配骨 วิวาห์กระดูก [สำนักพิมพ์ Hermit Book]

ตอนที่ 5 : บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    24 ธ.ค. 63

เมื่ออรุณรุ่งมาแทนความมืดมิดในยามราตรี เหออี้ผิงคงเหนื่อยอ่อนมาจากเมื่อวานเลยไม่รู้ว่าเผลอหลับไปบนเตียงตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งที่พยายามตื่นตัวอยู่ตลอดให้มีสติถ้าหากว่าคุณชายหลิวจะกลับเข้ามาทำร้ายตนอีก แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับความอ่อนเพลียและง่วงงุน 

ประหลาดก็ตรงที่ตัวเองยังมีแก่ใจหาหมอนหนุนศีรษะทั้งยังห่มผ้ากันอากาศหนาวเย็นได้อีก ทั้งที่ตอนก่อนจะหลับไปนั้นตนอยู่บริเวณมุมเตียงด้านทางปลายเท้าด้วยซ้ำ แต่น่าแปลกใจกว่านั้นก็คือสภาพห้องนอน ผ้าแพรสีแดงสดและของตกแต่งในงานพิธีแต่งงานได้หายออกไปเรียบร้อยแล้ว กลายเป็นห้องนอนเรียบง่ายแต่ยังมีข้าวของตกแต่งราคาสูง  

บ่าวไพร่ที่นี่ทำงานกันเงียบเชียบกันดีเหลือเกิน ปกติเหออี้ผิงไม่ใช่คนขี้เซา ยิ่งโตมาจากฐานะบ่าวรับใช้จะมัวนอนอุดอู้ไม่รู้เวลาเช่นนี้ย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่กลับไม่ระแคะระคายเลยแม้แต่น้อยว่ามีคนมาปรับเปลี่ยนข้าวของภายใน ข้างเตียงมีโต๊ะกลมไม่สูงมากพร้อมอ่างไม้ใส่น้ำกับผ้าสีขาวผืนหนึ่งไว้สำหรับเช็ดหน้า พอมือลงไปแตะในอ่างก็พบว่ายังเป็นน้ำอุ่นกำลังดีเหมือนเพิ่งมีคนนำมาวางไว้ให้ 

เหออี้ผิงไม่คิดมากรีบจัดการดูแลตัวเองไม่รอหรือเรียกให้บ่าวไพร่เข้ามาช่วยเหลือ ก่อนจะลุกไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าที่มีจัดวางไว้ให้เรียบร้อยแล้วเช่นเดียวกัน หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไป เสียงเคาะประตูด้านหน้าดังขึ้นพร้อมกับน้ำเสียงเคร่งขรึมของบ่าวสตรีดังเข้ามา

“ฮูหยินน้อย นายท่านสั่งว่า เช้านี้ท่านกับนายน้อยไม่ต้องไปยกน้ำชาให้นายท่านกับฮูหยิน ขอให้พักผ่อนให้จวนให้สบาย หากต้องการสิ่งใดจะมีบ่าวไพร่มาคอยรับใช้ท่านเอง” 

เหออี้ผิงเดินมาแล้วเปิดประตูออกเพื่อจะได้พบกับบ่าวรับใช้ที่ไม่เข้ามาในห้องแต่กลับยืนแจ้งข่าวแทน แต่เมื่อประตูเปิดออกกลับไม่มีผู้ใดอยู่ตรงด้านหน้า ที่พื้นมีอาหารและกับข้าวสองสามอย่าง หันมองทั้งทางด้านซ้ายและขวาก็ไม่เห็นมีผู้ใด ช่างน่าขนลุกเสียจริง 

“ถึงไม่ต้องไปพบพ่อแม่สามี แล้วนายน้อยของพวกเจ้าอยู่ที่ไหนเล่า” เหออี้ผิงบ่นกับตัวเอง ย่อตัวก้มลงหยิบถาดไม้ที่มีอาหารขึ้นมา แต่พอยืดตัวขึ้นก็พบว่าคุณชายหลิวมายืนประชิดแล้ว ตนตกใจจนผงะก้าวถอยหลังจนเกือบเซล้ม ดีที่ได้อีกฝ่ายประคองไว้ 

