คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ!

ตอนที่ 28 : สิ้นสุดเทอมหนึ่ง


     อัพเดท 9 ม.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: แลกเปลี่ยน, AFS, ประสบการณ์, นิวซีแลนด์, ท่องเที่ยว
ผู้แต่ง : TeWaimos ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TeWaimos
My.iD: https://my.dek-d.com/TeWaimos
< Review/Vote > Rating : 95% [ 68 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 15,026
305 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 67 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 28 : สิ้นสุดเทอมหนึ่ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 774 , โพส : 7 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ฉันตื่นขึ้นมาพบกับเช้าวันใหม่ที่สุดใสและแสนจะหนาวเหน็บ  เรียกว่าแหกขี้ตาตื่นกันเลยทีเดียว เพราะนอกจากฉันแล้วก็มีแค่พวกผู้ใหญ่เท่านั้นก็ตื่นขึ้นมาจัดการเตรียมอาหาร  ลูซี่หลับอยู่ในถุงนอนของเธอ ฉันคงลืมบอกไปว่าทาธ์นีมาด้วย และกำลังนอนอยู่ข้างๆลูซี่  ฉันเห็นเป็นโอกาสดี จึงรีบหอบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำก่อนใคร  เราได้กินไส้กรอก (รสห่วยแตก) กับขนมปังเป็นอาหารเช้าอีกแล้ว  ฉันรู้สึกว่าท้องมันออกจะร้อนๆ ปั่นป่วนๆแปลกๆ 

 

แนมวา เธออยากไปเล่นฟลายฟ๊อกซ์กับพวกเด็กๆไม๊?” ลูซี่ถาม และตามคู่มือลับฉบับนักเรียนแลกเปลี่ยนมือใหม่บอกฉันว่า ให้ตอบ เยสไปกับทุกคำถามที่ฟังไม่รู้เรื่อง  ฉะนั้นฉันจึงเดินตามลูซี่ออกไปข้างนอก  จำได้ว่าเมื่อคืนก็มาซ่อนแถวๆนี้แหละ แต่ไม่ได้สังเกตเลยว่าข้างหลังนั่นจะมีนั่งร้านใหญ่อยู่ที่เนินเขา

 

ลูซี่...ฟลายฟ๊อกซ์คืออะไร?”

มันก็คือ...เธอเห็นนั่งร้านนั่นไม๊ เธอขึ้นไปข้างบนแล้วก็โหนไปตามเชือก...ไปลงที่นั่งร้านฝั่งโน้น

ฉันพอจะจับใจความสำคัญได้และเห็นภาพรางๆว่ามันคืออะไรกันแน่  ระหว่างที่เราเดินไปอย่างเชื่องช้า พวกเด็กๆก็วิ่งนำหน้าเราไปอีกหลายคน  สีหน้าล้วนตื่นเต้น  รูบิ้นวิ่งตามมา ในมือถือเข็มขัด และดุ้นเหล็กอะไรซักอย่างที่ดูเหมือนข้อต่ออุปกรณ์  เขาขยิบตาให้ลูซี่และวิ่งนำหน้าไปเช่นกัน  เมื่อไปถึงที่เชิงนั่งร้าน ลูซี่คว้ากล้องไปอย่างรู้งาน และบอกว่าจะคอยถ่ายรูปให้ฉันอีกฝั่งนึง  ฉันจึงต้องปีนขึ้นบันไดคนเดียว  ข้างบนนั่นมีเด็กๆอยู่หลายคนแล้ว รูบิ้นกำลังง่วนกับการต่อท่อนเหล็กนั่นให้เข้าที่  แล้วนี่มันปลอดภัยหรอ? ให้เด็กๆจัดการกันเอง?

.

.

.

เด็กคนแรกก้าวไปข้างหน้า เป็นเด็กผู้ชายหัวทองหน้าตาซุกซน  เขาถามคำถามมากมายขณะที่รูบิ้นรัดเข็มขัด ผูกติดตัวเขากับท่อนเหล็กที่ตอนนี้ดูเหมือนจะทำหน้าที่กึ่งๆว่าจะเป็นเก้าอี้  รูบิ้นตะโกนว่าอะไรซักอย่างให้กับริชชี่ เด็กชายอีกคนที่อยู่อีกฝั่ง  ริชชู่ดูเหมือนจะได้ยินเพราะเขาส่งสัญญาณมือกลับมา รูบิ้นจึงผลักเด็กชายออกไป  เด็กชายหัวเราะอย่างมีความสุขขณะที่เคลื่อนไปไกลออกไปจากนั่งร้าน  เมื่อไปถึงอีกฝั่ง ริชชิ่ก็คว้าตัวเด็กชายไว้ ไม่ให้เชือกเหวี่ยงแรงเกินไป...  ด้วยความว่าที่นี่เป็นระบบบริการตนเอง หลังจากเล่นเสร็จแล้วก็ต้องวิ่งเอาท่อนเหล็กและชุดเข็มขัดมาคืนด้วย เพราะมีอยู่แค่สองชุดเท่านั้น  มันเป็นภาพที่ดูแล้วทั้งน่ารักทั้งน่าสงสาร  เด็กชายตัวจ้อยกึ่งวิ่งกึ่งเดินมา ลากท่อนเหล็กหนักๆมาด้วยแววตาเป็นประกาย  ฉันเอื้อมไปรับท่อนเหล็กที่เชิงบันไดและพามันขึ้นมาให้  เด็กชายดูจะโล่งอกที่ไม่ต้องแบกเองอีกแล้ว แต่กระนั้นเขาก็พร้อมที่จะต่อแถวรอเล่นรอบต่อไปทันที

...

