คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ!

ตอนที่ 33 : งานบอลโรงเรียนไวมาตีไฮสคูล (1)


     อัพเดท 10 พ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: แลกเปลี่ยน, AFS, ประสบการณ์, นิวซีแลนด์, ท่องเที่ยว
ผู้แต่ง : TeWaimos ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TeWaimos
My.iD: https://my.dek-d.com/TeWaimos
< Review/Vote > Rating : 95% [ 68 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 15,026
305 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 67 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 33 : งานบอลโรงเรียนไวมาตีไฮสคูล (1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 556 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


กลับมาในหัวข้อที่คาดว่าจะเป็นที่จับตามองของท่านผู้อ่านทั่วไป นั่นก็คือเรื่องของงานบอล ในเมื่อเรื่องเรียนชีวิตอื่นๆยังไม่เป็นที่หักเหอะไรมากมายนัก

 

Should I wrry abt goin to d ball alone?  กดส่งข้อความ

Why’s dat? Find someone นวลตอบ

นี่คงเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดแล้วตั้งแต่ฉันมาที่นี่  หาคู่ไปงาน! ให้ตายยยสิ  การเรียนคาบชั้นก็ทำให้เกิดปัญหาเหมือนกัน  ในเมื่อเพื่อนที่ชั้นใช้เวลาพูดคุยอันน้อยนิดในตอนกลางวันเป็นพวกที่เด็กเกินกว่าจะไปงาน ส่วนพวกที่ฉันนั่งเรียนโดยไม่คุยในห้องเป็นเพื่อนที่สามารถไปงานได้  ปัญหานี้ดูจะชัดขึ้นทุกทีเพราะอีกไม่ถึงอาทิตย์ก็จะถึงวันงานแล้ว ชุดสวยที่คุณแม่ส่งมาให้ก็ถึงพร้อมเรียบร้อย

“แนมว๊า!เสียงเจสสิกาปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์ เธอเดินข้ามห้องมานั่งบนโต๊ะตรงข้ามฉันในชั้นเรียนแคลคูลัส (ตอนนี้ฉันขอเรียนสถิติแทนแล้ว และต้องนั่งศึกษาเอาเองจากหนังสือ 555+ สมน้ำหน้าตัวเอง)

“งานบอลคืนวันศุกร์นี้ เธอจะไปกับใคร?เจสสิก้าได้ถามคำถามที่ฉันพยายามหลีกเลี่ยงมาทั้งวัน ตอนนี้เพื่อนทั้งห้อง (ซึ่งมีอยู่ไม่กี่คน) ก็หันมามองอย่างสนใจ

“ฉันไปคนเดียว...ไม่ได้หรอ?

“ไม่มีใครชวนเธอที?คำถามแสนจะธรรมดาที่ทำให้หน้าของฉันร้อนผ่าว เจสสิก้าจ๋าเข้าใจชั้นด้วย แค่เพื่อนธรรมดาชั้นก็แทบจะไม่มีเลย ประสาอะไรกับใครจะมาชวนชั้นไปงาน T^T  ฉันคิดดังๆในใจ และส่ายหน้าให้เธอ...ยิ้มๆ ฉันคิดว่างั้นนะ!

“ เฮ้! คือว่า ฉันกับไรเชล แล้วก็คริสทีนเราจะไปด้วยกับกับ บลา บลา บลา” เจสสิก้าไม่ได้พูดบลา บลา บลา แต่ให้รู้กันว่าชั้นแปลไม่ออกว่ามันคืออะไร “และชั้นแน่ใจว่าเราพอจะมีที่ว่างให้เธอ...ถ้าเธอไม่รังเกียจแนมว๊า!

ให้ตายยย อีกซักรอบ! ฉันแทบจะคลุ้มคลั่งด้วยความซึ้งใจ ถ้าสามารถทำได้ ต่อให้เดินใส่บูทเข้างานไปด้วยกันคำตอบก็คือ

“เยี่ยมไปเลย ขอบคุ... คือชั้นหมายถึง ขอบคุณจริงๆ” สงสัยจังว่าน้ำตาคลอรึเปล่านะ ทำไมตาถึงร้อนๆก็ไม่รู้

“เจ๋ง! เจอกันที่บ้านฉัน หกโมงครึ่งนะ! เจนัสรู้ว่าที่ไหน”

“พวกเธอประจำที่ ชั้นว่าเราควรจะเริ่มชั้นกันแล้ว ปี 13 เปิดไปหน้าที่ค้างอยู่ แนมว๊าน เธอเรียนต่อบทต่อไปเลยถ้ามีปัญหาอะไรยกมือถามนะจ้ะ” แล้วมิสแอลคิลสันก็เริ่มสอน  ฉันไม่ค่อยจะแคร์นักว่าวันนั้นอะไรผ่านหัวฉันไปบ้าง แต่ที่มุมหนึ่งของสมุดเรียน ฉันจด Jessica 6.30pm ^O^

