[END] [BTS]Dangerous Chapter JK บทร้ายนายจองกุก [KOOKMIN] ft.Jinv [ภาค1+2]

ตอนที่ 30 : บทละคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    15 มิ.ย. 60


The Scent Resort เกาะสมุย จ.สุราษฎร์ธานี

00 : 00 น.



ขาเรียวก้าวมาหยุดในห้องพักที่มีระเบียงติดชายหาด เพียงแค่เดินไม่กี่ก้าวก็ถึงน้ำทะเลที่พัดกระทบชายฝั่ง ห้องพักแบบพูลวิลล่า มีสระว่ายน้ำในตัว มันดูเงียบสงบเหมาะที่จีมินจะทำงานของเขาเป็นอย่างมาก


" ถึงสักที เห้ออ... ~~ เหนื่อย... "


คนตัวเล็กถอนหายใจออกมายาวกว่าทุกๆครั้ง ก็แน่ล่ะ เดินทางสามต่อแบบไม่หยุดก็ต้องมีบ้างที่ร่างกายจะเหนื่อยล้า


ตุบ !!! 

ร่างบางไม่รอช้าที่จะโยนสัมภาระเพียงใบเดียวที่ติดหลังลงบนพื้นอย่างไม่สนใจ ก่อนที่จะก้าวเดินไปยังหน้าระเบียง



ทางซ้ายเป็นบันไดเดินลงไปยังชายทะเล ทางขวาเป็นสระว่ายน้ำที่ไม่ใหญ่มาก ที่พักระดับนี้ !!! จีมินเอาเงินจากที่ไหนมาจ่าย มันจะต้องแพงน่าดูแน่ๆ


ฟู้ววว  ฟู่วววว !!!

" อ้า ~~~  ลมเย็นจัง... "

ใบหน้าสวยหลับตาพริ้ม ปรากฏรอยยิ้มอ่อนๆที่สดใส แขนสองข้างกางออกรับลมทะเลที่ตีกระทบใบหน้า 

เขารู้สึกผ่อนคลาย เพราะหลายวันมานี้เหนื่อยมามาก ค่ำคืนที่ดึกดื่น เห็นแสงพระจันทร์ส่องมันดีจริงๆ อีกอย่างก็ไม่ต้องไปเหนื่อยแห่กๆ หาที่พักอีกด้วย มาถึงก็ได้นอน........





................................................................................................................................






02 : 00 น.

ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงจากการเดินทางกลับจากเกาะเชจู จองกุกกลับมาถึงคอนโดของตัวเอง มือหนาสแกนนิ้วตามเดิม


แกร็ก 


เสียงประตูเปิดออก ขายาวก้าวเข้ามาในห้องที่ปิดไฟมืด กลิ่นอับส่งเข้ามาในจมูกจองกุกอย่างตลบอบอวล


แกร็บ !!


พรึบ !! 


ไฟในห้องถูกเปิดขึ้น หลังจากที่ประตูปิด ชายร่างสูงสไลด์กระเป๋าเดินทางที่เกะกะไปข้างๆตัว ก่อนจะถอดรองเท้าแล้วสะบัดๆให้มันหลุด ขายาวไม่รอช้า เขาตรงดิ่งไปยังโซฟาของห้องรับแขก


ตุบ !!!!

 
จองกุกโยนร่างตัวเองลงบนโซฟา ทั้งขา ทั้งแขน แผ่ออกอย่างผ่อนคลาย ตาคมหลับลงไป เผยให้เห็นใบหน้าหล่อ คิ้วเข้มๆอย่างชัดเจน


" โห่ยย.... เห่อออ... ทั้งเหนื่อยทั้งง่วง..... "

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


" โอ่ยยย.... คิดถึงจีมินจังโว้ยยยยย ..... คอยดูนะ ถ่ายเสร็จเมื่อไหร่ ได้เจอแน่ !!!! ไอคนจอมดื้อ ไอคนชอบหนี ชิ. !!!! "


คนตัวสูงที่เหมือนจะหลับแต่กลับตะโกนออกมาเสียงดังทั้งๆที่ยังหลับตา สองแขน สองขา สะบัดไปมาฟาดกับเบาะโซฟาอย่างกับคนกำลังถูกขัดใจ เอ้ะ !! หรือว่าเขาควรจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดดู


เห่ออออ......แต่ก็นะ....อยากหยิบมาดูแหละ แต่ความเหนื่อย กับ ความเพลียมันไม่เอื้ออำนวยเอาซะเลย


จองกุกหลับคาโซฟาตัวนุ่มอย่างไม่ทันรู้ตัว อาจเป็นเพราะวันนี้เขาเหนื่อยมากจริงๆ ขอให้เขาหลับฝันถึงจีมินของเขาทีเถอะ !!!








