[ FIC NCT ] My BaBy #JohnYong #เหมียวของจอห์นนี่

ตอนที่ 6 : My BaBy : #5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 ก.ย. 59

My BaBy..

#JohnYong


#5

จอห์นนี่ที่ขับรถมาถึงบ้านด้วยความคิดที่สับสนอยู่ในใจตลอดทาง เขาจะช่วยแทยงเรื่องนี้ยังไงดี....แต่ถ้าคิดอีกอย่างเขาควรจะปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปด้วยตัวของมันเอง ให้เวลาเป็นตัวเดินดีกว่าแทนที่จะเป็นเขา เพราะแทยงดูจะยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องแบบนี้ แล้วจอห์นนี่ก็อยากให้แทยงอยู่กับเขาไปนานๆ

 

            “งืม...งืมม จอห์นนี่ช่วยแทยงหน่อยสิ” อยู่ดีๆแทยงก็พูดขึ้นในขณะที่อีกคนกำลังแบกเขาขึ้นหลัง แล้วพาเข้าไปในบ้าน

          “ช่วยอะไรหรอแทยง....”

 

            “สมสู่กับแทยงทีนะๆ นะจอห์นนี่น๊าาาาา” ......เอ่อ คงเป็นเพราะแทยงยังไม่หายสร่างแน่ๆ

 

            “หืมมมม....นายพูดอะไรนะ” จอห์นนี่ขอให้แทยงพูดอีกที ส่วนเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมากดอัดเสียง เอาไว้ขู่เวลาตัวเล็กซนหรือดื้อกับเขา จะแกล้งซะให้เข็ดเลย

            “สมสู่กับฉันงายยยย...นะจอห์นนี่จอห์นนี่ต้องช่วยแทยงน๊าาาาา

 

            “ไม่ได้หรอก ฉันยังไม่รู้ว่ามันจะเป็นผลดีหรือผลเสียกับนายนะแทยง ฉันกลัวทำลายชีวิตนาย เป็นแบบนี้ไปตลอดก็ได้นะ ฉันดูแลนายได้” จอห์นนี่บอกแทยง เขาบอกพลางอุ้มร่างบางมานอนบนเตียง...ดูแลแทยงแบบนี้ไปตลอดชีวิตของจอห์นนี่เลยเขาก็ทำได้

 

            “งั้นก็อธิบายมาสิ..”

 

            “อธิบายเรื่องอะไรล่ะ?”

 

          “ความรักไง...อธิบายฉันมา ฉันไม่เข้าใจความหมายของมันเลย ฉันเชื่อใจนายคนเดียวบนโลกมนุษย์นี้นะ.....แค่นายคนเดียว..”

 

ไม่ทันให้จอห์นนี่ได้เอ่ยอะไรต่อ แสงสีฟ้าเจ้าเดิมก็เข้ามาขัดจังหวะอีกครั้ง แทยงหลับปุ๋ยในร่างของเบบี๋ไปแล้ว เขาแทบจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก่อนหน้าได้พูดอะไรออกไป

 

            “ความรักมันอธิบายด้วยคำพูดไม่ได้หรอกแทยง แต่ถ้านายอยากรู้ ฉันก็ช่วยนาย....ฝันดีนะ” จอห์นนี่ลูบหัวเบบี๋อย่างแผ่วเบา เรื่องที่แทยงขอมันไม่ได้ยากอะไรสำหรับจอห์นนี่เลย เพราะที่ผ่านมาความคิดของจอห์นนี่ที่อยากดูแลแทยงในแบบคู่รักก็วนเวียนมาในความรู้สึกของจอห์นนี่บ่อยขึ้นมากกว่าปกติ เพียงแค่เขาอยากให้มันชัดเจนขึ้นมากกว่านี้ก็เท่านั้น....

จอห์นนี่ลุกขึ้นไปเคลียร์งานของตัวเองที่ลูกค้าเพิ่งส่งเมล์มาก่อนที่ตัวเองจะพัก เหมือนกับว่าทั้งคู่เริ่มใช้ชีวิตสวนทางกับคนปกติ กลางวันพักผ่อนกลางคืนใช้ชีวิต.......ส่วนแจฮยอนที่โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบของทั้งคู่ เขามีเรื่องจะคุยกับแทยง แต่จอห์นนี่ให้แจฮยอนมาหาที่บ้านในเวลากลางคืน เพราะกลางวันแทยงคงไม่สะดวกจะคุยกับเขา

.