……………………………………………………………………………………

วันงาน

วันนั้นเป็นวันที่เหล่านักเรียนปีสูงของโรงเรียนหายตัวไปจากห้องล๊อคเกอร์เร็วที่สุดวันหนึ่งที่ฉันเคยเห็น  แค่ 5 นาทีหลังกริ่งสุดท้ายของวันก็แทบจะไม่มีใครหลงเหลือให้เห็น  ฉันกลับไปบ้านพร้อมกับมัมและลูซี่เช่นเคย  มีเวลาสำหรับไมโลอุ่นๆและคุ้กกี้แสนอร่อยเสมอ  ฉันช่วยมัมเก็บผ้าด้วยความรู้สึกรื่นเริงผิดปกติ ทุกอย่างช่างผ่านไปรวดเร็ว  แทบจะทันทีที่ฉันผูกโบว์ชุดราตรีของฉันเสร็จมัมก็เปิดประตูเข้ามา

“เธออยากให้ฉันช่วยทำผม และแต่งหน้าให้เธอไหม? ฉันแน่ใจว่าลูซี่คงไม่ว่าอะไรถ้าเราจะขอยืมเครื่องสำอาง” ฉันเองก็ไม่สันทัดนักในเรื่องการแต่งตัว  ปกติก็ไม่ใช่เจ้าแม่แฟชั่นอยู่แล้ว ฉันจึงตอบตกลงไปทันที  แค่ข้ามไปยังห้องตรงกันข้ามก็เป็นห้องของลูซี่ เธอกำลังอ่านนิยายอยู่บนเตียงแต่ก็ดูแปลกใจกับการเข้าห้องอย่างจู่โจมของแม่ของเธอ

“ลูซี่ แนมว๊าจะขอยืมเครื่องสำอางของลูกหน่อยได้ไม๊?

“ชัวร์” ลูซี่ยันตัวขึ้นจากเตียง และพอมัมขยับออกไปจากประตู เธอก็มองเห็นฉัน “พระเจ้าแนมว๊า เธอน่ารักมากเลย”

“ใช่ไม๊ล่ะ!มัมเสริม  สำหรับฉันแล้ว ฉันว่ามันก็ดูปกติดี ไม่ได้เลิศหรูอะไรมากมายด้วยซ้ำ

ฉันยืนอยู่หน้ากระจกในขณะที่มัมใช่กิฟท์มากมายสร้างสรรค์ทรงผมใหม่บนหัวของฉัน และหยิเครื่องแต่งหน้ามาละเลงบนหน้าของฉันอย่างมีความสุข

“โอ้ว แม่! ปีหน้าหนูแต่งหน้าเองนะ!ได้ยินลูซี่พูดอย่างนี้ฉันก็ยิ่งหลับตาแน่นขึ้น ไม่จริง! นี่มันไม่จริงใช่ไม๊? เวลาผ่านไปนานเหมือนเป็นชาติกว่าที่มัมจะบอกว่า “ลืมตาได้แล้ว!

ภาพที่ฉันเห็นถึงกับทำให้ฉันกลั้นหายใจไปชั่วขณะ หน้าแดงมากๆ มัมเลือกใช้โทนสีชมพูทุกเฉดเพื่อให้เข้ากับชุดราตรียาวสีม่วงของฉัน  ฉันซึ่งเป็นคนผิวเข้มอยู่แล้วมันเลยดูแดงมากๆในสายตาฉัน  แต่กระนั้น เงาของมัมที่ยืนยิ้มนัยน์ตาสดใสอยู่เบื้องหลังก็ทำให้ฉันฝืนยิ้มขึ้นมาได้

“มันดู...ดีมากเลยค่ะ” ทั้งๆที่หน้ายิ้ม ฉันแตะผมอย่างกังวล “ทุกคนจะต้องมองชั้นแน่!และนั่นเป็นความจริง!

มัมขับพาฉันไปยังบ้านของเจสสิก้าซึ่งอยู่บนเขา ลูซี่อยากเห็นรุ่นพี่ที่เธอสนิทคนอื่นๆจึงขอมาด้วย  เรานั่งรถไปราวๆครึ่งชั่วโมง  ข้างนอกมืดแล้ว ฉันจึงไม่เห็นทิวทัศน์ข้างทางมากนัก รู้แต่ว่าบ้านของเจสสิก้าตั้งตระหง่านอยู่หลังเดียวในบริเวณนั้น  โดยรอบอาจเป็นพื้นที่ฟาร์มล่ะทั้ง เพราะฉันก็ไมเห็นบ้านใครคนอื่นซักหลังนี่นา

.

.

.

