ผจญภัยเมืองต้องมนตร์ กับสมบัติผู้สาบสูญ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 173 Views

  • 1 Comments

  • 5 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10

    Overall
    173

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 ตื่นจากฝัน สู่การเริ่มสิ่งใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    17 ก.พ. 62

หลังจากที่ผมหลับไป ไม่รู้นานแค่ไหน
ผมเผลอหลับไปขณะที่นั่งเขียนไดอารี่ประจำวัน แล้วเดินกลับมาถึงเส้นทางเดิมๆ เส้นทางที่ผมใช้กลับบ้าน เจอพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ห้องรับแขก แม่ที่ถือขนมเค้กมาพร้อมร้อยยิ้ม หลังจากนั่นผมจึงได้ยินเสียงปลุกให้ตื่นจากความเป็นจริงที่ผมอยากให้เป็น
"ตื่น ตื่นได้แล้ว เราเข้าสู่เขตโรงเรียนแล้ว"บาร์รอนปลุกผม
ผมตื่นมาอย่างงงๆ ภาพที่ผมเห็นในตอนนี้ผมอยู่บนสะพานชัก ใต้สะพานมีคูน้ำล้อมรอบปราสาท ข้างหน้ามีปราสาทหลังเก่าสีอิฐแดงตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ มีกำแพงล้อม ท้องฟ้ามีเมฆลอย บนพื้นมีหญ้าสีเขียว ต้มไม้ใหญ่ ทำให้ผมรู้สึกสดชื่น ได้หายใจเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอด
เข้ามาเรื่อยๆ จนถึงลานปราสาทมีบ้านหลังเล็กๆ สีแดงอิฐ พร้อมทั้งได้ยินเสียงดังที่กึงก้องว่า
"ยินดีต้องรับสู่โรงเรียนเวทมนตร์ซายเอนเทียร์เชิญเข้าร่วมทดสอบ" เป็นประกาศซ้ำๆ
ผมมองผ่านหน้าต่างรถม้า เห็นผู้คนใส่เสื้อผ้าหลากสี สัตว์แปลกๆที่ลากรถอีก เช่น หมาป่าสีน้ำตาลตัวใหญ่ มิโนทอร์ ม้ามีหางเป็นปลาตัวสีขาวนวล และอื่นๆ อีกมากมาย
ผมกะบาร์รอนจึงออกจากรถม้า ผมสังเกตุสิ่งต่างๆ และเก็บข้อมูลอยู่
"เร็วๆหน่อย เราช้าแล้ว ไม่มีเวลาเตรียมตัวแล้ว" บาร์รอนพูด ผมกำลังงงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ จึงได้เดินไปพร้อมๆ กับบาร์รอนเพื่อจะลงชื่อสมัคร เสร็จแล้วเราทั้งคู่ได้รับแผ่นหนังติดหมายเลขและเดินไปนั่งอยู่อัฒจรรย์
"ของข้า เลขลำดับ 998 ส่วนของเจ้า เลข 999 ติดไว้ที่เสื้อ" บาร์รอนพูดกับผม
ในขณะที่นั่งอยู่ภายในอัฒจรรย์ผมเห็น อาวุธต่างๆ ไม่ว่าจะเป็บดาบ มี มีดสั้น คฑา ธนู พัด เครื่องดนตรี ผมได้แต่สงสัยว่า "เครื่องดนตรีมันเป็นอาวุธได้ยังไง" แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป
"ปิดรับสมัครผู้เข้าร่วมทดสอบแล้ว" เสียงประกาศดังขึ้นอีกครั้ง
"สำหรับผู้รับสมัครปีการศึกษาที่ 1 ประจำศตราช ชล. ที่ 999 มีจำนวนทั้งสิ้น 999 คน กรุณาให้มาทดสอบตามลำดับด้วย...." เสียงประกาศดังขึ้น ท่ามกลางเสียงเชียร์จากรุ่นพี่ พ่อแม่ของผู้เข้ารับการทดสอบ