ฉันชักจะเริ่มสงสัยแล้วว่า ฉันควรจะออกไปจากแถวเสียตอนนี้เลยจะดีไม๊ เพราะดูเหมือนทุกคนที่มาเล่นจะอายุไม่เกิน 10 ขวบกันทั้งนั้น...ซึ่งฉันเองก็เลยมาเกือบจะเท่านึงแล้ว  แต่ฉันก็ไม่เคยเล่นมาก่อนดังนั้น...เข้าแถวต่อไปดีกว่า  พอมาถึงตาของฉัน ฉันจัดแจงรัดเข็มขัดด้วยตัวเอง  รูบิ้นดึงท่อนเหล็กให้ลงมาต่ำเพื่อฉันจะได้นั่งได้ง่ายๆ

เคยเล่นมาก่อนรึเปล่า?” รูบิ้นถาม  ริชชี่โบกมือให้เขาแล้ว

หวังว่าเธอคงชอบ ขอให้สนุกแล้วฉันก็โผออกจากม้านั่งสูง ลอยไปในอากาศ...ถึงแม้จะนั่งบนท่อนเหล็กและมีเข็มขัดรัดที่ตัวก็เถอะ บอกได้ว่าวิวสวยมาก และนั่นไง! ลูซี่รอถ่ายรูปให้ฉันอยู่นั่นแล้ว!

………………………………………..

………………………………..

………………………

พอกลับถึงบ้าน ฉันก็จัดแจงเอาเสื้อใช้แล้วไปไว้ที่ห้องซักผ้า รวมกับพวกถุงนอนและปลอกหมอนก็ด้วย  เราไม่ต้องไปโบสถ์กันในวันนี้เพราะมัมเห็นว่า จะเป็นการโหดร้ายเกินไปสำหรับวัยรุ่นสองคนที่เพิ่งกลับมาจากเข้าค่าย  ลูซี่เข้านอนไปแล้ว แต่ฉันก็ยังตื่นอยู่ หาอะไรมาทำ ถ่ายรูปบริเวณต่างๆของบ้าน เขียนไดอารี่  ช่วยตากผ้า เก็บจาน...ก็กิจวัตรประจำวันทั่วไปนั่นแหละ!

.

.

.

สัปดาห์ใหม่เริ่มขึ้นอีกครั้ง และเป็นวันพฤหัสที่ฉันตั้งตาคอยชั้นเรียนเต้นรำตอนกลางวัน  ฉันโชคดีที่มักจะมีคนหลงไม่พาคู่ของตัวเองมาด้วยเสมอ  ฉันเป็นคู่ซ้อมของเขาไปทั่ว  ทุกๆสัปดาห์ก็จะเปลี่ยนจังหวะวนกันไป  ฉันเริ่มเห็นวี่แววของงานเต้นรำขึ้นเรื่อยๆเมื่อเราเรียนมาได้เป็นสัปดาห์ที่ห้า  เราเริ่มซ้อมเป็นวงกลม  คุณผู้หญิงที่สอนก็จะดึงคู่ที่คิดว่าดูดีออกมาเต้นในวง  คู่ของเจมี่และเพื่อนรักของเธอได้ออกไปเสมอ แต่ของฉันน่ะหรอ...อย่าถามเลยจะดีกว่า! แล้วเวลาก็ผ่านไปไวกว่าโกหก เทอมหนึ่งของที่นี่ก็จบลง โดยปราศจากการนั่งสอบจริงจังอย่างที่ฉันเคยชิน  ฉันรู้สึกเหมือนว่าเราแค่นั่งทำงานกันในห้อง และนั่นก็เพียงพอแล้วที่อาจารย์จะให้คะแนนเรา  วันสุดท้ายของเทอม 1 แม้ภาษาจะไม่แข็งนัก แต่ฉันตัดสินใจว่า ถึงเวลาที่ฉันต้องพูดขอย้ายวิชาเลขอย่างจริงจังเสียที  ฉันจึงไปหามิสเตอร์ยัง

ฮัลโหลแนม สบายดีหรือ?”

สบายดี แล้วคุณล่ะ

เช่นกัน ขอบใจนะ นั่งก่อนสิมิสเตอร์ยังชี้ไปยังเก้าอี้ว่างๆตัวหนึ่ง ส่วนตัวเขาเองก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ

ไหนๆ เธอมีอะไรถึงได้มาหาฉันวันนี้?”

