ผจญภัยเมืองต้องมนตร์ กับสมบัติผู้สาบสูญ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 173 Views

  • 1 Comments

  • 5 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10

    Overall
    173

ตอนที่ 11 : บทที่ 9 งานเลี้ยงใต้แสงจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

ผมได้แต่อ้าปากค้าง อลิซสวยมาก แต่ตัวเล็กเท่ากำปั้น เหมือนนางฟ้าในเทพนิยายแต่แตกต่างคือ มีปีกค้างคาว มือถือเคียวสีดำอยู่
ในขณะนั่น 'แอ๊ด...' เสียงประตูดัง เซบาสเตียนเปิดประตูเข้ามาพร้อมพูด
"เจ้าเก็บข้างของพร้อมเดินทางยัง"เซบาสเตียนพูด พอมองเห็นหญิงสาวตัวเล็ก ต่างอ้าปากค้างเช่นกัน
"แฟรี่ตัวเป็นๆ แต่มาอยู่ในห้อง มาอยู่กับเจ้าได้ไง"เซบาสเตียนพูด
"ข้าไม่รู้ รู้แต่เรื่องมันยาวนะ"ผมตอบ
"แต่เอาเถอะ เก็บของเท่าที่จำเป็น เจนนิเฟอรให้มาตามแล้ว เดี๋ยวจะค่ำก่อน"เซบาสเตียนพูดพร้อมมองมาที่อลิซ
ผมก้มเก็บของ มีเสื้อผ้าสามชุดที่เซบาสเตียนเคยให้ หนังสือสีดำ พร้อมข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว ใส่ห่อผ้าแล้วเดินออกมาพบเจนนิเฟอร์อยู่หน้ารถม้า ม้าตัวใหญ่มีสองตัวสีน้ำตาล ตัวรถม้าเป็นไม้สักสลักลายสวยงาม ประทุนหลังสีดำ
"ป่ะ เราไปกันได้แล้ว แต่นั่นอะไรนะ"เจนนิเฟอร์ถามด้วยความสงสัย เจนนิเฟอร์มองไปที่ผู้หญิงตัวเล็กที่เกาะอยู่บนไหล่ลูเซียโน่
"แฟรี่ของลูเซียโน่นะ"เซบาสเตียนพูด
"ว้าววว เคยเห็นแค่ในหนังสือ พึ่งเคยเจอตัวจริงเลยนะเนี่ย"เจนนิเฟอร์พูด
"พวกเราขึ้นรถก่อนดีไหม ข้าก็อยากรู้เรื่องเหมือนกัน"เซบาสเตียนพูด
"โอเค งั้นเดินทางได้"เจนนิเฟอร์พูด
และเราก็ออกเดินทางจากโรงเรียนเวทมนตร์ซายเอนเทียร์ผ่านสะพานชัก เข้าในเมืองเพื่อจะไปบ้านยังบ้านของเจนนิเฟอร์ ภายในรถม้ามีผม เซบาสเตียน เจนนิเฟอร์และอลิซ ต่างคนต่างถามต่างๆนาๆ ผมจึงได้เล่าให้ฟัง ตั้งแต่ที่เจอมุกสีดำในวันนั่น จนถึงปัจจุบัน ทั้งสองคนก็ไม่ถามอะไรเพิ่มเติม
รถม้าที่เรานั่งกันไปตามเส้นทางไปเรื่อยๆ ผ่านป่า ผ่านทางเข้าหลักของเมืองก็จะเดินมาเจอลานกลางเมือง มีร้านขายของเป็นจำนวนมาก มีประติมากรรมน้ำพุตรงกลางลาน และหอคอยสูง มีซุ้มประตูเชื่อมต่อไปยังบ้านหลังต่างๆ
ถึงซุ้มประตูสีส้มของบ้านหลังหนึ่ง บ้านโบราณสไตล์คลาสสิค สร้างจากอิฐทั้งหลัง เป็นบ้านสองชั้นหลังใหญ่ตามสไตล์ยุโรปในสมัยโบราณ ตัวบ้านสีออกเหลืองและหลังคากระเบื้องสีส้ม มีต้นไม้ดูร่มรื่น ที่ตั้งของบ้านซึ่งอยู่บนภูเขาทำให้วิวทิวทัศน์รอบด้านถือว่าสวยงาม
กระทั่งรถม้าจอดหยุดลง ผมหยุดอยู่ที่บ้านหลังนั่น
"ถึงบ้านสักที"เจนนิเฟอร์พูด
"โห บ้านเธอหลังใหญ่มาก"เซบาสเตียนพูด
ผู้ชายร่างท่วมใหญ่ พร้อมกันสาวใช้สองคนเดินออกมา "ยินดีต้อนรับกลับบ้านลูกสาวตัวน้อยของพ่อ" ผู้ชายร่างท่วมใหญ่ พูดพร้อมเข้าสวมกอดเจนนิเฟอร์
"ตัวโตขึ้นกว่าเดิมไหม อยู่ที่โรงเรียนอยู่สบายรึป่าว"ผู้ชายร่างท่วมใหญ่ถามเจนนิเฟอร์อีกครั้งพร้อมลูบหัว
"พ่อค่ะ อายเพื่อนนะ"เจนนิเฟอร์พูดพร้อมหน้าแดง
"พ่อค่ะ นี่คือลูเซียโน่และเซบาสเตียนค่ะ"เจนนิเฟอร์แนะนำพวกเราให้กับพ่อรู้จัก
"ยินดีตอนรับ ลูกๆทั้งสองเช่นกัน"พ่อของเจนนิเฟอร์กล่าว
"เข้าบ้านกันเถอะค่ะ"เจนนิเฟอร์พูด

