GODDESS MAFIA #มาเฟียเมียหมอ

ตอนที่ 1 : [อัพครบ] CHAPTER 1 - หมอฝากรอย -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    15 ต.ค. 60


พบกับผลงานเซ็ตนี้ได้ที่งานหนังสือทั้ง 4 บูธนะคะ  



CHAPTER 1

-หมอฝากรอย-

 

 

“วันนี้เหนื่อยจังวะ”


                เสียงของชายร่างสูงบ่นกับตัวเองหลังจากเพิ่งออกจากห้องฉุกเฉิน  หน้าตาทรุดโทรมจากอาการเหนื่อยล้าของการทำงาน  วอร์ดคืนนี้นับว่ายุ่งมากถึงมากที่สุด  เมื่อเขาเพิ่งทำแผลให้เด็กวัยรุ่นยกพวกตีกันจนได้รับบาดเจ็บเลือดตกยางออก  ในใจก็พร่ำคิดว่าจะมาตีอะไรกันตอนดึกดื่นป่านนี้  แต่ก็ได้แต่บนในใจเพราะอาชีพของหมอมันก็แบบนี้แหละ


                “หมดสภาพเลยนะคะหมอเมฆ”


                ตาคมที่อ่อนล้าเปรยมองไปยังต้นเสียงใสของพยาบาลที่ขึ้นวอร์ดด้วยกัน  ทว่าหน้าหล่อได้แค่ยิ้มมุมปากตอบไปเท่านั้น  ด้วยนิสัยที่ไม่ชอบคุยกับใครนัก  โลกส่วนตัวสูงเสียจนบางทีตัวเขาเองยังไม่เข้าใจตัวเองเลย  แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นคนเรียบร้อยทุกระเบียบนิ้วซะเมื่อไหร่  ถ้าคิดว่าหมอใส่แว่นอย่างเขาจะร้ายไม่เป็นล่ะก็  คิดผิด!


                ร่างกายกำยำกำลังยืดบิดขี้เกียจและกำลังจะเดินไปกดน้ำดื่ม  แต่เพียงก้าวเท้าได้ไม่ทันไรก็พบกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาอย่างเสียมารยาท  กลุ่มชายวัยรุ่นไปจนถึงวัยกลางคนกำลังประคองใครสักคนเดินนำหน้าพร้อมทั้งโวกเวกโวยวาย


                “หมอโว้ยยยยยย  มารักษาคุณหนูที!!


                เมื่อร่างสูงเห็นว่าเมธีเพื่อนของตนกำลังวิ่งหน้าตั้งมาต้อนรับแต่ไกล  สองขาจึงย่ำเดินไปข้างหน้าเพื่อจะไปกดน้ำดื่มอย่างที่หวังไว้ทีแรก


                “แฮ่กๆ เอาพยาบาลสาวๆ อึก สวยๆมาเดี๋ยวนี้!!


                คิวเรียวของชายหนุ่มเริ่มกระตุกด้วยความหงุดหงิด  หน้าหล่อหันไปมองยังเจ้าของคำสั่งที่จะขอเลือกคนรักษา  เป็นขณะเดียวกันกับร่างบางช้อนตาขึ้นมามองร่างสูงที่ใส่ชุดหมอตรงหน้าพอดี


                ร่างสูงเอามือซุกกระเป๋าเสื้อกราวด์ก่อนจะเหยียดยิ้มท้าทายไปให้คนไข้หน้าหวานที่เพิ่งเข้ามาเยือน  


                “ต้นหลิว ไอ้ธี  ไม่ต้อง  เดี๋ยวคนนี้กูทำแผลเอง!


                “ไม่  จะเอาพยาบาลผู้หญิงโว้ย!!


                หมออย่างเขาเต็มใจรักษาคนไข้ทุกคนอยู่แล้ว  แต่ไม่เคยจะมีคนไข้ที่ไหนมาใช้อำนาจบาทใหญ่ที่นี่  หน้าซีดจนจะเอาตัวเองไม่รอดแล้วยังจะปากเก่ง  คนไข้แบบนี้เขาก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่าปากจะเก่งได้สักกี่น้ำ  ร่างสูงเดินเข้าไปหาเจ้าของร่างบาดเจ็บก่อนจะโน้มหน้าไปกระซิบข้างหูท่ามกลางสายตาคนมากมาย


                “ตามหมอมานะครับ  หมอจะทำแผลให้  หากช้ากว่านี้เลือดหมดตัวไม่รู้ด้วยนะครับ  คนสวย..”


