配骨 วิวาห์กระดูก [สำนักพิมพ์ Hermit Book]

ตอนที่ 10 : บทที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    28 ธ.ค. 63

“เสี่ยวอี้... วันนี้น้ำชาคงไม่มีโอกาสได้ดื่ม ไว้ข้าจะมารับเจ้าไปเรือนสมุนไพรวันหน้าแล้วกัน” ถางเล่อถงบอกแล้วเดินออกจากประตูไป 

ทิ้งเหออี้ผิงให้อยู่กับสามีที่อารมณ์ไม่สู้ดีนักตามลำพัง แต่โชคดีว่าตนเป็นบ่าวรับใช้มานานพอจะจะรู้วิธีรับมืออยู่บ้าง เหอรั่วซีเองบางครั้งเวลาไม่ได้ดั่งใจก็มักจะฉุนเฉียวเช่นกัน สตรีว่ากันว่าเอาใจยากยังสามารถผ่านไปได้ นี่ก็แค่บุรุษผู้หนึ่งย่อมต้องมีทางออกแน่ 

“ให้ข้าชงชาให้ดีหรือไม่” เหออี้ผิงเริ่มต้นอย่างง่าย ๆ ด้วยการพยายามให้ชาดับกระหายคงจะทำให้เย็นลงได้บ้าง หลังจากตวาดใส่ญาติผู้น้องเสียงดังลั่นอาจเจ็บคออยู่ไม่น้อย แต่หลิวไป๋หลงยังทำหน้าเคร่งขรึมไม่พอใจอยู่เช่นเดิม และไม่ได้หันมาสนใจทำเหมือนไม่ได้ยิน ตนเลยต้องเอ่ยใหม่ให้ดังขึ้นอีกพร้อมกับคำเรียกขานที่แทบจะต้องกลั้นใจทีเดียว

เอาเถอะ ก็คล้ายกับการเรียกพี่ใหญ่ หรือการเรียกเหอรั่วซีว่าท่านพี่นั่นแหละจะยากเย็นอะไร 

“ให้ข้าชงชาให้ดีหรือไม่ ท่านพี่...” 

ได้ผลในทันควัน สีหน้าและอารมณ์ของหลิวไป๋หลงที่เดือดระอุถึงกับสลายหายไปพลันเพียงได้ยิน เหออี้ผิงเรียกขานด้วยสรรพนามนั้น แต่ก็แสร้งทำนิ่งเฉยทั้งที่ข้างในนั้นพอใจเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ตนเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ รินชาจากในกาน้ำชาเองก่อนจะเอ่ยเรียบ ๆ กลับมา 

“เสี่ยวหยวนจัดการไว้ให้ข้าตั้งแรกแล้ว ไม่รบกวนเจ้า” หลิวไป๋หลงยกถ้วยชาขึ้นจิบเล็กน้อย แสร้งทำท่าเหมือนว่าได้ดื่มลงไปแล้วก่อนจะวางเอาไว้บนโต๊ะตามเดิม 

เหออี้ผิงผิดหวังไม่น้อย คิดว่าคำเรียกนี้จะช่วยปัดเป่าสถานการณ์นี้ไปได้ดีเสียอีก สตรีหรือก็ไม่ใช่ เหตุใดถึงเอาใจยากนักก็ไม่รู้ได้ ถึงอย่างนั้นตนก็ยังไม่ยอมแพ้ต้องมีวิธีรับมือกับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ของคนผู้นี้ได้บ้างแน่ ๆ จึงเดินเข้าไปยืนตรงหน้าแล้วเอ่ยถามอย่างรื่นเริง 

“เช่นนั้น ให้ข้าช่วยบีบนวดให้ดีหรือไม่ท่านพี่... อ่านตำรามาทั้งวันท่านพี่อาจจะรู้สึกปวดเมื่อย” 

หลิวไป๋หลงแทบจสะอึกออกมาทุกครั้งที่อีกฝ่ายเรียกตนด้วยคำคำนั้น จนต้องก้มหน้าลอบยิ้มก่อนจะเงยขึ้นแสร้งทำใบหน้าเรียบเฉยแล้วเอ่ย 

