ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

ตอนที่ 16 : (SS2) การมาเป็นผู้คุมของฮิโตชิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 3 มิ.ย. 64

2 เดือนต่อมา


ในวันนี้เป็นวันที่ทางคุกนัมบะ ได้ทำการต้อนรับกับเหล่าผู้คุมผู้มาใหม่ โดยที่โมโมโกะ ได้ออกมากล่าว เป็นการต้อนรับ


"เด็กใหม่ทุกคน! นับแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกนายคือผู้คุมแห่งคุกนัมบะ จงภูมิใจและทุ่มเทให้กับงานซะ!"

"ครับ!"


เหล่าผู้คุมมาใหม่ กล่าวรับพร้อมกัน อย่างขันแข็ง พร้อมกับที่หัวหน้าผู้คุมสาว ได้กล่าวต่อ


"หลังจากนี้ให้พวกนาย ไปรายงานตัวต่อหัวหน้าแต่ละตึก และอย่าได้ลืมทำตามคำสั่งของหัวหน้าด้วย"

"ครับ!!"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ทางด้านพวกจูโกะ


คราวนี้อีกตามเคย ที่ฮาจิเมะต้องไล่ตามจับจูโกะ และโยนลงห้องขังอีกครั้ง แต่เพียงแต่คราวนี้....


"ยะโฮ้ว~ ฮาจิเมะ~!"

"มิทสึรุ...."

"ตัวข้าปรากฏกาย!"

"ต้องการอะไร?"


ฮาจิเมะเอ่ยถาม จนได้ความว่า จะมีเด็กใหม่ที่เข้ามาทำงานที่นี่ ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ทราบ เพราะมิทสึรุไม่ได้ประกาศเรื่องนี้ ให้เหล่าผู้คุมทราบมากนัก โดยที่สี่นักโทษที่ได้ยินนั้น ต่างก็อยากทำความรู้จัก


ส่วนชิโรคิวนั้น....ได้ออกไปเอายา ที่ห้องพยาบาล เพื่อไปให้นิโกะโดยเฉพาะ แต่ที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ.....


ตึก!

"หือ?"

"หืม?"

"ฮาย~! พี่ครับ! ยะโฮ~!!"


แน่นอนว่าผู้คุมมาใหม่นี้....คือฮิโตชิ น้องชายผู้แต่งหญิง ของฮาจิเมะเอง พอรู้แบบนี้ ผู้เป็นพี่ก็ร้องจนหัวใจแทบวาย เมื่อพบว่าผู้คุมมาใหม่คนนี้ คือน้องตัวเอง.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ณ ห้องผู้คุม


"นี่คืออาคาร 13 ที่พี่ทำงานอยู่สินะ พึ่งเคยเข้ามาข้างในเนี่ยแหละ"


ฮิโตชิกล่าว โดยที่มีเจ้าคูนอนบนตัก อย่างสบายใจเฉิบ ซึ่งเช่นเดียวกันกับที่ชิโรคิว ที่เอายามาให้นิโกะเสร็จแล้วเพิ่งมาทราบ ว่าน้องชายของผู้คุมแดน 13 ได้มาทำงานเป็นผู้คุมของที่นี่นั้น ก็อยู่ในห้องด้วย


"ครับ ผมเองก็ไม่นึกว่าคุณฮิโตชิ จะมาทำงานเป็นผู้คุมที่นี่น่ะครับ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

"ผมเองก็เช่นกันครับ"

"ก็พอรู้แหละ....ว่านายชอบเรียนรู้เรื่องงานฉัน..แต่ทำไมไม่บอกกันล่ะ?"


ฮาจิเมะกล่าวถาม ด้วยอาการโทรมๆ เพราะน้องชายตัวเอง ดันมาทำงานที่นี่.....จนหุ่นสีขาวนึกสงสัย ก่อนที่ฮิโตชิจะเอ่ยตอบขึ้นมา


"ก็ถ้าบอกไป เดี๋ยวพี่ก็คัดด้านกันพอดีน่ะสิครับ"

"อยู่แล้วเซ่...."

"หือ? คุณฮาจิเมะ ไม่อยากให้คุณทำงานเหรอครับ?"

"อื้ม!"


