[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 41 : ความทรงจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    28 มิ.ย. 60




แทฮยอง จองกุก ซอกจิน ทั้งสามคนยังนั่งอยู่ที่เดิม....คนร่างเล็กก็ยังคงเล่าเรื่องราวของจีมินไม่จบ.... 


" ที่หายไป เป็นเพราะแบบนี้เองหรอ.  !!!! " จองกุกก้มหน้ามองมือตัวเองอย่างรู้สึกผิด....เขาไม่เคยถามเหตุผลของจีมินเลย..... ทั้งๆที่จีมินไม่ได้ตั้งใจ !! 


" ไม่ใช่แค่นั้น.........จีมินยังพูดถึงนายให้ฉันฟังบ่อยๆด้วยนะ..... " 


" พูดถึงผมหรอ.... "


" อืม....จีมินมักจะชอบพูดว่า.....เห้อม !! ถ้าเด็กคนนั้นอยู่ด้วยต้องชอบแน่ๆเลย...... เด็กคนนั้นร้องไห้แล้ววิ่งมาหาฉันแหละ !!!....วันนี้เด็กคนนั้นจะร้องไห้รึป่าวนะ !!!! ฉันได้แต่ฟังคำว่า เด็กคนนั้นๆๆ ซ้ำๆ..... "  


แทฮยองพูดไปยิ้มไป.....ซอกจินก็ตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ เขามองหน้าแทฮยองตลอดการเล่าเรื่องเลยล่ะ ....



" ......... "  จองกุกมองหน้าแทฮยองนิ่งๆอย่างตั้งใจ !!



" วันนึงฉันเลยถามจีมินว่า....ย๊า !!! เด็กคนนั้นของนาย ชื่ออะไรอ่ะ.... ??? "



" .......... " 



" แล้วเค้าก็ตอบว่า.... "




ไม่บอกหรอก คืกๆ  ^.......^  ฉันอยากเก็บเด็กคนนั้นไว้ในความทรงจำของฉันคนเดียวน่ะ.....ฮี่ๆ 



" !!!!!!!........ "  จองกุกนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ .... คำพูดของแทฮยองทำให้เขาแทบจะน้ำตาไหลออกมา.....ในตอนที่เขาคิดว่าจีมินทิ้งไปแต่จีมินกลับไม่เคยลืมเขาเลย....ผิด.....ผิดจริงๆ....ความรู้สึกผิดโลดแล่นเต็มตัวเขาไปหมด !!!!



" วันที่อยู่เชจู.....พอฉันรู้ว่าเป็นนาย.....ฉันก็ตกใจหน่อยๆเหมือนกันนะ...ที่ฉันผิดคิวเผลอตบหน้านายไปน่ะ...ฉันตั้งใจ..เพราะฉันเกลียดนายที่มาทำร้ายเพื่อนฉัน ฮึ "  แทฮยองเบะปากอย่างไม่พอใจ



" ขอโทษครับ.... "



" เก็บไปขอโทษจีมินเหอะ !! "



" แล้วจีมินกลับมาทำไม......ไอ้พี่นัมจุนนั่นโผล่มาจากไหน.....  "



" อ่อ ... ที่บอกว่านัมจุนเป็นรุ่นพี่น่ะหรอ.... "  ซอกจินที่นั่งเงียบอยู่นานในที่สุดก็มีบทพูดซะที 



" อืม.......พี่นัมจุนเรียนเป็น Director แถมเก่งมากๆด้วยนะ ^^  บังเอิญได้เจอกัน ตอนที่จีมินต้องเข้าแข่งงานสำคัญน่ะ "



" งานสำคัญ... ??? "



_____________________________________________________





" จีมินอ่า.... ฉันมีอะไรมาให้ดู.... "  แทฮยองวิ่งพรวดมาหาจีมินที่นั่งรออยู่ที่เดิมอย่างเร็ว...และไม่ลืมที่จะ !!


