[ FIC NCT ] My BaBy #JohnYong #เหมียวของจอห์นนี่

ตอนที่ 3 : My BaBy : #2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ส.ค. 59

My BaBy..

#JohnYong


#2

ผ่านไปหลายเวลาที่อาร์กัสอยู่กับจอห์นนี่ในร่างแมวเหมียวชื่อเบบี๋ จอห์นนี่ซึ่งเป็นช่างภาพบ่อยครั้งที่เขาเอาเบบี๋ไปพบลูกค้าด้วย ทุกคนต่างชื่นชมว่าแมวน้อยตัวนี้น่ารักและขอเอาเบบี๋ไปถ่ายแบบบ้าง ทำให้ทั้งเบบี๋ทั้งจอห์นนี่เนื้อหอมทั้งคู่ จนมีคนแวะเวียนมาขายขนมจีบจอห์นนี่อยู่บ่อยๆแต่ถ้าเบบี๋แสดงอาการไม่เห็นด้วย จอห์นนี่ก็ไม่สนใจคนๆนั้นเช่นกัน

จอห์นนี่รักเบบี๋ของเขามาก เขาไม่ค่อยอยากจะปล่อยให้เบบี๋ไปเที่ยวไหนเองนานๆ กลัวว่าเบบี๋ได้รับอันตรายเหมือนครั้งก่อน ขนาดว่าเตนล์และแจฮยอนขอไปเลี้ยงแค่ชั่วคราวจอห์นนี่ก็ยังไม่อนุญาต ก็แมวเหมียวตัวนี้ทั้งน่ารักและขี้อ้อน เขาก็หวงของเขานี่....

          “เมี๊ยว.....” จอห์นนี่เบบี๋อยากอาบน้ำ...อาบน้ำให้เบบี๋หน่อย


          “แปปนะครับ ขอทำงานอีกแปปเดียวนะ” เมื่อเห็นว่าจอห์นนี่วุ่นแต่กับงาน เบบี๋ก็ใช้มุกเอาคางไปเกยแขนของจอห์นนี่พร้อมทำตาแป๋วใส่ ทำให้จอห์นนี่ต้องยอมแพ้ทุกที ไม่รู้ทำไมเวลาที่จอห์นนี่จ้องตาสีฟ้านั่น เขาก็เหมือนรู้ว่าแมวน้อยตัวนี้ต้องการอะไร

 

            “ดูทำหน้าเข้าสิ มีความสุขสินะเจ้าตัวเล็ก” เวลาที่จอห์นนี่อาบน้ำให้เบบี๋ เจ้าตัวชอบทำหน้ายิ้มตาพริ้มมีความสุข พลอยให้เจ้าของมีความสุขไปด้วยทุกครั้ง

ฤดูหนาวเริ่มเข้ามา เขากลัวเบบี๋จะป่วยจอห์นนี่จึงนอนกอดเบบี๋ทุกๆคืน คอยให้ความอบอุ่นจากอ้อมกอดนั้น เขาเองก็มีความสุขที่ได้กอดเจ้าตุ๊กตาแมวมีชีวิตตัวนี้ แต่เขาไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นเพราะอีกไม่นานเบบี๋จะครบ1ปีแล้ว (อาร์กัสลงมาโลกมนุษย์ครั้งแรกเป็นแมวอายุ7เดือน) และดูเหมือนว่าเบบี๋จะลืมสิ่งนี้เหมือนกัน

.

.

.

