ตอนที่ 21 : น้องของผม Part4 (อีกาดำ x ทุเรียน) 100% End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ก.ค. 60






       'ตอนนี้ผมอยากรู้ว่า ทำไมสองคนนั้นมันสวีทกันอยู่ เห็นบอกว่าเลิกแล้วนิ'




           ในขณะที่เขากำลังมองอยู่  เขาเดินไปที่เพื่อนทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงกลางโรงอาหารแต่ไม่ทันที่เดินไปหญิงสาวก็มาจับมือเขาเอาไว้



"พี่ดำ  ซื้ออาหารเสร็จแล้วค่ะ  กลับโต๊ะเถอะค่ะ"



             หญิงสาวได้เดินมาหาเขาพร้อมกับถาดอาหาร  เขาก็ต้องตามใจเธอคนนี้อยู่แล้ว  ก่อนที่เขาจะเดินไปที่โต๊ะ ก็มีคนเรียกเขา



"อีกาดำ! "



            เขาหันไปมองเขาพบหญิงสาวที่เป็นคนของสภานักเรียน  หรือคนของเขานั่นแหละ



"อะไรมังกร"



"ชั้นมีเรื่องอยากจะบอกนายน่ะ"



"อืม...ว่ามา"



                เขารอคำตอบจากหญิงสาวตรงหน้า แล้วก่อนที่เธอจะถอนหายใจออกมาเบาๆ



"นายสงสัยรึเปล่าว่าทุเรียนทำตัวแปลกๆตั้งแต่ช่วงเช้าแล้ว"



"อืม...ก็ไม่นะ"



                คำตอบของเขาทำให้หญิงสาวตรงหน้าถอนหายใจเฮือกนึงเบาๆ  เขาสังเกตผู้หญิงที่เป็นรุ่นน้องได้หายไปกลับไปนั่งที่โต๊ะเรียบร้อย



"เฮ้อ!  ชั้นคิดว่าเขากำลัง'หึง'นายอยู่ก็ได้"



"ทำไมคิดงั้นหรอ"



"ชั้นจะถามว่า ทุเรียนบอกเลิกนายไปใช่ไหม"



"ใช่แล้ว  ทำไมน่ะ"



"อาการแบบนั้นแหละถึงเรียกว่า หึง  ก็คงจะมีแผนการอะไรอย่างนั้นแหละนะ ชั้นเห็นที่โต๊ะของพวกระฆังไม่เห็นนายเลย   มาบอกก็แค่นี้แหละไปหาคำตอบให้เจอล่ะ"



"ขอบคุณที่บอก"



            ไม่ทันที่เขาพูดจบ  เธอก็หายไปจากจุดที่เขายืนแล้ว  และเขาก็กลับไปนั่งที่โต๊ะรุ่นน้องต่อ
.
.
.
.
.
.
.
.
.


ทางด้านพวกทุเรียน



"ทุเรียนจะเอายังไงต่อหรอ"


          ชายทั้งสองถามเขาทำให้เขาที่นั่งนิ่งนาน  ก็หลุดจากภวังค์




"ไม่รู้เหมือนกันฮะ  แต่ถ้าถูกจับได้ก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นนะฮะ"




           จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา  และก็ต้องทำให้คนนั้นเชื่อว่าเขาต้องการพิสูจน์ความรักของเขาให้ได้


'เตรียมตัวไว้นะครับ  นี่แหละของจริง'




-------------------------------------------------------------------50%





-ต่อ-



   หลังจากนั้นเขาได้ลาพวกรุ่นน้องไปหาพวกรองประธานนักเรียน  และเขาสังเกตเห็นว่าสภานักเรียนเหมือนจะชุมนุมกันโดยไม่ได้นัดหมายเขาเลย



"พวกนายทำอะไรกันอยู่หรอ"



        เขาเข้าไปแทรกกลางวงทำให้คนที่อยู่รอบนอกแตกตื่น  ก่อนที่จะเดินจากไปทีละคน ทีละคน เรื่อยๆ   เขาเห็นว่าชักจะไม่ดีเลยวิ่งไปหาคนที่เขาพบเมื่อกลางวัน เผื่อเธอจะบอกอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้




"รอชั้นก่อนสิ!"



