[ FIC NCT ] My BaBy #JohnYong #เหมียวของจอห์นนี่

ตอนที่ 8 : My BaBy : #7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 พ.ย. 59

My BaBy..

#JohnYong

#7


ช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ส่องแสงอยู่บนฟ้ามันดูยาวนานกว่าทุกวันสำหรับจอห์นนี่ และดูเหมือนว่ามีเพียงแค่เข็มนาฬิกาที่เคลื่อนไหวคอยทำหน้าที่บอกเวลาไปเรื่อยๆอย่างช้าๆ จอห์นนี่นั่งพิงหัวเตียงสายตามองไปยังเบบี๋พลางครุ่นคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา เขาไม่ได้นอนหลับต่อหลังจากที่ตื่นจากความฝันแปลกๆนั้น และคงเป็นเพราะรอยที่หน้าอกด้วยที่มันทำให้เขาคิดมากจนนอนไม่หลับ

รอยนี้มันมีความหมายกับจอห์นนี่ยังไงกันแน่?

.

.

.

เมื่อถึงเวลา แสงสีฟ้าก็มาปกคลุมร่างของเบบี๋ และเป็นอีกครั้งที่มันมาอยู่บนรอยที่อกข้างซ้ายของจอห์นนี่ด้วย....

            “ไง..จอห์นนี่” แทยงตื่นขึ้นมา พร้อมกับทักทายอีกคนที่นั่งมองเขาอยู่เป็นเวลานานแล้ว

 

            “จอห์นนี่........นายเป็นอะไรรึเปล่า สีหน้านายดูไม่ดีเลยนะ แล้วทำไมเหงื่อเยอะขนาดนี้ แล้วนี่....เกิดอะไรขึ้น!!!!” แทยงลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมสังเกตอาการของอีกคนที่ดูไม่ดีเท่าไหร่นัก เขาเลื่อนมือไปลูบที่แก้มแล้วเลื่อนลงมาที่หน้าอกแกร่งของจอห์นนี่ที่มีเม็ดเหงื่อผุดอยู่รอบๆ ก่อนที่จะเห็นรอยนั้น แล้วอุทานออกมาอย่างตกใจ จอห์นนี่จับมือเล็กๆนั่นขึ้นมากุม แล้วเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง

 

            “สวนหน้าตาแปลกๆ? ผู้หญิงคนหนึ่งที่วาดรอยนี้ให้กับนายงั้นหรอ?” พอจอห์นนี่เล่าทุกอย่าง แทยงมั่นใจทันทีว่าผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นเออร์ริซ่าแน่นอน....แต่ทำไมเธอถึงทำแบบนี้

           

            “นายเจ็บมั้ย?”

            “ไม่เท่าไหร่หรอกแต่พอนายกลายร่าง รอยนี่ก็มีแสงเดียวกัน หรือว่า.....”

            “หรือว่าอะไร?”

            “เออร์ริซ่าจะให้ของขวัญที่ฉันคบกับนาย”

            “ไม่ตลกเลยนะจอห์นนี่ ดูนายสิ”

 

            “ฉันไม่อยากให้นายเครียดนี่แทยง ฉันไม่เจ็บหรอกอย่าห่วงเลยนะ รอยนี่อาจจะดีระหว่าเราสองคนก็ได้” จอห์นนี่ปลอบแทยง เพราะอีกคนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ที่เห็นเขาเป็นแบบนี้

            “.....”

            “แทยงครับ จอห์นนี่ไม่เป็นไรหรอก”

            “แต่นายดูไม่ดีเอาซะเลย..”

            “แทยง....จอห์นนี่แข็งแรงกว่าที่นายเห็นนะ ^___^

            “ก็ได้ๆ.... งั้นคืนนี้ ฉันจะทำของโปรดที่นายเคยสอนฉันไว้ ดีมั้ย......”

            “ดีครับ ^__^

.

.

.

แทยงลุกออกจากเตียงไปอาบแต่งตัวก่อนที่จะเข้าครัวไปทำสปาเกตตี้ไวท์ซอสของโปรดจอห์นนี่ น่าแปลกที่แทยงจำได้ทุกอย่างจนแทบไม่ต้องดูวิดีโอที่เคยบันทึกเอาไว้เลย....

 

 

 

            “โอ๊ย!!!

            “แทยง!....อ๊ะ!

 

เสียงของแทยงดังขึ้นมาจากในห้องครัว ในขณะที่เขาหั่นอะไรซักอย่างแต่ดันไปโดนนิ้วของตัวเองเข้าทำให้มีเลือดไหลออกมา จอห์นนี่ที่ได้ยินเสียงร้องของแทยง เขาเองก็ตกใจแต่ยิ่งไปกว่านั้นก่อนที่เขาจะเข้าไปดูแทยง รอยแผลนั้นก็เจ็บจี๊ดขึ้นมาพร้อมๆกับตอนที่แทยงโดนมีดบาดพอดิบพอดี มันมีสีแดงช้ำเลือดชัดเจนขึ้นกว่าเดิม แต่ต่อให้แผลนั้นจะเจ็บแค่ไหน จอห์นนี่ก็เป็นห่วงคนที่อยู่ในครัวมากกว่า...

