศาใช่ไหม?”

            “ฮึก”

            จะพูดชื่อเขาขึ้นมาอีกทำไม  ฉันอุตส่าห์กลั้นน้ำตาเอาไว้ได้แล้วเชียวสุดท้ายมันก็ไหลลงมาอีก

            “พี่อุตส่าห์หลีกทางให้มัน  แล้วมันทำแอมป์ร้องไห้แบบนี้ได้ยังไง  พี่จะไปจัดการมันเอง!!

            “หยุดนะพี่ซี  อย่า  ฮึก  อย่าทำเขานะแอมป์ขอร้อง  ฮือออ”

            ฉันวิ่งไปกอดพี่ซีจากด้านหลังทันทีที่เขาทำท่าหุนหันเดินออกจากห้องไป  ฉันรู้ว่าคนอย่างพี่ซีมีอำนาจมากพอจะทำให้องศาหายไปจากโลกนี้และมันจะไม่มีทางเกิดขึ้น  ฉันไม่ยอมให้เขาเป็นอะไรแน่  แค่นี้ฉันก็ทำเขาเสียใจมากพอแล้ว

            “แอมป์รักมันแล้วใช่ไหม?”

            พี่ซีหันหลังมากอดฉันตอบเช่นกัน  ความอบอุ่นจากพี่เขาทำให้ฉันร้องไห้โฮขึ้นมาอีกอย่างห้ามไม่อยู่  ส่วนคำถามที่ถามฉันนั้นคำตอบมันก็คือใช่  อาจจะยังไม่ได้รักเขามากแต่ฉันคงรักองศาไปแล้ว

            เนิ่นนานเกือบปีที่เราไม่ได้ใกล้ชิดกันขนาดนี้  ตอนนั้นไม่มีใครได้พูดคำร่ำลากันสักคำ  เราจบกันไม่ดีเลย

            “พี่ซีคะ  เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?”

            พี่เขาผละออกจากอ้อมกอดและมองหน้าฉันนิ่ง  เขาคงไม่คิดว่าจะได้ยินคำขอคืนดีจากปากฉันซึ่งฉันเองก็ไม่คิดว่าจะพูด  แต่ถ้ามีพี่ซีคอยกันองศาก็น่าจะดีไม่ใช่เหรอ  อาจทำให้เขาเลิกยุ่งกับฉันก็ได้ในเมื่อฉันคืนดีกับแฟนเก่าทุกอย่างก็จบ  เราก็แค่เดินตามทางของใครของมัน

            “เราคิดว่าพี่รู้จักเราดีแค่ไหนแอมแปร์  พี่รู้นะว่าแอมป์คิดอะไรอยู่”

            นิ้วเรียวเกลี่ยน้ำตาที่อาบแก้มให้ฉันและพาฉันเดินกลับมานั่งที่โซฟาตัวเดิม

            “พี่ไม่ตกลงนี่พี่มีคนอื่นแล้วเหรอคะ?”

            “เปล่า  พี่ไม่ได้มีใคร  แต่พี่ไม่อยากกลับมาทำให้แอมป์เสียใจอีก  พี่เลิกเรื่องแบบนั้นให้แอมป์ไม่ได้จริงๆ”

            “แอมป์ไม่สน  ขอแค่พี่ตกลงกลับไปเป็นเหมือนเดิมก็พอ”

            “พี่ไม่เคยลืมเรื่องของเรานะ  เมื่อวานวันอะไรพี่จำได้ดี  พี่โอนค่าสินสอดยี่สิบล้านเข้าบัญชีแอมป์ไปแล้วตามที่พี่เคยสัญญาไว้  นี่ก็ยังคิดว่าเครื่องเพชรและทอง  ไหนจะที่ดินต่างๆพี่จะให้แอมป์ยังไง  พี่ไม่อยากมีอะไรติดค้างเพราะมันคือสัญญาอย่างสุดท้ายที่พี่จะชดใช้ให้แอมป์ได้”

