PERFECT [H+] HUNTED ล่ารักร้อน ซ่อนรักร้าย

ตอนที่ 10 : HUNTED : STEP 09 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 ก.ย. 60

CHAPTER 9 

AMPARE  TALK 

 

ระยะเวลาที่ผ่านมาองศาปฏิบัติตามกฎที่ฉันตั้งอย่างเคร่งครัด  เขาน่ารักของเขาเสมอต้นเสมอปลายมาตั้งแต่แรกที่เรารู้จักกัน บางครั้งฉันยังแอบลืมไปว่าตัวฉันกำลังทำอะไรอยู่กันแน่  แก่นแท้ของความสัมพันธ์คือฉันต้องการแย่งองศามาจากอันนาเพื่อให้ยัยอันนาเจ็บปวดที่เคยคิดทำร้ายฉัน  จุดเริ่มต้นมันมีอยู่แค่นั้นเอง


เกมส์นี้มันสนุกตรงที่ฉันชนะตั้งแต่เริ่ม  ชนะตั้งแต่ยังไม่ได้แข่งด้วยซ้ำ  เลยไม่ต้องเหนื่อยมากนักเพราะองศาเขาแสดงออกให้ฉันเห็นชัดเจนเสมอว่าเขาคิดกับฉันไปในทิศทางไหน  และยัยอันนาดิ้นเร่าทุกครั้งที่องศาถ่ายรูปตัวเองลงโซเชียลโดยแบคกราวน์ด้านหลังไม่ใช่บ้านของเขา  แต่เป็นห้องของฉัน!


น่าตลกสิ้นดีที่เธอโทรมาร้องห่มร้องไห้กับองศา  คุยกันเป็นชั่วโมงเพื่ออ้อนวอนให้องศาเลิกยุ่งกับฉัน  อ่อ  มีอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะบอก  เมื่อวันก่อนที่องศาพาอิงฟ้าไปเที่ยวทำให้ทั้งฉันและอันนาว่าง  เธอเป็นคนนัดฉันออกไปคุยที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งฉันก็ไป  นึกย้อนไปเหตุการณ์ตอนนั้นล่ะก็...


“จ้างห้าล้าน  เลิกยุ่งกับแฟนฉันซะ”


“หึ  เก็บเงินห้าล้านของเธอไว้เถอะ  ฉันหาได้มากกว่านั้นอีก  อ่อ  แล้วฉันไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าหาองศา  เขาเป็นคนเข้ามาหาฉันเอง  เธอไม่อยากให้ฉันไปบ้านเขาฉันก็ไม่เคยไปอีกเลยแต่เป็นเขาที่มาหาฉันถึงห้อง  อันนี้ไม่ถือว่าผิดอะไรเนอะ”


“เธอเข้ามายุ่งกับเขาเพราะอะไรกันแน่  เพราะฉันเอาน้ำกรดสาดเธอวันนั้นใช่ไหม?”


“ก็ใช่  แต่ตอนนี้ฉันชักจะอยากได้เขาขึ้นมาจริงๆ  ที่เคยบอกว่าจะแย่งองศามาน่ะฉันทำสำเร็จแน่ยัยหมาหัวเน่า  จะมาโทษว่าเขานอกใจเธอไม่ได้นะ  อย่าลืมว่าเธอก็เคยลากเพื่อนเขาไปกิน   เธอหักหลังเขาก่อน”


“เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง? เขาบอกเธอเหรอ?”


“ฉันรู้แม้กระทั่งว่าเธอเป็นแฟนกันได้ยังไงด้วยซ้ำแต่ฉันไม่อยากจะพูด  เอาเวลาที่เธอจะมาหาเรื่องหรือมาขู่ฉันไปนั่งทำใจเถอะ  ถ้าเอาองศาไม่อยู่ก็จับเขาล่ามโซ่ไปเลยสิ  อ่อ  ฉันบอกเธอเอาไว้ก่อนเลยนะว่าต่อให้ไม่ใช่ฉันคนอย่างองศาก็ไม่หยุดที่เธอหรอก  เขาต้องทนเดินตามกรอบที่เธออยากให้เป็นซึ่งมันไม่เป็นตัวเขา  มันน่าเบื่อ”