          เขาเรียกเธอก่อนที่เธอจะหันมาตามเสียงเรียก  เขารีบเดินไปที่เธอก่อนที่จะถามเธอไปเรื่อยๆ



"เธอจะไปไหน"



"ชั้นก็จะไปนั่งทำการบ้านน่ะสิ  ทำไมหรอ"



"เปล่า  ชั้นแค่สงสัยว่าเหมือนพวกเธอทำตัวแปลกๆยังไงงั้นแหละ"



"ยังไงหรอ"



"ก็พอชั้นจะคุยด้วยพวกเธอก็จะตีตัวออกห่าง เหมือนมีแผนอะไรบางอย่าง"



"ไม่มีหรอก  ปรึกษาเรื่องงาน"



"จริงหรอ"



"เอ่อ...ก็ จริงสิ"



             ไม่ทันที่เขาจะถามเธอกลับ  ก็มีเสียงเรียกเธอคนข้างหน้าเขาก่อนได้...



"มังกร!  ไปกันเถอะต้องรีบทำงานแล้วนะ"



"อะ....อืม  งั้นแค่นี้ก่อนนะ"



"ได้"




        จากนั้นเธอก็เดินไปพร้อมกับเพื่อนของเธอโดยไม่สนใจ คำพูดของเขาที่พูดต่อจากนั้นเลย   และดูเหมือนจะรีบมากด้วย



'ชั้น...ไม่สิ...พวกเราไม่สามารถบอกแผนการนี้กับนายได้  มันเป็นความลับระหว่างนายกับทุเรียน'





-----------------------------------------------------------------60%


-ต่อ-



         ปัจจุบันเขายังงกับพวกเพื่อนของเขาที่จะมาขยันทำการบ้านอะไรตอนนี้  ถึงกับพึมพัมในหัว



'ว่าแต่  ช่วงนี้ไม่มีการบ้านนี่นา  คิดอะไรอยู่นะพวกนั้น'




        จากนั้นเขาก็เดินไปหารองประธานเพื่อขอร้องให้เขากลับมาเป็นคนรักของเขาเหมือนเดิม   และเมื่อเดินไปถึงเขาก็เรียกบุคคลนั้น



"ทุเรียน!"



             คนถูกเรียกหันมามองหน้าของเขาและเอ่ยปากถามเขา....



"อะไรฮะ   เฮียกา"



"จะไปไหนน่ะ"



"ไปหาแฟนคนใหม่(ปลอม)ฮะ"



        ก่อนที่คนข้างหน้าจะเห็นสีหน้าของเขา  เขาแค่อยากให้คนข้างหน้าเขากลับมาเป็นคนรักของเขาดังเดิม   และคนข้างหน้าเขายิ้มอย่างระรื่น  แต่ในใจของเขากลับคิดอะไรบางอย่างในใจ



'สะใจจัง  ดูซิว่าพี่จะสามารถปล่อยผมให้ไปหาคนอื่นจะทำได้แค่ไหนกันนะ'





"อืม"
.
.
.
.
.
.
.
.




ความคิดของอีกาดำ




          ตอนนี้ในความคิดของผม   ผมอยากจะย่อท้อการขอกลับมาเป็นแฟน   รู้สึกคล้ายๆสต๊อกเกอร์(ไรท์ไม่รู้เขียนยังไงอ่ะค่ะ)   ที่ตามติดชีวิตทวงคืนแฟนนของนายอีกาดำยังไงก็ไม่รู้งั้นแหละ   ตอนนี้ผมสังเกตคนจากสภานักเรียนทุกคนเลยนะครับ  ย้ำ  ทุกคนเละนะครับ   ที่ผมจะถามเรื่องทุเรียนก็เดินหนีไป....



ผ่านไปซักสองสามวัน




          ผมตามติดหรือตามง้อ  แฟนที่เลิกกันไปแล้ว(ตัวจริง)   ไม่ว่าจะวิธีไหนทุเรียนก็ไม่ยอมคืนดีเหมือนเดิม  และในวันที่สามก่อนที่ผมจะกลับบ้านจากการสะกดรอยตามก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้น  มันสะเทือนใจผมมาก...



ย้อนไปเมื่อสามวันก่อน  ณ  เวลานั้น



"เฮียจะเลิกตามผมได้รึยังฮะ"




            เมื่อตอนนั้นผมก็ไม่เข้าใจว่าทุเรียนรู้ได้อย่างไร ว่าผมตามมา  ผมจะบอกให้ว่าผมซ่อนเนียนมาก  ได้ยินดังนั้นผมจึงเดินออกมาและพบกับคนตรงหน้าที่กำลังดูท่าจะโกรธมาก



"ทำไมถึงรู้ว่าตามมาล่ะ"



"ก็ผมรู้ก็รู้  ไม่รู้ก็ไม่รู้ฮะ"



"ทุเรียน!"



