[Fic EXO] Model&Cameraman - KrisLay ft. HunHan

ตอนที่ 2 : ::Chapter 1::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 พ.ค. 59

Chapter 1

  

   “จางอี้ชิง...” มือใหญ่ยกขึ้นถอดแว่นกันแดดออก

 

  “ห้องนายแบบอยู่อีกห้องนึงนะครับ” ร่างบางพูดพลางชี้ไปที่ห้องแต่งตัวของนายแบบ “ช่วยหลบทางให้ผมด้วยครับ”

 

  “อ่า โทษที” ว่าแล้วก็หลีกทางให้ร่างบางและมองแผ่นหลังของร่างบางที่เดินห่างออกไป โดยไม่รู้เลยว่ามีคนมายืนข้างๆแล้ว

 

  “ไปเปลี่ยนชุดดิวะ ยืนมองอยู่ได้” เฮนรี่หยิกแขนคริสเบาๆทำให้คริสสะดุ้งตัวนิดๆ ก่อนเดินเข้าห้องแต่งตัวนายแบบ

 

  คอลเลคชั่นใหม่ของซูจิงเล่ยหรือเจ้าของแบรนด์ดังที่ว่านั้นแหละ มีทั้งหมด 3 เซ็ท ถ่ายแบบเซ็ทแรกเป็นไปได้ด้วยดีของนายแบบคริสอู๋และช่างภาพจางอี้ชิง ซึ่งเป็นการร่วมงานด้วยกันเป็นครั้งแรก มีบางช่วงที่อี้ชิงต้องเข้าไปจัดท่าทางให้นายแบบด้วยตัวเอง คริสก็เอาแต่จ้องใบหน้าหวานนั้นจนอี้ชิงเผลอถอนหายใจออกมา

 

  เซ็ทที่สองผ่านไปแล้ว โดยผ่านไปประมาณ 10 นาที เสียงกดชัตเตอร์ดังติดๆกันส่วนนายแบบก็เปลี่ยนท่าโพสต์ไปเรื่อยโดยมีจักรยานเป็นอุปกรณ์เสริม มีบางช่วงที่อี้ชิงมีอาการปวดหัวเล็กน้อยแต่ก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป

 

  “เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ ขอบคุณทุกคนมากนะครับ” อี้ชิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับโค้งตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงการขอบคุณและวาดยิ้มเป็นใบหน้า ก่อนจะเก็บกล้องตัวโปรดตัวเองใส่กระเป๋ากล้องและรู้สึกถึงร่างสูงที่มายืนข้างๆ

 

  “ขอบคุณคุณด้วยนะครับ ยินดีที่ได้ร่วมงานด้วยนะครับ” พูดจบก็ยื่นมือมาข้างหน้าเพื่อนะทำความรู้จักกันและคริสเองก็ยื่นมือมาจับตอบ

 

  “เช่นกันครับ แล้วก็ส่งรูปมาให้ในไลน์ได้มั้ยครับ” ไม่พูดเปล่า ใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือขาวเบาๆทำให้อี้ชิงต้องชักมือกลับ แล้วคริสก็กระตุกยิ้มที่มุมปาก

 

  “ได้ครับ ผมจะให้ไอดีไลน์ไว้กับผู้จัดการคุณนะครับ” ร่างบางเดินไปหาเฮนรี่ที่กำลังคุยอยู่กับจิงเล่ยแล้วก็ตกลงกันเรื่องค่าจ้าง ส่วนคริสก็เดินเข้าห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

  “รบกวนขอเว่ยป๋อคุณอี้ชิงด้วยนะครับ” พลางยื่นสมาร์ทโฟนให้จดในแอพโน้ต และอี้ชิงก็พิมพ์ชื่อแอคเคาน์เว่ยป๋อลงไปแล้วก็ไม่ลืมที่จะพิมพ์ไอดีไลน์ลงไปด้วย

 

  “นี่ครับคุณเฮนรี่” ยื่นสมาร์ทโฟนคืนให้เจ้าของก่อนจะหันมองร่างสูงที่กำลังเดินมาทางนี้

 

  “มาพอดีเลย ถ่ายรูปด้วยกันก่อนนะครับ”

  “ใช้โทรศัพท์ฉันถ่ายนะ” คริสเอ่ยขึ้นมาพร้อมยืนอยู่ตรงกลางระหว่างจิงเล่ยกับอี้ชิง มือหนาเนียนโอบเอวคอดของร่างบางไว้ทำให้ร่างบางเข้ามาชิดกับร่างสูง อี้ชิงมองค้อนใส่แต่คริสก็ไม่สนใจอะไร ก่อนที่จะหันไปมองกล้องและยิ้มหวาน

 

แชะ!

