ตอนที่ 1 : [SF - CH 1] Fever #พี่หมอโจว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    1 ต.ค. 59





#พี่หมอโจว

Chapter 1

' ขอหมอเช็คหน่อยนะคะ '







            “ ฮัดเช่ย !

 

            “อี๋ อีชิบะอย่ามาใกล้ฉันนะ เป็นหวัดมาสามวันละชาติไหนจะไปหาหมอ!อิม นายอนผลักหัวเพื่อนสนิทที่กำลังปั่นโปรเจ็ค อยู่ข้างๆให้ออกห่างทันทีที่เธอจามไม่หยุดมา 4-5 รอบแล้ว

 

            “โอ้ย นี่ถ้าหัวแล่นเร็วไอเดียปังๆแบบแกงานคงเสร็จตั้งแต่วีคแรกที่จารย์แล้วล่ะย่ะ! ป่านนั้นฉันคงมีเวลาไปหาหมอละ” ซานะ ตอบปัดๆพลางปั่นแบบร่างจนมือไม้เริ่มพันกัน นายอนเหยียดยิ้มอย่างกวนๆก่อนจะเริ่มแซะเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆเตียงวุ่นวายกับการร่างแบบที่ต้องส่งภายในอาทิตย์นี้

 

            “แหมๆๆๆหัวไม่แล่น ไอเดียไม่มี ฉันเห็นแกเอามุขไปหยอดหนุ่มวิศวะแพทย์ทันตะเภสัชเกษตรประมงทุกเช้าเย็น แหม อย่ามาสะตอหน่อยเล้ยยย” ล้อเพื่อนจนฟันกระต่ายโผล่ออกมาปิดไม่มิด คนโดนบ่นเริ่มหัวร้อนตาม

 

            “ปากนะปาก ทำไมไม่เหมามันทุกคณะทั้งมอเลยล่ะย่ะ! ถ้ามีหลัวเร็วแบบแกฉันคงไม่มานั่งเต๊าะชาวบ้านเขาแบบนี้หรอก” ซานะว่าพลางขยี้จมูกแล้วจรดปลายดินสอลงบนกระดาษร่างแบบอย่างรวดเร็ว

 

            “ไม้ก็ยังไม่ตัด โมก็ยังไม่ขึ้นรูป เอาหัวเป็นประกันเลยว่าเดดไลน์แกก็ไม่เสร็จ นี่ก็ว่างตอนเช้าก็เสือกไปร้านเสริมสวยต่อมาทำห่าอะไรผมอะ บอกกี่รอบแล้วอย่าย้อมเยอะเดี๋ยวมะเร็งก็แดกหัวหรอก” นายอนพูดอย่างเหนื่อยหน่ายสีผมนี่เปลี่ยนแทบทุกเดือนจนผมเสียสากยิ่งกว่าไม้กวาดยักไย่ แถมเธอยังต้องเสียสละเวลาคุยกับผัวมาช่วยเพื่อนปั่นงานดึกๆดื่นๆแบบนี้อีก ช่วยมันคิดแบบตั้งแต่สี่โมงเย็นสองทุ่มก็ยังไม่เสร็จ! แค่คิดแบบ ย้ำแค่คิดแบบ!

 

          “ฮะ..ฮัดเช่ย ! อ๊า” ซานะสูดน้ำมูกที่ไหลออกมายืดยาว เพื่อนที่ชอบกวนประสาทอย่างนายอนจริงๆก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เธอถอนหายใจก่อนจะวางมือจากแบบอีกส่วนที่ต้องร่างให้เป็นบ้านที่สมบูรณ์แบบหนึ่งหลัง นิสิตสาวคณะสถาปัตยกรรมลุกขึ้นแล้วฉุดแขนเพื่อนสนิทที่หายใจติดขัดขึ้นมา ซานะที่ยังค้างอยู่ในชุดนักศึกษาสุดเซ็กซี่ดูงงกับชีวิตแต่เธอก็ลุกตามอย่างว่าง่าย

 

            “เอ่าลุก พอๆๆ ไปหาหมอ” นายอนลากเพื่อนขึ้น ซานะยิ้มแป้นอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

 

            “ที่จริงก็เป็นห่วงละสิไม่ต้องมาทำเป็น หยั่มมาๆๆ” บิดซ้ายขวานิดนึงอ้อนตีน

 

