[GOT7] YUGYEOM

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 91 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    91

ตอนที่ 3 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

      "พ่อไม่ถามเอซเลยว่าเอซจะขายรึป่าว"
     "มันตกจนไม่รู้จะตกยังไงแล้วนะเอซพ่อว่าขายหนะถูกแล้ว อีกอย่างถ้าบอกเหตุผลดีๆหน่อยพ่อว่าลูกชายคนคิมเขารับซื้อหุ้นเราแน่นอนลูก เอซอย่าลืมพ่อยังอยากให้หนูมาบริหารงานแทนพ่ออยู่นะ"
       ร่างเล็กเอ่ยตอบ คนเป็นพ่ออย่างหงุดหงิด เนื่องด้วยกำไรหุ้นที่ขาดตกไปมาก บ่ายวันนี้ที่บ้านของเอซ หรือ คัง อินนา ก็ดูเงียบกว่าปกติ เพราะคนในบ้านต่างพากันเครียดมากกว่า ทุกอย่างเลยดูผิดปกติจากทุกวัน
      "หนูยังไม่รู้จักไอ้ลูกชายคนนั้นเลยพ่อมั่นใจขนาดไหนว่าเขาจะรับซื้อ อีกอย่างซื้อไม่ซื้อ เอซก็เอามาจัดการจนราบรื่นได้นะคะ" เธอเถียงคนเป็นพ่อสุดเสียงจน ผู้เป็นแม่ที่อยู่ในครัวก็หันมามองด้วยความเอือมระอากับความหัวรั้นของลูกสาว
      "เอซจะจัดการมันมา5เดือนแล้วนะลูก พ่อเห็นตัวเลขมันยังหล่นไปอยู่ท้ายๆอยู่เลย หนูแน่ใจเหรอว่าต่อไปหนูจะบริหารมันได้จริงๆ?" ร่างเล็กฉุกคิดในใจตามคำของบิดา เธอยังพยายามที่จะต่อความยาวแต่พอหันไปมองหน้าบิดา ทุกอย่างที่ท่านพูดกับเป็นความจริงทั้งนั้น 
      "แต่ว่าเอซ...."
      "ถือว่าพ่อขอร้อง" คนเป็นพ่อมองหน้าลูกสาวอย่างจริงจังอีกครั้ง ครั้งนี้ทำเอาร่างเล็กไม่กล้าเถียงอีกเลย เธอมองหน้าคนเป็นพ่อสลับกับตัวเลขหุ้น ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
      "พ่อโทรหาลูกชายคุณคิมเลยค่ะ เอซยอมแล้ว"
 เธอก้มหน้าลงอย่าเศร้าจนคนในครอบครัวต่างพากันหดหู่ใจพอกัน ไม่ใช่ว่ามันเป็นความผิดของเธอคนเดียว แต่การที่หุ้นตกแล้วมีคนมาบริหารต่อมันย่อมดีกว่าไหนๆ อย่างน้อยการที่ขายหุ้นก็ยังใช่นามของเธอเช่นเคย เพียงแค่มีคนอื่นมาบริหารเท่านั้น ไม่แน่เธออาจจะให้คนคนนั้นช่วยสอนการบริหารหุ้นให้กับเธอก็ได้

      ฉลาดมาก....
เธอคิดก่อนจะตัดสินใจบอกคนเป็นพ่อให้โทรเพื่อติดต่อค้าขายหุ้นกับลูกชายคุณคิมอะไรนั้น


[YUGYEOM]
      "นายไม่ติดต่อฉันเลยนะยูค คิดจะมาจะไปแบบนี้ไม่แคร์ฉันเลยสักนิด ใจนายทำด้วยอะไร" ผมติดกระดุมเสื้อเชิ้ตก่อนจะหันไปมองตัวเองในกระจกทำเพียงเสียงที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงนกเสียงกาเท่านั้น 
      "ผมบอกนูน่าไปแล้วนิ เราตกลงกันไปแล้วนะครับ นูน่าจะมาเรียกร้องทำไม?" ผมพูดในขณะที่ไม่หันไปมองหน้าหญิงสาวคนนั้น ใช่ก็ผมพูดถูก ก่อนจะมีความสัมพันธ์ เราทั้งคู่ต่างตกลงกันแล้ว การที่เธอจะมาร้องขอให้ผมอยู่ต่อมันก็ไม่ใช่ ผมละเบื่อกับผู้หญิงประเภทนี้จริงๆ 
      "แต่...." 
      "เราตกลงกันแล้วครับ และแน่นอนผมเชื่อว่านูน่าจำได้ ผมไปละ" 
ผมพูดกับหญิงสาวรุ่นพี่ก่อนจะขยับปกคอเสื้อเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมาจากห้อง
ผมมองนาฬิกาข้อมือปรากฎเวลา บ่ายกว่าแล้ว ข้อความของป๊าตอนเช้าย้ำให้ผมนึกถึงอีกครั้ง พรุ่งนี้มีไปทำมาซื้อขายหุ้นอีกแล้ว ป๊าแกชอบจริงงานที่ใข้สมองทำไม ไม่ส่งงานละเอียดอ่อนแบบ ผู้หญิงมาให้ผมบ้าง แน่นอนผมจะทำมันสุดความสามารถเลย 
ผมมาถึงรถสปอร์ตคันงามก่อนจะขับออกไปด้วยความเร็วมือก็พิมข้อความหาคนที่ผมจะไปในค่ำคืนนี้แน่นอนก่อนผมจะไปผมก็ยังติดต่อรุ่นพี่ในกลุ่มผมเพื่อจะไปฉลองด้วย คืนนี้คงจะเป็นอีกคืนที่เพลย์บอยอย่างผมจะได้สนุกสนานอีกแล้ว ส่วนเรื่องงานผมขอทิ้งไปก่อนล้ะกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น