“ข้าอยู่นี่ เจ้าต้องการอะไร” 

คนในสกุลหลิวเคลื่อนไหวรวดเร็วว่องไวราวกับผี เมื่อครู่หาบ่าวรับใช้ไม่เจอได้ยินเพียงแต่เสียง ตอนนี้เรียกหาเจ้านายไม่ทันขาดคำก็มาอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ไม่น่าขนลุกหรือ 

เหออี้ผิงพยายามทรงตัวด้วยตัวเองพร้อมกับผละออกจากการประคองนั้น ฝ่ามือของคุณชายหลิวเย็นเยียบเหมือนหิมะในฤดูเหมันต์แม้สัมผัสผ่านผ้าเนื้อดีก็ยังรู้สึกได้ เมื่อยืนด้วยตัวเองได้แล้วจึงเอ่ยถามด้วยความประหม่าในที คงเพราะเรื่องในคืนวาน 

“ข้าเพียงอยากรู้ว่าข้าต้องทำอะไรบ้าง แต่ไม่รู้จะถามผู้ใดได้” 

“ก็อยู่เฉย ๆ เจ้าไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น” หลิวไป๋หลงบอกแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนนั่งลงบนเก้าอี้ 

ในฐานะผู้ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาก็รีบยกถาดไม้พร้อมกับอาหารเหล่านั้นจัดวางให้บนโต๊ะทั้งยังรินน้ำชาให้ด้วย แต่คุณชายหลิวมองอาหารบนโต๊ะนั้นแล้วเงยหน้ากลับมามอง เหออี้ผิงจึงยกตะเกียบบนโต๊ะส่งให้อีกฝ่ายเมื่อคิดว่าสมควรทำด้วยเช่นกัน 

“ข้าไม่กิน อาหารนี้สำหรับเจ้า ไม่ต้องมาคอยปรนนิบัติข้า” 

“ท่านกินเรียบร้อยแล้วหรือ” น้ำเสียงของเหออี้ผิงดูจะตกใจเป็นอย่างมาก นี่ตนตื่นสายจนไม่รู้เวลาร่ำเวลาเช่นนี้ได้อย่างไร สกุลหลิวคงจะดูถูกตระกูลเหอว่าสั่งสอนคนในสกุลได้ไม่ดีแน่ 

“ข้าไม่ต้องกิน ... หมายถึง ข้าไม่ชอบกินอาหารในยามเช้านัก” หลิวไป๋หลงไม่ใช่ไม่หิวโหย วิญญาณเองก็มีความต้องการในเรื่องอาหารเช่นกัน แต่วิธีกินค่อนข้างจะซับซ้อนยุ่งยาก ต้องปักรูปลงบนอาหารทีละถ้วยจึงจะสามารถกินได้ พอต้องวุ่นวายเช่นนั้นความอยากอาหารก็ค่อย ๆ เลือนหายไปเอง 

“เป็นเช่นนั้นเอง”

“เจ้ากินเถอะ” 

เหออี้ผิงพยักหน้าแล้วยอมนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม คีบอาหารเข้าปากพร้อมกับเบิกดวงตากลมโตด้วยความประหลาดใจ อาหารรสชาติดียิ่งนักไม่ต่างจากร้านอาหารดังในเมืองลั่วหยางที่คุณหนูมักจะพาตนไปด้วยเลย

“เป็นอะไร อาหารไม่ถูกปากหรือ” หลิวไป๋หลงสังเกตสีหน้าของภรรยาอย่างสนใจใคร่รู้ 

“มิใช่ แต่รสชาติไม่ต่างจากเหลาชื่อดังในเมืองหลวงเลย พ่อครัวของที่นี่เป็นคนมีฝีมือมาก หากไปอยู่ที่เรือนลั่วอี้ต้องมีชื่อเสียงแน่ ๆ พูดถึงเรื่องนี้เมื่อหลายเดือนก่อน พ่อครัวที่เรือนลั่วอี้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่รู้เหตุใดถึงได้ทิ้งชื่อเสียงไปได้ น่าเสียดายยิ่งนัก” 

“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ในเมื่อท่านพ่อเป็นคนออกคำสั่งด้วยตัวเองเลยนี่” หลิวไป๋หลงลืมตัวพูดออกไป พ่อครัวในเมืองหลวงแห่งเรือนลั่วอี้ชื่อดังกระฉ่อน หากผู้ใดมาถึงลั่วหยางแล้วไม่ได้ลองลิ้มรสชาติอาหารจากที่นี่นับว่ามาไม่ถึงลั่วหยาง บิดาของตนจึงสั่งบริวารให้พาตัวพ่อครัวมาที่นี่ ก่อนจะ... 