ฟอด ~~~


!!!!!!!!!!!!!!!


" อะไร..... ??? "


" นี่ไง.... " ร่างเล็กชูโปสเตอร์บางอย่างที่ถืออยู่ในมือให้จีมินดู..... !!!


" การแข่งขันประพันธ์บทละคร ชิงเงินรางวัลหรอ... ??? "


" ใช่ .... นายลองดูสิ.... "


จีมินมองอย่างนิ่งๆ เขาไม่คิดจะเข้าแข่งอะไรแบบนี้หรอก.....ฝีมือเขาไม่ได้เก่งอะไร เป็นแค่นักเรียนระดับอ่อนๆคนนึงเท่านั้นแหละ !! แต่ถึงอย่างนั้นมือเรียวก็หยิบมันมาจากมือแทฮยองล่ะนะ



ตกเย็น !!


แทฮยองต้องเลิกเรียนช้า !! จีมินเลยจำเป็นต้องกลับคนเดียว เขาเดินลงจากตึก ในมือถือโปสเตอร์ที่เพื่อนตัวแสบเอามาให้.....ใจก็ยังครุ่นคิดอยู่ตลอด


แข่งดีมั้ยนะ....จีมิน.....เห่อออ....เราเก่งมากพอแล้วหรอ.... !!!!!


ด้วยชีวิตประจำวันจะชอบไปนั่งรอที่สวน คนตัวเล็กเลยคิดจะไปนั่งเล่นก่อนสักหน่อยแล้วค่อยกลับ 


ขาเรียวก้าวข้ามเก้าอี้หินอ่อนก่อนจะหย่อนก้นลงนั่ง ร่างเล็กกวาดสายตาไปรอบอย่างงงๆ


แปลกจัง...ทำไมวันนี้ไม่มีคนเลยล่ะ... !!!!



.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


ปัก !!!!! 


!!!!!!!!!!!!  °□° 


" น่าหมั่นไส้ว่ะ..... มึงจะทำตัวเด่นไปถึงไหนวะ ไอ้นัมจุน "



จีมินสะดุ้งพรวดลุกขึ้นจากเก้าอี้แทบไม่ทัน....แหงล่ะ กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาแต่งบทละครเล่นเพลินๆ อยู่ๆก็มีคนถูกผลักให้กลิ้งลงไปกับพื้นตรงหน้าห่างจากเขาประมาณสิบก้าวเท่านั้นแหละ !!!



ร่างของผู้ชายคนนึงที่ถูกผู้ชายอีกสามสี่ยืนคนล้อมกำลังถูกใครคนนึงขึ้นคร่อม....แล้วก็รัวหมัดใส่ไม่ยั้ง !!! 



ปัก ปัก ปัก ปัก !!! 



ทำไงดี จีมิน ทำไงดี !!!! ขืนปล่อยไว้แบบนั้น คนคนนั้นโดนต่อยจนน่วมแน่เลย 



คนตัวเล็กที่ทำได้แต่ยืนมองยกมือสองข้างขึ้นมาปิดปากอย่างกลัวๆ !!! 



ปัก ปัก ปัก ปัก !!!!!


" ชอบทำตัวเด่นอ่อ "


ร่างสูงที่กำลังโดนต่อยไม่มีโอกาสได้ลุกขึ้นสู้เลย....เพราะยังโดนรั้งข้อมือ ข้อขาไว้อย่างขยับไม่ได้.... !!!


จีมินที่เห็นอย่างนั้น....ก็อ่อนไหวเกินไปจนปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา.....เขากลัวแต่ก็อยากช่วย ฮรึก !!! 



" หยุดนะเว้ย !!!! "  


เอาวะ !!! เป็นไงเป็นกัน 


น้ำเสียงที่ฟังดูแล้ว....ไม่น่ากลัวเลยสักนิดตะโกนออกไปอย่างสั่นเครือ เพราะคิดว่าต้องทำอะไรสักอย่างล่ะ !! 



