จินยองโอเมก้า [End]

ตอนที่ 4 : อัลฟ่า เบต้า โอเมก้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    8 ม.ค. 61

แพจินยองเดินเข้าห้องเรียนอย่างหัวเสีย นึกเท่าไหร่ก็ยังอดหงุดหงิดไม่ได้ มือลูบเล่นโชคเกอร์บนคอระหงของตัวเองอย่างเผลอตัว 

 

 

"ผมไม่ได้เป็นโอเมก้า คุณต่างหาก!" จินยองตวาด เขาเริ่มหมดความอดทนกับมินฮยอนแล้ว นี่หรือผู้ใหญ่ จินยองให้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่โตขึ้นมาเป็นคนแบบฮวังมินฮยอน! 

 

"ฉันจะถูกไล่ออกไม่ได้นะมินฮยอนเอ่ยเสียงอ่อย 

 

"มันก็ถูกแล้วนี่ เบต้าไม่ควรจะมาเป็นครู นี่มันวุ่นวายไปหมดแล้วเห็นรึยังล่ะ" สิ้นคำมินฮยอนก็สะอึกไป ที่เด็กหนุ่มตรงหน้าพูดมาถูกทุกอย่าง ไม่มีผิดแม้แต่คำเดียว 

 

"ครู...ไม่สิ ผมขอโทษมินฮยอนกล่าวอย่างรู้สึกผิดจากใจจริง เพราะความตั้งใจจะปลอมเป็นเบต้าเพื่อทำตามความฝันในการเป็นครู กว่าจะเรียนจนมีความรู้ กว่าจะฝึกหัดต่อยอดความรู้ที่มีให้กับเด็กจากรุ่นสู่รุ่น ทุกอย่างมันจบแล้วในตอนนี้ ตอนที่ความลับของเขาแตก 

 

มินฮยอนคนนี้เป็นโอเมก้า 

 

น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างไม่อาย ความฝันความพยายามตลอดชีวิตต้องสิ้นสุดลง มินฮยอนผิดเองที่โกหก ผิดที่ไม่ยอมรับความจริง...ผิดที่เป็นโอเมก้า 

 

มืออ่อนแรงไม่สามารถฝืนยามเมื่อมือเล็กเพียงแค่ฉวยของในมือเบาๆ โชคเกอร์เส้นสั้นถูกทาบเข้ากับคอของผู้เป็นเจ้าของ คนตัวเล็กหันหลังคอให้แล้วเอ่ยด้วยเสียงเบา 

 

"ใส่ให้หน่อย ก่อนผมจะเปลี่ยนใจ" 

 


 


ครูศิษย์เดินเข้าห้องพยาบาลในสภาพเปียกปอน ทั้งคู่ต้องทำการขอยืมชุดสำรองจากห้องพยาบาลเพื่อใส่แทนเสื้อผ้าที่เปียกชื้นก่อนจะเป็นหวัด 

 

ยุนจีซองรีบกุลีกุจอหาชุดมาให้สวม ชั่วอึดใจ ชุดนักเรียนและชุดสุภาพแห้งสนิทก็ถูกยื่นให้ผู้ร้องขอ แพจินยองไหว้และกล่าวขอบคุณ รีบนำชุดไปเปลี่ยน 

 

"ขอบคุณนะครับครูจีซองมินฮยอนกล่าวแล้วยิ้มแหย 

 

"ไปทำอะไรมาถึงได้เปียกโชกขนาดนี้ล่ะครับ" 

 

"เอ่อ..ก๊อกน้ำพุ่งนะครับ ก๊อกมันเสียมินฮยอนตอบพลางเกาศีรษะแก้เก้อ 

 

"น้ำคงพุ่งแรงเลยสิครับ ก่อนจะส่งซักผมเห็นนะ คราบขาวตรงกางเกงน่ะ"