.

.

ถึงเวลาตอนค่ำเวลาเดิมก็ใกล้เข้ามา....แสงสีฟ้าสว่างขึ้นอย่างรู้เวลา มันชินซะแล้วสำหรับจอห์นนี่ที่เป็นแบบนี้ในทุกๆคืน

            “หวัดดีจอห์นนี่.....นี่ฉัน....” แทยงตื่นขึ้นมาในอาการที่เพิ่งสร่าง ฤทธิ์แอลกอฮอล์กว่าจะทำให้แทยงกลับมามีสติได้ก็เกือบวัน

          “ฟื้นแล้วหรอ สลบไปซะนานเลยนะ อ้อเสื้อผ้านายอยู่ฝั่งนั้นนะ ลุกขึ้นไปอาบน้ำ วันนี้ฉันจะสอนนายทำอาหาร” จอห์นนี่ทักทายแทยง และเขากำลังเริ่มคอร์สสอนทำอาหาร มันอาจจะช่วยอธิบายเรื่องความรักที่แทยงสงสัยได้ ถ้าได้ทำอะไรร่วมกันบ่อยๆ

 

            “จอห์นนี่ก่อนหน้านี้ฉันฝันแปลกมากเลย...แต่ฉันเล่าให้นายฟังไม่ได้” แทยงบอกจอห์นนี่ถึงฝันประหลาดที่เกิดขึ้นกับเขา

            “หรอ......ฝันว่าอะไรล่ะ บอกฉันไม่ได้เลยหรอ” จอห์นนี่พูดพร้อมกับเอาใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้กับแทยง และทำหน้ากวนๆใส่ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดเปิดบันทึกเสียงที่เขาอัดไว้

 

            สมสู่กับฉันงายยยย...นะจอห์นนี่จอห์นนี่ต้องช่วยแทยงน๊าาาาา

            “ฝันแบบนี้รึเปล่า...” จอห์นนี่พูด ทำเอาอีกคนที่ได้ฟังหน้าแดงแจ๋เลย

 

            “นั่นเสียงของฉันนี่! นายมีเครื่องดูดความฝันงั้นหรอ.... แล้ว...แล้วถ้าอย่างนั้นนายก็...”

 

            “รู้เรื่องหมดแล้วครับ...^__^ เครื่องนี้ดูดความฝันอะไรไม่ได้หรอก แล้วนายก็ไม่ได้ฝันด้วย นายเป็นคนพูดเองทั้งหมดเลย ถ้าดื้อกับฉันล่ะก็ ฉันจะเปิดประโยคนี้ให้นายฟังทุกวันดีมั้ย..แทยง” จอห์นนี่ยิ้มกริ่ม

 

            “ม่ายยยย... T-T” แทยงวิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยอาการที่เขินอายที่สุด เข้าแทบอยากจะใช้ชีวิตอยู่ในห้องน้ำตลอดไป เพราะไม่กล้าไปสู้หน้าจอห์นนี่

            ฉันจะไม่กินน้ำนั่นอีกแล้ววววว! ไม่เอาแล้ว! งือ.....

 

 

ด้านเทพเจ้าออสเตอร์ที่เฝ้าดูความเป็นไปของบุตรชายจากเบื้องบนตามปกติด้วยความเป็นห่วง

            “นี่ออสเตอร์ เจ้าควรไปทำหน้าที่การงานของเจ้าบ้างนะ ลูกเจ้าปลอดภัยดีนี่เจ้าก็เห็น” เออร์ริซ่าเจ้าของคำสาปบอกกับคนเป็นพ่อที่วันๆเฝ้าแต่บ่อน้ำนิมิตร คอยดูบุตรชายตลอดเวลา

            “นี่เหรอที่เรียกว่าปลอดภัย..! มนุษย์ตนนั้นปล่อยให้ลูกข้าแต่งกายล่อแหลม แถมยังพาไปพบชายแปลกหน้าตั้งกี่คน ปล่อยให้น้ำเมานั้นเข้าปากลูกข้าอีก ข้าทนไม่ไหวแล้วนะ ข้าจะลงไปหาลูก!!!

