[Fic EXO] Crave - KrisLay ft. ChanBaek

ตอนที่ 7 : | Chapter 6 | Flawless 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 เม.ย. 60

6 | Flawless


 เสียงเพลงอีเลรอนิดังไปทั่วผับ ดีเจหนุ่มคอยปรับโทนเสียงและแนวเพลงอยู่บนเวที ด้านล่างตรงกลางร้านซึ่งเป็นฟลอเปิดกว้างให้ลูกค้ามาออกลวดลายเต้นกัน ร่างเล็กของแบคฮยอนกำลังยืนเต้นอยู่ในจังหวะเบาละใกล้ๆกันลูกค้าหนุ่มที่แบคฮยอนดูแลอยู่ก็เต้นกับเขาด้วย 



  “แบคเต้นสวยจังเลยนะ” ชายหนุ่มก้มกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับโอบรอบเอวเล็กเช้ามาใกล้มากขึ้น 



  “ไม่ขนาดหรอกครับ” แบคฮยอนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะยกแขนขึ้นโอบคอชายหนุ่ม 



  ไม่ใกล้ไม่ไกลจากร่างเล็ก มีหญิงสาวในชุดเดรสสั้นสีแดงเข้มยืนเต้นอยู่กับลูกค้าเหมือนกันโดยมือถือแก้วเหล้าไว้อยู่ เธอเหลือบเห็นแบคฮยอนที่กำลังหันหลังให้เธออยู่ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยแล้วค่อยๆเนียนเดินเข้าไปใกล้และแกล้งสะดุดล้มจนทำให้ของเหลวในแก้วนั้นหกเลอะเต็มแผ่นหลังเล็กของแบคฮยอน 



  “อุ้ยตายแล้ว! ขอโทษนะแบคฮยอน หลังเปียกหมดเลยอ่ะ”  



  “ยัยเจสสิก้า!” แบคฮยอนกลับหลังหันมามองคู่กรณีก่อนจะตวาดเสียงใส่ คนรอบๆนั้นก็เริ่มจะหันมองมากันหมด 



  “ขอโทษจริงๆน้า~ พอดีสะดุดหางหมาแถวนี้น่ะ” พูดจบเธอก็แบะปากมองร่างเล็กอย่างสะใจ 



  “นังหอยเน่า!” พูดจบ ฝ่ามือเล็กตบเข้าที่ใบหน้าของหญิงสาว 



  “อิหมาบ้า!” เจสสิก้าเอื้อมมือมาจิกหัวของร่างเล็กก่อนจะง้างมือขึ้นเพื่อจะตบแต่ก็ถูกใครคนหนึ่งห้ามไว้ก่อน “ปล่อยฉันนะชานยอล!” 



  “ปล่อยแน่ ถ้าเธอเลิกจิกหัวแบคฮยอนแล้ว” เจสสิก้าขมวดคิ้วก่อนจะยอมปล่อยมือจากแบคฮยอน ชานยอลจึงปล่อยมือของเธอ 



  “กรี๊ดดด! วันหลังเก็บหมาไว้ในกรงด้วยล่ะกัน!” พูดจบ เจสสิก้าก็เดินกระแทกเท้าไป ชานยอลคว้าข้อมือเล็กไว้ก่อนจะพาเดินไปที่หลังเวที 



  พอมาถึงห้องแต่งตัว ชานยอลก็หยิบเสื้อแจ็คเกตของเขาที่พาดอยู่บนโต๊ะให้กับร่างเล็ก 



  “ถอดเสื้อนั้นออก แล้วใส่ของชาน” 



  “แต่เสื้อนายจะเหม็นเหล้าไปด้วยนะ” 



  “ถอดออกมาก่อน” พูดจบก็มองหากล่องกระดาษทิชชู่บนโต๊ะตัวนั้น แต่เขากลับเห็นกระดาษทิชชู่เปียกซะก่อนจึงหยิบมาหนึ่งแผ่น 



  “แล้วไงอ่ะ” แบคฮยอนเอ่ยถามก่อนจะถูกจับให้หันหลัง ชานยอลใช้ทิชชู่เปียกเช็ดไปที่แผ่นหลังเล็กเพื่อให้กลิ่นเหล้าคลายลงบาง เพราะอากาศในห้องเย็นทำให้ทิชชู่เปียกเย็นตามไปด้วย แบคฮยอนจึงต้องเกร็งหลังไว้ตลอดเวลา 



  “เสียวหรอ อยากเสียวกว่านี้ป่ะล่ะ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูพร้อมกับพ่นลมหายใจร้อนๆรดต้นคอ  



  “พูดอะไร ทะลึ่ง” แบคฮยอนดันข้อศอกไปด้านหลังเพื่อให้คนตัวสูงถอยห่าง หยิบเสื้อแจ็คเกองคนลามกมาใส่ก่อนจะรูดซิปขึ้นมาถึงอกแล้วค่อยเดินออกจากห้องไป ชานยอลอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินตามออกไป 






  หลังเลิกงาน แบคฮยอนกลับพร้อมกับชานยอลและนอนค้างที่บ้านของชานยอล ร่างเล็กเดินเข้ามาในห้องนอนของคนตัวสูงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ชานยอลที่เกินตามมาที่หลังก็วางหมวกกันน็อคไว้บนโต๊ะคอมพิวเตอร์และวางกระเป๋าเป้ไว้ที่เก้าอี้ ก่อนจะปลดกระดุมสื้อเชิร์ตสีน้ำเงินเข้มด้วยมือเดียว 