ฮิโตชิพยักหน้าตอบชิโรคิว ที่ถามด้วยความสงสัย บวกกับประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนที่นิโกะจะเอ่ยขึ้นมา


"ผมดีใจนะ ที่ฮิโตจังมาเป็นผู้คุมน่ะ"

"นั่นสินะ....เอ๊ะ??"


ฮิโตชิถึงกับประหลาดใจ เพราะอยู่ๆนิโกะก็โผล่มาตอนไม่ทราบ ชิโรคิวจึงต้องอธิบาย


"พอดีว่าผมพาหมายเลข 25 ไปทดสอบในห้องพยาบาล ของคุณพ่อนิดหน่อยน่ะครับ เพิ่งจะทดสอบเมื่อครู่นี้ ส่วนยาน่ะ ผมไปเอามาแล้วครับ"

"เอ๋.....หมอของคุณชิโรคิว เป็นหมออย่างนั้นเหรอครับ?"

"ครับ"


ชิโรคิวกล่าวตอบหน้านิ่งๆ ก่อนที่ยามาโตะที่ใส่ชามัทฉะ ลงไปในแก้ว จะวางแก้วอย่างแรง จนน้ำชาร้อนๆ กระเด็นใส่ฮาจิเมะทันที


"ร้อน! แก ยามาโตะ! วางแก้วชาเบาไม่เป็นหรือไง!!"

"อื้ม! ขอโทษนะ! พอดีไฟแรงไปหน่อยน่ะ!"

".......แรงจะน้ำชากระเด็นเนี่ยนะครับ...."


ชิโรคิวกล่าวเหงื่อตก กับยามาโตะที่ผู้จะร่าเริงเกินไปหน่อย ในขณะที่ฮิโตชิได้ยิ้มๆ ก่อนจะตกใจ เมื่ออยู่ๆจูโกะโผล่มาไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียง


"นายน่ะ เป็นน้องชายฮาจิเมะจริงดิ?"

"ตกใจหมดเลย.....หมายเลข 15 คุงเองเหรอ?"

"ตกใจเกินไปแล้ว...."

"หือ? หมายเลข 15 นายมาตอนไหนกันน่ะ?"


ชิโรคิวทักถามขึ้นมา แน่นอนว่านอกจากจูโกะแล้ว ยังมีอูโน่กับร๊อค ที่เป็นผู้สงสัย ว่าฮิโตชิที่ดูบอบบาง และน่ารักน่าเอ็นดูนั้น จะเป็นน้องชายของฮาจิเมะ ผู้คุมสุดโหด และแข็งแกร่งปานกอริลลา ที่มานั่งกินแซมแเบ้อีกด้วย


"กอริลลาที่ดุร้าย กับกระต่ายน่ะ มันไม่เหมือนกันเลยสักนิด ก็อยากรู้ความจริงน่ะ"

"พวกนาย จำไว้เลยนะ"

"พี่ชายน่ะ ไม่ใช่กอริลล่าดุร้ายนะ! กอริลล่าใจดีต่างหาก!!"


ฮิโตชิกล่าวกับอูโน่ ด้วยความไม่พอใจ ที่อีกฝ่ายว่าพี่ชายตนแบบนั้น แต่ชิโรคิวกลับเหงื่อตกเสียแล้ว


"นี่มันไม่ต่างกันเลยนะครับ"

"ยังไงก็ช่าง ฉันจะจับพวกแกแล้ว มาช่วยที ยามาโตะ!"

"ครับ!"

"เวรล่ะ!"


พวกอูโน่ร้องด้วยความตกใจ เพราะรู้ดีว่ายามาโตะ แรงเยอะขนาดไหน แต่ก็ไม่วาย....ฮิโตชิก็ดันกล่าวเสนอ ที่ทำให้อูโน่กับร๊อค คิดนึกเล่นอะไรสนุกๆขึ้นมา


"ครับ~ ให้ผมช่วยด้วยนะ~!"

"ห๊า?"

"ห๊า?.....ลองทำนั่นอีกไหม?"

"เอาเปล่า?"


ร๊อคกล่าวกับอูโน่ ก่อนที่นักโทษหนุ่มผมบลอนด์ จะกล่าวท้าทายขึ้นมา


"เอาล่ะฮาจิเมะ มาแข่งกัน! ถ้าจับพวกฉันได้ล่ะก็ พวกเราจะยอมรับ ว่าฮิโตชิเป็นน้องนายก็ได้นะ"

"พวกเอ็งคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!"

