GODDESS MAFIA #มาเฟียเมียหมอ

ตอนที่ 3 : [อัพครบ] CHAPTER 3 -หมอแอบกิน-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    15 ต.ค. 60

พบกับนิยายเซ็ตนี้ที่งานหนังสือทั้ง 4 บูธนะคะ  มาพร้อมโปรโมชั่นสุดคุ้มเลย



CHAPTER 3  

หมอแอบกิน


ระหว่างการทานอาหารของพวกเขา  หมอเมฆส่งสายตาเย้ยหยันและพูดจาเชิงเล่นเชิงจริงกับภภีมหลายต่อหลายที  คนตัวเล็กจึงรู้สึกว่ามันมากเกินไป

 

ตุ้บ

            ปืนสั้นสีดำถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างจงใจโดย              มาเฟียหนุ่ม  เขาไม่ชอบให้ใครมาพูดลามปาม  ภภีมพูดดีๆเหมือนคนอื่นไม่เป็นหรอก  มีเพียงสองคนที่เขาจะพูดลงท้ายว่าครับด้วยก็คือพ่อและแม่       ของเขา  นอกนั้นเขาก็ไม่คิดว่าคนอย่างเขาจะเป็นรองใครจนถึงขั้นต้องพูดคุยด้วยถ้อยคำไพเราะ

            แค่มานั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วยก็ลดตัวลงมาแค่ไหนแล้ว

            อำนาจของอาวุธสีดำเงานั้นทำให้หมอเมฆสงบปากสงบคำได้ทันที 

ต่างฝ่ายต่างนั่งกินข้าวเงียบๆ  มาเฟียหนุ่มฝืนกินไปครึ่งจานก็ต้องวางช้อนและยกน้ำดื่มจนหมดแก้ว  ตอนนี้เขาอยากจะถามสิ่งที่สงสัยออกไปใจจะขาด  แต่ต้องรออีกฝ่ายกินข้าวเสร็จก่อน ก็ไม่รู้ทำไมคนอย่างเขาต้องมานั่งรอด้วย  ทว่าคนกวนประสาทอย่างหมอเมฆถามไปก็คงไม่ตอบเขาจะตอบต่อเมื่อ   เจ้าตัวอยากจะตอบเท่านั้น

            “กินช้าจังวะ  รีบๆกินมีอะไรจะถาม”

            หน้าหล่อเปรยตามองไปยังคนตัวเล็กเบื้องหน้าด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง  สันกรามขยับขึ้นลงตามจังหวะการเคี้ยวก่อนจะกลืนอาหารลงคอแล้ววางช้อนส้อมลง  มือเรียวเอื้อมจับแก้วน้ำยกขึ้นดื่มโดยที่ตาคมยังคงจ้องมอง     มาเฟียหนุ่มไม่ละสายตา

            “ว่าไงครับ  มีอะไรจะถามผมเหรอ?”

            ร่างกายกำยำเอนหลังพิงพนักโซฟา  ขาเรียวยกขึ้นไขว่ห้างทำท่า   ตั้งอกตั้งใจฟังสิ่งที่คนตัวเล็กกำลังจะถาม  ซึ่งถ้าคิดไม่ผิด  ก็คงจะเป็นเรื่องเดียวกับที่เขาคิดอยู่ในหัวตอนนี้นั่นแหละ  เรื่องที่ทำให้ภภีมมานั่งตรงหน้าเขาตอนนี้  เรื่องที่เขาตั้งใจทำให้มันเกิด

            “เนี่ย!! ดูนี่!!

            ภภีมจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนแล้วเปิดรอยแดงที่คอให้หมอเมฆดู  หน้าเนียนผินหันไปอีกฝั่งเพื่อให้หมอเมฆได้เห็นรอยแดงชัดๆ  โตๆกันแล้วคงไม่ต้องมานั่งบอกว่ารอยคิสมาร์กแบบนี้มันเกิดจากอะไร

            “อื้ม  ขาวดีนะครับ”

            หากแต่เป้าสายตาของเขากลับไม่ได้จดจ้องที่รอยแดงนั้นด้วยซ้ำ  ผิวหน้าอกขาวเนียนที่โผล่พ้นร่มผ้ามันสะดุดตามากกว่า

            “ไอ้หมอ!!  กูให้ดูนี่!!  รอยเชี่ยเนี่ย  มึงทำรึเปล่าหมอ?”