 

  อี้ชิงรีบเบี่ยงตัวออกมาทันทีก่อนเดินไปหยิบกระเป๋ากล้องและสะพายข้าง เดินออกจาสตูดิโอไป คริสหัวเราะในลำคออยู่คนเดียวก่อนจะหยิบโทรศัพท์ตัวเองจากเฮนรี่มาดูรูป ส่วนจิงเล่นก็ขอตัวกลับเพราะมีธุระต่อ

 

  “แฟนมึงไม่ใช่หรอ เมินเหมือนคนไม่รู้จักกันเลยว่ะ” เฮนรี่เอ่ย

 

  “ก็กูทำอี้ชิงโกรธนี่หว่า อี้ชิงคงแกล้งกูอยู่อ่ะ” พูดจบก็สวมแว่นดำและเดินล้วงกระเป๋ากางเกงออกไปจากสตูดิโอ เฮนรี่ก็รีบเก็บของและเดินตามไป

 

  ร่างสูงเดินมานั่งที่โต๊ะในร้านกาแฟที่อยู่ชั้น 1 เสียงซุบซิบคุยกันดังขึ้นถึงแม้จะซุบซิบกันก็เถอะ คริสไม่สนใจอะไรแค่หยิบโทรศัพท์มาเช็คโซเชียลต่างๆ เลื่อนๆหน้าจอไปก็เจอรูปตัวเองนั่งอยู่ในร้านกาแฟที่แฟนเพจเป็นคนโพสต์

 

  “ข่าวเร็วดีจริงๆ” คริสหันไปมองตรงรั้วกั้นหน้าสตูดิโอ(หรือร้านกาแฟนั้นแหละ) มีแฟนๆกลุ่มนึงมายืนกรี๊ดกร๊าด บางคนมีป้ายไฟมา แต่ดูเหมือนทุกคนคงอยากเข้ามาแต่มีรั้วกั้นไว้ คริสส่งยิ้มให้พร้อมกับทำรูปหัวใจบนหัว ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มกับเด็กในร้าน เฮนรี่ที่นั่งอยู่ด้วยก็เช็คข่าวต่างๆภายในโลกโซเชียล

 

  สักพัก ร่างบางเดินลงมาจากบันไดก็เห็นเล่าแฟนคลับมายืนออกันอยู่หน้าร้าน ดีนะที่มีรั้วกั้นไว้ ไม่งั้นร้านพังแน่ๆ อี้ชิงคิดในใจและคิดว่าคงเป็นแฟนคลับของคริสแน่นอนเลยเดินตรงมายังโต๊ะของนายแบบคนดัง

 

  “ช่วยบอกแฟนคลับของคุณให้กลับไปด้วยครับ นี่มันหน้าร้านผม” อี้ชิงพูดเสียงเรียบ คริสวางแก้วชาเขียวปั่นบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นยืนและพาอี้ชิงขึ้นไปที่ชั้น 3 เพราะคิดว่าคงไม่มีใครอยู่แน่นอน อี้ชิงมองร่างสูงอย่างไม่เข้าใจก่อนจะพยายามเดินหนีแต่มือหนาก็คว้าจับข้อมือขาวไว้ก่อนและออกแรงดึงให้ร่างบางกลับมายืนที่เดิม

 

  “อี้ชิง เลิกแกล้งฉันได้แล้วนะ” คริสเปิดประเด็น

 

  “ผมจะแกล้งคุณทำไม เราเพิ่งรู้จักกันนะครับ” อี้ชิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ก่อนจะถูกคริสดันให้แผ่นหลังติดกับผนัง “คุณจะทำอะไร”

 

  “ฉันขอโทษ ที่ไม่ใส่ใจไม่ดูแลเธอเลย ตั้งแต่เธอหายไปฉันก็แทบบ้า” ณ ตอนี้อี้ชิงงงอย่างรุนแรง “เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ”

 

  “ผมไม่เข้าใจ คุณจำคนผิดรึเปล่าครับ” คำพูดของอี้ชิงทำให้คริสชะงักไป เขาเริ่มสับสนแล้วว่าอี้ชิงแกล้งเขาหรือพูดความจริงกันแน่แต่สายตาของอี้ชิงแลดูจริงจังและไม่มีพิรุธเลยสักนิด ร่างบางดันร่างสูงออกจนร่างสูงเกือบล้มและเดินออกไปจากตรงนั้น

 