  “ไปอาบน้ำก่อนสิแบยอน” ชานยอลพูขึ้นพร้อมกับโยนเสื้อเชิร์ตนั้นใส่ตะกร้าผ้า 



  “อื้อ~ ไม่เอา~” แบคฮยอนเอ่ยเสียงอู้อี้ก่อนจะหันไปกอดหมอนข้าง 



  “ดื้อ” ชานยอลตีก้นนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆร่างเล็ก ตะแคงข้างเข้าหาก่อนจะซุกไซร้ใบหน้าที่ซอกคอขาวพร้อมกับเลื่อนมือมาลูบคลำที่เป้ากางเกงของร่างเล็ก 



  “ชานยอล...อย่า~”  



  “นะแบคฮยอน ชานทนไม่ไหวแล้ว” เขาเอ่ยเสียงอ้อนก่อนจะค่อยจับให้ร่างเล็กนอนหงายแล้วขึ้นคร่อมอยู่ด้านบน 



  “ทะลึ่ง มีอารมณ์ตลอดเลยรึไง” พูดจบก็ตีที่ไหล่ของคนด้านบนเบาๆ 



  “ก็แบคน่กินนี่คะ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนซุกไซร้ใบหน้ากับซอกคอขาวและสอดมือเข้าไปใต้เสื้อแจ็คเกตที่คนตัวเล็กใส่อยู่ 



  “หยุดนะชานยอล ไม่งั้นฉันจะกลับบ้านแล้วนะ” มือเล็กทั้งสองข้างพยายามดันคนตรงหน้าให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล ชานยอลหัวเราะหึๆในลำคอก่อนจะรวบมือเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือหัวคนตัวเล็กด้วยมือหนาเพียงมือเดียว










Cut










 เมื่อเห็นว่าแบคฮยอนหลับไปแล้ว เขาจึงลงมาจากเตียงและกำลังจะถอดถุงยางออก แต่ก็มีหยดน้ำหยดลงเปื้อนบนพื้น เขาถอดถุงยางออกก่อนจะยกขึ้นมาดูในระดับสายตา ชานยอลขมวดคิ้วเพราะปริมาณของเหลวข้นนั้นมันน้อยกว่าทุกครั้งถึงแม้จะต่างกันไม่มากก็ตาม เขาใช้ปลายนิ้วขยี้ตรงจุกถุงยางก็พบว่าของเหลวสีขาวมันซึมออกมาเลอะนิ้วของเขา 



  ชิบหาย ถุงยางแตก... 



  ชานยอลรีบทิ้งถุงยางลงทั้งขยะก่อนจะขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างเบาที่สุด โชคดีที่แบคฮยอนหลับแล้วแต่เขาไม่รู้จะบอกกับแบคฮยอนยังไงดี ชานยอลส่ายหน้าไปมาเล็กน้อยก่อนจะนอนกอดร่างเล็กและเข้าสู่ห้วงนิทราไป... 











  ชานยอลเป็นคนตื่นก่อน เขาเริ่มรู้สึกตัวขึ้นในตอนเช้าเพราะเสียงนกร้องและตอนนี้มันก็ใกล้จะเข้าสู่ช่วงสายของวันแล้ว ชานยอลจึงตัดสินใจเป็นคนทำอาหารเช้าที่ห้องครัวชั้นล่างของบ้าน ระหว่างที่ทำอาหารเช้าอยู่เขาก็นึกถึงเรื่องที่เขาทำพลาดไปเมื่อคืน มันก็ไม่เชิงว่าชานยอลเป็นคนทำแต่มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ถุงยางเกิดแตกขึ้นมา เขาเลือกที่จะปิดปากเงียบไม่บอกแบคฮยอนเพราะเขาไม่อยากให้แบคฮยอนทำงานที่เปลืองเนื้อเปลืองตัวแบบนั้นอีกแล้ว... 



  “ทำไรกินอ่~” เสียงเล็กดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่เดินเข้ามาในห้องครัว ชานยอลอมยิ้มเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนสวมเสื้อตัวของเขาซึ่งดูตัวใหญ่โคร่งเมื่ออยู่บนตัวของคนตัวเล็ก แบคฮยอนเดินมายืนซ้อนหลังคนตัวสูงก่อนจะใช้แขนเล็กโอบกอดเอวสอบไว้หลวมๆและซุกใบหน้ากับแผ่นหลังกว้างโดยมีเสื้อกล้ามสีดำกั้นไว้ 



  “ใกล้เสร็จแล้ว แบคไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะครับ” ชานยอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นพร้อมกับตั้งใจทำข้าวผัดอเมริกันอย่างสุดฝีมือ 



  “ไม่เอาอ่ะ เค้าจะกินในครัว” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงอู้อี้ก่อนจะคลายกอดออกและขึ้นไปนั่งห้อยขาบนเคาน์เตอร์ที่อยู่ไม่ไกลกัน 



  “ตามใจแบคเลยครับ” ชานยอลยิ้มออกมาอีกครั้งก่อนจะตักข้าวผัดใส่จานและจัดแจงให้ดูน่าทาน เขายื่นให้แบคฮยอนหนึ่งจานและในมือก็ถือไว้อีกจานซึ่งเป็นจานของเขาเอง แบคฮยอนตักข้าวกินอย่างอารมณ์ก็ทำให้คนตัวสูงข้างๆอารมณ์ดีไปด้วย  



  นี่แหละคือชีวิตที่ชานยอลฝันไว้ ตื่นมาเจออีกคนนอนอยู่ข้างๆ กินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ยิ้มให้กัน นอนหลับพร้อมกัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เขาไม่รู้ว่าแบคฮยอนจะคิดเหมือนกันมั้ย ถึงจะคิดเหมือนกันแต่คนที่แบคฮยอนอยากอยู่ด้วยจะใช่เขาหรือเปล่า... 