 

            “จอห์นนี่นายทำอะไร อย่านะมือฉันมันมีเลือด” แทยงห้ามอีกคนที่พรวดพราดเข้ามา อยู่ดีๆจอห์นนี่ก็คว้านิ้วที่โดนบาดมาดูดเลือดออกให้แทยงด้วยริมฝีปากของเขา

            “ซับเลือดให้นายไง ไม่ต้องทำแล้วที่เหลือฉันจัดการเอง” จอห์นนี่พาแทยงออกมานั่งที่โซฟาก่อนที่จะจัดการทำแผลให้ แทยงมองร่างสูงด้วยสายตาที่อบอุ่นสายตาที่บอกว่าเขาเองก็อยากจะดูแลชายคนนี้ไปตลอด เหมือนที่จอห์นนี่ดูแลเขา

 

            “จอห์นนี่.....นายโมโหฉันหรอ ทำไมทำหน้าตาหงุดหงิดแบบนั้นล่ะ?” แทยงถาม

            “เปล่า.....โมโหมีดนั่น”

            “หืม....O..O

            “ก็มีดนั่นมันทำร้ายนาย ฉันจะเอาไปทิ้ง!

            “ไม่มีเหตุผลเลยจอห์นนี่ มีดเล่มนั้นไม่ผิดซะหน่อย ฉันไม่ระวังเอง”

            “....”

            “จอห์นนี่....รอยนั่น ทำไมมันเป็นสีแบบนั้น นายเจ็บหรอ....เกิดอะไรขึ้น?” แทยงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เมื่อเขาสังเกตว่ารอยมีสีแปลกๆไปจากครั้งแรกที่เห็น

 

            “อยู่ดีๆมันก็เจ็บ....แต่ถ้าแลกกับการที่รู้ว่าจะมีเหตุอะไรเกิดขึ้นกับนาย ฉันก็ยอม....เจ็บแค่นี้ฉันสบายมาก” จอห์นนี่เงยหน้ามาพูดและสบตากับแทยง

            “หมายความว่าไง......”

 

            “รอยแผลที่เออร์ริซ่าให้ มันน่าจะหมายถึงเวลามีอะไรเกิดขึ้นกับนายมันจะเจ็บขึ้นมา อย่างที่นายกลายร่างรอยนี้ก็กลายเป็นสีฟ้า ตอนที่นายโดนมีดบาดรอยนี้ก็มีสีแดงดูช้ำเลือดเหมือนที่นายเห็น ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่ดีนะ”

 

            “ฮรึก...ไม่....มันไม่ดีเลย นายจะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ” น้ำตาของแทยงไหลลงมาอาบแก้ม มือของเขาสัมผัสรอยที่อกแกร่งของจอห์นนี่เบาๆ

            “ไม่เอานะ ไม่ร้องสิครับคนดี ฉันว่าเราต้องขอบคุณเออร์ริซ่าด้วยซ้ำนะ อีกอย่างรอยนี่ก็สวยออกและฉันก็มีความสุขเวลาที่นายลูบที่อกของฉันนะ ^___^” จอห์นนี่พูดพร้อมกับเช็ดน้ำตาให้แทยง และยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ

            “บะ....บ้า นายรีบไปใส่เสื้อเลยนะจอห์นนี่”

            “ใส่ให้หน่อยสิ....^^

            “.......”

            “โอเค....ไม่แกล้งแล้วก็ได้ นายรอนี่นะเดี๋ยวฉันจะไปทำอาหารต่อ”

            “ครับ ^_^

.

.

.

            “นายจะเอามีดนั่นไปทิ้งจริงๆหรอ” แทยงหันไปจอห์นนี่และเดินตามเขาออกไป ตอนที่เขากำลังเอาขยะไปทิ้งรวมถึงมีดนั่นด้วย

            “ใช่...มันทำร้ายนาย ฉันทนเห็นมันไม่ได้ ไว้ค่อยหาอันใหม่ละกัน...”

            “แต่.....”  ไม่ทันที่แทยงจะพูดจบ ถุงขยะก็ลงไปอยู่ในถังเรียบร้อยแล้ว

          “เข้าบ้านเถอะ สปาเกตตี้จะเย็นชืดหมดพอดี” จอห์นนี่เดินจับมือแทยงเข้าบ้านไป โดยไม่ทันสังเกตว่ามีสายตาสองคู่ กำลังมองพวกเขาอยู่

.

.

.