            “โทษทีนะ  ผมสายตาสั้น”

            ไม่ทันที่ภภีมจะตั้งตัว  หมอเจ้าเล่ห์อย่างหมอเมฆก็หยัดตัวขึ้นแล้วใช้แขนเท้าโต๊ะ  หน้าหล่อยื่นหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอขาวก่อนจะหรี่ตามองเหมือนว่าตัวเองสายตาสั้นเสียเต็มประดา 

            “จะตอบได้รึยัง”

            มาเฟียหนุ่มย่นคอหนีเมื่อรู้สึกว่าหมอเมฆเข้ามาใกล้เขามากเกินไป  สายตาเจ้าเล่ห์ที่จดจ้องมายังคอของเขาเปลี่ยนมาสบตาร่างบางสลับกับ     ริมฝีปากอิ่มที่ภภีมรู้ตัวว่าโดนมองด้วยสายตาโลมเลียก็ถึงกับต้องเม้มปากแน่นก่อนที่เขาจะผลักหน้าอกแกร่งให้ถอยห่าง

 

ผลัก!

            ร่างสูงยักไหล่เป็นคำตอบแล้วจัดการเก็บจานทั้งสองไปไว้ในห้องครัว  สองขาก้าวเดินเชื่องช้าพร้อมทั้งในใจนับเวลาเป็นวินาทีอย่างใจเย็น  เขาจัดการล้างจานฆ่าเวลาก่อนที่ทุกอย่างจะเป็นไปในทิศทางที่ตัวเขานั้นได้วางแผนไว้

            เพียงไม่กี่นาทีเสียงมาเฟียหนุ่มที่โวยวายตามหลังเมื่อก่อนหน้านี้ก็หายไป  เกิดรอยยิ้มบนใบหน้าหล่ออีกครั้งเมื่อทุกอย่างช่างง่ายดายกว่าที่คิด  วันนี้เขายิ้มมากกว่าปกติเพราะอะไรที่เขาวางแผนไว้มันแทบจะไม่มีอุปสรรคอะไรมากวนใจเลย

            เจ้าของเสียงที่โวยวายเสียงดังเมื่อครู่สงบลงพร้อมกับร่างที่นอนไร้สติอยู่บนโซฟา  เขาย่างก้าวเข้าไปหาเหยื่อเชื่องช้าก่อนจะช้อนร่างบางขึ้น     แนบอก  จุดหมายคือเตียงนุ่มสีแดงสดภายในห้องนอนคนตัวเล็กถูกวางลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน  สายตาคมมองโลมเลียไปทีละส่วนของร่างกาย 

            ใบหน้าเรียวที่ได้รูป  ดวงตาลึกและจมูกโด่งรั้น  ริมฝีปากอวบอิ่ม   สันกรามอันน่าหลงใหล  ผิวพรรณภายนอกดูสุขภาพดี  จนอดคิดไม่ได้ว่าสิ่งที่ร่มผ้าบดบังอยู่จะน่ามองขนาดไหน

            หากจะว่าเขาล่อลวงภภีมก็ไม่ถูกเสียทีเดียว  ในเมื่อถามว่าวางยาในอาหารหรือไม่  เขาก็ตอบว่าวาง  แต่มาเฟียหนุ่มไม่เชื่อเอง

            “แมนขนาดนี้  น่าจะซิงว่ะ  หึ!

            เสียงนุ่มเอ่ยพึมพำกับตัวเองขณะที่ไล่สายตามองไปยังร่างไร้สติบนเตียงกว้าง  สองมือจัดการถอดกางเกงของตัวเองออกจนเหลือแต่ร่างกายเปล่าเปลือย  ไม่รีรอที่เขาจะคลานขึ้นเตียงและขึ้นคร่อมร่างบางก่อนจะจรดริมฝีปากไปยังสันกรามและไล่ลงมายังลาดไหล่

            มือเรียวยกขึ้นปลดเข็มขัดและตามมาด้วยตะขอกางเกงของร่างบาง  หน้าหล่อผละจากผิวเนียนแล้วหยัดตัวขึ้นนั่ง  จัดการถอดกางเกงยีนส์สีเข้มออกจากร่างกายเหยื่อจนไร้ซึ่งพันธนาการช่วงล่าง

