ตอนที่ 29 : วันนี้ใครว่าไม่ว่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ส.ค. 60






คู่:ชิบะดีดเปียโน  (กันต์xโต๋)

เรื่อง: วันนี้ใครว่าไม่ว่าง

รับรีเควส: จากคุณ -Sensou-

Rage:-13




--------------------------------------------------------------



               วันนี้เป็นวันหยุดตามราชการ  ก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของประเทศไงล่ะ   ทำให้หลายๆคนที่มีงานได้พักผ่อนได้หยุดพักผ่อนเป็นของตัวเอง  แต่มันไม่ใช่สำหรับแฟนของผม  เขาทำงานทุกวันโดยที่ทางผู้จัดการไม่ปล่อยให้เขาพักในเวลาวันสำคัญก็จะให้ไปถ่ายละคร  ผมสงสารเขาอยู่  ทุกๆวันเขากลับบ้านดึกปล่อยให้ผมนั่งรอเขากลับมา



"กันต์...วันนี้ไปถ่ายละครต่อใช่ไหม"



"อืม   โต๋...คุณไม่ต้องรอผมนะ"




              เมื่อเขาพูดมาอย่างนี้  ผมไม่ยอมหรอกที่จะไม่รอเขา  ผมตัดสินใจว่าไม่ว่าอย่างไรผมก็ต้องรอ  ยังไงวันนี้ผมหยุดงานนี่นา ถามเรื่องนี้กับเขาดีกว่า...



"กันต์ครับ   รู้ไหมครับวันนี้วันอะไร"



"เอ....ก็วันแม่แห่งชาติครับ  ทำไมครับ"




           นี่เขาจำไม่ได้จริงๆหรอว่าวันนี้นอกจากวันนี้มันมีวันสำคัญอีกอย่างนี่นา  หรือว่าเขาจะลืมไปแล้วจริงๆ



"ไปหาคุณแม่รึยังครับ"




             ผมไม่รู้จะตอบว่าอะไร เมื่อเขาถามมาอย่างนั้นแต่ยังไงต้องถามมาให้ได้



"ไปมาแล้วครับ  แล้วโต๋ล่ะ"




              ผมถูกถามมาบ้าง  ที่จริงผมก็มีแผนว่าผมจะไปหาคุณแม่ที่บ้านเหมือนกัน  ไม่ได้เจอท่านมานานแล้วท่านคงคิดถึงผมเป็นอย่างแน่  เพราะพอผมได้มีแฟนผมก็ย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังใหม่ก่อนแต่งงานอีกเพียงไม่กี่เดือน



"คิดว่าจะไปวันนี้ครับ แต่กันต์ครับ..."




                  ตอนที่ผมเรียกชื่อเขาออกมา  มันก็ทำให้วันนี้ซึ่งเป็นวันสำคัญของผมและเขาในปีนี้จะหยดเปื้อนไปด้วยน้ำตา



"จำไม่ได้จริงๆหรอครับ"




                ตอนนี้ผมรู้สึกหม่นหมองใจไปเรื่อยๆ  และเขากลับตอบผมมาว่า



"ก็วันแม่นิครับ....ต้องรีบไปแล้วนะครับ ไปก่อนนะครับ"



"ครับ"




        เมื่อเขาออกไปน้ำใสๆจากดวงตาได้ไหลออกมา  และหลังจากหลุดจากภวังค์ผมได้หยิบของขวัญที่จะให้คุณแม่สำหรับวันแม่  เมื่อหันไปมองนาฬิกาก็พบว่ามันสายที่จะนำของไปให้แม่  บ้านก็อยู่ไกลจากจุดที่ตนอยู่  ช่วงสายรถชอบติดประจำผมจึงรีบวิ่งไปที่รถของผมและนำของขวัญอีกชิ้นที่ไม่ใช่ของคุณแม่วางไว้ที่เบาะข้างๆผมพร้อมกับของขวัญของคุณแม่  และเริ่มออกเดินทาง
.
.
.
.
.
.

เวลาผ่านไป1ชั่วโมง  หลังจากที่ผมได้ออกจากสถานการ์ณรถติดแล้วก็ไม่กี่นาทีก็ถึงบ้านคุณแม่พอดี


"สวัสดีครับ คุณแม่"


"อ้าว โต๋ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะ สบายดีเปล่าจ้ะ"


"สบายดีครับ ผมเอาของมาฝากคุณแม่ด้วยครับ"


        แล้วผมก็ไปนำของขวัญที่จะนำมาให้คุณแม่ไป  โดยถึงไม่ลืมมองของขวัญอีกชิ้นทำให้ผมนึกถึงเขาขึ้นมา


"โต๋  เข้ามาในบ้านก่อนสิจ้ะ เดี๋ยวค่อยไปยืนตรงนั้นต่อ"


"อะ...เอ่อ ครับ"


        และเมื่อผมเดินเข้าบ้านพร้อมคุณแม่ กลับไร้แสงไฟ ผ้าม่านถูกปิดอย่างทึบทำให้มองไม่เห็น ก่อนที่จะมีไฟดวงน้อยๆพร้อมเทียนแสดงปี


"สุขสันต์วันครบรอบครับ โต๋"


"คุณกันต์... ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่ล่ะ"


"ผมก็มาไหว้แม่ยายก่อนแต่งงานไง"


"ใช่จ้ะลูกเขย"


       ตอนนี้คุณแม่และคุณกันต์ไปตกลงเรื่องแต่งงานกันตอนไหน  แต่เรื่องแต่งงานก็ทำให้ผมนึกได้ว่าผมรักกันต์มากเท่าไร




     ช่วงเย็นผ่านไปผมและคุณกันต์บอกลาคุณแม่ โดยระหว่างทางผมก็โทรคุบกับคุณกันต์ด้วย


"ผมเอาของที่จะให้คุณไปไว้บนรถแล้วนะ"


"ขอบคุณสำหรับของขวัญ"


"ไม่เป็นไรครับ"


"ให้ของตอบแทน  คืนนี้จะเอาไหม"


             คำพูดสุดท้ายของเขาทำให้ผมเสียวไปทั้งตัว และตอบกลับไป


"หยุดเลย  หยุดความคิดนั้นไปก็ยังดี"


"555"



...คุณกันต์ก็เป็นคุณกันต์อย่ดี...



----------------------------------------------------------

ขอโทษที่อัพช้ามากๆนะคะ ที่จริงจะอัพตั้งแต่วันแม่แล้วค่ะ แต่ลืม
ถ้าชอบก็ติดตามหรือแสดงความคิดเห็นด้วยนะ


35 ความคิดเห็น

  1. #31 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 05:50
    หนูก็คิดว่าจะจบแบบ BAD ตกใจหมดดด แต่จบแบบนี้ถึ้งว่าดีมากกก
    #31
    1
    • #31-1 Yano chan (@Vivitsana) (จากตอนที่ 29)
      31 สิงหาคม 2560 / 07:25
      happy ending ค่ะ 555
      #31-1