[ FIC NCT ] My BaBy #JohnYong #เหมียวของจอห์นนี่

ตอนที่ 4 : My BaBy : #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    2 ก.ย. 59

My BaBy..

#JohnYong


#3

“จอห์นนี่....นายกลับมาได้แล้ว...อากาศก็ช่างหนาวเหลือเกิน” อาร์กัสดึงผ้าห่มมาคลุมร่างกายที่ไร้เสื้อผ้า ต้านอากาศที่ค่อนข้างหนาว เขาอยากตามออกไปแต่กลัวว่าจะเป็นเรื่องอีก

            “นายอยู่ไหนนะ ฉันต้องคุยกับนายนี่ก็ใกล้จะเช้าแล้วด้วยทำไงดี T^T” อาร์กัสนั่งกอดเข่าห่มผ้าอยู่ที่ปลายเตียง ภาวนาแต่ให้จอห์นนี่กลับมาเร็วๆ เพราะไม่กี่ชั่วโมงเมื่อดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นมา เขาก็จะกลายร่างเป็นเบบี๋อีกครั้ง

 

 

จอห์นนี่ที่นั่งคิดอะไรต่างๆนานา เขากำลังสับสนกับสิ่งที่เจอ ชายแปลกหน้าคนนั่นเข้ามาได้ยังไงแล้วไหนสิ่งที่เขาพูดออกมา กับแสงสีฟ้าสว่างจ้านั่นอีก ถ้าเบบี๋ของเขาหายไป เจ้าตัวเล็กต้องอยู่ที่ไหนซักที่และพยายามเรียกหาเขาแล้ว แต่ตั้งแต่ที่เขาออกมาตามหาก็ยังไม่ได้ยินเสียงร้องของเบบี๋เลย

            “หรือฉันควรจะกลับบ้าน” บางทีเรื่องนี้เขาอาจแค่ฝันไป เบบี๋อาจจะหลับปุ๋ยอยู่ในห้องก็ได้ เขาคิดอย่างนั้น แล้วอีกอย่างนี่ก็ใกล้สว่างแล้วด้วย

 

            “ไม่ทันแล้วสินะ” ดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นมาจากฟ้า เป็นสัญญาณว่าอาร์กัสจะคืนร่างเดิม

ทันทีที่จอห์นนี่กำลังเปิดประตูรั้วเข้ามา แสงสีฟ้านั่นก็สว่างจ้าขึ้นในบ้านเขาอีกครั้ง

           

            “จอห์นนี่...” เมื่อจอห์นนี่รีบเปิดประตูนี่คือคำพูดสุดท้ายที่เขาได้ยิน แสงนั่นจากที่ใหญ่ขึ้นมันเริ่มเล็กลง จอห์นนี่ยืนมองอยู่อย่างตกใจ เขาเห็นหมดทุกอย่างแล้ว.....มันคือเรื่องจริง

อาร์กัสกลายเป็นเบบี๋เรียบร้อยแล้ว แต่เขายังยืนอยู่อย่างนั้นไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปอ้อนจอห์นนี่เหมือนที่เคยทำ

            “เมี๊ยว..” แววตาของเบบี๋เศร้ากว่าทุกๆครั้ง จอห์นนี่ต้องไม่รักเขาอีกแล้วแน่ๆ

ยังไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากของจอห์นนี่ เขากำลังอยู่ในอาการช็อค เขาไม่ได้ฝันไป แมวของเขากลายร่างได้จริง เมื่อได้สติแล้วหลังจากยืนนิ่งอยู่นาน เขาหยิบกล้องถ่ายรูปกับโน้ตบุคแล้วออกจากบ้านไปทันที

.

.

.

          “ก็อกๆๆ”

          “อ้าวจอห์นนี่ มาหาฉันแต่เช้านายมีอะไรรึเปล่า” แจฮยอนถามขึ้นทันทีที่เปิดประตูให้จอห์นนี่เข้ามา เช้าขนาดที่คาเฟ่ของเขายังไม่ได้เปิดด้วยซ้ำ

            “ฉันจะขอทำงานอยู่ที่คาเฟ่นายซักพัก อยู่บ้านแล้วมันไม่มีสมาธิน่ะ” สิ่งที่จอห์นนี่เห็นมันไม่ใช่ภาพลวงตาอะไรทั้งสิ้นเขามั่นใจ

            “นายไม่สบายตรงไหนรึเปล่าไปหาหมอมั้ย ฉันกลับเตนล์จะได้พาไป”