            “เจ้าลงไปตามอำเภอใจไม่ได้ออสเตอร์ ต้องโดนคำสาปเหมือนลูกเจ้า ไม่ก็ต้องได้รับพรเหมือนแอนเดรียส เจ้าลงไปเองเจ้าก็รู้โทษนะ ...........พูดถึงแอนเดรียส..ไม่สิตอนนี้เขาชื่อแจฮยอน เขาก็รู้อดีตของตัวเองแล้ว แล้วอีกอย่างคืนนั้นถ้าเขาไม่ตัดบทให้ลูกเจ้าออกไป นั่นแหละคือสิ่งที่เจ้าควรห่วง ข้าบอกแล้วแอนเดรียสไว้ใจได้” เออร์ริซ่าพูดพร้อมนั่งจิบไวน์แดงรสเลิศของกริฟฟินส์อย่างสบายใจเฉิบต่างจากอีกคน

            “เฮ้อ...ข้าจะเชื่อเจ้าก็ได้ แล้วมนุษย์อีกคนล่ะ คนที่อยู่ใกล้ชิดอาร์กัสมากที่สุด...” ออสเตอร์กำลังพูดถึงจอห์นนี่

 

            “อันนี้แล้วแต่โชคชะตา... ข้าเบื่อที่จะพูดกับเจ้าแล้ว ไปเฝ้าต้นบีเกลดีกว่า...ข้ายังไม่หายโกรธเคืองลูกของเจ้านะออสเตอร์” เออร์ริซ่ารู้ดีถึงอนาคตของอาร์กัสกับชายผู้นั้น แต่ไม่อยากจะบอกออสเตอร์ในเวลานี้ แค่นี้เข้าก็ใกล้จะเป็นบ้าแล้ว......

 

ตัดมาที่โลกมนุษย์

            “นี่ออกมาได้แล้วนะแทยง ไม่หนาวหรอ...” จอห์นนี่ตะโกนออกมาจากข้างนอก

            “ไม่!.. ฉันจะใช้ชีวิตอยู่ในนี้ ฉันไม่อยากเจอหน้านายแล้วจอห์นนี่” แทยงตะโกนกลับไป

           

            “แทยงซักวันเรื่องนี้ฉันก็ต้องรู้อยู่ดี ออกมาเถอะฉันกลัวนายไม่สบายนะแทยง” จอห์นนี่พูดปลอบแทยง ในใจเขาก็กลัวแทยงจะไม่สบายเอาจริงๆ  แต่ไม่นานหลังจากที่จอห์นนี่พูด แทยงก็ยอมออกมาโดยดี

 

            “เอ่อ...นายควรลืมเรื่องที่ฉันพูดออกไป และทำเสียงฉันที่อยู่ในนั้นให้หายไปนะจอห์นนี่ ไม่งั้นต่อจากนี้ฉันจะไม่พูดกับนายจริงๆด้วย” แทยงยื่นคำขาดออกไปให้จอห์นนี่

 

            “งั้นสัญญาก่อนสิว่าจะไม่ดื้อกับฉัน”

            “......”

            “แทยง.... สัญญากันก่อน”

            “......”

            “งั้นฉันไม่ลบ... แต่งตัวให้เสร็จ ฉันจะไปรอในครัว”

            “ก็ได้ๆ ฉันสัญญา...” แทยงพูดพร้อมกับยกมือข้างซ้ายขึ้นมาอยู่ระดับหน้าของตัวเอง

            “ทำอะไร....” จอห์นนี่ถาม

            “ก็รักษาสัญญาไง... บ้านฉันทำแบบนี้” แทยงบอก

 

            “แต่ที่โลกมนุษย์ทำแบบนี้.....” จอห์นนี่เข้ามาประชิดแทยงและประกบปากของเขาไปที่อีกคน มือของจอห์นนี่ประคองใบหน้าเล็กๆของแทยงไม่ให้ดิ้นไปไหนได้ รสจูบแสนหวานนี้อ้อยอิ่งอยู่นานแสนนาน เขาทนกับการที่แทยงทำแก้มป่องน่ารักใส่เขาไม่ได้จริงๆ และอย่างที่จอห์นนี่บอก...ความรักมันอธิบายด้วยคำพูดไม่ได้