__________________________________________________________________________







เช้าวันรุ่งขึ้น.... 


" พี่ถามว่าจีมิน อยู่ไหน ทำไมไม่พูดแทฮยอง !!!!! ..... " :(


" อะ โอ้ย โอ้ย !!!!! ก็จีมินไม่ให้บอกพี่......  "


เสียงคนสองคนที่ดูเหมือนจะกำลังคุยกันรุนแรง แทฮยองกับนุมจุนหลบมาคุยกันในที่ๆไม่มีใครพลุกพล่าน


คิมนัมจุน จับตัวแทฮยองเขย่า พยายามจะคาดคั้นถามให้ได้ เขาโกรธที่เอาแต่ปิดบังๆๆ !!!!

แทฮยองเผลอหลุดปากออกไป เขาไม่รู้หรอกว่าคำพูดนี้จะกระทบกระเทือนต่อจิตใจนัมจุนแค่ไหน


" ว่าไงนะ... " !!!!! °๐° 


นัมจุนหยุดชะงักทันที เขาตกใจกับคำพูดของแทฮยอง มือใหญ่ค่อยๆปล่อยสองแขนเล็กอย่างช้าๆใบหน้าเขานิ่งจนพูดอะไรไม่ออก


จีมินไม่อยากให้เขารู้แทบจะทุกเรื่อง........ ถึงขั้นห้ามไม่ให้บอกกันเลยหรอ แม้แต่ความเป็นอยู่ตอนนี้ ก็จะไม่ให้พี่รู้เลยหรอ จีมิน... !!!! พี่แค่อยากรู่ว่าจีมินอยู่สบายดีมั้ยก็เท่านั้น !!!!



" พี่นัมจุนครับ....... "


แทฮยองเห็นสีหน้าของนัมจุนที่ดูเศร้าลงทันที ใช่ เขารู้ดี พี่นัมจุนรักจีมิน !!! โดนคนที่ตัวเองรักสั่งห้ามไม่ให้รู้ทุกเรื่องคงจะเสียใจไม่น้อย


แทฮยองค่อยๆเอื้อมมือเล็กๆขึ้นไปแตะบนบ่า เขาเรียกชื่อคนร่างสูงเบาๆ เหมือนต้องการจะปลอบใจ



" จีมินมีเหตุผลนะครับ..... สักวันจีมินต้องบอกพี่ทุกเรื่องแน่ๆ ให้เวลาจีมินหน่อยนะครับ...พี่นัมจุน "




แทฮยองเอียงคอเล็กน้อยลงไปซบหัวไหล่หนาของนัมจุน มือเรียวค่อยๆเลื่อนลงไปกุมมือนัมจุนไว้ เขาอยากจะปลอบใจจริงๆ



แทฮยองอยากให้นัมจุนทำใจเผื่อไว้บ้าง....หากวันนึงจีมินเปลี่ยนไป ซึ่งอาจจะเป็นวันที่นัมจุนรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว นัมจุนจะได้ไม่รู้สึกแย่มากไปกว่านี้.......


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


___________________________________________________________________________

.
.
.
.
.
.
.
.



" จีมิน !! ก่อนอื่นเลย ปิดโทรศัพท์ซะ ไม่งั้นจะไม่มีสมาธิ เพราะมัวแต่ ฟังเพลง .... "


คนตัวเล็กพึมพำพูดกับตัวเอง ในมือถือโทรศัพท์ ก่อนจะกดปุ่มปิดเครื่อง และโยนมันไปบนที่นอน


วันนี้เขาตื่นสายนิดหน่อยเพราะเมื่อคืนนอนดึก ตื่นมาไม่ทันดูพระอาทิตย์ขึ้นเลย เห้อมมมม !!