          “ไม่ล่ะ ฉันสบายดี...” จอห์นนี่บอกกับแจฮยอน

            “โอเคงั้นฉันจะชงชาให้ ไว้ค่อยให้นายสบายใจแล้วค่อยเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น”

 

 

จอห์นนี่นั่งจ้องรูปเบบี๋ที่อยู่ในโน้ตบุคตลอดเวลา เขาจ้องอยู่อย่างนั้น ราวกับว่าจะจับผิดอะไรในภาพ

            “จอห์นนี่นายจ้องรูปเบบี๋มาตั้งแต่เช้าแล้วนะ หรือเกิดอะไรขึ้นกับเบบี๋กันแน่” จอห์นนี่ทำใจอยู่นานที่จะเล่า แจฮยอนต้องไม่เชื่อแน่ๆ

            “ฉันเจอแสงสีฟ้าประหลาดในบ้านของฉัน มันไม่ใช่แสงจากดวงจันทร์หรืออะไรที่ฉันเคยเห็นมาก่อน แสงนั่นมัน....เอ่อ......” จอห์นนี่อึกอักที่จะพูด

            “รู้มั้ยจอห์นนี่ นายพูดเหมือนกับเตนล์เมื่อ2-3ปีที่แล้วเลย ตอนนั้นเขาบอกว่าฉันหายไปกับแสงสีฟ้าอะไรนั่นแล้วก็กลับมา มันจะเป็นไปได้ยังไงตอนนั้นฉันก็อยู่กับเขาตลอด ฉันคิดว่าเขาอาจจะเหนื่อยเลยตาฝาด เพราะช่วงนั้นเราทั้งสองคนคิดจะเปิดคาเฟ่นี่เลยมีเรื่องยุ่งๆทำให้เขาไม้ได้พัก” อย่างที่เออร์ริซ่าบอกแจฮยอนจำอะไรไม่ได้เลยว่าเขาเคยเป็นใครก่อนที่จะมาเป็นมนุษย์ แต่มันก็ยังมีหนทาง.....

            “นายนั่งทำงานไปก่อนละกัน ฉันต้องไปเตรียมวัตถุดิบและเปิดร้าน แต่ถ้านายยังเหม่อลอยเหมือนเมื่อกี้อีก ฉันจะพานายไปหาหมอ นายคงนอนน้อยและอ่อนเพลียนะจอห์นนี่” แจฮยอนไม่ได้หาว่าจอห์นนี่สติฟุ้งซ่านอะไรหรอก แต่เพราะบางครั้งจอห์นนี่เอาแต่ทำงานจนลืมเวลานอนไปเลย พอเขาเอาเบบี๋มาเลี้ยงชีวิตของเขาก็พอลงตัวขึ้นมาบ้าง

 

            “นายเห็นแสงนั่นด้วยหรอจอห์นนี่” เตนล์เข้ามาถามหลังจากที่แจฮยอนออกไป

            “ใช่ แต่ฉันไม่ได้ฝันไป มันคือเรื่องจริงนะเตนล์”

            “แน่นอนฉันเชื่อนาย แจฮยอนเคยหายไปกับแสงนั่นแล้วซักพักเขาก็กลับมา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา พอเล่าให้ฟังเขาก็บอกว่าฉันตาฝาด ฉันก็เลยลืมๆไปไม่อยากจะนึกถึงเรื่องนี้อีกจนกระทั่งนายพูดออกมา”

          “มันคืออะไรกันแน่....แล้วฉันจะทำเป็นลืมๆเรื่องนี้ได้ยังไงกัน มันเกี่ยวข้องกับเบบี๋ ฉันอยากจะเล่าให้นายฟังนะแต่ให้ตายเถอะฉันสับสนมากๆ มันเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อ”

            “ถ้านายยังหาสาเหตุไม่ได้ นายก็ควรกลับไปที่ต้นเหตุบางทีคำตอบทั้งหมดอาจอยู่ที่นั่นนะจอห์นนี่” นั่นสิ เตนล์พูดถูกเขาควรกลับไป ถ้าผู้ชายคนนั้นคือเบบี๋จริง คืนนี้มันก็อาจจะเกิดเหตุการณ์แบบเดิมขึ้นอีก

เบบี๋นั่งซึมตั้งแต่จอห์นนี่เก็บของออกไป เบบี๋คิดอย่างเดียวว่าคืนนี้เขาต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้จอห์นนี่ฟังให้ได้ ......ไม่นานจอห์นนี่กลับเข้าบ้านของตัวเอง เขาไม่ทักทายไม่เข้าไปเล่นกับเบบี๋เลยเอาแต่จ้องมองเบบี๋อยู่อย่างนั้น เบบี๋เองก็ไม่กล้าเข้าไปหาเขาเช่นกัน ทั้งคู่จะเล่นเกมส์จ้องตากันอีกนานมั้ย....

