[Kimetsu no yaiba ※Assassination Classroom] demon slayer to assassin

ตอนที่ 3 : ผีเสื้อตัวที่ 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 575 ครั้ง
    30 มิ.ย. 63

               ((คำเตือน))



มีการสปอยล์หนักมากๆจากทั้งสองเรื่อง มีคำหยาบคายที่อาจจะหลุดมาจากปากของตัวดำเนินเรื่อง(ชิโนบุ) เช่นไรแล้วก็ขอให้สนุก


*ตอนนี้อาจจะตาลายหน่อยๆ


________________________________



นับตั้งแต่วันที่เธอมาที่โตเกียวสมัยใหม่นี้ ก็นับว่า 3 เดือน ที่เธอต้องนั่งอ่านหนังสืออยู่ในเรือนผีเสื้อ และไหนจะยังหัดใช้'โทรศัพท์เพราะต้องเอาไว้ติดต่อกับเพื่อนๆในชั้นเรียนและเอาไว้ติดต่อกับเจ้าคนบัดซบด้วย (ตามที่เจ้าของจดหมายบัดซบเขียนไว้)ทำให้เธอลำบากมากไปกว่าเดิม รู้สึกเสียเวลาชีวิตมากจริงๆ

แต่แน่นอน ชิโนบุนั้นไม่ใช่คนที่หัวโบราณและเธอเปิดใจรับในสิ่งใหม่ๆ เช่นนั้น การศึกษาไม่เสียหาย ถึงเธอจะหงุดหงิดเวลาต้องพิมพ์ จนเกือบกำโทรศัพท์แหลกไปหลายรอบก็ตามที ไหนจะเจ้าคนเฮงซวย(เจ้าคนบัดซบ=เจ้าคนเฮงซวย) ที่นอกจากเอาภาระต่างๆนาๆมาสุมไว้ที่หัวเธอแล้ว นับตั้งแต่สามเดือนก่อน ก็ไม่ได้ติดต่ออะไรเพิ่มเติมมาอีกนอกจากเอาโทรศัพท์เครื่องนี้และหนังสือที่ต้องเรียนในอีกไม่ช้ามาให้เธอ 


หงุดหงิดจนอยากต่อยหน้าคน แต่แม้แต่หนังหน้าเธอก็ยังไม่เห็นด้วยซ้ำ...


อย่างไรก็ตาม อย่างที่ว่าไปข้างต้นว่ามันผ่านมาสามเดือน และใช่...เวลาเปิดเทอม มันก็พรุ่งนี้ ได้เวลาต้องไปโรงเรียนแล้ว และที่บัดซบยิ่งกว่า คืออาคารห้อง E ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสวะโรงเรียนก็ถูกคัดแยกออกจากตัวอาคารหลักขึ้นไปเรียนบนเขา

จริงๆเธอก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการที่ต้องขึ้นเขาทุกเช้า งานนักล่าอสูรก็แทบจะอ้อมแดนอาทิตย์อุทัย แต่ที่น่าสงสารคือเด็กน้อยที่อยู่ดีๆโดนเด้งมา เพราะบางสาเหตุอย่างการทำงานพิเศษหรือผลการเรียน ช่างน่าสงสาร

เช่นไรเสีย ใช้ชีวิตแบบนี้เธอไม่มีปัญหานัก โดยเฉพาะสิ่งที่เธอค้นพบว่า เรือนผีเสื้อแห่งนี้ มักจะมีบางสิ่งมาทำความสะอาดและจัดเตรียมอาหารไว้ทุกๆคาบ เธอไม่ได้เห็นกับตา ว่ามีผู้ใดหรือสิ่งใดเข้ามาเป็นแม่บ้าน 

หากเป็นแม่บ้านจริงๆ ชิโนบุคงจับสัมผัสบางอย่างได้บ้าง โดยปกติชิโนบุก็ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาเสียด้วย แต่นี่กลับสัมผัสสิ่งใดไม่ได้แม้แต่น้อย ตื่นมาทุกเช้าบ้านสะอาดเรียบร้อย แถมมีอาหารร้อนสดใหม่วางอยู่บนโต๊ะ ราวกับเพิ่งทำเสร็จ หรือจะเป็น...วิณญาณกันนะ?

