[飛灵] เฟยหลิง

ตอนที่ 80 : ไม่อาจถามหาความสงบจากกงซุนมู่ไป๋ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 732 ครั้ง
    15 ส.ค. 61

ไม่อาจถามหาความสงบจากกงซุนมู่ไป๋ 5




          ท่ามกลางม่านฟ้ายามราตรีกาลและประกายแห่งแสงดาราที่เข้าปกคลุมทุกสรรพสิ่งในใต้หล้า
  ปรากฏเงาร่างอันสง่างามของคนทั้งสองกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ตรงโต๊ะไม้ชิงชัน  โดยมีกลีบอิงฮวาปลิวคล้อยไปตามกระแสลมหนาว

          บรรยากาศภายในสวนอิงฮวาตลบอบอวลไปด้วยความอบอุ่น… 

          แม้กงซุนมู่ไป๋อาจคิดว่าทัศนียภาพทั้งหมดทั้งมวล  ขอเพียงมีไป๋ฝูหรงก็ทำให้ผลงานธรรมชาติชิ้นนี้ถูกเติมเต็มจนสวยงาม

          อย่างไรก็ตามความจริงมันกลับกลายเป็นภาพที่สมบูรณ์แบบได้นั่นก็เพราะมีเขาและนางอยู่ด้วยกันต่างหาก 

          มิใช่มีเพียงนาง  หรือมิใช่มีเพียงเขา  หากแต่เป็น คนทั้งสองช่วยกันเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปให้กลายเป็นผลงานที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

 
          ไป๋ฝูหรงรับรู้ได้ถึงดวงตาของเธอที่เริ่มอ่อนล้าและถูกแทนที่ด้วยความง่วงงุน  เธอจึงขอตัวแยกกลับไปพักผ่อนเพื่อเตรียมออกเดินทางกลับแคว้นซีเหลยในวันรุ่งขึ้น

กงซุนมู่ไป๋ข้าจะกลับเรือนพักเส้นทางภายในตำหนักอิงฮวานั้นซับซ้อนราวกับเขาวงกต  ความนัยในคำกล่าวของหญิงสาวก็คือ  ให้เขาพาเธอไปส่งที่เรือนพักของตระกูลไป๋หู่

          กงซุนมู่ไป๋มีการแสดงออกที่ไม่ยินยอม  เวลาที่เขาได้อยู่กับนางเพียงสองต่อสองเหตุใดจึงได้ผ่านไปรวดเร็วเช่นนี้?

หรงเอ๋อร์ เจ้าง่วงนอนแล้วหรือ?แม้จะรู้คำตอบผ่านทางสีหน้าของหญิงสาว  แต่กงซุนมู่ไป๋ผู้ดื้อรั้นก็ยังเอ่ยถามออกไป  เผื่อว่านางอาจจะยอมเปลี่ยนใจสักเล็กน้อย?

          หรือบางทีเขาควรจะตบแต่งนางเข้ามาเป็นพระชายาในวันพรุ่งนี้  และพานางย้ายไปอยู่ที่วังของเขาด้วยกันเลย... ดีหรือไม่?

ไป๋ฝูหรงผงกศีรษะเล็กน้อย  ดวงตาของเธอเริ่มเข้าสู่สภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น “อืม... ข้าง่วง

          การแสดงออกของชายหนุ่มฉายชัดถึงความลังเลอยู่ชั่วขณะ  ในท้ายที่สุด  เขาจึงทอดถอนใจออกมาอย่างอับจนหนทาง

เช่นนั้น... ข้าจะไปส่งเจ้ากลับเรือนก็ได้ กงซุนมู่ไป๋กล่าวด้วยใบหน้ายับยู่ยี่  เสียงสุดท้ายที่เปล่งออกมาค่อยๆเบาลงเรื่อยๆ

          กระทำราวกับว่าเขากำลังน้อยใจที่มิอาจใช้เวลาอยู่กับไป๋ฝูหรงเพียงสองต่อสองได้มากไปกว่านี้

รบกวนท่านแล้ว” 

