[Fic EXO] Crave - KrisLay ft. ChanBaek

ตอนที่ 3 : | Chapter 2 | Again

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 มี.ค. 60

2 | Again




 ร่างบางของอี้ชิงออกท่าทางตามคนข้างหน้าซึ่งก็คือโจควอน มีฮีชอลคอยยืนดูอยู่ด้วย โชคดีที่อี้ชิงเรียนรู้ได้เร็วจึงสอนไม่ยากมากและจะได้ทันเวลาเพราะคืนนี้เป็นการเปิดตัวของอี้ชิงที่ผับ Paradise Land นี้เป็นครั้งแรกที่อี้ชิงฝึกหัดการเต้นประกอบเพลงและเป็นท่าที่ค่อนข้างเซ็กซี่ อี้ชิงเลยรู้สึกเขินอายถึงแม้ว่าจะแค่ซ้อมก็ตาม  



  “ไหนลองเต้นให้พี่ดูอีกรอบสิ” พูดจบ โจควอนก็เปิดเพลงใหม่ตั้งแต่แรกและหันมองร่างบางที่ออกลวดลายประกอบเพลง เมื่อคืนฮีชอลเป็นสอนครึ่งเพลงแรกให้ ส่วนอีกครึ่งเพลงหลังโจควอนก็เป็นคนสอน ซึ่งครูผู้สอนทั้งสองคนพึงพอใจเป็นอย่างมาก 



  “กับข้าวเสร็จแล้วจ้า~” ประตูของห้องซ้อมขนาดเล็กเปิดออกพร้อมกับเสียงของคยองซูดังขึ้นมา 



  “จ้า~ เดี๋ยวตามลงไป” ฮีชอลขานรับ ก่อนที่ประตูจะปิดลง “พักกินข้าวก่อน เดี๋ยวสัก 3 โมงเย็นค่อยมาซ้อมใหม่” 



  “โอเคจ้ะเจ๊ ไปกินข้าวกันอี้ชิง” 



  “ฮะพี่โจควอน” พูดจบอี้ชิงก็เดินตามฮีชอกับโจควอนลงไปที่ชั้นล่าง  



  ซิ่งหมินกับแบคฮยอนทยอยยกกับข้าวมาวางที่โต๊ะทานข้าวและจัดโต๊ะให้เรียบร้อย ซูเหยาเดินมานั่งที่หัวโต๊ะแล้วเด็กๆจึงนั่งตาม ทางฝั่งขวาของซูเหยาเป็น แบคฮยอน โจควอน และฮีชอ ส่วนฝั่งทางซ้ายก็จะเป็นซิ่วหมิน คยองซู และอี้ชิง ทุกคนลงมือตักกับข้าวมาใส่จานข้าวของตัวเองและเริ่มกินที่ละคำ อี้ชิงอมยิ้มเล็กน้อยหลังจากที่กินคำแรกเข้าไปก่อนจะกินคำอื่นตามมาเรื่อยๆ 



  “ค่อยๆกินสิหนูอี้ชิง เดี๋ยวคืนนี้พุงปลิ้นนะ” ฮีชอลเอ่ยแซว 



  “แฮะๆ ก็กับข้าวอร่อยนี่ฮะ” อี้ชิงเอ่ยหลังจากที่กลืนลงคอแล้ว 



  “จริงหรอพี่อี้ชิง คยองช่วยม๊ทำกับข้าวด้วยนะ”  



  “อย่าโม้ แค่หั่นผักยังหั่นไม่ได้เลย” ซิ่วหมินเอ่ยท้วงขึ้นมาทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่หัวเราะออกมายกเว้นโฮสต์อันดับหนึ่งที่นั่งกินข้าวเงียบๆ 



  ระหว่างที่ทานข้าว อี้ชิงก็ได้พูดคุยกับทุกคนจนเริ่มจะสนิทมากขึ้นแล้วแต่ไม่ใช่กับร่างเล็กที่ลุกออกจากโต๊ะทานข้าวไปคนแรก รายนั้นอี้ชิงไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรเพียงแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไม่ชอบหน้าของอี้ชิงด้วย และทุกคนกินอิ่มกันหมดแล้วอี้ชิงก็อาสาเป็นคนล้างจานกับซิ่วหมิน คยองซูกับโจควอนไปซักผ้าที่หลังบ้าน ส่วนซูเหยากับฮีชอบก็ขึ้นไปอยู่ที่ชั้นสองเพื่อเลือกเสื้อผ้าให้กับเด็กๆที่จะใส่กันในคืนนี้ 



  แบคฮยอนเปิดประตูออกมาจากห้องพร้อมกับถือตะกร้าผ้าที่ใส่แล้วไว้ในมือ สาวเท้าเดินลงชั้นล่างและเดินไปที่หลังบ้าน วางตะกร้าใบนั้นข้างๆคยองซูก่อนจะเหลือบไปเห็นกระดาษใบเล็กๆซึ่งดูเหมือนนามบัตรวางไว้ที่เก้าอี้ตัวหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกัน 



  “นามบัตรนี้มาจากไหนอ่ะ” แบคฮยอนเอ่ยถามพร้อมกับหยิบนามบัตรนั้นขึ้นมาอ่าน 



  Kris Wu Tel. xxx-xxx-xx 



  “ในกระเป๋ากางเกงพี่อี้ชิงน่ะ” คยองซูอบกลับก่อนจะเอาเสื้อผ้าของแบคฮยอนเทรวมลงในกะละมังที่เต็มไปด้วยผงซักฟอก  



  “อืม” ร่างเล็กสาวเท้าเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับกำนามบัตรนั้นไว้ในมือจนมันยับยู้ยี้ก่อนจะปาลงถังขยะข้างๆตู้เย็น ถอนหายใจออกมาแรงพร้อมกับกัดฟันแน่นก่อนจะเดินกระแทกเท้าขึ้นไปที่ห้องตัวเอง 






  3:23 PM 



  “เก่งมากเลยอี้ชิง~” โจควอนปรบมือด้วยท่าทางดีใจก่อนจะสวมกอดกับร่างบางแล้วหมุนไปมา 



  “ต้องมีโชว์ร้องเพลงรวมอีก อี้ชิงรู้จักเพลงนี้มั้ยลูก” ซูเหยาเปิดเครื่องเล่นเพลงและเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น  