            “ฮันซล... นายจะทำแบบนี้จริงๆหรอ นั่นเพื่อนเรานะ....”

            “ฉันทำเพื่อเรานะ...ยูตะ”

            “แต่ฉันไม่ต้องการอะไรแล้วนี่......”

            “ไม่! ฉันจะไม่ยกเลิกความคิดนี้หรอก!

            “ฮันซล.................”

.

.

.

เทือกเขากริฟฟินส์

            “ไม่นะ...” เออร์ริซ่าเอ่ยขึ้นเบาๆทันทีที่มองลงไปเบื้องล่าง เธอเห็นฮันซลและยูตะอยู่ใกล้กับอาร์กัสเข้าไปเรื่อยๆ สองคนนี้จะเป็นอันตรายกับอาร์กัสแม้กระทั่งเธอเองก็ช่วยอะไรไม่ได้

 

            หวังว่าที่ข้ากระทำกับเจ้ามนุษย์ตนนั้นมันจะช่วยอะไรได้บ้างซักนิดก็ยังดี........

 

            “ไม่นะอะไรเออร์ริซ่า?!!!” ออสเตอร์เดินเข้ามาพอดีจนได้ยินบางอย่างที่ออกมาจากปากของเธอ

 

            “นั่นมันฮันซลนี่ ไหนเจ้าบอกว่าเจ้าได้ฆ่ามันไปแล้วไง ทำไมมันอยู่ที่นั่นได้!!

            “ข้าก็เพิ่งรู้ว่าเป็นมันไม่นานมานี้เองและข้าก็ไม่รู้ว่ามันยังมีชีวิตอยู่ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน ฆ่าข้าปีศาจล่าแสงนั่นเองกับมือ แต่ยังไงซะออสเตอร์ก่อนหน้านี้ข้าได้ทำสัญลักษณ์นิจนิรันดร์ไว้กับคนรักของอาร์กัสไว้ ข้าหวังว่าตราผู้พิทักษ์และชายผู้นั้นจะช่วยลูกเจ้าได้.....ข้าช่วยลูกเจ้าได้เท่านี้.......”

 

ฮันซลและยูตะคือปีศาจล่าแสงแห่งกริฟฟินส์ แสงสีฟ้าในตัวของอาร์กัสจะทำให้เป็นอมตะ แต่ต้องฆ่าเจ้าของแสงนั่นก่อนและเจ้าของแสงที่ฮันซลอยากได้ตอนนี้คือแทยง หลายปีก่อนเออร์ริซ่าได้จัดการกับเขาแต่มีบางอย่างผิดพลาดทำให้เออร์ริซ่าเข้าใจผิดว่าฮันซลได้ตายไปแล้วด้วยฝีมือนาง จากนั้นไม่นานยูตะเพื่อนของเขามาช่วยไว้ได้ทันและทั้งคู่ก็เสี่ยงลงมายังโลกมนุษย์ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาลงไปได้ยังไงแม้กระทั่งเออร์ริซ่าเอง.......

 

            “อาร์กัส....ไม่นะลูก แอนเดรียส...แอนเดรียสล่ะเออร์ริซ่า” คนเป็นพ่อแทบล้มทั้งยืนเพราะฮันซลอยู่ใกล้กับบุตรชายของตนมากเกินไปมันเสี่ยงอันตรายกับอาร์กัสเกินไป.....

            “พวกเขาไม่รู้จักกันออสเตอร์...ตระกูลของแอนเดรียสมีเกราะบังตาจากสิ่งชั่วร้ายเจ้าก็รู้ ต่อให้พวกเขาเป็นเพื่อนกันตอนนี้มันก็เท่านั้น....ออสเตอร์..ข้าขอโทษ”

            “ข้าจะลงไป!

            “งั้นเจ้าก็จะตาย! และผลลัพธ์มันก็มีร้ายแรงกว่านั้นเจ้ารู้ดีนี่”

            “งั้นเจ้าก็สาปข้าสิ ได้โปรด...”

            “ข้าสาปใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ยิ่งเป็นเจ้ายิ่งไม่ได้!  ข้าขอโทษนะออสเตอร์” เออร์ริซ่าพูดกับออสเตอร์เสร็จแล้วเธอก็เดินจากไป.....มีเพียงคนเดียวที่จะช่วยอาร์กัสได้นั่นคือจอห์นนี่.......

.

.

.

โลกมนุษย์...

เสียงโทรศัพท์ของจอห์นนี่ดังขึ้นในเวลาดึกของวันนั้น

            “ว่าไงฮันซล”

          ‘จอห์นนี่ พรุ่งนี้นายกับแทยงว่างรึเปล่า? จะว่าอะไรมั้ยถ้าฉันจะขอยืมตัวแทยงมาเป็นนายแบบให้แบรนด์เสื้อผ้าของฉัน

            “อ่อ...พรุ่งนี้หรอ ว่าแต่ทำไมต้องแทยง?”