“ฉันขอร้องเธอเป็นครั้งสุดท้าย  คืนพี่องศาให้ฉันเถอะ  แต่ถ้าเธอไม่ยอมฉันจะไม่รับปากว่าชีวิตเธอจะปลอดภัย”


“ก็ลองดู  ว่าถ้าเธอทำอะไรฉันขึ้นมาแล้วองศาจะเกลียดเธอแค่ไหน”


                เราตอบโต้กันประโยคต่อประโยคอย่างไม่มีใครยอมใคร  ถือว่าอันนายอมสุดๆแล้วถึงพูดคำว่าขอร้องออกมา  แต่ตอนนี้ขอโทษด้วยที่คืนองศาให้เธอไม่ได้แล้ว  ฉันไม่เคยแพ้ผู้หญิงหน้าไหน  ถ้ายังไม่มีใครสักคนต้องเดินจากไปเกมส์มันก็ยังไม่จบ 


            ฉันอาจจะรักองศาขึ้นมาจริงๆก็ได้ใครจะไปรู้...


หมับ


            “ไม่เจอกันนานเลยนะเจ๊  ดูผอมลงนะ  เป็นเอดส์เหรอ?”


            สัมผัสอุ่นของมือใครสักคนมาจับที่ต้นแขนของฉันพร้อมกับคำทักทายชั้นต่ำนั่น 


            หึ  ยัยฝ้าย


            โลกมันมักแคบสำหรับคนที่เราไม่อยากเจอเสมอเลยเนอะ  ขนาดฉันมายืนรอองศาเข้าห้องน้ำยังจะเจอกันอีกทั้งที่ห้างใหญ่โตมีตั้งหลายชั้น


            “แม่เธอลืมเทข้าวให้กินเหรอ   เห่าเก่งจริง”


            ฉันตอกกลับไปแค่นั้นและเดินเลี่ยงออกมารอองศาที่ริมทางเดินแทน  ทว่ายัยฝ้ายก็ยังเดินตามมาไม่ห่าง


            “มากับผัวเหรอ  คนที่หล่อๆน่ะ”


            “อืม  ถ้าไม่มีธุระอะไรกับฉันจะไปไหนก็ไป”


            เราไม่มีอะไรต้องเสวนากัน  ไม่ควรเจอกันด้วยซ้ำ  สมบัติที่พ่อฉันมีไว้ให้มันพอจุนเจือชีวิตสองแม่ลูกได้โดยไม่ต้องเดือดร้อนอะไรใครเลย  เจอหน้ากันไม่ต้องทักทายกันก็ได้ฉันไม่อยากจำเหมือนกันว่าครอบครัวฉันมันพังลงเพราะอะไร


            “ผัวเจ๊อ่ะ  โคตรแซ่บ  ไอ้รอยสักแม่งป่องน่ะฉันได้มองมันใกล้ๆมาแล้ว  หรือแม้แต่...  อุ๊ปส์  ไม่พูดดีกว่า”


            “รีบเห่าให้จบแล้วรีบไป”


            ก็แค่อยากฟังเรื่องเพ้อเจ้อฆ่าเวลารอองศาเท่านั้นล่ะ


            “มีอะไรกันเหรอ  อ้าว  คุณ...”


            เสียงนุ่มขององศาดังขึ้นจากด้านหลังพร้อมกับอ้อมแขนแกร่งที่เอื้อมมาโอบเอวฉันไว้อย่างที่ทำเป็นประจำ  ฉันพยักหน้าให้ยัยฝ้ายคล้ายเป็นสัญญาณให้พูดออกมาสักที  พูดต่อจากเมื่อกี้ให้จบๆ


            “หรือแม้แต่กางเกงในอาร์มานี่สีกรมท่าฉันก็ได้ถอดมันเองกับมือ  ฮ่าๆๆ  ฉันไปก่อนดีกว่า”


            “กลับกันเถอะองศา”


            ขอบอกตรงนี้ว่าฉันแทบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ไหว  ร่างกายฉันสั่นไปหมดเมื่อจับใจความที่เด็กผีอย่างยัยฝ้ายพูดออกมาได้  ในชีวิตฉันผู้ชายที่ใส่กางเกงในอาร์มานี่สีกรมท่ามีคนเดียวคือพี่ซี!!  เขาเป็นคนชอบสีนี้ไม่ว่าจะเป็นอะไรส่วนใหญ่จะใช้แต่สีกรมท่า  ฉันเจ็บ!!  ฉันแค้น!!  บอกฉันมาสิว่าพวกเขามีอะไรกันหลังจากที่ฉันเลิกกับพี่ซีแล้ว  ไม่ได้มีอะไรกันตอนที่คบกับฉันอยู่!