  “รู้จักฮะๆ” อี้ชิงตอบทันทีเมื่อได้ยินคำร้องคำแรก 



  “งั้นอี้ชิงร้องคลอไปกับคนอื่นๆนะลูก”  



  “ได้ฮะม๊า 



  “ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา เดี๋วอี้ชิงมาลองเสื้อผ้ากับเจ๊นะ” ฮีชอลพูขึ้น 



  “ฮะเจ๊ฮีชอล” 






  7:31 PM 



  เด็กๆของฮีชอลนั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น แบคฮยอนเริ่มถอนหายใจออกมาอย่างไม่พอใจเพราะทั้งซูเหยากับฮีชอกำลังแต่งตัวให้อี้ชิงอยู่ ไม่นานทุกคนในห้องเล่นก็หันไปมองร่างบางที่เดินมาลงจากบันได แบคฮยอนมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าก็รู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าแถมเสื้อที่อี้ชิงใส่อยู่เป็นเสื้อที่เขาอยากได้เหมือนกัน 



  ร่างบางสวมเสื้อเชิร์ตสีขาวที่มีส่วนช่วงอกและท่อนแขนด้านบนเป็นผ้าทึบ ส่วนที่เหลือเป็นผ้าตาข่ายสีขาวและชายเสื้อด้านหลังก็ยาวกว่า ท่อนล่างเป็นกางเกงหนังสีดำขาเดฟ ตั้งแต่ต้นขาส่วนที่ต่ำกว่าเป้ากางเกงไปจนถึงเข่าเป็นตาข่ายสีดำ ส่วนที่เหลือเป็นหนังทึบ สวมรองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังสีขาวและเสริมส้นขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าและทรงผมทำเหมือนเมื่อวานเป๊ะเพราะฮีชอลเห็นว่าอี้ชิงเหมาะกับทรงผมและเมคอัพนี้ที่สุด เครื่องประดับเพิ่มเติมคือโชคเกอร์สีดำและโซ่ที่ห้อยอยู่ที่หูใส่เข็มขัด 



  “น้องใหม่ของเราสวยมั้ย” ฮีชอลเอ่ยถาม 



  “หู้ววว สวยกว่าเมื่อวานอีกเจ๊” คยองซูเอ่ยพร้อมกับเดินวนรอบตัวอี้ชิงอย่างน่าเอ็นดู 



  “อี้ว่า...มันโป๊ไปหน่อยอ่” อี้ชิงเอาแขนทั้งสองข้างมาปิดช่วงหน้าท้องไว้ 



  “ชิ ทำเป็นอายแต่จริงๆชอบตัวนี้มากเลยสิ” แบคฮยอนเอ่ยขึ้นขณะที่ก้มมองจอโทรศัพท์ของตัวเอง 



  “อี้ไม่ได้...” 



  “ช่างเถอะ ฮีชอลพาเด็กๆไปที่ผับได้แล้ว” ซูเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะตบบ่าเล็กของร่างบางเบาๆเป็นการให้กำลังใจ อี้ชิงยิ้มหวานออกมาก่อนจะก้มหัวลงเล็กน้อยและเดินตามคนอื่นๆไปที่รถของฮีชอ 






  Paradise Land 



  รถสปอร์ตหรูสีดำเข้ามาจอดในที่จอดรถวีไอพีก่อนจะดับเครื่องยนต์และร่างสูงที่เป็นเจ้าของรถก็ก้าวขาลงมาจากรถ ล็อครถเสร็จก็ถอดแว่นดำออกและเสียบมันไว้ที่คอเสื้อเชิร์ตสีเทาที่ปลดกระดุมบนสองเม็ด เขายกมือหนาข้างหนึ่งขึ้นมาเสยผมสีน้ำตาลก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปในผับ 



  “สวัสดีค่า~” เมื่อเขาเดินเข้ามาก็ได้รับการต้อนรับจากวิคตอเรียและผู้หญิงอีกสองคนที่โค้งีรษะลงเป็นการทำความเคารพ 



  “วันนี้วิคจะมาแนะนำเด็กใหม่ของบ้านเรานะคะ คนนี้ เจสสิก้า ค่ะส่วนอีกคนชื่อ คริสตัล นะคะ” หญิงสาวทั้งสองคนย่อตัวลงเล็กน้อยคล้ายถอนสายบัวก่อนจะส่งยิ้มให้ร่างสูง 



  “แล้วคนก่อนๆล่ะ” เขาเอ่ยถาม 



  “พอดีเราจะคัดของเก่าออกค่ะ เพื่อให้ลูกค้าได้ลิ้มลองของใหม่ที่กรุบกริบกว่าเดิมน่ะค่ะ” วิคตอเรียเอ่ยออกมายิ้มๆ แต่ก็ต้องหุบยิ้มทันทีเมื่อร่างสูงสาวเท้าเดินเข้าไปในโซนที่นั่งวีไอพีซะก่อน 



  ร่างสูงเดินตรงมาที่โต๊ะประจำซึ่งก็มีเซฮุนกับลู่หานนั่งคอยอยู่แล้ว หย่อนตัวลงนั่งที่โซฟาหนังสีดำพร้อมกับยกขาขึ้นมาไขว้ห้าง ก่อนจะยกมือสั่งเครื่องดื่มซึ่งพนักงานที่นี้รู้ดีว่าเครื่องดื่มประจำของเขาคืออะไร 



  “กว่าจะมานะไอ้ฝรั่ง” หลังจากที่จิบเหล้าก็ฮุนเอ่ยแซวคนที่เพิ่งมาใหม่ทันที 



  “รถมันติดเว้ย” 



  “เอาน่า อย่างน้อยก็มาทันดูเด็กใหม่นะ” ลู่หานเอ่ยออกยิ้มๆก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบน้ำพั้นช์ ขณะเดียวกันร่างสูงของดีเจชานยอลก็เดินมานั่งร่วมโต๊ะด้วย 



  “ไงไอ้คริส  วันนี้เด็กใหม่แม่งโคตรสวยเลยว่ะ” พูดจบก็ยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นดื่ม 



  “ของกูเว้ย” ยกแก้วเครื่องดื่มที่เพิ่งมาเสิร์ฟเมื่อสักครู่ขึ้นก่อนจะกระดกหมดแก้ว และเสียงปรบมือก็ดังขึ้นเมื่อฮีชอลเดินขึ้นมายืนอยู่กลางเวที 



  “สวัสดีค่ะลูกค้าที่น่ารักทุกๆท่าน วันนี้นะคะฮีชอลมีเด็กใหม่มานำเสนอค่า~” 



  “วู้ววว~!” 