  อาบน้ำแต่งตัวอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชานยอลก็มาส่งแบคฮยอนที่บ้านของซูเหยา ชานยอลยังคงจ่ายค่าตัวให้กับคนตัวเล็กเหมือนเดิมแต่คิดว่านี้คงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะทำแบบนี้  



  แบคฮยอนเดินเข้ามาในบ้านก็ได้ยินเสียงคนคุยกันดังมาจากห้องครัวจึงเดินไปดู ซิ่วหมิน โจควอน คยองซูและอี้ชิงกำลังทำกับข้าวกันอย่างสนุกสนานแต่พอเห็นแบคฮยอนเดินเข้ามา สีหน้าของอี้ชิงก็เปลี่ยนไปทันทีและรีบก้มหน้าก้มตาลง 



  “พวกเรากำลังทำกับข้าวกินกัน พี่แบคจะมาทำด้วยกันมั้ย” คยองซูเอ่ยถามเสียงใส 



  “ไม่ละ อีกอย่างนะ..ใกล้จะถึงวันประกวดดาวเด่นของร้านแล้ว ฉันไม่มีเวลามาไร้สาระอะไรแบบนี้หรอกนะ” แบคฮยอนยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนเดิม จิกตามองไปที่ร่างบางที่กำลังก้มหน้าอยู่ก่อนจะเดินขึ้นห้องของตัวเองไป 



  “จริงด้วย ยังไม่ได้เตรียมด้วยเลยนี่หน่” โจควอนพูดขึ้นมา 



  “โธ่พี่โจควอน คยองว่านะยังไงพี่แบคก็ต้องได้ตำแหน่งเดิมอยู่แล้วอ่”  



  “ไม่แน่นะ ถ้าปีนี้อี้ชิงเข้าประกวดด้วย แบคฮยอนอาจจะอยู่ที่สองก็ได้” พอได้ยินซิ่วหมินพูดแบบนั้น อี้ชิงก็ทำหน้าตกใจพร้อมกับชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง 



  “อ..อี้หรอ? เป็นไปไม่ได้หรอกฮะพี่หมิน 



  “คยองว่าได้นะ พี่อี้ลองประกวดดูเถอะนะ” 



  “พี่ก็เห็นด้วย ลองดูเถอะอี้ชิง” โจควอนพูดเสริมขึ้นมา 



  “ถ้าทุกคนคิดแบบนั้น อี้จะลองดูก็ได้ฮะ” 











  21:04 PM 



  แบคฮยอนยังคงทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนเดิม เต้นกับลูกค้า นั่งดื่มด้วย รับจ๊อบเล็กๆน้อยๆในห้องน้ำหรือแม้กระทั่งทำในสิ่งที่ชานยอลมักจะห้ามเขาทำเสมอ...ใช่แล้ว บางวันแบคฮยอนก็แอบไปเปิดห้องกับลูกค้าโดยไม่ให้ชานยอลรู้ 



  คนตัวเล็กวาดลวดลายเต้นบนฟลอตรงกลางร้าน ก่อนจะหันไปมองร่างสูงที่ทำหน้าที่ดีเจอยู่บนเวที แบคฮยอนนึกสนุกจึงหยิบขวดเหล้าของลูกค้ามาแล้วก็เดินขึ้นไปบนเวที ตอนแรกชานยอลก็มองด้วยสงสัย แต่เมื่อเห็นคนตัวเล็กเต้นอยู่ข้างๆ ก็เพิ่มบีทให้กับเพลงที่กำลังเปิดอยู่ ลูกค้าที่อยู่ด้านล่างเวทีก็ส่งเสียงโห่ร้องดีใจและโยกย้ายไปตามจังหวะเพลง 



  “ดื่มหน่อยสิครับ~ คุณดีเจ” ชานยอบรับขวดเหล้ามาจากแบคฮยอน ก่อนจะดื่มเข้าไปอึกหนึ่งแต่ยังไม่ได้กลืนลงคอ เขาคว้าตัวร่างเล็กมาแนบกายก่อนจะประกบจูบที่ปากเล็ก มือหนาจับใบหน้าเล็กเอาไว้พร้อมกับพยายามเปิดปากเล็กออก เขาส่งต่อของเหลวในปากไปยังโพรงปากเล็กพร้อมกับโอบเอวเล็กไว้แน่น  



  “อ..อื้ออ!” มือเล็กตีรัวๆที่ไหล่กว้าง จำใจกลืนของเหลวขมๆนั้นลงคอและยังโดนขโมยจูบต่อหน้าต่อตาลูกค้าคนอื่นๆ เมื่อชานยอลพอใจแล้วเขาจึงค่อยๆถอนจูบออกมาและสนุกกับการเปิดเพลงให้ลูกค้าได้เต้นกัน แต่แบคฮยอนกลับอารมณ์เสียและเดินลงจากเวทีไป 



  “มาสนุกกันต่อนะครับ!” ชานยอลตะโกนเสียงดังก่อนจะเร่งเสียงเพลงให้ดังขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ ชานยอลรู้ว่าไม่ชอบให้เขาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นแถมยังปกปิดความสัมพันธ์ระหว่างเขาอีกด้วย มันก็โกรธนะแต่ใจมันก็รักน่ะ... 