ชิโนบุเลิกสนใจไปนานแล้ว เพราะสิ่งนี้ไม่ได้ทำร้ายเธอหรือทำลายข้าวของ จะปล่อยๆไปเสียหน่อยก็คงไม่เสียหาย

ชิโนบุนั่งทานอาหารค่ำของตัวเองอย่างใจเย็นอยู่ที่ห้องครัว อาหารวันนี้คือปลาซาบะย่างเกลือ ซุปเต้าเจี้ยว สลัด และข้าวสวย เป็นมื้อเรียบง่าย สบายสำหรับช่วงค่ำๆ 





"ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ"


หลังทานเสร็จเธอคงจะไม่เสียมารยาทขนาดต้องให้แม่บ้าน(?)ล่องหนมาล้างจานชามให้ ชิโนบุจึงยืนล้างจาน ไปจนถึงปิดประตูหน้าต่าง 


เธอไม่อยากปล่อยคนไม่รู้จักเข้ามาในบ้านหรอกนะ


 หลังเรียบร้อยดีก็ปิดไฟและเดินตรวจรอบบ้านอีกหน่อย ก่อนจะเข้านอน จริงๆจังๆ

ที่ห้องนอนก็เป็นเช่นเดิม เพียงแต่มีกระเป๋าที่เธอจัดเอาไว้ไปเรียน หนังสือหลักๆที่ต้องเอาไปเรียนได้ยินว่าจะถูกแจกให้ในวันเข้าเรียน ส่วนที่ถูกส่งมาเหมือนจะเอาไว้ให้เธออ่านล่วงหน้า....


โอเค ก็รักเธอดี(กัดฟัน)


และแน่นอน ชิโนบุก็อ่านมันจบหมดแล้ว และทำความเข้าใจมันจนเข้าใจและบรรลุจนหมด แต่เธอจะไม่ขอเชื่อใจอะไรในคุนุกิงาโอกะ เพราะมีลางสังหรณ์บอกว่า ต้องมาอาจารย์ที่พยายามจะแกล้งเด็กๆห้อง E โดยสอนอะไรเกินหลักสูตรให้ห้องอื่นๆ และมารู้กันตอนสอบ

ถามว่าทำไมถึงคิดอะไรทำนองนั้นน่ะหรือ?


เป็นเธอ เธอก็เคยจะแกล้งคานาโอะเช่นนั้น


แต่แน่ล่ะ คานาโอะลูกศิษย์ของเธอดันทำได้เสียทุกอย่าง จนเก่งกว่าตัวอาจารย์อย่างเธอไปแล้ว เป็นการสอนที่ได้ผลดีกว่าที่คิดกระมัง

แต่เด็กคนอื่นก็ไม่ใช่คานาโอะ ไม่มีใครทำได้ทุกอย่าง จากที่อ่านมา ท่านผู้อำนวยการอาซาโนะ ก็เป็นคนเก่งจนสร้างโรงเรียนให้มีชื่อเสียงได้ในไม่กี่ปี เป็นคนเก่งจนน่ากลัวเสียจริง หากมีใครไปกระตุกหนวดเสืออย่างฉุดดึงนักเรียนห้อง E มาเป็นอันดับต้นๆคงจะสติแตกหน้าดู น่าสนุกดี