          ไป๋ฝูหรงไม่สามารถทำความเข้าใจได้เลยว่าเหตุใดยามเมื่อเธออยู่กับกงซุนมู่ไป๋  ตัวตนที่แสนรอบคอบของเธอจึงได้หนีหายเข้ากลีบเมฆไปเสียหมดสิ้น

          กงซุนมู่ไป๋ลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ชิงชัน  ก่อนจะยื่นมือส่งไปให้หญิงสาว

          อย่างไรก็ตาม  เพียงชั่วเสี้ยววินาที  กงซุนมู่ไป๋ก็ได้ค้นพบความจริงที่น่าประหลาดยิ่ง 

          เป็นความจริงที่ว่า... ไป๋ฝูหรง  นางได้นอนหลับไปแล้ว  ทั้งที่ยังนั่งตัวตรงอยู่...

          คลับคล้ายว่านางกำลังทำสมาธิ  หากแต่มิใช่เลยสติของนางได้จมลงสู่ห้วงนิทราไปโดยแท้จริง!

หรงเอ๋อร์?กงซุนมู่ไป๋เอื้อมมือไปหยิกพวงแก้มใสของนางเบาๆ  ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความงุนงง

          ดูเหมือนช่วงเวลาที่ผ่านมานางคงไม่ค่อยได้พักผ่อนอย่างเต็มอิ่มกระมัง?

          อันที่จริงแล้วมันเป็นเพราะตลอดระยะเวลาการแข่งขันภายใต้แดนลับสุสาน  ไป๋ฝูหรงพยายามคงสติของเธอเอาไว้ตลอดเวลาเพื่อระวังภยันตรายต่างๆ  เธอไม่เคยปล่อยให้ตนเองตกอยู่ในสภาวะจนตรอกเลยแม้แต่หนเดียว  

          ดังนั้นการที่เธอจะอ่อนกำลังลงจนผล็อยหลับไปเช่นนี้จึงมิใช่เรื่องน่าประหลาดใจแต่อย่างใด

          อีกทั้ง  มันเป็นเพราะเธอรับรู้ได้ถึงสัญญาณปลอดภัยยามเมื่อมีกงซุนมู่ไป๋คอยอยู่เคียงข้าง  เธอจึงเผลอปล่อยให้ตนเองจมลงสู่ห้วงนิทราไปโดยมิได้คำนึงถึงอันตรายใดๆ

กงซุนมู่ไป๋โคลงศีรษะอย่างเอ็นดู  เขาหัวเราะออกมาเบาๆ  ก่อนจะก้มลงไปช้อนตัวนางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ว่าที่พระชายาของข้าเหตุใดเจ้าจึงไม่ระวังตนเอาเสียเลย

          จากนั้น  กงซุนมู่ไป๋กระชับกอดหญิงสาวด้วยความหวงแหน  ร่างสูงที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งองค์ราชันเริ่มก้าวเดินออกจากสวนอิงฮวาไปอย่างเงียบๆ 

เดินมาได้สักพักหนึ่ง  ดวงตาเฉี่ยวคมดุจพญาอินทรีย์ที่แฝงความอ่อนโยนเมื่อสักครู่พลันสลายหายไป  หลงเหลือเพียงประกายอำมหิตในส่วนลึก จัดการให้หมด…”

กงซุนมู่ไป๋ชะงักไปเพียงเล็กน้อย  ก่อนจะกล่าวต่อไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ให้บทเรียนที่น่าจดจำแก่พวกเขา หากเป็นไปได้ก็อย่าให้ถึงตาย

          ต้นอิงฮวาใหญ่สีขาวสั่นไหวเล็กน้อย  ก่อนที่เงาร่างของคนผู้หนึ่งจะผลุบหายเข้าไปในความมืดมิดอย่างรวดเร็ว

          ผู้ที่ถูกขนานนามว่ามังกรดำแห่งแคว้นเสินหมิง  บัดนี้ใบหน้าของเขาประดับไว้ด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์  เพียงแต่เป็นรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย...  