  “โว้วๆ~!” 



  “ฮิ้ววว~!” ลูกค้าทั้งร้านโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ 



  “เด็กใหม่จากแก๊งเก้งกวางของฮีชอลเองค่ะ มาดูกันว่าเด็กใหม่ของเรานั้นจะแซ่บแค่ไหน เชิญชมเลยค่า~” 



  สิ้นเสียงของฮีชอล คนทั้งร้านต่างก็ปรบมือจนเสียงดังก้องไปทั้งร้าน ไฟบนเวทีมืดลงพร้อมกับทำนองเพลงที่ค่อยๆดังขึ้น ไฟบนเวทีสว่างขึ้นทำให้เห็นร่างบางที่นั่งคร่อมเก้าอี้อยู่ เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดีใจดังขึ้นมาทันทีและร่างบางที่เคยนั่งอยู่ก็ลุกขึ้นออกลวดลายตามจังหวะเพลงตามที่เคยซ้อมไว้ 



  คริสจำได้ว่าเคยเดินชนกับคนๆนี้แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเจอกันอีกครั้ง สายตาคมจ้องมองไปที่ร่างบางบนเวที เขาดูออกว่าร่างบางรู้สึกเขินอายเลยเต้นเบาเล็กน้อยแต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ความเซ็กซี่ลดลงเลย สีหน้าก็เริ่มแสดงออกและสื่อถึงอารมณ์ร่วมกับเพลงมากขึ้น คริสบนสายตาไปมองที่เสี่ยหลายๆคนมายืนอออยู่ที่หน้าเวทีและทำสายตาที่หื่นกามพร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอ 



  “เชี่ย...โคตรสุดยอดเลยว่ะ” เซฮุนนั่งมองตาเยิ้ม จนลู่หานที่นั่งอยู่ข้างๆต้องยกมือขึ้นมาบังตาเซฮุน 



  “น้อยๆหน่อยนะ เมียนั่งอยู่นี้” 



  “คร้าบ~ ไม่มองก็ได้ครับ” เซฮุนยกแขนขึ้นกอดคอคนข้างๆก่อนจะหอมแก้มไปฟอดหนึ่ง  



  “เฮ้ย ไอ้คริส” ชานยอลปล่อยหมัดไปที่ต้นแขนของเพื่อนเบาๆเป็นการสะกิด ส่วนคนที่โดนต่อยก็ไม่สนใจและไม่ยอมวางตาจากร่างบางบนเวทีนั้นเลย 



  และการแสดงก็จบลงพร้อมกับเสียงปรบมือที่ดังไม่หยุด เสี่ยๆทั้งหลายที่มายืนอออยู่หน้าเวทีต่างก็ยื่นธนบัตรหลายๆใบให้กับร่างบาง อี้ชิงก้มหัวลงเล็กน้อยก่อนจะเดินมารับธนบัตรที่อยู่ตรงหน้า และก็โดนจับนู้นจับนี้จนฮีชอลต้องออกมาดึงร่างบางของอี้ชิงให้ยืนขึ้นและถอยห่างออกจากหน้าเวที ส่วนอี้ชิงก็เก็บธนบัตรทั้งหมดใส่กระเป๋ากางเกงด้านหลังและยิ้มหวานออกมา 



  “ว้าววว ไหนเด็กใหม่แนะนำตัวหน่อยสิคะ” พูดจบฮีชอลก็ยื่นไมค์ให้อี้ชิง 



  “ส..สวัสดีฮะ ผมชื่อจางอี้ชิง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะฮะ~” ลูกค้าปรบมือต้อนรับอี้ชิงเป็นอย่างดี ตาหวานกวาดสายตามองไปรอบๆร้านแต่ก็เผลอไปสบตากับตาคู่หนึ่งเข้า... 



  “ให้น้องอี้ชิงเข้าไปพักสักแป๊นึงนะคะ ช่วงต่อไปก็จะได้ฟังเพลงเพราะๆจากแก๊งเก้งกวางค่า~” อี้ชิงก้มศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินเข้าไปที่หลังเวทีพร้อมกับฮีชอล และก็มีเสียงเพลงดังคลอขึ้นให้ลูกค้าฟังเพลินๆ 



  “แค่เห็นก็รู้ว่าอร่อยใช่มั้ยมึง” ชานยอลเอ่ย 



  “เออดิ และจะมีกูคนเดียวเท่านั้นที่ได้กิน” พูดจบก็ชงเหล้าดื่มอย่างชำนาญ 



  “เตรียมเช็คไว้แล้วล่ะสิ กี่หลักล่ะครับคุณคริ” ลู่หานเอ่ยแซว 



  “หึ” คริสกระตุกยิ้มก่อนจะชงเหล้าอีกแก้วหนึ่ง 



  ไม่กี่นาทีต่อมา ฮีชอบก็ออกมาทำหน้าที่พิธีกรอีกครั้งและเริ่มการแสดงของแก๊งเก้งกวาง ทั้งห้าคนนั่งเก้าอี้สูงและเรียงต่อกันเป็นหน้ากระดาน เพลงนี้อี้ชิงจะได้ร้องคู่กับทุกคนและมีการเล่นหูเล่นตากันเล็กน้อย แต่แบคฮยอนกลับไม่ปรายตามองร่างบางเลย เอาแต่ส่งยิ้มให้กับลูกค้าพร้อมกับเปล่งเสียงร้องออกมา วิคตอเรียและสองพี่น้องเจสสิก้ากับคริสตัลยืนมองอยู่ห่างๆ พวกเธอกอดอกและเบะปากมองบนอย่างไม่พอใจ วิคตอเรีบสังเกตเห็นว่าแบคฮยอนทำหน้านิ่งๆเหมือนโกรธเพราะโฮสต์อันดับหนึ่งทำท่าจะยกไมค์ขึ้นมาร้องท่อนสุดท้าย แต่ก็โดนเด็กใหม่แย่งร้องไปซะก่อน 



  “อุ้ย เจ๊เห็นเหมือนหนูมั้ยคะ อิลูกหมานั้นเหมือนจะไม่ชอบเด็กใหม่นั้นเลยค่ะ” เจสสิก้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ร่างเล็กของแบคฮยอน 



  “โดนแย่งซีนเฉยเลยอ่ะ” คริสตัลพูดเสริม 



  “เห็นล่ะ เจ๊ว่าบ้านนู้นต้องแตกเข้าสักวัน” 



  หลังจากที่การแสดงจบลงแล้ว แก๊งเก้งกวางก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง ยกเว้นแบคฮยอนกับอี้ชิง ร่างเล็กเดินตรงมาที่โต๊ะประจำก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆร่างสูงของดีเจอย่างอารมณ์เสีย ส่วนอี้ชิงก็เดินตามฮีชอลมาที่โต๊ะนี้เช่นกัน 



  “สวัสดีค่ะ คุณคริ~” ฮีชอลเอ่ยขึ้น ทำให้อี้ชิงต้องก้มศีรษะลงตามก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าคมคายของผู้ชายคนนี้ 




  อ๊ะ ใช่คนที่เราเดินชนรึเปล่านะ... 




