ลาฟลอร่า & โนอาห์ การกลับมาของทิวา

ตอนที่ 6 : พบกับเพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    22 มี.ค. 63

@ทางเดิน
ตรงทางเดินในอาคารเรียนมีร่างของเด็กสาวและเด็กชายที่หน้าเหมือนกันอย่างกับแกะเดินไปเรื่อยๆพร้อมสำรวจห้องไปด้วยใช่แล้ว เด็กสองคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนั้นคือทิวากับทิว นั้นแหละและดูเหมือนพวกเขาสองคนกำลังหลง ทางกันอยู่นั้นเอง ผ่าม!! แหม่ถึงพวกเขาจะเคยมาตอนยังเด็กแต่มันก็
นานมากแล้วแถมตัวอาคารไม่สิทั้งโรงเรียน เปลี่ยนไปไม่น้อยเลย แถมกว้างขึ้นด้วยนี่สิ ดีนะที่ผอ.บอกให้สำรวจดูก่อนกันหลง แต่ก็ดันหลงขึ้นมาจริงๆดีนะเหลือเวลาอีกตั้ง
ชั่วโมงครึ่ง ก่อนจะเข้าเรียนนะ
"นี่วาแล้วจะไปทางไหนต่อหรอ"เป็นทิวที่เริ่มบทสนทนาระหว่างทิวาที่เงียบแล้วจับมือเขาแน่นเหมือนไม่อยากให้เขาหายไป ก็แน่ละ ทิวาเป็นพวกที่ไม่ค่อยอยู่ที่ๆไม่คุ้นชินตัวคนเดียว อย่างน้อยก็ต้องมีสักคนที่ต้องอยู่กัยทิวา "อ..อืม น่าจะถึงแล้วละ"ทิวาตอบทิวตัวสั่น ทิวถอนหายใจก่อนจะเอามืออีกข้างมาลูบ
หัวทิวาให้เธอผ่อนคลายลงบ้าง
"ไม่เอาน่าไม่ได้ตัวคนเดียวซักหน่อยเนอะ"ทิวพูดก็มาตรงหน้าทิวาทั้งที่จับมืออยู่และยิ้มแบบอ่อนโยนให้ทิวาจึงยิ้มตอบไปเพราะปกติเธอจะไม่ค่อยยิ้มซักเท่าไหร่แม้เป็นครอบครัวของเธอยังเหฺ็นอยากเลยรอยยิ้มแล้วน้ำตาของทิวานะ มีแต่ทิวที่เห็นเยอะที่สุดแล้วละ
"เข้าใจแล้วน่า ไปกันเถอะทิว" ทิวายิ้มอีกครั้ง ตอนนี้เธอหายเครียดแล้ว พอพูดจบทิวาก็ดึง ทิวให้วิ่งตามมาด้วยจนถึงห้องพิเศษที่ต้องเรียน
"อะ หาเจอแล้ว"ทิวา
"อะ เจออยากจังนะ"ทิวและทิวาพูดออกมา อย่างเหนื่อยหอบอย่างน้อยก็ยังไม่เลยเวลาเข้าเรียนละนะ ก่อนที่ครูประจำชั้นเดินมาพอดี
"พวกเธอคือนักเรียนที่ย้ายมาใหม่สินะจ๊ะ" ครู
"ค่ะ/ครับ"ทั้งสองตอบพร้อมกับรอยยิ้ม
"ครูชื่อ แคธเธอร์รีนจ๊ะ เรียกครูว่า แคธ ก็ได้จ๊ะ"
"ค่ะ/ครับ ครูแคธ"
"เอาละพอครูเรียกก็เข้ามาได้เลยนะจ๊ะ"ครูแคธพูดจบก็เปิดประตูเข้าไปจนได้ยินครูอธิบายอะไรต่างๆนาๆก่อนจะเรียกพวกเขาเข้าไป