                “ไอ้หมอ!!


                สิ้นสุดประโยคทิ้งทวนของหมอหน้าหล่อ   อารมณ์โมโหของร่างบางก็พุ่งทะยานขึ้นมาทันที  เขาเป็นถึงคุณหนูของตระกูลมาเฟียตระกูลใหญ่  ผู้คนมากหน้าหลายตานับถือและให้เกียรติ  มีสิทธิอะไรมาเรียกเขาว่าคนสวยแบบนี้กัน  หากประโยคเมื่อครู่ลูกน้องได้ยินคงหมดความศรัทธากันพอดี  ทว่าความเจ็บมันแล่นปรี่เข้ามาจนไม่สามารถตอบโต้อะไรร่างสูงได้มากไปกว่านี้  จำใจต้องสั่งลูกน้องให้พาเขาเดินตามร่างสูงไป


                “หมอขออยู่กับคนไข้สองคนนะครับ  รบกวนรอข้างนอก”


                ชายชุดดำที่เป็นลูกน้องของคุณหนูของพวกเขายังไม่ยอมขยับกายไปไหนหากคำสั่งนี้ไม่ได้ออกมาจากปากเจ้านายของตน  ร่างสูงตระเตรียมอุปกรณ์ทำแผลต้องหยุดชะงักและเปรยตามองร่างบางที่นั่งหน้าซีดเผือดอย่างกดดัน  สายตาคมมองร่างบางอย่างดุดันไม่อ่อนโยนเหมือนก่อนหน้านี้  หากเรื่องรักษาคนไข้แล้วนั้นหมอเมฆจริงจังเสมอ


                “เออ  ออกไปก่อนไป”


                เมื่อในห้องอยู่ด้วยกันสองคนร่างสูงจึงเริ่มทำแผลที่โดนยิงจนกระสุนฝังที่หัวไหล่ขวาเต็มๆ  วิธีการเบี่ยงเบนความสนใจของหมอแต่ละคนมักแตกต่างกัน  แต่คิดว่าวิธีของร่างสูงนั้นอาจไม่เหมือนคนอื่นสักเท่าไหร่ 


                “ชื่ออะไรครับ”


                “ภภีม”


                ร่างบางตอบปัดไปอย่างหงุดหงิด  มือเรียวของหมอหน้าหล่อค่อยๆเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิตสีแดงของคนไข้อย่างเบามือ  และจัดการถอดเสื้อเชิตออกจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนของร่างบาง


                “หมอชื่อหมอเมฆนะครับ  คนสวย”


                “เห้ย  กวนตีนเหรอหมอ  สวยบ้าบออะไรวะ”


                ร่างสูงแทรกตัวเข้าไปยืนหว่างขาเรียวของคนไข้ที่นั่งหมื่นเหม่บนขอบเตียงพลางใช้แขนซ้ายค้ำยันกับเตียงไว้ไม่ให้ตัวเองล้ม  เพราะความเจ็บแล่นเข้ามาอีกคราทำให้มาเฟียหนุ่มต้องหลับตาและกัดริมฝีปากแน่น  ช่างไม่รู้อะไรเสียเลยว่าขณะนี้ได้มีร่างของชายในชุดกราวด์มายืนแนบชิดด้านหน้าด้วยท่าวาบหวิว


                “พร้อมเจ็บไปกับหมอรึยังครับ”

 

                ด้วยความสงสัยถึงลมอุ่นที่ประชิดใบหน้า  ร่างบางจึงลืมตาขึ้นมองพบหน้าของใครอีกคนอยู่ติดกับเขาเพียงแค่ไม่ถึงคืบนิ้ว  ทำให้ต้องเอนตัวหนี  ในใจก่นด่าหมอเสียๆหายๆไปแล้ว  แต่เวลานี้ต้องพึ่งหมอก่อนทำให้ต้องสงบปากสงบคำ

 

LOADING 40 %

 

“ทำเบาๆนะโว้ย!