          บรรยากาศอบอุ่นภายในสวนซากุระแปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บที่สามารถแช่แข็งทุกสรรพสิ่ง

          เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไปเพียงไม่นาน  คุณหนูคุณชายทั้งหลายจึงเริ่มตระหนักได้ว่า… พวกเขาได้กระทำบางสิ่งที่เลวร้ายลงไปอย่างใหญ่หลวง!  อย่างไม่น่าให้อภัย... และเป็นความผิดพลาดที่ยากจะลบล้าง!

 

          บริเวณประตูใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้าสู่เกาะส่วนกลางแห่งหมู่ตึกสกุลถังอัดแน่นไปด้วยขบวนรถม้ามากมาย  

ฮี้ๆ!”

          เงาวายุ  สัตว์อสูรระดับสองของขบวนรถม้าแห่งตระกูลไป๋หู่  ยกขาหน้าทั้งสองขึ้นด้วยความกระฉับกระเฉง  เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางกลับไปยังแคว้นซีเหลย

          นอกจากขบวนรถม้าของตระกูลไป๋หู่  ก็ยังมีขบวนรถม้าจากตระกูลต่างๆที่เริ่มตั้งแถวเรียงเป็นแนวยาวเพื่อเดินทางกลับแว่นแคว้นของตนเอง

          เสียงพูดคุยถึงเหตุการณ์ภายในโถงงานเลี้ยงเมื่อคืนยังคงดังลอดออกมาให้ได้ยินเรื่อยๆ  หลายคนแลกเปลี่ยนบทสนทนากันอย่างออกรส  บางคนยังคิดว่ามันเป็นเพียงภาพฝันที่มิใช่ความจริง

          การแสดงออกขององค์ชายเจ็ดในค่ำคืนวาน  เปรียบได้กับการนำพามรสุมลูกใหญ่มาเยือนจักรวรรดิหลงเทียนด้วยเช่นกัน!  

          ฮวาเอ๋อร์ขนย้ายสัมภาระของคุณหนูห้าขึ้นรถม้าที่รั้งท้ายขบวนอย่างขมักเขม้น  พร้อมกันนั้นสายตาของนางก็เหลือบมองไปยังรถม้าคันที่สองของขบวนเป็นระยะๆ

          จากที่นางได้ยินบ่าวรับใช้พูดคุยกันในเรื่องอาการของคุณหนูสี่  ดูเหมือนคุณหนูสี่ผู้ชอบชวนวิวาทกับคุณหนูของนางจะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการแข่งขันในงานอี้หลู่ครั้งนี้ด้วย

          ฮวาเอ๋อร์สะบัดศีรษะเล็กน้อย  เลิกครุ่นคิดเกี่ยวกับคราเคราะห์ของผู้อื่น  ก่อนจะหันไปสนใจกับงานของตน  

          เพียงคุณหนูห้าของนางไม่ได้รับบาดเจ็บที่ส่วนใด  นั่นก็เพียงพอแล้วมิใช่หรือ…?

          ไป๋ฝูหรง  ในอาภรณ์สีขาวสะอาดตา  ก้าวเดินอย่างช้าๆตรงมาที่รถม้าของเธอ  

          เมื่อคืนเธอผล็อยหลับไปขณะที่นั่งคุยกับกงซุนมู่ไป๋  ทว่าพอตื่นขึ้นมากลับพบว่าเธอได้มานอนอยู่บนเตียงของเธอภายในเรือนพักตระกูลไป๋หู่

          ไป๋ฝูหรงจมลึกสู่ห้วงนิทราจนไม่สามารถรับรู้ถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น  อาจกล่าวได้ว่ากงซุนมู่ไป๋เปรียบเสมือนยากล่อมประสาทประจำตัวของเธอดีๆนี่เอง  

          ดูเหมือนด้วยร่างกายของดรุณีน้อยในวัยสิบสี่  หากไม่เพิ่มระดับพลังยุทธและความแข็งแรงทางกายภาพให้มากยิ่งขึ้น  เธอก็คงกระทำสิ่งที่ฝืนเกินกำลังได้ไม่นานนัก

