[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 40 : เพื่อนรัก / เขาไม่เคยคิดจะทิ้งนาย จองกุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    28 มิ.ย. 60





7 ปีก่อน....

บนถนนลาดยาว แสงแดดอุ่นๆในตอนเช้า แต่มันก็ยังหนาวเย็นอยู่ดี ลมพัดกระทบแก่นกายบางจนหนาวสั่น ... ในหมู่บ้านที่มีบ้านหลายหลังเรียงรายแห่งนี้สงบสุข ...


กรุ้งกริ้ง กรุ้งกริ้ง.....


ครืดดดดด ...................................... แผละ !!!!


กระดิ่งจากรถจักรยานที่มือเรียวเป็นคนดีด เรียกให้ชาวบ้านในชุมเล็กของเมืองลาสเวกัสที่กำลังสูดอากาศกันอยู่หน้าบ้านต้องหันมอง


ตามมาด้วยเสียงเบรกจนล้อขูดไปกับพื้น....ตะกร้าด้านหน้าใหญ่พอสมควรที่จะใส่หนังสือพิมพ์กว่าหลายสิบฉบับ ไหนจะมีถุงด้านข้างอีกหลายถุงที่ใส่ไว้อีกร้อยฉบับ


ใช่แล้ว !!! ตอนนี้ปาร์คจีมิน กำลังส่งหนังสือพิมพ์ไปตามบ้าน จอดหน้าบ้านไหนก็โยนแผละเข้าไปบ้านนั้น....ไม่มีอะไรยากหรอก



" อ้าว !! ขอบใจนะ จีมินนี่.... "


" ครับผม ^^ "


หมู่บ้านเล็กๆนี้คนยิ้มแย้มแจ้มใสให้กันตลอด บางบ้านก็เป็นคนเกาหลีย้ายมาอยู่อเมริกาแบบครอบครัวของจีมินนั่นแหละ....




กริ้งงงงงงงง...... !!


" !!! "


แคร็ก !! 


" ฮัลโหล ... "


" เบบี้เจ.......ส่งหนังสือพิมพ์ยี่สิบฉบับที่ตึกนี้ทีสิ.... "


จีมินรับโทรศัพท์จากสายที่โทรเข้ามา...และก็ได้รับคำสั่งให้ไปส่งหนังสือพิมพ์ให้กับที่ที่นึง....อ่อ เบบี้เจ คือ ชื่อของจีมินเอง คิกๆ คนที่นี่เห็นว่าตัวเล็ก แถมชื่อ มีตัวเจ เลยเรียกกันเบบี้เจ


ตอนนี้คงไม่มีใครสงสัยแล้วนะ...ว่าผมทำอะไร ..... ^^ ผมเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ !!




.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


เอี้ยด........ 


" ที่นี่สินะ.... !! "


Las vegas Academy Tower


จีมินพร้อมรถจักรยานหยุดจอดหน้าตึกสูงใหญ่ ผู้คนเดินเข้าเดินออกพลุกพล่าน ตากลมมองความอลังการของมันก่อนจะเอ่ยออกมา



" สั่งทำไมตั้งยี่สิบฉบับกันนะ.... ???? " พูดไปมือก็หยิบหนังสือพิมพ์จนครบก่อนจะเดินตรงไปยังประตูกระจกแก้วใสที่ออกจะหรูหราแล้วก็ใหญ่เอามากๆ....



แต่ทว่าพอเข้าไปแล้วภายในกลับเงียบสงัด แทบไม่มีเสียงคุยเลย ตรงหน้าจีมินเป็นบันไดเหมือนในปราสาทพระราชวังอะไรอย่างนั้น รอบๆกำแพงตึกประดับด้วยภาพวาดคลาสสิก พื้นเงาวาววับ 



" หู่วววว.....หรูหราอะไรขนาดนี้ °0°.... "


ตอนนี้จีมินยืนอยู่ใจกลางตึก เขามองไปยังรอบๆ ก่อนจะพึมพำเบาๆ 



ชั้นสองคือเป้าหมายของร่างเล็ก.....ก่อนที่ขาเรียวจะเดินขึ้นไป



" หือ..... ๐_๐ ห้องเยอะแยะขนาดนี้.....แล้วจะให้ส่งห้องไหนล่ะเนี่ย.... "


จีมินต้องเบิกตากว้างเพราะตรงหน้าเป็นทางเดินยาวๆแยกสองสามทาง มีห้องมากกว่าหลายสิบห้องอยู่ แล้วเขาควรจะเลือกเข้าห้องไหน เกิดเปิดไปเจออะไรแปลกๆเข้าจะทำไงเนี่ย ... !!