"อะไรฮะ"




              จากนั้นก็พูดในสิ่งที่คิดว่า  ต้องทำให้ได้  คนข้างหน้าตั้งใจฟัง



"ได้โปรด   กลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะทุเรียน"



"คำที่ผมพูดเดิมๆคือ.......
.
.
.
.
.
."


              ตอนนั้นหน้าของผมทำหน้าลุ้นคล้ายดั่งเช่น  ซื้อหวยมาแล้วกำลังลุ้นว่าใช่รึเปล่า



"ไม่ฮะ   อย่ามาตามผมอีกนะฮะ"
.
.
.
.
.
.
.
.
.



      กลับมาในปัจจุบัน



      ถึงตอนนั้นทุเรียนจะเลิกตามผม   แต่ตอนนี้พยายามเดินตามทุเรียนไปในที่ๆแห่งหนึ่งแต่แค่ผมหันไปแว้บเดียวทุเรียนก็หายไปจากข้างหน้าแล้ว




"ทุเรียน!!!!!!!"



              ตอนนี้ถึงผมตะโกนไปก็มีเสียงก้องกังวาลออกมา    ผมเลยคิดว่าคงไม่มีคนอยู่ที่น




                ผมไปเจอสถานที่แห่งหนึ่งเหมือนกำลังเตรียมตัวจัดปาร์ตี้  ไม่เรียกว่า เตรียมหรอก  พูดว่ากำลังจะเกิดขึ้นเลยดีกว่า    พอผมเข้าไปในนั้นทุกคนก็รีบวิ่งไปกันคนละทิศละทาง  ก่อนที่ผมจะเห็นคนที่ผมตามหาอยู่....




"ทะ......ทุเรียน!!!!!"




"ห้ะ!.....เอ้ย.....เฮียกา!!!!!"




            โอ้ว! สวรรค์มาโปรดผมเจอทุเรียนของผมแล้ว   จากนั้นคนตรงหน้าก็รับเอาหน้าประชิดผม  และยืนกอดอกอยู่พร้อมกล่าวออกมา...




"เฮียกา   ในฐานะที่ผมไม่ใช่แฟนจริงๆ(ก็จริง)ของเฮีย  จงตอบคำถามผมมา"



"ว่ามาสิ"



"ผู้หญิงที่มากับเฮียหลายวันมานี้เขาเกี่ยวข้องอะไรกับเฮีย"




"เอ่อ........."




             ตอนนี้ในหัวของผมนึกอยู่ว่าผู้หญิงคนไหน   แต่พอลองนึกดีๆ  มังกรเคยบอกว่าทุเรียนดูท่าจะหึง  แล้งผมเลยคิดว่าสิ่งที่ทำให้คนอย่างทุเรียนหึงก็มีแค่เธอคนนั้น....
.
.
.
.

น้องสาวของผม
.
.
.
.


"น้องสาวพ่อแม่เดียวกันน่ะ"



      
               ตอนนี้ผมคิดว่าทุเรียนยังคงไม่เชื่อกับสิ่งที่ผมพูด  ผมก็กดไปที่เบอร์ของน้องสาวของผมแล้วโทรออก....



"ถ้าทุเรียนไม่เชื่อคำตอบอยู่กับคนนี้"



"...."



            จากนั้นทุเรียนก็เอาโทรศัพท์ที่ผมยื่นให้  แล้วทุเรียนก็กดคุย



"สวัสดีค่ะพี่ดำ!"



"ผมเป็นเพื่อนของเฮียกาฮะ ชื่อทุเรียนฮะ"



"อ่อ....คนที่เป็นแฟนพี่ดำนั่นเอง"




"เปล่าครับ    ผมเป็นอดีต(ปัจจุบัน)แฟนฮะ"



"อ้าว!  เลิกกันแล้วหรอคะ   พี่ดำยังไม่เคยบอกน้องเลยค่ะ ว่าเลิกกับแฟนแล้ว"




"งั้นคุณไม่ใช่กิ๊กเฮียกาหรอฮะ"



"พี่ทุเรียนคะ    พอดีหนูเป็นน้องสาวค่ะไม่ใช่กิ๊กค่ะ"




"จริงนะฮะ"



"ค่ะ  จะโกหกทำไมคะ"




"โอเครฮะ"




         จากนั้นทุเรียนก็คืนโทรศัพท์มาให้ผม   พร้อมกับพูดกับผมออกมา...