            “เออ ไม่ต้องมาทำขวยเขินเดี๋ยวโบกเลยมึงเนี้ย กลัวงานมึงเลอะน้ำมูกแล้วจารย์ขยะแขยงไม่ตรวจแบบที่กูช่วยคิดนี่จะเสียแรงกูเปล่าๆ” นายอนพูดยักไหล่ปล่อยให้ซานะคิ้วกระตุกอย่างเซ็งๆกับคำพูดกวนๆของอีกคน

 

            เพื่อนเราก็ตั๊กล้าคนะเนี้ย แหม~

 

  


--------------------------- #พี่หมอโจว ---------------------------


 

 

            “เออ จะสามทุ่มแล้วจะมีหมอที่ไหนตรวจวะ ออกเวรกันหมดแล้วมั้ง” ซานะกระซิบพลางสูดน้ำมูกหืดหาด นายอนครางตอบในลำคออย่างรำคาญ เดินนำชิบะพูดได้สัญชาติญี่ปุ่นมาที่เคาท์เตอร์เพื่อติดต่อขอพบแพทย์

 

            “ตอนนี้มีแพทย์หญิงท่านเดียวนะคะที่อยู่เวร” พยาบาลสาวตอบเสียงเหนื่อยๆซานะย่นคิ้วอย่างขัดใจ

 

            “ชะนีอะแก ไม่มีผู้เหรอ- โอ้ย” นายอนหันไปตบกะบาลเพื่อนที่พูดไม่หยุดมาตั้งแต่เมื่อครู่ ก่อนจะโค้งขอโทษคุณพยาบาลที่ยิ้มเจื่อนๆให้

 

            “ขอโทษนะคะ คือมันเพิ่งมาเรียนเกาหลีพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง” กระต่ายน้อยโค้งปะหลกๆแต่ดูเหมือนเพื่อนของเธอจะไม่ค่อยเข้าใจ

 

            “ปีหน้าก็จะจบแล้วป่ะ นี่พูดไม่รู้เรื่องตรงไหน- โอ้ยยยย ปล่อยฉันนน” ดึงผมดำยาวสลวยที่อีกฝ่ายภูมิใจนักหนาให้หงายไปด้านหลังพลางคิดในใจ กูปล่อยมึงตายอยู่หอน่าจะดีซะกว่าอีนี่!

 

            “สงสัยหวัดกินจนพูดไม่รู้เรื่องอะค่ะ รบกวนหน่อยนะคะ มันชื่อ มินาโตะซากิ ซานะ..

 

            หลังจากที่วุ่นวายกับการขึ้นทะเบียนคนไข้รายใหม่ อิมนายอนก็ลากเพื่อนให้เดินมานั่งหน้าห้องตรวจอย่างเหวี่ยงๆ ซานะนั่งหน้ามุ่ยฟังเพื่อนอีกคนตะคอกด่าปนความเป็นห่วง เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งสูดน้ำมูกที่เริ่มไหลออกมามากขึ้นทุกที

 

            “คุณมินาโตะซากิ ซานะ เชิญค่ะ” พยาบาลหน้าห้องเอ่ยเรียกชื่อคนไข้ที่ทำหน้าเป็นตูด อิมนายอนรีบผลักตัวอีกคนเข้าห้องอย่างไม่อยากให้เสียเวลา แค่ลากแกมาโรงพยาบาลแถมยังต้องมาอุดปากไม่ให้พูดอะไรพล่อยๆฉันก็เหนื่อยมากพอแล้วอีผี หมอไม่ใช่ผู้ทำหัวร้อนชะนงชะนีก็ดีทำไมไม่สนใจบ้างย่ะ! ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์โทรคุยกับแฟนสักหน่อยป่านี้ไม่รู้ว่าเฉาตายไปแล้วรึยัง

            “ฮัลโหลลลล~ มินะจังนอนรึยังคะ~

 

             

            ปัง

 

            ฉันปิดประตูแอบเคืองเพื่อนหน่อยๆ แหม ทำเป็นถีบมาหาหมอที่แท้ก็เอาเวลาไปคุยกับหลัว

            คนโสดมันปวดใจนะว้อย T-T

 