          กลับจวนในครานี้  หญิงสาวคิดว่าคงได้ปิดตายประตูเรือนของเธอ  ไม่ต้อนรับแขกผู้มาเยือนเสียแล้ว

          เมื่อเริ่มครุ่นคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา  คิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย  

          จะว่าไปแล้วตั้งแต่การแข่งขันภายใต้แดนลับสุสานสิ้นสุดลง  บุรุษลึกลับก็ไม่เคยปรากฏตัวออกมาอีกเลย  ราวกับว่าเขาได้หายไปชีวิตของเธอโดนสิ้นเชิง  เสมือนว่าเขาไม่เคยมีตัวตนมาก่อน

ฮวาเอ๋อร์เมื่อเห็นการปรากฏตัวของคุณหนูห้า  นางรีบก้มศีรษะทำความเคารพอย่างกระตือรือร้น คุณหนูห้าเจ้าคะของที่ท่านผู้อาวุโสถังส่งมอบให้บ่าวได้ขนขึ้นไปเก็บบนรถม้าเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ


           ระหว่างที่บ่าวรับใช้กำลังเตรียมการเพื่อเดินทางกลับแคว้นซีเหลย  เมื่อพวกเขาเห็นการปรากฏตัวของคุณหนูห้า  สายตาแฝงแววดูแคลนถูกส่งไปให้โดยทันที

          ไป๋ฝูหรงคุ้นชินกับการปฏิบัติอย่างไร้มารยาทของบ่าวรับใช้  เธอจึงมิได้สะทกสะท้านอันใดกับการแสดงออกของพวกมัน  เพียงเดินตรงไปที่รถม้าของเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย  


          ไป๋ฝูหรงพยักหน้าตอบฮวาเอ๋อร์เล็กน้อย  เตรียมก้าวขึ้นรถม้าเพื่อหาความสงบให้ตนเอง


          อย่างไรก็ตาม  ไม่ทันที่ขาเรียวเล็กของหญิงสาวจะก้าวพ้นขอบประตูรถม้า  เสียงพูดคุยอย่างแตกตื่นของบ่าวรับใช้ตรงส่วนหัวขบวนก็ดังขึ้นจนแสบแก้วหู  

          คำพูดของบ่าวรับใช้เต็มไปด้วยความลนลาน  มันถูกผสมผสานเข้าด้วยกันจนมิอาจแยกแยะเป็นคำศัพท์

อะ องค์ชายเจ็ด?!”

นั่น!  มังกรดำแห่งแคว้นเสินหมิง พระองค์เสด็จมาที่นี่ได้อย่างไรกัน?” 


          แววตาของบ่าวรับใช้เริ่มทอประกายตื่นเต้น  มิน่าเชื่อว่าตระกูลไป๋หู่จะสามารถกลายเป็นที่ต้องตาขององค์ชายเจ็ดได้จริงๆ!


** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **


ขอบคุณทุกความคิดเห็นมากๆค่ะ ^^

ปล.เนื่องจากมีบรรณาธิการจากเว็บนิยาย fictionlog ติดต่อมา ไรท์จึงตัดสินใจว่าจะลงนิยายเรื่องนี้สองเว็บควบคู่กัน แต่ก็ยังเปิดอ่านฟรีเหมือนเดิมนะคะ เป็นเหมือนการเพิ่มช่องทางการอ่านนิยายเรื่องนี้ ดังนั้นถ้าไปเจอที่เว็บอื่นก็ไม่ต้องประหลาดใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 732 ครั้ง

21,254 ความคิดเห็น

  1. #21224 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
    องค์ชายเจ็ดมาหาลูกเราหรอก พวกบ่าวละเมอ
    #21224
    0
  2. #20729 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:13