ออสเตอร์คอยเฝ้ามองความเป็นไปของบุตรชายจากเบื้องบน เขากลัวสิ่งที่กำลังจะเกิด ยิ่งใกล้เวลานั้นมากเท่าไหร่เขายิ่งเป็นห่วงอาร์กัส

            “เปลี่ยนคำสาปไม่ได้หรอเออร์ริซ่า” ออสเตอร์ถามหญิงสาวผู้ที่เป็นคนสาปบุตรของตน

            “ไม่ได้ เดี๋ยวไม่มีใครนับถือข้า”

            “แหม ตอนนี้ข้าก็ไม่เห็นว่าใครจะนับถือเจ้านะ มีแต่จะเกรงกลัว”

            “ออสเตอร์! ข้าต้องลงโทษคนที่ฝ่าฝืนกฎนะ แล้วคำสาปข้ามันจะไม่มีวันลบล้างหรือเปลี่ยนแปลงได้หรอก           แล้วดูลูกของเจ้ากับมนุษย์ตนนั้นสิก็ดูมีความสุขดีออกนะ”

            “ก็ชายผู้นั้นไม่รู้นี่ว่าอาร์กัสเป็นอะไร ข้ากลัวลูกข้าจะไม่ได้กลับมา”

            “ออสเตอร์ ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลของมัน โชคชะตามันได้กำหนดมาแล้ว เจ้าทำได้แค่รอดูเท่านั้น....ข้าพูดได้แค่นี้” คำพูดของเออร์ริซ่าฟังดูเกือบมีเหตุผล แต่ไม่ทำให้ออสเตอร์คนเป็นพ่อที่ฟังแล้วรู้สึกดีขึ้นเลย

          “ให้ข้าคอยดูอย่างเดียวงั้นหรอ บนโลกมนุษย์นั่นไม่มีใครไว้ใจได้ซักคน”

            “ใครบอกล่ะ” เออร์ริซ่าพูดกับออสเตอร์

            “เจ้าหมายความว่าไง โลกมนุษย์มีใครที่เราไว้ใจได้งั้นหรอ”

            “เจ้าจำแอนเดรียส บุตรของซีบิล คนที่มาขอพรกับแม่ข้าได้หรือไม่”

            “ไม่..” ออสเตอร์บอก.....เขาคือใครกัน

            “อ้อ....นั่นสินะ เขาอยู่บนโลกมนุษย์ถาวรแล้วในเวลานี้ ตอนนั้นแอนเดรียสขอให้แม่ข้าให้พรลงไปยังโลกมนุษย์ได้ จากนั้นเขาก็ตกหลุมรักมนุษย์คนหนึ่งเลยมาขอพรกับแม่ข้าอีกครั้งว่าให้เขาเป็นมนุษย์ โดยที่แม่ข้าก็ให้พรและมีข้อแม้ว่าเขาจะจำอะไรไม่ได้เลยในโลกเบื้องบนนี้และเทพในโลกเราก็จำเขาไม่ได้เช่นกัน มีแต่ข้ากับแม่ข้าเท่านั้นที่รู้” เออร์ริซ่าได้เล่าเรื่องที่เคยเกิดขึ้น แต่ณเวาลานี้มีแค่เธอคนเดียวที่รู้เพราะแม่ของเธอได้จากไปอยู่กับเทพเจ้าอีกโลกนึงแล้ว

            “เขาใช้ชื่อว่าอะไรนะ.......แจฮยอน ใช่แล้วเขาชื่อแจฮยอน มนุษย์ที่เขาตกหลุมรักก็ชื่อเตนล์อะไรนี่แหละ”

            “แต่ชายที่เจ้าบอก เขาลืมทุกสิ่งบนโลกเราไปแล้วนี่”

            “เขาจะจำเรื่องที่เขาขอพรกับแม่ข้าไว้ได้ถ้าบุตรของเจ้าเอ่ยชื่อข้าออกไปกับเขา แต่นั่นมันก็ขึ้นกับลูกของเจ้าอีกนั่นแหละ เขาอาจจะช่วยอะไรได้ไม่มากแต่เขาคือคนที่ไว้ใจได้ออสเตอร์”

            “ก็หวังว่าจะให้เป็นแบบนั้น......”