            ถอนลมหายใจน้อยๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาเตรียมเจอคุณหมอที่ฉันคิดว่าคงแก่ใกล้เกษียณแล้วล่ะถึงได้มาอยู่เวรดึกดื่นกลางค่ำกลางคืน

 

            แต่ไม่ใช่อะ

            เป็นหมอที่สาวกว่าที่คิด

            แถมยังสวยมากด้วย

 

            “ สวัสดีค่ะ

 

            น้ำเสียงนุ่มๆหลุดออกมาจากริมฝีปากสีลูกพลับ ดวงตากลมโตจ้องมาที่ฉันเหมือนลูกหมาตัวน้อยๆไม่มีผิด มือหนาผ่ายมาทางเก้าอี้เชิญชวนให้นั่ง ผมยาวสลวยของเธอเปล่งประกายม่วงนิดๆยามที่ไฟบนเพดานตกกระทบลงมา องศาทุกจังหวะการขยับตัว ยูนิฟอร์ม เบ้าหน้า รูปร่าง โอ้แม่เจ้าทำไมเธอถึงได้งานดีแบบนี้คะ!

 

            นอกจากหนุ่มๆที่ชอบไปส่องบ่อยๆก็คงมีพี่หมอคนที่สองนี้แหละค่ะที่ทำให้น้องซานะใจเต้นแรงขนาดนี้

          แถมพี่หมอยังเป็นผู้หญิงอีก

            เอาเรื่อง

            เปลี่ยนรสนิยมทางเพศทันมั้ยคะ ขอเปลี่ยนเพศ ไม่แปลกใจทำไมยัยนายอนมันถึงมีหลัวเป็นปู้หญิง //-//

 

          ถ้าได้ชะนีแบบหมอเป็นหลัวหนูก็ยอมเป็นเมียหมออะค่ะ

 

            “สะ..สวัสดีค่ะ” ฉันกล่าวทักทายก่อนจะเหน็บผมข้างนึงไปที่หลังใบหู ทำท่าที่คิดว่าตัวเองเซ็กซี่ที่สุดไปให้คุณหมอที่ดูเหมือนจะตัวสูงกว่าฉันนั่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

 

            “ชื่ออะไรคะ”

 

            ว้าย

            มาถึงก็ถูกถามชื่อ โดนจีบแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยอะค่ะ!

 

            “มินาโตะซากิ ซานะค่ะ” ตอบเสียงหวานสบตาคุณหมอที่นั่งอ่านประวัติฉันคร่าวๆ “แล้วคุณหมอละคะชื่ออะไร”

            ค่ะ อย่าเพิ่งด่าค่ะ มันเป็นมารยาท อีกคนถามชื่อมาฉันก็ควรถามกลับถูกป่ะ คริคริ // ยิ้มร้ายกาจ

 

            คุณหมอหันมามองหน้าฉัน เอ่อคือเธอดูเป็นคนนิ่งๆอะ นิ่งจนใจฉันสั่น(?) มีการยกยิ้มที่มุมปากมาให้ด้วยนาจา...ส่งมาทีนี่ทำหัวใจเจ้ากรรมก็สั่นแรงอย่างกับเจ้าเข้า !

 

            โจว จื่อวี ค่ะ”

            อุ้ยยย นั้นชื่อหรือเพลงบัลลาดคะ เพราะลื่นหูละเกิน ~

 

            “ชื่อเพราะจังเลยนะคะ”

 

            แต่นามสกุลเพราะกว่า..

          อยากใช้ด้วยจังเลยอะค่ะคุณหมอโจว

            ค่ะ สองประโยคสุดท้ายนี้แค่คิด ไม่ได้พูดออกไปยังมียางอายมากพอ 5555555555555

 

            ฉันเอ่ยชมคุณหมอหยอกเย้าไปมาสไตล์คนชอบรุก เธอพยักหน้ารับฉันยิ้มให้นิดหน่อยแต่ไม่ได้หันมามองฉันตรงๆเพราะมัวแต่มองแฟ้มประวัติคนไข้

            เอาเถอะมองแค่แฟ้มประวัติของฉันก็เหมือนมองฉันแหละเนอะ ตอนนี้รู้สึกเหมือนถูกโลมเลียผ่านสายตาไปทั่วร่างกายแล้วค่ะ อ๊า

 