"ลำดับที่ 001 แอเรียล " เสียงประกาศดังขึ้น ผมเห็นหญิงสาวน่าตาน่ารัก ดวงตาสีฟ้า สวมใส่ชุดยาวสีฟ้าอ่อนกระโปรงสุ่มแบบโบราณเดินออกมา พร้อมพยักหน้า
"แอเรียล เพศหญิง อาชีพ เจ้าหญิง ขอเชิญเลือกอาวุธ แสดงความสามารถของท่าน" เสียงกรรมการพูด ตามด้วยเสียงพึมพำในสนาม
เธอเดินไปอาวุธ แล้วหยิบเป็นเครื่องดนตรี เป็นสังข์สีขาว
"โห เจ้าหญิง หน้าตาน่ารักขนาดนี้ จะแสดงอะไรกันน่า" ผมได้แต่คิดในใจ
เธอเดินไปหน้าท่อนไม้ใหญ่แล้วเป่าออกมาเป็นเพลงแรกๆ ฟังสบายหู แต่เสียงดังกังวาล
ตูม!!!
ท่อนไม้ระเบิด เสียงดังไปสนั่น ผมได้แค่อ้าปากค้าง เครื่องดนตรีบ้าอะไร ระเบิดไม้ ไม่จริงใช่ไหม ผมได้แต่อึ้ง ทึ่งไปหมด
" 001 แอลเรียล เพศหญิง อาวุธที่ใช้สังข์ไข่มุก สอบผ่าน" สิ้นเสียงกรรมการเธอก็โค้งให้กรรมการ แล้วเดินออกมา
"เจ้าทึ่งไปเลยใช่ไหมหล่ะ อย่างน้อยๆ เจ้าหญิงทำได้เสมอแหละ"บาร์รอนพูดกับผม
แต่เดี๋ยวก่อนนะ ตอนที่กรรมการพูด ชื่อ เพศ อาชีพ แล้วผมอาชีพอะไร?
"บาร์รอน ผมเห็นกรรมการพูดชื่อ เพศ อาชีพ ที่ท่านใส่ให้ผม ท่านใส่อะไรครับ"ผมถามบาร์รอน
"คนจรไง จากการแต่งตัว จากท่าทาง รึเจ้ามีอาชีพอื่น"บาร์รอนตอบ
ผมได้แค่นั่งเงียบและดูการทดสอบเรื่อยๆ แต่ในใจผมก็คิดว่า 'จะหนีการทดสอบยังไงดี' บาร์รอนเห็นผมเงียบ จึงมองหน้าผมแล้วบอกว่า "อย่าคิดหนีเพราะจะติดคุกแล้ว หลังจากนั่นจากคนจร จะกล้าเป็นทาสทันที" ผมจึงเงียบไม่กล้าคิดอะไร
ในระหว่างนั่น ผมเห็นได้ยินกรรมการบอกว่าสอบไม่ผ่าน
"แล้วถ้าสอบไม่ผ่านหล่ะ ทำยังไง?" ผมถาม
"นายก็ต้องไปหาที่เรียนใหม่นะสิ จนครบอายุ 16 ปีนะสิ ถ้ายังไม่ได้ ก็เปลี่ยนเป็นทาสแล้วแหละ"บาร์รอนพูด
"งั้นจากอาชีพอื่น เปลี่ยนมาเป็นทาส จากทาสเปลี่ยนมาเป็นอาชีพอาชีพอื่นไม่ได้เหรอ?"ผมถามอย่างสงสัย
"มันทำแบบนั่นไม่ได้หรอก เคยมีประวัติด้วยนะ จากอาชีพเจ้าชาย กลายเป็นทาส ทรัพย์สินถูกยึด แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว" บาร์รอนตอบ
หลังจากที่คุยกันแล้ว ผมกับบาร์รอนได้แค่นั่งเงียบๆ ดูการทดสอบไปเรื่อยๆ มีทั้งเสียงดีใจ เสียงร้องไห้ต่างๆ กันออกไป จนกระทั่ง
"ลำดับที่ 998 บาร์รอน " เสียงประกาศดังขึ้น
"ข้าไปก่อนนะ ไว้เจอกันข้างในนะ" บาร์รอนพูดแล้วยิ้มให้ผม
"บาร์รอน เพศชาย อาชีพ เจ้าชาย ขอเชิญเลือกอาวุธ แสดงความสามารถของท่าน" เสียงกรรมการพูด
"..." ผมอึ้งพูดไม่ออก ผมอยู่กับเจ้าชาย
บาร์รอนเดินออกไป เขาเดินเข้าไปธนู ผ่านคฑา จนไปถึงดาบตัวเงินสีมันวาว ด้ามจับสีแดง 'เหมือนดาบเรืองแสงได้' ผมเห็นแบบนั่น แล้วบาร์รอนก็หยิบดาบมา ฟันไปที่ท่อนไม้