ประตูหน้าบ้านตระกูลคลอกแลนด์ดูน่ารัก ประดับข้างทางด้วยพุ่มไม้เล็กๆ  ไฟสีนวลที่ประตูหน้าบ้านเปิดต้อนรับและเปิดผางออกทันทีที่เจ้าของบ้านสังเกตเห็นการมาถึงของผู้มาเยือน

“ไฮเจนัส” ผู้หญิงดูมีอายุทักทายเราที่ประตู เธอหน้าเหมือนลูกสาวคนของเธอมาก ถึงแม้จะตัวเล็กกว่ามาก เธอคนนี้จึงเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจากแม่ของเจสสิก้า

“แนมว๊านี่ไดแอน คุณแม่ของเจสสิก้า” มัมแนะนำ

“ยินดีที่ได้รู้จัก”

“เช่นกัน เข้ามาๆ พวกที่เหลือรออยู่ข้างในแน่ะ วุ่นวายกันจริงเชียวพวกวัยรุ่นเนี่ย!ไดแอนหลีกทางให้เราสามคนแทรกตัวเข้า (ที่ใช้คำว่าแทรกเพราะมัมตัวใหญ่ อิอิ รักมัมนะคะ ^^)

...

ณ ห้องรับแขก เพหล่าเพื่อนๆมากันพร้อมหน้า และกำลังตื่นเต้นกับการถ่ายรูป  เจสสิก้าอยู่ในเดรสแนวกอธิคที่เหมาะกับเธอมาก ไรเชลมาในมาดผู้ใหญ่แขนยาว หมวกปีกบาน คริสทีนไปกับเดรสสีดำสายเดี่ยว เรียบๆแต่ดูตัดกับผิวที่ขาวของเอมาก ทำให้ดูหรูไปเลย  พวกหนุ่มๆก็ไม่แพ้กัน อวดช่อดอกไม้กลัดเสื้อกันเสียงดัง  เราวุ่นวายถ่ายรูปที่บ้านเจสสิก้านานพอควร ถือเป็นการคร่าเวลาระหว่างรอรูฟกับจอร์จ

ชุดของรูฟแตกต่างอย่างสิ้นเชิง เป็นชุดที่ป้าของเธอตัดให้ด้วยสีโปรดของเธอนั่นคือสีเขียวสะท้อนแสง ด้านข้างของลุดเป็นสีดำ ดูเธอจะภูมิใจกับชุดนั้นมากทีเดียว...และเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วเราก็ออกเดินทาง

..............................................................................................

ตอนแรกฉันนึกว่าพวกเราจะตรงไปยังโรงเรียนเลยเสียอีก กลายเป็นว่าพวกเราพากันขึ้นรถบ้านแล้วนั่งรถเล่นรอบเมือง  ที่นั่งบนรถไม่พอดังนั้นเพื่อนๆจึงผลัดกันให้ฉันนั่งตัก 555+ พวกเขาบอกว่าตัวเธอเล็กนิดเดียวไม่มีปัญหาอะไรหรอก  แม้แต่บนรถก็วุ่นวายเพราะการถ่ายรูปไปได้ทุกที่ ถ้วยใส่ถั่วถูกส่งไปต่อๆกัน ช่างเป็นบรรยากาศปาร์ตี้ที่สนุกสนาน  พวกเขาวางแผนจะไปดื่มกันหลังงานบอลเลิกอีกด้วย

.

.

.

รถแล่นกลับมาที่เดิมที่หน้าบ้านของเจสสิก้า  ทุกคนกุลีกุจอออกจากรถบ้าน เสียงขอบคุณดังมาจากทุกทิศที่เพื่อนๆแยกกันไป ฉันออกจะงงๆว่าเกิดอะไรขึ้นก็ยืนนิ่งมองซ้ายมองขวา แล้วมือใครคนนึงก็จับฉันไว้ลากฉันไปในความมืด!

“รถเราอยู่ทางนี้” เสียงเจสสิก้านั่นเอง

รถไปงานไม่ใช่ในแบบที่ฉันคาดคิดไว้ ฉันนึกถึงการนั่งรถธรรมดาๆไปลงหน้าโรงเรียนแล้วเดินเข้างานอย่างเงียบๆ แต่คนที่นี่เขาต้องการโดดเด่นไม่เหมือนใคร!  งานนี้เจสสิก้าลงทุนเช่ารถโบราณคันเล็กๆคันหนึ่งมา แล้วคนตัวใหญ่ๆ 3 คนกับเด็กไทยตัวเล็กๆหนึ่งคนก็เข้าไปอัดอยู่ในรถคันนั้น  จอห์นเพื่อนชั้นเรียนเคมีให้เกียรติเป็นคนขับรถประจำค่ำคืนให้กับเรา

..............



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 33 : งานบอลโรงเรียนไวมาตีไฮสคูล (1) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 556 , โพส : 2 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 238

อยากเหนรูปจังค่ะ


PS.  ไม่รุว่าพรุ่งนี้ตื่นมาจะพบอารัย..ไม่รุว่าอนาคตจะเปนงัย รุเพียงแค่ว่า...มั้ยว่ายากแค่ไหนชั้ลจะปัยเมืองนอกให้ได้
Name : moron_unun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moron_unun [ IP : 180.180.34.239 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2553 / 15:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 236
อยากเห็นรูปจัง >ww<

คงจะเริ่ดน่าดู คึคึ ~
Name : NiCe_TiMe~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NiCe_TiMe~ [ IP : 117.47.150.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2553 / 16:24

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android