“เธอโอเคไหม?”


            “ไม่  ฉันไม่โอเค  เดินตามยัยฝ้ายไปได้ไหมฉันมีอะไรจะถามมันสักหน่อย”


            “อ่อ  ไปสิ  เธอเดินออกไปทางโน้นแล้ว”


            องศาไม่ได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้นและทำไมฉันต้องโมโหขนาดนี้  ขอบคุณที่ไม่ถามอะไรเพราะถึงถามฉันก็จะไม่ตอบจนกว่าจะรู้เรื่องจากปากยัยฝ้ายว่าไปทำเรื่องชั่วๆลับหลังฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่  ฉันเป็นพี่สาวมันนะทำไมถึงกล้าจะกินแฟนฉัน  แล้วพี่ซี...รู้ทั้งรู้ว่ายัยฝ้ายเป็นลูกเมียน้อยของพ่อฉันก็ยังจะกินมันได้ลงคอ


LOADING 40 %


ฉันเดินตามที่องศาชี้ออกมานั่งคือลานจอดรถโดยเขาก็เดินตามฉันมาติดๆ  กวาดสายตามองหาร่างเล็กของยัยฝ้ายจนเจอเธอกำลังเก็บของเข้าหลังรถ  ฉันจึงรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหาทันที  ร่างกายฉันมันร้อนดั่งไฟสุม  ถ้านับการยั่วโมโหของเธอมาครั้งนี้ถือว่าเธอทำสำเร็จเป็นครั้งแรก  สำหรับเรื่องพี่ซีฉันจริงจังเสมอ


            “เธอไปมีอะไรกับพี่ซีตั้งแต่เมื่อไหร่!


            ยัยฝ้ายละสายตาจากถุงข้าวของที่ตัวเองเพิ่งวางแล้วหันมาสนใจฉันด้วยแววตาติดรำคาญ  ฉันไม่คิดว่าเธอพูดเล่นเรื่องพี่ซีนะ  รู้ว่าเธอทำเรื่องเลวๆแบบนั้นได้แน่  ยิ่งพูดถึงกางเกงชั้นในของพี่ซีถูกต้องแม้กระทั่งยี่ห้อและสีที่พี่ซีชอบได้ถูกต้องมันตอกย้ำว่าเธอรู้จริง  แล้วคนเราจะเห็นส่วนนั้นได้ต้องทำอะไรกันล่ะ  จริงไหม?

            

“ฉั น ไ ม่ บ อ ก”

            “ฉันถาม!

            ฉันเค้นเสียงรอดไรฟันอย่างกลั้นโมโหแทบไม่อยู่  สองมือเอื้อมไปบีบที่ต้นแขนเล็กจนขึ้นรอยแดง 

            องศารีบเข้ามาดึงฉันให้ออกห่างจากยัยฝ้ายทันทีคงกลัวว่าจะมีเรื่องกัน

            “ไม่ไปถามพี่เขาเองล่ะ  มาถามฉันทำไม”

            “ฝ้าย!  มันเกิดขึ้นตอนไหน  ตอนฉันคบกันหรือเลิกกันแล้ว?!

            “ก็ทั้งสองอย่างนั้นแหละอะไรที่ทำให้พี่เจ็บปวดได้ฉันก็จะทำ  ชีวิตพี่ดีทุกอย่าง  ได้แต่สิ่งดีๆซึ่งฉันไม่มีโอกาสได้มันเลย  หัดเจ็บปวดซะบ้างเถอะ”

            ความอดทนของฉันมันพังทลายลงหมดแล้ว  น้ำตาของฉันมันไหลรินอีกครั้งทั้งที่ฉันไม่ได้ร้องไห้มานานแล้วเช่นกัน  ฉันเจ็บจนบอกไม่ถูก 

เพี๊ยะ

            “เธอกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงฝ้าย!!  แกทำทำไม!!