ร่างบางนั่งอยู่บนเก้าอี้ ตรงหน้ามีโต๊ะหนึ่งตัว พร้อมกับกระดาษอีกปึกใหญ่ๆ เป็นรีมๆเลยก็ว่าได้ ปากกา ดินสอ ลิควิค ถูกวางเรียงรายไว้บนโต๊ะเช่นกัน
.
.
.
.
.
.


ตากลมจ้องมองสิ่งเหล่านั้นอยู่สักพัก 

มือเรียวหยิบดินสอขึ้นมาทัดไว้บนหู ก่อนจะหยิบปากกาพร้อมกระดาษหนึ่งแผ่นมาวางใกล้ๆมือ


" เห่อ..... ~~ เริ่มแล้วนะ จีมิน .... "


เขาเอ่ยขึ้นเบาๆอีกครั้ง ไม่นานนักหมึกสีน้ำเงินก็เริ่มเขียนลงบนกระดาษสีขาวจนเกิดเป็นตัวหนังสือขึ้นมา.....



เขาต้องการสมาธิอย่างมาก เพราะฉะนั้นถึงต้องปิดโทรศัพท์ ปล่อยให้มีแค่เสียงลมทะเลพัดกระทบใบหูก็พอ.....และเขาไม่อยากให้อะไรมารบกวนทั้งนั้น..... 


เพราะนี่เป็นงานที่สำคัญ......เขากำลังจะลงมือ เขียน บทละคร

!!!!!!!!!!!!


...........................................................................................................................


กองถ่ายละคร


" คัต ...... "

" แอคชั่น "

" คัต .....  "

" แอคชั่น "


คำสั่งการของผู้กำกับสุดหล่ออย่างจินเป็นแบบนี้ตลอดการถ่ายทำละคร ทีมงานทั้งกองถ่ายไม่ได้หยุดพักอย่างที่ต้องการ


นัมจุนยังคงตั้งใจทำงานของเขาต่อไป แม้ว่าใจจะพะว้าพะวงถึงจีมินมากแค่ไหนก็ตาม


แทฮยองเหลือบมองนัมจุนเป็นพักๆ ก่อนที่หันไปทางจองกุก

.
.


" เห่ย !!  จองกุก มาซ้อมบทดิ้.... "


ถึงจะยังไม่พอใจกับชายร่างสูงที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงท่องบทของตัวเองอยู่ แต่แทฮยองก็พยายามที่จะทำตัวปกติ โดยการชวนจองกุกซ้อมบทก่อนเข้าแสดงจริงทุกครั้ง คนในกองถ่ายก็ไม่ได้สงสัยอะไร 


บทสรุประหว่างวี และ ไลอ้อน จะเป็นอย่างที่พวกเขาคาดหวังว่ามันจะดีรึป่าวนะ !!!



________________________________________________________________________


2 อาทิตย์ต่อมา


" เห้อออ..... "


เสียงถอนหายใจยาวของคนตัวเล็กที่นั่งจ้องกระดาษอยู่ที่เดิม เขาเขียนมันได้มากกว่าสามสิบแผ่นแล้วตอนนี้ 


ลมทะเลพัดผ้าม่านสีขาวปลิวขึ้น


แก๊ก !


จีมินโยนปากกาลงบนโต๊ะ ก่อนจะยืดตัวบิดขี้เกียจ มือเล็กเอามือขยี้ตาเบาๆ ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่เขาเก็บตัวอยู่ในที่พัก กินข้าวโรงแรม นอน อาบน้ำ และนั่งเก้าอี้ตัวเดิม......



.
.
.
.
.
.


กริ้งงง ........     กริ้งงงงง....... !!!!!!!


" หือ.... !!!! ใครโทรมา "


คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นก่อนจะหันขวับเมื่อเสียงโทรศัพท์บนหัวนอนข้างเตียงดัง ซึ่งไม่ใช่โทรศัพท์มือถือแน่นอนเพราะมันปิดอยู่ แต่เป็นโทรศัพท์ของโรงแรม !!!!!