  “สวัสดีครับเจ๊” คริสเอ่ยออกมายิ้มๆก่อนจะมองร่างบางตั้งหัวจรดเท้า 



  “เจ๊ขอฝากน้งอี้ชิงไว้กับคุณคริสนะคะ เดี๋ยวตอนเช้ามารับคืน คิๆ” ประโยคหลังเหมือนฮีชอลจะพูดเบาลงแต่ยังไงอี้ชิงก็ได้ยินอยู่ดี เลยรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อย “ดูแลคุณคริดีๆนะหนู เจ๊ไปละ” 



  “ฮ..ฮะเจ๊” อี้ชิงขานรับก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงนั่งข้างๆร่างสูงแต่ก็เว้นช่องว่างไว้ 



  “กลัวหรอ เขยิบเข้ามาใกล้ๆสิ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทำให้ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ 



  “เด็กใหม่ยังไม่รู้เรื่องอะไร ให้ชะนีตรงนู้นมานั่งตรงนี้ยังจะดีกว่าอีก” แบคฮยอนเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะยกแก้วน้ำพั้นช์ขึ้นดื่ม 



  “พูดจาไม่น่ารักเลยแบคฮยอน” ชานยอลยกมือขึ้นตีเบาๆที่เหม่งของร่างเล็ก 



  “จิ๊! ตีอยู่ได้” แบคฮยอนเบะปากเล็กน้อยพร้อมกับฟาดมือตีไปที่ท่อนแขนแกร่ง อี้ชิงมองอย่างยิ้มๆก่อนจะหันมองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ มือหนารั้งเอวคอดเข้ามาให้นั่งชิดติดกันมากขึ้นก่อนจะยกแขนขึ้นกอดคอร่างบาง 



  “ไม่คิดว่าจะเจอเธอในที่แบบนี้” เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างๆหูของร่างบาง ทำให้ใบหน้าหวานออกสีระเรื่อมากขึ้น 



  “ผ..ผมก็ไม่คิดว่าจะเจอคุณอีกฮะ อ๊ะ...” อี้ชิงเกร็งเล็กน้อยเพราะลายจมูกโด่งคลอเคลียบริเวณกกหูและซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายที่หอมหวานเข้าไปอย่างหื่นกระหายก่อนจะกดริมฝีปากลงตรงบริเวณนั้น อี้ชิงนั่งตัวเกร็งจนทำอะไรไม่ถูก จึงทำได้แค่นั่งอยู่เฉยละปล่อยห้อีกฝ่ายทำตามใจชอบ 



  “เฮ้ยๆๆ ใจเย็นเว้ย! พวกกูนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ครับ” เซฮุนเอ่ยขึ้นและใช้ปลายเท้าสะกิดขายาวของร่างสูง ทำให้คริต้องละใบหน้าออกจากคอขาวและหันไปมองหน้าเซฮุน 



  “F*ck!” คริสแค่ขยับปากพูดแต่ไม่ได้ออกเสีย 



  “ไปเปิดห้องไป” ชานยอลเหมือนจะพูดประชดแต่ก็อยากให้ไปเปิดจริงๆ แบคฮยอนทำหน้านิ่งก่อนจะยกน้ำพั้นช์ขึ้นดื่ม 



  “เออ เอาห้องวีไอพีเลยมึง” เซฮุนช่วยยุอีกคน อี้ชิมองที่ลู่หานเพื่อขอความช่วยเหลือแต่... 



  “อืม...ยังไงก็เบาๆนะครับคุณคริ” ลู่หานพูดออกมายิ้มๆและมองมาที่อี้ชิง อี้ชิงเองก็ยิ้มออกมาเจื่อนๆก่อนจะหันมามองใบหน้าคมคายที่ห่างออกไปแค่คืบเดียว 



  “ไง จะไปอยู่กันสองคนมั้ยคนสวย” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างอบอุ่นแต่ก็แอบแฝงความเจ้าเล่ห์ไว้ 



  “เอ่อ...แล้วแต่คุณเลยฮะ” พูดจบก็วาดยิ้มออกมาเล็กน้อยเพราะยังอยู่ในอาการเขินอาย ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เอื้อมมือมาจับมือบางก่อนจะออกแรงดึงให้ร่างบางลุกขึ้นและเดินตามเขาไป เสี่ยๆที่นั่งจ้องมองร่างบางอยู่นานก็ปรายสายตามองตามไปอย่างน่าเสียดาย  



  “อุ้ยว้ายตาย!...นี่จะไปไหนกันคะเนี่ย” ฮีชอลหันมาเห็นพอดีเลยตกใจเล็กน้อย 



  “เปิดห้องครับ แล้วก็อย่าให้ใครมากวนด้วยนะครับ” คริสพูดมาเต็มปากเต็มคำ ทำให้คนแถวๆนั้นร่วมถึงฮีชอถึงกับอ้าปากค้าง 


 

  “ค..คุณคริสพูดเบาๆก็ได้นะฮะ” อี้ชิงหน้าแดงยิ่งกว่าตามก่อนจะเดินตามร่างสูงไปที่ลิฟท์เพื่อขึ้นไปที่ชั้นที่สอง 



  ประตูลิฟท์เปิดออกพร้อมกับร่างสูงกับร่างบางที่เดินออกมาจากลิฟท์ คริสดินไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับก่อนจะติดต่อจองห้องและรับกุญแจห้องมา อี้ชิงเดินตามร่างสูงมาเรื่อยๆอย่างไม่ขัดขืนทุกแม้ว่าในใจจะรู้สึกกลัวก็ตามเพราะอี้ชิงไม่รู้ว่าเขาจะต้องเจออะไรบ้าง... 



