[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 45 : DC2 ตอน 2 ดวงใจของผม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    5 ก.ค. 60





" คุณลุง คุณป้า จีมิน เดี๋ยวผมมานะครับ... "



" ไปไหนอ่ะแท .... " จีมินเอ่ยถามแทฮยองที่กำลังหยิบกุญแจรถ



" ไปร้านกาแฟใกล้ๆแถวนี้อ่ะ เอาไรมั้ย..  "



" ไม่ล่ะ ไปเถอะ รีบๆกลับนะ อากาศมันเย็นมากแล้ว เดี๋ยวไม่สบาย !! "



" คร้าบๆ ^^ "



หลังจากที่กลับจากโรงพยาบาลจีมินก็เกิดรู้สึกเพลียขึ้นมา เขาค่อยๆนั่งลงบนโซฟาตัวเล็ก อย่างเนี่ยแหละนะ ตามประสาคนท้อง 



เขาไม่ได้ถามแทฮยองมากมาย เพียงแต่แสดงความเป็นห่วง ทำให้ร่างบางก้าวขาออกจากบ้านไปอย่างที่จีมินไม่สงสัย 



จีมินมองตามแผ่นหลังของแทฮยองจนเขาหายลับไปจากหน้าประตู



" จีมิน..... "


" ครับแม่ .... ?? "



ใบหน้าหวานหันขวับไปหาต้นเสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังของเขา ก่อนที่มือนิ่มๆของคนเป็นแม่จะวางบนไหล่ของจีมินเบาๆ 



" แม่ว่าเราน่ะ !! " เธอหยุดคำพูดไปนิดนึงให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองเขาที่ยืนสูงกว่าก่อนจะเอ่ยอีกครั้ง.... " ใจอ่อนลงบ้างก็ได้นะลูก ^^ "



" หืม... ?? " อยู่ๆแม่ของเขามาพูดอะไร....ต้องการจะบอกอะไรกันแน่ คนตัวเล็กตอบกลับในลำคออย่างสงสัย



" คิดถึงเจ้าหนูตัวน้อยๆเอาไว้ ... ชีวิตคนเราน่ะ มันสั้นนะ....จะตายจากกันเมื่อไหร่ก็ไม่รู้หรอก.... เชื่อแม่สิ ^^ "



จีมินพอเข้าใจ....ในสิ่งที่ปาร์คจีซึล ผู้เป็นแม่ตั้งใจจะสื่อแล้วล่ะ ตากลมหันกลับมาก้มมองหน้าท้องตัวเองอย่างพินิจ 



ต่อให้เกลียดมากแค่ไหน....แต่ยังไงก็ยังคิดถึงอยู่วันยังค่ำ....ความรักที่เขามีให้จองกุกมันมากกว่าความเกลียดชังซะอีก.....เขารักจองกุก... ลูกในท้องก็ลูกจองกุก....และตอนนี้ก็เป็นจองกุกน้อยไปแล้วด้วย



ดวงตากลมมีน้ำตาเอ่อขึ้นมานิดหน่อย


ฟอด ~   



ปาร์คจีซึลก้มลงหอมแก้มลูกชายอย่างอ่อนโยน....การกระทำของทั้งสองคนอยู่ในสายตาของคนเป็นพ่ออย่าง ปาร์คแทมิน เขานั่งยิ้มให้กับภาพตรงหน้าของเมียและลูก และหวังว่าจีมินจะคิดได้ ^^




__________________________________________





" พี่แทฮยอง..... ทางนี้ครับ "



เสียงสุดคุ้นหูเอ่ยเรียก คนร่างเล็กที่ก้าวขาเข้ามาในร้านกาแฟ ท่อนแขนถูกยกขึ้นก่อนจะกวักมือเรียกแทฮยองให้เดินเข้ามามุมในของร้าน...