            “อ้อถึงฉันจะลบเสี่ยงนั่นออกไป แต่สิ่งที่อยู่ในความทรงจำฉัน..มันลบไม่ได้นะ  แล้วที่นายหน้าแดงกับหัวใจนายเต้นแรงอยู่ตอนนี้..มันอาจจะหมายถึงความรักนะแทยง” จอห์นนี่ถอนริมฝีปากออกเบาๆ และกระซิบข้างหูแทยง ประโยคนี้ทำเอาแทยงยืนนิ่งไปอีก แค่จูบตะกี้ก็ทำเอาเขานิ่งพออยู่แล้ว....ความรักมันเป็นแบบนี้หรอ.......

 ----50%----

 

 

แทยงเมื่อหลุดจากภวังค์เมื่อกี้ได้เขาก็แต่งตัวแล้วเข้าในครัวตามคำสั่งของจอห์นนี่ ไม่มีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้น จอห์นนี่ก็เตรียมวัตถุดิบที่จะทำสปาเกตตี้อย่างอารมณ์ดีอยู่คนเดียว แต่อีกคนกำลังวุ่นอยู่กับการเปิดตู้เย็น เปิดไมโครเวฟ ดูโน้นดูนี่ไปเรื่อยเพียงเพราะหาเรื่องคุยกับจอห์นนี่ไม่ได้ เขาไม่อยากอยู่ใกล้จอห์นนี่ ไม่อยากสบตา ไม่อยากอะไรทั้งนั้น

            “นี่!!” ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน

            “เอ่อ... นายพูดก่อนสิ” แทยงบอก

            “ฉันจะบอกว่าเข้ามาใกล้ๆสิ ยืนห่างขนาดนั้นนายจะรู้เรื่องหรอ” จอห์นนี่บอกพร้อมสบตาอีกคน แต่เขากลับหลบตาให้

            “อ้อได้ๆ... วันนี้นายจะสอนฉันทำอะไรล่ะ” แทยงพูดพร้อมขยับเข้าไปใกล้ๆจอห์นนี่

            “ใกล้กว่านี้อีก......มานี่” จอห์นนี่ดึงแทยงเข้ามาใกล้ๆ

 

            “ทำไม...เขินเมื่อกี้หรอ” จอห์นนี่พูดและผูกผ้ากันเปื้อนให้แทยง....โดนจูบแบบนั้นใครไม่เขินก็บ้าแล้ว >//< .....จอห์นนี่ชอบที่แทยงเขิน มันเป็นอะไรที่ดีกับใจจอห์นนี่ที่สุด

 

            “เอาล่ะ วันนี้ฉันจะทำสปาเกตตี้ไวท์ซอสของโปรดฉัน นายต้องเรียนรู้ไว้ เพราะวันหนึ่งนายต้องเป็นคนทำให้ฉันกิน” จอห์นนี่บอก

            “อ้อ..ขะ..เข้าใจแล้ว” แทยงบอก

            “วันนี้ฉันจะอัดวิดีโอไปด้วย เผื่อนายจำไม่ได้แล้วค่อยมาเปิดดู วิดีโอคือเทคโนโลยีอย่างหนึ่งของมนุษย์ เอาไว้เก็บความทรงจำ .....ฉันจะเริ่มแล้วนะ 3 2 1  !@@#%^&44%$#@%^&” จอห์นนี่เริ่มสอนทุกอย่างตั้งแต่วิธีใช้อุปกรณ์ต่างๆในครัว วัตถุดิบต่างๆเรียกว่าอะไร และวิธีทำสปาเกตตี้ไวท์ซอสของโปรดของจอห์นนี่

            “และนี่คือสิ่งที่นายต้องระวัง ฉันจะสอนวิธีใช้มีดของมนุษย์” จอห์นนี่โอบแทยงจากข้างหลัง และจับมือแทยง เขาค่อยๆสอนอย่างตั้งใจ เพราะจะต้องระวังเอาไว้มากๆ ยิ่งโดยเฉพาะกับแทยงแล้ว ยิ่งต้องระวังหลายเท่า