และแน่นอนมันเรียกให้ทุกคนตรงนั้นหันมองมากันเป็นตาเดียว.... 


ซวยแล้วจีมิน !!!!! 



" เห้ย....นี่กูประกาศไว้แล้วไม่ใช่อ่อวะ...ว่าวันนี้ห้ามใครเข้ามาในสวน....ยังมีแมวน้อยที่ไหนหลุดเข้ามาอีกวะ :\ "


คนที่เพิ่งจะต่อยหน้าคนอื่นไม่ยั้งเมื่อกี้ลุกขึ้นมามองจ้องเขม่งไปยังคนตัวเล็กที่ยืนสั่นระรัว ก่อนจะเอ่ยเป็นนัยๆ ..... ว่ามาเสือกอะไรเรื่องของมัน !!!!! 


ขายาวค่อยๆก้าวเดินเข้ามาหาจีมินอย่างช้าๆก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ...พร้อมกับพวกเพื่อนของมันอีกด้วย.....จีมินยืนตัวสั่นเหลือกตาไปมาอย่างเกรงกลัว !!! 


" หน้าหวานน่ารักเชียว..... ฮึ้ๆ "  มือหนาไล่ลูบไปบนแก้มสีชมพูเล่นอย่างหยอกล้อ !!



" ฮรึก ....... "



" แต่เสียดาย....เสือกไปหน่อย ..... "



" ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ "    เหล่าผู้ชายที่น่ารังเกียจแต่ละคนพากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน....ที่เห็นคนตรงหน้าตัวสั่นขนาดนี้....



คอเสื้อของจีมินถูกกระชากขึ้นมาอย่างแรง....ทำเอาคนตัวเล็กแทบจะหายใจไม่ออก...



" อึก ....กะ อัก....อย่า !!  " !!!!!! 


คนที่โดนต่อยนอนราบนิ่งไปกับพื้น...เขาอยากจะลุกขึ้นไปช่วย แต่ทว่าความเจ็บไม่เอื้ออำนวย...เขาพยายามจะดึงตัวเองให้ลุกขึ้น แต่ก็ต้องล้มลงไปอีก !!! 


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


" นั่นครับๆ .....เขาต่อยกันครับ.... "


เสียงเจี้ยวจ้าวของเด็กนักเรียนตัวเล็กหลายคนตะโกนออกมา ก่อนจะพากันชี้มาที่คนที่กำลังมีเรื่องกัน !!! โดยมีครูผู้ชายสองสามคนวิ่งตามมาอย่างรีบร้อน !!!



" แดเนียล.... !!! หยุดนะ.... " หนึ่งในครูตะโกนขึ้น และเหมือนพวกเด็กอันธพาลจะรู้ตัว....มือที่ขยำคอเสื้อคนตัวเล็กรีบปล่อยออกทันที.... !!! คนที่ถูกเรียกชื่อหันขวับอย่างตกอกตกใจ !!




" แคร็ก แห่ก ๆ "  จีมินจับคอของตัวเองก่อนจะไอออกมาเพราะความเจ็บ...





" หนีก่อนวะ แดเนียล.... " หนึ่งในแก็งค์เด็กนิสัยไม่ดีเอ่ยขึ้น เป็นสัญญาณบอกให้เพื่อนตัวเองหนี !!


" เออๆ ฝากไว้ก่อนเหอะ พวกมึงสองคน !! "





____________________________________________________




ห้องพยาบาล !! 


ท้องฟ้าเริ่มมืดลง อากาศที่หนาวอยู่แล้ว ก็หนาวขึ้นไปอีก 


บหน้าของคนที่ถูกต่อยบวมช้ำ รอยเขียว รอยแดงตามมุมปากและหางตาบ่งบอกว่าเขาคงเจ็บน่าดู !! 