            จะว่ารสนิยมทางเพศเขาแปลกก็ได้  แต่เขาชอบที่จะร่วมเพศโดยที่เขาเป็นฝ่ายรุกเท่านั้น  และยิ่งไร้สติแบบนี้เขายิ่งชอบเพราะเขาจะได้ทำ      ทุกอย่างได้ตามใจตัวเอง  สืบเนื่องมาจากหลายๆครั้งที่เขามีอะไรกับผู้หญิงแบบที่มีสติกันทั้งคู่  รสชาติเซ็กส์มันจัดจ้านเสียจนเขาแทบไม่ได้ทำอะไรเลย  ไม่ได้เป็นฝ่ายคุมเกมเองสักเท่าไร  ซึ่งเขาไม่ชอบ  แต่นี่ก็ไม่ใช่การมีเซ็กส์    ครั้งแรกกับผู้ชายด้วยกันหรอกนะ  หมออย่างเขาผ่านมาพอสมควร

            “มาสนุกกันดีกว่า  คนสวยของผม”

            หน้าหล่อผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมเอ่ยประโยคชวนสยิวออกไป  เขาถกเสื้อเชิ้ตของมาเฟียหนุ่มขึ้นไปจนสุด  ทำให้เห็นยอดอกสีน้ำตาลอ่อนโผล่พ้นร่มผ้า  ไม่ต้องประวิงเวลาคิดนาน  เขาเคลื่อนตัวเองไปยังหว่างขาเรียวของคนไร้สติแล้วโน้มลงไปใช้ปากครอบครองยอดอกนั่น  ลิ้นอุ่นชื้นตวัดเลียสลับดูดเม้มจนตุ่มไตเริ่มแข็งตัว  มันกระตุ้นให้อารมณ์อย่างว่าปะทุขึ้นมาจน    แก่นกายของเขาแข็งชัน  มือเรียวจับส่วนแข็งขืนของตัวเองรูดขึ้นลงเพื่อเตรียมพร้อม

LOADING 40 %


- อ่านฉากคัทแซ่บๆได้ในเล่ม -


            เขาทรุดตัวลงนอนข้างๆคนตัวเล็กโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง  เมื่อรู้สึกหายเหนื่อยจึงจัดการเก็บหลักฐานให้เรียบร้อย  คราบเหนอะหนะตรงห่วงสีสวยที่ขณะนี้บวมช้ำถูกทำความสะอาดอย่างเบามือ  ตามมาด้วยการจัดแจงเสื้อผ้าให้อยู่ในสภาพเดิมเหมือนก่อนหน้านี้ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

            หมอเมฆยืนเต็มความสูงก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันเอวไว้หมิ่นเหม่  แล้วเขาก็ต้องรังสรรค์งานศิลปะหลังเสร็จกิจเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา  กระดานใหญ่พร้อมกระดาษและดินสอหลายขนาดถูกวางไว้บนแท่นวาดภาพ  เขาจัดการวาดภาพตอนร่วมเพศกับมาเฟียหนุ่มด้วยความบรรจง  ภาพที่เขากำลังวาดมันคือภาพที่อยู่ในหัวของเขา  จากมุมที่เขาเห็น  จากความรู้สึกที่เขาได้รับเมื่อครู่ 

            วาดทุกอย่างออกมาไม่ผิดเพี้ยนจากความจริงแม้แต่น้อย...

            ภาพชายสองคนกำลังร่วมเพศกันต่างอารมณ์  หน้าตาเรียบนิ่งไม่รู้เรื่องรู้ราวของร่างที่นอนบนเตียง เชื่อมด้วยอวัยวะใหญ่ของร่างกำยำที่มองไปยังคนเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้มร้าย  ใช้เวลานับชั่วโมงที่เขานั่งท่ามกลางความเงียบแล้ววาดภาพแห่งความสุขด้วยดินสอจนผลงานมันออกมาเป็นที่ถูกใจของเจ้าของเป็นอย่างมาก

            ภาพที่เพิ่งวาดเสร็จถูกเก็บไว้ในลิ้นชักลับภายในตู้เสื้อผ้า  ภายในเก๊ะนั้นมีภาพประเภทนี้อีกนับสามสิบภาพด้วยกัน  มีทั้งการร่วมเพศกับชายและหญิง  ไม่รู้ว่าเขาเริ่มทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่  มารู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นส่วนหนึ่งไปแล้ว  หากจะเก็บหลักฐานเป็นรูปถ่ายมันก็คงจะไม่น่าจดจำ  แต่ถ้าเป็นผลงานที่เขาสร้างสรรค์เองกับมือแล้วล่ะก็  มันมีค่ามากกว่าภาพถ่ายฉาบฉวย

พวกนั้นเสียอีก

            “อยากรู้จัง  ว่าผมจะได้กินคุณอีกไหม?”