  แบคฮยอนเดินจ้ำเท้ามาด้วยอารมณ์ที่ไม่นัก เขาตั้งใจเดินมาที่ด้านหน้าร้านแต่ก็เดินชนกลับใครบางคนโดยบังเอิญ แบคฮยอนเกือบจะตวาดใส่แล้วแต่เพราะใบหน้าที่คุ้นเคยทำให้ชะงักไปครู่นึง 



  “คุณเจีเหม่ย...” 



  “ดีใจจังที่แกยังจำฉันได้นะ” เจีเหม่ยแสยะยิ้มก่อนจะถอดแว่นดำออก 



  “คุณมาทำอะไรที่นี้” แบคฮยอนถามเสียงเรียบ 



  “ก็แค่มาดูว่าสามีสุดที่รักของฉันมาอยู่ที่นี่รึเปล่า” 



  “เหอะ ไม่เหนื่อยบ้างรึไงที่ต้องโกหกว่าคุณสองคนรักกัน” 



  “หุบปาก!” เจีเหม่ยตะโกนเสียงดัง ทำให้คนที่เดินเข้าออกร้านหันมามอง 



  “คุณคริไม่ได้อยู่ที่นี้หรอกครับ” เพราะเขาเพิ่งออกไปเมื่อนานนี้เอง... 



  “ก็ดี ฝากบอกเมียเก็บของคุณคริด้วยว่าอย่าให้ฉันเจอเป็นครั้งที่สอง” พูดจบ เธอก็เดินตรงไปยังรถคันสีแดงสดก่อนจะขับออกไป แบคฮยอนถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะเห็นใครคนหนึ่งยืนหลบอยู่ไม่ไกล 



  “ใครแอบอยู่ตรงนั้นอ่ะ และแล้วคนที่แอบอยู่ก็ยอมเดินออกมาให้เห็น “เจ๊วิค?” 



  “ฉันเอง มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ” วิคตอเรียส่งยิ้มให้ 



  “เปล่าครับ” แบคฮยอนพูดสั้นๆก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้าน ส่วนวิคตอเรียก็เดินที่รถของเธอแล้วก็ขับออกไป 











  หญิงวัยกลางคนนั่งไขว้ห้างบนโซฟานุ่มในห้องนั่งเล่น สายตาจ้องมองไปที่จอทีวีขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า มือข้างหนึ่งหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาก่อนจะจิบของเหลวสีแดงรสเริดไปเล็กน้อยและวางแก้วไว้ที่เดิม วิคตอเรียสาวเท้าเดินเข้ามาก่อนจะย่อตัวลงนั่งข้างๆกับคนที่อายุมากกว่า 



  “แม่คะ เธอมาที่นี้ค่ะ...” พูดจบ วิคตอเรียก็ยื่นโทรศัพท์ให้จูเหมย 



  “.....” จูเหมยรับมา ก่อนจะกดดูคลิปในนั้น เธอนั่งดูคลิปนั้นจนจบและวิคตอเรียก็สังเกตเห็นว่าจูเหมยกำลังน้ำตาคลออยู่ 



  “แม่คะ...” 



  “ขอบใจนะ ช่วงนี้เตรียมตัวเด็กให้ดีๆล่ะ ปีนี้เราจะแพ้ไม่ได้”  



  “ได้ค่ะแม่” 







50%








  มีเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ที่จะให้เด็กในผับได้เตรียมตัวกันเพื่อเข้าประกวดเป็นดาวเด่นของร้าน ซึ่งแน่นอนว่าปีที่แล้วแบคฮยอนเป็นคนได้ตำแหน่งซึ่งก่อนหน้านั้นเด็กของวิคตอเรียจะได้ตำแหน่งซะส่วนใหญ่ และในปีนี้ฮีชอลตั้งใจจะให้อี้ชิงเป็นคนคว้าตำแหน่งนั้นมา แต่ติดตรงที่ว่าแบคฮยอนต้องการจะเอาตำแหน่งนั้นมาและต้องเป็นเขาเท่านั้น ทำให้ช่วงนี้อี้ชิงโดนแบคฮยอนกลั่นแกล้งมากกว่าเดิม ซูเหยาเองก็ตักเตือนแบคฮยอนอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยความอิจฉาที่ทุกคนต่างให้ความสนใจอี้ชิงมากกว่า ก็ทำให้แบคฮยอนลืมสิ่งที่ซูเหยาเคยบอกเขาไป... 






  ดูเหมือนว่าเจ็ดวันมันผ่านไปไวเหลือเกิน วันประกวดดาวเด่นของร้านก็มาถึงแล้ว โฮสต์ทุกคนของผับต่างก็เตรียมตัวให้ดีที่สุดและทำให้เต็มที่ที่สุด วันนี้ลูกค้าก็เยอะเป็นพิเศษ ลูกค้าบางคนที่ไม่ค่อยได้มาก็มาที่ร้านเพื่องานนี้โดยเฉพาะ 



  อี้ชิงแอบมองจากหลังเวทีก็เห็นว่าคนอยู่เต็มร้าน ทำให้อี้ชิงรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเดิม ร่างบางสาวเท้าเดินกลับไปที่ห้องแต่งตัวอีกครั้งก่อนจะยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่เพื่อตรวจดูตัวเองอีกครั้ง อี้ชิงรู้สึกอายที่ต้องเปลี่ยนลุคตัวเองไปขนาดนี้ ถ้าคุณคริสเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้ คุณคริจะว่ายังไงนะ... 