 

 

รุ่งเช้าบนโลกมนุษย์ หิมะแรกของฤดูหนาวเริ่มโปรยลงมาเบาๆ

            “เบบี๋ เห็นหิมะแรกนั่นมั้ย” จอห์นนี่อุ้มเบบี๋จากเตียงไปที่หน้าต่าง เขาอยากให้เบบี๋เห็นหิมะแรกที่นี่ (ความเชื่อเกาหลี ถ้าฝ่ายนึงถามว่าเห็นหิมะแรกมั้ยหมายถึงการขอความรัก ถ้าอีกฝ่ายตอบว่าเห็นแสดงว่าตอบรับรักของอีกฝ่าย)

            “เมี๊ยว...” เห็นสิ สวยจังเลยแล้วมันกินได้มั้ยจอห์นนี่เบบี๋ไม่รู้ความหมายที่จอห์นนี่ถาม เจ้าแมวน้อยนึกว่าเป็นการปกติแค่นั้น

            “ว้าววว.....นายรับรักฉันแล้วนะเหมียวน้อยเบบี๋ ฮ่าๆ” วันนี้เป็นวันที่จอห์นนี่มีความสุขมากๆ

            “ฮัลโหลล ว่าไงแจฮยอน” มีโทรศัพท์จากแจฮยอนโทรหาจอห์นนี่แต่เช้า

            จอห์นนี่วันนี้นายว่างมั้ย ว่าจะให้มาเล่นดนตรีที่คาเฟ่ให้หน่อย

            “ว่างๆ งั้นเดี๋ยวเจอกัน”

          ‘โอเคคคค

          “ไปเล่นดนตรีกันดีกว่าเบบี๋” จอห์นนี่ไปแต่งตัวให้เหมาะกับบรรยากาศ และเขาก็หยิบกีตาร์ขึ้นมาปรับสาย ตื่นเต้นจังเจ้าเหมียวน้อยจะได้ฟังเสียงเขาร้องเพลงแล้ว

ระหว่างที่จอห์นนี่ปรับสายกีตาร์อยู่นั้น เบบี๋ก็นึกอะไรได้

            นี่ฉันใกล้จะครบ1ปีแล้วรึเปล่าเนี่ย ฉันจะกลายเป็นคนได้แล้วหรอเขาใกล้จะกลายเป็นมนุษย์ตามคำสาปของเออร์ริซ่า แต่เขาก็จะเป็นมนุษย์ได้แค่ในเวลากลางคืนเท่านั้น

            ทำไงดีถ้าจอห์นนี่รู้แล้วจะตกใจมั้ยเนี่ย เขายังจะเลี้ยงฉันอยู่มั้ยT^T’ มันใกล้เข้ามาแล้วเบบี๋เลยต้องกังวล และยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่รู้ว่าจะกลายร่างวันไหน

            “เมี๊ยว...” จอห์นนี่...เบบี๋กลัวเบบี๋เดินเขามาหาจอห์นนี่คลอเคลียให้จอห์นนี่อุ้มปลอบเขา

            “เป็นอะไรไปเบบี๋ ฉันจะพานายไปด้วยไม่ทื้งให้อยู่ลำพังหรอก”  จอห์นนี่อุ้มเบบี๋ไปที่ TEN’café ถ้าเขารู้ว่าเบบี๋กำลังจะกลายเป็นมนุษย์ เขาจะทำยังไง..........


 

 

TEN’café

มีคู่รักหลายคู่มาออกเดทในวันหิมะแรกที่คาเฟ่ที่นี่ บรรยากาศในร้านดูหวานและอบอุ่น

            “ผมจอห์นนี่นะครับ เพราะวันนี้เป็นวันที่พิเศษสำหรับใครหลายๆคนเป็นวันที่ได้แสดงความรักของใครหลายๆคู่ ผมก็ขอให้ทุกคนมีความสุขนะครับ”

จอห์นนี่เริ่มเล่นเพลงที่เขาตั้งใจอยากจะร้อง “เพลงนี้มีชื่อว่า You are my baby นะครับเป็นเวอร์ชั่นAcoustic ในแบบของผมเอง” เขาร้องให้ทุกคนฟังรวมถึงเบบี๋ของเขาด้วย


Cause You are my baby baby baby baby 

그래도  때문에  행복해

참아야지 이겨내야지

 