"ใครจะไปเชื่อว่าคนน่ารักๆแบบนั้น จะเป็นน้องของฮาจิเมะกัน! บ้าๆๆ!!"


"เลือดร้อนเลยนะนายเนี่ย เจ็บใจขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"เงียบน่า! ไม่ได้เจ็บใจสักหน่อย"

"งั้นก็เริ่มเลยนะ!"


สิ้นคำพูด สองนักโทษก็วิ่งแจ้นออกไปจากห้องทันที ทำให้สองพี่น้องสุโกโรคุ ต้องวิ่งจับทันที ส่วนจูโกะนั้น เลือกที่จะขี่คอยามาโตะไปแทน ในขณะที่ชิโรคิว ที่แอบสงสัยเกี่ยวกับน้องของฮาจิเมะนั้น ก็ตัดสินใจที่ตามไปดู เพื่อให้เห็นกับตาตัวเอง


ส่วนนิโกะนั้น เนื่องจากเพิ่งทดสอบเสร็จ บวกดับที่ชิโรคิวได้บอกกับเขา ว่าอย่าออกกำลังกายมากไป หลังจากทานยาที่ให้ไปเสร็จแล้ว เลยไม่ได้ไปกับคนอื่น

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ทางด้านพวกอูโน่


ตอนนี้ทั้งสองพูดคุยกัน เกี่ยวกับฮิโตชิ โดยที่วิ่งหนีผู้คุมคนใหม่ไปด้วย......ซึ่งเผอิญว่าหนุ่มหน้าหวาน(?)นั้น ดันวิ่งช้ากว่าจูโกะเสียอีก เลยตามทั้งสองไม่ทัน พอดีกับที่ฮาจิเมะ กับชิโรคิววิ่งตามทัน


"โธ่.....วิ่งตามไม่ทันเลยอ่ะ.....งานของผู้คุมเนี่ยท่าจะยากแหะ"

"มันก็ยากอยู่แล้วล่ะครับ เพราะนอกจากจะส่งเอกสารแล้ว ยังมีนักโทษบางคน ที่วิ่งเร็วหรือไม่ก็ปลดกรงขังออกได้น่ะครับ"


ชิโรคิวกล่าว ก่อนที่ฮาจิเมะจะเอ่ยขึ้นมา


"เพราะอย่างนี้ ฉันถึงได้บอกว่างานนี้ มันไม่เหมาะกับนายไง"

"นี่ ปกติพี่มักจะวิ่งไล่จับนักโทษแบบนี้เหรอครับ?"


ฮิโตชิถามด้วยความสงสัย


"ถึงจะน่าเจ็บใจ แต่ก็ใช่เลยล่ะ ฉันกับชิโรคิว จะไปจับพวกมันเอง นายกลับไปซะ"

"ไม่เอา! ผมก็จะช่วยอีกแรงนะครับ!"

"นายน่ะตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วนะ ทั้งช้าแล้วก็ซุ่มซ่ามอีก ยังไงก็เกะกะ พอเลย"


ฮาจิเมะกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก แต่ฮิโตชิก็ยังไม่ยอมเลิกง่ายๆ จนชิโรคิวถึงกับเหงื่อตก


"เฮ้อ....ดูท่าว่าเขาจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆนะครับเนี่ย...."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ทางอีกด้านหนึ่ง


ตอนนี้ทั้งจูโกะและยามาโตะ เริ่มจะหลงทิศทางกันบ้างแล้ว....ส่วนอูโน่กับร๊อคนั้น ก็ดันเจอทางแยกเข้าให้ พอดีกับที่ฮาจิเมะเจอทั้งสองเข้า พร้อมกับหุ่นผู้คุม ที่มาในคราบของ​หุ่นยนต์เกราะเหล็ก


"เจอแล้วเฟ้ย!! ไอ้พวกบ้า!!"

"ยอมให้พวกฉันจับแต่โดยดีเถอะ!"

"แย่แล้ว! โดนเจอตัวแล้ว!"


ร๊อคร้อง เมื่อเห็นสองผู้คุมเข้า แต่นั่นไม่ทำให้อูโน่ กระวนกระวายแต่อย่างใดเลย และบังเอิญเจอปุ่ม ที่มีสีที่ต่างกับสีกำแพงเสียอีก เลยจัดการกดปุ่มเข้าไป


ซ่า.....กึกๆๆ

"คุณฮาจิเมะ!!!"