จีมินมองคนที่นอนหลับอยู่ตรงหน้านิ่งๆ...ใจยังคงกลัวๆอยู่กับเหตุการณ์เมื่อกี้ !!! 



" น่าสงสาร........ -_- " 



คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆเตียง พลางยกมือสองข้างขึ้นมาเป่าให้อุ่นก่อนจะเท้าคาง เขาอยากจะกลับบ้านนะ ถ้าซิสเตอร์ไม่สั่งให้เฝ้าคนคนนี้เอาไว้ก่อน !!!!!




" อะ !!! อือออ...... อือออ ~~~~ "



" โอ้ะ !! ตื่นแล้วหรอ... "


คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนมองเข้าไปที่ใบหน้าของคนเจ็บ ที่ร้องครางออกมา....แต่ไม่ได้มองใกล้ขนาดนั้น เพียงแค่จะดูว่าตื่นจริงๆรึป่าวก็เท่านั้น !!



นัมจุนกระพริบตาอย่างช้าๆ เพราะที่หางตาเขารู้สึกเจ็บ....เขามองไปรอบๆและพอจะรู้ตัวว่า เขาคงนอนอยู่ในห้องพยาบาลแล้ว !!



" Are you ok ???!! "   จีมินเอ่ยถามโดยไม่รู้ว่าคนตรงหน้าก็เป็นคนเกาหลีเหมือนกับเขา 



คิมนัมจุนหันมองใบหน้าหวานที่คิดว่าน่าจะเป็นคนที่ช่วยเขาเอาไว้ !! 



ากลม....แก้มอวบอมชมพู ..ริมฝีปากบางเล็ก...จมูกรั้นขึ้นสวย... ขนาดเจ็บอยู่ยังเห็นคนตรงหน้าชัดเจนขนาดนี้ !!



น่ารัก ทำไมเขาคิดว่าน่ารัก !! ..... นี่เขาคงเบลอมากล่ะมั้งเนี่ย....หัวกระทบกระเทือนอะไรรึป่าว..... !!!! ตัวเองเจ็บอยู่นะ !!



" ขอบใจมากนะ " น้ำเสียงแผ่วเบาตอบกลับมา


" อ้าว .... คนเกาหลีหรอ !! พูดภาษาอังกฤษใส่ไปแล้วอ่ะ คิกๆ "   จีมินยิ้มจนตาหยีในความอุตส่าห์พูดภาษาอังกฤษของตัวเอง !! ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่สำเนียงมันน่าอายน่ะ 


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

1 เดือนต่อมา 


" จีมินนนน......ทำอะไรอยู่ !! "  


" พี่นัมจุน !!!??? "


" เห้อ มาอีกละ ....มาทุกวัน....จะมาทำไมบ่อยๆก็ไม่รู้ " แทฮยองมองตาขวางใส่นัมจุนที่ยิ้มแป้นเดินเข้ามานั่งข้างๆจีมิน....


ก็มันน่ารำคาญมั้ยล่ะ !! มาหาทุกวันเนี่ย....จะอยู่ด้วยกันสองคนกับจีมินที่แทบไม่ได้อยู่ ไหนจะตอนกินข้าวกลางวัน นั่งเล่น อ่านหนังสือ เดินเที่ยว ดูหนัง...ไอพี่นัมจุนนี่ตามไปทุกที่.....เห่อมมม !!!


" เอ้า !! นี่มาช่วยไง.....จีมินกำลังจะแข่งบทละครยอดเยี่ยมไม่ใช่หรอ....ต้องให้ไดแร็กเตอร์อย่างพี่มาช่วยสิ " 


" ชิ !! " แทฮยองกอดอกเบือนหน้าหนี....แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาสามคนก็สนิทกันมากเลยล่ะ....