“ก็ดี คงจะช่วยให้หายปวดเมื่อยได้ไม่น้อย ปกติเสี่ยวหยวนเป็นคนดูแลเรื่องพวกนี้ให้ข้า แถมทำได้ดีทีเดียวเชียว หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง” หลิวไป๋หลงแกล้งเอาฝีมือการนวดของเสี่ยวหยวนมาพูดข่ม ทั้งที่หากเสี่ยวหยวนยืนอยู่ก็คงงุนงงว่าตัวเองไปมีฝีมือเรื่องบีบนวดตอนไหนกัน

“รับทราบ ข้าจะไม่ทำให้คุณชาย เอ่อ ท่านพี่ผิดหวังแน่” เหออี้ผิงคิดว่าตัวเองต้องทำได้ดีแน่ แม้แต่เหอรั่วซีเองก็ยังชื่นชอบและมักจะเรียกให้ตนไปดูแลอยู่เสมอ 

เหออี้ผิงเดินอ้อมไปทางด้านหลังของหลิวไป๋หลง วางมืออย่างแผ่วเบาลงไหล่ทั้งสองข้าง อุณหภูมิร่างกายของอีกฝ่ายยังเยียบเย็นเหมือนเดิม ดูท่าภายในร่างกายจะมีธาตุหยินมากเกินไป หรือว่าที่สกุลหลิวไม่ค่อยออกไปพบเจอผู้คนเหตุก็เพราะคุณชายหลิวมีอาการป่วยไข้ร้ายแรง ถึงขนาดมีโรงหมอเรือนยาในคฤหาสน์ย่อมมีความจำเป็นมากกว่าจวนคหบดีหลาย ๆ คนในเมืองหลวงแน่ ๆ 

“ทำไมถึงเงียบนัก” หลิวไป๋หลงเอ่ยถามขึ้นเสียเอง เหออี้ผิงที่รู้จักมาสองวันมักจะช่างพูดช่างเจรจา หรือเพราะอุณหภูมิในร่างกายของตนจะทำให้อีกฝ่ายสงสัยเข้าให้แล้ว 

“ท่านพี่ ท่านมีโรคประจำตัวหรือไม่”

หลิวไป๋หลงแทบถอนใจออกมาทันทีด้วยความโล่งอก

“ก็พอมีอยู่บ้าง แต่ไม่ร้ายแรง เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก” 

“ข้าก็ว่าเช่นนั้น ธาตุหยินในกายท่านส่งผลให้ร่างกายเย็น แต่ท่านกลับสวมเสื้อผ้าบางเบาอยู่ตลอด เวลากลางวันใบหน้าซีดขาว เสียดายหากข้าได้จับชีพจรของท่านดูคงจะวินิจฉัยโรคได้ง่ายดายกว่านี้”

“ไม่ต้อง” หลิวไป๋หลงเอ่ยเสียงดังฟังชัดสั้น ๆ อย่างเด็ดขาดทำอีกฝ่ายถึงกับชะงักมือที่กำลังบีบนวดไหล่อยู่ทันที จำต้องรีบอธิบาย “เจ้าเห็นเรือนสมุนไพรแล้วนี่ ถางเล่อถงจะเป็นจัดการเรื่องนี้เองเจ้าไม่ต้องกังวล”

“จริงด้วย ข้านี่โง่งมยิ่งนัก คุณชายถางอายุยังน้อยแต่ก็มีวิชาการแพทย์ล้ำเลิศจนได้เป็นท่านหมอประจำสกุลหลิว ความสามารถข้าเล็กน้อยจะไปเทียบเคียงได้อย่างไร” เหออี้ผิงแม้จะเข้าใจดีแต่ในใจก็รู้สึกว่า อย่างไรตนก็ถูกมองเป็นแค่บ่าวรับใช้ธรรมดาผู้หนึ่งเท่านั้น จะอาศัยความสามารถอะไรไปรักษาทายาทผู้สืบทอดของตระกูลหลิวได้

ในช่วงเวลาความคิดน้อยใจอยู่นั้นฝ่ามือก็บังเอิญเลื่อนลงต่ำไปที่บริเวณหน้าอกข้างซ้ายของหลิวไป๋หลง ก่อนจะทันได้รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างก็ถูกจับยกออก แล้วดึงตัวมาทางด้านหน้าบังคับให้นั่งลงบนตักทันที

