คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ!

ตอนที่ 27 : GB ก็ยุวกาชาดดีๆล่ะว้า


     อัพเดท 7 ส.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: แลกเปลี่ยน, AFS, ประสบการณ์, นิวซีแลนด์, ท่องเที่ยว
ผู้แต่ง : TeWaimos ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TeWaimos
My.iD: https://my.dek-d.com/TeWaimos
< Review/Vote > Rating : 95% [ 68 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 15,026
305 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 67 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 27 : GB ก็ยุวกาชาดดีๆล่ะว้า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 749 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ฮั่นแน่! ฉันคิดว่ามาถึงตอนนี้ หลายๆคนคงจะรู้สึกหงุดหงิดที่บรรยากาศงานบอลได้ถูกกลุ่มยุวกาชาดชะงักลง แต่ฉันก็จะขอเล่าต่อตามเรื่องจริงที่เกิดขึ้น ฉะนั้น จงอดใจรอ!

 

ฉันกับลูซี่เปลี่ยนเสื้อในบ้านโทรมๆหลังนั้น ประตูง่องแง่งก็ดูจะไม่มีความหมายนัก ฉันอาศัยความที่ตัวเล็กกว่าเสื้อมาก ก็ยัดๆตัวเองลงไปในเสื้อที่นำมาเปลี่ยนจนได้

.

.

.

แล้วเวลาประมาณชั่วโมงกว่าหลังจากนั้น พวกเราก็นั่งกร่อยกัน ฉันอยู่ในเสื้อคอเต่าสีเขียวขี้ม้าและกางเกงขายาวสีดำตัวที่ดีที่สุด  ลูซี่ชวนไปนั่งฟังเพลงที่รถแวน...อย่างกับฉันมีทางเลือก! แล้วเราก็รอ รอ รอ จนกระทั่ง ตัวละครใหม่ได้ถูกเพิ่มเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว

 

“เฮ้ ลูซี่ หนุ่มหน้าตาน่ารักหัวหยิกหยอยโผล่มาจากอากาศมายืนพึงประตูรถแวนข้างลูซี่ซะแล้ว ก่อนที่เด็กชายอายุราวๆ 12 ขวบ ผมบลอนด์กระโดดขึ้นมานั่งข้างๆฉัน

“เฮ้ รูบิ้น ไม่ยักรู้ว่าเธอมาด้วย” ลูซี่ทักและเปิดประตูรถ

“แม่น่ะสิชวนฉันมา”

“แต่นี่มันงานของสาวๆ

“ผิดแล้ว...เขาจัดรวมกันตะหากล่ะ” แล้วรูบิ้นก็ยิ้มยิงฟัง มองผ่านเก้าอี้ข้างคนขับเข้ามาในตัวรถ ตรงฉันที่กำลังพยายามเงี่ยฟังการสนทนาอย่างตั้งใจ...มากๆ

“เธอคงจะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนคนใหม่ของลูซี่” รูบิ้นว่า

“เจ๋ง ผมจำคุณได้ที่โรงเรียน” เด็กหัวทองเสริม “ผมแซค

“ฉันชื่อ น้ำหวาน มาจากประเทศไทย”

“โอ้วๆ ผมเคยดูรายการเกี่ยวกับใต้หวันมาก่อน”

“คือว่า...ไต้หวัน กับไทย...มันคนละประเทศกัน”

“อ้อ -_-“ ผมโทษที”

………………………………………………………………………………..

“สาวๆหนุ่มๆ มารวมกันทางนี้ ขอร้องล่ะ”  ผู้หญิงอ้วนท่าทางเป็นมิตรเรียกทุกคนมารวมกัน  ตอนนี้มีเด็กเยอะมากแถวๆนั้น

“ขอต้อนรับทุกคน GB และ BB พร้อมกับกิจกรรมแรกรึเปล่าเด็กๆ

เราถูกแบ่งเป็นกลุ่ม 6 คน...ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลูซี่ลากฉันเข้ากลุ่มด้วยทันที  นอกจากเราสองคนแล้วก็ยังมี เอมิลี่ เด็กสาวที่ผมบลอนด์จริงๆ และอีกคนที่จำได้ก็คือ เมโลดี้ เธอทำให้ฉันคิดถึงน้องสาวอย่างประหลาด  คงเป็นเพราะใบหน้ากลมๆ สายตาที่ใสซื่อ และหุ่นออกป้อมๆเหมือนน้องคนเล็กของฉันเป็นแน่