            “แอมแปร์  หยุด  ใจเย็นๆสิ”

            “ตบแค่นี้ฉันเจ็บไม่เท่าที่พี่เป็นหรอก  หัดรู้จักความเจ็บปวดซะบ้างเถอะพี่น่ะ”

            “ฉันไปทำอะไรให้เธอเหรอฝ้าย  แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าชีวิตฉันมันไม่เคยมีเรื่องเจ็บปวด  เธอไม่เคยรู้อะไรเลย  ความอยากได้อยากมีอยากเอาชนะมันทำให้เธอทำเรื่องชั่วๆได้ขนาดนี้เลยเหรอฝ้าย!  ฮึก  ไม่เห็นฉันเป็นพี่สาวไม่เป็นไรฉันไม่สนใจ  แต่การที่เธอทำแบบนี้เธอยังมีหัวใจอยู่ไหม”

            องศาดึงฉันมากอดเอาไว้แน่น  นิ้วโป้งเรียวยกขึ้นเกลี่ยน้ำตาที่ไหลรินให้ฉัน  ตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว...

            “พี่ได้ทุกอย่างไง  พ่อรักพี่มากกว่าฉัน  ชีวิตพี่ดีกว่าฉัน  ฉันต้องอยู่บ้านหลังเล็กๆหลบซ่อนตั้งหลายปี  ไม่เคยได้บอกใครว่าพ่อฉันเป็นใครจนกระทั่งความแตก  ฉันโคตรสะใจเลยที่ครอบครัวพี่พัง  อย่างน้อยบนโลกนี้จะได้รู้ว่าฉันก็มีตัวตนอยู่  ฉันก็ลูกมีพ่อเหมือนกัน  พี่ได้มาตลอดจะไปเข้าใจอะไรกับคนที่อยากได้อะไรก็ต้องหาเองอย่างฉันล่ะ  ความทุกข์ของพี่มันคือความสุขของฉันไง”

            “ชีวิตฉันไม่ได้ดี  เราไม่ได้ต่างกันเลย  ครอบครัวเราพังเหมือนกันเพราะเราเสียพ่อของตัวเองไปทั้งคู่  เธอยังมีแม่คอยดูแลแต่ฉันไม่มี  แม่ฉันต้องระหกระเหินไปอยู่ต่างประเทศเพราะรับไม่ได้ที่น้องสาวแท้ๆของตัวเองไปมีอะไรกับคนรัก  และฉันต้องอยู่ที่นี่คนเดียว  ที่ฉันมีทุกวันนี้เพราะตัวฉันเอง”

            ไม่ใช่แค่ฉันร้องไห้ที่ต้องย้อนเอาเรื่องอดีตขึ้นมาพูด  ยัยฝ้ายเองก็ร้องไห้เหมือนกัน  ถ้าต่างฝ่ายต่างก็มีเรื่องเจ็บปวดเหมือนกันทำไมไม่ต่างคนต่างอยู่  ฉันไม่มีทางเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวเธออยู่แล้ว  แล้วทำไมเธอต้องเข้ามายุ่งกับชีวิตฉันด้วย

            “ไม่จริง  พี่มีความรักดีๆ  มีผู้ชายดีๆอย่างที่ซีเข้ามาช่วยเหลือพี่ทุกอย่างจนพี่ลืมตาอ้าปากได้  พี่ย้ายมาอยู่คอนโดหรูๆ  ได้กินดีอยู่ดีทั้งที่ฉันกับแม่ต้องทนอับอายสายตาชาวบ้านที่โดนตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยทำให้ครอบครัวพี่พัง  ทำให้พ่อตาย  พี่เจอคนดีๆแบบนั้นแต่ฉันไม่มี  ไม่เคยมีอะไรเลย!!  หึ  พอพวกพี่เลิกกันฉันล่ะดีใจจริงๆที่พี่ลดค่าตัวเองยอมนอนกับผู้ชายไม่เลือก  เที่ยวกลางคืนจนเป็นนิสัย  ก็ภาวนาอยู่นะว่าจะเป็นเอดส์ตายวันไหน  ทั้งที่ฉันกับพี่ซียังคงกินกันแก้เบื่ออยู่เรื่อยๆแต่พี่ไม่ได้กับเขา!  ขืนกลับไปรักกันอีกพี่ก็จะได้กินของเหลือฉันบ้าง”