เพราะเธอเป็นที่รัก ที่รัก ที่รัก ที่รักของฉัน

 ฉันยังคงมีความสุขได้เพราะเธอ

ฉันต้องอดทน ฉันต้องพยายาม


 

เสียงของจอห์นนี่ทำให้เบบี๋คลายความกังวลออกไปได้บ้าง บางทีผู้ชายคนนี้อาจจะไม่ใจร้ายก็ได้ถ้า เบบี๋เชื่ออย่างนั้น

            “ขอบใจมากนะจอห์นนี่ที่มาช่วยสร้างบรรยากาศ เบบี๋ด้วยน๊า...น่ารักที่สุดเลย” เตนล์ขอบคุณทั้งเบบี๋และจอห์นนี่

            “เมี๊ยว...” เบบี๋ยิ้มให้เตนล์และแจฮยอน ให้ตายสิ!ทุกคนหลงใหลในความน่ารักนี้กันหมดแล้วนะเบบี๋

            “จอห์นนี่..... นายโอเคนะกับเรื่องที่ผ่านมา” แจฮยอนเข้าไปคุยกับจอห์นนี่ก่อนกลับเขากำลังหมายถึงเรื่องที่จอห์นนี่ถูกบอกเลิกเมื่อวันนั้น

            “โอเคขึ้นเยอะเลย เพราะเบบี๋นะถ้าไม่มีแมวตัวนี้ฉันก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงเหมือนกัน”

          “โอเคขึ้นก็ดีแล้วล่ะ กลับบ้านดีๆนะ บายนะครับเบบี๋” แจฮยอนโบกมือลาให้ทั้งคู่

.

.

.

และคืนนั้นเอง

ทุกอย่างดูปกติ เบบี๋อยู่ในอ้อมกอดของจอห์นนี่เหมือนทุกๆคืน แต่คืนนี้กลับแปลกประหลาดมากกว่าคืนอื่นๆ เบบี๋สะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลากลางดึก ร่างกายเขาร้อนทั้งที่เวลานี้คือฤดูหนาว

            เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ยเบบี๋กระโดดลงจากที่นอน เขารู้สึกได้ว่าร่างกายเขากำลังเปลี่ยน เขากำลังกลายเป็นมนุษย์!!

            ไม่นะ...คืนนี้หรอแสงจันทร์ที่ส่องลงมาที่หน้าต่างทำให้เห็นอะไรชัดเจนขึ้น มีแสงสว่างสีฟ้าอยู่ที่ตัวของเบบี๋ ร่างกายของเขาเริ่มใหญ่ ขนนุ่มสีขาวเปลี่ยนเป็นผิวสีขาวดุจหิมะแทน หางของแมวก็หายไป ดวงตาสีฟ้ากลับกลายเป็นสีน้ำตาล รวมถึงสีผมเขาด้วยผมของเขาเป็นสีน้ำตาลเหมือนมนุษย์ทั่วไป และแสงสว่างจ้านั่นเองทำให้คนที่นอนอยู่บนเตียงตื่นขึ้น

            “แสงอะไรเนี่ย.....นะ..นายเป็นใคร” ทันทีที่จอห์นนี่ตื่นเขาตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มีชายหนุ่มร่างกายเปลือยเปล่ามาอยู่ในห้องเขาได้ยังไงกัน

            “ฉันถามว่านายเป็นใคร!!” จอห์นนี่ถามหนุ่มน้อยตาสวยคล้ายแววตาของเบบี๋แมวของเขา ผมปรกหน้าเล็กน้อยริมฝีปากสีแดงสวย

            “จอห์นนี่ ฉันคือเบบี๋แมวของนายไง” สิ้นเสียงที่อาร์กัสพูดจบ จอห์นนี่ก็หันไปมองที่เตียง เบบี๋หายไป!