พอมีนัมจุนคอยช่วย แทฮยองก็เรียนการแสดงเก่งขึ้นมาหน่อยๆล่ะนะ....จีมินก็ได้รับคำแนะนำจากนัมจุนมากมาย...เพราะเขาเป็นรุ่นพี่เลยรู้อะไรหลายๆอย่าง...





8 เดือนต่อมา....



" ใจเย็นๆ ไม่ต้องตื่นเต้นนะ... "  



นัมจุนโอบไหล่คนตัวเล็กที่ยืนกำมือเย็นๆอย่างตื่นเต้น....เพราะวันนี้เป็นวันประกาศผลผู้ประพันธ์บทละครยอดเยี่ยมแห่งปี !! 


ในงานมีดาราดังๆ เซเลป นักข่าว ปาปารัสซี่ สารพัดคนดังแห่งวงการบันเทิงน่ะแหละ...แถมคนที่มาเข้าแข่งก็ดูเก่งๆกันมากทั้งนั้น 


บทละครที่จีมินเขียนมีชื่อว่า The Time Of Remember ช่วงเวลาแห่งความทรงจำ มันคือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตเขาทั้งหมด ตั้งแต่จำความได้ จน ถึงตอนนี้ !! รวมถึงเรื่องที่เขาได้รู้จักกับจองกุกด้วย



" และตำแหน่ง Author of the year คือ "...........

..........

_____________________________________________




" จีมินชนะในวันนั้น.....และกลายเป็นที่จับตามองในฐานะ นักเขียนมือทองแห่งปี แต่ถึงอย่างนั้นจีมินก็ยังอายุน้อยอ่ะนะ ^^ แค่ได้เงินไปใช้หนี้ส่วนนึงให้พ่อกับแม่เขาก็ดีใจจะแย่เล่า "


" แล้วหนี้ที่เหลือล่ะ.... " จองกุกจ้องหน้าแทฮยองก่อนจะเอ่ยถาม....



" มีคนอาสาจะจ่ายให้....แต่ต้องแลกกับงานที่จีมินต้องทำให้เขาน่ะ.... "



" ใคร... ???? " ซอกจินถามบ้าง กลัวไม่มีบท !!!!!



" ค่ายคู่แข่ง....นิวยอร์ก ฟิล์ม !!!!!!!! เรื่องมันเกิดหลังจากที่พี่นัมจุนเรียนจบก่อนพวกเราไปหนึ่งปี "



_________________________________________________




" ร้องไห้ทำไม หืม....ไอแสบ "



" ฮรึก !! กะ ก็ ก็....พี่นัมจุน....ฮรึก...เรียนจบแล้วนี่ครับ.... ผะ ผม ผม ฮรึก ดีใจไง ..... "


คนตัวเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตรงหน้านัมจุนที่เอามือลูบหัวเขาอยู่....ตอนนี้สำหรับจีมินแล้ว นัมจุนคือพี่ชายคนนึง....ที่เขารักมากๆเลยล่ะ...ก็นัมจุนคอยดูแลเขามาตลอดตั้งแต่วันนั้นเลยนิ !!



" โอ๋ ๆ ๆ มานี่มา "


หมับ !!


ร่างบางถูกดึงเข้ามากอดจนจมหายเข้าไปในร่างสูงใหญ่....



" อีกปีเดียวเดี๋ยวจีมินกับแทฮยองก็เรียนจบ เดี๋ยวก็ตามพี่ไปก็ได้นิ.... ^^ "



" ฮรึก.... ฮือออ "  จีมินยังคงสะอื้น...



" ฮรึก !! ฮืออ "


แทฮยองยืนมองสองคนที่กำลังกอดกันก็อดที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่....ก็ทำไงได้ล่ะ มีกันอยู่สามคน....ไปไหนไปด้วยกันตลอด....จนผูกพันไปแล้วนิ 



" เอ้า !! ร้องอีกคนละ ..... มานี่เลยๆๆ "



หมับ !!