" ไง !!! เป็นไงมั่ง "



แทฮยองเลื่อนเก้าอี้ออกมานั่งก่อนจะเอ่ยถามชายร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างรอเขาอยู่ .... ใบหน้าหล่อจ้องมองมาที่เขา 



ใช่แล้วล่ะ !! เขาคือจอนจองกุกที่ตามจีมินมาอยู่อเมริกากว่าสามเดือนแล้ว หลังจากที่จบเรื่องที่สนามบิน จองกุกไม่รับงานละครงานไหนทั้งสิ้น ตามลูกตามเมียมาอย่างเร็วที่สุด



อยู่เมืองเดียวกัน แต่คนละหมู่บ้าน แต่เขาไม่เคยไปหาจีมินหรอกนะ !! เพียงแค่อยากอยู่ใกล้ๆก็เท่านั้น มีคนร่างเล็กตรงหน้าคอยส่งข่าวให้อยู่ตลอด



และความคิดนี้ก็เป็นของใครไปไม่ได้นอกจาก คิมแทฮยองคนดีนี่เองล่ะ !!!



" นิ นายอ่ะ หยุดส่งไอดอกไม้นั่นมาได้ละนะ.....เดี๋ยวจีมินก็สงสัยหมดหรอก โว้ะ!! "



" ครับๆ รู้แล้วๆ .... " จองกุกรีบตอบอย่างเลิ่กลั่ก มือไม้อยู่ไม่สุข เหมือนเขาจะอยากคุยเรื่องอื่นมากกว่าเรื่องนี้นะ 



" เรียกมานี่ มีไรเนี่ย.... " แทฮยองเห็นท่าทางของจองกุกก็เริ่มรู้แล้วล่ะ เขายกกาแฟที่จองกุกสั่งไว้ขึ้นจิบนิดหน่อย 



จริงๆแล้ว เขากับจองกุกเจอกันบ่อยเลยนะ....ไอหมอเนี่ยมันชอบเรียกออกมาหาถามนู่นถามนี่อยู่เป็นประจำ !!



" พอพี่ส่งรูปนั้นมา ผมก็ไม่ไหวแล้วครับ....อยากเจอจีมินสักครั้งนึง...อยากคุยกับลูก แค่นิดเดียวก็ยังดี....นะครับ...พี่แทฮยองช่วยผมหน่อย !! "




จองกุกทำน้ำเสียงเล็กๆอ้อนจนตาคมที่เคยดุดัน หวานไปหมด....แทฮยองมองนิ่งๆ เขาก็อยากจะให้สองพ่อลูกได้คุยเล่นกันบ้างนะ แต่จะให้ทำยังไง !!



" จะให้ฉันทำยังไงเล่า.....ทำอย่างกับจีมินจะยอมมาเจอนายอย่างนั้นแหละ "



" ไม่ต้องให้จีมินรู้ตัวสิครับ..... "



" ยังไง ??? "



" วางยาสลบจีมินให้ผมหน่อย "



" อึก แอะ แคร่กๆ "  แทฮยองที่รอฟังพร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบอีกครั้งสำลักเข้าไปเต็มๆ....นี่เมื่อกี้ไอจองกุกมันพูดว่าไงนะ !!!



" พูดใหม่อีกทีดิ้ จองกุก !!! นายจะให้ฉันทำอะไรจีมินนะ ?? "



แทฮยองขมวดคิ้ว ความจริงเขาได้ยินอ่ะแหละ แต่อยากจะฟังชัดๆอีกที




" วางยาสลบจีมินให้ผมหน่อยครับ.... "



" นาย...จะบ้าเรอะ !!!! " แทฮยองตะโกนออกมาลั่น เขาอยากจะด่าจองกุกจริงๆ ติดที่ว่านี่มันที่สาธารณะ



" น่านะ พี่แทฮยอง..... น้าๆๆๆ " 



" มันจะมีผลต่อหลานรึป่าวก็ไม่รู้ ไอ้บ้า .... นายคิดได้ไงเนี่ย.... "



แทฮยองเช็ดปากอย่างหงุดหงิดใจ 


" นี่ !! ผมถามหมอมาแล้วครับ...แค่เอาใส่สำลีแล้วก็ดมๆนิดหน่อยก็หลับแล้ว.... ไม่เป็นไรจริงนะ !!! "