“ไฮ เห็นลูซี่บอกว่าคุณมาจากประเทศอื่น”

“จ้า ฉันมาจากประเทศไทย  ฉันพูดอังกฤษไม่เก่งนักหรอกนะ” 555+ ต้องรีบออกตัวไว้ก่อน

“คุณพูดดีออก หนูแทบจะฟังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเหมือนเรา” ต๊ายยย นอกจากจะน่ารักแล้วปากยังหวานอีกด้วย

...

เกมส์ที่ว่าก็คือ ตัวแทน 2 คนในกลุ่มต้องผลัดกันแบกคนที่เหลือไปยังอีกด้านเพื่อจะนำกระป๋องใส่น้ำรั่วๆไปเติมในเหยือกให้ได้มากที่สุด  แน่นอนว่าต้องเป็นฉันและลูซี่ ที่ดูจากอายุแล้วเป็นผู้อาวุโสสูงสุดในกลุ่ม  มีเสียงพึมพำไม่พอใจดังมาจากกลุ่มที่มีแต่เด็กโต

ฉันคิดว่า ท่านผู้อ่านคงเดาได้ไม่ยากว่าเกมส์นี้จะดำเนินไปอย่างไร  ฉันและลูซี่สลับกันวิ่งไปรับเด็กๆ ลูซี่วิ่งก่อนคนแรกพาเด็กผู้หญิงหัวทองตัวเล็กๆไป ค่อยๆก้าวเดินอย่างมั่นคง น้ำในแก้วก็ร่อยหรอไปเรื่อยๆ  ฉันแอบคิดในใจว่าทำไมเด็กคนนั้นไม่รู้จักเอามือผิดรูรั่วไว้บ้าง แล้วลูซี่ก็วิ่งกลับมา เธอแปะมือฉันแล้วเมโลดี้ก็ไม่รอช้า กระโดดขึ้นหลังฉันอย่างรู้งาน...ให้ตายยยยย ตัวแค่นี้เอาน้ำหนักจากที่ไหนมานักหนา! หนักก็หนัก แต่ฉันก็ฮึดแบบอึดใจเดียววิ่งให้ถึงอีกฝั่ง  มีเสียงฮือฮาจากผู้ชมรอบด้าน พอกลับมาถึง ฉันก็แทบคว่ำ เข่าเงี้ยทรุดไปหมด

.

.

.

เอาเป็นว่า กลุ่มของเราไม่ใช่ผู้ชนะ แต่เราก็พอใจกับผลงานที่ไม่ใช่ที่โหล่  อาหารเย็นนั้นก็คือไส้กรอกรสห่วยแตกราดซอสมะเจือเทศห่อด้วยขนมปัง กินตอนหิวนี่ก็อร่อยดีเหมือนกันแฮะ! จากนั้นตกเย็นก็ไม่มีใครกังวลจะไปอาบน้ำเว้นแต่ฉันคนเดียว ฉันจจึงไม่ต้องต่อคิวอะไรเลย  พอสวมชุดนอนเสร็จฉันก็เริ่มไปมองหาทำเลปูถุงนอน ก็พอดีมีเสียงเด็กๆร้องว่าเรียกประชุม ให้เอาไฟฉายไปด้วย

“อะไรกันเด็กๆ ง่วงกันแล้วหรอ ผู้ใหญ่ถาม เมื่อเห็นเด็กๆมากกว่าครึ่งอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้ว

“เกมส์ของเรายังไม่จบ! ใครอยากจะเล่นซ่อนหาบ้าง แล้วมือของเกือบทั้งห้องก็ชูหรา  ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย แม้ว่าก็ยังไม่แน่ใจนักว่าควรหรือไม่...เล่นซ่อนหาตอนดึกไม่กลัวผีบังตาหรอ? บรึ๋ยยยยย

“กติกาๆ พวกเธอจะไปซ่อนที่ไหนก็ได้ข้างนอก ที่ไม่ใช่บนเนินนี้ จะมีพวกผู้ใหญ่มองหาเธอ ที่เธอต้องทำคือ หาทางกลับเข้ามาในห้องนี้โดยไม่ถูกจับได้!