ชิโนบุทิ้งตัวลงนอนบนฟูก และเตรียมตกสู่ห้วงนิทรา ความฝันหรือ? ไม่ฝันเสียดีกว่า


วันต่อมา


เช้าอันสดใสก็มาอีกเช่นเคย ชิโนบุปฏิบัติกิจวัตรประจำวันอย่างเป็นปกติ และสวมเครื่องแบบโรงเรียนอย่างเรียบร้อย แต่เธอไม่ได้ใส่กิ๊ปผีเสื้อและฮาโอริผีเสื้อไปแน่ 

เธอทานอาหารและล้างจานเรียบร้อย เธอสะพายกระเป๋าเอาไว้ ก่อนออกจากบ้าน เธอเพิ่งสั่งเกตุว่ามีกุญแจห้อยพวงกุญแจผีเสื้ออยู่ตรงประตูหน้าบ้าน คงต้องล็อคประตูก่อนกระมัง

เธอตรวจตัวเองว่าไม่ได้ลืมอะไรและล็อคประตูบ้าน และออกเดินไปทันที





ชิโนบุเดินไปอย่างไม่รีบร้อน ถึงเธอจะแอบนึกเสียดายที่ไม่ได้วิ่งอยู่บนต้นไม้หรือหลังคาเยี่ยงแต่ก่อน เธอถนัดกว่าตั้งเยอะ แต่อย่างนั้น การเดินมันช่วยให้เธอปลอดภัยในเขตชุมชน แถมเรือนผีเสื้อของเธอนั้น ก็ค่อนข้างจะไกลอยู่พอสมควรจากชุมชน และถือโอกาสเดินสำรวจด้วย เพราะตอนขามา เธอมาด้วยการวาร์ป ไม่ใช่เดิน หลงได้ง่าย

ชิโนบุกดโทรศัพท์เปิดแผนที่ออกมาดูทาง พลางเดินไปด้วย แลดูประมาทชอบกล แต่แน่นอนว่าระวังตัวทุกฝีก้าว(เด็กๆอย่าทำตามนะ)


เธอเดินมาหยุดตรงสี่แยกที่มีแผนที่ย่านแปะอยู่ สะดวกดีที่เธอไม่ต้องก้มตลอด เดินไปจ้องจอไป ปวดตาเหลือเกิน


"เอ....ตัวฉันคงอยู่ตรงจุดนี้สินะคะ...ต้องเดินไป..."ชิโนบุไล่นิ้วไปกับแผนที่อย่างสบายๆ สมัยนี้ดีจริงๆที่เธอไม่ต้องไปนั่งถามทางชาวบ้าน


"เห~~ เด็กหลงทางเหรอ?"เสียงยียวนกวนบาทาดังมาจากใกล้ๆ ชิโนบุอดคิ้วกระตุกไม่ได้ แต่ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก็หันไปทางต้นทางอย่างใจเย็น


"แหมๆ ดิฉันไม่ได้หลงทางหรอกนะคะ~ อีกอย่างดิฉันอายุ 15 แล้วนะคะ"ชิโนบุตอบกลับไปอย่างใจเย็น 

เด็กหนุ่มผมสีแดงกับนัยน์ตาสีอำพันหัวเราะระรื่น พลางดื่มนมสตรอเบอร์รี่ที่ดูมุ้งมิ้งไม่เข้าหน้าเสียอย่างนั้น


"อ้าวๆ ขอโทษทีละกันน้าา เห็นมองแผนที่ก็นึกว่าหลงทางซะอีก5555 ตัวก็แค่นี้นึกว่าเป็นเด็กซะอีก ว่าจะเป็นพี่ชายใจดีมาบอกทางให้น่ะ~"เสียงยียวนเอ่ยออกมาเช่นเดิม ท่าทางล้วงกระเป๋าเชิดๆนั้น เธออยากจะกุมขมับ ดูออกหรอกว่าเป็นเด็กที่ต่อสู้ได้พอควร แต่ท่าทางแบบนี้ไม่ไหวและไม่อยากจะยุ่งด้วยจริงๆ