    แม้ไม่ใช่สาวเลย แต่ก็ยังรอนะคะ555
    #20729
    0
  3. #20163 rugwrite (@rugwrite) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 09:59
    ฮวาเอ๋อร์น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย หรงเอ๋อร์เมตตานางสักคนเถอะ
    #20163
    0
  4. #14774 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 23:08
    มาส่งด้วยอ่าาาา~
    #14774
    0
  5. #12598 getit2 (@getit) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 18:43
    เเอ๊ะ ค้างงง!!!!
    #12598
    0
  6. #12453 wrwnfern (@keyfern) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:43
    สนุกมากค่ะ
    #12453
    0
  7. #12378 BMS_tangtang (@stang-kirise) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 18:49
    สนุกมากกกอ่านวันเดียวหมดเลย555
    #12378
    0
  8. #12258 Saboss'my Indy (@saboss010) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 11:45
    สู้ๆนะครับไรท์ นิยายสนุกมาก อยากให้ลงวันละ 2-3 ตอน อิอิ ชอบการบรรยายมาก ดูลื่นดี
    #12258
    0
  9. #12257 pla-_-555 (@pla-_-555) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 11:22
    น่ารังเกียจ. บ่าวแบบนี้ ฆ่าทิ้งให้หมด
    #12257
    0
  10. #12256 mamom (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 11:10
    ยินดีกับไรท์เรื่องการลงอีกเว็บด้วยนะคะ ตอนหลังบรรยากาศมุ๊งมิ๊งนี่ก็ชอบค่ะ น่ารักดี อ่านไปยิ้มไป คั่นสายดาร์คพอเป็นพิธี พยายามต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
    #12256
    0
  11. #12255 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 11:00
    ไหนๆก็ไหนๆแล้วจับแต่งเลยไหมเพคะ
    #12255
    0
  12. #12254 Omioe (@onphima) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 10:33
    รออออออออ
    #12254
    0
  13. #12253 Msiriwimol (@Msiriwimol) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 10:22
    รอจ้าาาาาาา
    #12253
    0
  14. #12252 TheMoonZa (@moon22) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 10:03
    มาต่อดร็วๆๆน้าไรท์จ๋าาาา
    เค้ารออ องค์ชายเจ็ดจ้าาาาา
    #12252
    0
  15. #12251 Filmpeace (@Filmpeace) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 09:59
    รอให้นางเอกเก่งเท่าพระเอกไวๆๆ ชอบมากที่ฉลาดและเก่งทั้งคู่เลย ไม่น่าเบื่อ ไม่งี่เง่าดี ฉากพระ-นางทำให้เรื่องสดใสขึ้นเป็นกอง 55 รอตอนต่อไป มาไวๆน้า เป็นกำลังใจให้จ้า
    #12251
    0
  16. #12250 ศิริพร บุษบง (@siriporn1991) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 09:44
    สนุกมากค่ะ รอๆๆๆ
    #12250
    0
  17. #12249 Spond15 (@Spond15) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 08:56
    ค้างงงงงงงงงง
    #12249
    0
  18. #12248 SuraphaChanabut (@SuraphaChanabut) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 08:31
    ????????????????????????????
    #12248
    0
  19. #12246 mill >w (@palita-mew-mew) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 07:39
    ค้างงงงงงงงง ต่อไวๆนะคะะ
    #12246
    0
  20. #12245 BRASAHP (@zantan) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 05:59
    ในนั้นก็ดีนะ ถือว่าช่วยอุดหนุน5555
    #12245
    0
  21. #12244 Nottefa (@Nottefa) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 03:20
    ค้างงงงงง
    #12244
    0
  22. #12243 NT_loven'mew (@mnlnmewmew) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 02:02
    โถ แค่เห็นยังตกตะลึงปานนี้ รู้ว่าเค้ารักกันจะไม่หัวใจวายตายเลยหรือไง
    #12243
    0
  23. #12241 S-litch (@S-litch) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 01:32
    พระนางอยู่ด้วยกันทีไร โลกเป็นสีชมพูเลยน้าาา
    #12241
    0
  24. #12240 Chðrღing_Døll (@princess-france) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 00:50
    เขามาหานางเอกย่ะ อย่าตกใจไป จิ้
    #12240
    0
  25. #12239 Naruko (@Naruko) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 00:45
    รับทราบค่ะ
    #12239
    0