ผจญภัยเมืองต้องมนตร์ กับสมบัติผู้สาบสูญ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 173 Views

  • 1 Comments

  • 5 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10

    Overall
    173

ตอนที่ 14 : บทที่ 12 การเรียนรู้นอกห้องเรียน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

เช้าของอีกวันที่ร้านขายของ ของครอบครัวเจนนิเฟอร์ ผม เซบาสเตียน เจนนิเฟอร์และอลิซ ก็มาถึงเพิ่อพบกับคุณยาย คุณยายรออยู่บริเวณหน้าบันได
"โอ้ แฟรี่ตัวเป็นๆ นึกว่าชั่วชีวิตนี้จะไม่ได้เจอแล้ว"คุณยายพูดพร้อมมองไปที่อลิซ
"เอ่อ สงสัยมาสักพักแล้ว ทำไมทุกคนถึงแปลกใจเมื่อเจอกับแฟรี่กัน"ผมกระซิบถามเซบาสเตียน
"แฟรี่เป็นสิ่งมีชีวิตสายเวทย์ชั้นสูง ที่สามารถใช้เวทย์ได้เกือบเทียบเท่ามนุษย์ยังไงหล่ะ เป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน ที่สาบสูญพร้อมๆกับนครแชงกีลาแล้วยังไงหล่ะ"เซบาสเตียนตอบผม
หลังจากนั่นท่านยายพาเข้าสู่ป่าสมุนไพร เรียนรู้สมุนไพรพื้นฐาน การเก็บราก ลำต้น ใบ ดอก ที่มีความแตกต่างกัน ตกบ่ายผมกับเซบาสเตียนก็แยกย้ายกันไปทำงาน ผมก็อยู่ที่หม้อปรุงยา อลิซเป็นผู้ช่วยผมในการปรุงยาด้วย ส่วนเซบาสเตียนกับเจนนิเฟอร์ก็ขายของเช่นเดิม
"ท่านยายครับ ถ้าเกิดเราต้องเก็บส่วนผสมจากสัตว์หล่ะคับ สัตว์ไม่โจมตีบ้างเหรอครับ"ผมถามต่อด้วยความสงสัย
"เป็นคำถามที่ดีมาก นึกว่าจะไม่ถามแล้ว ปกตินอกจากเรียนปรุงยา เราก็ต้องเรียนการใช้อาวุธด้วย เจ้าเลือกอาวุธอะไรหล่ะ"ยายพูด
"คฑาครับ"ผมตอบ
"โจมตีแบบกระชั้นชิดคงไม่เหมาะ งั้นข้าจะสอนอาวุธอย่างง่ายให้ ในทุกเย็น แต่แฟรี่น้อยจะต้องมาช่วยเราด้วย"ยายบอกกับผม
"จริงเหรอครับ อาวุธประเภทไหนครับ"ผมถามอย่างสงสัย
"มีดสั้นไง"ยายตอบ
"ทำไมหล่ะครับ"ผมถามต่อด้วยความสงสัย
"มีดสั้นนั้นเป็นอาวุธที่อันตราย เนื่องจากลักษณะของตัวมีดเองที่สังเกตยาก รวดเร็ว และพลิกแพลง ยากแก่การป้องกัน แต่ในขณะเดียวกันก็ยากที่จะแสดงประสิทธิภาพได้ดีเมื่อต้องต่อสู้กับมีดสั้นหรืออาวุธมีคมด้วยกัน หากไม่รู้วิธีการใช้งานที่เหมาะสม และที่สำคัญใช้เก็นส่วนประกอบสมุนไพรได้ พกพาสะดวกอีกด้วย"ยายตอบ

หลังจากนั่นเราทั้งคู่ จึงปรุงยาต่อ สองชั่วโมงก่อนกลับบ้าน ยายจึงพาผมเดินออกมาหลังร้าน ใกล้ๆทางเข้าป่าสมุนไพร โดยมีอลิซถือเคียวตามอยู่เป็นระยะ
"แฟรี่น้อย เจ้าช่วยสร้างม่านบาเรียป้องกันบุคคลพบเห็นด้วยได้รึไหม"ยายพูดมองไปยังอลิซ
"ได้เจ้าค่ะ"อลิซตอบ พร้อมกับยกเคียว สวดบทเวทย์ขึ้น ม่านบาเรียสีเทาเกือบดำล้อมรอบบริเวณที่ผมกับยายอยู่
"บทเรียนขั้นที่หนึ่ง สมาธิแน่วแน่...."ยายสอน สาธิต การใช้มีโดยเริ่มจากมีดสั้นทำจากไม้ มีดสั้นทำจากเหล็กกล้า
ระยะหลังๆ ยายเริ่มให้ผมจับคู่ซ้อม สลับกันแทงซ้ายขวา ส่วนอีกฝั่งก็ต้องหลบให้พ้น ถ้าสมาธิไม่ดี สายตาไม่จับจ้อง หรือเผลอไป ก็มีแผลบ้าง ทำแบบนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน
ความรู้ที่ผมได้ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือน เป็นความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอาวุธมีด แนะนำจุดเด่น จุดด้อยของมีดสั้นชนิดต่างๆ, เทคนิคการพกมีด การชักมีด การจับมีด การ์ดมีด ในรูปแบบต่างๆ, เรียนรู้วิธีการโจมตีด้วยมีดในทิศทางต่างๆ, ทักษะการเคลื่อนที่ในการต่อสู้ด้วยมีดสั้น, เรียนรู้ทักษะการป้องกันตัวด้วยมีดสั้น, กลยุทธ์ในการต่อสู้ด้วยมีดสั้น, ทักษะการแก้ไขเมื่อโดนแย่งมีด, การแก้ไขจากสถานการณ์เมื่อต้องเอาตัวรอดในกรณีมือเปล่า เมื่อโดนคุกคามด้วยมีด โดยที่เซบาสเตียนกับเจนนิเฟอร์ไม่รู้เลยว่า ผมสามารถใช้อาวุธเพิ่มได้อีกแล้ว ผมรู้สึกว่าผมมีความสุขได้ทั้งความรู้ ได้ทั้งเงินใช้ โดยไม่รู้เลยว่า อีกส่วนหนึ่งของเมืองได้ร้อนลุกเป็นไฟอยู่ และผมกับเพื่อนๆกลับไปสู่โรงเรียนเวทมนตร์ซายเอนเทียร์นั่นเอง

0 ความคิดเห็น