                “จุ๊ๆ ไม่เอานะครับคนสวย  อย่าเสียงดัง”


                “ไอ้!! อ๊ากกกกกกกก”


                 ใจเซาะจริงๆ  ไม่เห็นจะเก่งเหมือนปากสักนิดไอ้เด็กคนนี้           


                เพียงแค่มือใหญ่ทำความสะอาดปากแผลบริเวณรอบนอกให้สะอาดเท่านั้น  ยังไม่ทันได้ทำอะไรกับแผลเลยสักนิด  เสียงร้องโอดโอยของคนตัวเล็กที่เหมือนเจ็บมากมายนั้นก็ดังลั่นห้องเสียแล้ว  ทำให้เกิดรอยยิ้มบางบนใบหน้าคนเป็นหมออย่างเลี่ยงไม่ได้


                ขั้นตอนการทำแผลเริ่มต้นขึ้น  หมอเมฆใช้คีมเปิดปากแผลให้กว้างพอประมาณ   ก่อนจะคีบกระสุนออกมาได้สำเร็จ  ไม่รีรอให้เลือดไหลมากไปกว่านี้  มือเรียวต้องทำเวลาในการเย็บแผลให้ปากแผลปิดสนิท  ด้วยความชำนาญทางการแพทย์ที่สั่งสมมาทำให้ร่างสูงทำทุกอย่างออกมาได้เพอร์เฟ็คเหมือนทุกครั้ง


                แต่ที่แปลกไปจากทุกทีคงจะเป็นคนไข้คนนี้เสียมากกว่า  สบถด่าหมอมาแต่ละคำไม่เกรงใจกันเลยสักนิด  ยิ่งเห็นร่างบางทำท่าก๋ากั่นมันยิ่งอยากทำให้หมอเมฆแกล้งคนไข้คนนี้ให้หลาบจำ  ตัวบางอย่างกับกระดาษแบบนี้ไปขู่ใครเขาจะกลัวกัน


                “เสร็จแล้ว  เห็นไหมเจ็บนิดเดียวเองคนเก่ง”


                “อย่ามาปลอบเหมือนกูเป็นเด็ก  นี่โตแล้วโว้ย!


                “พูดไม่เพราะเลยนะครับ”


                ไม่ว่าเปล่า  ร่างสูงโน้มหน้าลงไปใกล้คนตัวเล็กตรงหน้าด้วยรอยยิ้มอาบยาพิษ  ทว่าร่างบางก็ไม่ถอยหนีไปไหนแม้แต่องศาเดียว  ยิ่งเห็นแววดื้อรั้นของคนไข้แบบนี้  หมอเมฆยิ่งหมั่นไส้


                “เสร็จแล้วใช่ไหม  ไปละนะหมอ”


                มือบางข้างซ้ายผลักอกร่างสูงจนเซถอยหลังไปเล็กน้อย  มาเฟียหนุ่มก้าวเท้าลงบนพื้นกระเบื้องสีขาวสะอาดด้วยท่าทางโอนเอน  ในใจนึกอยากกลับไปนอนที่บ้านเต็มที  อีกอย่างคือเบื่อหน้าหมอกวนประสาทนี่จนไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว


หมับ!


                “ไม่ไหวหรอกคุณ  นอนพักฟื้นก่อนเถอะ”


                “เห้ย  อย่ามากอด!!  ขนลุก”


                เมื่อร่างบางเดินโอนเอนจะล้มไม่ล้มแหล่  สัญชาติญาณความเป็นหมอจึงรีบเข้าไปหา  ทว่าสัญชาติญาณดิบมันมีมากกว่าจึงกลายเป็นเข้าไปโอบคนไข้จากด้านหลัง  ใช้อกแกร่งเป็นกำแพงให้ร่างบางพิงซบ  มาเฟียหนุ่มตกใจจนร่างชาวาบทันทีที่ได้สัมผัสใกล้ชิดขนาดนี้  เขาไม่เคยโดนผู้ชายกอดมาก่อน  และเขาก็ไม่ชอบให้ใครมาอยู่ใกล้เกินพอดีแบบนี้ด้วย 


                “หมอขอสั่งให้คุณนอนพักฟื้นก่อนนะคุณภภีม  คุณเพิ่งเสียเลือดไปอาจทำให้เวียนหัวได้  อย่าเพิ่งขยับตัวไปไหนมาไหนเลยคุณ”