            “ขอหมอเช็คหน่อยนะคะ”

 

            เช็คเชิคอะไรคะต้องถอดเสื้อผ้ามั้ยรึยังไง? …อุ้บส์

            ก่อนที่สมองจะได้คิดอะไรเกินเลยไปมากกว่านั้น สเตปหูฟังก็ถูกจับยัดใส่สองหูที่ดูจะกางออกมาอย่างชัดเจนของคุณหมอหน้าสวย หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้นทุกทีทันทีที่แผ่นโลหะกลมๆเลื่อนแตะที่หน้าอก มือเรียวค่อยๆเลื่อนพาวัตถุที่ใช้วัดอัตราการเต้นของหัวใจไปทั่วอกน้อยๆที่กำลังสั่นสู้มือแพทย์หญิง สัมผัสที่เชื่องช้ากับแรงกดที่ดันเข้ามาเรื่อยๆเหมือนรับรู้สิ่งผิดปกติทำให้คุณหมอหน้าสวยยกยิ้มบางๆ แหน่ะแอบมีกลั้นหัวเราะอีกต่างหาก!

            ได้ยินเสียงหัวใจของหนูมั้ยคะพี่หมอ มันกำลังเรียกร้องหาคนให้ดูแล อร๊างงง~

 

            “ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น หายใจเข้าออกช้าๆนะคะ Relax” คุณหมอโจวฉีกยิ้มหวานให้เธออีกรอบ

            น้องซานะพยักหน้าให้คุณหมอหงึกๆแรงจนไม่เกรงใจผมดำที่ลงทุนต่อมาเมื่อเช้า ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบเก็บอาการไม่อยู่ ร่างสูงได้แต่กลั้นขำกับท่าทีของคนไข้ก่อนจะค่อยๆเอาสเตปออกแขวนไว้ที่ลำคอตามเดิม มือเรียวเอื้อมมาจับใบหน้าคนน่ารักทำเอาคนโดนสัมผัสได้มีสะดุ้ง

 

            “หมอขอดูตาหน่อยนะคะ”

 

            จะดูใจกันด้วยก็ได้ค่ะหมอหนูไม่ว่า งื้ออออออออออ (*≧∇≦ *)

 

            “เอ่อ..

            พี่หมอคนสวยของซานะเอ่ยขึ้นมาอย่างติดขัดเมื่ออีกคนเอาแต่เหม่อลอยคิดไปถึงไหนต่อไหน ร่างสูงดีดนิ้วข้างๆใบหูขาวเรียกสติอีกคน

 

            จ้องตาหมอสิคะอย่ามองอย่างอื่น

 

            อุ้ย..

            นี้โดนจีบอยู่ใช่มั้ยคะตอบ ไม่ได้หลงตัวเองอยู่ใช่มั้ยคะ แหมมีมาให้สบตงสบตา คลบ้า (//////)

 

            น้องซานะมองตาคุณหมออย่างว่าง่าย หัวใจดวงน้อยๆเต้นแรงอีกแล้ว

 

            ทำไมคุณหมอตาหวานจัง

          จมูกก็โด่งสวยกำลังน่ารัก

          ริมฝีปากจับจีบน่าสัมผัส อยากจะกัดเล่นเบาๆ

            โอ้ยตายแล้วเป็นสาวเป็นแส้มาคิดอะไรแบบนี้เนี้ย!

 

            “อื้มก็ปกติดีนะ” คุณหมอลดไฟฉายลงก่อนจะยิ้มให้น้องซานะอีกรอบ คำพูดที่หลุดออกมาจากปากคนนิ่งๆอย่างโจวจื่อวีทำให้ซานะรู้สึกเริ่มหายใจติดขัด

 

            “ตาเราสีน้ำตาลด้วยแฮะ” ร่างสูงว่าต่อก่อนจะหันตัวไปเขียนอะไรบางอย่างในประวัติคนไข้ มีแอบทิ้งท้ายประโยคให้อีกคนใจเต้นเล่นๆ “สีสวยดี หมอชอบ”

 

            ตึก..ตัก

 

 

            หมอชอบ

            หมอชอบ

            หมอชอบ!

            หมอชอบ!!

            หมอชอบ!!!