          ‘ก็แฟนนายเหมาะสุดๆแล้ว ฉันหาจากไหนไม่ได้แล้วจอห์นนี่

            “ขอถามเจ้าตัวก่อน..” ...“แทยง...ฮันซลเพื่อนฉันที่นายเจอกันวันก่อน เขาจะขอให้นายไปเป็นนายแบบให้ ได้มั้ย”

            “อื้มได้สิ... เพื่อนนายก็เพื่อนฉันเหมือนกันนะ” แทยงบอกจอห์นนี่ไป เขาไม่มีอะไรขัดใจอยู่แล้ว ดีซะอีกได้สร้างความสนิทสนมกันไว้ แทยงคิดแบบนั้น แต่ความจริงแล้วมันเป็นความคิดที่ผิด ทั้งจอห์นนี่และแทยง เขาทั้งคู่ไม่รู้ว่ากำลังจะมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา

 

            “ฮันซลงั้นเจอกันพรุ่งนี้ แต่ฉันกับแทยงมีเวลาให้นายแค่กลางคืนเท่านั้นนะเว้ย”

            ทำไมวะ?

          “ก็ฉันกับแทยงไม่สะดวก หรือนายจะหาคนใหม่ก็ได้นะ ความจริงฉันก็ไม่เต็มใจนัก ฉันหวง....”

            โอเคครับๆๆๆ กลางคืนก็ได้ไม่มีปัญหา เจอกันพรุ่งนี้ฉันจะไปรับ โอเค๊

          “เออ..”

            ตู๊ดๆๆ

.

.

.

            “ฮันซล....นายไม่ทำแบบนี้ไม่ได้หรอ” ยูตะแฟนของเขาถาม ทั้งคู่เป็นปีศาจเหมือนกันแต่นิสัยไม่เหมือนกันเลยซักนิด ยูตะพอใจกับชีวิตบนโลกมนุษย์ขณะนี้แล้วทั้งคู่เพิ่งจะมารักกันตอนอยู่บนโลกมนุษย์ แต่กับฮันซลไม่ใช่เขาต้องการมีชีวิตที่อมตะแม้จะต้องฆ่าใครก็ตาม....

            “ยูตะนายชอบที่นี่ไม่ใช่หรอ เราจะได้อยู่ด้วยกันไปตลอดไง”

            “แต่มนุษย์ไม่มีชีวิตที่อมตะนะฮันซล จอห์นนี่เป็นเพื่อนเรานะแล้วแทยงคือคนที่เขารักมากๆด้วย”

            “ไม่!! พลังนั้นของแทยงมันวิเศษกับเราสองคน และฉันก็อยากได้มัน ฉันเฝ้ารอให้เออร์ริซ่าเล่นงานใครซักคนมานานนายก็รู้ แล้วฝันของฉันก็เป็นจริง แต่มันบังเอิญเป็นคนรักของจอห์นนี่ ต่อให้ฉันต้องฆ่าคนรักของเพื่อน ฉันก็จะทำ!!!



อัพครบ100%แล้วน๊าาา

มาเฉลยแล้วนะคะว่ารอยนั้นหมายถึงอะไร และฮันซลกับยูตะเขาคือใคร


ลิฟรีดเดอร์นะคะจุ๊บๆ

สกรีมฟิคทวงฟิคได้ที่ : คอมเมนท์/twitter : @WRNYS31/ #เหมียวของจอห์นนี่

ขอบคุณค่ะ

#เหมียวของจอห์นนี่


© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #134 LK_8807 (@alice59) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:12
    ขอให้จอห์นช่วยแทยงทันนนนน
    #134
    0
  2. #126 momo-ma (@dreammy-na) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 21:29
    โอ๊ยยยยยพิฮันซลลลลลลล
    #126
    0
  3. #111 JNiioHHz (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 19:02
    อือหือซลลลลล สติ!!!!!!!!
    #111
    0
  4. #67 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 09:11
    ตาย..พีคไปอีก ทำไมต้องแทยง ฮันซลลลลล สติค่ะสติ!!!!!!! นั่นเพื่อน!!!
    รออ่านต่อนะคะะะ
    #67
    0
  5. #66 mt16p10z (@mt16p10z) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 02:05
    อย่านะอย่าทำแทย๊งงงง
    #66
    0
  6. #65 Kkwann Meemana (@kwan100) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 22:44
    พิซลอย่าทำแทยงน๊าาาาTT
    #65
    0
  7. #64 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 07:04
    คืออะร๊ายยยย
    #64
    0
  8. #63 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 03:40
    อะไรยังไงเนี้ยฮันซลลล
    #63
    0
  9. #62 Kkwann Meemana (@kwan100) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 22:48
    ฮันซลจะทำอะไรรรร
    #62
    0