            เขาหันไปถามคนที่นอนหลับใหลด้วยความสงสัยพลางเก็บอุปกรณ์วาดรูปทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง

            “แต่ผมไม่ชอบกินของซ้ำนะ”

            ทิ้งท้ายประโยคที่ไม่น่าฟังสักเท่าไรไว้ท่ามกลางความเงียบก่อนที่เขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปด้วยความรู้สึกว่างเปล่า  ทิ้งให้ร่างบางนอนหลับใหลอยู่บนเตียงตามลำพัง  หากหมดประโยชน์แล้วก็จะไม่ได้รับความสนใจจากร่างสูงอีกต่อไป

 

 -----------------------------------------------------------------------

 

            ร่างเล็กลืมตาตื่นงัวเงียกลางดึก  ท่ามกลางห้องที่มืดและห้องที่ไม่คุ้นเคยทำให้เขารู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของตัวเองแน่นอน  เขาหันหน้าไปมองคนที่นอนข้างๆด้วยความสงสัย  หากนึกย้อนไปคนที่เขาอยู่ด้วยเป็นคนสุดท้ายคือหมอเมฆนั่นเอง  และทันทีที่คิดได้มาเฟียหนุ่มจึงยกเท้าขึ้นถีบร่างสูงแรงจนกระเด็นตกเตียง

            “โอ๊ย  เจ็บจังวะ”

            อาการเจ็บแสบที่บั้นท้ายมันแล่นแปลบเข้ามาจนตัวเขาเองสะดุ้งโหยงพร้อมกับใช้มือจับสะโพกไว้  กลายเป็นว่าเจ็บทั้งหัวไหล่ซ้ายที่โดนยิง  เจ็บทั้งบั้นท้ายที่ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไร  ใบหน้าที่งัวเงียเมื่อครู่เหยเกด้วยความเจ็บที่จู่โจมเขาโดยที่เจ้าตัวยังไม่ทราบสาเหตุ

            “ตื่นแล้วก็กลับไปได้แล้วนะ”

            เสียงทุ้มที่ติดจะหงุดหงิดเอ่ยกับมาเฟียหนุ่มก่อนที่เขาจะหยัดตัวขึ้นมานอนบนเตียงอีกครั้งท่ามกลางความมืด

            “เกิดอะไรขึ้นวะไอ้หมอ  ทำไมกูเจ็บแบบนี้”

            “ไม่รู้เหมือนกันครับ  จู่ๆคุณก็บ่นง่วงแล้วหลับไป”

            มาเฟียหนุ่มยู่ปากพร้อมครุ่นคิดตามที่เจ้าของห้องบอก เขาเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงทำลายความมืด  และเมื่อแสงไฟสว่างขึ้นมานั้น    หมอเมฆก็ยกผ้านวมผืนหนาขึ้นมาปิดหน้าทันทีเช่นกัน

            “กูไม่เชื่อหรอก  กูทำอะไรกูระวังตัวเองเสมอ  ไม่มีทางที่กูจะมาง่วงต่อหน้าคนที่ไม่รู้จักอย่างมึงแน่ไอ้หมอ!!

            ความโมโหทำให้ภภีมโวยวายเสียงดังจนคนที่อยากจะเข้าสู่ห้วงนิทราต้องเปิดผ้าห่มมามองด้วยความขุ่นเคือง  ร่างสูงถดตัวลุกขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียงพร้อมทั้งขยี้ตาไปด้วย

            “เฮ้ออออ  คุณทำผมเพลียมากนะ  ผมว่าคุณรีบกลับไปพักผ่อนเถอะ ผมก็ต้องพักผ่อนเหมือนกันพรุ่งนี้ผมต้องทำงานแต่เช้า”

            “ก็ตอบมาสิวะว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับกู  ไม่มีใครอยู่เฉยๆแล้วมันจะเจ็บตัวขนาดนี้หรอกนะโว้ย  มึงลักลอบ...”

            “ผมเปล่าทำอะไรคุณ  หยุดโวยวายแล้วกลับไปได้แล้ว”

            “ใครจ้างมึงมา?  มึงเป็นพวกใครไอ้หมอ?  ใครสั่งให้มึงมาทำร้ายกู ใช่ไหม?”