"ยังไงนี่ก็นักเรียนนะครับ คุณควรจะหักห้ามใจเสียหน่อย เป็นเบต้าควบคุมตัวเองง่ายกว่าอัลฟ่าโขแล้วนะครับยุนจีซองแซวแล้วตบบ่า เรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมชาติของวัยกลัดมัน หน้าของมินฮยอนแอบแดงขึ้นมาหน่อยหนึ่ง จีซองเห็นแล้วก็ยิ่งสนุกแต่ไม่แกล้งคุณครูชีววิทยาไปมากกว่านี้ 

 

"พรุ่งนี้มารับชุดคืนได้นะครับ อย่าลืมเอาชุดมาคืนด้วยนะครับครูพยาบาลจีซองยิ้มอบอุ่น ผู้ใช้บริการห้องพยาบาลสองคนสุดท้ายตอบรับอย่างเหนียมอายแล้วออกจากห้องไป ยุนจีซองจึงได้ฤกษ์ปิดห้องพยาบาลกลับบ้านเสียที 

 

"เดี๋ยว!" 

 

"ครับ?" จินยองมินฮยอนตอบรับพร้อมกัน 

 

"อันนี้ของครูมินฮยอนครับ  นี่ ของจินยองงี่ยุนจีซองยื่นซองเล็กๆให้ทั้งสองคน 

 

"ยาระงับอาการครับ แต่รู้กันนะครับว่าไม่ได้ออกฤทธิ์ทันที 'ช่วยควบคุมตัวเอง'ด้วยนะครับ บ๊ายบาย กลับบ้านดีๆนะครับครูจีซองส่งยิ้มให้แล้วโบกมือลา เจ้าของซองยาทั้งสองคนคำนับเพื่อลาและขอบคุณสำหรับยา 

 

ฮวังมินฮยอนล้วงซองยาออกมาแล้วตาโต 

'ยาระงับอาการฮีท' 

 

"ยาบำรุง เพื่อ?" จินยองบ่นอุบเบาๆ มองตามครูพยาบาลด้วยสายตางงงวย เด็กน้อยไร้เดียงสากำลังฉงนแต่ฮวังมินฮยอนเข้าใจดี 

 

ยุนจีซองรู้ว่าเขาเป็นโอเมก้า 

 



 

ชีวิตของจินยองเป็นไปอย่างปกติที่โอเมก้าจะเป็น ถูกกลั่นแกล้งจากอัลฟ่า ได้รับความช่วยเหลือจากเบต้า ต้องรวมกลุ่มกับโอเมก้าเพื่อความสงบสุข 

 

"พวกอัลฟ่านิสัยไม่ดี" ไลควานลินพูดขึ้นหลังจากถูกเพิ่งถูกอัลฟ่าแกล้งเอาหมากฝรั่งแปะไว้กับเก้าอี้ แต่ดีที่เห็นก่อนเลยไม่ได้นั่งทับให้เลอะกางเกง ต่อให้เป็นโอเมก้าหมาป่าก็มีสายตาของมนุษย์เหมือนกันนั่นแหละ 

 

"มันไม่เกี่ยวกับเพศรองหรอกมั้งจินยอง อัลฟ่าที่มีโชคเกอร์ประดับคอแก้ตัว จริงๆต้องเรียกว่าให้ความยุติธรรมกับเพศรองของตัวเองมากกว่า 

 

"เกี่ยวสิ นิสัยอัลฟ่า!" ควานลินพ่นลมออกจากจมูกอย่างแรงแสดงความไม่สบอารมณ์ แทนคำว่า 'นิสัยไม่ดีด้วยคำว่า 'นิสัยอัลฟ่าสำหรับโอเมก้าแล้วอัลฟ่าคือสิ่งชั่วร้ายที่ไม่ควรมีบนโลกใบนี้ คนพวกนี้เป็นอภิสิทธิ์ชนอย่างอยุติธรรม 

 