@ห้องเรียน
Part นักเรียนห้องพิเศษ(10คน)
"นี่ได้ยินว่าจะมีนักเรียนย้ายมาด้วยละ"เด็กสาวผมสีเขียวประบ่าพูดขึ้นก่อนจะมีเด็กที่หน้าคล้ายกันไม่สิเหมือนกันแต่เป็นผู้ชายเอ่ยขึ้น
"เธอจะดีใจอะไรขนาดนั้นละ'ซาน'"ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายกับน้องสาว'ฝาแฝด'ของตัวเองก่อนที่ครูจะเปิดประตูเข้ามา
"เอาละ เลิกคุยกันก่อนนะ วันนี้เป็นคาบว่างของ
พวกเธอนะจ๊ะและก็อย่างที่ทุกคนรู้แล้วเนอะว่าจะมีนักเรียนย้ายมาใหม่สองคนนะ"พอครูพูดจบเด็กสาวผมสีส้มแซมเหลืองยกมือขึ้น "เชิญจ๊ะ"
"ไม่ใช่ว่ามีคนเดียวหรอค่ะครู"เด็กสางผมสีส้มแซมเหลืองพูดจบทุกคนในห้องต่างพากันสงสัยกันไปด้วย
"ใช่จ๊ะ แต่เด็กอีกคนมาแบบกะทันหันนะจ๊ะ " ครูพูดจบไขข้อสงสัยไปบางข้อแต่ก็มีอีกหลายอย่างที่ยังสงสัยอยู่เหมือนกัน
"ครูค่ะ กะทันหันแบบนั้นจะไม่เป็นไรหรอค่ะ" คราวนี้เป็นสาวผมสีฟ้าเอ่ยขึ้น
"เรื่องนี้จัดการเรียบร้อยแล้วจ๊ะ ไม่มีปัญหา
แน่นอนเอาไว้แค่นี้ก่อนค่อยไปถามเพื่อนใหม่เอาเองนะจ๊ะเชิญเข้ามาได้จ๊ะ" พูดจบประตูก็เปิดอีกครั้งก่อนจะมีคนเดินเข้า มาสองคนเป็นผู้หญิงและผู้ชายที่หน้าเหมือนกัน ก็น่าจะเป็นแฝดกันแต่ที่ทำให้เขาแปลกใจ คือเด็กผู้ชายที่พวกเขาเจอที่ทางเดินและคิดว่า
เป็นรุ่นน้องที่เข้าใหม่แต่กับเป็นรุ่นเดียวกันนี้นะ
"อ่าเป็นพวกเธอจริงสินะ"คราวนี้เป็นสาวผมสีน้ำเงินออกดำพูดขึ้น แถมโบกมือให้ด้วย
"อ่านั้นสิแต่ว่า'ทิว'ทำไมนายถึงมาด้วยละ"และอีกหนึ่งเสียงจากชายผมสีน้ำตาลถามอย่างนิ่งๆ
"ใจร้ายจังน่า~ทิตย์ชั้นก็อยากออกจากบ้านเหมือนกันนี่~"เด็กมาใหม่เอ่ยขึ้นอย่างขี้เล่น แถมทำแก้มป่องด้วย
"ทิวอย่าแกล้งทิตย์สิ" และอีกเสียงของสาว
ผมสีดำยาวพูดขึ้นบอกแฝดของตัวเอง
"เอาละๆแนะนำตัวก่อนนะจ๊ะ ค่อยคุยกันนะ"
"ชื่อ ทิวา พุดพิชญาค่ะ ฝากตัวด้วย" เด็กสาวไม่สิทิวาพูดขึ้นพร้อมทักทายในแบบคนไทย
"ส่วนผมชื่อ ทิวลิป พุดพิชญาครับเป็นแฝดคน น้องนะ ฝากตัวด้วย" ทิวแนะนำตัวและทำ เหมือนทิวา
"เอาละจ๊ะ วันนี้คาบอิสระนะ คุยกันดีๆละนะจ๊ะ"