            แล้วฉันควรได้รับรู้เรื่องแบบนี้ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรให้ใครเลยเหรอ  สมควรแล้วเหรอที่ทำอะไรเลวๆลับหลังฉันกันแบบนั้น

            ฉันไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้วล่ะ  ยัยฝ้ายก็เอาแต่พูดเรื่องครอบครัว  จุดเริ่มต้นทั้งหมดมันโทษใครไม่ได้ในเมื่อพ่อฉันก็เจ้าชู้  แม่ยัยฝ้ายก็ไม่ยั้งใจกับพี่เขยตัวเอง  เวรกรรมมันเลยตกมาถึงคนรุ่นลูกอย่างพวกฉันแบบที่กำลังเป็นอยู่ 

            “แอมป์  เธอดูกล่องหลังรถฝ้ายสิ” 

            องศาโน้มหน้ามากระซิบที่ข้างหูของฉันทำให้ฉันหันไปมองตามที่เขาบอก  แล้วตัวฉันก็ชาวาบอีกครั้งเมื่อกล่องหลังรถที่องศาบอกมันคือกล่องเครื่องสำอางค์และกล่องน้ำหอมของฉันที่วางระเกะระกะในกล่องลังใหญ่อีกที

            “นี่อย่าบอกนะ  เรื่องเครื่องสำอางค์ก็ฝีมือเธอ?”

            ฉันรีบเดินเข้าไปคว้าหลักฐานพวกนั้นทว่ายัยฝ้ายเดินเข้ามาจู่โจมเสียก่อนฉันจึงตัดสินใจกระชากกล่องให้ล้มเพื่อให้ของเหล่านั้นกระเด็นตกจากรถลงมาบ้าง

ปัง

            “อย่ามายุ่งกับฉัน!

            เธอผลักฉันกระเด็นไปหาองศาก่อนจะปิดประตูท้ายรถลงเสียงดังและจัดการสตาร์ทรถก่อนจะขับออกไป  แม้ฉันไม่ได้คำตอบว่าเธอมีส่วนรู้เห็นเรื่องข่าวเสียๆหายๆเกี่ยวกับเครื่องสำอางค์ของฉันหรือเปล่าแต่ฉันยังพอที่จะได้หลักฐานจากสิ่งของที่กระเด็นตกลงมาบ้าง

            “กลับกันเถอะองศา  ฉันเหนื่อยแล้ว”

            องศาก้มเก็บของที่หล่นแล้วพาฉันเดินมายังลานจอดรถอีกชั้นที่เรานำรถมาจอดด้วยความเงียบ  เขาไม่ถาม  ไม่พูดอะไรออกมาสักคำจนฉันแอบรู้สึกผิดที่พาความวุ่นวายมาให้เขาอีกแล้ว  ต้องมาทะเลาะเรื่องพี่ซีต่อหน้าองศาแบบนี้เขาจะรู้สึกยังไงนะ  เขาจะเสียใจรึเปล่าที่ฉันยังเก็บเรื่องพี่ซีมาเป็นอารมณ์ 

            แล้วองศาจะยังเชื่อใจฉันอยู่ไหมที่ฉันบอกว่าฉันไม่ได้รักพี่ซีแล้ว  ซึ่งไม่ได้รักแล้วจริงๆแต่พอมารู้เรื่องแบบนี้ทีหลังยอมรับว่าฉันเสียใจมาก  เสียใจมากๆ  พี่ซีอยู่ในทุกช่วงชีวิตของฉันที่ผ่านมา  ตั้งแต่พ่อฉันตายแล้วแม่ทิ้งฉันไป  ฉันอยู่คนเดียวไม่นานฉันก็มีเขาและเขารู้เรื่องครอบครัวฉันทั้งหมด  รู้ว่าฉันมีน้องสาวพ่อเดียวกันอีกคน  เคยเจอยัยฝ้ายก็หลายครั้งแต่ไม่คิดเลยว่าพี่ซีจะทำแบบนั้นหลับหลังฉันจริงๆ  ความรักที่เรามีให้กันมันดีมากจนฉันคาดเรื่องนี้ไม่ถึง  ถึงเราจะเลิกกันเพราะเขามีอะไรกับคนอื่นแต่มันไม่ควรจะเป็นน้องสาวฉันสิ

            นี่ฉัน...กำลังเจอเหตุการณ์เดียวกันกับที่แม่ฉันเคยเจอใช่ไหม...