จองกุกรีบสวนกลับ มือหนาหยิบขวดน้ำใสๆเล็กๆออกมาตั้งตรงหน้าแทฮยอง



" ฉันช่วยทุกเรื่องนะ...ยกเว้นเรื่องนี้ ....ลาก่อนจองกุก " แทฮยองพูดจบก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที



" เอ้ย °๐° !! เดี๋ยวก่อนดิ.... " ขายาวลุกขึ้นก้าวเดินตามอย่างไว 



" ปล่อยเลยๆๆ ไปต้องมาจับ " เขาห่วงหลานมากกว่าอะไรดี....เขาไม่ยอมทำให้จองกุกหรอก 




แทฮยองสะบัดๆแขนที่จองกุกคว้าหมับจับไว้แน่น แต่ทว่าร่างสูงก็ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย




" พี่แทฮยอง~~~~~ คร้าบบบบบบ ช่วยผมหน่อยเถอะน้าาาาา ~~~~~ " จองกุกเบะปากออดอ้อนแทฮยอง กระพริบตาปริบๆให้คนร่างเล็กที่กำลังมองเขา .... " ให้ผมไปหาลูกหน่อยน้าคร้าบ "




โอ้ยยยย......อย่าใจอ่อนนะแทฮยอง....อย่านะ อย่านะ !!!




" .... เห่ออออ ~~~~~..... จะให้ทำตอนไหนล่ะ " 




สุดท้ายเขาก็อดที่จะช่วยไม่ได้อยู่ดี ทำเอาไอคนที่ยืนยิ้มหน้าบานจนเห็นฟันกระต่ายนี่ดีใจใหญ่เลย





___________________________________________







21 : 00 น.



ตอนนี้เหลือแค่จีมิน กับ แทฮยองที้นั่งดูทีวีในห้องรับแขกอยู่สองคน พ่อกับแม่เข้านอนไปแล้ว


สายตาแทฮยองเหลือบมองจีมินทุกๆห้านาที เขากำลังคิดน่ะสิ...ว่าจะทำยังไงให้คนตัวเล็กท้องป่องตรงหน้าดมยาสลบดี !!



" จีมิน.... "


" หืม "  เขาตอบรับโดยที่ยังไม่ละสายตามาจากทีวี


" กินนมรึยัง..... "


" ยัง.... "


" เดี๋ยวไปมาให้....แล้วก็ไปนอนได้แล้วนะ "


จีมินหันมามองแทฮยองที่ลุกขึ้นเดินไปในครัวอย่างแปลกใจ ปกติถ้าเขาจะนอนเดี๋ยวก็เข้านอนเองล่ะ ..... ทำไมวันนี้แทฮยองมาแปลก ???



ในห้องครัว 



" เอาวะ แทแท....ป้ายมันตรงข้อมือนี่แหละ... "



คนร่างเล็กพึมพำพูดกับตัวเอง เขาคิดวิธีอื่นไม่ออกแล้วจริงๆแหละ ขวดน้ำยาสีขาวใสถูกแตะขึ้นมาป้ายที่ข้อมือนิดหน่อย....ก่อนที่แทฮยองจะรีบเอาใบหน้าของตัวเองให้ออกห่าง ไม่งั้นมีหวังสลบอีกคนแน่ !!!!!



" จีมินอ่า ~~ "



ใบหน้าหวานหันไปตามเสียงเรียกของเพื่อนสนิท ก่อนที่แทฮยองจะนั่งลงข้างๆเขาแล้ววางแก้วนมไว้บนโต๊ะ



" อะไร ?? "



" ฉันซื้อน้ำหอมมา....เลยลองฉีดใส่มือมาให้นายดมดูอ่ะ....ลองดมให้หน่อยสิว่าหอมมั้ย ^^ "



พูดจบก็ยกข้อมือขึ้นมาใกล้จมูกที่รั้นชันสวยของจีมินทันที !! คนตัวเล็กก็ไม่เอะใจอะไร ก็แค่ดมน้ำหอมน่ะ อีกอย่างเขาก็ไม่ค่อยแพ้ท้องแล้วล่ะ .....