            “ก่อนหน้านี้พี่ง้อขอคืนดีกับแอมป์มาตลอดทำไมวันนี้แอมป์ขอคืนดีพี่แต่พี่ปฏิเสธล่ะคะ”

            ฉันไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยสักนิดที่พี่เขาปฏิเสธ  ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำหากเขาจะตกลง  แค่ต้องการมีเขาไว้คอยกันองศาแค่นั้นเอง  ในชีวิตฉันมีผู้ชายที่ฉันรักอยู่แค่สองคนนี่นา


LOADING 75 %


            “ก็พี่คิดว่าพี่หยุดให้แอมป์ได้แต่พี่ใจแข็งไม่พอ  สุดท้ายพี่ก็ซื้อกินอีกอยู่ดี  พี่อยากอยู่กับเราเพราะความรักไม่ใช่ให้เราทนที่จะรักและยอมพี่  พี่ขอโทษนะที่ไม่เคยมีโอกาสได้มานั่งอธิบายอะไรเลย  พี่ยังรักแอมป์มากเหมือนเดิมแต่พี่ขอถอยให้แอมป์มีชีวิตที่ดีดีกว่า  พี่ให้แอมป์ได้ทุกอย่างยกเว้นสถานะ  ที่หนึ่งของพี่คือแอมป์และมันจะไม่มีใครมาแทนเพราะพี่จะไม่ยกใครขึ้นมาเป็นที่หนึ่งแน่นอน  ชีวิตพี่คงซื้อกินแบบนี้ไปเรื่อยๆไม่จริงจังกับใคร”

            ตื้นตันยังไงก็ไม่รู้แฮะ  พี่เขาพูดจริงใจจังเลย...

            “งั้นเราคงเป็นพี่น้องกันสินะคะ”

            “ประมาณนั้นล่ะมั้ง  พี่ให้แอมป์ได้มากกว่าน้องสาวอีกนะ  เราคือคนสำคัญของพี่ไปแล้ว”

            “แอมป์ลืมที่ผ่านมาไม่ลงหรอกนะคะขอบอกไว้ก่อน  แต่ขอบคุณที่พี่มาพูดตรงๆกับแอมป์วันนี้”

            “ต้องขอบคุณเรามากว่าที่ลืมล็อคประตู  ว่าแต่...เรื่องไอ้องศานี่พี่ช่วยอะไรเราได้ไหม?”

            ทำไมฉันกับพี่ซีเราจบกันง่ายจัง  ง่ายเกินไปกว่าที่ฉันคิดไว้มาก  อาจเพราะฉันไม่ได้ผูกใจเจ็บเหมือนเมื่อก่อนเพราะมีองศาเข้ามา  และพี่ซีเข้าใจสถานะตัวเองดี  ใจเราทั้งคู่แค่ผูกพันกันไม่ได้รักกันเหมือนแต่ก่อนมันเลยจบลงง่ายดายด้วยคำพูดไม่กี่ประโยคที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้พูด  ในเมื่อฉันตัดพี่ซีออกจากชีวิตไม่ได้สักทีถ้างั้นก็ให้เขาอยู่ในชีวิตฉันต่อไปเพียงแต่ไม่ใช่สถานะเดิมแบบนี้นี่แหละ

            “แอมป์ไม่รู้จะให้พี่ช่วยยังไง”

            “แล้วเราต้องการให้มันออกมาในทิศทางไหนล่ะ  เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พี่ฟังได้ไหม?  อ่า  แป๊บนึงนะพี่ขอโทรไปแคนเซิลงานก่อน”

            “ไม่ต้องค่ะพี่ซี  พี่ไปทำงานเถอะ”

            ฉันห้ามพี่เขาไม่ได้และเขาโทรไปแคนเซิลงานอย่างที่เขาบอกไว้จริงๆ  ไม่ใช่แค่งานวันนี้แต่รวมถึงงานวันพรุ่งนี้ด้วย  พี่ซีให้เหตุผลว่าอยากอยู่กับฉันและช่วยแก้ปัญหาก่อน  ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้มานั่งคุยกันแบบนี้อีกเมื่อไหร่เลยอยากทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อน  พี่เขาบอกฉันแบบนั้น

            “พร้อมเล่าให้พี่ฟังรึยังคะ?”