ขาเรียวค่อยๆก้าวย่างไปอย่างช้าๆ มองซ้ายมองขวาที่มันพอจะเห็นทะลุเข้าไปตามห้องต่างๆได้ เพราะ มันมีหน้าต่างกระจก....


เขาเห็นผู้คนกำลังพูดกับตัวเองในกระจก...เห็นคนสองคนกำลังแสดงสีหน้าใส่กันอย่างรุนแรง....เห็นผู้คนร้องไห้ออกมาซะเฉยๆ.....นี่พวกเขาทำอะไรกัน....



จีมินไม่เข้าใจหรอก........แต่เขารู้สึกว่าน่าสนใจก็เท่านั้น....



ร่างบางเกาะไปตามกระจกมองเข้าไปยังในห้องต่างๆอย่างไม่ละสายตา ใบหน้าหวานเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว.....



Acting Room  !!!!!



ห้องเกือบสุดทางเดินทำให้จีมินต้องหยุดชะงัก....และยืนดูมันอยู่หลายนาที....



" สวยจัง....ทำไมใบหน้าสวยขนาดนั้น.... ^////^ "  มีคนบางคนกำลังทำให้ร่างเล็กที่ยืนจ้องการเคลื่อนไหวของเขาต้องหลงใหล !!!



30 %



" Excuse me  !!! "


" !!!!!!! °๐°  ตกใจหมด "


ร่างบางที่กำลังมองคนในห้องอย่างไม่วางตา สะดุ้งยึกขึ้นมา พร้อมอุทานเป็นภาษาเกาหลี เพราะอยู่ๆก็มีคนมาแตะที่หัวไหล่!! ก่อนจะหันไปเห็นรอยยิ้มที่กำลังส่งมาให้เขา....


" โอ้ะ คนเกาหลีเหมือนกันเลย.....กำลังดูอัลไลอยู่หรอ.... ????? "


ตกใจหมด !!! ใครเนี่ย ??? คนเกาหลีสินะ...


" อ่อ ดูคนสวยๆตรงนั้นน่ะ ?? สงสัยว่าทำไมสวยจัง... "  จีมินตอบอย่างเป็นกันเอง...แม้จะไม่รู้จักกันมาก่อน.....แต่คนตรงหน้าดูท่าทางใจดีเพราะยิ้มหน่อยๆส่งมาให้เขาด้วย สงสัยเพราะเป็นคนชาติเดียวกันมั้ง...


" หืม....ซึลกิน่ะหรอ.... รายนั้นเขาเป็นราชินีแอคติ้งน่ะ คิกๆ "


นี่เราคุยกะใครเนี่ยจีมิน.... รู้จักก็ไม่รู้จัก ไปดีกว่า !!



" แล้วนาย.....เรียนที่นี่หรอ ทำไมไม่เคยเห็นเลยอ่ะ  "


ร่างบางที่กำลังจะเดินเลี่ยงๆออกไปกลับถูกคำถามรั่งเอาไว้อีกรอบ


" ป่าวหรอก....เราไม่มีปัญญาเรียนที่หรูๆแบบนี้หรอก..... ไปก่อนนะ !!! "


" ดะ เดี๋ยวซี่ !!! "


" ..... !!!!!!! " แขนเล็กๆรั้งข้อมือจีมินเอาไว้ 


" ทำไมล่ะ....ถ้าอยากเรียนก็เรียนสิ.... "


" เราไม่มีเงิน... :) มานี่ก็แค่มาส่งหนังสือพิมพ์น่ะ ไปละนะ !!"


สายตาของจีมินดูเหมือนไม่มีความรู้สึกอะไรกับคำว่าไม่มีเงินสักเท่าไหร่ ..... แต่คนตรงหน้าที่เขากำลังคุยด้วยน่ะสิ อยู่ๆก็ทำสีหน้าเศร้าขึ้นมาซะอย่างนั้น


ไม่มีเงิน....ก็แสดงว่าลำบากน่ะสิ..... !!!!!