"อุ๊ยตาย ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะคะ วิจารณ์รูปร่างคนอื่นแบบนี้คงมีเรื่องตีกับคนอื่นไปทั่วรึเปล่าคะเนี่ย?"ชิโนบุอดแขวะกับท่าทางและคำพูดคำจาของเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้


โทมิโอกะซัง...ดิฉันว่าฉันเจอคนไม่มีเพื่อนคบไปเป็นเพื่อนคุณแล้วล่ะค่ะ


"แหม~ ขอบคุณน้าาา รู้ได้ยังไงล่ะเนี่ย~ กลับบ้านไปกินนมเยอะๆล่ะ จะได้โต~ เอ...ชุดคุนุกิงาโอกะสินะ~ ฉันไปส่งละกัน~"พูดจบเด็กหนุ่มหัวแดงก็ก้าวฉับๆนำหน้าไป 

ชิโนบุมองตามแผ่นหลังนั่น เขาคงจงใจจะเมินการแซะของเธอกระมัง ชิโนบุจะยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินตามไป


"เอ๋ๆ เดินตามไม่ทันเหรอ? ให้อุ้มไปรึเปล่าเอ่ย~"


"แหมๆ เร็วกว่านั้นไปตัดขาทิ้งดีกว่านะคะ"


"เหๆ ใจร้ายจังน้าาา ว่าแต่ชื่ออะไรล่ะเนี่ย ขอเดาหน่อยนะ อืม...จิบิ! จิบิจังสินะ!"


"ขอบคุณสำหรับชื่อใหม่นะคะ แต่คนที่ถามชื่อคนอื่นแล้วไม่บอกชื่อตัวเองไม่เสียมารยาทกว่าเหรอคะ? แยงกี้คุง?"


"อุหวาาา โหดร้าย! ชื่อของฉันชื่ออาคาบาเนะ คารุมะไม่ใช่แยงกี้ซะหน่อย"


"ชื่อของฉันก็คือโคโจว ชิโนบุ ไม่ใช่จิบิหรอกนะคะ~ แยง-กี้-คุง"


"อ๊ะ! ถึงแล้วเหรอเนี่ย เฮ้อ~~ เชิญไปเลยนะจิบิจัง เด็กห้อง A อย่างเธอก็ตั้งใจเรียนซะนะ~"คารุมะผายมือไปยังประตูโรงเรียน และเอ่ยกวนๆเธอ 


"อุ้ย เป็นคนที่มารยาททรา---ดี จังเลยนะคะ ดิฉันเป็นเด็กห้อง E ต่างหากล่ะค่ะ อย่าเข้าใจผิดเชียว แยงกี้คุงก็ดูจะเป็นเด็กโรงเรียนนี้นะคะ โดดเรียนงั้นเหรอ~~ เหๆ~"ชิโนบุจิ้มแขนคนข้างๆอย่างเย้าแหย่


"เปล่าสักหน่อย~ ฉันโดนพักการเรียนต่างหาก~ ยืนคุยกับฉันอยู่อย่างนี้คงชาติหน้ากว่าจะถึงอาคารบนเขานะ~ ขายิ่งสั้นๆอยู่ด้วย"คารุมะปัดมือของชิโนบุออก ก่อนจะหันหลังเตรียมกลับบ้านของตัวเอง


"หรือว่า...ไม่อยากแยกกับฉันเหรอ~ แหมๆ ฉันรู้น่าว่าตัวเองสมบูรณ์แบบขนาดไหน แต่จิบิจังยังไม่ใช่สเปคนี่สิ~ ยังไงก็เอาไว้เจอกันนะจิบิจัง~"คารุมะว่ากวนๆอีกฝ่ายอย่างทีเล่นทีจริง 

ชิโนบุอยากวิ่งขึ้นเขาตั้งแต่คนผมแดงบอกว่าตนสมบูรณ์แบบแล้ว แต่เธอยังยืนอยู่เพราะเธอทำ ตาม-มา-ร-ยาท


