ตอนที่ 28 : {รีเควส} แค่อุบัติเหตุ(PeckTom)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ส.ค. 60






คู่: เป๊กทอม

เรื่อง: แค่อุบัติเหตุ


รับรีเควสจาก: คุณ  PSDeeDee


Rage:  13+




------------------------------------------------------------





 "ทอม!  พี่ขอเข้าไปได้มั้ย"



"ย..อย่าพึ่งเข้ามาฮะ"




           เสียงคนดังมาจากข้างนอกห้องที่เขาอยู่ทำให้เขาซึ่งอยู่ในห้องนอนรีบทำธุระในห้องให้เสร็จ



"พี่เป๊กอยู่ข้างนอกรึเปล่าครับ"




            ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมเขาต้องถามอย่างนั้น  เพราะคนข้างนอกเงียบไปเป็นพักใหญ่แล้ว   ไม่ทันที่เขาจะออกไปก็ได้มีเสียงเหมือนมีใครมางัดแงะประตูที่เขาล็อกเอาไว้หรือมีคนมาไขกุญแจห้องนอนของเขา



...แกร๊ก....




"ไอ้โจรโรคจิตออกไปเดี๋ยวนี้นะฮะ!!!!!!!"




         เขาขว้างของใกล้ตัวของเขาไป  ทำให้คนที่เข้ามามีน้ำสีแดงๆไหลออกมาจากหัว  สิ่งที่เขาขว้างไปคือแจกันนั่นเอง




"ท...ทอม...ท...ทำ...อะ...ไร...พี่...เนี่ย"




         เขาตกใจมาก  และรีบไปพาคนตรงหน้าของเขาพาไปหาแพทย์ที่โรงพยาบาลใกล้ๆบ้านของเขา



"พี่เป๊ก อีกไม่นานก็ถึงโรงพยาบาลแล้วนะฮะ  ทำใจดีๆนะฮะ"



"ทอม"



"ฮะ"



"พี่ยังไม่ตาย แค่หัวแตกน่ะไม่ตายหรอก"




  "..."




          เขาเงียบไปและขับรถยนต์ไปต่อ   เมื่อถึงแถวแยกไปโรงพยาบาลรถได้เกิดการจราจรติดขัด และเวลาเดินรถได้อีกก็ประมาณ...
.
.
.
.

...1ชั่วโมง...
.
.
.
.




'ยะ...แย่แล้วขืนถ้าติดนานกว่าหนึ่งชั่วโมง  พี่เป๊กต้องตายก่อนแน่เลย'




"พี่เป๊กฮะ  เดี๋ยวผมพาไปโรงพยาบาลอื่นนะฮะไม่ต้องห่วง"




"พี่รอได้น่ะ  ไม่เป็นไรหรอกก็บอกไปแล้วไงแค่หัวแตก"




            ตอนนี้ในใจเขาว้าวุ่นเหมือนคนใจร้อนคล้ายว่าทนไม่ไหว



'รถจะมาติดอะไรตอนนี้เนี่ย  พี่เป๊กก็หัวแตกอยู่ด้วย'




"พี่เป๊กฮะ  ผมขอโทษด้วยนะฮะที่ผมทำให้พี่เป๊กเจ็บ...ฮึก..."




   
           ตอนนี้เขามีน้ำร่วงลงมาจากตา  ทำให้คนเจ็บหันมามองและยิ้มออกมา



"ไม่เป็นไรหรอก  ทอมอาจไม่รู้เพราะพี่เปิดประตูออกมาปกติแค่ไปหยิบกุญแจห้องทอมมาเปิดน่ะ    ไม่ต้องร้องนะ"



"แต่......พี่เป๊กรู้ได้ไงว่ากุญแจห้องนอนของผมอยู่ที่ไหน"



"เอ่อ...ก็...ทอมเอาไว้บนโต๊ะไม่ได้เอาไปซ่อนให้คนอื่นไม่เห็นนี่นา"



"อ้าว...ทอมลืมเอาเก็บหรอกหรอเนี่ย"



         ตอนนี้คนเจ็บก็ถอนหายใจออกมา  เพราะความจริงเขาไม่รู้เลยว่าคนเจ็บกำลังโกหกอยู่


"ถึงโรงพยาบาลแล้วฮะ"


"ขอบคุณนะที่ทอมคอยดูแลพี่"



"ง่ะ  ก็ผมตามพี่เจ็บนี่นา"



"แค่นี้หรอ"




           คนเจ็บที่กำลังเตรียมรอหมอเพื่อทำแผล ก็สลดลงกับคำพูดของเขา  และเขาก็ยิ้มออกมา


"และผมก็เป็นแฟนของพี่ด้วย  ไม่ต้องสลดหรอกครับ"



"ขอบคุณนะ  แต่ถ้าเสียเวลารักษาตัวเนี่ยก็เท่ากับว่าทอมอดเที่ยวเลยสิ"



"ไม่เป็นไรหรอกฮะ  แค่ผมได้อยู่กับพี่เป๊กก็มีความสุขแล้วฮะ"




         คนเจ็บยิ้มออกมาให้เขา  และได้เวลาที่หมอเรียกให้คนเจ็บข้างกายเขาไปตรวจ




'ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างพี่นะ...ทอม"





-------------------------------------------------------------------------

       ขอโทษด้วยนะคะที่ไรท์ไม่ได้อัพทุกวัน  ช่วงนี้การบ้านของไรท์มันเยอะน่ะค่ะ  และครูกำหนดส่งเร็วน่ะค่ะเลยไม่ค่อยเข้ามาแต่งนิยาย

      ตอนนี้ปิดรับรีเควสแล้วนะ  ไรท์จะแต่งรีเควสให้นะคนที่ขอไว้ไรท์กำลังแต่งอยู่ค่ะ


  ถ้าชอบก็อย่าลืมติดตามด้วยนะคะ

35 ความคิดเห็น

  1. #30 11222547yoyo (@11222547yoyo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 22:21
    ขอว่านตู่ได้ไหมคะ
    #30
    1
    • #30-1 Yano chan (@Vivitsana) (จากตอนที่ 28)
      11 สิงหาคม 2560 / 22:59
      ได้ค่ะ เหลือรีเควสอีก1คู่ไรท์จะแต่งให้นะคะ ไรท์ชอบคู่นี้เหมือนกันไรท์จะแต่งให้แน่นอนค่ะ
      #30-1