"  เดี๋ยวๆๆๆๆ รีบจัง.........ถ้านายชอบก็น่าจะเรียนน้าาาา...ชอบรึป่าวล่ะ .... "


" หืมมมม...ชอบอะไร... "


" ก็ไอพวกที่นายกำลังดูอยู่เนี่ย... " คนตรงหน้าชี้มือสะเปะสะปะไปทั่ว !! 


" อืมมมมมมม ~~~~ ก็น่าสนใจดีนะ ถามทำไมหรอ "  แฮ่ม คุยเหมือนรู้จักกันมานานเลยเน้อะ จีมิน !! 


" งั้น !!!! ตามเรามาสิ.... "


" ห๊าาา ไปไห------ " ยังไม่ทันพูดจบแขนเรียวก็ถูกดึงให้เดินตามไปซะแล้ว.....


" อ่อ....เราชื่อ แทฮยองนะ.... เรียก แท ก็ได้ ฮี่ " 


โอ้ะ !!!!!!!!!! คนคนนี้ยิ้มกว้างๆแบบนี้แล้ว.....น่ารักจัง.... !! 


จีมินก็ตามไปเฉยน่ะแหละ...ก็ถูกลากไปนิ ขัดขืนไม่ได้อยู่ละ !!






_____________________________________________________




" นั่นแหละ .... คือวันที่จีมินกับฉันเจอกันครั้งแรก ตอนนั้นจีมินเพิ่งอายุสิบหก น่ารักน่าชังจริงๆ.... "


แทฮยองที่กำลังเล่าเรื่องบางอย่างให้จองกุกที่นั่งอยู่ตรงหน้า และ จินที่นั่งอยู่ข้างๆฟัง ทั้งสองฟัง อย่างใจจดใจจ่อ ..... 


" แล้วไงต่อ.... " จินเอ่ยถาม 


" พอผมได้ยินอย่างนั้น....ผมก็พาไปสมัครเรียนซะเลย.... "


" ห๊า.....จีมินไม่มีเงินไม่ใช่หรอ.... "


" ไม่มีเงิน แต่มีความสนใจ....แค่นี้ก็พอ.... "




______________________________________________________





" ซิสเตอร์....ให้เค้าเรียนที่นี่นะครับ....เค้าบอกว่าน่าสนใจมากเลยด้วย.... "



" นี่ !!! เราไม่เรียนหรอกนะ..... จะมาเรียนฟรีๆได้ไง !!!! " จีมินทำท่าดึงแขนแทฮยอง....



" นะคร้าบบบบซิสเตอร์ " แต่เหมือนแทฮยองไม่ฟังนะ.....


.
.
.
.


" เธออยากเรียนจริงๆหรอ.... "


" !!!!!!!!!! ๐~๐ หือ.... " 


" ว่าไงๆ ตอบซิสเตอร์ไปสิ... "  ทีอย่างนี้ล่ะหันมาสนใจเลย.....จีมินทำหน้าครุ่นคิด....



" ผม....ผม.... "


" ถ้าอยากเรียนจริงๆ จะต้องตั้งใจมากๆ และ ห้ามขี้เกียจนะ.... ให้เรียนอะไรก็ต้องเรียน Understand ???? "



ให้เรียนหรอ !!!!! ๐_____๐ ให้เรียนจริงๆอ่ะ....เรียนฟรีๆอ่ะนะ.....ไม่ต้องจ่ายเงินอ่ะนะ



" ตอบไปสิว่า Yes ! " แทฮยองที่ยืนอยู่ข้างๆ รีบกระตุกแขนจีมินให้ตอบ !!



"  เออะ !! เออะ ~~~~ ยะ ยะ Yes ซิสเตอร์ "


คำตอบของจีมินในวันนี้ เขาไม่รู้หรอกว่ามันจะนำเขาไปสู่อะไรบ้าง.....รู้แต่ว่าอยู่ๆโอกาสก็มาหาเขาถึงที่ มาพร้อมๆกับเพื่อนที่ยิ้มแป้นอยู่ข้างๆตอนนี้ด้วย.....



_______________________________________________________


JM PART 


" การเขียนบทละคร น่ะ เราต้องมีอารมณ์ความรู้สึกร่วมไปด้วย....มีจินตนาการ กับท่าทางของตัวละคร ~~~~ "


ผมนั่งอยู่ในห้องกว้างๆห้องนึงครับ มีนักเรียนยี่สิบกว่าคนได้ ถ้าถามว่าตอนนี้ทำอะไร .... ?????


