{หลินลี่เหมย} เฟยอ๋องเย็นชาและชายาร้ายกาจ(ดอง)

ตอนที่ 2 : ชายากับ...บิดาและพี่สาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    6 ต.ค. 62

Select AllCopy To Clipboard      พรึบ!!
     "ว้าย!!!! ทะ พวกเจ้าไปตามท่านแม่ทัพและคุณหนูใหญ่มาเร็ว!!!" เสียงหวีดโวยวายดังขึ้นเมื่อเจ้าของใบหน้าสวยที่นอนสลบอยู่บนเตียงระยะเวลาสองเดือนได้ลืมขึ้นมาอย่างกระทันหัน!!  สตรีที่อยู่บนเตียงนี้มีนามว่า 'หลินลี่เหมย' บุตรสาวคนกลางแห่งจวนแม่ทัพหลิน เป็นสตรีอ่อนแอในห้องหอธรรมๆ นางนั้นมักเจ็บไข้ได้ป่วยเสมอมา ร่างกายทรุดโทรมอ่อนแอ แม้จะมิได้มากนัก แต่ก็ทำให้นางเป็นผู้ป่วยติดเตียงได้มิยากเช่นกัน หลินลี่เหมยผู้มีใบหน้างดงามและซีดเซียว โดยจากการที่มิเคยออกไปเจอเเสงอาทิตย์ภายนอกจวน ทำให้ร่างกายและผิดนางขาวซีดอย่างที่เห็น
    "เหมยเอ๋อร์!!! เป็นเช่นไรบ้าง!!" เสียงที่แสดงถึงความเป็นห่วงแชะรักใคร่เอ็นดูของท่านแม่ทัพ'หลินเทียนเซียน' ดังขึ้น เขาเป็นแม่ทัพอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจางเอ่ยขึ้น เขานั้นเป็นห่วงบุตรสาวคนนี้มาก เนื่องจากสตรีตรงร่างกายอ่อนแอมากจนเขาต้แงเป็นห่วงบ่อยๆ เมื่อสองเดือนที่แล้ว นางล้มตรงบันใดจวน ทำให้นางหมดสติไปถึงสองเดือน นางเป็นบุคคลที่เขานั้นรักมาก อ่อนหวาน เรียบร้อย ทว่า มิโต้ตอบใคร ร่างกายอ่อนแออยู่ ทำให้มิมีบุรุษใดมาสู่ขอนางเสียที  จนเขาเองก็ชรามากแล้ว ก็มิอาจจะดูแลนางได้ตลอดชีวิต อีกไม่กี่สิบปี เขาเองก็คงจะไปหาฮูหยินของตนที่เบื่องบนและกระมั้ง   ลี่เหมยที่เห็นหน้าบิดาที่หมองหลงก็คิดได้ว่าควรจะเอ่ยออกไปเสียที มิควรมานั่งเงียบเช่นนี้ 
   "ลูกมิได้เป็นอะไรเจ้าค่ะ ข้าสบายดี " เสียงหวานที่เคยแหบแห้งและดูอ่อนแรงกลับกลายเป็นเสียงแหบแห้งที่ดูเย้ายวนอย่างน่าประหลาด นางส่งยิ้มให้บิดาอย่างอ่อนโยน 
     "เหมยเอ๋อร์ ข้ากอดเจ้าได้ไหม..." เสียงอันสั่นเครือของบุคคลที่มาใหม่เอ่ยอย่างสั่นสะท้าน ร่างสวยค่อยๆก้าวเข้ามาอย่างยินดี น้องสาวของนางฟื้นแล้ว ในที่สุด น้องข้า... 'หลินโม่หลาน' บุตรีคนแรกแห่งจวนแม่ทัพหลิน นางเป็นสตรีที่รักน้องมิต่างจากบิดา คอยสนับสนุนนางทุกเรื่อง เนื่องจากนางร่างกายอ่อนแอ นางจึงคอยตามใจและดูแลอย่างดี ทว่า...น้องสาวกลับมิค่อยชอบนางนักเนื่องจากนางได้อยู่เค่ยงบิดามากกว่านางที่นอนอยู่ในจวนเล็ก จวนเก่าทรุดโทรดและไร้การดูแลรักษา ' จวนหยกนภา ' จวนที่ทำจากหยกนภาอันหายากและล้ำค้า และมีพลังอำนาจอยู่ในตัว ลี่เหมยยกยยิ้มอ่อนโยกก่อนจะกางแขนที่ดูจะไร้เรี่ยวแรงของตนขึ้นเพื่อรับอ้อมกอดของพี่สาว
 "ฮืออ.อ" ร่างของโม่หลานร้องไห้ออกมาอย่างหนักจนนางยังเบะหน้าด้วยความเจ็บจากแรงกอดรัดจากพี่สาว 
    "ท่านพี่ เบาแรงหน่อยเถิด ข้าจะตายแล้ว" ใบหน้าสวยที่ซีดเซียวเอ่ยปากบอกพี่สาวพลางดันนางออกเล็กน้อยเพื่อต้องการอากาศหายใจ 
    "อ้ะ พี่ขอโทษจ้ะ " นางยิ้ม....นางรังเกียจพี่สาวของนางได้อย่างไรนะ ทั้งๆที่เมื่อก่อน ก็มีเพียงโม่หลานและบิดาที่อยู่ข้างนาง 
   "แล้วฮวาอันไปที่ใด?!" เสียงนิ่งทุ้มเอ่ยออกมาอย่างมิสบอารมณ์นัก วันๆเอาแต่เที่ยวนอกจวนกับองค์ชายรัชทายาท วันๆมิเอางานเอาการ เอาแต่เที่ยวจนเขาปวดหัว ทั้งๆที่บุตรีที่เหลือทั้งสองออกจะเรียบร้อยเอางานบ้านงานเรือนแท้ๆ 
 "ไปในเมืองกับองค์รัชทายาทเจ้าค่ะท่านพ่อ" ร่างสวยมองพี่สาวของตนอย่างสงสัย พวกเขาไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไรนะ น้องสาวและ...องค์รัชทายาทนั้น?! 
___________
ฉับๆ จบละค่ะ...หนึ่งตอน เอามาเสริฟสดๆร้อนๆ
18/8/62
07.71 น. 
เอามาลงให้แล้วนะ ฝากคอมเม้นและคำผิดด้วยละคะ ถ้างงยังไง เดี๋ยวไรท์จะสรุปตอนให้นะ (กำลังใจ/เม้น)ต้องการมากค่ะ
@_@
ไรท์แก้ตอนนี้4รอบเลยนะๆๆ









































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #6 Yelan4 (@tasanee4) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 09:46
    มาต่ออีกไวๆนะคะ
    #6
    0
  2. #5 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 08:25

    รอนะคะ
    #5
    0