                “รำคาญว่ะ  แม่ง!!  รู้ไหมกูเป็นใคร  มาทำตัวลุ่มล่ามแบบนี้ระวังจะไม่ตายดีนะกูขอเตือน”


                ร่างบางสะบัดตัวหนีแล้วเดินออกมาอย่างไม่ฟังคำอะไรทั้งนั้น  แต่ท่าทางของคนตัวเล็กมีหรือที่ร่างสูงจะดูไม่ออกว่ารำคาญเขาแค่ไหน  เมื่อคนไข้อารมณ์ร้อนดั่งไฟ  หมออย่างเขาก็พร้อมจะเป็นน้ำดับไฟให้ตลอดเวลานั่นแหละ  มันเป็นหน้าที่ของเขา


                เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินออกไปนอกห้องได้สำเร็จ  เหล่าลูกน้องต่างกรูกันเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง  หมอเมฆยังคงอยากให้คนไข้ของเขาดีขึ้นก่อนจะกลับ  หากมีอาการข้างเคียงหมออย่างเขาจะได้ช่วยเหลือได้ทัน


                ไม่รอช้าที่ร่างสูงจะเดินไปดักหน้าแล้วโน้มตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างเล็กด้วยเวลาอันรวดเร็ว


                “ถือว่าหมอขอนะ  อยู่ต่อเถอะ”


                “หมอขอกูก็ไม่ให้”


                “นี่หมอยังไม่ทันจ่ายยาให้เลยนะ  อย่าดื้อ”


                “ก็มาให้ทำแผล  ไม่ได้มาขอยากิน”


                ความอดทนของร่างสูงขาดผึงทันที  ไม้อ่อนก็ยังใช้ไม่ได้ผลอีกหรือไงกันนะ  มือหนาของหมอสับเข้าที่สันคอคนตัวเล็กเร็วและแรงพอที่จะทำให้ร่างบางไม่ทันรู้ตัวก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง  หมอเมฆคว้าร่างบางไว้ได้ทันแล้วหันไปชี้หน้าเหล่าชายชุดดำที่พร้อมจะปรี่เข้ามาหาเขา


                “เจ้านายคุณจะใหญ่มาจากไหนไม่รู้  แต่ที่นี่โรงพยาบาล  ทุกคนต้องฟังหมอ!!  ภภีมไม่พร้อมจะเดินเหินไปไหนได้ในตอนนี้  เขาต้องนอนพักฟื้นก่อน  ผมจำเป็นต้องพาเขาไปพักเพราะเป็นคนไข้ในความดูแลของผม  อยากให้เจ้านายพวกคุณอาการทรุดก็ลองเข้ามาขวางดู”


                เมื่อยามจะดุ  เขาก็ดุเป็น  สายตาคมกริบกราดมองชายชุดดำอย่างไม่มีความเกรงกลัว  สำคัญกว่าสิ่งไหนคือความปลอดภัยของร่างบางต่างหาก  เพราะคนอย่างเขาไม่เคยทำหน้าที่หมอได้ขาดตกบกพร่องเลยสักครั้ง  แล้วมันก็ได้ผลเมื่อลูกน้องที่จงรักภักดีชะงักงัน กับคำขู่ของเขา


                “แล้วหมอมาสับคอคุณหนูแบบนั้นมันถูกต้องแล้วหรือไง”

 

                “ไม่ตายหรอกน่า  หลีกหมอหน่อยจะพาคนไข้ไปพัก”

 

LOADING 70 %

 

ร่างสูงเรียกเวรเปลเข็นเตียงนอนมาหา  ก่อนจะอุ้มมาเฟียหนุ่มที่หลับไหลขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยท่าสบาย  กำชับให้นอนพักห้องเดี่ยวเสียเลย  ดูท่าทางรวยนักก็ใช้เงินสักหน่อยแค่นี้คงไม่เป็นไรหรอก


                เมื่อยืนมองร่างบางเข้าไปยังลิฟท์เรียบร้อยแล้ว  ร่างสูงจึงเดินมาสั่งยาให้มาเฟียหนุ่มเป็นอันเสร็จภารกิจ  ใบหน้าหล่อกลับมาอ่อนล้าอีกครั้ง  หมอเมฆเอนหลังกับพนักเก้าอี้ก่อนตาคมจะปิดลง  ทว่าเพียงเสี้ยวอึดใจก็ได้ยินคนเสียงคนเรียกชื่อตนเสียก่อน