ชิโรคิวร้องตกใจ และงงมาก ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อฮาจิเมะที่พอโดนสิ่งที่ออกมาจากท่อ ที่มีรูที่เจาะเอาไว้ ทำให้ถูกเปลี่ยนสภาพ เหมือนอยู่ในก้อนน้ำแข็ง


"เอ๋? นี่มันอะไรกันน่ะ??"

"หรือว่า.....ไนโตรเจนเหลว!!!"

"ใครติดตั้งเอาไว้วะ!!!"


ชิโรคิวร้อง เพราะเพิ่งพบว่า ที่ฮาจิเมะเป็นแบบนั้น เนื่องด้วยโดนไนโตรเจนเหลว จนกลายสภาพที่ตนเห็น แต่ว่า....


"พวกแก....กล้าดียังไงถึงกดปุ่มกับดักสุดท้าย...."

"คุณฮาจิเมะ!!! โดนเข้าไปแบบนั้น ยังอุตส่าห์พูดได้ แบบนี้มันเกินมนุษย์แล้วนะครับ!!!"


หุ่นสีขาวกล่าวเหงื่อตก ที่ฮาจิเมะยังมีชีวิตอยู่ แถมยังพูดได้อีกด้วย....เล่นเอาสองนักโทษ ถึงกับเริ่มนึกสยองล่ะ.....


"ก็ฉันเป็นคนทำ....จัดการแล้วก็เขียนรายงานเกี่ยวกับมันนี่...ก็เพราะมันไม่มีมนุษย์ธรรมดาอยู่ที่นี่เลยสักคน! โมโหแล้วเฟ้ย!!!! อย่ามาล้อเล่นกัลฉันนะ!!"

'โอ้โห.....ทำลายก้อนน้ำแข็งได้ ก็ไม่ใช่คนแล้วจริงๆ...'​


ชิโรคิวนึกพลางเหงื่อตก ที่ฮาจิเมะทำลายน้ำแข็งด้วยตนเอง พร้อมกับความโมโหที่เต็มพิกัด เล่นเอาสองนักโทษอึ้งอยู่กับที่ไปเลย....


"พวกแกน่ะ เตรียมตัวเตรียมใจไว้แล้วสินะ....โดยเฉพาะหมายเลข 11!!!"

"เวรแล้ว!"

ฟิ้ว!!!!!!!! ตู้ม!!!!!!!

'​มีอะไรบินมาด้วย!!! อะไรกันน่ะ!?!'​


สองนักโทษคิดในใจด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆฮาจิเมะ ได้ขว้างอะไรบางอย่าง ที่เกือบเฉียดโดนพวกเขา ซึ่งเมื่อกลุ่มควันจางลง ก็เผยให้เห็นขาคู่หนึ่ง ที่โผล่ออกมาจากกำแพง


"ชิ! พลาดงั้นเหรอ"

"คุณฮาจิเมะ!!! คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!!! นั่นน้องคุณนะครับ!!!!"


ชิโรคิวกล่าวเอ็ด เพราะคนที่ฮาจิเมะขว้างไปนั้น คือร่างของฮิโตชินั่นเอง ก่อนที่ร๊อคจะเอ่ยถามด้วยความตกใจ


"เฮ้ย โอเคไหม?"

แกร๊ก!!

"ฮ้า!!!"

"หือ???/ห๊า???"


ทั้งอูโน่ ร๊อค และชิโรคิวถึงกับมองฮิโตชิ ด้วยความประหลาดใจ เพราะนอกจากอีกฝ่าย จะไม่เป็นอะไรแล้ว แถมไม่มีรอยแผลแต่อย่างใด จนเจอในสิ่งที่น่าจะสยอง(?)​เอาเรื่องเสียแล้ว....


ฟิ้ว.....ตุ้บ!!!!!!!

แกร๊ก......

"หือ?"

"!!!!!!!!!!........"


คราวนี้สามหนุ่ม ที่เห็นแบบนั้น ถึงกับอึ้งทันที เมื่อฮิโตชิที่แม้จะโดนแผ่นปูน หล่นใส่หัวจนแตกแล้ว กลับไม่รู้สึกเจ็บแต่อย่างใด


"โธ่! พี่ครับ! เมื่อก่อนก็เคยบอกนี่นา ว่าอย่าโยนผมใส่คนอื่นอีกน่ะ!"