            ดีแค่ไหนที่ฉันเลิกกับเขามาได้  วันหนึ่งเกิดมีลูกด้วยกันขึ้นมาแล้วรู้ทีหลังว่าเขาเป็นแบบนี้คงจะกลายเป็นความวุ่นวายเหมือนที่ฉันเคยเผชิญแน่  การมีบ้านเล็กบ้านน้อยไปทั่วมันใช่เรื่องดีที่ไหน  ต่อให้เราจะเป็นเมียหลวง  เป็นที่หนึ่งก็ตาม  ผู้หญิงเราไม่มีใครอยากอยู่ลำดับที่เท่าไหร่ของใครหรอก  เราก็อยากเป็นลำดับเดียวคนเดียวของคนที่เรารักกันทั้งนั้น

            ฉันนั่งทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งน้ำตา  บรรยากาศในรถมันย่ำแย่กว่าทุกครั้งแต่ยังดีที่เขากุมมือฉันไว้ตลอดเวลาตั้งแต่ห้างจนถึงคอนโด  องศาขับรถโดยการใช้มือขวาข้างเดียวควงพวงมาลัยถึงแม้จะไม่ถนัดเท่าขับสองมือเขาก็ยังเลือกจะสละมือข้างหนึ่งกุมมือของฉัน

            ก้มมองมือของเขาแล้วมันอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก   องศาเป็นอีกคนที่อยู่ข้างฉันในช่วงชีวิตที่มีปัญหา  หลายๆครั้งเขาช่วยฉันโดยที่ฉันไม่ได้ร้องขอ  เขาเข้ามาในชีวิตฉันแล้วทำให้ฉันมีความสุข  จากการใช้ชีวิตที่ตึงของฉันมันผ่อนคลายลงตั้งแต่มีเขาเข้ามาคอยจัดสรรเวลาและดูแลฉันเป็นอย่างดี

            ฉันอยู่กับเขา  ฉันมีความสุขเหมือนได้อยู่กับพี่ซีเมื่อก่อนเลย...

            ติดอยู่อย่างเดียว  เขายังมีผู้หญิงอีกคน...

            หยุดความคิดที่จะรักเขาเดี๋ยวนี้เลย  ทุกอย่างมันคือเกมส์น่า

            “ถึงแล้ว  ลงไปกันเถอะ”

            นี่เป็นประโยคแรกที่เขาพูดกับฉัน  น้ำเสียงขององศายังคงอบอุ่นเสมอ  เขาไม่แสดงออกเลยว่าไม่พอใจหรือโกรธอะไร  แม้แต่จะถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเขายังไม่ถามอะไรที่กระทบใจเลย 

            มือของเขายังคงกุมมือฉันไม่ปล่อยขณะที่เราเดินไปยังห้องของฉันจนกระทั่งเราเข้าห้องไปฉันก็ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรง  โซฟาตัวนี้ไงที่ฉันเคยนั่งมองพี่ซีทำอะไรกับผู้หญิงอื่น

            “ฉันไม่อยากร้องไห้ให้นายลำบากใจหรอก  โทษทีนะ  นายไม่น่ามาเห็นตอนฉันเป็นแบบนี้เลย  พาให้นายอึดอัดไปด้วย”

            เขาช้อนตัวฉันให้ขึ้นนั่งบนตักแกร่งของเขาและโอบกอดฉันไว้หลวมๆ  ฉันเองก็โผกอดเขาเช่นกัน  ตอนนี้ฉันอ่อนแอเกินกว่าจะแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ 

            “เป็นฉันก็คงเสียใจไม่ต่างจากเธอหรอก”

            “นายอยู่ข้างฉันตลอดเลย  ขอบคุณนะ”

            “ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอมันจะไม่สูญเปล่าใช่ไหมแอมแปร์”

            “ถ้าจะถามฉันว่ายังรักพี่ซีอยู่หรือเปล่าขอให้นายเชื่อใจฉันว่าฉันไม่ได้รักพี่เขาแล้วจริงๆ  แค่มารู้เรื่องทีหลังแล้วมันอดเสียใจไม่ได้ที่คนใกล้ตัวฉันสองคนหักหลังฉัน  แล้วมันไม่ใช่ครั้งเดียว”

            “ฉันก็จะอยู่ข้างเธอไปแบบนี้  ไม่ไปไหนหรอก”

            “นี่  ขอจูบนายได้ไหม?”