            “มะ...ไม่จริง” จอห์นนี่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเพราะอยู่ดีๆแมวของเขาที่เอามาเลี้ยงกลายเป็นมนุษย์งั้นหรอ!! มันเป็นไปได้ยังไงกัน เขาต้องฝันไปแน่ๆ

          “จอห์นนี่...นายไม่ได้ฝันไปหรอก” อาร์กัสพูดพร้อมก้าวเท้าเข้ามาหา

            “หยุดอยู่ตรงนั้นนะ ถ้าฉันหาแมวของฉันไม่เจอฉันจะแจ้งความนาย” จอห์นนี่พูดจบเขาก็ลุกออกจากเตียงออกไปตามหาเบบี๋ทันที แมวของเขาต้องหายไปเล่นที่ไหนอีกแน่ๆ แต่มันไม่มีร่องรอยการออกไปเลย

            “เบบี๋! เบบี๋!” จอห์นนี่ตามหามาหมดแล้วไม่ว่าจะสนามเด็กเล่น หรือสวนสาธารณะก็ไม่เจอตัวเบบี๋ของเขาเลย

            “เบบี๋นายอยู่ไหนนะ” มันจะเป็นไปได้ยังไงที่แมวจะกลายเป็นมนุษย์ไปซะได้ โลกใบนี้มันจะมีเวทมนต์ได้ยังไงกัน มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว จอห์นนี่เดินไปจนถึงริมสะพานม่น้ำฮันนั่งคิดถึงวันแรกที่เจอเบบี๋ วันที่เขากำลังจะกระโดดน้ำที่ริมสะพานนี้ แล้วอยู่ดีๆเบบี๋ก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้......

            “หรือสิ่งที่เขาพูด........เป็นเรื่องจริง......”

เบบี๋ของเรากลายเป็นมนุษย์แล้วค่ะทุกคนนน

เพลงที่แปะคือเพลงที่พี่จอห์นเอามาCoverนะคะ

(ขออนุญาตเจ้าของซับด้วยนะคะ)

#เหมียวของจอห์นนี่

เลิฟฟ...



© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #129 LK_8807 (@alice59) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 13:19
    เป็นมนุษย์แล้วเบบี๋ของจอห์นนนน
    #129
    0
  2. #121 momo-ma (@dreammy-na) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 20:56
    เป็นมนุษย์แล้ววว พิจ้อนอย่าพึ่งเป็นลมนะ ทำใจดีๆไว้5555
    #121
    0
  3. #106 JNiioHHz (@SWEETYZ_HHCB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:23
    งึ้ยยยย เป็นมนุษย์แล้ว><
    #106
    0
  4. #93 paanpanisa (@psehunisreal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:02
    แทยงต้องน่ารักมากแน่ๆ
    #93
    0
  5. #58 TOKI_FALIKIT (@TOKI_FALIKIT) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:39
    ว้ากกกกเป็นมนุษย์แล้วววว
    #58
    0
  6. #19 Krisfanfan (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 18:53
    งือออออน่ารักเกินไปแล้วววว อย่ามีม่าเลยน้าาาา รอน้า จุ้บ
    #19
    0
  7. #18 gunzjii (@gunzjii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 08:32
    น่ารักมากๆเลย พี่จอห์นมาดูเจ้าเบบี๋เดี๋ยวนี้ลยน๊าาา
    #18
    0
  8. #17 Binine_98 (@slyupichaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 20:04
    มาต่อเลยค่ะไรท์
    #17
    0
  9. #16 pinkyeun (@pinkypanda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 19:44
    ฮื่อออ ไรท์ตัดจบได้เจ็บปวดมากเลย
    พี่ยองโฮรีบกลับไปดูเบบี๋เดี๋ยวนี้เลยนะแง้งงงงงงงง
    ที่แท้แจฮยอนก็เคยเป็นเทพเหมือนกันนั่นเองสินะ อีกหน่อยอาร์กัสก็คงมาขอพรอีกเหมือนกันแน่ๆเลย
    แง้ง อยากอ่านต่อแล้วค่ะ มาอัพอีกเร็วๆน้า สู้ๆ
    #16
    0
  10. #15 Yuixo (@Yuixo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 18:36
    น่ารักมากก รอค่ะ
    #15
    0