"แบบนั้นเร็วกว่าวิ่งอีก ร่างกายนายทนทานอยู่ ยังไงก็รับไหวน่า"

"ใจร้ายจัง!"


ฮิโตชิกล่าวด้วยความงอน และโกรธจนดูน่ารัก(?) ก่อนที่ฮาจิเมะจะเอ่ย อย่างเหี้ยมเกียม พร้อมกับที่แบกน้องชายทั้งตัวขึ้นมาจนน่ากลัวทีเดียว


"ว่าแต่หมายเลข 11 และหมายเลข 69....รอบหน้าโดนแน่ เตรียมตัวไว้เลย!"

"โธ่พี่ครับ! ผมไม่ชอบเลยเวลาหิ้วผมแบบนี้เลยอ่ะ!"

"อะ....อูโน่....พูดตามตรงนะ ฉันเชื่อแล้วล่ะ ว่าฮิโตชิเป็นน้องฮาจิเมะน่ะ...."

"...."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"เฮ้ย ยามาโตะ....ทำไมถึงมาตึก B เนี่ย!!!"


จูโกะที่ตอนนี้หลงทาง เพราะยามาโตะที่เป็นคนหลงทิศนั้น พาไปผิดที่จนได้ เลยจัดการเขกกบาลหนึ่งที....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"อา~~ มีคนหนีออกมาอีกแล้วเหรอ~"


มิทสึรุที่เป็นคนดูสถานการณ์ ของคุกนัมบะนั้น กล่าวเมื่อมีสัญญาณ ของการทำงานของกับดักที่วาวเอาไว้ ก่อนจะกดปุ่มปิดการทำงานทันที ก่อนจะเอ่ยขึ้นมา


"ไม่ทำงานให้ดีล่ะแย่เลยนะ ฮาจิเมะจัง"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ทางด้านพวกอูโน่


"จ๊าก!!!!!"


ตอนนี้อูโน่กับร๊อค กำลังหนีสองผู้คุม ที่คนหนึ่งจับขาฮิโตชิ และไล่ฟาดอย่างโกรธา ในขณะที่อีกคนนั้น ก็เตรียมพร้อมที่จะจับพวกนักโทษ ได้ทุกสถานการณ์


ทำให้อูโน่รีบกดปุ่มสวิทซ์ที่อยูาแถวนั้น จนประตูปิดทันที....แต่ก็ปิดได้ไม่นานนัก เพราะฮาจิเมะก็ใช้ร่างของน้องชาย กระหน่ำฟาดประตูจนพังเข้ามาจนได้


"ช่วยด้วย.....อ๊าก!!!!!!!!!"


สองนักโทษตัวแสบ ร้องและวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต จนฮาจิเมะดันไปฟาดน้อง ใสยามาโตะกับจูโกะ ที่บังเอิญว่าเดินผ่านมาเข้าให้ ทำให้หมายเลข 15 รู้สึกโกรธ จนอยากฟันร่างฮาจิเมะให้เป็นชิ้นๆ


แต่พอดีกับที่ชิโรคิว และยามาโตะห้ามเอาไว้เสียก่อน ส่วนพวกฮาจิเมะนั้น.....


"ไอ้พวกนั้น หายไปไหนแล้ว"

"พี่ครับ ผมมึนหัวไปหมดแล้วนะครับ....."



ฮิโตชิกล่าว เพราะโดนพี่ชายของตน เอาตนไปไล่ฟาดกับพวกนักโทษ จนรู้สึกมึนหัวไปหมด ก่อนที่มิทสึรุจะกล่าวทัก พร้อมกับที่เดินเข้ามาหาทั้งสอง


"พวกนายนี่สนิทกันจังเลยนะ~ สมกับเป็นพี่ย้อฃเลยนะ~"

"!!!! มิทสึรู!"

"โยโฮ! ตัวข้าปรากฏกายอีกแล้ว~"

"มาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร?"