"น้องสาวเฮียจริงใช่ไหม  น้องคนนั้น"



"อืม  ได้คำตอบแล้วนิ"



"อืม   แต่อย่าคิดนะว่าคนอย่างผมจะหึงพี่ได้  เพราะผมเลิกกับพี่ไปแล้วฮะ"




               ทุเรียนเดินออกไปจาสถานที่แห่งนี้และจากนั้นผมก็เห็นพวกสภานักเรียนเดินออกมาจากที่ซ่อนจุดต่างๆ  และบอกให้ผมตามพวกสภานักเรียนมา....



          ขณะนี้ผมเดินตามพวกสภานักเรียนถึงร้านอาหารแห่งหนึ่ง เข้าไปในห้ง V.I.P.  จากนั้นผมเห็นพวกสภานักเรียนไปซ่อนไหนก็ไม่รู้  ข้างหน้าของผมตือห้องในร้านอาหารที่ถูกตกแต่งคล้ายๆงานแต่งงาน   และจากนั้นจิงโจ้ก็ให้ผมมายืนบนพรมแดงเพื่อเข้าสู่พิธี    จากนั้นก็ได้มีเสียงประกาศจากสภาที่ดูแลหน้าประตูออกมา



"เจ้าสาวมาแล้ว!!!!!"



            ภาพของคนในชุดเดรสสีขาวปรากฎให้เห็นถึงความน่ารักของเธอ  เธอคือคนที่ผมรู้จักนั่นเอง  เพราะเธอเหมือนใส่วิกผมอยู่




-----------------------------------------------------------------95%



ต่อ



        "ทุเรียนหรอ"



       "อะ....อืมใช่แล้วฮะเฮียกา"



"อย่าลืมสิทุเรียนเจ้าสาวอย่างนายต้องเปลี่ยนคำลงท้ายนะ"



"จริงด้วยฮ...ค่ะ"




                จากนั้นผมก็เห็นเพื่อนผู้หญิงทุกคนได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวของทุเรียน  และผมเห็นผู้หญิงหนึ่งในนั้นเดินนำช่อดอกไม้มาให้ทุเรียน



"ยินดีด้วยนะทุเรียน  ได้แต่งงานก่อนใครเพื่อนเลย"



"ผมยังไม่ได้แต่งงานซักหน่อยครับ  คุณมังกร"




"ขอให้ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขนะ"



"เอ๊ะ!"




          ผมตกใจในสิ่งที่เธอพูดอย่างกับผมเป็นเจ้าบ่าวในงานนี้ไงงั้นแหละ   ตอนนี้ผมงงกับเหตุการณ์ทั้งหมด  ผมคิดว่าสงสัยเจ้าบ่าวคงเป็นจิงโจ้ละมั้ง แต่ผลกับออกมาว่า...



"เฮียมาข้างหน้าเลยผมจะเป็นบาทหลวงให้เฮียเอง"



              จิงโจ้เดินมาข้างหน้าผม  แล้วนำตัวของผมลากมาไว้ข้างๆตัวของทุเรียน   ก่อนที่จิงโจ้จะพูดอะไรออกมาว่า...



"เฮียกาจะรับหญิง..เอ้ย..ชายผู้นี้เป็นภรรยารึไม่"



"เอ่อ..."



        หลังจากนั้นพอผมหันไปพบกับ ใบหน้าทุเรียนที่ยิ้มออกมา และผมก็มั่นใจในคำตอบของผม



"...รับครับ..."



"แล้วทุเรียนจะรับชายผู้นี้เป็นสามีรึไม่"




"รับฮะ"



"ขอให้ทั้งคู่อย่าสวีทกันจนมดขึ้นห้องณ ที่นี"





....จากนั้นทั้งสองก็ได้กลับมาครองรักเฉกเช่นเดิม...





--------------------------------------------------------------------------100%

35 ความคิดเห็น

  1. #23 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 15:53
    happy ending!! *ปรบมือ*
    #23
    0
  2. #22 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:17
    เอาแรงๆ เลยทุ
    #22
    0