  คริไขกุญแจห้องแล้วค่อยผลักบานประตูเข้าไป เขาผายมือให้ร่างบางเดินเข้าไปก่อน อี้ชิงก้มศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปในห้อง ิสสาวเท้าเดินตามเข้ามาก่อนจะล็อคประตูและเดินมาสวมกอดร่างบางจากด้านหลังพร้อมกับใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียบริเวณซอกคอขาว 



  “อ๊ะ...คุณคริ อื้อ~” อี้ชิงหดคอลงเล็กน้อยเพราะรู้สึกจั๊กจี้พร้อมกับออกแรงจับที่ข้อมือของร่างสูง มือหนาซุกซนเลื่อยเข้ามาใต้สาบเสื้อก่อนจะลูบไล้ไปมาบริเวณหน้าท้องแบนราบ อี้ชิงหลับตาแน่นและไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกลัวจนตัวสั่น 



  “หึๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้” คริสลายกอดออกก่อนจะดันร่างบางให้ไปยืนที่หน้าห้องน้ำ “อาบน้ำซะก่อนนะ” 



  “แต่ว่า...” 



  “แต่อะไรหื้มอยากให้ฉันอาบให้?” คริสโน้มตัวลงมาใกล้กว่าเดิมทำให้มือบางยกขึ้นมาดันที่อกแกร่งโดยอัตโนมัติ 



  ต..แต่ผมไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน” อี้ชิงเบนหน้าหนีเล็กน้อย อีกฝ่ายยกยิ้มขึ้นก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มขาวไปหนึ่งที ทำให้แก้มขาวขึ้นสีแดงทันที “ค..คุณคริสอ่ 



  “ไปอาบน้ำไปคนสวย” อี้ชิงเบะปากเล็กน้อยก่อนจะปิดประตูห้องน้ำและล็อคกลอนประตูไว้  



  “อย่านานละ คิดถึง” คริสเอ่ยเสียงดังเพื่อให้คนที่อยู่หลังประตูได้ยิน ก่อนจะเดินมานั่งที่เตียงนุ่มและถอดนาฬิกาข้อมือออกแล้ววางไว้ที่หัวเตียง หยิบโทรศัพท์ กุญแจรถและกระเป๋าตังค์ออกมาวางไว้ที่หัวเตียงเหมือนกันก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ เปิดผ้าม่านออกก็เห็นแต่บาร์และผับเพราะห้องพักนี้อยู่แค่ชั้นสองเท่านั้น มือหนาเลื่อนม่านปิดเหมือนเดิมก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อและถอดออก เอาเสื้อไปพาดไว้ที่โซฟาคู่ซึ่งตั้งถัดจากเตียง 



  เสียงน้ำในห้องเงียบลง เป็นสัญญาณบอกว่าร่างบางอาบน้ำเสร็จแล้ว ร่างสูงสาวเท้าเดินไปยืนที่หน้าห้องน้ำก่อนจะใช้มือยืนกำแพงเอาไว้และรอให้ร่างบางออกมาจากห้องน้ำ 



  “อุ้ย!...ตกใจหมดเลยฮะ” มือบางกระชับเสื้อคลุมอาบน้ำให้ปกปิดช่วงอกมากขึ้นพร้อมกับก้มหน้าลงเพราะความเขิน และอีกอย่างท่อนบนของร่างสูงก็เปลือยเปล่า สายตาคมจ้องมองร่างบางภายใต้เสื้อคลุมอาบน้ำพร้อมกับเลียรอบริมฝีปากตัวเอง 



  “หนักเท่าไหร่” 



  “เอ๊ะ?...เอ่อ จำไม่ได้...เหวออ~!” ยังไม่ทันที่อี้ชิงจะพูดก็ถูกร่างสูงอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว แขนขาวทั้งสองข้างจึงโอบกอดรอบคอร่างสูงโดยอัตโนมัติ 



  “ตัวเบาจัง” ร่างสูงสาวเท้าเดินไปที่เตียงนุ่มก่อนจะวางร่างบางลงอย่างเบาที่สุด แต่ร่างบางก็ถอยหนีโดยทันที 



  “ค..คือ ผมไม่รู้ว่าต้องทำไงน่ะฮะ...อ๊ะ!” ไหล่บางทั้งสองข้างถูกกดตรึงไว้กับเตียงพร้อมกับร่างสูงที่ขึ้นคร่อมด้านบนไว้ อี้ชิงหลับตาแน่นทันทีเมื่อคนด้านบนโน้มใบหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ 



  จุ๊บ 



  อี้ชิงค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกว่าริมฝีปากหยักสัมผัสกับหน้าผากมน มือหนายกขึ้นลูบผมสีดำเบาๆอย่างอ่อนโยน ก่อนจะกดจูบที่หน้าผากมนอีกครั้ง 



  “ไม่ต้องกลัวนะ อี้ชิง”  



  “ก็ผมไม่เคย...ทำอะไรแบบนี้มาก่อนนี่ฮะ” ใบหน้าหวานก้มหงุดลงแต่ก็ถูกเชยขึ้นมาอีกครั้งเพราะปลายนิ้วชี้และนิ้วโป้งที่ปลายคาง 



  “แค่นอนเฉยๆ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” ก้อนเนื้อด้านซ้ายเป็นตุบตับขึ้นมาทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น มือหนาข้างเลื่อนไปสอดประสานกับมือบางพร้อมกับกดจูบลงที่ริมฝีปากนุ่ม ร่างสูงออกแรงดูดริมฝีปากล่างอย่างเอาแต่ใจ พลางลืมตามองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาแน่น ปากหยักจึงค่อยๆผละออกและจ้องมองคนตรงหน้า 



  “อ..อะไรหรอฮะ” อี้ชิงค่อยๆลืมตาขึ้นมองอย่างสงสัย 



  “ก็เธอยังกลัวอยู่เลย” 



  “ก็ผม...” อี้ชิงหยุดพูดเพราะปลายนิ้วชี้ของอีกฝ่ายมาแตะที่ริมฝีปาก  



  “เวลาอยู่กับฉัน ให้แทนตัวเองว่า อี้ เข้าใจมั้ยครับ” 