 การสอนเป็นไปอย่างราบรื่นทุกอย่างปลอดภัย และแทยงก็กลับมาพูดและสบตากับจอห์นนี่เหมือนเดิมแล้ว

            “นี่คือหน้าตาของสปาเกตตี้ไวท์ซอส ที่เกิดจากการร่วมมือกันระหว่างนายกับฉัน” จอห์นนี่พูดพร้อมกับยื่นจานสปาเกตตี้ไปที่กล้อง

            “หน้าตาน่ากินมากเลย จอห์นนี่ฉันกินได้รึยัง แทยงจะกินแล้วน๊าาาาา” แทยงพูดและยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเอามากๆ เขาเริ่มทานสปาเกตตี้ในจานของตัวเองอย่างเอร็ดอร่อย จนไวท์ซอสเลอะข้างปากไปหมด

 

            “เด็กน้อยแทยง หันหน้ามาเดี๋ยวนี้เลย กินแบบไหนถึงเลอะขนาดนี้กันเนี่ย” จอห์นนี่ที่เห็นแทยงเลอะไวท์ซอส เขาจับไหล่แทยงทั้งสองข้าง เพื่อให้แทยงหันมา จอห์นนี่หยิบกระดาษทิชชู่ และโน้มตัวก้มลงมาเช็ดปากให้แทยงอย่างแผ่วเบาราวกับว่าไม่อยากให้เหมียวน้อยของเขาโดนกระดาษทิชชู่บาด เหตุการณ์เดิมกำลังจะเกิด แต่ทว่า.......


 

            “ติ๊งต่องๆ..” เสียงกริ่งดังขึ้น

            “จอห์นนี่....แทยง” เสียงแจฮยอนดังขึ้นจากข้างนอก เขามากับเตนล์คนรักของเขาคนเดิม ไม่ผิดที่แจฮยอนจะมาขัดจังหวะ ก็จอห์นนี่นัดเขาให้มาในเวลากลางคืนเองนี่....

             “อ้าวแจฮยอนเตนล์ เข้ามาก่อนสิ” จอห์นนี่เปิดประตูให้ทั้งคู่เข้ามา

            “ไหนแทยงล่ะ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเขา นายด้วยนายก็ควรจะรู้” แจฮยอนบอก

 

            “หวัดดีแจฮอยน หวัดดีเตนล์” แทยงออกมาจากห้องครัวมาพบทั้งสองคนที่ห้องรับแขก

 

ทันทีที่แจฮยอนเจอแทยงอีกครั้ง เขานึกได้ทันทีว่า แทยงคือบุตรชายของออสเตอร์ และทั้งคู่ก็อายุไล่เลี่ยกัน


            “ไงอาร์กัส...ฉันแอนเดรียสบุตรของซีบิล นายจำฉันได้มั้ย...” แทยงตกใจทีแจฮยอนรู้ชื่อของเขา เขารู้ได้ยังไงกัน และอีกอย่างเทพเจ้าซีบิลเขามีลูกด้วยหรอ..... ก็อย่างที่เออร์ริซ่าเคยบอก ไม่มีใครจำเขาได้หลังจากที่แจฮยอนกลายเป็นมนุษย์แล้ว

            “นาย........”

            “นายกับฉันมาจากที่เดียวกันอาร์กัส....ไม่สิแทยง แอนเดรียสคือชื่อของฉันตอนอยู่กริฟฟินส์ พ่อของฉันกับนายเป็นเพื่อนกัน” แจฮยอนบอกกับแทยง

 

            “นี่มันอะไรกันแจฮยอน นายคงไม่....” จอห์นนี่ถาม แจฮยอนโดนคำสาปมาเหมือนกันงั้นหรอ

            “ใจเย็นๆ จอห์นนี่ ฉันตกใจไม่ต่างกับนายเลยตอนที่รู้เรื่องนี้ แต่แสงสีฟ้านั่นที่ฉันเคยเล่าให้นายฟัง มันทำให้ฉันเชื่อว่าเรื่องที่เขาพูดมันเรื่องจริง” เตนล์พูดกับจอห์นนี่