"อุ้ยแหม~ งั้นชาตินี้อย่าได้พบพานกันเลยจะดีกว่านะคะ~ ลาก่อนค่ะ~~"ชิโนบุยิ้มให้คารุมะก่อนจะโบกมือเบาๆ ให้อีกฝ่ายตามมารยาท ก่อนจะใช้ทักษะนักล่าอสูรที่ติดตัวมา หายพรึ่บ! วิ่งขึ้นเขาไปทันที


"เอ๋ๆๆๆ ใจร้า--- อ..อ้าว หายไปไหนแล้วล่ะเนี่ย?"คารุมะหันมาจะโวยวาย แต่เด็กสาวตระกูลผีเสื้อที่ยืนคุยๆกันอยู่เมื่อครู่กลับหายไปอย่างรวดเร็วเสียนี่ 

เอาจริงๆก็จะว่าสนใจอยู่หน่อยๆก็ได้ เพราะไม่ค่อยมีใครที่จะมาปะทะฝีปากกับเขาได้นานขนาดนี้ แถมออร่าที่แผ่ออกมา...ก็น่าสนใจมากด้วย



"คิก...เอาไว้หมดพักการเรียนแล้วเจอกันนะ จิบิจัง~~"คารุมะยิ้ม ก่อนจะเดินหลับบ้านตัวเอง ไม่วายแวะไปที่ตรอกร้านสะดวกซื้อเพื่อหาอันธพาลมาต่อยเล่น(?)




※หลายคนเรียกร้องให้เขาเจอกัน เจอกันแล้วนะคะ555555 แถมแซะกันไปแซะกันมาด้วย ชิโนบุไม่เตะก้านคอก็ดีเท่าไหร่แล้ว555 มาอัพเป็นกำลังใจพี่ๆน้องๆก่อนเปิดเทอม เพราะโรงเรียนไรท์แยก ม.ต้น ม.ปลาย พรุ่งนี้เลยไม่ได้ไปล่ะค่ะ555555 ตอนนี้เป็นช่วงบ่นไปมากับชิโนบุ ว่าด้วยเรื่องความบัดซบของนังเจ้าของจดหมายล่ะค่ะ5555 หวังว่าจะชอบนะคะ เลิฟๆ


『เกล็ดเล็กๆของคารุมะ』


คารุมะ นังตัวละครที่เด่นกว่านางิสะที่เป็นพระเอก(หรือนางเอกกันนะ555)บางคนอาจจะไม่รู้เกี่ยวกับเขามากค่ะ เรามาเพื่อเผยแพร่5555

คารุมะเป็นคนที่มีความสามารถในการพูดภาษาต่างประเทศมากค่ะ เขาพูดได้ 5 ภาษาด้วยกัน ได้แก่ ญี่ปุ่น อังกฤษ เกาหลี โปรตุเกส และฝรั่งเศส 

และข้อนึงคือ...คารุมะพูดภาษาอังกฤษดีกว่าภาษาญี่ปุ่นอีกค่ะ5555













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 575 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #706 Shoto_sobalover (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 16:10

    ถ้าชิโนบุมาอยู่ประเทศไทยบอกคำเดียวเลยว่า...