  “ข..เข้าใจฮะ”  



  “หึ เด็กดี” คริสใช้ปลายนิ้วชี้กับนิ้วโป้ง บีบเบาๆที่ปลายคางก่อนจะประกบปากกับริมฝีปากนุ่ม มือบางข้างหนึ่งค่อยๆยกขึ้นมาจับที่แขนของร่างสูง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากเล็กก่อนจะเกี่ยวพันลิ้นเล็กเล่นอย่างสนุกสนาน อี้ชิงยังคงหลับตาแน่นและตามน้ำอีกฝ่ายไป มือหนาที่เคยจับตรงปลายคางมนก็เลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้าหวานไว้พร้อมกับป้อนจูบให้ร่างบางหายกลัว 



  “อื้อ~” อี้ชิงครางท้วงขึ้นมาเล็กน้อยเพราะมีแรงดูดดุนที่ลิ้นเล็กอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำลายสีใสไหลย้อนออกมาจากมุมปากก่อนที่ลิ้นหนาจะตวัดเลียและลิ้มรสน้ำใสอย่างชอบใจแล้วค่อยๆผละริมฝีปากออกมา 



  “หายกลัวรึยัง หื้ม?” มือหนายกขึ้นลูบผมสีดำอย่างอ่อนโยน 



  “ก็นิดหน่อยฮะ” ปากนุ่มคลี่ยิ้มออกก่อนจะเผยอออกรับรสจูบของร่างสูง มือบางทั้งสองข้างจับยึดมั่นที่ต้นแขนแกร่งและพยายามจะจูบตอบกลับอย่างเก้กังๆ ริมฝีปากทั้งสองผละออกจากกันเล็กน้อยก่อนที่ปากหยักจะเลื่อนลงมาประทับจูบที่ซอกคอขาว 



  “โอบคอฉันไว้สิ”












Cut










เก่งมากอี้ชิง” มือหนาลูบผมสีดำพร้อมกับกดจูบที่หน้าผากมน คริสใส่กางเกงให้เรียบร้อยก่อนจะถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออกจากร่างบางและดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวร่างบางไว้ แล้วค่อยสอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่มและนอนสวมกอดร่างบางไว้ 



  “ฝันดีนะ เด็กดีของฉัน 











  คิ้วสวยเริ่มขยับพร้อมกับเปลือกตาสวยที่ค่อยๆเปิดออก มือบางยกขึ้นมาขยี้ตาก่อนจะซุกไซร้ใบหน้ากับหน้าอกแกร่ง อี้ชิงรู้สึกปวดหนึบไปทั้งตัวจนไม่กล้าขยับตัว อี้ชิงเงยหน้าขึ้นก็เจอกับใบหน้าคมคายของร่างสูงที่กำลังหลับสนิท อี้ชิงก้มลงมองร่างของตัวเองใต้ผ้าห่มก็พบว่ามันเปลือยเปล่าและมีรอยจ้ำแดงๆเต็มไปหมด  



  “เจ็บจัง...” อี้ชิงบ่นออกมาเบาๆก่อนจะพยายามบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะความเจ็บที่ช่วงมันแผ่ซ่านไปทั่ว ตาหวานหันไปมองคนข้างๆที่นอนหลับอยู่แต่เขากลับเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว  



  “จะไปไหนหืม เสียงทุ้มดังขึ้นมาพร้อมใช้ท่อนแขนโอบกอดเอวคอดไว้และกดจูบที่หน้าผากมน 



  “อ..อี้จะไปอาบน้ำฮะ” ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย 



  “ทำไมไม่ปลุกฉันละ” 



  “ก็อี้เห็นคุณหลับอยู่นี่ฮะ” พูดจบก็พยายามจะลุกขึ้นนั่งให้ได้ ร่างสูงจึงลุกออกจากเตียงและทำท่าจะช้อนร่างบาง แต่อี้ชิงก็ขยับหนี “ค..คุณจะทำอะไรฮะ” 



  “ก็จะพาไปอาบน้ำไงคนดี” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น 



  “ไม่เอาฮะ” ใบหน้าหวานก้มหงุเพราะเขินอายและแก้มขาวที่อมชมพู ร่างสูงโน้มตัวลงมาใกล้ร่างบางก่อนจะฝังจมูกโด่งไปที่แก้มนิ่มและสูดกลิ่นหอมเข้าไปเต็มปอด 



  “อายทำไมล่ะ เมื่อคืนก็เห็นหมดแล้วนี่” คริสยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะประกบจูบที่ปากอิ่มเพื่อไม่ให้อี้ชิงได้อ้าปากบ่นเขา เขาออกแรงดูดปากอิ่มทั้งบนและล่างอย่างสนุกทำให้เกิดเสียงจ๊วบจ๊าบน่าขนลุก มือบางออกแรงตีที่ไหล่กว้างเบาๆแต่ก็รับรสจูบที่ร่างสูงมอบให้ คริสขบกัดปากอิ่มเบาๆก่อนจะผละออกมาอย่างอ้อยอิ่ง “อาบน้ำกัน” 



  “ฮะ” 











  รถสปอร์ตคันหรูจอดที่หน้าบ้านเดี่ยวซึ่งบ้านพักของแก๊งเก้งกวาง มือหนาหยิบสมุดบางอย่างกับปากกาออกมาจากที่เก็บของตรงประตู เขาเขียนอะไรบางอย่างก่อนจะฉีกกระดาษออกมาหนึ่งใบและยื่นให้ร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ 



  “ให้อี้รอฮะ” อี้ชิงมองอย่างงงๆก่อนจะรับมันมาและอ่านสิ่งที่ร่างสูงเขียนลงไป 



  80,000 หยวน 



  พอเห็นตัวเลขและลายเซ็นของคริที่เซ็นรับรองแล้วก็ทำตาเบิกกว้างก่อนจะหันมองร่างสูงข้างๆ และยื่นเช็คคืนให้ 



  “ถ้านี้คือค่าตัวของอี้ อี้ว่ามันเยอะไปนะฮะ 



  “ไม่หรอก ฉันชอบที่เธอเป็นคนที่ใสซื่อและไม่เคยผ่านใครมาก่อน เธอเอาไปเถอะ” พูดจบก็เปิดประตูลงจากรถไปก่อนจะเดินอ้อมมาฝั่งของอี้ชิงและเปิดประตูรถออก ขณะนั้นเองรั้วบ้านก็เปิดออกพร้อมกับฮีชอลที่เดินออกมารับ 