                “ไอ้เมฆ  หมดแรงเลยนะมึง  คนไข้ดื้อเหรอวะ”


                เมธี  หมออีกคนที่เป็นเพื่อนสนิทของเขาเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเพื่อนตนดูท่าอ่อนล้าเต็มที  ร่างท้วมของเมธีนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามก่อนจะยื่นกาแฟกระป๋องให้เพื่อนรัก


                “โคตรดื้ออ่ะมึง!!  เล่นซะกูเหนื่อยเลย”


                มือเรียวยกกาแฟขึ้นดื่มหลังพูดจบประโยค  พร้อมกับภาพใบหน้าหวานของคนไข้ที่เพิ่งทำการรักษาไปเมื่อครู่ฉายวาบขึ้นมาในหัว  คนอะไรเจ็บตัวแล้วยังทำอวดดี  ตัวเท่าลูกหมาหัดบ้าอำนาจ  น่าตลกสิ้นดี  หน้าหล่อเผลอนึกบ่นในใจโดยไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองเผยยิ้มร้ายขึ้นบนใบหน้า  ทุกการกระทำของเขาทำให้เพื่อนที่นั่งมองอย่างเมธีแปลกใจ  เพื่อนของเขานึกคิดอะไรอยู่กันแน่


                “ใกล้ออกเวรแล้วนี่  เดี๋ยวก็ได้กลับไปพักละมึง  อีกชั่วโมงเดียว”


                หน้าหล่อครุ่นคิดสิ่งที่เพื่อนพูด  กำลังมึนงงว่าตอนนี้ใกล้จะออกเวรแล้วหรือไง  อาจเพราะวอร์ดคืนนี้วุ่นวายเลยทำให้เวลาผ่านไปไวก็เป็นได้  ตาคมเงยขึ้นมองนาฬิกาพบว่าใกล้จะออกเวรเหมือนที่เมธีบอกจริงๆ  เขาคงไม่หมดแรงขนาดนี้ถ้าไม่เจอกับคนไข้แสนดื้อจอมพยศ  นึกได้ดังนั้นร่างสูงจึงหยัดตัวลุกขึ้นยืนเตรียมเดินออกไปนอกห้อง


                “กูไปดูแลคนไข้ก่อนนะ”


                ตอกย้ำคำพูดด้วยรอยยิ้มร้ายอีกครั้ง  สองเท้าเดินเก้าไปข้างหน้าอย่างมั่นคงท่ามกลางสายตาของชายชุดดำด้านนอกที่มองเขาเป็นตาเดียว  ปลายทางคือห้องพักคนไข้จอมพยศที่เข้าเพิ่งรักษาไปนั่นแหละ  ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขารู้สึกถูกชะตากับร่างบาง  เพียงแค่เห็นแววตาดื้อรั้นก็นึกอยากจะปราบพยศ  ทว่าอาชีพของตนนั้นคงจะทำให้เจอกันกับมาเฟียหนุ่มครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเสียแล้ว  ไม่มีใครอยากเจ็บป่วยจนต้องพึ่งหมอบ่อยๆหรอกถูกมั้ย?  ยิ่งคนไข้รายนี้ติดจะรำคาญหมอยิ่งแล้วใหญ่


                สองเท้าหยุดยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ภายในห้องที่เงียบกริบ  สายตามองไล่ไปตามใบหน้าหวานจนมาหยุดที่หน้าอกขาว  ซึ่งเป็นบริเวณที่ไม่ได้ติดกระดุมเสื้อเชิตพอดี  เผยให้เห็นผิวเนียนอย่างเลี่ยงไม่ได้


                แล้วถ้า...ได้ครอบครองผิวเนียนตรงหน้าจะเกิดอะไรขึ้นนะ?