  ร่างบางเดินเปิดประตูออกมาและตรงไปยังมินิคุปเปอร์สีขาว หลังคาเป็นสีดำ บีบแตรไล่แฟนคลับที่ขวางทางเปิดประตูก่อนจะกดรีโมทจากในรถให้ประตูรั้วเปิด ขับรถออกไปจนพ้นรั้วได้นิดนึงแล้วก็กดรีโมทเพื่อปิดรั้วอีกครั้งและขับรถออกไป

 

  “กลับกันได้แล้ว ยังมีงานต่ออีกนะ” เฮนรี่เอ่ยขึ้น ทำให้คริสที่ยืนมองรถคันสีขาวนั้นขับออกไปก็ดึงสติกลับมา อี้ชิงคงโกรธเขามาก เขาคิดไว้แบบนั้น ควักกระเป๋าตังค์ออกมาและหยิบแบงค์วางไว้ที่โต๊ะก่อนจะเก็บกระเป๋าตังค์ไว้ที่เดิมและสวมแว่นดำเดินออกจากร้านไป เฮนรี่เองก็เดินตามไม่ห่างและคอยกันแฟนคลับไม่ให้ขวางทางคริสจนมากเกินไป ในที่สุดผู้จัดการและนายแบบก็นั่งอยู่ในรถตู้ได้ หมอนรองคอลายมังกรถูกใส่ไว้ที่คอนายแบบ เอนเบาะไปข้างหลัง เปิดเพลงในโทรศัพท์ เสียบหูฟังแล้วก็นอน...

 


  เด็กร้านกาแฟเดินมาเช็ดโต๊ะที่คริสเพิ่งลุกไปเมื่อกี้นี้ เห็นแบงค์วางไว้แล้วคิดว่าถ้าคราวหน้ามาอีกค่อยให้เงินทอนก็ได้ หยิบแก้วชาเขียวปั่นกับเศษทิชชู่วางบนถาดและเช็ดโต๊ะให้สะอาดก่อนจะเอาขยะในถาดไปถึงและเก็บถาดไว้ที่เดิม เด็กร้านกาแฟถือถังขยะใบเล็กและเดินไปหลังร้านเพื่อเอาขยะไปรวมไว้ในถุงดำใหญ่ๆซึ่งมีสองถุง

 

  ถือถุงดำสองถุงนั้น เดินอ้อมไปหน้าร้านและเปิดประตูบานเล็กเพื่อนำขยะไปทิ้งที่ถังขยะที่อยู่ตรงข้ามในซอย แฟนคลับบางส่วนที่ยังไม่กลับก็สังเกตเห็นเด็กร้านกาแฟเดินออกมา

 

  “นี่นายเป็นดาราหรือนักร้องอ่ะ” ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

 

  “อ๋อ..ไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นนักศึกษาแล้วผมก็ทำงานที่นี้น่ะครับ” ยังไม่ทันจะเดินไปไหนก็มีแฟนคลับบางส่วนนั้นแหละมายืนล้อมวงเด็กร้านแลกาแฟ

 

  โอ...เซฮุน? ไม่ใช่ดาราจริงๆหรอ” ผู้หญิงอีกคนหนึ่งอ่านป้ายชื่อที่ติดไว้กับผ้ากันเปื้อนร้านกาแฟ แล้วก็ถามซ้ำคำถามเดิม เซฮุนก็ส่ายหน้าไปมาและเดินฝ่าวงไปทิ้งขยะ แต่พอจะเดินข้ามฝั่งกลับมา...

 

เอี๊ยดดดด!!

 

  รถ Audi R8 สีดำด้านแบรกกระทันหัน เซฮุนโค้งตัวลง 90 องศาอยู่ประมาณสองสามรอบและกล่าวขอโทษด้วย เจ้าของรถเปิดประตูรถและลงมาจากรถ ก่อนจะเดินตรงมาที่เซฮุน

 

  “นี่นาย ตาบอดรึไง รถขับๆมาทำไมไม่ดูห๊ะ!? ถ้าฉันขับชนนายก็ต้องเป็นข่าวอีก นายนี่มัน...”