    ชิโนบุ:จิบิพ่อง

    #706
    0
  2. #303 luvtaetaev (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 15:39
    ชั้นว่านายกรรมไม่ใช่พระเอกค่ะ สองคนนี้ให้อารมณ์แบบเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันบ่าได้อ่ะ555555555
    #303
    0
  3. #278 DEVILPRINCESS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 23:58
    เอาจริงมะเอาคนจิกเจ็บมาเจอจิกเจ็บเหมือนกันเหมือนมวยถูกคู่อ่ะไม่ต่อยด้วยแรงแต่ต่อยด้วยวาจาถ้าคนสกิลไม่ถึงเจ็บจนร้องขอชีวิตอ่ะ555แต่ละคำจำยันวันตาย ต้องเวลไหนถึงจะจิกแบบเขาได้555
    #278
    0
  4. #277 DEVILPRINCESS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 23:53
    ถ้านี่เป็นกิยูคงร้องไห้อ่ะโดนด่าอ้อมๆว่าไม่มีใครคบ...โอ้ยยยยเจ็บไปทั้งหัวจายยยยย
    #277
    0
  5. #68 Hiroyosha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 11:12
    คารุเปนพระเอกใช่ไหมค่าา
    #68
    1
    • #68-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      6 กรกฎาคม 2563 / 14:36
      ไม่รู้สิน้าา~~
      #68-1
  6. #41 gurengesan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 21:27
    .....พรืดดด*กลั้นขำ*ไรท์รู้ไหมคะว่าไรท์แต่งซะเกือบทำให้รีดได้กระจายน้ำลายทั่วเตียงแล้วล่ะนะคะ 5555เป็นการแซะที่ยิ่งกว่าแซะทาโกยากิหรือขนมครกไปอี๊กกก!
    #อยากอ่านอีกอ่าา!
    #41
    6
    • #41-5 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      1 กรกฎาคม 2563 / 21:44
      ม.ต้นค่ะ แอร้~
      #41-5
    • #41-6 nanico(จากตอนที่ 3)
      8 กรกฎาคม 2563 / 07:10
      ไรต์ ม. ไหนคะ อยากรู้ๆ
      #41-6
  7. #38 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 06:33
    อ่าล๊า อ่าล๊าา~~~~ คารุมะซัง~~
    เป็นพวกเพื่อนไม่คบสินะคะ?? ^_^
    #38
    2
  8. #37 Ghyyh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 23:07

    คารุมะคนเพื่อนไม่คบสิน่ะ ชิโนบุได้กล่าวไว้

    #37
    1
    • #37-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 23:08
      เป้าหมายใหม่555555
      #37-1
  9. #36 nongtuk70 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 21:12

    สนุกกกกก
    #36
    1
    • #36-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 21:15

      ขอบคุณค่าาาาา รักนะคะะะะ
      #36-1
  10. #35 [Shiro-san] (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 21:06
    ตบกันเลยค่ะ!!!---แค่กๆ
    #35
    1
    • #35-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 21:07
      ตบได้ตบค่ะ5555
      #35-1
  11. #34 qwzazx12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:38
    เดี๋ยวนะคารุมะ นี่แกจะเก่งภาษาอังกฤษกว่าภาษาบ้านเกิดไม่ได้
    #34
    1
    • #34-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 20:49
      เป็นข้อมูลที่สืบมาค่ะ555555 ตอนอ่านก็แบบ นายไม่ใช่คนเจแปนเหรอ5555
      #34-1
  12. #32 Fralele (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:10
    ฟาดกันมากชอบบๆๆ55555555
    #32
    1
    • #32-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 20:10
      ฟาดไม่หนุก ไม่ใช่คู่นี้ค่ะ5555
      #32-1
  13. #31 ◆สล็อตจอมขี้เกียจ◆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:56
    เรารักเรื่องนี้♡^♡
    #31
    2
    • #31-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 19:57
      รักคนอ่านเหมือนกันนะคะ~~เลิฟๆ
      #31-1
  14. #30 ploychompoo2493 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:51

    น้องชิโนบุเจอกับคารุมะซะด้วย แหม คราวหน้าเจอกันคงกัดกันหน้าดูนะ

    #30
    1
    • #30-1 Utsumaki_Yumi(จากตอนที่ 3)
      30 มิถุนายน 2563 / 19:52
      กัดเป็นหมาด้วยค่ะ5555 ชิโนบุบอก อย่านะ อย่ามายุ่งกับฉัน555

      ((ตัวเองอ่านเร็วมากหรือเค้าเขียนสั้นกันเนี่ย555))
      #30-1