  “สวัสดะ...โอ้มายก๊อดด!” ฮีชอลร้องอุทานเสียงดังพร้อมกับเอามือทาบอกเพราะร่างสูงช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาในท่าเจ้าสาวก่อนเดินเข้าไปในตัวบ้าน ฮีชอลรีบสาวเท้าเดินตามไปทันที “รอเจ๊ด้วยยย 



  “สวัสดีค่ะคุณคริ” ซูเหยาโค้งศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะเบนสายตามองร่างบางที่ร่างสูงค่อยๆวางลงนั่งบนโซฟา โจควอนกับคยองซูวิ่งลงบันไดมาก่อนจะรีบมานั่งข้างๆร่างบาง 



  “อี้ชิง! เป็นยังไงบ้างเนี่ย” 



  “เมื่อคืนคยองนอนเดียวอ่ะ เหงาเลย” 



  “อี้ไม่เป็นไรหรอกฮะพี่โจควอน แค่กๆ...เดี๋ยวคืนนี้พี่ก็นอนที่นี้แหละ” เสียงหวานแหบลงและมีอาการเจ็บที่ลำคอ ร่างเล็กเดินลงมาจากบันได้ช้าๆก่อนจะหยุดยืนมองอยู่ห่างๆ 



  “เจ๊ว่าต้องให้น้องอี้พักสักหน่อยนะคะคุณคริ” ฮีชอลแอบแซวเล็กน้อย 



  “คงงั้นครับ แต่คืนนี้ผมจะมาหาอีก” พูดจบก็เบนสายตามองที่ตาหวานของอี้ชิง “ไว้เจอกันนะ” 



  “ฮะ คุณคริ อี้ชิงยิ้มหวานก่อนจะมองร่างสูงที่เดินออกจากบ้านไป 



  “พี่อี้ ใบนี้คือไรอ่” คยองซูเอ่ยถาม 



  “อ๋อ นี้ฮะเจ๊” อี้ชิงยื่นใบเช็คให้กับฮีชอล และก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อเห็นจำนวนเงินก่อนจะยื่นให้ซูเหยาดู 



  “ถ้ารวมกับทิปที่ได้ ก็เยอะอยู่นะม๊า” ฮีชอลเอ่ยขึ้น 



  “ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ยังไงแกก็พาอี้ขิงไปพักก่อนละกัน ส่วนคยองซูกับโจควอนก็แยกย้ายไปทำงานบ้าน พอซิ่วหมินกลับมาจากตลาดค่อยมาช่วยกันทำกับข้าว” ซูเหยาเอ่ยขึ้น 



  “จ้ะม๊า” โจควอนกับคยองซูเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันก่อนจะแยกย้ายไปทำงานบ้าน ส่วนฮีชอลก็ช่วยพยุงตัวอี้ชิงให้เดินมาที่บันได แบคฮยอนที่ยืนอยู่ข้างบันไดก็มองร่างบางด้วยสายตาที่อิจฉาริษยา 



  “คงจะใช้ยาปลุกให้คุณคริสกินล่ะสิ เหอะ” แบคฮยอนเหยียดยิ้มออกมาก่อนจะเดินออกจากบ้านไป ฮีชอลส่ายหน้าเบาๆเป็นเชิงบอกว่าอย่าไปสนใจก่อนจะพยุงร่างบางขึ้นที่ห้องนอน 











  ร่างเล็กเดินออกมาที่หน้าบ้านก่อนจะขึ้นคร่อมจักรยานสีชมพูอ่อนและปั่นจักรยานออกไปตามซอยในหมู่บ้าน ปั่นไปอีกสามซอยก่อนหักเลี้ยวไปทางขวาและจอดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ตวัดขาลงจากจักรยานก่อนจะจูงจักรยานมาวางใกล้ๆประตูรั้ว แล้วจึงเดินเข้าไปในตัวบ้านเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน แบคฮยอนได้ยินเสียงดนตรีจากชั้นบนของบ้านจึงสาวเท้าเดินขึ้นบันไดไป เดินตามเสียงไปจนหยุดที่หน้าห้องก่อนจะเคาะประตูเสียงดัง และเปิดประตูเข้าไปโดยไม่รอให้เจ้าของบ้านเปิดประตู 



  “เหม็น!!” ร่างเล็กโวยวายพร้อมกับเอามือปิดจมูก เพราะควันสีขาวและกลิ่นบุหรี่ลอยคลุ้งไปทั่วห้อง 



  “.....” มือหนากดหยุดเพลงก่อนจะหมุนเก้าอี้หันกลับมามองร่างเล็กที่ยืนหน้ามุ่ยอยู่ที่ประตู เรียวนิ้วหนาคีบบุหรี่ออกจากปากก่อนจะพ้นควันสีขาวออกจากปากและขยี้ปลายมวนที่ติดไฟกับถาดเขี่ยบุหรี่ แล้วค่อยยันตัวลุกขึ้นยืนและสาวเท้าเดินมาใกล้ร่างเล็ก 



  “ออกไปเลย เหม็น แบคฮยอนเบนหน้าหนีก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากห้องแต่ก็ถูกแขนแกร่งรั้งเอวไว้และดึงร่างเล็กให้เข้ามาในห้องก่อนจะเหวี่ยงลงบนเตียงและขึ้นคร่อมทันที “นายจะทำอะไรอ่ะ 



  “ก็คิดถึงเมีย ขอก(อ)ดหน่อย” ยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะซุกไซร้คลอเคลียที่ซอกคอขาวและสอดมือเข้าไปซุกซนใต้สายเสื้อ 



  “ปล่อยนะชานยอล” ร่างเล็กดิ้นเล็กน้อยพร้อมกับใช้ฝ่ามือบางดันไหล่กว้างให้ออกห่าง “อื้อ~ ปล่อย” 



  “.....” ชานยอลหยุดการกระทำก่อนจะยันตัวขึ้นลุกออกจากร่างเล็ก “ทำไม” 



  “ก..ก็ เปล่านี่” แบคฮยอนลุกขึ้นนั่งตาม และพยายามหลบสายตาของชานยอลที่มองอย่างเรียบเฉย “มองทำไมอ่ 



  “ช่วงนี้แบคทำตัวแปลกๆ” 



  “แปลกตรงไหน ก็ปกติ” มือของชานยอลเอื้อมมือมาแหวกคอเสื้อยืดของแบคฮยอนก่อนจะพบว่ามีรอยแดงประทับอยู่ แบคฮยอนรีบผลักมือของชานยอลออกและกระชับคอเสื้อเข้ามาทันที 



  “ทีนี้ไปกับใครอีกละ ใช่คนเดิมรึเปล่า”  



  “ไม่ใช่เรื่องของนาย!” แบคฮยอนขึ้นเสียง ก่อนจะรีบลุกออกจากเตียงและเดินกระทืบเท้าออกไป แต่มือของชานยอลไวกว่าจึงคว้าแขนของแบคฮยอนไว้ได้และกอดร่างเล็กจากด้านหลัง “ปล่อย!” 