  น้องอี้~ เสียงใสของเจ๊ฮีชอลดังขึ้น อี้ชิงหันไปยิ้มให้ก่อนจะหมุนตัวตามมือของฮีชอ 



  หนูสวยมากเลยนะอี้ชิง เจ๊แทบมองไม่ออกเลยว่าเป็นผู้ชาย ใช่แล้ว วันนี้แก๊งเก้งกวางแต่งหญิงหมดทุกคนเลย 



  ไม่ขนาดนั้นหรอกฮะเจ๊ อี้ชิงยิ้มเขินๆ วันนี้อี้ชิงใส่ชุดเดรสสั้นสีแดงเลือดนก ด้านหน้าก็แหวกไม่ค่อยลึกมากนักเพราะฮีชอลกลัวว่าจะเห็นฟองน้ำที่ใส่เสริมเข้าไป ด้านหลังก็เปิดโชว์กว้างทั้งแผ่นหลัง สวมวิคผมสีดำที่ถูกดัดให้เป็นลอนด์รงปลาย สวมถุงน่องตาข่ายสีดำและสวมส้นสูงสีดำสวย 



  โหหหห~ พี่อี้ชิงสวยจังเลยอ่ เสียงของคยองซูดังขึ้น พร้อมกับคนตัวเล็กที่เดินมาหาอย่างตื่นเต้น  



  ใช่ๆๆ นี่ขนาดแต่งครั้งแรกนะ พี่อายไปเลยอ่ะ โจควอนพูดขึ้น 



  ทุกคนชมเกินไปแล้วนะฮะ แก้มใสที่ถูกแต่งเติมให้อมชมพูก็เริ่มออกสีแดง 



  หลบสิ เสียงเย็นชาดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่เข้ามายืนเบียดร่างบางตรงหน้ากระจก ส่องเสร็จแล้วก๋รีบถอยสิ ยืนคุยกันอยู่ได้ 



  ขอโทษฮะพี่แบคฮยอน อี้ชิงเดินหลบมาอยู่ที่โต๊ะวางของ ชุดที่แบคฮยอนใส่เป็นชุดกางเกงหนังขาสั้นสีดำ ช่วงหน้าท้องเป็นผ้าซีทรูสีดำ ส่วนด้านหลังก็เป็นสายหนังสีดำไขว้ไปมาเป็นตัวเอ็กซ์ สวมวิคผมสีน้ำตาลอ่อนและรองเท้าส้นสูงสีดำที่มีสายไขว้ขึ้นมาจนเกือบถึงหัวเข่า 



  เจ๊ฮะ เอาผ้ามาปิดหลังอี้ไม่ได้หรอ 



  หนูไม่ต้องอายหรอกนะ ฝึกใส่ไว้จะได้ชิน ฮีชอลตบบ่าเบาๆเป็นกำลังใจ อี้ชิงยิ้มให้ก่อนจะเห็นร่างเล็กกำลังเดินมาทางเขา 



  ฉันก็เห็นแกฝึกมาเยอะอ่ะนะ แต่มันก็คงสูญเปล่าอ่ะ เสียใจด้วยนะ แบคฮยอนเหยียดยิ้มก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากห้องแต่งตัวไป 



  อย่าไปใส่ใจเลยอี้ชิง จำที่เจ๊สอนได้ใช่มั้ย ฮีชอลพูด 



  จำได้ฮะ เจ๊สบายใจได้ พูดจบ อี้ชิงก็ยิ้มหวาน 



  โอเคจ้ะ งั้นเจ๊ออกไปรอข้างนอกนะ ว่าแล้วฮีชอลก็เดินออกจากห้องแต่งตัวไป 



  อี้ชิงอ่า พี่เชียร์เรานะ อี้ชิงต้องทำให้ได้นะ โจควอนพูดพร้อมกับกุมมือของอี้ชิงไว้ 



  สู้ๆนะอี้ชิง มือของซิ่วหมินวางไว้บนมือของโจควอน 



  พี่อี้ชิงต้องคว้าที่หนึ่งมาให้ได้นะ! คยองซูให้กำลังใจพร้อมกับจับมือของทั้งสามคนไว้ 



  ขอบคุณทุกคนมากๆนะ อี้จะทำให้เต็มที่เลย ว่าแล้วเจ้าตัวก็ยิ้มหวาน ในเมื่อทุกคนให้กำลังใจมาแบบนี้แล้ว จะต้องคว้าที่หนึ่งในการประกวดมาให้ได้! 



. 



. 



. 



  ณ ตอนนี้ บนเวทีเต็มไปด้วยเด็กของฮีชอลและวิคตอเรีย โดยแบ่งใงไว้ชัดเจน ในตอนแรกจะให้ลูกค้าโหวตในรอบที่หนึ่งก่อน โดยที่จะมีกระดาษและปากกาวางไว้บนโต๊ะ ถ้าอยากโหวตใครก็ให้เขียนชื่อโฮสต์คนนั้นลงไปและจะมีบ๋อยเดินมาเก็บเอง  



  เสียงเพลงเริ่มดังขึ้น โฮสต์แต่ละคนก็ต่อแถวกันเดินวนบนเวทีและเวทีเสริมตามคิวที่เคยซ้อมไว้คล้ายๆกับเดินแคทวอร์ค อี้ชิงพูดกับตัวเองในความคิดว่าต้องทรงตัวให้ได้ ห้ามล้มเด็ดขาด พลางมองแบคฮยอนที่เดินอยู่ข้างหน้าก็คิดว่าตัวเองยังคงฝึกมาไม่มากพอ 