            “แอมป์ไม่เล่าได้ไหมคะ  คือ..ที่แอมป์ต้องการคืออยากให้เขาไปมีชีวิตที่ดี  ได้เจอคนดีๆกว่าแอมป์”

            “ไอ้องศามันดีหรือไม่ดีล่ะ”

            “เขาดีกับแอมป์มาก”

            “แล้วแอมป์ไม่ดีตรงไหนทำไมถึงคบกับมันไม่ได้  อย่างพี่ก็มีเหตุผลที่จะปล่อยแอมป์ไปแล้วแอมป์มีเหตุผลอะไรถึงต้องปล่อยมันไปในเมื่อบอกว่ามันดีกับแอมป์มากขนาดนั้น”

            ถ้าถามว่าฉันไม่ดีตรงไหนคงมีเยอะแยะเลยที่ไม่คู่ควรกับองศา  ไม่รู้สิ  ที่แน่ๆฉันได้เขามาอย่างไม่ถูกต้อง  ฉันใช้สเน่ห์ของตัวเองดึงดูดเขามาอยู่กับฉัน  แย่งเขามาจากอันนาโดยตั้งใจ

            “องศามีแฟนแล้วค่ะ”

            “อันนาน่ะเหรอ”

            “พี่รู้?”

            ฉันตกใจมากที่พี่ซีรู้จักอันนา  ฉันพยายามเลี่ยงที่จะพูดถึงแล้วนะเพราะไม่กล้าบอกว่าฉันแย่งองศามาจากอันนาแต่น่าประหลาดใจที่พี่ซีกลับรู้จักอันนาซะเอง

            “เอ่อ  ก็...เคยได้น่ะ  ตอนที่รู้ว่าไอ้องศามายุ่งกับแอมป์พี่เลยจะทำให้มันเจ็บบ้างโดยการ..ทำอะไรแบบนั้นนั่นแหละ”

            “พี่ซี  พี่เลวมากเลยนะคะที่ทำแบบนี้  แอมป์ไม่โอเคมาก  พี่เอาไม่เลือกแบบนี้ได้ยังไง!

            นึกถึงเรื่องยัยฝ้ายขึ้นมาเลย  ทำไมพี่เขาต้องมีอะไรกับคนรอบตัวฉันไปหมด  น่าโมโห!!

            “มันไม่ใช่แบบนั้นซะทีเดียว  คือมันมีเรื่องธุรกิจมาเกี่ยวข้องด้วยน่ะ  พี่กับพ่อของอันนาทำธุรกิจร่วมกันอยู่เลยบังเอิญได้เจอเธอและเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่กับแอมป์เคยคบกัน  พี่ตามสืบเรื่องสองคนนั้นหมดแล้ว  ไอ้องศามันเป็นคนดีพี่เลยยอมหลีกทางให้  อีกอย่าง  มันเคยมาขอแอมป์กับพี่ด้วยนะ”

            “นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันคะ?”

            คนรอบตัวฉันนี่คาวโลกีย์กันหมดเลยใช่ไหม?            แล้วอันนากล้ามีอะไรกับผู้ชายคนอื่นทั้งที่คบกับองศาอยู่ได้ยังไง?  อย่าว่าเลย  ฉันยังมีอะไรกับองศาทั้งที่ยังไม่เลิกกับอันนาเหมือนกัน

            “มันก็มีเหตุจูงใจหลายอย่างที่ทำให้เกิดขึ้นล่ะนะ  อืม...ความสัมพันธ์พวกเรานี่แปลกๆ”

            “เอ่อ  แล้วองศาไปขอแอมป์จากพี่นี่คือยังไงเหรอคะ?”