“คุณชายว่าอะไรนะเมื่อครู่” เหออี้ผิงมัวแต่เพลิดเพลินกับรสชาติของอาหารจนได้ยินคุณชายหลิวพูดไม่ครบเลยย้อนถามอีกครั้ง

“ไม่มีอะไร เจ้ากินเถอะ ข้ามีบางอย่างต้องไปทำ อาจไม่มีเวลามาคอยอยู่กับเจ้าบ่อยนัก หากต้องการพบข้าเมื่อไหร่ข้าจะมาเอง” หลิวไป๋หลงบอกให้เอาไว้ ถึงแม้ตนจะสามารถปรากฏตัวในเวลากลางวันได้ แต่พลังอ่อนแอยิ่งนักนอกจากนอนนิ่ง ๆ อยู่ภายในโลงศพแล้วปกติก็ไม่ค่อยออกมาข้างนอกเท่าไหร่

ขณะที่หลิวไป๋หลงกำลังจะไปก็บังเอิญนึกเรื่องหนึ่งขึ้นได้จึงเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเข้มงวดจริงจัง

“ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไปเพ่นพ่านที่เรือนด้านหลังคฤหาสน์ หากเจ้าดื้อรั้นฝ่าฝืนข้าไม่รับปากว่าจะปกป้องชีวิตของเจ้าให้ปลอดภัยได้อย่างไร อย่าไป... อย่าสงสัย หรืออยากรู้อยากเห็น หากไม่อยากตายอย่างเจ็บปวดทรมาน” 

เหออี้ผิงได้ยินเช่นนั้นก็ให้รู้สึกถึงรังสีอาฆาตที่น่ากลัวแผ่ขยายออกมาจากตัวของคุณชายหลิว จึงรีบพยักหน้ารับทราบคำสั่งนั้น จนเพิ่งสังเกตเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายยังคงดูดีแต่เหมือนจะซีดขาวกว่าเมื่อคืนหรือว่าจะจะไม่ค่อยสบาย

“ข้าทราบแล้ว เดี๋ยวก่อน... หรือว่าคุณชายจะไม่ค่อยสบาย ข้ามีความรู้เรื่องแพทย์อยู่บ้างให้ข้าจับชีพจรท่านดูหน่อยดีหรือไม่” เพราะได้ร่ำเรียนมาพร้อมกับเหอรั่วซีตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะวิชาใดก็มักจะตั้งใจจนพอมีความรู้และชำนาญเรื่องเหล่านั้นเพื่อจะได้ดูแลปกป้องคนสกุลเหอ

เหออี้ผิงลุกขึ้นแล้วตรงเข้าไปจับข้อมือแสนเย็นเชียบของคุณชายหลิว แต่ถูกสะบัดทิ้งอย่างแรงจนเซถลาแทบจะล้มลงไปนั่งกับพื้น 

“ข้าสบายดี ไม่ต้องมาวุ่นวายกับข้า” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #172 PuiPui--r (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 15:17
    เอาข้าวสารเสกขว้างนะ อย่าทำรุนแรงกับอี้ผิง
    #172
    0
  2. #86 Fueled me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 19:54
    น้องซื่อหรืออะไรเนี่ย เขาเป็นผีจะมีชีพจรได้ไง อุแง;—;
    #86
    0
  3. #69 $.FABL 0F GIRL.$ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 00:58
    อย่าทำน้อง 🥺
    #69
    0
  4. #37 thunderchoco (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 06:15
    อย่ารุนเเรงกับน้องนะ!
    #37
    0
  5. #5 Yooree (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 18:59

    สนุกดีค่ะลุ้นดี
    #5
    0
  6. #4 oyzoyx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 18:40
    ดราม่าแน่ๆเลยย :(

    รอติดตามนะค้า✌️✌️✌️
    #4
    0