  อี้ชิงดึงสติตัวเองกลับมาอีกครั้งก่อนจะยืนอยู่ประจำตำแหน่งเหมือนที่เคยซ้อมไว้ เขากวาดสายตามองไปรอบๆร้านก็เจอกับร่างสูงที่เขากำลังมองหา คริสยืนอยู่ไกลพอสมควรแต่อี้ชิงก็ยังเห็นว่าอีกฝ่ายส่งยิ้มมาให้ อี้ชิงเลยส่งยิ้มกลับไปพร้อมกับอาการเขินบนใบหน้า แบคฮยอนที่ยืนอยู่ข้างๆก็หะนมามองเล็กน้อยพลางทำหน้าอย่างไม่พอใจ  



  ชานยอล นั้นน้องอี้ชิงจริงๆหรอ ลู่หานที่เป็นผู้ชมอยู่ด้านล่างเวทีก็เอ่ยถามดีเจหนุ่มข้างๆ 



  ใช่ ตอนแรกฉันก็เกือบจะจำไม่ได้เหมือนกัน 



  แล้วไอ้คริสไปไหนซะล่ะ เซฮุนถามบ้าง 



  ไม่รู้มัน แต่ก็คงอยู่ในร้านนี่แหละ พูดจบ สายตาก็จับจ้องมาที่ร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆอี้ชิง วันนี้แบคฮยอนก็มาถามว่าใส่ชุดอะไรดี ชานยอลเลือกชุดอีกแบบหนึ่งที่ไม่ค่อยโป๊แต่กลับกลายเป็นว่าแบคฮยอนใส่ชุดนี้มาแทน 



  ไอ้ชาน เมียมึงสวยดีเนอะ เซฮุนเอ่ยพร้อมกับมองไปที่แบคฮยอน 



  ถ้ามึงไม่กลัวตีนกู ก็กลัวเมียมึงบ้างก็ได้นะ  



  อุ้ย... หลังจากที่ฟังชานยอลพูด เซฮุนจึงหันไปมองลู่หานที่กำลังทำหน้าบูดบึ้ง พี่ก็พูดชมเฉยๆเอง~ 



  ลู่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย พูดจบลู่หานก็ยิ้มออกมา แต่ส่งสายตาเหมือนคาดโทษเอาไว้ 



. 



. 



. 



  ารประกวดได้ล่วงเลยมาถึงช่วยสุดท้ายแล้ว ซึ่งก็คือการประกาศผลการประกวดนั้นเอง ลูกค้าทุกคนยืนรอลุ้นกันอย่างตื่นเต้นเพราะบางคนก็มีการพนันกับเพื่อนไว้ โฮสต์ทุกคนหันมองหงเล่ยที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวทีเพื่อประกาศผลการประกวด 



  ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณลูกค้าทุกๆท่านนะครับที่ให้การสนับสนุนและคอยแวะเวียนมาที่ร้านของเราตลอดเลยนะครับ และสำหรับผลการประกวดนางฟ้าของ Paradise Land…” 



  ..... 



  ..... 



  ยินดีด้วยนะครับ จางอี้ชิง!! สิ้นเสียงของหงเล่ย ลูกค้าทุกคนในร้านก็ร้องเฮเสียงดังจนลั่นร้าน เจ๊ฮีชอลรีบวิ่งขึ้นไปกอดร่างบางของอี้ชิงก่อนจะพามายืนข้างๆกับหงเล่ย 



  น้องใหม่ไฟแรงจริงๆ อี้ชิงรู้สึกยังไงบ้างครับเนี่ย หงเล่ยยื่นไมค์ให้อี้ชิง 



  ก็...รู้สึกดีใจมากๆเลยฮะ แล้วก็ขอบคุณทุกๆคนมากเลยนะครับที่โหวตคะแนนให้อี้ พูดจบก็โค้มตัวลงเพื่อเป็นการขอบคุณ ในขณะที่แบคฮยอนกำลังกำหมัดแน่นเพราะอารมณ์โกรธและไม่พอใจอย่างมาก จึงเดินกระแทกเท้าลงจากเวทีไป ทุกคนมองอย่างไม่เข้าใจจนกระทั่งแบคฮยอนเดินหายเข้าไปที่หลังเวที 



  กูไปก่อนนะ ว่าแล้วชานยอลก็รีบตามแบคฮยอนไปทันที 



  แบคฮยอนเก็บของตัวเองใส่กระเป๋าสะพายและกำลังจะเดินออกจากห้องแต่งตัวแต่ชานยอลก็เดินเข้ามาก่อนและรั้งแขนของแบคฮยอนไว้ คนถูกรั้งก็พยายามสะบัดออกแต่ก็สู้แรงของร่างสูงไม่ได้เลย  



  เดี๋ยวชานไปส่ง โอเคมั้ย? พอชานยอลพูดจบ ท่าทีของแบคฮยอนก็เริ่มนิ่งไปพร้อมกับพยักหน้ารับเบาๆ 



. 



. 



. 



  านยอลจอดมอเตอร์ไซต์ที่หน้าบ้านของซูเหยา แบคฮยอนค่อยๆลงจากมอเตอร์ไซค์และถอดหมวกกันน็อคคืนให้ชานยอล ชานยอลรับมันมาก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัวแบคฮยอนเบาๆ 



  วันนี้แบคสวยที่สุดเลยนะครับ อย่าทำหน้าบึ้งแบบนั้นเลยนะ  



  ไม่จริง นายโกหก... 



  ชานจะโกหกทำไมล่ะครับ ถึงปีนี้แบคจะไม่ได้เป็นที่หนึ่งแล้วก็ไม่ต้องเสียใจนะ 



  ..... 