            องศาชะงักไปก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น  ใบหูเริ่มซับสีแดงบ่งบอกอาการเขินที่ฉันเป็นคนขออนุญาตจูบเขาครั้งแรก  ที่ผ่านมามีแต่เขานั่นแหละที่จะหอมหรือจูบต้องขอฉันก่อน

            “ก็ถ้าเธออยากทำเธอไม่ต้องขอก็ได้  ฉันให้เธอได้อยู่แล้วเถอะ”

            ริมฝีปากของเราสัมผัสกันเนิบนาบอยู่อย่างนั้นโดยเป็นฉันเองที่เป็นคนกระทำ  จังหวะการดูดเม้มมันเริ่มรุนแรงและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์  เสียงครางต่ำในลำคอขององศาคล้ายว่าพอใจกับรสจูบที่ฉันมอบให้เสียเหลือเกินนั้นมันยิ่งทำให้ฉันได้ใจ  เรียวลิ้นที่สอดประสานกันอย่างผู้เชี่ยวชาญทั้งคู่ยิ่งทำให้ไวต่อสัมผัสของอารมณ์บางอย่างที่กำลังจะพาเราถลำลึกไปไกลกว่านี้

            มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังของฉันไปมา  ไออุ่นจากมือหนาที่ลูบไล้ผิวภายใต้ร่มผ้าเริ่มเคลื่อนมาบีบขยำหน้าอกขนาดกำลังดีไม่ได้ใหญ่ทะลักเหมือนที่เขาเคยเจอ  และฉันก็ไม่ปฎิเสธซะด้วยสิ

            กระดุมเสื้อเชิตของเขาถูกปลดทีละเม็ดจนหมด  ใบหน้าของฉันเริ่มซุกไซร้ตามซอกคอของเขา  ลากริมฝีปากขบเม้มผิวกายลงมาเรื่อยๆจากคอลงมาหน้าอก  อาจมีฝากรอยคิสมาร์กไว้บ้างนิดหน่อยแล้วแต่ห้วงอารมณ์ในขณะนั้น

            “ซี๊ดดด  ฮึ่มม”

            องศาเอนหลังพิงกับพนักโซฟาก่อนจะส่งเสียง            คำรามออกมาเบาๆเมื่อฉันลงไปนั่งคุกเข่าที่กลางหว่างขาของเขาโดยที่ใบหน้ายังคงซุกซนอยู่บริเวณหน้าท้องแกร่ง

            “ปลดเข็มขัดของนายสิ”

            เสียงกระซิบแผ่วเบาของฉันขณะที่ยังสนุกอยู่กับการขบเม้มผิวกายเขาเล่น  ทว่าเขาได้ยินมันและจัดการปลดเข็มขัดของตัวเองออกอย่างรวดเร็วตามมาด้วยการปลดกระดุมกางเกงและดึงมันลงโดยที่ฉันไม่ได้ร้องขอแต่เขารู้งานเอง  คนโชกโชนมาเจอกันมันดีแบบนี้แหละ  ไม่ต้องเสียเวลานาน

            เรียวฟันที่คอยขบผิวกายเลื่อนลงมางับขอบกางเกงชั้นในของเขาลงมาเล็กน้อยเผยให้เห็นรอยสักรูปแมงป่องที่ต้นขาด้านบนหรือบริเวณที่มีกางเกงชั้นในปกคลุมอยู่  มันใกล้กับอันนั้นของเขาเลยแหละ  คิดไว้แล้วเชียวว่าไอ้รอยสักที่ยัยฝ้ายว่ามันต้องเป็นของต่ำแบบนี้

            “นายไปมีอะไรกับยัยฝ้ายได้ยังไง?”