"ฉันว่าอัลฟ่าดีๆก็คงมีจินยองพูดเสียงอ่อย โอเมก้าอารมณ์ร้อนตรงหน้าน่ากลัวกว่าอัลฟ่าอย่างเขาเสียอีก...ไอ้โอเมก้าหื่นนั่นก็ด้วย 

 

"ฮัดชิ้ว!" เสียงจามดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นพีชอ่อนๆที่ลอยแตะจมูก ฮวังมินฮยอนยังอยู่ในช่วงฮีท แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างปกติดี นักเรียนอัลฟ่าในห้องไม่มีใครมีอาการ ถ้าอย่างนั้นจินยองก็นึกขึ้นได้ว่ามันคงเป็นอาการของเขาเอง 

 

"เหม็นอะไรเหรอ ปิดจมูกทำไมควานลินที่นั่งข้างๆทักเมื่อหันมาเห็นเพื่อนใส่หน้ากากอนามัย 

 

"ลืมไปว่าเป็นหวัดน่ะ แค่กๆจินยองแกล้งไอ ที่ต้องใส่หน้ากากอนามัยก็เพื่อปกปิดกลิ่นในช่วงฮีทของโอเมก้าคู่ชะตา ที่เหมือนว่าอัลฟ่าคู่ชะตาจะได้กลิ่นอยู่แค่คนเดียว 

 

"ช่วงฮีทครั้งแรกก็งี้ล่ะ ร่างกายอ่อนแอ ตอนฉันนะเป็นไข้เลย พวกอัลฟ่าคงไม่เป็นล่ะสิ เป็นอัลฟ่านี่มันสบายดีจังเนอะควานลินประชดประชัน จินยองฟังแล้วก็คล้อยตาม ตอนเขาฮีท ไม่สิ รัท เขาจะเป็นยังไง? 

 

"คาบนี้เราจะเรียนสิ่งที่ทุกคนอยากรู้ ฟีโรโมนครับ ใครรู้บ้างว่าคืออะไร?" มินฮยอนเริ่มการเรียนการสอน

 

"ฟีโรโมนเกิดจากคำที่มาจากภาษากรีกแปลว่า นำเอาความตื่นเต้นมาให้พูดให้เข้าใจง่ายๆก็คือ ในช่วงเจริญพันธุ์ปลาบางชนิด สัตว์บกแทบทุกชนิด รวมถึงมนุษย์และหมาป่า จะหลั่งสารนี้ออกมาเพื่อให้เพศตรงข้ามอยากผสมพันธุ์ เพื่อสืบพันธุ์ต่อไป" 

 

"ปรบมือให้เพื่อนหน่อยครับครูมินฮยอนนำให้นักเรียนในห้องปรบมือชื่นชมไลควานลินที่ตอบอย่างกับเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ นักเรียนทั้งห้องปรบมือให้กับควานลิน


ปรบมือรัวดังด้วยความภาคภูมิใจในตัวแทนโอเมก้า

ปรบตัวด้วยความชื่นชมเพื่อนหรือเฉยชาแบบเบต้า

ปรบมือเป็นจังหวะช้าๆแบบเสียไม่ได้อย่างอัลฟ่า


เมื่อได้รับอนุญาตให้นั่งลงแล้วควานลินก็จัดแว่นตาให้เข้าที่แล้วพลิกหนังสือกระทรวงอ่านทวนอีกที เทียบกับสรุปบันทึกจากการไปอ่านหนังสือเพิ่มเติมมา 

 

"สุดยอดนักเรียนดีเด่นไลควานลิน เทอมนี้ก็จะเอาเกรด4ชีวะอีกแล้วสินะครูมินฮยอนยิ้มให้อย่างชื่นชม ควานลินยิ้มตอบพร้อมกับส่งสายตามุ่งมั่นให้เห็น เป็นโอเมก้าก็เรียนเก่งได้เหมือนกัน ไม่สิ เก่งกว่าอัลฟ่าด้วยซ้ำถึงได้ที่หนึ่งของห้องและระดับชั้นมาอย่างไรล่ะ 