            “ฉันกลายเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์แบบแล้วจอห์นนี่ เพราะฉันขอพรกับแม่ของเออร์ริซ่าเอาไว้ ขอพรให้ฉันเป็นมนุษย์เพราะฉันตกหลุมรักเตนล์ตอนลงมาที่นี่ แต่เออร์ริซ่าก็เป็นคนตั้งข้อแม้อะไรของนางมาให้กับฉัน ทุกคนที่กริฟฟินส์เลยไม่มีใครจำฉันได้ แต่กับนายแทยง.... ฉันไม่รู้ว่านายลงมาที่นี่ได้ยังไง แต่จากที่ฉันฟังนายพูดเมื่อคืน นายบอกว่าเออร์ริซ่าสาปนาย ทำไมถึงเป็นแบบนั้นได้ล่ะ”

            “คือฉันเข้าไปในสวนต้องห้ามของนาง แล้วเผลอกินผลไม้จากต้นบีเกลของนางเข้า” แทยงบอกเขา

            “เรื่องใหญ่เลยนะนั่น....อีกตั้ง150ปี กว่ามันจะมาเป็นต้นกล้าเล็กๆอีก” แจฮยอนบอก ทำไมทุกคนรู้ยกเว้นแทยงกันล่ะ...

            “แจฮยอนแล้วฉันจะแก้คำสาปได้รึเปล่า” แทยงถาม

            “ไม่มีใครแก้คำสาปของยัยป้าเออร์ริซ่าได้หรอกแทยง แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าจะช่วยนายได้ แจฮยอนถอดสร้อยที่แขวนอยู่ที่คอของเขาออกมา

            “นี่คือสร้อยฮาเกน พ่อฉันเคยให้ไว้ จี้ของมันมีสิ่งที่วิเศษอยู่ มันจะเปิดเมื่อถึงเวลาของมัน แค่ครั้งเดียวเท่านั้น และดูท่าทางมันจะไม่เหมาะกับฉันเท่าไหร่ มันอาจจะเหมาะกับนาย ทุกคนต่างอยากได้มันมาก ฉันคิดว่าเออร์ริซ่าก็เป็นหนึ่งในนั้น เก็บเอาไว้นะเผื่อนายต้องใช้ประโยชน์” แจฮยอนบอกแทยงพร้อมกับยื่นสร้อยนั้นออกมาให้ มันไม่มีประโยชน์กับแจฮยอนอีกแล้ว เพราะเขากลับไปกริฟฟินส์ไม่ได้อีก แต่มันจะสำคัญอะไรในเมื่อ ชีวิตแจฮยอนมีเตนล์อยู่ข้างๆแล้ว

 

            “ขอบใจนายมากนะ.....”

            “ถามอะไรนายอย่างสิแทยง นายกับเบบี๋.....ใช่ที่ฉันคิดรึเปล่า”

            “ฉันไม่รู้นายคิดอะไรอยู่แจฮยอน แต่ถ้านายเห็นฉันนายจะไม่เห็นเบบี๋ และถ้านายเห็นเบบี๋นายก็จะไม่เห็นฉัน” แทยงบอกเขาแค่นี้ เดาได้ว่าแจฮยอนคงเข้าใจความหมาย

 

            “แทยงนี่ใกล้จะเช้าแล้วนะ” จอห์นนี่บอกกับแทยง

            “ไม่เป็นไรจอห์นนี่ ฉันก็อยากให้ทั้งคู่เห็นเหมือนที่นายเห็น” มันไม่ใช่เรื่องลำบากใจอะไรเลย ดีซะอีกจอห์นนี่ของเขาจะได้ไม่เห็นอยู่คนเดียว

 

ไม่นานแสงสีฟ้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นล้อมรอบแทยง มันมาพร้อมกับแสงอาทิตย์ที่เริ่มวันใหม่เหมือนทุกๆครั้ง แทยงก็กลายเป็นเบบี๋ต่อหน้าทั้งสามคนในเวลาไม่กี่วินาที

            “นี้ถ้าเรื่องแบบนี้ไม่เกิดกับฉัน แล้วมาเห็นแฟนนายกลายเป็นแมวต่อหน้าต่อตา ฉันคงช็อคไปแล้วจอห์นนี่” แจฮยอนพูด

            “เอ้อ..จอห์นนี่แล้วแทยงเข้าใจความหมายของคำว่าแฟนแล้วหรอ” เตนล์ถามเพราะดูเหมือนว่าตอนที่จอห์นนี่เปิดตัวกับเพื่อนๆว่าแทยงคือแฟนของเขา เจ้าตัวจะยังไม่เข้าใจแจ่มแจ้ง..