            “มันใช้เบอร์แอมป์โทรมาหาพี่บอกให้พี่เลิกยุ่งกับแอมป์ได้ไหม  มันชอบแอมป์  ขอให้มันได้ลองทำตามใจตัวเองก่อนและมันสัญญาว่าจะไม่ทำให้แอมป์เสียใจ  มันขอสู้จนกว่าแอมป์จะไม่ต้องการมันแล้วมันบอกพี่แบบนี้  พี่เห็นใจมันถึงดีที่กล้ามาพูดกับพี่  พี่ก็เลยหลีกทางให้และรอดูมัน”

            “เขาบอกจะสู้จนว่าแอมป์จะไม่ต้องการเขาแล้วอย่างงั้นเหรอคะ?”

            “อื้มใช่”

            ฉันเพิ่งบอกให้เขาเลิกยุ่งกับฉันไปวันนี้เอง  บอกให้ต่างคนต่างอยู่   ไล่เขาและพูดให้เราจบกันวันนี้ 

            “งั้นเขาคงไม่มายุ่งกับแอมป์แล้วล่ะค่ะ  แอมป์พูดมันไปหมดแล้ว”

            “ไม่หรอก  มันไม่ยอมหรอก”

            “แต่แอมป์อยากหยุดแล้วค่ะ”

            “จะปล่อยให้มันกลับไปหาอันนาเหรอ?  อันนาไม่ได้ทำแบบนี้กับพี่คนเดียวนะแอมป์”

            “แต่อันนารักองศามากกว่าแอมป์  เขารักกันมานานแล้ว”

            ยิ่งฉันพูดว่าฉันจะปล่อยเขาไปฉันก็ยิ่งเจ็บ  หัวใจฉันมันเรียกร้องหาแต่เขาซึ่งตรงข้ามกับสิ่งที่ฉันกำลังทำ  ฉันกับพี่ซีเหมือนตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันคือปล่อยคนที่เรารักให้มีชีวิตที่ดีกว่า  พี่ซีปล่อยฉันมาเจอองศาแล้วฉันคิดว่าพี่เขาทำใจมาดีพอสมควร  ส่วนฉันก็กำลังปล่อยองศาไปเช่นกัน  ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันอยากเจอเขาแบบที่เขาไม่ได้มีใคร  ฉันจะทำให้เขารักฉันโดยไม่ต้องแย่งใครมา

            “อันนาไม่ได้รักไอ้องศานักหรอก  เธอรักเงินและสมบัติไอ้องศามากกว่า  ไอ้องศามีที่ดินเยอะแยะ  มีสวนยางเป็นร้อยไร่  มันรวยพอที่จะทำให้ผู้หญิงที่มันแต่งงานด้วยสบายไปทั้งชีวิต”

            “แล้วมันเกี่ยวกับอันนายังไงคะ?”

            “บ้านอันนากำลังจะล้มละลาย  ธุรกิจสุดท้ายที่เหลืออยู่คือหุ้นส่วนห้างสรรพสินค้าที่เชียงใหม่ของพี่  แล้วเงินปันผลที่ได้มันไม่พอใช้หนี้สินที่บ้านอันนามีหรอก  แอมป์คิดว่าไงล่ะ  ยังคิดว่าเขารักกันมากอยู่ไหม?  นักธุรกิจน่ะอะไรที่ได้เงินเขาก็ยอมแลกทั้งนั้นแหละ”

            “พี่ซีรู้เรื่องพวกนี้มาตั้งนานแล้วทำไมไม่ยอมบอกแอมป์”

            “พี่ไม่อยากเข้ามายุ่งเรื่องพวกนี้  อีกอย่าง  พี่ไม่เคยมีโอกาสจะได้คุยกับแอมป์สักครั้ง  พี่ถามแอมป์อีกทีสิว่าจะหยุดหรือไปต่อ?”