            “ห้ะ?  พูดบ้าอะไรเนี่ย”

            ความหวาดระแวงทำให้มาเฟียหนุ่มรีบลงจากเตียงและเดินถอยหลังห่างจากร่างสูงทันที  สายตากราดมองรอบห้องหาอาวุธคู่ใจแต่ก็ไม่เจอ       คนตัวเล็กค่อยๆเดินถอยหลังออกจากห้องนอนมาท่ามกลางความมืดโดยสายตายังคงจดจ้องไปที่ร่างสูงบนเตียงกว้างนั่น

LOADING 80 %


            เคร้ง...ตุ้บ

            “โอ้ยยยย  ซี๊ดดดดด”

            เขาสะดุดเข้ากับโซฟาก่อนจะหงายท้องลงนอนบนเบาะหนังนุ่ม  ทว่าความนุ่มที่รองรับร่างบางก็ไม่สามารถบรรเทาความเจ็บบริเวณตรงนั้นได้    สักเท่าไรนัก  บวกกับการกระแทกทำให้เจ็บแผลที่ถูกยิงเพิ่มเป็นทวีคูณ  แต่ตรงนั้น..จะว่ามันเจ็บตลอดเวลาก็ไม่ใช่แต่มันก็เจ็บเวลาขยับตัว  มันรู้สึกหน่วงตรงนั้นแปลกๆ  เอาเป็นว่ามันไม่ปกติสำหรับความรู้สึกของร่างบางแน่นอน

            “เป็นอะไรไหมคุณ”

            เพราะความเป็นหมอทำให้เขาต้องดีดตัวลุกจากเตียงทันทีที่ได้ยินเสียงเล็กร้องโอดโอยอยู่ด้านนอก เขารู้อยู่เต็มอกว่าร่างบางเป็นอะไร สองเท้ารีบวิ่งออกมาตามเสียงร้องพร้อมทั้งเปิดไฟให้สว่างโร่  ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปช่วยพยุงร่างที่นอนอยู่บนโซฟานั้น  มาเฟียหนุ่มก็ตั้งตัวได้เสียก่อน     ปืนที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกหน้าโซฟาถูกจ่อมาที่หมอเมฆโดยมือข้างซ้ายของมาเฟียหนุ่ม  ความโมโหของเขามันมากพอที่เขาจะลั่นไกปืนปลิดชีวิตคนตรงหน้าได้ในตอนนี้

            “กูจะถามเป็นครั้งสุดท้าย  ว่ามึงทำอะไรกู”

            ร่างสูงมองคนตรงหน้าก็นึกตลก  ในหัวกำลังคิดอยู่ว่าเจ้าตัวไม่รู้จริงๆเหรอว่าการที่เจ็บบริเวณนั้นมันต้องเกิดจากสาเหตุใดบ้าง  หรือจริงๆอาจจะรู้แต่ไม่ยอมรับกันแน่ 

            ถ้าคิดจะหลอกตัวเองเขาจะช่วยหลอกด้วยอีกคน  จะแกล้งทำเป็น ไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกันว่าเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกายกันมาแล้ว  จะทำเสมือนว่าไม่รู้มาก่อนว่าคนตัวเล็กตรงหน้าตกเป็นเมียเขาแล้วเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

            เขาส่งยิ้มกว้างให้มาเฟียหนุ่มแล้วย่างกรายเข้าไปหากระบอกปืนช้าๆ จากรอยยิ้มสดใสเมื่อครู่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นการแสยะยิ้มแทน  ใบหน้าก้มลงเล็กน้อยทว่าสายตาคมก็ช้อนมองร่างบางอย่างสมเพชและไม่วางตา

 

            กึก

            เสียงปลายกระบอกปืนชนหน้าอกแกร่งที่เจ้าของร่างตั้งใจเดินเข้ามาหาอย่างท้าทาย  และมีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะปล่อยเวลาล่วงเลยให้ร่างสูงกดยิ้มเยาะเย้ยได้นาน  นิ้วเรียวจัดการลั่นไกปืนทันที

           

            แก๊ก

            แก๊ก

            “บ๋อแบ๋นะครับ  หึๆ”

            “ไอ้หมอ  มึง!!!

 

            ผัวะ!!