 

 

            “ หนูก็ชอบหมอเหมือนกันค่ะ ” คนใสซื่อตอบกลับทันควันทำเอาแพทย์หญิงต้องหยุดเขียนทันที โจว จื่อวีหันมาแค่นยิ้มที่เหวอที่สุดในชีวิตซึ่งเธอสาบานเลยว่าเพิ่งเคยได้ยินคำหยอดรุกหนักขนาดนี้ตั้งแต่เรียนหมอมา

 

            “ฮ่ะ..?” กระตุกยิ้มเจื่อนให้สาวน้อยในชุดนักศึกษาที่กำลังทำหน้าเหรอหราเหมือนเพิ่งคิดออกว่าตัวเองหลุดพูดอะไรออกไป

 

            “อะ!..เออ คือหมายถึงหนูชอบอาชีพหมออะค่ะ อยากเรียนหมอ แฮะๆๆ” ซานะยกมือขึ้นมาเกาศีรษะอย่างเคอะเขิน

          ร่างสูงส่ายหัวไปมาพยายามไม่ค่อยใส่ใจมากนักก่อนจะรีบทำหน้าที่ตัวเองให้เสร็จ ไม่งั้นมีหวังอาจเจอคำพูดอะไรแพลงๆ ดีไม่ดี เธออาจจะหวั่นไหวกับคนตรงหน้าอย่างห้ามไม่ได้ก็ได้

            ก็เล่นใส่กระโปรงทรงเอสั่นเสมอหูมาแถมเสื้อนักศึกษานี้ก็ฟิตเปรี๊ยะจนไฟหน้าทิ่มตา หมอนี่อยากจะยื่นตังค์ให้ไปซื้อเสื้อใหม่ตัวใหญ่ๆคลุมเข่าไปเลย

 

            “งั้นอ้าปากให้หมอนิดนึงนะคะ” คุณหมอโจวตั้งสติหยิบแผ่นแสตนเลทขึ้นมาเพื่อใช้ตรวจดูลำคอ ซานะอ้าปากอย่างว่าง่ายแถมเชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มทำเอาอีกคนนึกถึงหนังติดเรทที่แอบดู(เกือบ)ทุกคืน

            คุณพระน้องมิยาบิก็สู้หนูไม่ได้ฮึกกกกกกก

 

            “อะ..อื้มคอก็ไม่ได้แดงมาก น่าจะไข้หวัดธรรมดานะคะ” มือไม้สั่นตามเป็นบ้าอะไรไม่รู้เจอเด็กอ่อยแล้วหัวใจอ่อนแอทุกที!

 

            “แต่หนูคิดว่าหน้าหนูกำลังแดงอะค่ะหมอ” น้องซานะทำตาโตบ๋องแบ๋วใส่ คุณหมอโจวอมยิ้มนิดหน่อยแล้วพูดกับเธอต่อ

 

            “ก็เราไม่สบายไง หน้าก็ต้องแดงเป็นธรรมดานี่น่า” ร่างสูงกำลังนั่งนึกชื่อยาที่ต้องจ่ายแต่ก็ต้องมาสะดุดกับประโยคต่อไปของคนไข้ตัวแสบ

 

            “ อ่าวเหรอคะ หนูก็นึกว่าตัวเองเขินหมออยู่ซะอีก

 

            ด้านกว่าฝาผนังก็หนังหน้ามินาโตะซากิ ซานะแล้วค่ะ



TBC

--------------------------- #พี่หมอโจว ---------------------------

           สวัสดีค่ะพบกันอีกแล้ว ~

                เรื่องนี้ไม่รู้จะมีกี่ตอนค่ะ555 เป็นฟิคชั่ววูบจริงๆเชื่อเราเถอะ

                ที่จริงแต่งคลายเครียดค่ะ อ่านหนังสือสอบจนปวดเฮด ทำงานปั่นโปรเจคแล้วไม่ไหวต้องการสิ่งจรรโลงใจ