แทฮยองรีบเดินเข้าไปสวมกอดอีกคน....



" ขี้แยทั้งคู่เลยนะ ฮ่าๆ ^^ " นัมจุนพูดไปพลางมือก็ลูบหัวเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนไปอย่างอ่อนโยน...


ความจริงเขาก็แอบร้องไห้ในใจนะ....ใจหายเหมือนกันแหละ...เพราะตัวเองต้องไปฝึกงานประเทศอื่น....เลยจำเป็นต้องห่างกันไปไกล....



" สัญญา....ว่าจะกลับมามั้ยครับ... "



" ฮ่าๆ สัญญาๆ....พี่ต้องกลับมาอยู่แล้วล่ะ !! เราต้องได้อยู่ด้วยกันตลอดไป เน้อะ !! "




จีมินกับนัมจุนยังกอดกันอยู่ แต่แทฮยองผละออกไปก่อน เขายกมือขึ้นปาดน้ำตานิดหน่อย เพราะเขารู้บางสิ่งบางอย่าง...นัมจุนคงอยากอยู่กับจีมินสองคน !!!

.
.
.
.


" จีมิน !!! " พออยู่กันสองคนแล้วนัมจุนก็เอ่ยชื่อคนตัวเล็กออกมาเบาๆ     " ถึงพี่จะบอกจีมินบ่อยๆ แต่คราวนี้คงไม่ได้บอกอีกนาน.... ขอบคุณที่อยู่ข้างๆพี่ ยอมเป็นเพื่อนกับพี่นะ.....พี่รักจีมินนะ "



นัมจุนกอดรัดคนตัวเล็กแน่นเข้าไปในอก....น้ำตามันกำลังจะไหลแต่เขาพยายามจะยับยั้งมันไว้ เขาหลับตาก่อนจะเอาจมูกกดลงไปบนไหล่ของจีมินเพื่อเก็บกลิ่นหอมๆนี้เอาไว้....



" ฮรึก !!!! ฮือออ ผมก็รักพี่นัมจุนครับ....พี่ชายของผม "


แม้นัมจุนจะรู้ว่าจีมินรักเขาแบบพี่ชายคนนึงเท่านั้น แต่เขาก็ยังจะรักจีมินที่เป็นจีมินแบบนี้แหละ....ตลอดไป !!


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

1 อาทิตย์ต่อมาหลังจากนัมจุนเดินทางไปฝึกงาน....






















Talk Talk....

มาต่อกันไปอีกค่ะ ^^
ใกล้จะเดินทางถึงตอนสุดท้ายแล้ว
ฮือออออ


ย้อนไกลไปหน่อย น่าเบื่อเลยเน้อะ ฮี่ๆ 
รีดคงไม่งงนะ 5555


ฝากติดตามตอนจบที่ใกล้ๆจะมาถึงด้วยนะคะ
ผิดพลาดตรงไหนขออภัยค่ะ
คอมเม้นได้เลย


ไรท์รักรีด ม้วฟๆ !! 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #252 ARMY-BangtanJK (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:17
    ไรท์รีบๆๆๆๆๆๆมาต่อเลยนะ เราลุ้นหนักมาก
    #252
    1
    • #252-1 Vic-N(จากตอนที่ 41)
      29 มิถุนายน 2560 / 16:34
      รอลุ้นก่อนน้า ^^
      #252-1
  2. #247 Jantalan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 17:45
    รอค่ะๆๆ
    มีความอิน
    #247
    1
    • #247-1 Vic-N(จากตอนที่ 41)
      29 มิถุนายน 2560 / 16:34
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #247-1
  3. #246 Kanoklak_Lin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 17:10
    สู้ๆค่ะไรท์
    #246
    1
    • #246-1 Vic-N(จากตอนที่ 41)
      28 มิถุนายน 2560 / 17:29
      สู้ค่ะ ขอบคุณนะคะ ^^
      #246-1