ผมกำลังนั่งจด....ฟัง .... จด.....แล้วก็ฟัง....ปาร์คจีมินคนนี้ถูกจับให้มาเรียนการเป็นอาเทอร์ หรือ นักเขียนบทละครน่ะแหละครับ.....


และผมก็ต้องใจเรียนอย่างมาก เรียนอย่างหนัก....ห้ามขี้เกียจ เพราะได้เรียนฟรีแล้วจะเอาอะไรมากมาย มีโอกาสก็หาความรู้ไว้ซะ !!!


ต้องขอบคุณแทฮยอง....ผมไม่รู้ว่าทำไม...เขาถึงทำแบบนั้น ....พอผมถามว่าช่วยให้ผมเข้ามาเรียนที่นี่ทำไม.....ผมก็ได้รับคำตอบที่ฟังดูแล้ว ไม่น่าจะใช่เหตุผล....เห้อมมมม ( ยิ้มอ่อนๆ อยู่คนเดียว )



" ไอ้คนน่ารัก..... "  นั่นแหละครับคำคอบ   ...... 


ฟอด ~~~~~ 



" อ้ะ !!!! ...... ตกใจหมด !!! " 



ทุกๆครั้งที่เรียนเสร็จผมจะมานั่งรอคนคนนี้อยู่ที่สวนหย่อมเล็กๆ นั่งบนโต๊ะหินอ่อน และถูกแทฮยองฟัดแก้มแบบนี้ทุกวัน  แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยิ้มอย่างชอบใจทุกวันนะ !! .....


ใช่ครับ.....ผมเรียนที่นี่ได้เกือบปีแล้ว....ยอมรับว่าสนิทกับเจ้าเพื่อนคนนี้มาก....สนิทได้ยังไงยังไม่รู้เลย.... แต่ผมรู้สึกขอบคุณเพื่อนคนนี้อยู่ตลอดเลยนะ....


" ไปกินข้าวกันเถอะ.... วันนี้ดูหนังกันมั้ย...... เอ้ะ หรือ ไปเดินช้อปปิ้งกันดี  ไปนั่งสบายในร้านกาแฟ หรือว่า ------ "


" ฉันต้องไปทำงาน......ไปด้วยไม่ได้หรอก ^^ " ยังไม่ทันที่แทฮยองจะพูดจบผมก็สกัดเอาไว้ซะก่อน ไม่งั้นรายการเที่ยวได้เยอะกว่านี้แน่ๆ 


" ว่าไงนะ...... !!! ไม่อาวววอ่าาาา....ไปด้วยกันดิ....เลิกทำได้แล้วงานอ่ะ....เดี๋ยวเลี้ยงเอง... "


" ได้ไงเล่า.....นายให้ฉันมาเยอะแล้วว.... พอเถอะ... "


" โถ่วเอ้ยย...ก็จีมินน่ารัก....แทให้เท่าไหร่ก็ได้....คิกๆ "



____________________________________________________



TAEHYUNG PART 



ผมก็เป็นนักเรียนคนนึงของ ลาสเวกัส อคาเดมี่ ที่เป็นทั้งค่ายหนัง และ โรงเรียนในเวลาเดียวกัน นี่แหละครับ....ผมเข้ามาเรียนที่นี่ในสาขาการแสดงล้วนๆเลย วันๆก็....ร้องไห้...หัวเราะ .... ตบตีตัวเอง พูดคนเดียว....เรียนมันทุกบทล่ะครับ


ตอนนี้ผมกำลังจ้องหน้าเพื่อนตัวเล็กของผมอยู่ เขาเอาแต่ยิ้มอ่ะครับ !!!! ผมชอบหอมแก้มจีมิน เพราะมันนุ่ม ^////^ 


อ่าาา ~~~ อยากรู้จริงๆหรอว่าผมทำแบบนั้นทำไม....ฮ่าๆ เพราะจีมินน่ารักก็ส่วนนึงนะ....แต่พอจีมินพูดว่าไม่มีเงินเท่านั้นแหละ....ผมว่าเขาต้องลำบากอยู่แน่ๆ....ไม่รู้สิ มันต้องช่วย...แถมรู้สึกถูกชะตาเอามากๆด้วย


เป็นเพื่อนกันมาเกือบปีแล้ว....ถามว่าเป็นยังไงน่ะหรอ....


ฮึ้ๆๆ คนอย่างจีมินน่ะ....หายากครับ.... !!!!!! ถ้าไม่เชื่อ....ก็อ่านความคิดผมเอาสิครับ !! 