ฟืดดด ~~



ขอโทษนะจีมิน....แท จำเป็นจริงๆ แทอยากให้จองกุกกับจีมินได้เจอกันจริงๆนะ  ความรู้สึกผิดแล่นเข้ามาเต็มหัวเลยแทฮยองเอ้ย !!!




" อี๋ .... แอวะ ! เหม็น....เหมือนกลิ่นแอลกอฮอล์เลย...ซื้อมาได้ไงเนี่ยห้ะ.. เอาไปทิ้งเลยนะ "



จีมินยู่หน้าก่อนจะผลักมือแทฮยองออกไปไกลๆ มือเรียวรีบยกขึ้นมาบี้จมูกแทบไม่ทัน



แน่ล่ะสิ...ก็มันไม่ใช่น้ำหอมจริงๆนิ....แต่จีมินคงไม่รู้ตัวหรอก



" หรอ....เหม็นหรอ...งั้นฉันทิ้งดีกว่าเน้อะ " ^.....^ แทฮยองยิ้มเจื่อนๆส่งไปให้จีมิน เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น....ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อจะรีบไปล้างมือออก !!



" แอวะ....จะอวกเลยแฮะ... "



จีมินบ่นพึมพำก่อนที่จะเอื้อมไปหยิบแก้วนมมากระดกเข้าปากจนหมดแก้ว....



เป็นคุณแม่วัยใสมากจริงๆน่ะแหละ เพราะคราบรอยนมที่เปรอะตามมุมปากเป็นเด็กๆเป็นเครื่องบ่งบอก



" ไปนอนได้แล้ว.... " แทฮยองเดินกลับออกมาก่อนที่พยุงคนตัวเล็กให้ลุกขึ้นยืน เขาอยากให้จีมินๆรีบถึงเตียงนอนเร็วๆ เพราะถ้ายาออกฤทธิ์จะได้หลับไปเลย 



" รู้แล้วน่า...วันนี้เอาแต่ไล่ให้ไปนอนอยู่ได้...เป็นไรของนาย ห้ะ !! " จีมินจ้องหน้าแทฮยองอย่างนึกสงสัย....



" ป่าว....เหนื่อยมาทั้งวันก็อยากให้พักผ่อนไง.... ^^ " 



พูดเสียงหวานไปพลางนิ้วโป้งเรียวก็ขยับไปเกลี่ยเช็ดตามมุมปากของคนตัวเล็กที่กินนมเลอะเทอะ !! อย่างเบามือ แทฮยองพยายามหลบที่จะไม่สบตาจีมินล่ะนะ !!!!




" แน่ใจนะ..... !!!! "


" แน่ดิ....ไปนอนไป !! "



70 %



แทฮยองหมุนตัวจีมินให้หันหน้าออกไป ก่อนจะผลักเบาๆให้คนตัวเล็กเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน....



" ที่เหลือก็หน้าที่นายล่ะนะ จองกุก !! ฉันช่วยได้เท่านี้ล่ะ " 


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


ขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ร่างบางในชุดเสื้อยืดสีขาวสบายๆกับกางเกงที่ไม่รัดท้องจนเกินไป จีมินตรงไปยังเตียงนอนกว้างก่อนจะนั่งลงช้าๆ 



เขาค่อยๆจับสะโพกก่อนที่ก้นจะถึงเตียง ยอมรับเลยว่านั่งลำบากพอสมควร !!



" อาา ~~ เหมือนแทฮยองรู้เลยว่าจะง่วง.... " คนตัวเล็กที่เอียงคอไปมาผ่อนคลายอยู่ปลายเตียง เขาเริ่มรู้สึกว่ามึนๆหัวแปลกๆ เปลือกตาเยิ้มลงมาจนแทบจะปิด....หาวไปสองสามรอบได้แล้วมั้ง ... !!



" เมื่อกี้ยังตื่นๆอยู่เลย ทำไมง่วงเร็วจัง.. " ปาร์คจีมินคงไม่ได้ง่วงธรรมดาแล้วล่ะ...ฤทธิ์จากยาสลบแน่ๆที่ทำให้เขางัวเงียได้มากขนาดนี้...