  เพราะแบคเป็นที่หนึ่งของชานเสมอ แบคฮยอนยิ้มก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้และกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากของชานยอล 



  ขับกลับบ้านดีๆนะ 



  อยู่ใกล้แค่นี้เอง ไม่ต้องห่วงนะครับ เขายิ้มก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มของร่างเล็กทันที 



  กลับบ้านไปได้แล้ว ทั้งคู่ยิ้มให้กัน หลังจากนั้นชานยอลก็ขี่มอเตอร์ไซต์กลับไปที่บ้านของตัวเอง แบคฮยอนเดินเข้าไปในบ้านก็เจอกับซูเหยาที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์ที่ห้องนั่งเล่น 



  ทำไมกลับเร็วจังละแบคฮยอน 



  แบคเหนื่อยอ่ะ ขอตัวนะครับ 



  อี้ชิงชนะแกใช่มั้ย พอแบคฮยอนกำลังจะเดินขึ้นบันได ซูเหยาก็พูดแทรกขึ้นมา 



  ..... แบคฮยอนจับราวบันไดแน่น 



  ปล่อยวางบ้างเถอะแบคฮยอน อี้ชิงก็ไม่ใช่คนเลวอะไรนี่ 



  แบคเกลียดมัน ม๊าได้ยินมั้ย แบคเกลียดความใสซื่อของมัน เกลียดที่ทุกคนก็เลือกมัน!  



  ก็เพราะแกเป็นแบบนี้ไงแบคฮยอน! ซูเหยาตะคอกใส่แบคฮยอนเป็นครั้งแรก  



  ถ้าไม่อยากให้แบคเป็นแบบนี้ ก็เอามันออกไปจากบ้านนี้ พูกอย่างเย็นชาก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปและปิดประตูห้องตัวเองอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง 






  หลังจากจบการประกวดแล้ว ลู่หานก็ชวนอี้ชิงมานั่งดื่มด้วยกันแล้วก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และไม่นานก็มีคนมานั่งด้วยอีกหนึ่งคน ใบหน้าหวานอมชมพูเพราะตัวเองยังอยู่ในลุคผู้หญิงอยู่ 



  ไปไหนมาไอ้ฝรั่ง เซฮุนเอ่ยทักพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าให้ 



  กูก็อยู่ในร้านนี้แหละ แค่ไปยืนดูไกลๆก็แค่นั้น คริสกระดกดื่มหมดแก้วก่อนจะหันมายิ้มให้คนสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ 



  สวยล่ะสิ มองตาเยิ้มเชียว 



  ไม่ต้องว่าคนอื่นเลย ตัวเองก็เป็นเหมือนกันแหละ ลู่หานเอ่ยแซวก่อนจะตีเบาๆที่หัวไหล่ของคนรัก 



  ว่าแต่ พี่แบคฮยอนเขาเป็นอะไรหรอครับ อี้ชิงเอ่ยถาม 



  ก็โมโหน่ะสิ ดูก็รู้ว่าแบคไม่ชอบอี้ชิงแถมยังโดนแย่งตำแหน่งอีก มันก็ต้องโมโหแหละ ลู่หานพูดก่อนจะจิบไวน์สีแดงเข้ม 



  ไม่เป็นไรหรอก ไอ้ชานยอลไปปลอบแล้วคงอารมณ์ดีขึ้น 



  งั้นอี้ควรจะไปขอโทษมั้ยครับ 



  ไม่ต้องหรอก ไม่ใช่ความผิดเธอซะหน่อย คริสเอ่ยพร้อมกับยีหัวอี้ชิงเบาๆ 



  Rrrrrr 



  มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาดู พอเห็นว่าใครโทรมาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ 



  รับเถอะครับ อี้ชิงมองเห็นว่าใครโทรมาจึงบอกออกไปแบบนั้น 



  ถ้างั้นเดี๋ยวฉันมานะ คริสยิ้มให้ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินออกไปคุยโทรศัพท์ที่มุมเงียบๆ 



  อี้ชิงๆ  



  ว่าไงฮะพี่ลู่ 



  ตอนนี้คบกับคุณคริสรึยัง 



  คบกัน? จะคบกันได้ยังไงล่ะฮะ อี้ชิงยิ้มเจื่อนๆ 



  พี่บอกแล้ว ไอ้คริสมันป๊อดจะตาย เซฮุนเอ่ยก่อนจะชงเหล้าให้ตัวเอง ต่อให้ไม่ป๊อด ก็ติดที่เมียมันนี่แหละ 



  ท..ทำไมหรอฮะ อี้ชิงเอ่ยถาม 



  ก็คุณเจียเหม่ยน่ะ หึงโหดมากกกกก ใครที่เข้ามายุ่งกับคุณคริสนะ เธอจะตามรังควาญไปเรื่อยๆจนกว่าจะไม่มายุ่งกับคุณคริสอีก 



  อี้เคยเจอคุณเจียเหม่ยแล้วฮะ เธอคงเกลียดอี้สุดๆเลยแหละ 



  ยังไงก็ระวังตัวดีๆนะอี้ชิง ถ้าเป็นไปได้อ่ะอย่ามายุ่งกับคุณคริสเลย อี้ชิงเม้มปากจนเป็นเส้นตรงพร้อมกับพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ 



. 



. 



. 