ภายในบ้านเป็นผนังอิฐเปลือย แบ่งห้องต่างๆเป็นสัดเป็นส่วน มีห้องนอนมากถึง 5 ห้องและห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ห้องครัว ห้องแต่งตัวแยกออกมา รวมถึงมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ผมมองไปพื้นที่หลังบ้าน ที่ตกแต่งเต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มมากมาย มีแผ่นป้ายเขียนว่า 'ยินดีตอนรับกลับบ้านลูกสาวของพ่อ' โหแค่ลูกกลับมาจากโรงเรียนยังขนาดนี้เลยเหรอ ผมคิดในใจ
ผมกันเซบาสเตียนตามแม่บ้านไปที่ห้องนอน เป็นห้องที่มีขนาดใหญ่ซึ่งแม่บ้านบอกว่าเป็นห้องรับแขก คุณหนูให้จัดสองเตียง ผมกับเซบาสเตียนจึงเข้าไปพักและเปลี่ยนชุดเพื่อที่จะมางานเลี้ยง
ถึงเวลาพลบค่ำ แม่บ้านมาตามให้พวกเราทั้งคู่ลงไปยังงานเลี้ยง ผมกับเซบาสเตียนเดินลงมาข้างล่างเห็นผู้คนจำนวนมาก ที่ใส่ชุดหรูทั้งชายและหญิง ส่วนใหญ่ผู้หญิงต่างมองและหัวเราะคิกคัก ผมทำอะไรผิดนะ งานเลี้ยงในวันนี้ที่จัดท่ามกลางพระจันทร์ดวงใหญ่
"วันนี้เธอสวยจริงๆ"เซบาสเตียนพูดกับผม ขณะที่มองเจนนิเฟอร์ที่อยู่ในชุดสีส้มยาว ไร้แว่น วันนี้เธอดูสวยจริงๆ
"ไง ข้ารู้สึกแปลกๆ มีแต่คนมอง"เจนนิเฟอร์พูด
"ก็เจ้าสวยนิ"เซบาสเตียนพูด
"แต่ข้าไม่ชินแบบลูเซียโน่หรอกมั่ง"เจนนิเฟอร์พูด
"ทำไมว่างั้นหล่ะ"ผมถามด้วยความสงสัย
"นายไม่รู้เหรอว่าปกตินายดูดีระดับหนึ่ง แต่วันนี้นายดูดีเป็นพิเศษ พวกสาวๆในงานตั้งหลายคนต่างให้ฉันแนะนำนายให้อยู่ไง"เจนนิเฟอร์พูด
แต่ในสายตาผมสะดุดไปที่ผู้หญิงสาวสวมใส่ชุดยาวสีฟ้าอ่อน สวมหน้ากากอยู่ เธอดูสวยมากจนละสายตาไม่ได้
เมื่อถึงเวลาเต้นรำ เซบาสเตียนพูดกับผมว่า
"จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ มัวแต่มอง เดี๋ยวมีคนแย่งไปได้" หลังเซบาสเตียนเข้าไปโค้งเพื่อขอเต้นรำกับเจนนิเฟอร์ หลังจากนั่นผมจึงตัดสินใจ เข้าไปโค้งเพื่อขอเต้นรำ กับหญิงสาวที่สวมหน้ากากเช่นกัน ผู้คนต่างมองมาที่ผมกับหญิงสาวที่เต้นรำ ท่ามกลางแสงจันทร์นวลที่สวยงาม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น