                หวังว่าจะชอบกันนะคะ ฝากติดตามด้วยงับ ~ ^-^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #64 Ce'ces Rizle (@aster-1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 20:46
    อ้อยหมอสนุกไหมยัยคนขี้อ้อย หมอมันจะแพ้เธอแทนมิยาบิแล้วนั้น 5555555
    #64
    0
  2. #40 Bbgun_minayeon (@Bbgun_minayeon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 16:01
    อ่านแล้วเขินแทนพี่หมอเลยอ่า
    ซานะอ้อยมากกก
    #40
    0
  3. #19 ซึงวานของหมีกิ (@G_rv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 14:01
    อ้อยเเรงง
    #19
    0
  4. #18 jinjai (@jinjai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 09:36
    อะไรคือพี่หมอเห็นน้องซานอ้าปากแล้วคิดถึงหนังเรทที่ดูอยู่ทุกคืนคะ กรี๊ดดดดดดดดด ทำไมพี่หมอหื่นงี้ น้องชอบบบบบบ น้องประทับใจจจจจจจจจจจ



    ยัยซานะอย่าเพิ่งรีบหายป่วย ไปหาหมออีกบ่อยๆ ใส่ทรงเอไปทุกวันนะยะ หล่อนต้องสู้ หล่อนต้องได้เคลมหมอนะ อย่าทำให้ฉันผิดหวัง555555555555555555555555555
    #18
    0
  5. #17 OokingkongoO (@OokingkongoO) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 00:20
    มาต่อเลยได้มั้ยยยยย...ไม่อยากรอแล้วสนุกง่าาาา
    #17
    0
  6. #16 Wanda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 23:48
    นี่ก็รุกหมอจัง หมอจะทำงานนี่ก็จะขายอ้อยอย่างเดียวเลย 55555555555555
    #16
    0
  7. #15 εїзoohcat (@cathyun_butsadee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 23:10
    เอาอีกเอาอีกกกกกกกก555555555555555555 รอคั้บ
    #15
    0
  8. #14 NKK :-) (@noyna45) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:34
    พี่หมอละมุนมาก หมอแบบนี้หาได้ที่ไหนคะ
    #14
    0
  9. #13 kwaRI-n (@new-lovekz1101) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:14
    มินาโตะซากิ ซานะคะ
    มีความอ้อยแรงมากกกกกกกกก
    รู้สึกหมั่นไส้ตะหงิดๆ รุกแรงอะไรเบอร์นั้น

    คุณหมอโจวก็นะ เห็นนิ่งๆคมๆงี้
    มีหวั่นไหวด้วยนี่นา 555
    #13
    0
  10. #12 Canon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 20:22
    โอ๊ยยยยยย ยัยซานอ้อยอะไรเบอร์นั้นคะ

    พี่หมอถ้าทนไม่ไหวก็จับฟัดเลยค่ะ

    #12
    0
  11. #11 taeny mylove (@mitsuko1150) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 19:25
    เกลียดความหลงตัวเองของซานะ เกลียดที่เรียกตัวเองว่าน้องซานะ เกลียดความอ่อยนั่น
    เกลียดทุกอย่าง โว้ยยยยย 555555555

      สองคนนั่นก็คงอ่อยไม่เเพ้กันหรอก 5555
    รอต่อค่ะไรท์อยากอ่านฟิคหมอโจวกับน้องซานะขี้อ่อย 5555

    #11
    0
  12. #10 C'ocoLatte' (@Zyscl2onight) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 16:36
    โหวววววววว ซานะ ไม่เบาๆ
    รีบเปลี่ยนเลยนะยูวววว อย่างนี้ต้องหาหลัวแข่งกับนายอนแล้วละ 
    ต่อไปก็จะเป็นรายการ คนอวดหลัว 