" ย๊าาาา.....เจ็บมั้ย.... !! ระวังๆหน่อยซี่ เห้อมม  "  จีมินถามผมก่อนจะวิ่งพรวดเข้ามาตอนที่ซ้อมบทจนล้มลงหัวฟาดพื้นครับ แค่นั้นไม่พอมืออวบๆยังมาลูบหัวอีก....น่ารักอะไรขนาดนี้



" ฉันจะอยู่เป็นเพื่อน....ดูแลนายให้นะ...  " จีมินพูดในวันที่ผมไม่สบายครับ....ฉีกยิ้มให้ผมจนตาหยีเลย !!! จำได้ว่าคืนนั้นนอนกอดกันกลมเลยครับ จีมินเลยติดไข้ผม !!!



" เหนื่อยล่ะสิ...เจ้าแทจอมแสบ....ยังอุตส่าห์รอนะ.... ^^ จุ้บ !  "  



ผมนั่งรอเขาที่สวนสาธารณะจนมืดครับ....เพราะเขาเลิกเรียนช้า......ผมแค่พักสายตาวางหัวลงกับแขนบนโต๊ะ จีมินคิดว่าผมหลับ....ใบหน้าหวานๆของเค้าเลยจุ้บลงมาบนแก้มผม !! ๐///๐


" ฉันอยากล้างให้ ..... นายไปนั่งเลย....ไปนั่งเดี๋ยวนี้ !!! "  ตอนนี้อยู่บ้านผมที่ลาสเวกัสครับ..ผมอยู่คนเดียว พ่อ กับ แม่ ทำงานอยู่ที่อื่น ! นั่นล่ะ....ผมชอบให้จีมินมาที่บ้าน.... แต่เจ้าเปี๊ยกนี่จะชอบขอทำนู่นทำนี่ 


" อยากกินอาราย เดี๋ยวทำให้ ^^ " จีมินเอาแครอทมาจิ้มแก้มผมก่อนจะเอียงคอเอ่ยถาม



เหมือนได้เติมเต็มสิ่งที่ไม่มีเลยครับ จากที่เคยกินข้าวกล่อง...แต่ตอนนี้กินกับข้าวที่ช่วยกันทำสองคน เล่นกันซะจนครัวแทบระเบิด !!!!



สาเหตุที่ผมไม่ค่อยขัดใจ....เพราะขัดไม่ได้ครับ.....เขาน่ารักเกินไป !!! และผมก็รักเขามากเกินไป



" เอาใหม่ก็ได้นี่น้า~~~...  ไม่มีใครไม่เคยพลาดหรอก.... จริงปะ ^^ " ไม่เคยมีใครมายิ้มหวานโอบไหล่ให้กำลังข้างๆผมแบบนี้เลยเวลาทำพลาด....มีก็แต่จีมินน้อยๆตัวนี้แหละ ^^ 


ผมไม่อยากให้จีมินทำงานอย่างหนักเลยจริงๆ ...... แต่พอได้ฟังเรื่องนึงจากจีมินแล้ว มันก็.... !!!



_____________________________________________


" สนิทกันขนาดนี้เลยหรอ.ห้ะ... " ซอกจินเอ่ยถามอีกครั้ง ทำหน้ามู่ทู่นิดหน่อย...เพราะแทฮยองเล่าซะจนเขาเริ่มจะอิจฉาละ....นี่เพื่อน หรือ แฟน วะ !!!!!



" อืม .... ใช่....จีมินคอยดูแลผมตลอดเลยนะ.... ขนาดวันที่มีเรียนหนัก...แล้วผมปวดท้องมากอยู่ที่บ้าน เขายังปั่นจักรยานเป็นสิบกิโลมาหาผมเลย... แถมร้องไห้ด้วย....น่ารักจริงๆ "



จองกุกเริ่มที่จะเงยหน้าขึ้นมาฟังอย่างสนใจบ้าง !! บางทีแทฮยองก็เล่าจนเขาเผลอกระตุกยิ้มออกมา !!! ใช่ จีมินน่ารัก.....และชอบดูแลคนอื่นมากจริงๆ... 