            คำถามของฉันเหมือนเหวี่ยงอารมณ์หวามของเขาลงพื้นอย่างไม่ใยดี  ฉันหยุดการกระทำทุกอย่างและนั่งอยู่อย่างนั้นเพื่อรอคำตอบ

            “ไว้ค่อยคุยทีหลังไม่ได้เหรอ”

            “บอกมา  อย่าโกหกฉัน”

            องศาทำหน้าขัดใจที่สวรรค์มันล่มลงตรงหน้าทั้งที่อะไรของเขามันพร้อมมากจนดึงดูดสายตาฉัน  ให้ตายสิ  ฉันไม่ได้นัวเนียกับผู้ชายมานานแค่ไหนแล้วนะ  อีกอย่างคือกับคนอื่นฉันไม่เคยแนบชิดเบื้องล่างกับใครแบบนี้

            “ก็ฝ้ายแอดไลน์ฉันมาหลังจากที่เจอกันคราวนั้นตอนที่เรานั่งกินข้าวกันอยู่  ฉันไม่รู้หรอกว่าได้ไลน์มาได้ยังไง  แต่น้องเขาคุยฉันก็คุย”

            “กี่ครั้ง?”

            “ครั้งเดียวเอง  ขอโทษ  ฉันจะไม่ทำอีกแล้วไม่ว่ากับใคร  ตั้งแต่คิดจริงจังกับเธอฉันก็ไม่เคยนอกลู่นอกทางเลยนะ”

จุ๊บ

            ฉันโน้มหน้าลงไปจูบแก่นกายที่ชูชันพร้อมรบเป็นการปิดฉาก  ที่ทำมาทั้งหมดฉันอยากรู้แค่นี้แหละ  ไม่ได้มีอารมณ์กับเขาจริงๆสักหน่อย  มั้ง...  ก็...  ก็มีบ้างแหละฉันก็คนนะ  ห่างหายจากผู้ชายมานานเท่าไหร่ก็รู้ๆกันอยู่

            “อดไปซะรอบนี้  โทษฐานที่มีอะไรไม่ยอมบอกฉัน  แล้วไม่รู้นะว่าฉันจะนึกคึกกับนายอีกเมื่อไหร่”

            “โถ่เมียจ๋า  สงสารฉันเถอะนี่เธอดูมันสิ  มันพร้อมมากแล้วนะ  เส้นเลือดเต้นตุบๆเลยเนี่ย”

            “นายคงร้องขอแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยสินะ”

            อยู่ๆฉันดันหงุดหงิดขึ้นมาแบบไร้เหตุผลเหมือนโดนขัดใจอะไรสักอย่างทั้งที่มันไม่มีอะไรสักหน่อย

            “ที่ผ่านมาก็ใช่แต่ต่อไปจะมีแค่เธอ”

            สายตาอ้อนวอนซะเหลือเกินนะองศา...

            ฉันคว้ามือถือมาเปิดหน้าเว็บอะไรบางอย่างก่อนจะยื่นมันให้เขา

            “อ่ะนี่หนังโป๊  และโน่นห้องน้ำ  ไปจัดการให้เรียบร้อย”

            “ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอไม่รอดแน่  ฉันจะจับกดให้จมโซฟาเลยคอยดู”

            “แล้วตอนนี้ทำไมนายไม่ทำ”

            “ไม่กล้าเว้ย”

            องศารับมือถือจากฉันแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป  คงต้องให้เขาจัดการตัวเองสักยี่สิบนาทีเดี๋ยวความหงุดหงิดที่เขามีมันจะหายไป  ส่วนความหงุดหงิดของฉันที่ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรมันยังคงอยู่

UPLOAD 100 %

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #172 ChareeBungwai (@ChareeBungwai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:26
    เกือบไปแล้วเชียว ลุ้นสุดๆ
    #172
    0
  2. #59 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 19:59
    โถ่ชีวิตเจอแต่ผู้แย่ๆเจ้าชู้..ใจเเข็งไว้นะแอมอย่างพึ่งตะบะแตกน๊าาาาาาคิก
    #59
    0
  3. #58 Sasivimol (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 19:56
    ต่อเลยค่ะไรท์ รออยู่น้าาาา😊😊😊😊😊😊
    #58
    0
  4. #57 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 19:28
    องศาอดกินแอมเปย์อีกแล้ว555
    #57
    0
  5. #55 sasivimol (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:54
    ต่อเลยได้ไหมค่ะไรท์ อยากอ่านใจจะขาด
    #55
    0
  6. #54 Looknam_ss (@Looknam_ss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:13
    ไรท์ค่ะ ค้างมากกกกก5555
    #54
    0
  7. #53 AS-aom (@aommallka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:07
    ต่อไรท์..มาต่อเลย..อยากเผือก55
    #53
    0