_____________________________________________________________________________





" ฮึ !!!! ..... " 


เสียงทุ้มๆในลำคอของชายร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำ คลุมด้วยเสื้อหนังสีดำเป็นเสื้อนอก การเกงยีนส์ขาดหัวเข่า ดวงตาคมภายใต้แว่นดำ จ้องมองไปยังสถานที่ตรงหน้าอย่างไม่วางตา


เขายกยิ้มขึ้นมุมปากอย่างพอใจ !!!


" อยู่ที่นี่หรอ...จีมิน.... "


จอนจองกุกเอ่ยขึ้น มือหนาค่อยๆถอดแว่นตาออกมามองภาพตรงหน้าให้ชัดเจนขึ้น 


ขายาวก้าวเข้าไปยังเคาท์เตอร์โรงแรมอย่างไม่รอช้า ใบหน้าหล่อคมคายถูกจับจ้องจากคนรอบข้าง ทั้งหญิง ทั้งชาย 

.
.
.
.


" Excuse me !!! "


!!!!!!!!!!!!! °๐°


จองกุกเท้าข้อศอกลงบนเคาท์เตอร์ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับพนักงานสาวเป็นภาษาอังกฤษ


" ที่นี่มีแขกที่ชื่อ ปาร์ค จีมิน พักอยู่มั้ยครับ ... พอดีผมเป็น....เออะ !!!เป็นเพื่อนเค้าแต่ติดต่อเค้าทางโทรศัพท์ไม่ได้เลยครับ... "


พนักงานไม่ได้เอะใจแต่อย่างใด ความหล่อของชายตรงหน้าสะกดเธอไว้อยู่หมัด 


" เออะ -///- รอสักครู่นะคะ " 


เธอกดหาข้อมูลของแขกที่มาพักทันที !! โดยที่ยังไม่ถามอะไรจองกุกแม้แต่คำเดียว
.
.
.
.
.
.
จองกุกหันมองไปยังบรรยากาศรอบๆโรงแรม เขาแปลกใจจริงๆ 




นี่พี่จีมิน พักที่หรูๆแบบนี้เลยหรอ.....เอาเงินมาจากไหน....




" คุณปาร์คจีมิน ห้อง...พูลวิลล่าค่ะ...."



ห้ะ !!!! พักห้องพูลวิลล่าด้วย ....... !!!!!   °๐°





" ขอเข้าไปได้มั้ยครับ ... "



" ทางเราให้เข้าไม่ได้นะคะ เนื่องจากต้องรักษาความปลอดภัยของแขกที่มาพักค่ะ "


" งั้นก็.....ช่วยโทรไปที่ห้องเขาให้ทีได้มั้ยครับ....บอกว่ามีคนมาหา !!!!! "


จองกุกเข้าใจถึงระบบรักษาความปลอดภัย แต่เขาก็ไม่ละความพยายาม 


อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลถอกมาไกลถึงประเทศไทย เพื่อมาหาคนเจ้าปัญหาคนนี้ เขามีเวลาเพียงแค่หนึ่งอาทิตย์ที่จะได้อยู่กับจีมิน ก่อนจะบินไปถ่ายละครตอนจบที่อเมริกา 



ยังไงเขาก็ไม่ละความพยายามเด็ดขาด



จองกุกไม่มีความรู้สึกโกรธที่จีมินหนีมาโดยที่ไม่บอกเขา ตลอดเวลาสองอาทิตย์ที่เขาถ่ายละคร เขาส่งไลน์มาหา แต่จีมินไม่ตอบ แน่ล่ะสิ เพราะคนตัวเล็กปิดเครื่องไว้ตลอดเลยไงล่ะ 



เขาคิดถึงมากกว่าที่จะมัวมานั่งอารมณ์เสีย วีน เหวี่ยง ใส่จีมินอีก เขาสัญญาแล้วว่าจะไม่เป็นจองกุกที่ใจร้ายคนนั้นอีก





..............................................................................................................................







กริ้งงง ........     กริ้งงงงง....... !!!!!!!


" หือ.... !!!! ใครโทรมา "


ร่างบางเดินตรงไปยังโทรศัพท์ก่อนจะหยิบขึ้นมาแนบกับหู


" ครับ....    !!??? "
.
.
.
.

" ใช่ครับ...ปาร์คจีมิน.... "
.
.
.
.

" อะไรนะครับ.......มีคนมาหา !!!!!?????? "
.
.
.
.