            “ถ้านายกลายร่างได้จริง ก็เปลี่ยนให้ฉันเห็นเดี๋ยวนี้เลย! จอห์นนี่ต้องการพิสูจน์เรื่องจริงให้เห็นกับตา

            “เมี๊ยว..” นายก็เห็นแล้วนี่ยังจะไม่เชื่ออะไรอีก...เฮ้อมันยังไม่ใช่เวลาจอห์นนี่”

 

 

เวลาผ่านไปจนใกล้จะเที่ยงคืน เบบี๋ก็ยังดูปกติดีแต่จอห์นนี่ก็ยังไม่ถอดใจที่จะรอดูอะไรๆที่เขาคิดว่ามันกำลังจะเกิดขึ้น.......ทันใดนั้นเองแสงสีฟ้าแบบเดิมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง จอห์นนี่เฝ้ามองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่กระพริบตา แสงนั่นเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจากตอนแรก และไม่นานชายหนุ่มร่างงามก็ปรากฏกายขึ้น เขาคือผู้ชายคนเดิมกับที่จอห์นนี่เจอเมื่อคืน

            “จอห์นนี่นายจะเชื่อฉันได้รึยัง ฉันคือเบบี๋แมวตัวนั้นที่นายเจอที่สะพานไง..”

           

            “เกิดอะไรขึ้นกับนาย นายทำแบบนี้ได้ยังไง!

            “ฉันจะเล่าให้นายฟังทุกอย่าง แต่ก่อนอื่นช่วยหาเสื้อผ้าให้ฉันก่อนได้มั้ย เอ่อ......คือฉันหนาว แล้วก็หิวด้วย ((><))” อาร์กัสบอกอย่างอายๆ ก็จอห์นนี่เล่นจ้องเขาตาไม่กระพริบในสภาพที่เปลือยเปล่า อีกอย่างจอห์นนี่ก็หายไปทั้งวัน ยังไม่มีอะไรตกถึงอาร์กัสจนถึงตอนนี้ จอห์นนี่ที่เลิกตกใจไปแล้ว เขาหาเสื้อผ้าที่พอดีกับอาร์กัส พร้อมกับหยิบขนมปังและช็อคโกแลตมาให้

            “เอ้านี่ใส่ซะ” จอห์นนี่ยื่นเสื้อผ้าให้ แล้วเขาก็กอดอกยืนมองอาร์กัสต่อ

 

            “เอ่อ...ฉันว่านายควรจะหันหน้าไปทางอื่นจะจอห์นนี่!” อาร์กัสหน้าแดงไปหมดแล้ว

          “ไม่จำเป็น ตอนนายกลายร่างฉันก็มองอยู่มองอีกจะเป็นอะไรไปล่ะครับ... รีบใส่เสื้อผ้าซะ แล้วเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง ถ้านายยังอยากอยู่ที่นี่” จอห์นนี่บอกอาร์กัส เขาเองก็เขินอายแต่ความอยากรู้เรื่องมีเยอะกว่า ใจเย็นไว้จอห์นนี่นายต้องฟังเรื่องของเขาก่อน ใจเย็นไว้...

            “เอ่อคือข้า...ข้า...” อาร์กัสไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี

            “งั้นออกจากบ้านฉันไป......” จอห์นนี่แกล้งอำเขา

 

          “ไม่นะ.... ก็ได้ๆนายตั้งใจฟังทุกอย่างที่ฉันพูด... ฉันชื่ออาร์กัสเป็นบุตรของออสเตอร์ มีผู้หญิงคนหนึ่งสาปฉันเพราะไปกินผลไม้ของเธอเข้า เอ่อ...อันที่จริงก็เข้าไปในเขตหวงห้ามของเธอด้วย เธอสาปให้ฉันลงมาโลกมนุษย์ในร่างแมวที่นายเจอที่สะพานวันนั้นนั่นแหละ แต่พอครบ1ปีในอายุของแมว ฉันจะกลายร่างเป็นมนุษย์ได้แต่แค่ในเวลากลางคืนเท่านั้น ดวงอาทิตย์โผล่มาจากขอบฟ้าเมื่อไหร่ ฉันก็จะกลายเป็นแมวเหมือนเดิม ฉันจะแก้คำสาปได้ก็ต่อเมื่อ........เอ่อ....ช่างมันนายรู้แค่นี้ก่อน”