หนูอยากจะขอย้าย เอ่อ...ขอเปลี่ยนจากเลข LV 11 เป็น 12 แทนได้ไม๊คะ?”

ทำไมล่ะ? ฉันได้ยินมาจากมิสวัลลาบี้ว่า เธอทำได้ดีมากๆในวิชานี้

เป็นเพราะหนูเคยเรียนมาแล้วค่ะ

ก็ไม่น่าจะมีปัญหา ถ้าเป็นอย่างนั้น เกรดเธอจะต้องออกมาดีอย่างแน่นอน!”

แต่หนูอยากจะย้ายจริงๆค่ะ หนูรู้สึก...รู้สึกว่า หนูไม่ได้เรียนอะไรใหม่เลย

โอ้ ทีนี้ฉันเข้าใจล่ะ มิสเตอร์ยังขยับเก้าอี้เข้ามาอีก

แล้วเธอไม่ต้องเอาเกรดของเธอกลับไปใช้ที่ประเทศของเธอตอนเธอกลับไปหรอ?”

ไม่ค่ะ หนูเคยคุยกับอาจารย์แล้ว พวกท่านบอกว่าไม่มีปัญหา ยังไงก็ไม่ใช้อยู่แล้ว

อ้อ...ได้ซีๆ เดี๋ยวฉันจะย้ายให้เธอในเทอมสองนี้ล่ะไม่ต้องกังวล ไม่ต้องกังวลไปไม่ใช่แค่พูด แต่มือของเขาที่แตะบ่าฉันค่อนข้างจะหนัก พูดก็พูดเถอะ เขาอาจจะไม่คิดอะไร อาจจะแค่ส่วนหนึ่งของความเป็นมิตร แต่ฉันก็ยังอึดอัด ไม่ชอบให้เขามาแตะตัวฉันอยู่ดี  ฉันกล่าวขอบคุณสั้นๆอย่างไม่โอ้เอ้และรีบออกจากห้อง ไปสู่ทางเดินในห้องล็อคเกอร์ที่คุ้นเคย  เสียงกริ่งบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้น ประตูห้องเรียนจากทั้งสองด้านก็เปิดออกพร้อมกับเด็กๆที่แย่งกันมาคว้ากระเป๋าของตัวเอง

........................................................................................

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 28 : สิ้นสุดเทอมหนึ่ง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 774 , โพส : 7 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 221
ใช่แล้ว เราหญิงไทยไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามาถูกตัวเนอะ
PS.   รักคนเม้น ชอบคนโหวต โปรดปรานคนอ่าน ถ้าได้ทั้งคนเม้นและคนอ่านก็จะเบิกบานเป็นที่สุด
Name : ซินญอร่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซินญอร่า [ IP : 203.144.180.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2553 / 07:56
# 6 : ความคิดเห็นที่ 185
ก็ฌรียนมาแล้วมันก็ต้องน่าเบื่อเป็นธรรมดา สู้ๆ!
Name : NiCe_TiMe~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NiCe_TiMe~ [ IP : 112.142.62.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2553 / 21:44
# 5 : ความคิดเห็นที่ 153
55+ สนุกเหมือนเคยเลยค่ะ^^ ดูจากรูปกับที่พี่เขียนแล้ว...อยากไปบ้างT____T


พี่น้ำหวานคะ มีเรื่องอยากจะถามนิดหน่อยค่ะ คือที่นิวซีแลนด์


มหาวิทยาลัยที่มีชื่อด้านรัฐศาสตร์ มีมหาวิทยาลัยอะไรบ้างคะ^^


ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำตอบเลยแล้วกันนะคะ(รวบหัวรวบหาง เอ้ย! รวบรัดให้ตอบเลย55+)




PS.  *~พระผู้เป็นเจ้า...ไม่ได้ประทานความกล้าแก่มนุษย์ แต่...พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานโอกาสเพื่อให้มนุษย์แสดงความกล้าต่างหาก...~*
Name : hades&mars < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hades&mars [ IP : 118.174.37.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กันยายน 2552 / 20:55
# 4 : ความคิดเห็นที่ 151

หุหุ  จาติดตามอ่านต่อไปน้า  มาอัพบ่อยๆละ สู้ๆๆ


PS.  กุเกลียด.......มนุษย์ตอแหล
Name : e-Yok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e-Yok [ IP : 125.27.144.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2552 / 00:15
# 3 : ความคิดเห็นที่ 150
รีบๆ มาอัฟนะคะ ^_______________^

ตามอ่านมานานแล้วรอมาอัฟใหม่
Name : [BU]OBALY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [BU]OBALY [ IP : 124.122.255.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กันยายน 2552 / 14:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 148
หนุกมาเลย^^
Name : zamta [ IP : 203.155.227.177 ]

วันที่: 29 สิงหาคม 2552 / 16:13
# 1 : ความคิดเห็นที่ 147
ตามอ่านอยู่นะคะ : ))

Name : ฺBRA#49 [ IP : 58.8.174.30 ]

วันที่: 28 สิงหาคม 2552 / 20:54
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android