จีมินเบิกตาโตด้วยความแปลกใจ ไม่มีใครรู้ว่าเขามาที่นี่ และเขาก็ไม่รู้จักใคร จะมีใครมาหาเขาได้ล่ะ !!!!!! เข้าใจอะไรกันผิดรึป่าว


ะออกไปดูดีมั้ยเนี่ยจีมิน ...... ทำไมรู้สึกแปลกๆ....เหมือนจะภัยร้ายมาเยือนเลยอ่ะ....  !!!!!!







.
.
.
.
.
.
.
.
.
.







ถึงจะคิดแบบนั้นแต่คนตัวเล็กก็เก็บข้าวเก็บของที่วางเกะกะอยู่บนโต๊ะให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะคว้าคีย์การ์ดของห้องและเปิดประตูบานใหญ่เดินออกไปรอให้มันปิดอัตโนมัติ



ร่างบางในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้นสีฟ้า รองเท้าแตะ !!!! เดินตรงไปยังเคาท์เตอร์ที่มีคนเดินไปมาพลุกพล่าน ส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นแขกทั้งนั้น





.
.
.
.
.




" โทษนะครับ...ผมปาร์คจีมิน คนที่คุณบอกว่ามีคนมาหาน่ะครับ ...... "



" อ่อ ..... เค้ารอคุณอยู่ตรง......... นู่นน่ะค่ะ "



พนักงานสาวลุกขึ้นยืนมองหาคนร่างสูงก่อนจะชี้ไปยังโซฟาสีดำด้านหลังที่จีมินเพิ่งเดินผ่านมา


ใบหน้าหวานหันไปตามนิ้วชี้ของพนักงาน เขาเอียงคอเล็กๆอย่างสงสัย เมื่อตรงหน้าปรากฏร่างของคนบางคนที่กำลังนั่งไขว่ห้าง ในมือมีหนังสือเล่มใหญ่ยกขึ้นอ่านจนมันบดบังใบหน้า และแน่นอน จีมินไม่เห็นว่าเป็นใคร !!!!!!!


.
.



" เออะ !!!!! คุณ ....... เป็นใครครับ !!! "


ขาเรียวขยับเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะเอ่ยถาม 


ร่างสูงสแยะยิ้มยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ !!!! 


มือหนาค่อยๆลดหนังสือที่บังใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาลง.....!!!!!!!!!!!!


.
.
.
.


จีมินที่กำลังแสดงสีหน้าสงสัย เริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ แบบว่า !!!!!!!!!!!!

.
.

°□° °□° !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


.
.


"  ไอจองกุก !!!! "



" หืมมม...เรียกสามีแบบนี้ได้ไง....เสียใจนะเนี้ย.... ฮึ้ ๆๆ "



ร่างบางแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาอุทานออกมาอย่างตกใจ


คนตรงหน้าเขาถอดแว่นดำออกช้าๆให้จีมินเห็นหน้าอย่างชัดเจน ก่อนที่จะหัวเราะในลำคอให้กับชัยชนะนี้อีกครั้ง...... 


แล้วตอนนี้จีมินทำหน้ายังไงล่ะ !!!! เหวอไปเลยสิ 



จองกุกรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ แทฮยองบอกงั้นหรอ..... !!!!!! ช่างเหอะ ฉันไม่ให้นายมายุ่งกับชีวิตฉันอีกแล้ว ชิ !!!!



ฟุบ !!!!!  ฟิ้วววววว


" เห้ย !!!!! "


จีมินที่ได้แต่ทำหน้างงอยู่สักพัก เขาเรียกสติตัวเองกลับมา ตอนนี้กลายเป็นปาร์คจีมินเท้าไฟไปซะแล้ว


คนตัวเล็กวิ่งพรวดหนีจองกุกอย่างเร็ว ชนิดที่ว่า นายตามฉันไม่ทันหรอก ฮึ !!!!!!


แต่ !!!!!! 


" เห้ย... แล้วเราวิ่งมาทางห้องตัวเองทำไมเนี้ย....... "


.
.
.
.
.


" จะวิ่งหนีคนอย่างจองกุกหรอ......คิดผิดแล้วมั้ง..... "


ขายาวก้าวลุกจากโซฟาทันที !!!! ก่อนจะออกวิ่งไล่ตาม แน่อนว่าจองกุกวิ่งเร็วมาก เร็วกว่าจีมินนั้นแหละ.....