และครูก็ได้ออกจากห้องไปตอนนี้มีแต่ความเงียบปกคลุมอยู่ภายในห้องเรียน
End Part นักเรียนห้องพิเศษ(10คน)


"นายคนที่เราเจอนี่ไม่คิดว่าจะเป็นคนที่ย้ายมานะเนี่ย"ชายผมเขียวสั้นประบ่าเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสุดๆในห้องเรียน
"รู้จักกันด้วยหรอเซา"และเป็นเด็กหนุ่มอีกคนที่เอ่ยขึ้น "นั่นสินะรู้จักสองคนนี้ด้วยหรอ"สาวมืดมน
ประจำกลุ่มเอ่ยขึ้นถามอีกครั้งกับเพื่อนของเธอ
"อ่า คือว่าอลิซไปชนกับคุณทิวคะแต่เรื่องคุณ ทิวาเราไม่รู้เรื่องนะคะ"เป็นเด็กสาวผมสีฟ้าพูดขึ้นตอบคำถามของทั้งสองคน
"อ่อว่าแต่วาทำไมเธอถึงออกจากโรงเรียนลาฟลอร่ากันละ"หญิงสาวเอ่ยขึ้นและคนในห้องได้แต่ตกใจ
"โรงเรียนเจ้าหญิงอะนะ ทำไมเธอถึงออกละ
ทิวา"เป็นชายผมสีดำที่ท่าทางเย็นชาแต่ก็มีท่าทีที่ตกใจเหมือนกันเขาจึงถามออกไป
"ก็มีเหตุนิดหน่อยนะครับ"ชายผมสีดำหวังจะได้คำตอบจากหญิงสาวแต่กลับเป็นทิวที่ตอบแทนเธอ
"วาคือว่า"ทิวหันไปหาแฝดตัวเองและจะพูดบางอย่างก็ถูกตอบออกมาซะก่อน "อืม"
"ถ้างั้นผมจะเล่าให้ฟังนะครับ ก็มีอยู่ว่า..."ทิวเริ่ม
เล่าเรื่องของทิวาเหมืนที่ทิวาเล่าให้ฟัง คนอื่นๆ ก็พากันตกใจยกเว้นราตรีที่เธอรู้อยู่เพราะเคยเรียนที่นั้น
"ยัยไลลาที่ยังแสบเหมือนเดิมเลยนะ"สาวผมน้ำเงินออกดำเอ่ยขึ้นและนึกถึงเรื่องต่างๆที่เธอทำไว้
"เธอเคยเรียนที่นั้นสินะ"อาทิตย์
"อืม"ราตรี
"อย่างงี้นี่เอง"สาวผมส้มแซมเหลือง
"ม..ไม่เป็นไรหรอกก็เราเป็นเพื่อนกันแล้วนี่" สาวผมทอง
"นั้นสินะคะ ทิวา ทิวลิป"ต่อมาคือสาวผมฟ้า
"เอาเถอะน่าเดี๋ยวพวกเราช่วยเอง"และชายหญิงผมสีเขียวพูดขึ้นพร้อมกัน
"อยากรู้จริงว่าพวกมันจะมีอะไรดี หึ"และคนสุด
ท้ายชายผมสีดำท่าทางเย็นชา
"นี่ๆไปกินข้าวก่อนสิค่อยมาคุยกันก็ได้~"และคนที่เงียบอยู่ตลอดเป็นชายร่างเล็กหน้าตาหน้ารักคนหนึ่งเอ่ยขึ้นแต่ทั้งสองคนรู้ว่านั้นคือหน้ากากต่างหาก
"แสดงได้เนียนเหมือนกันนะ "ทิวาผมจบก็ยิ้มให้
"โอ้หายากจังนะ"ทิตย์และราตรีพูดขึ้นพร้อมกัน
"หมายความว่ายังไง"และชายหน้าผู้มีผมสีขาว
เอ่ยขึ้นมาเขาเงียบไม่แพ้กันเด็กร่างเล็ก
