ตอนที่ 14 : เซอร์ไพรส์ #อีกาเคาะระฆัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

  

     ตอนนี้ไรท์แต่งให้คนที่คอมเมนท์มา  แล้วยังไม่ได้อ่านนะคะ  พอดีตอนที่ขอมาไรท์ยังคิดไม่ค่อยออกค่ะ

--------------------------------------------------------------


        บ้านหลังหนึ่ง เขากำลังนอนดูทีวีเล่นอยู่ได้มีเสียงโทรศัพท์บ้านดังออกมา ทำให้เขาลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์ทันที


"สวัสดีครับ ใครพูดครับ"


'ระฆังใช่ไหม  นี่อีกาดำพูด'


"อ้าวพี่อีกาดำหรอครับ  ทำไมไม่โทรทางโทรศัพท์มือถือครับ"



               เขาถามด้วยความสงสัย  ก่อนที่คนในสายจะตอบว่า.....


'คือ..พี่ลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านระฆังน่ะ เอามาให้ที่บ้านพี่ได้ไหม'



"เอ่อ.....กะ ก็ได้ครับ"


'รีบมาล่ะ'



               จากนั้นเขาได้วางโทรศัพท์  และหาโทรศัพท์ของบุคคลที่ขอร้องเขาเอาไว้    เขาได้ไปเจอโทรศัพท์เครื่องนั้นที่โต๊ะหน้าโซฟา  และเขารีบวิ่งไปที่รถยนต์ของเขาและได้ขับรถออกไป
.
.
.
.
.
.
.
.


ผ่านไป30นาที


           เขาได้ถึงบ้านของเจ้าของเจ้าของโทรศัพท์  ที่ทำให้เขามาช้ากว่าปกติเพราะว่า ระหว่างทางรถติดหนักมากยาวนาน 20นาที


ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก ....  


         เขาไปที่บ้านของเจ้าของโทรศัพท์ พร้อมเคาะประตูหน้าบ้านของเขา  และยืนได้สักพักก็ได้มีบุคคลเปิดประตูออกมา


"อ้าว! ระฆัง  มาข้างในบ้านก่อนสิ"


"เอ่อ...ผมเกรงใจน่ะครับ แค่เอาโทรศัพท์มาให้พี่ก็จะกลับแล้วครับ"


"น่า! นะๆ"


       
         บุคคลเจ้าของบ้านทำเสียงออดอ้อนขอร้องคนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านของเขา  ทำให้คนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านถึงกับต้องยอมแพ้กับเสียงออดอ้อนของเจ้าของบ้าน


"ก็ได้ครับ"


          และเจ้าของบ้านก็ให้เขาเดินไปไปก่อน  และได้เดินตามเขาไป  เขาได้เดินเข้าไปในบ้าน ซักพักไฟก็ดับลง ทำให้ตกใจและรีบตะโกนเรียกเจ้าของบ้าน


"พี่อีกาดำ!  พี่อยู่ไหน"


"พี่อีกาดำ!!!"


       

           ไม่ว่าเขาจะเรียกเจ้าของบ้านเท่าไร่ก็ไม่มีเสียงตอบร้บ  จนไฟจากที่ดับไปก็ได้ส่องสว่างออกมา


"เซอร์ไพรส์!!!!"


" ทุเรียน!  จิงโจ้!   พี่อีกาดำ!"


 
                เขาตกใจกับบุคคลทั้งสามที่โผล่ขึ้นมาตรงหน้าของเขา หลังจากที่ไฟได้สว่างออกมา สิ่งที่เขาเห็นคือ  เทียน เค้ก  ทำให้เขางงไปใหญ่



"เค้ก เทียน  เนื่องในวันอะไรหรอครับ"


"อ้าว !  ระฆังจำวันเกิดตัวเองไม่ได้หรอฮะ"


"เอ๋!   วันเกิดผมหรอ"



            พอเขาพูดจบ  ทำให้คนตรงหน้าเขาเริ่มหัวเราะออกมา....


" คิก คิก  ระฆังนายจำวันเกิดไม่ได้สงสัยกลัวความมืดจนลืมสินะ งงเด้ งงเด้"


"ไม่เอานะฮะ  อย่าว่าระฆังเลยนะฮะจิงโจ้"


"ก็ได้ ชิ!"


"ขอบคุณมากนะครับทุกคน"



           เขาได้ขอบคุณทุกคน  แต่จิงโจ้และทุเรียนกลับยิ้มร่าเริงและทุเรียนพูดออกมาว่า....



"พวกเราไม่ใช่คนคิดหรอกฮะ   พี่อีกาดำต่างหากละฮะที่เรียกพวกเรามา"



"เอ๋....พี่อีกาดำหรอครับ"



"ใช่แล้ว  ตอนนั้นชั้นกับทุเรียนอยู่ที่บ้านกันอยู่  ไม่นานเฮียก็โทรมาทางโทรศัพท์บ้านและให้ชั้นกับทุเรียนมาที่บ้านของเฮีย และวางแผนเซอร์ไพรส์ระฆังไงล่ะ"



   

            คราวนี้เป็นตาที่จิงโจ้เล่าบ้าง  ทำให้ระฆังหันไปที่เจ้าของบ้านที่กำลังยืนอยู่ที่โต๊ะทานอาหารก็ได้หันมามอง


"แต่เรื่องโทรศัพท์ของชั้น ลืมจริงๆนะ พอโทรไปบอกให้มาที่บ้านแต่ดันหาโทรศัพท์มือถือไม่เจอน่ะสิ"


"พี่อีกาดำ"



             จู่ๆน้ำตาของระฆังก็ไหลออกมา ทำให้ทุกคนตกใจและถามว่า....


"ระฆังไม่ชอบหรอ/ฮะ"


"คือว่า.....
.
.
.
.

ผมรักเลยต่างหาก  ขอบคุณทุกคนมากนะ  พี่อีกาดำด้วยทำให้ผมเกือบลืมวันเกิดตัวเองไปแล้ว"


"ค่อยยังชั่วนะ ตกใจแทบแย่"



       เจ้าของบ้านถอนหายใจ   ก่อนที่จะเดินมาตรงหน้าของระฆังและโน้มตัวลงไปประกบริมฝีปากของระฆัง    ทำให้คนนอก(จิงโจ้  ทุเรียน)  คิดว่าบ้านหลังนี้ได้มดขึ้นเต็มแน่  พวกเขาเลยขอตัวกลับก่อน


"เฮีย  ผมกับทุเรียนขอกลับก่อนนะ"



ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ...



           แล้วทั้งคู่ก็เดินออกไปจากบ้านหลังนี้  ปล่อยให้เขาและเจ้าของบ้านสวีทกันเหมือนแฟนที่ทำกันทุกวัน   แล้วก็ได้ไปที่ห้องนอนของเจ้าของบ้านทั้งคู่โน้มตัวลงและ.........
.
.
.
.
.
.

(ผู้อ่านทุกท่านไรท์อยากให้มโนกันเองนะคะ)


-----------------------------------------------------------

   ถ้าชอบเรื่องนี้กด fav  หรือคอมเมนต์ มาเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

ชอบคู่ไหนสามารถเมนต์มาบอกไรท์  หรืออยากจะให้ไรท์แต่งคู่ไหนก็เมนท์มานะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #16 pearketsawang (@pearketsawang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 07:49
    ระฆังทำวัดทำวาจนลืมวันเกิดตัวเองเลยเหรออลูกกกก!!
    #16
    0