เรียกได้ว่าตอนนี้ห่างกันแค่ สี่ไม้บรรทัดเท่านั้นแหละ จีมินเอ๋ย !!!!!!



" อย่าตามมานะเว้ยยยย....กลับบ้านกลับช่องนายไปสิ....งานการไม่มีทำรึไง ไป ชิ้วๆ อย่ามาตาม อ้ากกกกก.......°○°°○°○°□°□° !!!!!!!! "


วิ่งไปตะโกนไป จีมินคงวิ่งได้อีกไม่นานหรอก.......เดี๋ยวก็เหนื่อย ฮึ !!!!!


.
.

.
.
.
.
.
.



จีมินวิ่งมาจนถึงหน้าห้องพักของตัวเอง จองกุกก็ตามมาติดๆ 


" แห่กๆๆ เห่อๆๆๆ ย๊าาาา......อย่าเข้ามาน้าาาา.....ออกไป ........ "


.
.


.



" ฮึ !!!! "


จองกุกสแยะยิ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะเพียงไม่กี่ก้าวเขาก็ถึงคนตัวเล็กที่พยายามจะวิ่งหนีเขาอยู่ตอนนี้ ......




" เข้ามาไม่ได้หรอก เชอะ !!!!! "




โชคดีที่คีย์การ์ดมันแค่แตะก็เปิดได้แล้ว !!!!!!!



ติ้ด !!!!!




จีมินเปิดประตูห้องอย่างรวดเร็วเขากระโดดเข้าไปอย่างไม่รอช้า ด้วยความเร็วแสง และมั่นใจมาก ......ว่า......

...


ประตูจะต้องปิดทันก่อนจองกุกจะวิ่งมาถึง.......



...
.
..
.
..
.
.
.
.


ผลัก....... !!!!!!!!!.........



ร่างเล็กวิ่งเข้าไปจนเกือบถึงระเบียงที่ยื่นออกไปก่อนจะหยุดหันหน้ากลับไปมองประตูให้แน่ใจว่า...........

..


.

.
.
.
.
...


..




" โอ้ยยยยยยย.................ฉันอยากตายยยยยยยยย !!!!!!!!!!!!! "



















Talk  Talk

มาต่อกันไปอีก เย้ 
ตามมาอย่างเร็วเลยจองกุก
เอาฉากน่ารักๆไปก่อนนะคะช่วงนี้ ฮ่าๆ


รอติดตามกันต่อไปนะค้า

ไรท์จะไม่ให้จบเร็วเกินไปเน้อะๆ 
ไรท์มีกำลังใจแต่ง55555 มีรีดน่ารัก


ผิดพลาดตรงไหนขออภัยนะคะ
คอมเม้นติชมได้เลยนะคะ 

อ่อ ไรท์เปลี่ยนหน้าปกฟิคนะคะ
ก่อนหน้านี้เอาแฟนอาร์ตมาขึ้นแล้วไม่ได้ขออนุญาตค่ะ
เลยต้องเปลี่ยน ขออภัยด้วยนะคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,087 ความคิดเห็น

  1. #433 Nungning8650 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 22:28
    5555 มีวิ่งตาม สู้ๆนะจองกุก อุตส่าข้ามประเทศ มาตามเมีย????
    #433
    1
  2. #136 got7inheart (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 21:42
    จองกุกมีความข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อมาหาจีมินถึงประเทศไทย
    #136
    1
  3. #135 heyannette (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 18:03
    จกุกสู้ๆนะ
    #135
    1
  4. #134 ammykjd (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 17:47
    อะไรเนี่ย555
    #134
    1
  5. #133 kutidakookmin (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 16:36
    เจเคไปหายัยหนูจนได้นะคะ555 รอค้าา
    #133
    1
  6. #132 ammykjd (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 14:15
    เดี๋ยว...ละครที่กุกเล่นคงไม่ใช่ของจีมหรอกนะ555
    #132
    1
  7. #131 Zom (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 11:07
    ตกลงชีวิตจีมินที่ผ่านมาก่อนกลับมาเจอจองกุกเป็นยังไงกันแน่
    #131
    1