 

  “ขอโทษจริงๆครับ” เซฮุนกล่าวขอโทษพร้อมกับโค้งตัวลงอีกครั้ง

 

  “นั้น!...เสี่ยวลู่ นี่หน่า!” แฟนคลับคนหนึ่งตะโกนขึ้นและพร้อมใจกันมายืนล้อมวงอีกครั้งแต่กลับทำให้เซฮุนยืนอยู่นอกวงซะงั้น เซฮุนเห็นว่าแฟนคลับพวกนั้นคงไม่สนใจเขาแล้วเลยเดินกลับเข้าไปในร้าน

 

  “พี่ลู่~ ขอลายเซ็นต์หน่อยค่า~”

 

  “เสี่ยวลู่~ ขอถ่ายรูปด้วยน้า~”

 

  “ขอลายเซ็นต์หน่อยน้า~”

 

  แฟนคลับต่างพากันยื่นกระดาษกับปากกามาเพื่อเอาลายเซ็นต์เสี่ยวลู่หรืออู๋ลู่หานซึ่งเป็นน้องชายของคริสอู๋นั้นแหละ แล้วก็เป็นนายแบบเหมือนกันด้วย ลู่หานส่งยิ้มให้ทุกคนก่อนจะทยอยแจกลายเซ็นต์ให้

 

  “เฮียฟานมาที่นี้รึเปล่าครับ” ลู่หานเอ่ยถามแฟนคลับ

 

  “เพิ่งออกไปเมื่อกี้ค่ะ เสี่ยวลู่มาช้าไปนิดเดียวเอง”

 

  “อ่อครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ว่าแล้วก็พยายามเดินกลับไปที่รถและขับออกไปก่อนจะติดต่อหาเฮนรี่เพื่อตามตารางงานของคริส

 


  ร่างบางขับรถออกมาแถบชานเมือง พลางฮัมเพลงที่กำลังเปิดอยู่ ขับด้วยความเร็วที่ไม่ช้ามากและไม่เร็วมาก แถวนี้ไม่ค่อยมีที่สูงๆสักเท่าไหร่ มีสูงสุดแค่ 4 ชั้นซึ่งเป็นตึกแถวที่เอาไว้ในเช่าและมีหมู้บ้านจัดสรรอยู่บ้าง อี้ชิงเลี้ยวรถไปตามทางที่มาทุกวันแต่วันนี้พิเศษกว่าอื่นเพราะว่าวันนี้คือวันครบรอบ...

 

  จอดรถในลานจอดรถเสร็จก็หยิบถุงขนมและช่อดอกกุหลาบสีขาวสองช่ออกมาก่อนจะเดินเข้าไปที่หลุมฝังศพ เดินเข้ามาก็มีหลุมศพมากมายเรียงกันเป็นแนวตรงทั้งนอนและตั้ง ซึ่งอี้ชิงก็มาที่นี้ทุกวันก็เห็นคนที่มาไหว้หลุมฝังศพญาติหรือคนรักของตัวเองทุกวัน ไม่มีวันไหนที่จะไม่มีคนมาที่นี้เลย

 

  และแล้วอี้ชิงหยุดยืนอยู่ที่หลุมฝังศพสองหลุมที่ฝังอยู่ใกล้กัน คุกเข่าลงตรงหน้าแผ่นหินที่สลักชื่อ วันเกิดและวันตายไว้ มือขาวหยิบช่อดอกไม้วางไว้บนหลุมศพนั้นอย่างละช่อและน้ำตาก็ไหลออกมา

 

  “อี้มาเยี่ยมแล้วนะฮะ ป๊าม๊า...” วาดยิ้มหวานพร้อมกับมองแผ่นหินนั้นก่อนจะยกมือขึ้นปาดน้ำตาแบบลวกๆ

 

  “อี้ทำขนมมาให้ด้วยนะ...คัพเค้กของม๊า ส่วนบราวนี่ก็ของป๊า ฮึก” มือบางค่อยๆหยิบถุงขนมวางไว้ข้างแผ่นหินของพ่อแม่ อี้ชิงนึกย้อนถึงเหตุการณ์วันที่พ่อกับแม่ไปจากโลกนี้โดยที่วันนั้นเขาไม่อยู่บ้านเพราะไปสังสรรค์กับเพื่อน ถ้าวันนั้นเขากลับบ้าน เขาคงจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา และวันนี้เองก็เป็นครบรอบวันตายของพ่อแม่ ถึงมันจะผ่านมา 3 ปีแล้วแต่มันก็ฝังลึกในหัวใจของอี้ชิง และอี้ชิงก็จะไม่มีวันลืมเด็ดขาด...