            “ทำไมล่ะ???” จอห์นนี่ถาม ทำไมอาร์กัสไม่เล่าให้เขาฟังให้หมด

            “เดี๋ยวนายก็รู้เองแหละน่า....ขนมนี่อร่อยจังมันเรียกว่าอะไร” อาร์กัสยังไม่พร้อมที่จะบอกวิธีแก้คำสาป เขาเลยบ่ายเบี่ยงประเด็น สมสู่กับมนุษย์........โอ้ยยยยยอาร์กัสอยากจะบ้าตายToT

            “อาร์กัส? ออสเตอร์? นี่นายมาจากไหนกัยชื่อก็ฟังดูแปลกๆ” จอห์นนี่ไม่สนใจคำถามอื่นเลย เขายังไม่หายสงสัยแมวน้อยของเขา

            “ชื่อจอห์นนี่ปกติดีนักนี่ ก็แปลกสำหรับข้าเหมือนกันแหละน่า”

 

            “นี่นาย...ช่วยทำตัวให้น่ารักเหมือนตอนเป็นแมวหน่อยได้มั้ย”

            “ข้าขอโทษ.....” อาร์กัสสำนึกผิด

            “ฉันมาจากเทือกเขากริฟฟินส์ มันไม่ได้อยู่ในโลกที่นายอยู่หรอก.....” อาร์กัสบอก

            “โอเคๆ ไม่มีอะไรเซอร์ไพรส์ไปกว่านายกลายร่างได้อีกแล้ว แล้วจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่”

 

            “ก็จนกว่าจะแก้คำสาปได้ แต่ก็ยังอีกนานเลยล่ะ.....นายจะไม่ทิ้งฉันใช่มั้ยจอห์นนี่” เขาเอ่ยออกมาอย่างเศร้าๆ

 

          “ไม่หรอกถ้านายทำตัวดีๆเหมือนที่เคยทำ......อ้อนั่นคืขนมปังกับช็อคโกแลต ที่นายกินอยู่น่ะ” จอห์นนี่บอก

            “อร่อยจังเลยข้าชอบ^___^” อาร์กัสทำหน้าอ้อนใส่จอห์นนี่

            “ฉันว่าฉันจะตั้งชื่อให้นายใหม่ ตอนเป็นคนนายชื่อแทยง และตอนเป็นแมวก็ยังคงชื่อเบบี๋”

            “ทำไมล่ะ ชื่ออาร์กัสไม่ดีตรงไหน?” อาร์กัสถาม

           

            “เพราะฉันชอบชื่อแทยง มากกว่าชื่ออาร์กัส”

 

            “อ้อ..ก็ได้ แทยงก็ได้” อาร์กัสเชื่อฟัง เขาได้ชื่อใหม่มาอีกแล้ว

            “นี่ก็ใกล้สว่างแล้ว นายมีอะไรจะถามฉันอีกมั้ย” จอห์นนี่คิดว่าเขาทั้งคู่ต้องปรับความเข้าใจกันและกันใหม่หมด

            “......วันนั้นนายไปอะไรที่สะพานแปลกตานั่นหรอ” แทยงถาม

            “อธิบายให้นายฟัง นายก็ไม่เข้าใจหรอก ช่างมันเถอะ” จอห์นนี่เขาไม่อยากจะนึกถึงเรื่องนั้นอีก เขามีชีวิตที่ดีกว่านั้นแล้ว

            “ก็ได้......แล้วถ้าตอนที่ข้าเป็นมนุษย์แล้วเกิดง่วงนอน ข้าจะนอนบนเตียงนั่นเหมือนที่เคยนอนได้มั้ย”

            “ดะ....ได้สิ” จู่ๆจอห์นนี่ก็หน้าแดงขึ้นมา ก็ดูคำถามแทยงก่อนสิ

          “อ้อ แล้วคำว่า ข้ากับ ฉันแล้วก็คำว่า เจ้ากับ นายเหมือนกันใช่มั้ยจอห์นนี่ ข้าเห็นเจ้าพูดก็เลยพูดบ้าง” แทยงถามนู้นนี่ทุกอย่างที่เขาสงสัยไปหมด