            ด้ามปืนขนาดพอดีมือกระแทกลงบนหน้าหล่อในเวลาต่อมา  ก่อนหน้านี้เจ้าของห้องอย่างหมอเมฆได้จัดการเอากระสุนออกจากกระบอกปืนเรียบร้อยแล้ว  คนอย่างเขาก็ไม่ยอมตายเหมือนกัน  ความรอบคอบของเขาทำให้เขาไม่ตกเป็นรองใครง่ายๆ

            “โชคดีนะครับ”

            เขาพูดตามหลังคนที่กำลังเร่งเดินออกจากห้องของเขาออกไป  คิดไปคิดมาแล้วก็ไม่เคยเจอเหยื่อที่ไหนดื้อและห่ามได้เท่าภภีมเลยสักครั้ง  สมมุติว่าถ้ามีโอกาสได้ร่วมเพศกันอีกก็คงจะตื่นเต้นน่าดู  หากทำให้คนดื้อด้านอย่างภภีมสมยอมเขาแต่โดยดีแบบที่มีสติครบกันทั้งคู่มันคงจะเป็นเรื่องที่น่ามหัศจรรย์ใจไม่น้อยเลยทีเดียว

            ในหัวพร่ำคิดแต่เรื่องอย่างว่าจนลืมความเจ็บที่เพิ่งโดนกระทำเมื่อครู่  จู่ๆรอยยิ้มอ่อนโยนก็ผุดขึ้นบนใบหน้าเขาซะอย่างนั้น  เพียงแค่นึกถึงใบหน้าหวานที่เพิ่งจากไปกำลังนอนหลับพริ้มอยู่บนเตียงของเขา  จะว่าเอ็นดูก็ไม่ได้เอ็นดูอะไรหรอก  เขาทั้งสองคนมันควรจะจบลงตรงนี้และไม่ควรเจอกันอีกด้วยซ้ำ  เหลือไว้เพียงความทรงจำที่นึกถึงเมื่อไหร่ก็เกิดรอยยิ้มจะดีกว่า      เด็กดื้อแบบนั้นมันก็มีค่าสำหรับเขาแค่นี้แหละ


UPLOAD100 %

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

1คอมเมนท์ 1กำลังใจนะคะ


ติดตามนักเขียน จิ้มเลย 

CLAZZICAL

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #223 NingBundith (@NingBundith) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 09:34
    หมอดูเลวว่ะ
    #223
    0
  2. #203 tanapa123 (@tanapa123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 22:23
    ไม่ได้ซื้อเล่มอ่ะ. ไม่มีNCด้วยหมดรมณ์เลยอาะ😑😑
    #203
    0
  3. #195 XIUMIN261990 (@XIUMIN261990) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 06:47
    หมอดูโนคจิตวะ
    #195
    0
  4. #174 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:10
    กรี๊ดดดดดหมอสายซาดิสต์รึเปล่าคะเนี่ยยย
    #174
    0
  5. #171 Monthiya Thongchai (@hunhanyehet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:00
    หมออออออแหมมมม ให้จริงเถอะะะ รอดูคนกลืนน้ำลายตัวเอง ง่อวววววววว
    #171
    0
  6. #170 anima-tong (@anima-tong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 18:23
    NC ของช้านนนนนนน//นั่งร้องไห้
    #170
    0
  7. #168 toktok_toyo (@toktok_toyo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:01
    รีอัพหรอออ อิอิ
    #168
    0
  8. #146 aomaunthan (@aomaunthan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 12:48
    ^////^
    #146
    0
  9. #95 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #95
    0
  10. #94 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #94
    0
  11. #93 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #93
    0
  12. #92 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #92
    0
  13. #91 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #91
    0
  14. #90 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #90
    0
  15. #89 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #89
    0
  16. #88 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #88
    0
  17. #87 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #87
    0
  18. #86 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #86
    0
  19. #85 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #85
    0
  20. #84 anntiiz (@a-jame) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:33
    หมอ T_______T ฉีกกฏทุกหมอที่เคยมี ฮืออ ตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    #84
    0
  21. #63 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:33
    หมอ เลวมาก ชอบ หมอเลวแบบ เลวอะ แต่ อื้อหื้ม ว่าแต่ถามจริง หมอไม่กลัวตายหรอ
    #63
    0
  22. #25 dena_chocolate (@dena_chocolate) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:10
    อีหมอออออออ มาต่ออีกน้าไรท์อยากอ่านต่ออออ
    #25
    0
  23. #23 L-KHR (@maifha926) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:43
    มาต่อน้า หมอแกเลวมากอ่ะ
    #23
    0
  24. #22 totooo_2541 (@totooo_2541) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 05:20
    อ๊ายฟินๆๆ
    #22
    0
  25. #21 dena_chocolate (@dena_chocolate) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 22:00
    มาต่อเร็วๆนะไรท์*0* ค้างหนักมากกกกกกกกก
    #21
    0