ตูม!!!
ท่อนไม้หักขาดเป็นสองท่อนสวยงาม
" 998 บาร์รอน เพศชาย อาวุธที่ใช้ดาบมรตกสีเพลิง สอบผ่าน" สิ้นเสียงกรรมการเธอก็โค้งให้กรรมการ พร้อมเสียงโฮ่ร้องด้วยความยินดี แล้วบาร์รอนก็เดินออกมา
"ถึงตานายแล้ว เอาให้เต็มที่เพื่อน"บาร์อนพูด
"และลำดับสุดท้าย 999 ลูเซียโน่" ผมลุกขึ้นแล้วเดินไป มีเสียงผู้หญิงมอง ยิ้มให้ หัวเราะ ผมเดินออกไปอย่างกลัวๆ เหมือนตอนที่ต้องจับฉลากเพื่อเลือกสอบยังไง ยังงั้น 'แต่ก็เอาว่ะ ลองสักตั้งว่ะ' ได้แต่คิดในใจ
"ลูเซียโน่ เพศชาย อาชีพ คนจร ขอเชิญเลือกอาวุธ แสดงความสามารถของท่าน" เสียงกรรมการพูด
ผมเดินมองไปด้านบนอาวุธต่างๆ จะใช้อะไรดี ดนตรีก็เล่นไม่เป็น ธนูก็ยิงไม่ได้ 'งั้นดาบก็แล้วกันเหมือนจะง่ายที่สุด เพราะผมชอบดูหนังจีนกำลังภายใน' ผมจึงคิดแบบนั่น
ขณะที่ผมเดินไปหาดาบ ผ่านอาวุธต่างๆ คฑาเปล่งแสงขึ้น เหมือนมันกำลังเรียกผม ผมเดินเข้าไปหา เข้าไปเรื่อยๆ แล้วก็หยิบออกมา เป็นคฑาสีขาวนวล ด้ามจับเป็นสีขาว มีลวดลายสวยงามปราณีต หัวคฑาเป็นอัญมณีทรงกลมสีขาว ฝังเพชร แล้วผมเดินออกไปที่หน้าท่อนไม้ใหญ่ ผมได้ยินคฑาพูดคุยกับผม บอกให้ผมจ้องมองที่หัวคฑา ไม่นานนัก
หลังจากนั่น ผมลืมตาขึ้นมา ทุกคนในสนามต่างทำหน้าตกใจ เงียบเสียงไปหมด เหมือนเจอตัวประหลาดในสนาม ผมจึงมองสิ่งที่อยู่ข้างหน้า
ท่อนไม้ใหญ่แยกเป็นสองท่อง แต่มียอดใบผลิตออกมา ราวกับมีเวทมนตร์มีแสงสีเขียวเป็นวงล้อมรอบ
"...."ผมงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ดีใจ เสียงคนในสนามต่างบ่นซุบซิบ
" 999 ลูเซียโน่ เพศชาย อาวุธที่ใช้คฑาแห่งแสง สอบผ่าน" เสียงกรรมการประกาศ
"สำหรับปีการศึกษาที่ 1 ประจำศตราช ชล. ที่ 999 สอบผ่านทั้งหมด 99 คน ขอให้ไปรายงานตัวที่ตึกเอ เพื่อจะทดสอบเผ่าพันธุ์และแบ่งแยกหอพักได้"
ผมถือคฑาเดินไปหาบาร์รอนที่อัฒจรรย์
"ผมสอบผ่านแล้วครับ" ผมพูดกับบาร์รอน
"ผมเห็นแล้ว ร้ายนะไอ้เสือ บอกว่าทำไม่ได้ แต่ขั้นเทพ"บาร์รอนพูด
"ครับท่าน"ผมตอบ
"ท่านอะไร เจ้าเรียกบาร์รอนเหมือนเดิมดีแล้ว"บาร์รอนบอก
"แต่ท่านเป็นเจ้าชาย ผมเป็นคนจร จะตีตนเสมอ..."
บาร์รอนจึงบอกผมก่อนผมจะพูดจบว่า "อยู่ที่นี้ ผมเป็นสามัญชน อีกอย่าง เราเป็นเพื่อนกัน ทำตัวเหมือนเดิมเถอะ"
"แล้วการทดสอบเผ่าพันธุ์ มันคืออะไรเหรอ"ผมถามอย่างสงสัย
"อย่าพึ่งถาม แล้วตามมาก่อน"บาร์รอนตอบ
แล้วเราสองคนเป็นคนรั้งท้าย แล้วเดินเข้าไปในตึกเอ เป็นตึกแรก ภายในปราสาทของโรงเรียน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น