 

  มาเยี่ยมพ่อกับแม่ทีไร อี้ชิงก็ต้องทำบุญทุกครั้งที่วัดใกล้ๆเท่านั้น เดินเท้าแค่ไม่กี่เมตรก็ถึงวัดแล้ว อี้ชิงถือกระเช้าผลไม้และเดินเข้ามาที่ศาลเจ้าเพื่อกราบไหว้บูชารูปปั้นของเทพต่างๆตามลัทธิขงจื๊อ หลังจากนั้นก็เดินกลับมาที่รถและขับกลับสตูดิโอ

 


  ลู่หานจอดรถในลานจอดรถของสวนสาธารณะ ล็อครถเรียบร้อยแล้วก็เดินหาน้ำพุใหญ่ที่เฮนรี่บอก เพราะคริสมีถ่ายละครแถวๆนั้น ลู่หานเห็นแผนที่จองสวนพอดีจึงรีบไปดู ลู่หานเดินเข้ามาทางประตู 4 เดินตรงไปก็ตะถึงแล้วและกวางลู่เดินตามทางไปจนเจอน้ำพุใหญ่ก็มีกองถ่ายละครอยู่ สงสัยจะเป็นช่วงพักเพราะเห็นทีมงานนั่งกินข้าวกันอยู่

 

  “อ้าววว! นั้นเสี่ยวลู่หานนี่” ผู้กำกับหงเล่ยเดินมาต้อนรับลู่หาน “มาทำอะไรที่นี้ล่ะครับ”

 

  “มาหาเฮียฟานน่ะครับ เฮียอยู่ไหนหรอครับ”

 

  “นู้นเลยๆ ตรงเต็นท์ผ้าใบสีขาวนู้นเลย” หงเล่ยชี้ไปที่เต็นท์ผ้าใบสีขาว ลู่หานโค้งหัวลงเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่เต็นท์

 

  “คุณลู่หาน!”

 

  “เสี่ยวลู่นี่หน่า ใช่มั้ยเธอ” พวกช่างแต่งหน้าและช่างทำผมพูดขึ้นมาพร้อมกันทำให้คริสที่นั่งอ่านนิตยาสารอยู่หันไปหาน้องชายที่อายุห่างกัน 2 ปี

 

  “อ้าวลู่หาน มาทำอะไรที่นี้ละ มาถ่ายละครหรอ” คริสวางนิตยาสารในมือและลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปหาน้องชายที่เป็นนักแสดง

 

  “เฮีย ตามลู่มา” ลู่หานเดินออกมาจากเต็นท์ผ้าใบและเดินมาตรงที่ไม่มีคนเลย ส่วนคริสก็เดินตามไปอย่างงงๆ

 

  “ลู่มีอะไร”

 

  “ป๊ากับม๊ากลับมาจากอเมริกาแล้ว...” คริสก็พยักหน้าประมาณว่าก็เฉยๆ “วันเสาร์นี้ยกเลิกงานทั้งหมดด้วย”

 

  “ยกเลิกงานทำไม ถ้าจะเลี้ยงฉลองที่ป๊าม๊ากลับมาก็เลี้ยงดึกๆก็ได้ วันเสาร์ไม่ค่อยมีงานกลางคืน”

 

  “ไม่ใช่ ป๊าม๊าจะให้เฮียไปดูตัว”













Talk

ตอนที่1 เป็นยังไงบ้างเอ่ย ชอบเรื่องนี้กันมั้ยคะ55555 ไรต์จะลงวันเว้นวันนะคะ แต่ถ้าเกืดไรต์ไม่ได้ลงแสดงว่าไม่ว่างนะคะ ทั้งงานทั้งการบ้านแค่เปิดเทอมครูก็สั่งมาเยอะแล้ว5555555 ยังไงก็เม้นบอกไรต์เน้อออออ

ปล.สกรีม #ฟิคนายแบบkl ในทวิตด้วยน้าาาา














O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

123 ความคิดเห็น

  1. #97 dovy_bubble (@pakjira-nest) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 21:22
    ที่แม้แฟนกันนี่เอง
    #97
    0
  2. #47 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 17:06
    อี้ชิงเป็นแฟนอี้ฟานแล้วมีเรื่องอะไรกันอะ
    #47
    0
  3. #36 Gift (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 22:46
    อี้น่าสงสารจังค่ะ แง่งงงงงง
    #36
    0
  4. #10 krisging (@krisging) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 18:11
    เห้ยไปดูตัวกัลใครอ่ะ?
    #10
    0
  5. #9 |2e@L (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 15:34
    ความจำเสื่อม?

    แล้วนั่นจะไปดูตัวกับใคร
    #9
    0
  6. #8 PaoZiNinetyNinE (@fairy32) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 09:58
    ทำไมอี้ชิงถึงเมินคริสแบบนั้น จงใจหรือลืมจริงๆ
    #8
    0
  7. #6 แพรExoshipper (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 22:44
    น่าสนใจมากเลย ไม่ค่อยเจอพล๊อคแบบนี้เท่าไหร่ เรามาร่วมส่งเสริมคริสเลย์กันเถอะ
    #6
    0