ตุบ ตุบ !!




" อ้ะ !!! .... " คนตัวเล็กสะดุ้งยึกขึ้นมานิดหน่อย เมื่ออยู่ๆสิ่งมีชีวิตในท้องเขาก็ทีบอย่างแรง



" ตาหนู....ดิ้นหรอลูก ^^ หืม....แม่เจ็บนะ  " จีมินยิ้มตาหยีอย่างมีความสุข ถึงแม้จะบอกว่าเจ็บแต่จริงๆมันไม่เจ็บเลยสักนิด มือเรียวลูบไล้หน้าท้องอย่างอ่อนโยน



" ง่วงแล้วใช่มั้ย....^^ แม่ง่วงแล้วนะครับ....เราไปนอนด้วยกันเน้อะ " 



เสียงหวานของจีมินกำลังพูดเล่นออดอ้อนกับลูกชายตัวน้อย ก่อนที่จะค่อยๆกระดึ้บตัวถอยหลัง
จนเกือบถึงหัวเตียงแล้วเลิกมาห่มขึ้นมาคลุมขาไล่มาจนถึงลำตัว



" ไม่ไหวแล้วลูก  แม่เหมือนจะ....--- "


ฟุบ !! 


เหมือนอยากจะคุยเล่นกับลูกต่อมากเหลือเกิน...แต่ทว่าจีมินกลับคอตกลงไปที่หมอนซะก่อน...




22 : 56 น. 


.
.
.
.


22 : 57 น.


.
.
.
.


22 : 58 น.


.
.
.
.



22 : 59 น.


.
.
.
.



23 : 00 น. 


ติ้ด ติ้ด !!


เวลาผ่านไปเรื่อยๆจนเสียงจากนาฬิกาบนหัวเตียงดังขึ้นบ่งบอกเป็นเวลาห้าทุ่ม บ้านหลังเล็กปิดไฟมืดสนิท ดูเหมือนคนในบ้านจะหลับหมดแล้ว



แกร็ก !!!



เสียงประตูห้องๆหนึ่งที่กำลังถูกเปิดออก ปรากฏร่างสูงของผู้ชายคนนึง ขายาวก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ แสงไฟจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้เห็นทางเดินได้บ้าง !!!



เขาพยายามย่องให้เสียงเบาที่สุด....เดินเข้ามาเรื่อยๆ.....เตียงใหญ่ที่เขาเห็นตรงหน้านั่นแหละคือเป้าหมาย ร่างบางที่นอนหลับไหลไม่เป็นท่าเพราะฤทธิ์ยาสลบ 



" เห้อ ~~~ ได้เจอสักที ดวงใจของผม ^^ "



จอนจองกุกที่หยุดยืนอยู่ข้างเตียงเอ่ยขึ้นแผ่วเบา เขายืนยิ้มกว้างมองภาพคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่ตรงหน้า... ใบหน้าหวาน แก้มเนียนขาวที่เขาคิดถึงมากมาย 



ตาคมไล่มองมายังหน้าท้องที่พองโตของจีมินที่อยู่ใต้ผ้าห่ม มือหนายกผ้าห่มออกจากตัวก่อนจะเลิกเสื้อขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นท้องที่ขยับดุบๆอยู่นิดหน่อย.... เขานั่งลงข้างคนตัวเล็ก !!



" ไงครับ......ตาหนูของพ่อ....หืม...หลับรึยังลูก ^^ " ใบหน้าหล่อก้มลงพูดกับท้องของจีมิน



นี่เป็นสิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุดในตอนนี้....คุยกับหน้าท้อง ลูบไล้ และฟังเสียงเจ้าตัวเล็กที่กำลังดิ้น 



" เรียกพ่อว่า ปะป๊าดีมั้ยครับ.... ^^ " 



เขายังคงพูดเล่นอยู่แบบนั้น ปากหยักค่อยๆกดจูบลงบนหน้าท้องของจีมินเบาๆ จมูกโด่งเกลี่ยไล้เล่นอย่างสนุกสนาน