  “กูเคยบอกมึงว่าอะไรแบคฮยอน!!” แบคฮยอนสะดุ้งเพราะนานๆทีชานยอลจะโมโหและขึ้นเสียงใส่เขา  



  “.....” แบคฮยอนเงียบ 



  “อย่าเงียบใส่กู!” ชานยอลจับร่างเล็กให้กลับมามองหน้ากัน พร้อมกับออกแรงบีบที่ไหล่เล็ก 



  “โอ๊ย!...เจ็บ!!” 



  “ตอบกูมา!!” แบคฮยอนก้มหน้าลงก่อนจะสะอื้นออกมา 



  “บ..บอกว่า ฮึก ไม่ให้เปิดห้อง..ฮึก กับลูกค้าคนไหนอีก” น้ำตาใสหลออกมาจากตาหวาน ก่อนที่ร่างเล็กจะโดนดึงเข้ามากอดและสัมผัสถึงความอบอุ่นที่ศีรษะ 



  “ทีหลังจะทำแบบนี้อีกมั้ย หื้ม?” ชานยอลพูด้วยน้ำเสียงอบอุ่นพร้อมกับลูบผมสีแดงของแบคฮยอนที่ซบหน้าที่อกแกร่ง 



  “ฮึก...ไม่ทำแล้ว” เสียงเล็กเอ่ยพร้อมกับส่ายหัวไปมา 



  “ดีมากครับ...ชานรักแบคนะ”






























| Talk | 

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย>< 

ตามอ่าน nc ที่ไบโอทวิตของไรต์นะคะะะะ

แล้วก็เสาร์อาทิตย์นี้ไรต์ไปเที่ยวต่างจังหวัดนะคะ จะมาอัพอีกทีก็วันจันทร์เลย

อดใจรอกันหน่อยน้าาาา

ปล. รักรีดเดอร์ทุกคนเยยยยย>3<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

145 ความคิดเห็น

  1. #142 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 23:27
    พี่ชานโหดแท้
    #142
    0
  2. #114 Pakjira0906 (@Pakjira0906) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:47
    หรือว่า...แบคชอบคริส? รึเปล่าวะ? หรือว่า...แบคชอบคนอื่นที่ไม่ใช่คริสหรือยอล...หรือว่า...โอ้ยยพอเหอะ 55
    #114
    0
  3. #108 Rabbit_Fujoshi (@mysatang07) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 17:35
    กลัวอี้โดนหลอกอ่ะ ดูใสซื่อ
    #108
    0
  4. #94 Kray (@mamoru18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 11:27
    มันต้องมีอะไรแน่ๆ อะ
    #94
    0
  5. #85 SEANNNQ' (@seannnq) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:16
    ชานแบคนี่น่าจะมีปมอะไรแน่ๆแบคแอบชอบคริสปะเนี่ย
    #85
    0
  6. #82 兴迷 (@tangmoanongnart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 00:53
    แบคนี่ชอบพี่คริสป่ะ มีขยำนามบัตรทิ้งหรืออิจ ก็มีพี่ชานแล้วไงง
    #82
    0
  7. #75 hunhunie (@mookhdwk1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:41
    แบคเหมือนอิจฉาเลย์อ่ะจะเพราะคริสไหมไม่รู้แต่ก่อนเลย์เจอคริสแบคก็เกลียดขี้หน้าอยู่แล้วไงตกลงแบคอะไรกับเลย์นักหนา
    #75
    0
  8. #71 zao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 13:18
    เหมือนชานจะรักแบคอยู่ฝ่ายเดียวเลยอ่ะหรือว่าเราคิดไปเอง ส่วนแบคก็ดูเหมือนจะชอบคริสเลยอิจฉาชิง
    #71
    0
  9. #65 นู๋น้อยบี๋ (@nongfah-14092544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 09:56
    ชานโหด... คริสดูแลอี้ดีๆ
    #65
    0
  10. #33 NingSmile99 (@krislu123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:03
    อี้ชิงเสียตัวแล้ววว วงวารร
    #33
    0
  11. #32 NingSmile99 (@krislu123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 08:03
    ชานยอลโหดใส่แบคไปเลยยย เอาให้แบคกลลัววว ชอบบ
    #32
    0
  12. #30 krisging (@krisging) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 12:52
    ได้อี้แล้วคริสจะไม่ทิ้งอี้ใช่มั้ย
    #30
    0
  13. #29 pangexo-l (@pangexo-l) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:47
    นี่คิดว่ามีต้มน้ำรอไรท์แน่เลยอ่ะ พี่คริสขอร้องล่ะอย่าให้ชั้นเกลียดเลย55555555
    #29
    0
  14. #28 pangexo-l (@pangexo-l) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:47
    รอนะค่ะ
    #28
    0
  15. #27 khwankhwan_ (@popy_dear) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 19:48
    รอนะคะะะ
    #27
    0
  16. #24 โอเลนจี ×` (@iyacup-jubjub) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 23:06
    นี้นี้นี้..เรียบร้อยโรงเรียนอู๋ฟานไปแหละ. 5555
    เด็ดดวงมากอะทั้งคู่.
    แบคเป็นไรอะ??
    #24
    0
  17. วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:46
    งืออ อี้ใสซื่อไปมั้ยลูก ;-; แอบระแวงอีตาพี่คริส
    #23
    0
  18. #22 Xingmin (@fairy32) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:46
    คริสอ่ะ ได้น้องแล้วดูแลด้วยนะ อย่าให้เป็นแค่ของเล่น.... ชานแบคดูน่ากลัวอ่ะ
    #22
    0