ฮาจิเมะถาม พร้อมกับโยนร่างน้องชายของตน จนได้พบว่า ฮิโตชินั้น เป็นคนขอมิทสึรู ให้ตนมาที่แดน 13 โดยอันที่จริงแล้ว เขาจะต้องทำงานเป็นผู้คุม ของแดน 4 นั่นเอง มิทสึรุเลยต้องมารับฮิโตชิ ให้มาพบกับผู้คุมแดน 4


ก่อนที่ฮิโตชิจะลาทุกคน และย้ายไปทำงานที่แดน 4 นั้นเอง.....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

วันต่อมา ที่แดน 4


"ตั้งแต่วันนี้ ผมจะมาทำงานที่นี่ สุโกโรคุ ฮิโตชิ ครับ ฝากตัวด้วยนะครับ~"


ฮิโตชิกล่าวรายงาน กับผู้คุมแดน 4 ที่บังเอิญว่า.....เป็นคู่ปรับของพี่ขายตนเอง...ที่ดูจสฝากสีหน้าแล้ว น่าจะยังไม่รู้เรื่องครอบครัว ของฮาจิเมะ และเรื่องที่จะมีผู้คุมที่มาใหม่มากนัก.....


'ไม่เห็นเคยได้ยิน!'​


ด้วยเหตุนี้เอง....ฮิโตชิเลยได้ทำงานเป็นผู้คุม แห่งคุกนัมบะนับแต่นั้นมา แต่ด้วยหน้าตา และการแต่งตัวที่เหมือนกับผู้หญิง เลยทำให้มีคนเข้าใจผิด อย่างเช่นวันหนึ่ง ในขณะที่เขากำลังจะส่งเอกสาร ไปให้คิจิที่แดน 3 อยู่นั้น.....


"นะ....นี่ คุณหนูตรงนั้นน่ะ!"


ฮันนี่ที่เห็นฮิโตชินั้น พยายามกล่าวเรียก แต่ด้วยความที่ฮิโตชิ เป็นเพศชาย เจ้าตัวเลยนึกว่าฮันนี่เรียกคนอื่น เลยกะจะเดินผ่าน จนนักโทษหมายเลข 82 ต้องพูดขึ้นมาทันที


"อ๊า....ปะ..ปวดท้อง...."

"ครับ?"

"ขอโทษนะ ที่จู่ๆตะโกนนะครับ เพราะคุณงดงามมาก ก็เลยเผลอน่ะคร้บ"

"ท้องเป็นอะไรไหมครับ?"


ฮิโตชิถามด้วยความใจดี


"หายแล้วคร้บ ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ?"

"ผมจะเอาเอกสารมาให้ผู้คุมแดน 3 น่ะครับ"

"ผมรู้สึกเป็นเกีรยติมากเลยนะครับ ที่คนงดงามและน่ารักอย่างคุณ มาที่นี่นะครับ"


ทรัวซะกล่าวพูดจาปากหวาน ใส่ฮิโตชิที่ดูจะซื่อเล็กน้อย ก่อนที่ฮันนี่จะเอ่ยถามขึ้นมา


"กรุณาบอกสีกางเกงในของคุณได้ไหมครับ?"

"สีชมพูครับ"


ฮิโตชิกล่าวตอบ แบบไม่คิดอะไรมากนัก


"สีของลูกท้อสินะ....ช่างบริสุทธิ์เข้ากับคนงดงามอย่างคุณจริงๆ"

"ถ้างั้นผมขอถามบ้างนะครับ"

"ครับ เชิญเลยครับ"

"วันนี้คุณใส่บราสีอะไรเหรอครับ?"

"ผมไม่ได้ใส่บราครับ"

.....เพล้ง!!!!!!!!!!


เมื่อคำตอบนี้เข้าไป แว่นของทรัวซ์ถึงกับแตกทันที.....ก่อนที่สองหนุ่มจะมารู้ทีหลัง จากคิจิว่าฮิโตชิ เป็นผู้ชายเนี่ยแหละ.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 Ar Osng (จากตอนที่ 16)
    4 มิ.ย. 64 / 08:39 น.

    ฉันอยากรู้ว่าครอบครัวนี้กินอะไรเป็นอาหารทำไมถึงได้เกินมนุษย์มนาขนาดนี้~~~//รอตอนต่อไปนะไรท์เขียนได้ดีมากเลย~~

    #7
    1
    • #7-1 TGF (จากตอนที่ 16)
      4 มิ.ย. 64 / 08:47 น.

      ไรท์เองก็อยากรู้เหมือนกันค่ะ~ และก็ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ
      #7-1