"คือว่าวาเขาไม่ค่อยยิ้มนะครับ"เป็นทิวที่คอบคำถามอีกเช่นเคย
"ไปกินข้าวเถอะหิวแล้ว"ทิวาพูดชวนเพื่อนใหม่ในห้องให้ลงไปกินข้าวกัน
"ก็เอาสิ"ชายผมเงินตอบแบะพาเพื่อนเดินไปโรงอาหาร
"นี่ช่วยพาไปดูรอบๆหน่อยได้ไหม"ทิวา
"หือ ได้สิ"สาวผมทอง
"แต่มาแนะนำตัวก่อนดีกว่านะ"ชายผมดำ
"ชั้นชื่อ ราฟาเอล คลาเซียร์ เรียก ราฟ ก็ได้"
ราฟหรือชายผมสีดำแนะนำตัวเป็นคนแรก
"ชั้นเฟิง ซิงซานเรียกชั้นว่า ซาน นะส่วนนี้" ซานหรือสาวผมสีเขียวสั้นประบ่าพูดพร้อมเอามือชี้ไปหาแฝดพี่ของตัวเอง
"ชั้นเฟิง เซิงเซา เป็นแฝดพี่ของซานเรียกว่า เซา
ก็ได้"เซาชายที่มีผมสีเขียวมัดรวบเป็นหางม้าสั้น
"โอซากะ อากิโกะคะเรียกว่าอากิได้นะ" อากิสาวผมสีฟ้ามัดผมเป็นทรงทวินเทล
"ชั้น อีวาน ซิเตอร์ เรียกว่าอีฟก็ได้" อีฟสาวผมสีส้มแซมเหลือง
"ชั้น อลิเซีย ชาบรองเรียกชั้นว่า อลิซนะ" อลิซสาวผมสีทองลอนยาวถึงกลางหลัง
"อ่า ราตรี โบราณรักษ์" ราตรีสาวผมน้ำเงิน ออกดำ
"อิมาอิ ฮารุมิ ฮะเรียกผมว่า ฮารุนะ แล้วก็รู้เรื่อง
นั้นอยู่แล้วสินะ"ฮารุชายหน้าหวานผมสีชมพู
"โดมินิค ซาเวียร์เรียกนิคก็ได้"นิคชายผมสีขาว
"อาทิตย์ ไม้งาม"ทิตย์ชายผมสีน้ำตาล
"งั้นพวกเราขอแนะนำตัวอีกรอบแล้วกันนะ"ทิวา
"ชั้นทิวา พุดพิชญาเรียกว่าวาก็ได้นะ"วาแนะนำ
ตัวอีกครั้งพร้อมกับยิ้มให้ วันนี้เธอรู้สึกว่าเธอยิ้ม
บ่อยมากขึ้นหลังจากเจอพวกเขานะ
"ทิวลิปทพุดพิชญาเรียกว่าทิวก็ได้ครับ" และอีกเช่นเคยเขาคิดไม่ต่างจากพี่สาวของเขาเลย และเวลาก็ล่วงผ่านไปเรื่อยๆ พวกเขาได ้พูดคุยกันอย่างสนุกสนานและที่หน้าแปลก คือทุกคนเล่าเรื่องของตัวเองจนหมด และได้ระบายออกมา คุยกันเรื่อยๆอย่าง
ไม่มีสิ้นสุดเหมือนฟ้าลิขิตพวกเขาให้มาอยู่ด้วนกันแม้แต่เรื่องความลับของแต่ละคนก็พูดออกมาจนหมดไม่คิดจะปิดบังอะไรเลยและคนอื่นก็ไม่รังเกียจคนอื่นๆพวกเขาต่างมีเรื่องราที่คล้ายกันมากจนตอนนี้พวกเขาสนิทกัน เพียงไม่กี่วัน






-----------------------------------------
ตอนหน้าขอข้ามไป 3 ปีเลยนะฮะๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น