{หลินลี่เหมย} เฟยอ๋องเย็นชาและชายาร้ายกาจ(ดอง)

ตอนที่ 6 : ชายากับ...การแสดง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 840
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

    ลี่เหมยยกยิ้มช้าๆเมื่เห็นโอกาสที่จะทำให้น้องสาวของตนหน้าแตกได้ ร่างสวยค่อยๆเหยีบดยิ้มออกริมฝีปาก แม้ภายนอกจะดูงดงามสำหรับใคร แต่สำหรับฮวาอัน...มันเป็นรอยยิ้มที่สง่างามและน่าเกรงกลัวมิน้อย ร่างสวยอ่อนหวานค่อยๆพยายามจะบีบน้ำตาสีมุกของตนให้ไหลลงอย่างน่าสงสาร อี้เหยาเมื่อเห็นร่างสวยในดวงใจตนเกิดร่ำไห้ สติทั้งหมดจึงขาดกระจายลงมิต้องสงสัย เขากระชากแขนนวลของลี่เหมยอย่างแรงจนแขนนางเป็นรอย 
   "มันจะเกินไปรึไม่องค์ชายรัชทายาท การกระทำไร้มารยาทเช่นนี้ควรที่จะได้รับการอบรมสั่งสอนมารยาทให้มากกว่านี้ มิทราบว่าท่านท่านมิเคยได้รับการอบรมสั่งสอนมารยาทหรือ?  และอีกอย่าง การที่ท่านถูกตัวสตรีที่มีคู่หมั้นคู่หมายกันได้อย่างไร มิทราบว่าท่านเองก็น่าจะอ่านกฏอยู่บ้าง แต่เหตุใดจึงมิทำตาม? " ร่างสวยยกยิ้มข้างหนึ่งอย่างยี้ยวน สาวใช้ร่างกายนางอย่าหมิงหมิงก้มมองพื้นด้วยแววตาหวาดหวั่น เมื่อก่อนเจ้านายสาวของนางนั้นมิเคยต่อสู้หรือทำกริยาเช่นนี้มาก่อนเลย ทำให้นางอดสงสัยมิได้ เหตุใดวันนี้คุณหนูจึงลุกขึ้นมาอะไรเช่นนี้กัน?  ลี่เหมยเหลือบไปมองทางข้างหลังเล็กน้อย หมิงหมิงเริ่มจะครับคล้ายคับคากับนางแล้วแน่ๆ นางตวัดพัดในมือออกเพื่อปิดบังรอยยิ้มเหี้ยมของตน 
    "เจ้า!!!!!" จางอี้เหยาตวาดเสียงดังลั่น เหตุใดนางจึงปีกกล้าขาแข็งมาว่าเขาเช่นนี้! ใครว่านางอ่อนแอไง! เหตุใดจึงมายืนด่าทอเขาปาวๆเช่นนี้ รัชทายาทหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงุนงงและแปลกใจ นางมิเคยมีกริยาเช่นนี้ หรือนางจะเรียกร้องความสนใจจากเขา?   จางอี้เหยาอกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน เหอะ เขาก็นึงว่านางจะมิสนใจเขาแล้ว ที่ไหนก็ ก็เพียงแค่เรียกร้องรึ? น่าสมเพชสิ้นดี  
   ร่างสวยขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นองค์รัทชายาทแห่งแคว้นจางยกยิ้ม มันยิ้มอะไรของมัน(วะ)คะ?  อะไรของเขา? คิดอะไรอยู่ถึงยิ้มเช่นนั้น ลี่เหมยถอนหายใจช้าๆ นางรู้สึกแปลกๆก็เถอะ  แต่อย่าให้มากระทบนางเป็นพอ 
     "หึ เจ้าแค่อยากเรียกร้องความสนใจจากข้างั้นสิ? เหอะ! ข้าก็นึกว่าเจ้า- " มิทันขาดคำ มือเรียวตวัดไปข้างหน้าอย่างแรงจนเกิดพายุเล็กขึ้นและไปกระทบหน้าของอี้เหยาอย่างแรงจนเกินร่องรอยแห่งบาดแผล เขาเบิกตากว้างกับบาดแผลที่เกิดขึ่นโดยมิทันตั้งตัว 'วายุตัด' มันคือการรวมรวมพลังเวทย์ธาตุให้มารวมกันและดัดเป็นเล่มเล็กราวเข็มและพุ่งเข้าหาศัตรู แม้จะมิได้ใช่พลังมาก...แต่นางทำได้อย่างไร?! นางมิมีแม้แต่พลังเวทย์!!  ใบหน้าซีดเซียวของฮวาอันที่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมดที่ตอนแรกยกยิ้มตอนนี้กลับซีดเซียวมาก พี่สาวต่างมารดาของนางมิมีพลังเวทย์..ซึ่งต่างกับนางที่มีพลังเวทย์อัคคีระดับสูง แต่นางมิมีพลัง... ทำไม...หล่อนจะแย่งความรักของนางไปหรือ!!! ไม่นะ!!
    "พี่เหยา เป็นอันใดหรือไม่เจ้าคะ!!! ท่านพี่หญิง เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้เจ้าคะ!!!!" เสียงของฮวาอันสั่นเครืออย่างหน้าสงสาร และวิ่งไปประคองใบหน้าสง่างามของชายอีกคนขึ้นอย่างเผลอไผล อี้เหยายกยิ้มอย่างสุขใจที่บุคคลที่เขารักสำผัส 
ร่างสวยเบะปากลงทันที จ้า นางมิมีตัวตนงั้นสิ!!  เฮ้อ...น่าเบื่อ ลี่เหมยมองบนก่อนจะเดินออกไปอย่างเงียบเชียบ ให้พวกมันโลกสีชมพูต่อไปเถอะ
*******************************************************************
ไรท์มาแล้วนะคะ ฝากคอมเม้นละติดตามด้วยนะ ไรท์รู้ว่ามันอาจจะไม่สนุก แต่ไรท์ตั้งใจแต่งน้า ยังไม่ได้ตรวจคำผิดเลย ฝากกดติดตามและให้กำลัวใจโด้ยยยย
คอมเม้นๆๆๆเม้นๆๆๆๆ


Select AllCopy To Clipboard>  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #8 Woraphan kanokhong (@0883656151) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 14:05

    😀😀😀😀😀💓💓
    #8
    0
  2. #7 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:08
    มาต่อๆระคะ
    #7
    1
    • #7-1 Wine-V (@Wine-V) (จากตอนที่ 6)
      13 กันยายน 2562 / 18:42
      ขอบคุณมากค่ะะะ
      ไรท์ไม่คิดว่านิยายไรท์จะมีคนติดตามเยอะขนาดนี้ ^^ ของคุณค่าา
      #7-1