" เรื่องที่พี่จีมินเล่าให้พี่แทฮยองฟัง...คืออะไร ??? " 


" เรื่องเมื่อสิบหกปีที่ที่นายเข้าใจว่าจีมินทิ้งนายไง.... "


" หมายความว่าไง ?? !!!!!!! °๐° "


" จีมิน .... ไม่เคยคิดทอดทิ้งนายหรอกนะ จองกุก....แต่มันจำเป็น " จองกุกทำหน้าสงสัยในสิ่งที่แทฮยองพูด 

ก็จีมินไปโดยไม่บอกเขาสักคำ !! แบบนั้นไม่เรียก ทิ้งหรอ. !!!!!



____________________________________________________




" ห้าสิบล้านเลยหรอ " แทฮยองตะโกนเบิกตากว้างตะโกนออกมา....



" อืม....เยอะใช่มั้ยล่าาา.... ^^ "



" เยอะดิ.....ถึงว่าทำงานอยู่นั่นแหละ .... "  ใช่ทำงานจีมินเอาแต่ทำงานทุกครั้งที่เลิกเรียน....แทฮยองบอกเท่าไหร่ก็ไม่เคยฟัง เพราะแบบนี้นี่เอง !     " มันเกิดขึ้นเพราะอะไร....???? "



" หนี้ห้าสิบล้านมันมากมายจนครอบครัวเราแทบไม่เหลืออะไรเลยแหละ...ผู้ถือหุ้นทุกคนยักยอกเงินของพ่อฉันไปจนหมด.....บริษัทขาดทุนมหาศาลเลย....แค่นั้นยังไม่พอ....พ่อฉันถูกบีบให้ลงจากตำแหน่งประธาน ทั้งๆที่ไม่ได้ผิดอะไรเลย ..... " คนตัวเล็กพูดไปมือก็ควงปากกาไป สายตามองเหม่ออย่างเศร้าๆ 



" แล้วจากนั้นนายก็เลย.... "



" ย้ายมาที่นี่....บ้านหลังสุดท้ายที่เรามี..... ทำไงได้ล่ะ .... กลายเป็นบุคคลที่คล้ายๆล้มละลายนิ ^^ "

ใบหน้าหวานที่ถึงจะยิ้มออกมาแต่ภายในมันเศร้าเหลือเกิน....หัวใจมันกำลังร้องไห้ !!! 


ฟึบ !!!


" !!!!!!!!!!!! แท "


แทฮยองที่นั่งฟังอยู่ลุกขึ้นพรวดมากอดคนตัวเล็ก....จนจีมินตกใจทำอะไรไม่ถูก


" ต่อไปนี้...ฉันจะอยู่ข้างๆนายเอง....จะคอยช่วยเหลือทุกๆอย่างเลยนะ ..... ฉันสัญญา.... "


" ^^ ขอบใจนะ.... แค่ได้เรียนที่นี่..นายก็ทำเพื่อฉันมากมายแล้วล่ะ.... "


" แทฮยองรักจีมิน..... "


" จีมินก็รักแทฮยอง... "


สองร่างกอดกันแน่นจนแทบจะหลอมรวมเป็นคนเดียวกัน.....

^^   ^^



















Talk Talk
มาต่อกันนนน...เย้
จบตอน...


น่ารักจังเลยเพื่อนรักคู่นี้....
รีดว่ามั้ยคะ 
อ่านพอเข้าใจกันบ้างมั้ยคะ 5555 
ไรท์ยังงงๆนิดหน่อย 5555
มีความ วีมิน หน่อยๆ ด้วยนะคะ ฮี่ๆ



ผิดพลาดตรงไหนขออภัยค่ะ
คอมเม้นได้เลย^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #759 jaeminnoona (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:40
    ขำพี่จินอ่ะ คือไม่แปลกที่จะสงสัยว่าเพื่อนรึแฟน 5555555555
    #759
    0
  2. #734 Yolo_woo (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 17:23
    วีมินก้มา555555555555
    #734
    0
  3. #428 ไอแดด (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 19:52
    นี่มันวีมินหรือเปล่าไรท์ 55555 ในชีวิตจริงเจ้าแทก็เอ็นดูยัยอย่างงี้แหละอไม่งั้นคงไม่ลงทุนซื้อกุซซี่ไง งื้ออออ น่ารัก
    #428
    1
  4. #245 peachyomma (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 22:35
    งืมมม เจ้าแทเต๊าะจีมนี่เองงง น่ารักกก
    #245
    1
  5. #244 Kanoklak_Lin (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 19:39
    จีมินเห็นแทฮยองรึเปล่า
    #244
    1