“ถ้าเธอพร้อม เธอสามารถไปได้เลย เพราะฉันจะเริ่มนับ 1-45 ตอนนี้! 1...2”

………………………………………………………….

ฉันถูกฝูงเด็กๆที่ตื่นเต้นดันออกมา แล้วก็วิ่งผสมโรงลงมาจากเนิน จากนั้นฉันก็ยืนนิ่งด้วยความไม่แน่ใจว่าควรจะทำอะไรดี  หลายคนวิ่งหายไปในความมืดอย่างไม่ลังเล  ฉันเปิดไฟฉายแล้วพบว่าโดยรอบค่ายก็มีแต่ป่าเท่านั้นที่พอจะซ่อนได้  ป่าเนี่ยนะ...ซ่อนในป่าเนี่ยนะ! นีมันหนังสยองขวัญชัดๆ  แล้วฉันก็รู้สึกได้ว่ามีมือจากที่ไหนไม่รู้มายึดมือฉันไว้ ฉันร้องเสียงดังด้วยความตกใจและจ่อไฟฉายไปพบกับดวงตากลมๆคู่โตของเมโลดี้

“อยู่นี่เอง หนูตามหาคุณอยู่ ตามมาทางนี้แล้วเด็กน้อยก็วิ่งนำฉัน...เข้าป่า  ฉันอ้ำอึ้งอยู่พักหนึ่งด้วยความไม่แน่ใจ แต่เสียงพวกผู้ใหญ่ที่กำลังเริ่มออกหาเด็กๆก็ใกล้เข้ามาทุกที

“แนมเร็วเข้า เมโลดี้เรียกพลางส่องไฟมาทางฉัน  ฉันจึงวิ่งตามเธอไป

...

เราหลบอยู่ใต้เงาเถาไม้เลื้อยต้นใหญ่มากๆและฉันก็รู้สึกคันยุกยิกไปทั้งตัว  สงสัยจริงๆว่าที่นี่เขาไม่กลัวเด็กๆได้รับอันตรายจากอะไรในป่าบ้างรึไง  ยกตัวอย่างง่ายๆสิ่งที่ฉันกลัวตอนนี้คือ งู!

“แนม” เมโลดี้กระซิบ เธอขยับเข้ามานั่งเบีดฉัน

“คุณชอบเล่นเกมส์นี้ไม๊

“ชอบ ที่บ้านฉันก็เล่นเหมือนกัน แต่ไม่ค่อยเล่นกันตอนดึกๆหรอกนะ”

“ทำไมล่ะ? คุณกลัวความมืดหรอ

“เปล่าเลย คือเรากลัว...”

“ชู่วส์”

เรานั่งเบียดกันแน่นขึ้นอีกเมื่อเห็นลำแสงไฟฉายกำลังเคลื่อนเข้ามาช้า  ท้าคู่หนึ่งโผล่เข้ามาในระยะสายตาเดินอย่างเงียบๆช้าๆ  ไฟฉายส่องไปทั่วบริเวณแล้วก็มาหยุดทางต้นที่เราแอบอยู่  ไฟฉายค่อยๆไล่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ พวกเราก็เขยิบถอยหลังช้าๆเงียบที่สุด แล้วก็

ฮาๆๆๆ อุ๊บส์!

เสียงหัวเราะจากข้างหลังพวกเราหันความสนใจเจ้าของเท้าคู่นั้นได้อย่างดี เพราะเธอมุ่งไปหาต้นเสียงอย่างรวดเร็ว แล้วการวิ่งไล่กวดก็เริ่มขึ้นเมื่อฝูงเด็กๆแตกฮือออกมาจากใต้ต้นไม้แล้ววิ่งไปทั่วทุ่งหญ้า ส่งเสียงคิกคักอย่างชอบใจ และพวกเราก็กลับมาอยู่เงียบๆอย่างปลอดภัย

.....................................................................................................................