เหออี้ผิงตกใจไม่คิดว่าจะถูกจู่โจมกะทันหันเช่นนี้เข้าถึงกับทำสีหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว ทั้งยังไม่สามารถควบคุมสีสันบนแก้มที่แดงระเรื่อขึ้นได้อีกด้วย สายตาที่จ้องมองมานั้นไม่เหมือนกับทุกที หัวใจเต้นอยู่อกรัวเหมือนกลองรบ

“คะ คุณชาย ปล่อยข้าก่อน ข้ายังบีบนวดให้ท่านไม่เสร็จเลย” 

“เรียก ท่านพี่เหมือนเดิมสิ” 

“ท่านพี่ ปล่อยให้ข้าลุกเถอะ” เหออี้ผิงคิดว่าตนต้องป่วยไข้เป็นโรคหัวใจแน่แล้ว เหตุใดถึงได้เต้นรุนแรงนักอีกทั้งความเงียบในห้องก็กำลังจะฟ้องว่าตนกำลังประหม่าแค่ไหน

“เจ้าว่า ร่างกายข้ามีธาตุหยินมากเกินไป...” หลิวไป๋หลงถามถึงเรื่องที่เหออี้ผิงเอ่ยขึ้นมา แต่สายตาและสีหน้าเหมือนไม่ได้คุยเกี่ยวกับการรักษาหรือการแพทย์ แต่เหมือนจะกลืนกินอีกฝ่ายเข้าไปเสียทั้งตัว 

“ชะ ใช่ ท่านควรเสริมพลังธาตุหยางให้มากกว่านี้หน่อย” เหออี้ผิงตอบด้วยความกระอักกระอ่วนใจ พยายามเลี่ยงจะสบตาของอีกฝ่ายและเบนหน้าหนีไปทางอื่นเสีย แต่ควบคุมเสียงของหัวใจที่เต้นดังไม่ได้เลย 

“แล้วเจ้าคิดว่า ท่านพ่อกับท่านแม่ให้ข้าแต่งงานเพื่ออะไรกัน” หลิวไป๋หลงเอ่ยถามเป็นความนัยแฝง ใช้มือเชยคางของอีกฝ่ายให้หันกลับมามองที่ตน 

คราวนี้เหออี้ผิงหน้าแดงระเรื่อลามจากแก้มไปถึงใบหู กัดริมฝีล่างเม้มเข้าข้างในจนแน่น หัวใจใกล้จะหลุดออกมาจากอกอยู่รอมร่อแล้ว เรื่อยลงไปตามหน้าท้องและขาทั้งสองข้างไหววูบแปลกประหลาด และแล้วกึ่งกลางลำตัวก็ค่อย ๆ ขยายตัวขึ้นภายใต้อาภรณ์ 

“ขะ ข้าไม่รู้” 

“เจ้าว่า เจ้าพอมีความรู้เรื่องการแพทย์อยู่บ้าง ทำไมไม่ช่วยรักษาหรือช่วยเสริมพลังหยางให้ข้าเสียหน่อย” ประโยคคำพูดของหลิวไป๋หลงดูธรรมดา แต่สายตาและสีหน้ากลับไม่เป็นเช่นนั้น 

“ขะ ข้ามะ มาคิดดูแล้ว ข้ายังฝีมืออ่อนหัดนะ... นัก หากเรื่องสมุนไพรหรือการรักษา ท... ท่านพี่ควรปรึกษาจากคุณชายถางจะ จะดีที่สุด” เหออี้ผิงร้อนรนแล้ว พูดจาตะกุกตะกักฟังไม่ชัดเสียงสั่นเครือ พยายามจะหาทางหนีทีไล่แต่มองไปทางไหนก็เหมือนไร้ทางออก 

“เจ้าเป็นภรรยาข้า ให้เจ้าช่วยเสริมพลังหยางให้สามี นับว่าเหมาะสมแล้ว” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #220 คิรากิ อาซามิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:58

    รุกเกินไปแล้ว ฟินนน

    #220
    0
  2. #177 PuiPui--r (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 16:00
    ถึงตัวจะเย็นแต่พี่ร้อนมากกกกกกกก 555555
    #177
    0
  3. #91 Fueled me (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 20:20
    น้องมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้วมั้ยเนี่ย5555555555555
    #91
    0
  4. #17 Sleepyash07 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 16:01
    รุกแท้ อ๊ากกกกก
    #17
    0
  5. #8 oyzoyx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 18:55
    แพ้~ ท่านพี่~
    #8
    0