  ญิงสาวยกแก้วน้ำพั้นช์ดื่มเล็กน้อยก่อนจะวางมันลงที่เคาน์เตอร์บาร์ พลางนึกถึงแผนการที่ตัวเองวางไว้และมันก็สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วและยกยิ้มอย่างชอบใจ ขณะนั้นเองก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอและยืนพิงเคาน์เตอร์บาร์ 



  ไม่ได้เจอกันซะนานเลยนะครับ คุณเจียเหม่ย เจ้าของชื่อหันมองผู้ชายคนข้างๆทันที เขาจึงส่งยิ้มให้กับเธอ 



  อ๋อ คุณเว่ยถิงนี่เอง เธอยิ้มขำเล็กน้อยก่อนจะยกแก้วน้ำพั้นช์ขึ้นดื่ม 



  ผมเห็นคุณยิ้มแบบนั้นมาสักพักแล้วนะ มีเรื่องดีๆงั้นหรอ 



  แน่นอน เป็นเรื่องที่ดีมากด้วย เธอพูดพร้อมกับใช้ปลายนิ้วชี้ถูไปรอบๆขอบแก้วอย่างไม่รีบร้อน แต่ฉันอยากได้ผู้ช่วยอีกสักคนนึง คุณจะช่วยฉันได้มั้ย 



  จะให้ทำผมทำอะไรล่ะครับ หลังจากนั้นเจียเหม่ยก็หยิบโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาและวางไว้ตรงหน้าของเว่ยถิง บนหน้าจอโทรศัพท์ปรากฏรูปของอี้ชิงอยู่ เด็กคนนี้... 



  คุณรู้จัก? งั้นก็ยิ่งดีเลย พูดจบ เธอก็เหยียดยิ้มออกมาอย่างพอใจ 



  ..... 



  ช่วยฉันกำจัดเด็กนี้ได้มั้ย ไม่ต้องให้มันมายุ่งกับคุณคริสของฉันอีก 



  แล้วผมจะได้อะไรตอบแทนล่ะครับ เว่ยถิงพูดพร้อมกับลูบไล้บริเวณขาอ่อนของหญิงสาวเบาๆ 



  ได้ตัวนังเด็กนั้นไง ตกลงมั้ยล่ะ เจียเหม่ยยกยิ้ม 



  หึ ตกลงครับ... 


















Talk 50%

ขอโทษที่หายไปนานนะคะะะะะะ

ยอมรับว่าขี้เกียจเพราะปิดเทอม55555 เลยมาแปะไว้ก่อนครึ่งนึง

ส่วนอีกครึ่งนึงก็คงภายในเดือนนี้นะคะ ถ้าไรต์ไม่ขี้เกียจจนเกินไป

แล้วก็มีอีกเรื่องที่ไรต์ต้องแต่ง เป็นโปรเจคคริสเลย์ค่ะ ช่วงนี้เลยควบสองเลย5555

ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะะะ ขอบคุณค่าาาา

ปล. รักคนอ่านทุกคนเลยนะ><




Talk 100%

มาอัพแล้วจ้าาาาาาาาา

ที่มาช้าเพราะหัวไม่แล่นและขี้เกียจค่ะ-3-

ทุกคนยังติดตามอยู่มั้ยน้าาาาาาา อย่างเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะ._.

ปล. รักรีดเดอร์ทุกคนเลยน้าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

145 ความคิดเห็น

  1. #91 Xingmin (@fairy32) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 21:02
    หวัยยย มีพี่ถิงมาแจมด้วย เรื่องต้องแซบๆแน่
    #91
    0
  2. #86 SEANNNQ' (@seannnq) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:44
    เจียเหม่ยตั้งสติหน่อยย่ะผู้เค้าไม่เอาละเลิกตื๊ออออออ!!!!!!!
    #86
    0
  3. #80 krisging (@krisging) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 17:47
    เจียเหม่ยหึงโหดจริงๆอี้ชิงตวรระวังตัวไหัดีนะเหว่ยถิงอย่าทำอะรัยชิงเลยนะ
    #80
    0
  4. #79 hunhunie (@mookhdwk1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 02:56
    อี้ชิงควรห่างคริสไหมอ่ะแต่ว่าคริสก็ตามติดแบบนี้อี้ชิงจะซวยกน่ะสิ น่าสงสาร
    #79
    0
  5. #73 KIMWIPA (@MoMoMaMaMoMo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:47
    คือที่เเบคจิ๊กอี้ชิงบ่อยๆนี่คือการเตือนรึป่าวอยากรู้โอ้ยยยย เนื้อเรื่องมีความพาติดหนักมาก555
    //อัพบ่อยๆนะก่ะรออยู่ห่างๆ555
    #73
    0
  6. #68 krisging (@krisging) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 20:20
    ซวยแน่ถุงยางแตกแบคจะทัองมั้ย
    #68
    0
  7. #67 aeiya0607 (@aeiya0607) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:13
    เจียเหม่ยเปนลูกจูเหมยที่เปนแม่เล้าเด็กมาก่อนแน่ๆ โถถทำเปนว่าอี้ชิง ตัวเองก็มีกำพืดแบบนี้เหมือนกัน แบบว่าได้คริสจากการเที่ยวกลางคืนนี่แหละ ก็ตอแหลจนได้เค้ามา แต่เสียใจ เค้ารู้ธาตุแท้เธอแล้วไปหาอี้ชิง..นี่เดาล้วนๆ
    #67
    0
  8. #66 นู๋น้อยบี๋ (@nongfah-14092544) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 10:21
    แบคอย่ายอม แพ้ไม่ได้ค่ะ แพ้ไม่ได้
    #66
    0
  9. #64 มายองเนจิ (@Ponlapad2543) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 01:35
    ถ้าแบครู้เป็นเรื่องแน่ๆ
    #64
    0