            “อืมเหมือนกัน เรียนรู้ไวดีนี่” จอห์นนี่ตอบและชมเขา

          “ก็ข้าเก่ง....^___^

            “ครับคนเก่ง.... งั้นต่อไปนี้ใช้แค่ ฉัน กับ นาย ก็พอ เอาล่ะถามแค่นี้ก่อนเพราะฉันอยากพักผ่อน อดหลับอดนอนเพราะนายเลย แต่ฉันจะรอให้ฟ้าสว่างก่อนแล้วค่อยนอน” จอห์นนี่บอก

            “งั้นฉันจะนอนพร้อมนายด้วย ฉันก็อดหลับอดนอนเพราะนายเหมือนกัน นายเล่นหายไปทั้งคืน” แทยงบอกกับจอห์นนี่

            “เอางั้นก็ได้........ ฝันดีนะแทยง”

            “จุ๊บ! ฝันดีนะจอห์นนี่ของแทยง” แทยงจุ๊บเบาๆที่หน้าผากของจอห์นนี่ ไม่นานดวงอาทิตย์ก็โผล่ขึ้นจากขอบฟ้า แทยงเลยกลายร่างเป็นเบบี๋หลับปุ๋ยข้างๆจอห์นนี่ ไม่สนใจเลยว่าทำคนข้างๆใจเต้นแรงมากขนาดไหน

 

          นายทำอะไรเนี่ย.....แทยง


มาอัพแล้วค่าาทุกคนนน

เป็นอย่างไรบ้างเมนท์ได้เลยนะ555

เลิฟฟฟ

สกรีมฟิคทวงฟิคได้ที่ : คอมเมนท์/twitter : @WRNYS31/ #เหมียวของจอห์นนี่

#เหมียวของจอห์นนี่


© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #141 carbuszjaja (@carbuszjaja) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 00:31
    เขินมากค่ะ แงงงงง
    #141
    0
  2. #130 LK_8807 (@alice59) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 13:27
    มีจุ๊บราตรีสวัสดิ์ด้วยจอห์นนี่ของแทยงฮื่อออออ
    #130
    0
  3. #122 momo-ma (@dreammy-na) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 21:01
    ตายแล้ววววเบเบี๋ ไปจุ้บเค้างั้นไม่ได้นะลูกกกก-//////-
    #122
    0
  4. #107 JNiioHHz (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:30
    จอห์นนี่ของแทยง แทยงของจอห์นนี่ ตายแล๊ววว
    #107
    0
  5. #59 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:44
    เอาแล้วไงงงมีจงมีจุ้บ
    #59
    0
  6. #29 patlovepat82 (@patlovepat82) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 02:21
    โอ๊ยยยยยยย น่ารักมาก แทยงแมวน้อยของจอห์นนี่ ตายค่ะตายยย ต่อค่ะ!!
    #29
    0
  7. #28 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 09:18
    โอ้ยยยยย แมวน้อยตะยงงงง น่ารักกกก ชอบบบบบ พี่จ้อนเราเขินหมดแล้วววว
    #28
    0
  8. #27 gunzjii (@gunzjii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 10:19
    มีจุ๊บก่อนนอนดั้วววว น่ารักกกก
    #27
    0
  9. #26 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 09:28
    แทยงงี่จะรู้บ้างไหมว่าจยานี่เขินน่ะ555555 รอนะคะะะ
    #26
    0
  10. #25 Yuixo (@Yuixo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 06:28
    น่ารักกกก
    #25
    0
  11. #24 kimpilast (@swtykraich) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 05:54
    แทยงทำจอห์นนี่ใจเต้นนะรู้หรือเปล่าาาาา ทำไมตะยงน่ารักขนาดนี้อยากเก็บมาเลี้ยงที่บ้านอ่ะ
    #24
    0
  12. #23 nutnnpp (@nutnnpp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 01:16
    นิสัยเหมือนแมวเลย 555
    #23
    0
  13. #22 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 05:47
    โอ้ยยย อาร์กัสน่ารักกก นี่ก็รอให้เขาได้คุยกันอยู่ฮื่ออ รออ่านนะคะะะ
    #22
    0
  14. #21 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 00:53
    งือออออ จะได้รู้แล้วววว รอน้าาาา
    #21
    0
  15. #20 patlovepat82 (@patlovepat82) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 00:16
    น่ารักกกกก ต่อค่ะ!!
    #20
    0