    แต่ เดี๊ยวๆ 

    เธอลืมหรือเปล่าว่างานยังไม่เสร็จ แต่เอามาทำห้องหมอก็ได้นะ หมออาจจะหัวครีเอคได้เหมือนกัน 
    #10
    0
  13. #9 OT9-2512% (@just-dance) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 14:55
    โอ้ย นี่ขำไม่หยุดตั้งแต่ซานะไปหยอดวิศวะหมอเภสัชไรนั้น ทำไมมันเยอะขนาดนั้น55555555
    สาวถาปัตย์วุ้ยเรื่องนี้ชอบมากค่ะ ฮือออออ
    หมาชิบะพูดได้สายพันธ์ญี่ปุ่น ตลกอะ ขำมากไม่ไหวละ555555
    เกลียดการที่พิซานมั่นหน้า คือมันเป็นบทสนาที่ใครๆเขาก็พูดกันป่าวว่ะ โคตรมโน โคตรหลงตัวเอง โอ้ยยยย สวยจ้าสวย 555555555555555555555
    ไหนตอนแรกมองแต่ผู้คะ ไหงเจอพี่หมอโจวละอยากเปลี่ยนเพศโอ้ยวงวารรร
    พี่จื่อหล่อทากๆน้องซานรุกหนักระวังโดนจับกดนะคะพี่หมอ 555 ชอบมากๆขำไม่หยุดเลย ตลายเครียดดีจริงๆมาอัพต่อไวๆนะคะไรท์ เรื่องอื่นก็อย่าทิ้งละกราบบ ตามอ่านฟิคตำรวจอยู่ด้วยน้าาาา ㅋㅋㅋㅋ
    #9
    0
  14. #8 dekchaynoi (@dekchaynoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 11:33
    อ้อยอะไรขนาดนั้นค๊าาาลูกกกก ตายเลยค่ะตาย นั่งอ่านไปยิ้มไปเหมือนคนบ้านแล้วอ่ะ 5555นี่อยากอ่านฟิคที่จื่อมันแก่กว่าอยู่พอดี // ตามอ่านผลงานไรท์เรื่องที่สามแล้วค่ะ อัพบ่อยๆนะคะไรท์
    #8
    0
  15. #7 MartinPH14 (@MartinPH14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 10:15
    มีความเขิน ไม่ค่อยเห็นซานะเป็นน้อง แต่ไม่เป็นไรให้อภัย อ่อยแรงมาก อ่อยหนักมาก อ่อยวัวตายควายล้ม อ่อยแล้วอ่อยอีก อ่อยจนไม่รู้จะหาคำไหนมาลรรยาย ชอบค่ะ
    #7
    0
  16. #6 DeityBaby (@DeityBaby) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 08:09
    55555 พี่หมอโจวคนสวย โดนน้องนิสิตอ่อยหนักมากก โครตฮาประโยคฝาผนังเนี่ย เตียงตรวจว่างน่ะหมอจับทุ่มเลย
    #6
    0
  17. #5 LittleBaeby (@LittleBaeby) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 08:03
    วงวารหมออ 55555555555555 คงเหวออ่ะค่ะมาตรวจคนไข้ดีๆเจออะไรของเมิงเนี่ย เป็นไงล่ะหล่อนผู้ไม่งานดีเท่าหมอสาวโรงบาลนี้เลยนะค่า เกลียดการอ่อยแบบโต้งๆ ผวาแทนพี่หมอโจวเลยค่ะ อิอรั้งกะคำว่าพี่หมอโจวจังเลยค่ะ ? ฟังแล้วแบบพี่หมอฮืออยากดรั้ยด้วยคนนน ไม่ใช่ไปๆมาๆพี่หมอซ่อนเล็บนะค่า นังน้องซานะเธอเสร็จแน่ขึ้นเขียงเลยค่า
    #5
    0
  18. #4 lukminayeon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 05:58
    โฮีย จิไม่ทน อะไรจากที่พยาบาลบอกว่า หมอผู้หญิงนี้อารมบ่จอย พอเจอเท่านั้นแหละอยากได้เป็นหลัวทันที อ่อยแรงเวอร์ กลัวใจนางจริงๆแม่คนนี้ หมอโจวจงเป็นเสาหินต่อไปค่ะ อย่าหลงนางง่ายๆนะ
    #4
    0
  19. #3 vas (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 02:08
    ตายๆ ตายค่ะ ไม่รู้ว่าอยากเป็นหมอดีหรือเป็นคนไข้ดี 555555555

    อ่อยระดับนี้หมอไม่น่าไปไหนรอดนะ
    #3
    0
  20. #2 แว่น (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 01:19
    อ้อยแรงมากกกกก มโนเข้าตัวเองสุดๆ. พิซานตัองกินหมอให้ได้รับรองหายเร็วกว่ากินยาอีก 5555555555555555

    ซาจื่อไฟว์ติ้ง. /ขอบคุณนะไรท์ มาต่อไวๆนะ. รอๆๆๆๆๆๆ
    #2
    0
  21. #1 SATZU1206 (@SATZU1206) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 00:37
    หมอโจววว ฉีดยาหนูหน่อยนะคะ //โดนยัยตบ 55555555
    #1
    0