 

"อย่างที่ควานลินบอกนี่ใช่เลย ในวัยเจริญพันธุ์เราจะรู้เพศรองของตัวเอง อัลฟ่า เบต้า โอเมก้า 

อัลฟ่าจะได้กลิ่นของโอเมก้าที่กำลังฮีท เพราะโอเมก้าของเราสร้างฟีโรโมน ดึงดูดให้อัลฟ่าผสมพันธุ์เพื่อสืบพันธุ์ แล้วพอผสมพันธุ์กัน ถ้าไม่ได้ป้องกันโอเมก้าก็จะท้อง" 

 

"ลำบากฉันน่ะสิ พวกอัลฟ่าไร้ความรับผิดชอบควานลินบ่นงุบงิบ 

 

"เบต้าของเราได้กลิ่นฟีโรโมน ปล่อยฟีโรโมนเหมือนกัน แต่ประสิทธิภาพต่ำเลยไม่ค่อยมีผลอะไร จะทำให้ท้องหรือตั้งท้องได้เหมือนโอเมก้าแต่อัตราต่ำ  ทำให้เบต้าบางคนก็มีครอบครัวกับเบต้าด้วยกันเอง กับโอเมก้า หรือมีครอบครัวกับอัลฟ่าแบบไม่ได้สร้างพันธะก็มีเหมือนกัน" 

 

"พันธะคืออะไรคะนักเรียนหญิงคนหนึ่งถามขึ้น 

 

"เป็นคำถามที่ดีมากเลย พันธะที่สิ่งที่อัลฟ่าแสดงความเป็นเจ้าของโอเมก้า อาจจะเป็นสัญลักษณ์เครื่องหมาย ส่วนใหญ่อัลฟ่าจะกัดคอโอเมก้าเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ โอเมก้าที่ถูกทำพันธะแล้วจะไม่สามารถทำพันธะกับอัลฟ่าอื่นอีก แต่อัลฟ่าจะทำพันธะกับโอเมก้ากี่คนก็ได้" 

 

"พวกอัลฟ่าเจ้าชู้ คงมีความสุขน่าดูที่ทำพันธะกับโอเมก้ากี่คนก็ได้ควานลินยังบ่นไม่หยุดจนจินยองเลิกสนใจแล้ว พอเป็นเรื่องอัลฟ่าควานลินก็สวดยาวทุกที 

 

"แต่เพราะงั้นเลยมีคู่ชะตา อัลฟ่าหนึ่งคนจะมีคู่ชะตาเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้น และจะดึงดูดกันเป็นพิเศษเพื่อให้โอเมก้าของเราไม่ต้องเสียใจกับอัลฟ่าเจ้าชู้ครูมินฮยอนพูดไปก็ปรายตามองมาที่จินยอง เลื่อนสายตาเสไปแอบขยิบตาให้ควานลิน นักเรียนขี้บ่นก้มหน้าลงอย่างเขินๆที่ครูได้ยิน แต่ปากก็ยังไม่เลิกบ่นอัลฟ่า 

 

"วันนี้แค่นี้แล้วกันครับเนื้อหาน่าเบื่อมากเลย ฮ่าๆๆ ทำแบบฝึกหัดหน้า4มาส่งแล้วไปกินข้าวได้เลยครับ ใครสงสัยอะไรถามได้ตลอด ครูนั่งหน้าห้องเหมือนเดิมครับ...ทำแบบฝึกหัดด้วยตัวเองก็ได้กับตัวเองนะครับประโยคสุดท้ายครูมินฮยอนจ้องอัลฟ่าหลังห้องโดยเฉพาะ กลุ่มนี้ใช้ความเป็นอัลฟ่าเป็นอำนาจกดขี่นักเรียนเพศรองอื่นๆให้ยอมให้ลอก บางครั้งใช้กำลังกับอัลฟ่าเหมือนกันก็มี แต่ก็มักสู้ไม่ค่อยได้จึงไปข่มขู่เพศรองที่อ่อนแอกว่า 

 

แพจินยองแสร้งทำเป็นสงสัยแล้วเดินเข้าไปถามเนื้อหาหน้าห้อง 

 

"ครับจินยอง หนูสงสัยตรงไหนเอ่ย" 

 

"กลิ่นคุณ..." มินฮยอนเบิกตากว้างขึ้นแต่พยายามปรับให้เป็นปกติ 

 

"ยังได้กลิ่นอยู่อีกเหรอ?" 

