[GOT7] YUGYEOM

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    91

ตอนที่ 5 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

      "ยัยบ้า!!!" ทันทีที่ฉันจำหน้าคนตรงหน้าได้ และเขาเองก็จำฉันได้แน่นอนว่ามันแทบจะมีอะไรบางๆที่กั้นอารมณ์ของฉันไว้ขาดดังผึง!! 
      "หน่อย ไอ้เตี้ย ฉันอุตส่าห์หลุดพ้นจากคนอย่างนายแล้วทำไมถึงยังต้องมาโคจรพบกันอีกว่ะเนี้ย มันต้องเป็นวันซวยของฉันแน่ๆเลย" ฉันพูดกับด้วยอารมณ์ที่เริ่มจะปะทุ
      " นี้เธอ ว่าตัวเองรึไงกัน ใครกันแน่ที่เตี้ย ช่วยดูด้วยอ้อนิ้ ฉันจะบอกไว้ให้เลยนะ ยูคยอมที่เตี้ยต่อมต้อย ตามตูดเธอสามเวลาหลังอาหารมันไม่มีแล้วเว้ย อีกอย่างนะฉันออกจะหล่อและเท่ขนาดนี้มีแต่ผู้หญิงอย่างเธอเท่านั้นแหละที่ต่อไปจะตามฉันต้อยๆ!!" ยูคยอมพูดก่อนจะยืนเต็มความสูงตัวเอง ฉันลอบมองเขาตั้งเเต่เท้าจรดหัว ย้ำ!! เท้าจรดหัว ใช่ไม่เจอกันเกือบ10ปี อีตาบ้านี้ไปรับประทานควายที่ไหนมาถึงได้ตัวสูงใหญ่ขนาดนี้ ไม่ได้ๆเอซแกต้องข่มตานี่ เหมือนแต่ก่อนสิ้ แค่ความสูงไม่ได้จะทำให้แกแพ้ เอซท่องชื่อตัวเองไว้ เอซที่แปลว่าที่หนึ่งเสมอ 
       "สงสัยก่อนจบเกรด10ไม่จำสินะว่า โดนยังไงนะห้ะ!! หึ้ยฉันละเกลียดขี้หน้าคนอย่างนาย ไม่ว่าจะกี่ปีเห็นแล้วก็คันไม้คันมือตลอด"
       "โถ่ ยัยกระดานโต้คลื่น จะหลอกฉันให้ไปโดนต่อยอีกรึไง ฝันไปเถอะ!! วันนี้ฉันมีนัดกับลูกค้าเสียด้วยสิ้ ไม่อยากมามีปัญหากับยัยกระดานโต้คลื่น อย่างเธอ หลบสิ้ " เขาพูดก่อนจะดันหัวฉันให้เซไปอีกฝั่งฉันที่โดนผลักมาก็ได้แต่กำมือแน่น ว่าฉันเป็นกระดานโต้คลื่นอย่างนั้นเหรอ ตั้งแต่จำความได้ขนาดน่าอกของฉันยังไม่เคยมีใครว่าได้ขนาดนี้มาก่อน ไอ้! ไอ้คิมยูคยอม
       เขาหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมากดเบอร์ก่อนจะรอสัญญาณ ฉันที่กะจะเอาเรื่องให้รู้แล้วรู้รอดก็ชำเลืองมองด้วยความไม่พอใจอยู่ ให้ตานั้นคุยเสร็จก่อนเถอะ ฉันจะเเงะเอาหมาในปากมันออก 
ติ้ง~ ติ้งงง~ ฉันมองเบอร์แปลกที่โทรเข้ามาก่อนจะรับสาย แต่เหมือนมันดันเป็นแจ็คพอตชิ้นใหญ่เลยที่คนปลายสาย....


ดันเป็นไอ้ตาบ้าที่ฉันเเสนจะเกลียด!!!

"นี่เธอ...ลูกคุณคังงั้นเหรอ??" 
"งั้นนายก็ลูกชายคุณคิมอ้ะดิ้" เราต่างพูดออกมาพร้อมกัน 

       "ไม่ซื้อเอากลับไป!!" ยูคยอมกดตัดสายฉันทิ้งก่อนที่ตัวเองจะหันหลังเดินออกไปมืออีกข้างก็ล้วงกระเป๋ากางเกงเหมือนกับไม่ทุกข์เนื้อร้อนใจอะไรนั้นแหละ ฉันพอได้ยินก็แทบจะเข่าลากพื้นเลยทีเดียวถ้านายนี่ไม่ซื้อ พ่อต้องกินหัวฉันแน่ให้ตายเหอะ นี่มันอะไร!!!
       "หยุดก่อนคิมยูคยอม ช่วยเเยกแยะงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันเดี่ยวนี้ ฉันจะขอย้ำ ซื้อให้มันจบๆไปสะสินายจะได้มีกำไรเยอะๆไง" 
       "ขอโทษพอดี คนอย่างฉันได้กำไรจากหุ้นที่ถืออยู่20กว่าตัวแล้วไม่อยากเอาเพิ่ม-.-" 
ย่าห์!!! ฉันทำเพียงเเค่สบถในใจเท่านั้น ยูคยอมที่โดนฉันดักไว้ เดินอ้อมฉันไป ก่อนจะกดรีโมตรถอัตโนมัติ ได้ยังไงกันฉันจะไม่ยอมเสียโอกาสหรอกนะ 
       "นี่หยุดกวนประสาทฉันสักทียูคยอม กลับมาคุยกันเดี่ยวนี้เลยนะ นี้ๆ ย่าห์!!!" 
บรืนนนน!! เขาไม่ได้สนใจฉันที่วิ่งทุบกระโปรงรถเลยด้วยซ้ำ ยังเร่งเครื่องจนตอนนี้ขับไปไกลแล้ว
       "ฝากไว้ก่อนเห้อ ไอ้คิมยูคยอม!!!"

      ยิ่งคิดยิ่งแค้น หึ้ยย!!
ฉัวะ ฉัวะ ฉัว! ฉันเอาซ้อมทิ่มไก่อย่างโมโหเมื่อนึกถึงหน้าไอ้บ้านั้น
ฉันกลับมาถึงคอนโดอย่างปลอดภัยในตอนเย็นและกำลังจะทำไก่อบเนยอยู่แต่ตอนนี้เหรอไม่ทำแล้วไม่กงไม่กินมันแล้ว!!
      ฉันเดินกลับมานั่งที่โซฟาพยายามนึกหาคำพูดดีๆเพื่อบอกกับคนเป็นพ่อ ฉันต้องเตรียมตัวย้ายจากที่นี้ทั้งที่ฉันพึ่งได้อยู่แค่4-5วันอ้ะน้ะ ไม่ๆๆๆ 
      "ต่อยบอกคงจะดีกว่า เห้อออ..." 
ฉันเอนกายล้มลงกับโซฟาก่อนจะ พล่อยหลับไป 

วันนี้มันเหนื่อยชะมัด....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น