                หากแต่คิดเพียงว่าอยากให้ร่างบางได้จดจำอะไรถึงตนเองบ้างเท่านั้น  หน้าหล่อโน้มลงไปแนบชิดหน้าอกบาง  ทว่าริมฝีปากกลับไล้ผิวเนียนขึ้นไปยังซอกคอขาว  ก่อนจะออกแรงขบเม้มจนเกิดรอยแดงใหญ่  ร่างสูงผละออกมามองผลงานตัวเองด้วยสายตาชื่นชม  และกดริมฝีปากหนาบดเข้ากับซอกคออุ่นอีกครั้งในตำแหน่งข้างๆกัน


                เป็นหมอใครว่าจะร้ายไม่เป็น  หมอก็มีความรู้สึกเหมือนกันนี่


                “หมอขอฝากรอยไว้ก่อนนะ  ถ้าคุณอยากเอาคืน  หมอขอคืนเป็นรอยเหมือนที่หมอทำแล้วกัน”

 


                เสียงทุ้มเอ่ยท่ามกลางความเงียบเพื่อบอกคนตัวเล็กที่ยังคงหลับไหลไม่ได้สติ  เสียงหัวเราะหึๆในลำคอประกอบกับรอยยิ้มร้ายกาจที่ไม่ค่อยมีใครได้เห็นฉายขึ้นบนใบหน้าหล่ออีกครั้ง  ก่อนที่เขาจะหันหลังเดินออกจากห้องนี้ไปด้วยอาการยิ้มกริ่ม

 

LOADING 100 %

คอมเมนท์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ...

 แฮชแท็ก #มาเฟียเมียหมอ

ติดตามเพจ 
v

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

234 ความคิดเห็น

  1. #227 BaitoeySanchezx (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 22:59
    คุมหมอออ
    #227
    0
  2. #217 nantakan0912 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 13:36
    ทำไมถึงพึ่งมาเจอนะะะ กี้ดดด
    #217
    0
  3. #212 ^^นูน่าหัวสีชมพู^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 18:22
    โอ้ยยยย ชั้นไปอยู่ไหนมา ทำไมถึงเพิ่งเจอนิยายเรื่องนี้
    #212
    1
    • #212-1 SirilakSuwo(จากตอนที่ 1)
      1 กันยายน 2561 / 10:24
      หมอร้ายกาจ
      #212-1
  4. #200 pegger15384 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 20:49
    ชอบง่า~ ติดงอมแงมเลย
    #200
    0
  5. #190 mangpor43 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:00
    ร้ายกาจจจจจจจ
    #190
    0
  6. #189 pewlak (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 16:56
    ร้ายมากคุณหมอ
    #189
    0
  7. #187 insinsutee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 13:05
    ร้ายจริง
    #187
    0
  8. #186 Makito_Alio (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 08:45
    หมอแม่งร้ายยยยยยยยย
    #186
    0
  9. #185 prapatsorn_sw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:21
    หมอเมฆร้ายมาก แกล้งคนไข้แบบนี้ได้หรอ
    #185
    0
  10. #180 yasuttama chuaythean (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 12:26
    หมอร้ายมากกกก
    #180
    0
  11. #178 Chëetαн´ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 23:07
    หมอร้ายยยยย
    #178
    0
  12. #176 Yon Yonradee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 01:44
    หมอจัดว่าเด็ด
    #176
    0
  13. #172 paechpeach♡、 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:41
    โอยร้ายมากอ่ะหมอ5555555
    #172
    0
  14. #165 Cakenps (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 19:35
    ทำไมอ่านไม่ได้แล้ว ????????
    #165
    0
  15. #160 Tk0954519300 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 21:49
    ร้ายมากหมอเมฆ
    #160
    0
  16. #157 Ladiiz_nan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 07:06
    หมอร้ายยยยยอ่ะ
    #157
    0
  17. #156 nokk jii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 22:43
    หมออออออออออง่าาาาา
    #156
    0
  18. #126 Dear|thun:) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 09:05
    หมอน่ากลัววววววววว
    #126
    0
  19. #115 ++ PIM EXO ++ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:27
    พี่หมอเรามาร้าย หุๆ
    #115
    1
    • #115-1 aomaunthan(จากตอนที่ 1)
      13 เมษายน 2560 / 11:04
      ^////^
      #115-1
  20. #82 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #82
    0
  21. #81 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #81
    0
  22. #80 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #80
    0
  23. #79 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #79
    0
  24. #78 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #78
    0
  25. #77 anntiiz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:52
    หมอออออออออออออออออออออออ อีหมอออออออ งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 
    #77
    0