            “หยุดค่ะ  เขาจะกลับไปหากันหรือไม่มันเรื่องของเขา  ปัญหาของเขา  จะโดนอันนาหลอกมันก็ไม่เกี่ยวกับแอมป์แล้ว”

            “ยังปากแข็งใจอ่อนเหมือนเดิมเลยนะเรา”

            วันนี้ฉันควรจะเครียดเรื่องไหนก่อนดีล่ะ?  เรื่องต้องปล่อยองศาไป  เรื่องที่ได้พี่ซีกลับมาเป็นพี่ชาย  หรือเรื่องอันนา...

            

UPLOAD 100 %

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

                 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #102 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 00:36
    จะปล่อยองศาไปจริงๆเหรอแอมแปร์
    #102
    0
  2. #100 นามิ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 18:35
    แค่กลับไปหาองศานี้มันยากมากหรอ ไม่มีใครที่จะดีไปหมดทุกอย่างหรอก มันก็ต้องทำเรื่องเลวๆบ้าง ทั้งนั้นแหละ

    ต่อค่ะ รอ ^^ สู้ๆนะคะ
    #100
    0
  3. #99 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:42
    มีแต่ผู้ชายดีๆอ้ะแอมแปร์
    #99
    0
  4. #98 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:50
    ไม่ต้องเคลียเรื่องของคนอื่นหรอกเอาตัวเองให้รอดก่อนดีกว่านะแอมเปย์
    ไรค์มาต่อด่วน! ..อยากอ่านในเล่มแล้ว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 ตุลาคม 2560 / 20:51
    #98
    0
  5. #97 CUPPINGCAKE (@CUPPINGCAKE) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:28
    สงสารครายยยดีเนี่ยยยยย
    ชีวิตรักกกกอาภัพเหลือออเกิ๊นนนนน
    #97
    0
  6. #96 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:58
    แอมแปร์ทำไมเธอถึงเป็นผู้หญิงโชคดีอย่างนี้*?*
    #96
    0
  7. #95 super_fah (@super_fah) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 22:18
    มาต่อนะไรท์
    #95
    0
  8. #94 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:18
    เอาคนนู้นกันคนนี้อยู่ด้าย..เลือกสักคนเถอะแอมเปย์
    มาต่อด้วยนะไรค์

    #94
    0
  9. #93 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:18
    พี่ไม่น่าทำเรื่องอย่างนั้นเลยนะพี่ซี
    #93
    0
  10. #92 นามิ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 01:29
    ฮึก แอมแปร์ยัยปากแข็ง ละจะได้รักกันไหมมม
    #92
    0
  11. #91 ป่าสีน้ำเงิน (@kamontip-123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 00:59
    น่าเกียจ → น่าเกลียด
    รอตอนต่อไปนะค้าา สู้ๆ
    #91
    0
  12. #90 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 00:07
    มีใจให้องศาแล้วใช่ไหมแอมแปร์
    #90
    0
  13. #89 Methi0045 (@Methi0045) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:37
    สงสารองศาเลย
    #89
    0
  14. #88 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:28
    สู้ๆนะคะทั้ง2คน ^-^
    #88
    0
  15. #87 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 20:34
    กลับไปคืนดีก็ไม่สายนะ..
    รอเชียร์อยู่
    #87
    0
  16. #86 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 18:37
    แอมเปย์ให้ใจองศาแล้วใช่มั้ย..ถึงอยากจบแค่นี้..
    อินเกิน

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 ตุลาคม 2560 / 18:56
    #86
    0
  17. #85 kanyapakmint009 (@kanyapakmint009) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 06:00
    อย่ายอมแพ้นะองศา
    #85
    0
  18. #84 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 23:12
    พึ่งพิมพ์ไปเมื่อเม้นที่แล้วว่าได้ผู้ดีที่นี้งานงอกเลยองศาสู้ๆนะง้อเยอะๆ
    #84
    0
  19. #82 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 22:11
    สงสารองศาเลยค่ะ
    #82
    0
  20. #81 kgfsr254 (@kgfsr254) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 21:32
    มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #81
    0