 

"อือจินยองครางตอบเสียงเบา มินฮยอนถอนหายใจ ไม่น่าจะเป็นแบบนี้นี่นา 

 

 

กลิ่นหอมเหมือนเสื้อผ้าที่เพิ่งซักเสร็จใหม่ๆฟุ้งขึ้นทั่วห้องในเวลาอันรวดเร็ว เด็กชายตัวน้อยส่งกลิ่นอวล หายใจหอบถี่ มือกุมหัวใจที่เต้นแรงจนผิดปกติ อีแดฮวีกำลังฮีท เด็กอัลฟ่าในห้องเริ่มตาเปลี่ยนสีตามสัญชาตญาณเพราะเกิดอารมณ์จากกลิ่นฟีโรโมน นักเรียนเบต้าและโอเมก้าช่วยรั้งตัวเพื่อกันอัลฟ่าไม่ให้เข้าใกล้แดฮวีในตอนนี้ 

 

มินฮยอนพุ่งเข้าหาแดฮวีแล้วรีบให้ยาระงับอาการฮีท จากนั้นจึงช้อนตัวอุ้มให้นอนในอ้อมแขนแกร่ง รีบวิ่งไปยังห้องพยาบาล 

 

"จินยอง นายเป็นอะไรหรือเปล่าควานลินถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นจินยองฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียน 

 

"เพลียๆน่ะ ครูออกไปแล้วใช่ไหม แค่กๆจินยองแสร้งกระแอมไอ...จินยองก็เป็นอัลฟ่าคนหนึ่ง

 

"อือ งั้นนอนเถอะ ฉันไปจัดการไอ้อัลฟ่าหื่นนั่นก่อนนะควานลินพูดจบก็วิ่งไปช่วยเพื่อนกันอัลฟ่าที่ควบคุมตัวเองไม่ได้อาละวาดจะพุ่งเข้าตามกลิ่นแดฮวีท่าเดียว 

 

จินยองก้มหน้าลงฟุบกับแขนขวาอย่างอ่อนล้า ไม่สิ เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงล่ะมากกว่า เสียงหายใจถี่เร็วดังขึ้นเบาๆ ดวงตาสีชมพูเปล่งประกายให้พื้นโต๊ะได้เห็น มือซ้ายที่ว่างอยู่ลูบไปตามโชคเกอร์ที่อยู่บนคอ 

 

แพจินยองต้องเป็นโอเมก้า 





__________________________________________________________________________________

Talk - ตอนนี้เปิดตัวหลายคนเลย ทฤษฎียาวๆน่าเบื่อ แจงกฎในโลกของเรื่องนี้ค่ะ

สงสารจินยองงี่ เป็นอัลฟ่าเขาว่าสบายทำไมลำบากลำบนอย่างนี้ เพราะพี่มินฮยอนแท้ๆเลย นิสัยโอเมก้า!

ฝากคอมเมนต์ / #จินยองโอเมก้า เหมือนเดิม

ขอบคุณทุกวิวทุกความเห็นนะคะ  C:

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #12 ชอย คังชิ (@papainiaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 21:09
    ทำไมอ่านแล้วงงๆอะ ตกลงมินฮยอนเป็นโอเมก้า ? จินยองเป็นอัลฟา? หรือโอเมก้ากันแน่อะ
    #12
    0
  2. #11 fhasaiii (@fhasai-26) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 09:50
    ชอบบบบบบ
    #11
    0