 

            “ยัง...แต่อีกไม่นานเขาจะเข้าใจและฉันอยากจะขอคบกับแทยงจริงๆจังๆซักที.."



อัพครบแล้วนะคะสำหรับตอนนี้

เลิฟรีดเดอร์น๊าาจุ๊บๆ

สกรีมฟิคทวงฟิคได้ที่ : คอมเมนท์/twitter : @WRNYS31/ #เหมียวของจอห์นนี่

ขอบคุณค่ะ

#เหมียวของจอห์นนี่


 



© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #132 LK_8807 (@alice59) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 13:58
    เขินนนนนน เดี๋ยวตะยงก็เข้าใจเนาะๆ
    #132
    0
  2. #124 momo-ma (@dreammy-na) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 21:17
    โอ้ยยยยพิจ้อนรุกแรงเว่ออออออ
    #124
    0
  3. #109 JNiioHHz (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:48
    ฮือออ น่ารักละมุนละไมมากอ่าา;//;
    #109
    0
  4. #60 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:56
    งื้อออคบกันเร็วๆน้าาาา
    #60
    0
  5. วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 20:38
    วี้ดดดดดดดดดดด ขอคบเลยค่ะ ดีค่ะ !!~
    #49
    0
  6. #48 My Princess (@jewwre) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 00:03
    รออ่านนะคะะะ ใจจริงอยากจะไปเมนชั่นเร่งอีกครั้งตอนนี้เลยค่ะ555555555555 อยากอ่านต่อแล้ววสสส
    #48
    0
  7. #47 Kkwann Meemana (@kwan100) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 09:15
    จะขอคบจริงๆจังๆ555555
    #47
    0
  8. #46 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 09:03
    เจอกันแล้วแล้วก็คุยกันรู้เรื่องแล้ว ที่สำคัญคือ...พี่เขาจะขอตะยงเป็นแฟนแล้วค่ะแม่!!!!!!!!!
    เกร้สสสสสสสสสสสสสสสสสสส โอ้ยยยยยยยยยยย ลั่นเลย ลั่นไปสามบ้านแปดบ้าน ฮึกฮื่อออออออออออ
    รออ่านต่อนะคะ อยากอ่านต่อแล้วแงงง
    #46
    0
  9. #45 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 06:01
    ยัยแมวซนนนน น่าตีจังเลย
    #45
    0
  10. #44 ชะนีขี้อายในซอยขี้ชิป (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 03:20
    กยี้ดดดดดฉวยโอกาสที่สุด เขินเลยยยยยยยแงงงงง
    #44
    0
  11. #43 โพซึมี. (@morfarz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 16:41
    ฮิ้อออ ความรักมันละมุนนะคะตะเร้กกก ทำใจรอรับได้เล้ยย
    #43
    0
  12. #42 ชเว มีรี (@afnal3766) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 18:27
    มีแต่มนุษย์ที่ชื่อจอห์นนี่เท่านั้นแหละที่สัญญาแบบนั้น. โอ้ยยแอคแทคแรงมากก
    #42
    0
  13. #41 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 15:01
    สัญญาแบบไหนมาจูบกันเนี่ยโอ้ยยยย เขินมาก ใจสั่นแรงเลย
    รออ่านต่อนะคะะะะ
    #41
    0
  14. #40 Kkwann Meemana (@kwan100) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 12:53
    เชินนนจอห์นนี่
    #40
    0
  15. #39 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 08:50
    งืออออออ น่ารักอ่ะะะะะะะะ เจ้าตัวยุ่งงง
    #39
    0
  16. #38 nutnnpp (@nutnnpp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 04:52
    จอห์นนี่สอนแทยงแบบนี้ไม่ได้นะ! เราใจสั่นนนนนน
    #38
    0
  17. #37 Moondomai (@Moondomai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 00:05
    งื้ออออออออออออออออออ จอห์นนี่คนบว้าาาาาา เขิลลลลลลล รีบมาต่อนะคะ สู้ๆนะคะ
    #37
    0