" แม่หนูใจร้ายกับปะป๊ามากเลย..... บอกให้แม่หนูใจอ่อนหน่อยสิครับลูก......ให้แม่ยกโทษให้ปะป๊านะครับ.... ^^ ปะป๊าจะได้มาอยู่กับหนูไง.... "



พูดจบจองกุกก็ผละออกมาช้าๆ ตาคมเหลือบมองไปยังคนตัวเล็กที่กำลังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว 



อีกสิ่งหนึ่งที่อยากจะทำมากที่สุดคือ.........กอดจีมิน.....จูบจีมิน....หอมแก้มจีมิน......เขาคิดถึงคนตรงหน้าแทบจะเป็นบ้า.....



" จองกุกคิดถึงพี่จีมินนะครับ.... " 



ใบหน้าหล่อค่อยโน้มลงไปใกล้ใบหน้าหวานจนจมูกทั้งสองชนกัน....




" พี่จีมินได้ยินจองกุกมั้ย.... "  



คนร่างสูงยิ้มออกมาอย่างบอกไม่ถูก น้ำตาเอ่อใต้ขอบตาอย่างไม่รู้ตัว จมูกโด่งส่ายไปมาซ้ายขวาให้มันสัมผัสเล่นกับจมูกของจีมิน



" จองกุกรักพี่จีมินครับ.....ยกโทษให้จองกุกเถอะนะ จองกุกขอโทษ "












Tlak Talk 1

คิๆ รอติดตามด้วยน้าค้า
มาอัพเรียกน้ำย้อย

ผิดพลาดขออภัยน้า
คอมเม้นได้เลย ^^ 



Talk Talk 2

จองกุกมาแล้วค่าาาา

ฮือออ น่ารักจังเลย ^^


ยอดเฟบ เกินหกร้อยมาหน่อยแล้ว
ขอบคุณรีดทุกคนมากเลยค่ะ รักนะคะ ^^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #761 jaeminnoona (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 14:01
    ฉันจะร้องไห้ ฮือออออ
    #761
    0
  2. #443 Nungning8650 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:40
    ใจอ่อนได้แล้วนะจีมิน สงสารจองกุกเถอะ ????
    #443
    0
  3. #304 Uraiwan96 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 17:15
    บางทีก็สงสารจองกุกนะ จีมินใจอ่อนสักนิดเถอะ
    #304
    1
  4. #303 Blackcat_14 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 07:04
    รอเลยค่า
    #303
    1
  5. #302 kafair_2004 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 23:20
    งื้ออออออมินลูกกก
    คิดดีๆน้าตัวเองง*-*
    จะให้ลูกไม่มีพ่อหรอไม่ดีม้างงง??
    ใจอ่อนเถอะน้าาากุกทรมาณหมดแล้ววรีดก็ทรมาณน้ะตัวว~~
    แง~~;-;
    #302
    1
  6. #301 NuttayaTrato (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    จีมินใจอ่อนสักทีเถอะ สงสารจกุก T T
    #301
    1
  7. #300 Z.TONFAH (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:10
    สงสารจกุกจีมินใจอ่อนเถอะนะๆๆๆๆ
    #300
    1
  8. #299 got7inheart (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:43
    ใจอ่อนซะทีสิจีมิน ฮรือออ 
    #299
    1
  9. #298 Kanoklak_Lin (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:37
    ฮรืออ จีมินรีบใจอ่อนแล้วให้จองกุกมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวที่อบอุ่น
    #298
    1
  10. #297 chachayuchun (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 17:17
    น่ารักไปหมด ทั้ง จีมิน แทแท จองกุก และก้อไรท์ที่ใจดี อัพบ่อย ๆ ขอให้จีมินใจอ่อนเร็วๆน้าาา
    #297
    1
  11. #295 arkamy_jkjm9795_mb (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    มันก็จะเกิดอารมอยากอ่านขึ้นมาหน่อยๆอ้ะ โหยยย วันนี้โมเม้นมาแรงมากกก ลำบากต้องมาหาฟิคอ่าน รีบมาอัพน้ะ เค้ารอ^^
    #295
    1