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ อาจเป็นชั่วโมง ชั่วโมงครึ่งไม่อาจรู้แน่  แต่เมโลดี้และฉันก็เดินกลับอย่างระมัดระวัง  พวกเราจะนั่งลงท่ามกลางเหล่ากอหญ้าที่ขึ้นสูงเมื่อได้ยินเสียงอะไรเคลื่อนไหว จนพวกเรากลับขึ้นบนเนินดินอันเป็นที่ตั้งกองบัญชาการได้อย่างปลอดภัย แล้วก็จบเกมส์ จบกิจกรรมของวันนี้  ฉันไม่เข้าใจว่าตัวเองจะอาบน้ำไปทำไมในเมื่อตอนนี้เหงื่อฉันท่วมไปทั้งตัว ไม่นับเศษหญ้า เศษดินที่ติดตามหัว ตามเล็บ

“แนมว๊า ฝันดี” เมโลดี้ว่า และเธอก็วิ่งกลับไปยังที่นอนของเธอ  ส่วนฉันก็นอนลืมตาโพลงรอลูซี่ที่ดูเหมือนจะไม่กลับมาซักทีจนตัวฉันเองพล็อยหลับไปในที่สุด



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ไปล่ะหนา ฉันขอลาไปต้อนแกะ! ตอนที่ 27 : GB ก็ยุวกาชาดดีๆล่ะว้า , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 749 , โพส : 7 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 220
อา เขาเล่นอะไรแปลกๆ แฮะ บ้านเราไม่เล่นตอนกลางคืนนี่เนอะ
PS.   รักคนเม้น ชอบคนโหวต โปรดปรานคนอ่าน ถ้าได้ทั้งคนเม้นและคนอ่านก็จะเบิกบานเป็นที่สุด
Name : ซินญอร่า < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซินญอร่า [ IP : 203.144.180.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2553 / 07:48
# 6 : ความคิดเห็นที่ 184
โอ้~ จะอาบน้ำทำไมเนี่ย T T

คันยุกยิกทั้งตัว กระซิกๆ 


แต่ก็เถอะความทรงจำที่ดี ^^
Name : NiCe_TiMe~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NiCe_TiMe~ [ IP : 112.142.62.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2553 / 21:41
# 5 : ความคิดเห็นที่ 145
ถ้ากาชาดบ้านเราเปป็นแบบนี้ก็ดีดิยังจำได้ว่าเซ๊งมากๆมานั่งล้อมวงตมมือแล้วร้องเพลงเซ็งชิหาย


หนุกมากๆๆๆอยากเล่นซอนหาแบบนี้บ่างอะฮ่าๆๆๆๆๆ


รีบเขียนอีกน้าจาตั้งตารอ
PS.  กุเกลียด.......มนุษย์ตอแหล
Name : e-Yok < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e-Yok [ IP : 125.24.129.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2552 / 14:42
# 4 : ความคิดเห็นที่ 144
สนุกมากเลยอ่ะ
นั่งอ่านตั้งแต่ต้นเลย
อยากไปแบบนี้มั่งจังเลย
ตอนนี้กำลังลุ้นผลสอบอยู่
นั่งอ่านบางตอนน้ำตาซึมเลยอ่ะ

รีบๆๆกลับมาอัพนะค่ะ
Name : มกราคม [ IP : 124.120.28.50 ]

วันที่: 15 สิงหาคม 2552 / 19:11
# 3 : ความคิดเห็นที่ 143

รีบมาอัพนะคับผม!!

เขียนสนุกมากค่ะ :')

Name : ซูริ : ) (สาวน้อยฟองสบู่) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซูริ : ) (สาวน้อยฟองสบู่) [ IP : 124.120.213.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2552 / 13:00
# 2 : ความคิดเห็นที่ 142
อ่า เหอๆ เป็นเราก็กลัวนะ

แต่อยากลองซักครั้งแฮะ =..=" มาอัพต่อด้วยนะค้า
Name : ChestNat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ChestNat [ IP : 112.143.24.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2552 / 23:04
# 1 : ความคิดเห็นที่ 141
น่ากลัว T^T
เล่นซ่อนหาในป่าตอนกลางคืนเนี้ยนะ
PS.  ดอกรักจะบานในใจใครทั้งโลก แต่ดอกโศกบานอยู่ในหัวใจฉัน
Name : Me-LOdy < My.iD > [ IP : 222.123.203.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2552 / 20:59
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android